«Έπρεπε να κάνουμε την πρόταση μομφής μόνο και μόνο για να έλθει επιτέλους ο κ. Σαμαράς στη Βουλή και να πάρει τις ευθύνες του» λέει στη Real News ο γραμματέας της ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ Ν. Βούτσης.

Σημειώνει πως «είτε το θέλουν είτε όχι, Σαμαράς και Βενιζέλος θα υποχρεωθούν να πάνε σε πολιτική, δημοκρατική αναμέτρηση». Ξεκαθαρίζει ότι «δεν είναι γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα».

Πηγή: ΑΠΕ/ΜΠΕ

 



   

 

«Η κυβέρνηση δεν είναι διατεθειμένη να αυτοκτονήσει πολιτικά για το θέμα των πλειστηριασμών. Δεν θα προστατέψουμε εκείνους που παριστάνουν τους φτωχούς» δηλώνει στην Real News ο Κ. Χατζηδάκης αναφορικά με το θέμα της άρσης της απαγόρευσης των πλειστηριασμών.
 

Αυτή την ώρα οξύνεται το κλίμα μπροστά από το Ραδιομέγαρο. Οι αστυνομικές δυνάμεις έχουν εντολή να «καθαρίσουν» το χώρο από αξιοπρεπείς εργαζόμενους. Οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ φωνάζουν «εμπρός λαέ μην τους φοβηθείς, ήρθε η ώρα της ανατροπής» ενώ οι δυνάμεις των ΜΑΤ βγάζουν τους μπερέδες για να φορέσουν τα κράνη τους. Σας καλούμε όλους εδώ. Η ΕΡΤ είναι όλων των Ελλήνων πολιτών.

Τα ΜΑΤ μπήκαν στο κτίριο της Αγίας Παρασκευής διότι μια φούχτα εργαζομένων έθετε σε κίνδυνο την κάλυψη της ελληνικής προεδρίας και γιατί η πλειοψηφία των εργαζομένων ήθελαν να ανοίξει η Δημόσια Τηλεόραση για να πιάσουν δουλειά, ανέφερε μιλώντας το Σάββατο στη Βουλή ο υφυπουργός Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης Παντελής Καψής.

Με μία μυστική εισβολή στο κτίριο του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ, τις πρώτες πρωινές ώρες της Πέμπτης, η Ελληνική Κυβέρνηση έπαιξε το τελευταίο της χαρτί στην επιχείρηση φίμωσης της ελευθερίας του λόγου και τελικά της ίδιας της Δημοκρατίας. Η απόφαση ήταν ειλημμένη, όπως διακινούσαν τα πρόθυμα παπαγαλάκια της εδώ και καιρό. Στόχος της Κυβέρνησης ήταν να αποδυναμωθεί το κίνημα αλληλεγγύης που είχε δημιουργηθεί γύρω από την ΕΡΤ, αλλά και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, αφήνοντας να μεσολαβήσει ικανό χρονικό διάστημα από την ημέρα της απόφασης έως και την τελική εισβολή με την ελπίδα ότι ο χρόνος θα λειτουργήσει υπέρ της.

 

Παιδιά του δρόμου, γυναίκες του δρόμου, τραγουδιστές του δρόμου. Το κατάστρωμά του δρόμου είναι το ύστατο καταφύγιο για τους διωγμένους και ξεσπιτωμένους. Σε αυτούς προστέθηκε τώρα και η ΕΡΤ. Από την περασμένη Πέμπτη, 7 Ιουνίου του 2013, έχουμε παγκοσμίως την πρώτη τηλεόραση του δρόμου.

Ταυτόχρονα είχαμε και άλλη πρεμιέρα: Το πρώτο δελτίο ειδήσεων του κόσμου στην άσφαλτο. Ο θεός της τύχης, αλλά και ένας ιδιοφυής σκηνοθέτης, φρόντισαν να στήσουν την κάμερα με τρόπο, που πίσω από την παρουσιάστρια των ειδήσεων, την Αγλαϊα Κυρίτση, να φαίνονται οι άντρες των ΜΑΤ που φρουρούν το Ραδιομέγαρο. Ευφάνταστο εύρημα, που ξεπερνά σε δύναμη ακόμη και τις εικόνες των σουρεαλιστικών ταινιών για τις δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής.

Ο σουρεαλισμός δεν θα είχε βγει ποτέ στην οδό Μεσογείων αν δεν είχε προηγηθεί η εντολή του Αντώνη Σαμαρά στο Νίκο Δένδια, να εκδιώξει βίαια τους εργαζόμενους από το κτίριο της ΕΡΤ. Από τότε που βγήκε όμως δεν λέει να το κουνήσει από εκεί. Η εκδίωξη αποδείχθηκε μπούμερανγκ. Η συνεχιζόμενη λειτουργία της τηλεόρασης του δρόμου δείχνει ότι η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-Πασοκ δεν είναι σε θέση να ελέγξει τις νέες μορφές δημοσιότητας.

Η δημοσιότητα είναι ως γνωστό αρχαιοελληνική ευρεσιτεχνία. Ο στόχος της είναι η συζήτηση για τα προβλήματα του δήμου, που λύνονται μέσα από πολιτικές διαδικασίες – όχι η συζήτηση για τα ιδιωτικά.

Στη νεωτερική εποχή, η δημοσιότητα επανεφευρέθηκε από την αστική τάξη – πρώτα στην Αγγλία του δεκάτου όγδοου αιώνα και ύστερα σε άλλες δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Η δημοσιότητα αυτή ήταν καταρχάς μια αντι-δημοσιότητα που στρεφόταν κατά εκείνης των φεουδαρχών και απόπνεε έτσι αέρα απόλυτης ελευθερίας. Η τελευταία χάθηκε βαθμιαία στο δρόμο όταν επιβλήθηκε παντού το αστικό καθεστώς και οι εκπρόσωποί του διαπίστωσαν, ότι η ανεξέλεγκτη δημοσιότητα δεν συμπορευόταν πλέον με τα συμφέροντα τους.

Στην περίφημη διατριβή του «Η δομική αλλαγή της δημοσιότητας», ο Γιούργκεν Χάμπερμας περιγράφει μεθοδικά την πορεία αυτής της αλλαγής: Καταρχάς την επικράτηση της βιομηχανίας παραγωγής πολιτισμού, η οποία καταπνίγει το διάλογο για τα καίρια πολιτιστικά θέματα. Ύστερα την επιβολή των μαζικών μέσων ενημέρωσης, εκ των οποίων μόνο μικρό μέρος τους συμβάλει στον πολιτικό προβληματισμό. Κατόπιν τον εκφυλισμό των πολιτικών προγραμμάτων σε διαφήμιση. Και, τέλος, την επιστροφή της φεουδαρχικής δημοσιότητας με τη μορφή «δημόσιων σχέσεων» (public relations) - με την έννοια ότι ιδιωτικοί σύνδεσμοι, ή ιδιώτες, εκθέτουν τα ιδιωτικά τους συμφέροντα ως δημόσια.

Η γνήσια δημοσιότητα, τονίζει ο Χάμπερμας, είναι πολιτική. Με τη δομική αλλαγή της χάθηκαν όμως εκείνες οι αξίες που την πολιτικοποιούσαν: Η ορθότητα, η αλήθεια και η αληθοφάνεια. Αυτές μπορούν να εφαρμοστούν μόνο εντός ενός συνδέσμου πολιτών, που έχουν ισότιμη πρόσβαση στη δημοσιότητα, όχι σε μια κοινωνία, στην οποία τόσο ο πλούτος, όσο και τα μέσα ενημέρωσης βρίσκονται στα χέρια λίγων.

Παρά τις ζοφερές αυτές περιγραφές όμως, ο Χάμπερμας δεν το βάζει κάτω. Το κίνημα του 68 – επίσης κίνημα του δρόμου! – λέει, έδειξε, ότι τα κινήματα μπορούν να παράξουν μια νέα αντι-δημοσιότητα, που μπορεί να εκτοπίσει τη ρηχή συμβατική. Απομένει βέβαια να βρεθούν εκείνες και εκείνοι που θα τολμήσουν ένα νέο 68.

Ο Χάμπερμας δεν πραγματεύεται στη διατριβή του το ρόλο που έπαιξε μεταπολεμικά η δημόσια ραδιοτηλέοραση σε πολλές δυτικοευρωπαϊκές χώρες ως ανάχωμα κατά της εμπορευματοποίησης της είδησης, της ενημέρωσης και του πολιτισμού. Παράλληλα δεν αναφέρεται στο ενδεχόμενο κλεισίματος δημόσιων ραδιοτηλεοπτικών σταθμών. Αυτό προφανώς δεν μπορούσε να το φανταστεί σε χώρες που έχουν δημοκρατικό καθεστώς.

Γι αυτό και η απόφαση της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά και του Ευάγγελου Βενιζέλου, να κλείσουν την ΕΡΤ, αποτελεί μια διόρθωση του Χάμπερμας και μια «πολύτιμη» συμβολή στο θέμα «Δομική αλλαγή της δημοσιότητας».

Για την ακρίβεια πρόκειται για πλήρη αναδιατύπωσή της: Δημοσιότητα είναι γι αυτούς νομικό πρόβλημα, όχι πολιτικό, που μπορεί, ως εκ τούτου, να λύνεται κατά περίπτωση με τα ΜΑΤ. Το ότι ο γερμανός φιλόσοφος τάχθηκε πρόσφατα καθαρά κατά του κλεισίματος της ΕΡΤ λέγοντας, ότι «θα πρέπει να ήταν πολύ απελπισμένοι εκείνοι που το έκαναν» δεν έχει προφανώς γι αυτούς σημασία.

Όμως η σύγχρονη δημοσιότητα είναι, όπως είπε εύστοχα ο Ανδρέας Ροδίτης, «Λερναία Ύδρα» - όσο περισσότερα κεφάλια της κόβεις, τόσο περισσότερα ξεφυτρώνουν στη θέση τους. Οι τεχνικές εξελίξεις, με πρώτη το ίντερνετ, της επιτρέπουν να αποκτήσει όχι μόνο παγκόσμια εμβέλεια σε χρόνο μηδέν, αλλά και νέα, ακατανίκητη πολιτική ποιότητα: εκείνη της παγκόσμιας επικοινωνιακής Αγοράς.

Ένα παράρτημα αυτής της Αγοράς, και ίσως το σημαντικότερο από όλα, έχει στηθεί τώρα στην Αγία Παρασκευή. Πρόκειται για «τηλεόραση του δρόμου» με τη διπλή έννοια του όρου: επικοινωνιακή και χωροταξική. Ο χώρος μπροστά στην ΕΡΤ είναι από τους πιο επικίνδυνους στην περιοχή. Όποιος επιχειρεί να περάσει από την πύλη του Ραδιομεγάρου στο απέναντι πεζοδρόμιο ξέρει ότι αναλαμβάνει μεγάλο ρίσκο: Το πράσινο στο φανάρι σβήνει ήδη πολύ προτού φτάσει κανείς ακόμη στην πρώτη νησίδα κυκλοφορίας. Η περίπτωση να σε παρασύρει ένα αυτοκίνητο είναι συγκριτικά πολύ μεγαλύτερη από αλλού. Στα πρόσφατα θύματα αυτής της ανεύθυνης ρύθμισης της κυκλοφορίας ανήκει ο συνάδελφος Αχιλλέας Παναγούλης, που παρασύρθηκε και σκοτώθηκε από αυτοκίνητο στις 4 Σεπτεμβρίου 2013. Ο δημόσιος χώρος, όπως έχει παραδοθεί στα αυτοκίνητα και την αυτοκινητοβιομηχανία, λειτούργησε γι αυτόν σαν καρμανιόλα.

Καταλαμβάνοντας αυτή την περιοχή, η τηλεόραση του δρόμου πέτυχε – όπως προκύπτει και από το όνομά της - ένα τριπλό άθλο: Να ανακαταλάβει και να ενώσει τον επικοινωνιακό με το δημόσιο χώρο. Να αναστήσει το αρχικό πνεύμα της αστικής ελευθερίας. Και να δώσει έτσι στη δημοσιότητα νέα πολιτική διάσταση.

ΠΗΓΗ: tovima.gr

Ένταση σημειώθηκε νωρίτερα όταν οι αστυνομικές δυνάμεις απώθησαν τους εργαζόμενους της ΕΡΤ από τα κάγκελα του Ραδιομεγάρου.

Σε συγκέντρωση έξω από το Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ, καλεί η ΠΟΣΠΕΡΤ, κάνοντας λόγο για δολιοφθορά  στην περιουσία της ΕΡΤ. Νωρίτερα, όπως αποκαλύψαμε, εργαζόμενοι της “Δ.Τ.” εισήλθαν στον κεντρικό κτίριο της ΕΡΤ, υπό τη συνοδεία των ΜΑΤ και έσπασαν την ηλεκτρονική κλειδαριά στο master της ΕΡΤ και παραμένουν στο χώρο. Το κτίριο παραμένει υπό τον έλεγχο της αστυνομίας, χωρίς να έχει γίνει παράδοση και παραλαβή των εγκαταστάσεων της ΕΡΤ. Η ευθύνη των συναρμόδιων υπουργών και του ειδικού διαχειριστή της ΕΡΤ ΑΕ, είναι πρόδηλες από τη στιγμή που εν κρυπτώ, σε δημόσια περιουσία, ακολοθούνται τέτοιες πρακτικές,

«Το πρόγραμμα του μνημονίου μας φορτώνει χρέος και μας βυθίζει όλο και πιο βαθιά στην ύφεση», επεσήμανε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξης Τσίπρας, μιλώντας χθες στο συνέδριο που πραγματοποιεί - στην Αθήνα - το Levy Economics Institute του Bard College της Νέας Υόρκης, με τη στήριξη του Ιδρύματος Ford.

Για τον τραπεζικό τομέα, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης επανέλαβε ότι πρέπει να περάσουν υπό δημόσιο έλεγχο οι τράπεζες, των οποίων η αναχρηματοδότηση γίνεται με δημόσιο δανεικό χρήμα.

Επίσης, τόνισε πως οι τράπεζες θα πρέπει να σταματήσουν να δίνουν δάνεια με περίεργα κριτήρια (έκανε αναφορά στις μιντιακές επιχειρήσεις) αντί να τονώνουν την ρευστότητα.

Επιπλέον, ο κ. Τσίπρας επισήμανε ότι «θα σταματήσουμε την ελεύθερη πτώση των μισθών και θα επαναφέρουμε τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ ανεξαρτήτως ηλικίας».

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά «μόνο αυτό τάξαμε», για να συμπληρώσει ότι, όπως έχει δείξει μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, από μόνη της αυτή η ενέργεια θα έχει αναπτυξιακό αποτέλεσμα.

 
Τέλος, σε σχέση με την πρόταση δυσπιστίας που κατέθεσε κατά της κυβέρνησης, ανέφερε πως «αποτελεί χρέος πατριωτικό και δημοκρατικό να απομακρυνθεί αυτή η κυβέρνηση» και τόνισε πως η χώρα χρειάζεται μια κυβέρνηση κοινωνικής σωτηρίας που θα σπάσει το φαύλο κύκλο.

Με χειροπέδες κλείδωσαν τα ΜΑΤ τα χαράματα της Πέμπτης την κεντρική είσοδο της ΕΡΤ. Η φωτογραφία τους έχει κάνει ήδη το γύρο του κόσμου. Για να πείσει και τους πιο αδαείς στον πλανήτη, ότι η κυβέρνηση Νέας Δημοκρατίας-Πασοκ δεν είναι από αυτόν τον κόσμο: Η σκέψη στην καταστολή, τα μυαλά στα κάγκελα.

Με την κατάληψη της ΕΡΤ από τα ΜΑΤ επιβεβαιώνονται τρία πράγματα.

Πρώτον, ότι η βασική κακοδαιμονία της Ελλάδας τα τελευταία χρόνια είναι το μνημόνιο. Χάρη σε αυτό έγιναν πράγματα, που στο παρελθόν ήταν δυνατά μόνο σε δικτατορίες: κατάργηση βασικών εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων, δραστική μείωση εισοδημάτων, εκχώρηση μέρους της κρατικής κυριαρχίας στην τρόικα των δανειστών. Ένας τέτοιος δυισμός: Από τη μια, η διατήρηση της δημοκρατίας και των δημοκρατικών ελευθεριών, από την άλλη, η επιβολή ενός χρηματιστηριακού «προτεκτοράτου» στη χώρα, δεν έχει προηγούμενο στα παγκόσμια χρονικά.

Δεύτερον, ότι η μεγαλύτερη πηγή εσωτερικής ανωμαλίας είναι εκείνη που εφαρμόζει το μνημόνιο, ήτοι η κυβέρνηση των Αντώνη Σαμαρά και Ευάγγελου Βενιζέλου. Αυτή είναι που έχει τα γένια και τα κτένια: Και την πλειοψηφία στη Βουλή, για να περνά με ρυθμό εξπρές τους μνημονιακούς νόμους, και τα ΜΑΤ του Νίκου Δένδια, για να επιδίδεται τελευταία, παράλληλα με το σαφάρι κατά των ξένων, και στο κυνήγι των ντόπιων πολιτών (βλέπε ΕΡΤ). Αυτό, ειρήσθω εν παρόδω, αναιρεί και την άποψη όσων αναλυτών υποστηρίζουν, ότι η Χρυσή Αυγή αποτελεί μια χρυσή παρακρατική εφεδρεία για την περίπτωση που το κράτος του κ.Δένδια δεν θα μπορούσε πλέον να εξασφαλίσει την εφαρμογή του μνημονίου. Το αντίθετο συμβαίνει: Η Χρυσή Αυγή συνιστά προφανώς εμπόδιο στην εφαρμογή του  – εξ ου και οι πρόσφατες διώξεις εναντίον της. Οι ασύγκριτα μεγαλύτερες σε αριθμό και άριστα εξοπλισμένες δυνάμεις ασφαλείας μπορούν εμφανώς να επιτελέσουν πολύ καλύτερα το έργο καταστολής από ότι τα «μπουλούκια» των Χρυσαυγιτών. Ο κ.Δένδιας κινήθηκε εναντίον τους όχι επειδή αντιβαίνουν στις κατηγορικές προσταγές περί μονοπωλίου της κρατικής βίας, αλλά επειδή τα θεωρεί εμπόδιο στο έργο του.

Τρίτον, ότι η κυβέρνηση, πάλι στον αστερισμό του μνημονίου, δεν πρόκειται να επιτρέψει ποτέ την παρουσία μιας ανεξάρτητης ραδιοτηλεόρασης. Η ΔΤ, που λειτουργεί ήδη, και η ΝΕΡΙΤ, που πρόκειται να την αντικαταστήσει, αποτελούν υποχείρια της: Κρατικότερη ραδιοτηλεόραση (και από την άποψη των συνθηκών γέννησής της, και από την άποψη επιλογής και χειραγώγησης του νέου προσωπικού της) δεν γίνεται.

Το ίδιο συνέβαινε και επί ΕΡΤ, για 50 περίπου χρόνια. Έως ότου ήρθε το κλείσιμο της, στις 11 Ιουνίου 2013 και η απροσδόκητη «ανάστασή» της, την ίδια ημέρα, ως  ανεξάρτητη ραδιοτηλεόραση υπό τη διοίκηση του ίδιου του προσωπικού.

Ήταν το πρώτο εγχείρημα πλήρους αυτονόμησης των εργαζόμενων του κλάδου στα παγκόσμια τηλεοπτικά χρονικά, που συνδύαζε μαζί με την αυτοδιαχείριση και την απεξάρτηση από την κρατική κηδεμονία, την υπεράσπιση των λεγόμενων δημόσιων αξιών: δημοκρατία, πλουραλισμό, πολιτισμό, ανάδειξη των προβλημάτων των ντόπιων και των ξένων.

O σημερινός τρίτος «θάνατος» της ΕΡΤ έχει τη δική του σημειολογική αξία, επειδή συμπληρώνει την τεχνική βία του μαύρου στις οθόνες (την πρώτη φορά στις 11 Ιουνίου, τη δεύτερη προ τριών εβδομάδων, όταν η κυβέρνηση εξανάγκασε τους ιδιοκτήτες του δορυφόρου Astra να μην εκπέμπουν πλέον το σήμα της ΕΡΤ) με τη φυσική βία των ΜΑΤ. Παράλληλα δείχνει, ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να καταστρέψει κάθε τι το καλό που συντελείται εκτός του πεδίου ελέγχου της – και ας έχει αυτό τη βούλα της παγκόσμιας πρωτοτυπίας.

Όμως στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, η δημόσια σφαίρα επικοινωνίας δεν μπορεί να χειραγωγηθεί εντελώς ακόμα και υπό συνθήκες μνημονίου. Αυτό που πέτυχαν οι κύριοι του μνημονίου, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και οι συνεργάτες τους στην Ελλάδα με κοινοβουλευτικά μέσα, ήτοι τη συντριβή των εργασιακών δικαιωμάτων χωρίς αναστολή των δημοκρατικών ελευθεριών, δεν μπορούν να το επαναλάβουν και στο δημόσιο διάλογο κατά το δοκούν. Κι αυτό αφορά όλα τα ανεξάρτητα μέσα επικοινωνίας, είτε ιδιωτικά, είτε «κοινωνικά», συμπεριλαμβανομένης και της ΕΡΤ μετά την επανίδρυσή της στις 11 Ιουνίου. Τυχόν περιορισμός, ή κλείσιμό τους, θα ισοδυναμούμε με την αναστολή, ή την κατάλυση των δημοκρατικών ελευθερίων – κάτι που δεν εμπεριέχεται στην τρέχουσα μνημονιακή λογική.  

Μνημόνιο σημαίνει προφανώς: επιβολή μιας νέας τάξης πραγμάτων σε εργασία και κοινωνία χωρίς κατάργηση των δημοκρατικών ελευθεριών. Με αυτή την αφετηρία, η κυβέρνηση θα μπορούσε έτσι να δικαιολογήσει νομότυπα (όχι στην ουσία!) μόνο τον πρώτο θάνατο της ΕΡΤ – όταν ο σταθμός ήταν ακόμα, νομικά, υπό κρατική κατοχή. Ο δεύτερος, και κυρίως ο τρίτος, δεν δικαιολογείται με τίποτα.  Ο σταθμός που έκλεισε τελεσίδικα σήμερα είναι εντελώς άλλος, από εκείνον που κάποτε κατείχε. Ο θάνατός του πλήττει έτσι και τις δημοκρατικές ελευθερίες – αντιβαίνει δηλαδή, κατά παράδοξο τρόπο, και στη μνημονιακή πολιτική. Γι αυτό και θα την κυνηγάει συνεχώς. Έως ότου αποφασίσει κάποτε να βγάλει τις χειροπέδες από τα κάγκελα. Τα μυαλά της, μάλλον, δεν πρόκειται να τα κατεβάσει ποτέ από εκεί.

ΠΗΓΗ: tovima.gr