Μόλις την προηγούμενη Δευτέρα, κυκλοφόρησε μια νέα έκδοση του πρωτοφανούς σε παγκόσμιο επίπεδο νομοσχεδίου της ΕΕ που αποσκοπεί στην πρόσβαση σε όλες τις ιδιωτικές συνομιλίες μας για ύποπτο περιεχόμενο. Σύμφωνα με την εν λόγω πρόταση, οι εταιρείες είναι ελεύθερες να να χρησιμοποιούν ή όχι την τεχνητή νοημοσύνη για να σκανάρουν όλες τις εικόνες και τις συνομιλίες κειμένου ως ύποπτες για παράνομες δραστηριότητες.

Θα είναι υποχρεωμένοι να δώσουν πρόσβαση και να αναζητούν όλες τις συνομιλίες των χρηστών για γνωστό παράνομο περιεχόμενο και να τις αναφέρουν, ακόμη και με κόστος την παραβίαση της ασφαλούς κρυπτογράφησης των διάφορων υπηρεσιών, δηλαδή το end to end encryption. Οι κυβερνήσεις της ΕΕ πρέπει να τοποθετηθούν επί της πρότασης έως τις 23 Σεπτεμβρίου και οι υπουργοί Εσωτερικών της ΕΕ πρέπει να την εγκρίνουν στις 10 Οκτωβρίου.

Πάντως υπηρεσίες όπως το Signal ήδη έχουν αναφέρει ότι ποτέ δεν πρόκειται να δεχθούν την ενσωμάτωση τέτοιων υπηρεσιών παρακολούθησης των χρηστών και πως θα προτιμούσαν να σταματήσουν να δραστηριοποιούνται στην ΕΕ.

Αντί oι έφηβοι να προστατευτούν από τη σεξουαλική παρενόχληση και την εκμετάλλευση, κάνοντας ασφαλέστερες τις διάφορες υπηρεσίες chat, τα θύματα κακοποίησης προδίδονται από ένα μη ρεαλιστικό νομοσχέδιο που είναι καταδικασμένο, σύμφωνα με τον Patrick Breyer, πρώην ευρωβουλευτής του Κόμματος των Πειρατών. Ο κατακλυσμός των διωκτικών αρχών σε μεγάλο βαθμό με άσχετες πληροφορίες από παλαιό υλικό δεν θα καταφέρει να σώσει τα θύματα από τη συνεχιζόμενη κακοποίηση και θα μειώσει στην πραγματικότητα τις δυνατότητες των διωκτικών αρχών για την δίωξη των υπόπτων. Οι Ευρωπαίοι πρέπει να καταλάβουν ότι θα αποκοπούν από τη χρήση κοινών εφαρμογών αποστολής μηνυμάτων αν εφαρμοστεί αυτό το νομοσχέδιο, αυτό σημαίνει ότι θα χάσετε την επαφή με τους φίλους και τους συναδέλφους σας σε όλο τον κόσμο. Θέλετε πραγματικά η Ευρώπη να γίνει ο παγκόσμιος ηγέτης στην παρακολούθηση των smartphones μας, διερωτάται ο ίδιος.

Πηγή: techmaniacs.gr

ΑΝΔΡΕΑΣ ΠΕΤΡΟΠΟΥΛΟΣ

Όπως είχε γράψει η Αυγή από τον Μάιο, ο σχεδιασμός του νέου επιδόματος ανεργίας δεν θα έχει απλώς αυστηρά κριτήρια για τους δικαιούχους από τον ερχόμενο Οκτώβριο. Αυτό που επιβεβαιώνεται είναι ότι το Επίδομα θα περικόπτεται κατά 50% για τους εργαζόμενους που έχουν σύμβαση μερικής απασχόλησης πριν απολυθούν, ενώ θα είναι από εξαιρετικά χαμηλό έως ανύπαρκτο για όσους τυχόν απολυθούν διαδοχικά δύο ή τρείς φορές μέσα σε ένα χρόνο.

Με άλλα λόγια η κυβέρνηση και το υπουργείο Εργασίας τιμωρούν τους νέους εργαζόμενους, (κυρίως την κατηγορία 18-25 ετών) αφήνοντας τους στο εξής με μισό ή και καθόλου επίδομα. Άλλωστε η συγκεκριμένη κατηγορία των νέων εργαζομένων αναγκάζεται συνήθως, ελλείψει άλλης επιλογής να εργαστεί ευκαιριακά, και για διάστημα 3, 4 ή πέντε μηνών.

Όπως προβλέπεται με βάση και τις διατάξεις του σχετικού νομοσχεδίου (θα περιλαμβάνονται πιθανότατα στο νομοσχέδιο «σκούπα» που θα φέρει το υπουργείο Εργασίας τον Σεπτέμβριο) όσοι εργάζονται με μερική απασχόληση ή εκ περιτροπής εργασία ή συνάπτουν διαδοχικές συμβάσεις περιστασιακής απασχόλησης, θα λάβουν εξαιρετικά μειωμένο επίδομα ανεργίας, τουλάχιστον κατά 50%. Αν ο εργαζόμενος μερικής ή περιστασιακής απασχόλησης, απολυθεί δύο φορές σε διάστημα ενός έτους, δεν θα λαμβάνει ούτε το 50% του επιδόματος ανεργίας!

Το σκεπτικό πίσω από την συγκεκριμένη διάταξη είναι ότι «δεν μπορεί να καταβάλλεται ολόκληρο επίδομα ανεργίας για μερική απασχόληση», αλλά ούτε να δεσμεύονται αντίστοιχα ποσά για εργαζόμενους με διαδοχικές «ευκαιριακές συμβάσεις ευέλικτης απασχόλησης».

Να θυμίσουμε όπως ανέφερε και προχθές το avgi.gr, παρά το γεγονός ότι η χώρα μας έχει το χαμηλότερο σε ύψος και ένα από τα χαμηλότερα σε διάρκεια επίδομα ανεργίας στην Ευρώπη, η κυβέρνηση και το αρμόδιο υπουργείο εισάγουν μια ακόμα πρωτοτυπία στην καταβολή του επιδόματος με μοναδικό στόχο να μειωθούν δραστικά οι δικαιούχοι του επιδόματος, αν δεν πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια. Σήμερα οι άνεργοι που λαμβάνουν το επίδομα ανεργίας κυμαίνονται στο 10% με 15% του συνόλου των ανέργων που είναι εγγεγραμμένοι στη ΔΥΠΑ, δηλαδή στον ΟΑΕΔ.

Επίσης, για να λάβει ένας εργαζόμενος το (νέο) επίδομα ανεργίας θα πρέπει να παρακολουθεί υποχρεωτικά κάποιο πρόγραμμα επανακατάρτισης που θα ορίζει η ΔΥΠΑ (πρώην ΟΑΕΔ), ενώ αν διακόψει το πρόγραμμα ή αρνηθεί εργασία, ανεξαρτήτως αντικειμένου το επίδομα ανεργίας θα κόβεται.

Πηγή: avgi.gr

Η Σουηδία προωθεί νόμο, βάσει του οποίου δημόσιοι υπάλλλοι θα είναι υποχρεωμένοι να καταδίδουν στις Aρχές τους μετανάστες, έχει προκαλεί μεγάλες κοινωνικές αντιδράσεις, στον απόηχο μέτρων που συμπεριλήφθησαν σε μια συμφωνία το 2022 που συνήφθη μεταξύ τεσσάρων δεξιών κομμάτων.

«Νομοσχέδιο χαφιέδων» χαρακτηρίζεται από τους εργαζόμενους, αφού μεταξύ άλλων γιατροί, κοινωνικοί λειτουργοί, βιβλιοθηκάριοι και άλλη δημόσιοι λειτουργοί κρίνουν το νομοσχέδιο «εντελώς απάνθρωπο».

Το προτεινόμενο νομοσχέδιο είναι μεταξύ των πολλών μέτρων που συμπεριλήφθησαν σε μια συμφωνία το 2022 που συνήφθη μεταξύ τεσσάρων δεξιών κομμάτων, μια συμφωνία που άνοιξε το δρόμο για τον σχηματισμό μιας κυβέρνησης συνασπισμού στην οποία συμμετέχουν τρία κεντροδεξιά κόμματα με κοινοβουλευτική υποστήριξη από βουλευτές του ακροδεξιού αντιμεταναστευτικού κόμματος, Σουηδοί Δημοκράτες (SD).

Σχεδόν δύο χρόνια μετά το SD, ένα κόμμα του οποίου το μανιφέστο επιδιώκει να δημιουργήσει στη χώρα ένα από τα πιο εχθρικά περιβάλλοντα στην Ευρώπη για μη Ευρωπαίους, έγινε το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα της Σουηδίας, και το μέτρο αυτό άρχισε να επεξεργάζεται για να γίνει νόμος. Μια κοινοβουλευτική επιτροπή έλαβε εντολή από την κυβέρνηση να παρουσιάσει ένα σχέδιου νόμου, με στόχο να παρουσιάσει τα ευρήματά της στην κυβέρνηση έως τα τέλη Νοεμβρίου.

Παρά το γεγονός ότι το σχέδιο βρίσκεται στα αρχικά του στάδια, η ιδέα, ότι έως και ένα εκατομμύριο εργαζόμενοι, από οδοντιάτρους μέχρι δασκάλους, θα αναγκαστούν να αναφέρουν στις αρχή οποιαδήποτε επαφή έχουν με ασθενείς, φοιτητές που δεν έχουν έγγραφα παραμονής στην χώρα, έχει βρει αντίθεση από μεγάλο μέρος της κοινωνίας, από υπερασπιστές ανθρώπινων δικαιωμάτων μέχρι επαγγελματικές ενώσεις.

«Αυτή η πρόταση είναι εντελώς απάνθρωπη», δήλωσε η Μισέλ Λεβόϊ από την Πλατφόρμα για τη Διεθνή Συνεργασία για τους Μετανάστες χωρίς Έγγραφα. Οι επιπτώσεις μπορεί να είναι εκτεταμένες, με ανθρώπους να διστάζουν ενδεχομένως να στέλνυον τα παιδιά τους στο σχολείο και να είναι απρόθυμοι να έχουν πρόσβαση στην υγειονομική περίθαλψη ή να μην αναφέρουν εγκλήματα που διαπράχθηκαν εναντίον τους.

Επαγγελματικές ενώσεις τόνισαν ότι το σχέδιο αυτό της κυβέρνησης θα μπορούσε να διαβρώσει την εμπιστοσύνη για την οποία εργάστηκαν τόσο πολύ να οικοδομήσουν και αντ ‘αυτού να τροφοδοτήσει τον ρατσισμό και να ενισχύσει τον στιγματισμό.

Η Λεβόϊ περιέγραψε τα μέτρα ως μέρος μιας αυξανόμενης τάσης σε όλη την Ευρώπη για ποινικοποίηση της αλληλεγγύης με μετανάστες που δεν έχουν έγγραφα. Η φινλανδική κυβέρνηση εξετάζει επίσης το ενδεχόμενο να επεκτείνει τις υποχρεώσεις αναφοράς ατόμων χωρίς έγγραφα.

Από τον Δεκέμβριο του 2023, περισσότερες από 150 σουηδικές περιφέρειες, δήμοι, συνδικαλιστικές ενώσεις και άλλες ομάδες της κοινωνίας των πολιτών έχουν ταχθεί ενάντια στο σχέδιο της κυβέρνησης.

Μεταξύ των κλάδων που έχουν εκφραστεί δημόσια για το θέμα είναι ο Σουηδικός Ιατρικός Σύλλογος (SMA). «Έγινα γιατρός για να βοηθάω ανθρώπους, όχι να τους παρακολουθώ και να τους καταδίδω», είπε η Σοφία Ρίντγκρεν Στάλε, πρόεδρος της SMA.

Για μήνες, η SMA υποστηρίζει ότι η υποχρέωση να καταδίδεις ανθρώπους, εναντιώνεται στους κανόνες και τις αρχές επαγγελματικής δεοντολογίας που ορίζουν ότι η περίθαλψη πρέπει να παρέχεται σε όποιον έχει ανάγκη και ότι οι ασθενείς δεν πρέπει να υφίστανται διακρίσεις. «Θεωρούμε πολύ πιθανό ότι θα οδηγήσει ανθρώπους να μην τολμούν να αναζητήσουν φροντίδα υπό τον φόβο μήπως τους καταδώσουν», πρόσθεσε η Στάλε.

Η σουηδική κυβέρνηση τονίζει ότι η επιτροπή που προετοιμάζει το σχέδιο νόμου, εξετάζει παράλληλα αν η υποχρέωση παροχής πληροφοριών έρχεται σε σύγκρουση με επαγγελματικές αξίες, όπως στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης.

Οι απαιτήσεις υποβολής αναφορών διαδραματίζουν βασικό ρόλο στην υποστήριξη της νόμιμης μετανάστευσης, επιτρέποντας στο κράτος να απελαύνει πιο αποτελεσματικά άτομα στα οποία αρνείται το άσυλο, υποστήριξε η δήλωσε η υπουργός Μετανάστευσης, Μαρία Μάλμερ Στένεγραντ. Ωστόσο, οι προσπάθειες της κυβέρνησης να κατευνάσει τις ανησυχίες δεν έχουν φέρει αποτέλεσμα.

Αξίζει να σημειωθεί πάντως, πως το συμβούλιο επαγγελματικής δεοντολογίας που ιδρύθηκε από δύο σουηδικά σωματεία που εκπροσωπούν εκπαιδευτικούς δήλωσε ότι η υποχρέωση αναφοράς ανθρώπων, θα τους έθετε σε μια αδύνατη κατάσταση.

Tο τουρκικό κοινοβούλιο ψήφισε σήμερα νόμο που προβλέπει την συγκέντρωση εκατομμυρίων αδέσποτων σκύλων και την μεταφορά τους σε καταφύγια παρά τις διαμαρτυρίες ζωόφιλων και την κριτική από το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το οποίο δεσμεύτηκε να προσβάλει την νομοθεσία στο δικαστήριο.

Ο νόμος, τον οποίο συνέταξε το κυβερνών κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης του προέδρου Ερντογάν, έχει αγγίξει μια ευαίσθητη χορδή στην Τουρκία, όπου πολλοί θεωρούν ότι αυτό θα οδηγήσει στην θανάτωση ενός μεγάλου αριθμού σκύλων.

Η Τουρκία εκτιμάται ότι έχει 4 εκατομμύρια αδέσποτους σκύλους και οι υποστηρικτές του νόμου επικαλέστηκαν ανησυχίες για το ενδεχόμενο επίθεσης, για τροχαία ατυχήματα και λύσσα.

Σύμφωνα με τους νέους κανονισμούς, όσοι σκύλοι έχουν επιθετική συμπεριφορά ή μη ιάσιμες ασθένειες θα θανατώνονται.

Το σχέδιο νόμου εγκρίθηκε με 275 ψήφους υπέρ και 224 κατά.

Ακτιβιστές των δικαιωμάτων των ζώων έχουν ζητήσει να εντατικοποιηθούν οι εκστρατείες στείρωσης και το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα (CHP) δήλωσε ότι θα προσφύγει κατά του νόμου στο Συνταγματικό Δικαστήριο.

"Το σχέδιο νόμου είναι ξεκάθαρα αντισυνταγματικό και δεν υπερασπίζεται το δικαίωμα της ζωής", δήλωσε ο ηγέτης του CHP Οζγκούρ Οζέλ μετά την υπερψήφισή του και πρόσθεσε ότι οι δήμοι έχουν περιορισμένα κονδύλια για να αντιμετωπίσουν το έργο της απομάκρυνσης από τους δρόμους τόσων πολλών σκύλων.

"Θα κάνουμε περισσότερα από αυτά που χρειάζονται σε ό,τι αφορά την κατασκευή περισσότερων καταφυγίων, τον εμβολιασμό, τη στείρωση και την υιοθεσία, αλλά δεν είναι δυνατόν να εκπληρώσουμε αυτό το στόχο με τα μέσα που έχουν οι δήμοι", πρόσθεσε.

Η χώρα διαθέτει αυτή τη στιγμή 322 καταφύγια ζώων με δυνατότητα φιλοξενίας 105.000 σκύλων, σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, δηλαδή πολύ μικρότερη από την απαιτούμενη για τη φιλοξενία τόσων αδέσποτων.

Ο νόμος απαιτεί όλοι οι δήμοι να δαπανήσουν τουλάχιστον 0,3% του ετήσιου προϋπολογισμού τους στις υπηρεσίες επανένταξης των ζώων και στην κατασκευή αναβαθμισμένων καταφυγίων παρότι θα λάβουν παράταση μέχρι το 2028 για να το πράξουν.

Χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους τις τελευταίες εβδομάδες-- κάποιες φορές συγκρούστηκαν με την αστυνομία-- κρατώντας πλακάτ και φωνάζοντας σλόγκαν όπως "Δεν μπορείτε να τα σκοτώσετε" και "Πάρτε πίσω τον νόμο".

Κάτοικοι τουρκικών πόλεων και χωριών φροντίζουν συχνά τα αδέσποτα κατασκευάζοντας αυστοσχέδια καταφύγια και παρέχοντάς τους φαγητό και νερό.

Δημοσκόπηση έδειξε ότι ποσοστό μικρότερο του 3% τάσσεται υπέρ της θανάτωσής τους, ενώ σχεδόν 80% είναι υπέρ της μεταφοράς τους σε καταφύγια.

¨¨Δεν θα αποδεχθούμε νομοθετικές πρωτοβουλίες σε ζητήματα που μας αφορούν , χωρίς τη συμμετοχή μας».

Το παραπάνω είναι το σαφές μήνυμα που στέλνει στην κυβέρνηση η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων, με αφορμή το σχέδιο νόμου για τις αλλαγές της δικονομίας του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης. 

Σε ανακοίνωσή της (και αφού προηγήθηκε σχετική συνεδρίαση στα Καμμένα Βούρλα), η Ολομέλεια εκφράζει την έντονη αντίθεσή της τόσο ως προς το περιεχόμενο του νομοσχεδίου, όσο και ως προς τη διαδικασία διαβούλευσης. Όπως σημειώνει μεταξύ άλλων, οι ρυθμίσεις του ν/σ «περιστέλλουν τα δικονομικά δικαιώματα των διαδίκων , οδηγούν σε στέρηση του δικαιώματος ακρόασης και φαλκιδεύουν ουσιαστικά το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των πολιτών». 

Η ανακοίνωση

Η Ολομέλεια εκφράζει την έντονη αντίθεσή της τόσο ως προς το περιεχόμενο του υπό δημόσια διαβούλευση Σχεδίου Νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης για την τροποποίηση του ΠΔ 18/1982, που αφορά στη διαδικασία ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας όσο και ως προς τη διαδικασία διαβούλευσης.

Ειδικότερα, το άνω Σχέδιο Νόμου υποβαθμίζει την προφορικότητα της διαδικασίας και στερεί σε αρκετές περιπτώσεις το δικαίωμα παράστασης των πληρεξουσίων δικηγόρων. Ταυτόχρονα, τίθενται στους διαδίκους περιορισμοί ως προς τις προθεσμίες άσκησης διαδικαστικών δικαιωμάτων, ενώ παράλληλα οι διάδικοι επιβαρύνονται με το κόστος των επιδόσεων.

Οι σχετικές ρυθμίσεις περιστέλλουν τα δικονομικά δικαιώματα των διαδίκων , οδηγούν σε στέρηση του δικαιώματος ακρόασης και φαλκιδεύουν ουσιαστικά το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των πολιτών.

Η επιτάχυνση στην απονομή της Δικαιοσύνης αποτελεί αναγκαιότητα και ιδίως στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το οποίο κατέχει τη χειρότερη επίδοση στις καθυστερήσεις στη διοικητική δίκη. Σύμφωνα με πρόσφατη Έκθεση της Ευρωπαϊκής Ένωσης Euroscoreboard για το έτος 2024 ο χρόνος απονομής στην διοικητική δίκη το έτος 2022 για τον πρώτο βαθμό ήταν 464 ημέρες, για το δεύτερο βαθμό 661 ημέρες και για το ΣτΕ στον πρωτοφανή αριθμό των 1239 ημερών, τη στιγμή που ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν αντίστοιχα 166, 152 και 265 ημέρες και τούτο, παρά τις ρυθμίσεις και τις δυνατότητες που παρέχει ο ν. 3900/2010 και τα “φίλτρα” που έχουν τεθεί (πχ απαράδεκτο ενδίκου βοηθήματος στην περίπτωση αντίθεσης με νομολογία ΣτΕ) .

Η επίλυση του ζητήματος της επιτάχυνσης συνδέεται πρώτα από όλα με την έγκαιρη έκδοση των αποφάσεων και την πλήρη ψηφιοποίηση των υπηρεσιών. Δεν μπορεί να συνδέεται μονοδιάστατα με την περιστολή των δικονομικών και ουσιαστικών δικαιωμάτων των διαδίκων και την αύξηση του κόστους πρόσβασης στη Δικαιοσύνη και δεν αντιμετωπίζεται με προβλέψεις τύπου περιορισμού των σελίδων των δικογράφων, επιλογής γραμματοσειράς κοκ. Η ενεργοποίηση των (κατά βαθμό) Εισηγητών ως εισηγητών της υπόθεσης- η οποία που είναι θετική ρύθμιση, δεν αρκεί.

Ως προς τη διαδικασία διαβούλευσης του Σχεδίου Νόμου, επισημαίνουμε ότι τούτο συντάχθηκε αποκλειστικά και μόνο από το Συμβούλιο της Επικρατείας, έγινε αποδεκτό από το Υπουργείο και τέθηκε σε δημόσια διαβούλευση, χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη ενημέρωση ή διαβούλευση με το δικηγορικό σώμα και τους λοιπούς εμπλεκόμενους στη διοικητική δίκη φορείς.

Παρακολουθούμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον αυτή την έντονη αλληλεπίδραση μεταξύ Υπουργείου Δικαιοσύνης και Συμβουλίου της Επικρατείας. Διαμηνύουμε δε, προς κάθε κατεύθυνση ότι δεν θα αποδεχθούμε νομοθετικές πρωτοβουλίες σε ζητήματα που μας αφορούν , χωρίς τη συμμετοχή μας.

• ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΒΕΤΖΟΓΛΟΥ

Δωρεάν υγεία «στο σημείο χρήσης» (free at the point of use, όπως ονομάζεται σε όρους οικονομικών της υγείας) και όχι δωρεάν δημόσια υγεία, θα παρέχει ξεκάθαρα πλέον το ΕΣΥ, μετά τη λειτουργία των απογευματινών χειρουργείων, αλλά και άλλων εξόδων που θα κληθούν να πληρώσουν από την τσέπη τους οι ασφαλισμένοι.

Σύμφωνα με το νέο σχέδιο νόμου το υπουργείου Υγείας, οι ασφαλισμένοι θα κληθούν να πληρώνουν από την τσέπη τους τη διενέργεια εμβολίου για τον κορονοϊό και παραπεμπτικά εργαστηριακών εξετάσεων.

Πιο συγκεκριμένα, όπως είχε αποκαλύψει το NEWS 24/7, με την ψήφιση του νομοσχεδίου, οι ασφαλισμένοι προβλέπεται να πληρώνουν από την τσέπη τους 1 ευρώ για κάθε εξέταση βιολογικών υγρών (αίμα, ούρα) και 3 ευρώ για κάθε ακτινολογική εξέταση (αξονική, μαγνητική, ακτινογραφία).

«Οι δικαιούχοι περίθαλψης του ΕΟΠΥΥ καταβάλλουν από την 1η.4.2024 στα συμβεβλημένα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και στους κλινικοεργαστηριακούς ιατρούς ένα (1) ευρώ ανά παραπεμπτικό για την εκτέλεση διαγνωστικών εξετάσεων βιολογικών υλικών και τρία (3) ευρώ ανά παραπεμπτικό για την εκτέλεση απεικονιστικών ελέγχων», αναφέρει το κεφάλαιο ΣΤ’ του σχεδίου νόμου.

Την ίδια στιγμή, δίνεται η δυνατότητα, υπό προϋποθέσεις, σε φαρμακοποιούς να διενεργούν εμβόλια για τον κορονοϊό. Ωστόσο, οι πολίτες θα πρέπει, σε αυτήν την περίπτωση, να πληρώσουν 5 ευρώ από την τσέπη τους για να κάνουν το εμβόλιο.

«Για κάθε διενεργούμενο στο φαρμακείο εμβολιασμό κατά του κορονοϊού SARS – CoV – 2, ανεξαρτήτως τύπου εμβολίου, καθορίζεται αποζημίωση του αδειούχου φαρμακοποιού ποσού πέντε (5) ευρώ, πλέον του αναλογούντος ΦΠΑ. Η αποζημίωση καταβάλλεται από το φυσικό πρόσωπο που εμβολιάζεται», αναφέρει το άρθρο 48.

Κρατούν του συνταξιούχους γιατρούς για να μην αδειάσει το ΕΣΥ

Στο άρθρο 8 του νομοσχεδίου δίνεται η δυνατότητα παράτασης χρόνου παραμονής στην υπηρεσία ιατρών κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας σε όσους γιατρούς βγαίνουν στη σύνταξη.

Οι συνταξιούχοι γιατροί θα μπορούν να παραμείνουν στην υπηρεσία τους έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2025.

«Ιατροί του κλάδου Εθνικού Συστήματος Υγείας (Ε.Σ.Υ.), των οποίων η υπαλληλική σχέση θα έληγε αυτοδικαίως την 31η.12.2022, την 31η.12.2021 ή την 31η.12.2020 λόγω συμπλήρωσης του εξηκοστού έβδομου έτους της ηλικίας τους και οι οποίοι παραμένουν στην υπηρεσία τους έως την 31η.3.2024, κατ’ εφαρμογή του άρθρου 41 του ν. 5047/2023 (Α’ 147), δύνανται να παραμείνουν στην υπηρεσία τους έως την 31η.12.2025, εφόσον η θέση τους δεν έχει προκηρυχθεί ή δεσμευθεί με άλλον τρόπο και συμμετέχουν στο πρόγραμμα εφημεριών ή απαλλάσσονται από την υποχρέωση συμμετοχής σε αυτό σύμφωνα με την περ. ε) της παρ. 4 του άρθρου 45 του ν. 3205/2003 (Α’ 297)», αναφέρεται στο άρθρο 8.

Δικαίωμα για εργασία στον ιδιωτικό τομέα σε όλους τους γιατρούς του ΕΣΥ

Το άρθρο 7 για πρώτη φορά από την ίδρυση του ΕΣΥ προβλέπει την άρση της απαγόρευσης της παράλληλης απασχόλησης των γιατρών οι οποίοι παραμένουν με μονιμότητα στα νοσοκομεία.

Συγκεκριμένα, στο σχέδιο νόμου αναφέρεται ότι «κατ’ εξαίρεση, δεν συνιστά πειθαρχικό παράπτωμα για τους ιατρούς του πρώτου εδαφίου, σε χρόνο εκτός του τακτικού ωραρίου τους και των εφημεριών, να ασκούν ιδιωτικό έργο, υπό την προϋπόθεση ότι αναλαμβάνουν τις ασφαλιστικές και φορολογικές υποχρεώσεις για το συγκεκριμένο διάστημα απασχόλησης. Ειδικότερα, οι ιατροί του Ε.Σ.Υ. δύνανται να διατηρούν ιδιωτικό ιατρείο, να παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες με οποιαδήποτε σχέση, συμπεριλαμβανόμενης και αυτής του συμβούλου ή εμπειρογνώμονος/τεχνικού συμβούλου και για θέματα εκπαίδευσης/επιμόρφωσης/εποπτείας των επαγγελματιών υγείας, οργάνωσης διαλέξεων και επιστημονικών εκδηλώσεων, συγγραφής επιστημονικών άρθρων, ιατρικών ενημερώσεων υγείας για νοσολογικές οντότητες, σε ιδιωτική κλινική ή ιδιωτικό διαγνωστικό ή θεραπευτικό εργαστήριο ή φαρμακευτικές επιχειρήσεις, ή εταιρείες ιατροτεχνολογικών προϊόντων και γενικότερα σε κάθε είδους ιδιωτικές επιχειρήσεις που παρέχουν ή καλύπτουν υπηρεσίες υγείας υπό την προϋπόθεση χορήγησης σε αυτούς σχετικής άδειας σύμφωνα με τη διαδικασία της παρούσας».

Σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας, σκοπός του σχεδίου νόμου είναι η ρύθμιση επειγόντων ζητημάτων αρμοδιότητάς του επ’ ωφελεία του κοινωνικού συνόλου που αποβλέπουν, ενδεικτικά:

• Στη διεύρυνση της δυνατότητας των ιατρών του Ε.Σ.Υ. να ασκούν ιδιωτικό έργο αξιοποιώντας την κλινική εμπειρία τους και στη θέσπιση των αναγκαίων προς τούτο όρων και προϋποθέσεων,
• Στον προσδιορισμό της φύσης του εισοδήματος των ιατρών Ε.Σ.Υ. από τη διενέργεια απογευματινών χειρουργείων ως εισόδημα από άσκηση ιδιωτικού έργου,
• Στην αντιμετώπιση άμεσων ζητημάτων των υγειονομικών δομών και Υγειονομικών Περιφερειών, καθώς και ζητημάτων που άπτονται της χορήγησης ιατρικών και νοσηλευτικών ειδικοτήτων,
• Στη συγκέντρωση της προμήθειας των νοσοκομειακών φαρμάκων σε ένα φορέα, την Εθνική Κεντρική Αρχή Προμηθειών Υγείας (Ε.Κ.Α.Π.Υ.), με σκοπό την ταχύτερη εκκαθάριση και εξόφληση των προμηθευτών των νοσοκομείων του Ε.Σ.Υ. και του Γενικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης (Γ.Ν.Θ.) «ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ»,
• Στον εξορθολογισμό και την συγκράτηση της φαρμακευτικής δαπάνης,
• Στην επίλυση ζητημάτων εποπτευόμενων φορέων του Υπουργείου Υγείας, ιδίως του Εθνικού Οργανισμού Δημόσιας Υγείας (Ε.Ο.Δ.Υ.), του Εθνικού Οργανισμού Παροχής Υπηρεσιών Υγείας (Ε.Ο.Π.Υ.Υ.) και της Εθνικής Κεντρικής Αρχής Προμηθειών Υγείας (Ε.Κ.Α.Π.Υ.),
• Στην επίτευξη εμβολιαστικής κάλυψης και καλύτερης επιτήρησης της εξέλιξης μετάδοσης της νόσου Covid-19,
• Στην προώθηση ταχείας υλοποίησης των έργων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας αρμοδιότητας του Υπουργείου Υγείας.

«Στις 4 Ιανουαρίου ορκίστηκα υπουργός Υγείας για δεύτερη φορά. Στις 7 Μαρτίου,  τίθεται σε δημόσια διαβούλευση το πρώτο μας ερανιστικό νομοσχέδιο για να λύσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα χρόνια προβλήματα του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Ως σημαντικότερο από όλα ξεχωρίζω τη διεύρυνση της δυνατότητας των ιατρών να ασκούν ιδιωτικό έργο αξιοποιώντας την κλινική εμπειρία τους, έτσι ώστε να δώσουμε περαιτέρω κίνητρα για να γίνει ελκυστικότερη η θέση του γιατρού στο ΕΣΥ όπως επίσης και η λύση των όποιων ζητημάτων δημιουργούνται από τη λειτουργεία των απογευματινών χειρουργείων. Κατά τα λοιπά, υπάρχουν πολλές διατάξεις που στο σύνολο τους θα βοηθήσουν πάρα πολύ τη λειτουργία του συστήματος. Είμαι περήφανος που κινηθήκαμε με αστραπιαία ταχύτητα», ανέφερε ο υπουργός Υγείας,  Άδωνις Γεωργιάδης.

Το σχέδιο νόμου, θα παραμείνει σε δημόσια διαβούλευση έως και την Τρίτη 19 Μαρτίου 2024.

Δείτε εδώ το νομοσχέδιο που είναι σε δημόσια διαβούλευση.

Πηγή: news247.gr

Η Λευκορωσία έχει προετοιμάσει σχέδιο νόμου, που θα προβλέπει την τιμωρία της "προώθησης μη παραδοσιακών σχέσεων", κάτι το οποίο αναφέρεται στις σχέσεις ατόμων που ανήκουν στην κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ+, όπως μετέδωσε σήμερα το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Λευκορωσίας Belta.

Το Belta επικαλείται τον γενικό εισαγγελέα της χώρας Αντρέι Σβεντ, ο οποίος σε ομιλία του προς τους βουλευτές είπε ότι έχει προετοιμαστεί ένα νομοσχέδιο, το οποίο θα επιβάλλει διοικητικές ευθύνες για την πρώθηση "των ανώμαλων σχέσεων, της παιδεραστίας και της εκούσιας άρνησης τεκνοποίησης". Όπως είπε ο ίδιος, το νομοσχέδιο βρίσκεται στη διαδικασία της έγκρισης.

Ένας νόμος που απαγορεύει την προπαγάνδα υπέρ της ομοφυλοφιλίας ισχύει στη γειτονική Ρωσία από το 2013 και ουσιαστικά έχει καταστήσει παράνομη κάθε δημόσια έκφραση της συμπεριφοράς ή του τρόπου ζωής των λεσβιών, των ομοφυλόφιλων ανδρών, των αμφιφυλόφιλων ή των διεμφυλικών ατόμων.

Τον περασμένο Δεκέμβριο το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας απαγόρευσε το "διεθνές κοινωνικό κίνημα των ΛΟΑΤΚΙ+" χαρακτηρίζοντάς το εξτρεμιστική οργάνωση.

Η ομοφυλοφιλία αποποινικοποιήθηκε στη Λευκορωσία το 1994, αλλά η χώρα δεν αναγνωρίζει τους γάμους μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου και οι αρχές έχουν καταστείλει παρελάσεις υπερηφάνειας του κινήματος.

Ο πρόεδρος της Λευκορωσίας Αλεξάντρ Λουκασένκο έχει δημοσίως χλευάσει ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα χαρακτηρίζοντας "ανώμαλους" και "απόλυτα σιχάματα" τους ομοφυλόφιλους άνδρες στη διάρκεια ομιλίας του σε πολιτικούς τον περασμένο χρόνο.

Ο Λουκασένκο είναι ένας από τους πιο ένθερμους συμμάχους του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν.

Πηγή ΑΠΕ - ΜΠΕ

Νόμος του κράτους είναι και επίσημα πλέον η ισότητα στον γάμο, με το νομοσχέδιο για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών να υπερψηφίζεται από την Ολομέλεια της Βουλής των Ελλήνων με 176 ψήφους υπέρ και 76 κατά. Όπως αναμενόταν και με βάση τις διεργασίες που λάμβαναν χώρα στα επιτελεία των κομμάτων τις προηγούμενες μέρες, σημαντικός ήταν ο αριθμός των βουλευτών εκείνων που, ενώ τα κόμματά τους κατέβηκαν στην διαδικασία με “γραμμή” υπερψήφισης του νομοσχεδίου, επέλεξαν να απέχουν ή και καταψήφισαν.

Συνολικά 51 βουλευτές της ΝΔ δεν ψήφισαν το νομοσχέδιο, καθώς 20 καταψήφισαν και 31 επέλεξαν την αποχή, 11 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απείχαν, ενώ από τον ΣΥΡΙΖΑ απείχε ο Παύλος Πολάκης, που δικαιολόγησε την επιλογή του με ανάρτηση στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης.

Έτσι, πέρα από την μεγάλη νίκη για τα ανθρώπινα δικαιώματα η διαδικασία αυτή είχε ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς για πρώτη φορά στα πέντε χρόνια διακυβέρνησής, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν καταφέρνει να ελέγξει έναν μεγάλο αριθμό βουλευτών του.

Πώς ψήφισαν οι βουλευτές – Η λίστα

lista

Ανάμεσα στις πολλές σημαντικές κι εύστοχες ενστάσεις, το Κέντρο Διοτίμα, η οργάνωση εξειδικευμένη σε ζητήματα φύλου και ισότητας, εστιάζει και στο εξής: Όσον αφορά στο αδίκημα του βιασμού, παρόλο που ρητά, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, θα θεωρείται πλέον ενδοοικογενειακή βία όταν τελείται σε ενδοοικογενειακό/συντροφικό πλαίσιο, ο νομοθέτης παραλείπει να βελτιώσει νομοτεχνικά τον ορισμό του βιασμού. Αυτό σημαίνει ότι στον υπάρχοντα ορισμό δεν διασαφηνίζεται η έννοια της συναίνεσης και δεν προκύπτει ότι οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη ή συμπεριφορά θα πρέπει να είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης. Ταυτόχρονα ο ισχύων ορισμός περιορίζεται στην στενή έννοια της «γενετήσιας πράξης», όπου δεν μπορούν να ενταχθούν ασελγείς πράξεις που δεν προϋποθέτουν τη διείσδυση. Θεωρούμε ότι οι παραλείψεις αυτές όχι μόνο δεν συνάδουν με όσα ορίζει η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (άρθρο 36), αλλά δηλώνουν την απουσία πολιτικής βούλησης για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της σεξουαλικής βίας.

Η ανακοίνωση του Κέντρου Διοτίμα

Κατά γενική ομολογία και με βάση τις δημόσιες τοποθετήσεις έγκριτων επιστημονικών ενώσεων και εταιριών (π.χ. Ελληνική Εταιρεία Ποινικού Δικαίου, Ένωση Ελλήνων Ποινικολόγων), νομικών σχολών, δικηγορικών συλλόγων, κ.λπ., οι τροποποιήσεις που εισάγονται στον Ποινικό Κώδικα και στον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας μέσω του νομοσχεδίου του Υπουργείου Δικαιοσύνης με τίτλο «Παρεμβάσεις στον Ποινικό Κώδικα και τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας για την επιτάχυνση και την ποιοτική αναβάθμιση της ποινικής δίκης – Εκσυγχρονισμός του νομοθετικού πλαισίου για την πρόληψη και την καταπολέμηση της ενδοοικογενειακής βίας», πλήττουν σοβαρά το κράτος δικαίου και τον νομικό πολιτισμό μας.

Παράλληλα το νομοσχέδιο εισάγει παρεμβάσεις στον Ν.3500/2006 για την ενδοοικογενειακή βία, πολλές από τις οποίες έρχονται σε αντίθεση με τις προβλέψεις της Σύμβασης για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας κατά́ των γυναικών και της ενδοοικογενειακής βίας (Ν. 4531/2018 Σύμβαση Κωνσταντινούπολης). Μάλιστα οι τροποποιήσεις αυτές προτείνονται χωρίς να λαμβάνονται υπόψη οι κατεπείγουσες συστάσεις της Επιτροπής GREVIO που περιλαμβάνονται στην πρώτη έκθεση αξιολόγησης της χώρας.

Το Κέντρο Διοτίμα, εκφράζει τον βαθύτατο προβληματισμό και την ανησυχία του καταρχάς διότι το νομοσχέδιο έρχεται στη δημόσια διαβούλευση χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση με την Κοινωνία των Πολιτών.

Μάλιστα, παρά τις αυστηρές συστάσεις της Επιτροπής GREVIO για την επιτακτική ανάγκη και τη σημασία της ενεργού συμμετοχής των φεμινιστικών και γυναικείων οργανώσεων σε δημόσιες διαβουλεύσεις για θέματα ισότητας των φύλων, για μία ακόμα φορά οι φεμινιστικές ΜΚΟ και συλλογικότητες δεν κλήθηκαν σε διάλογο προκειμένου να καταθέσουν την εμπειρογνωμοσύνη και τις προτάσεις τους, εισφέροντας ουσιαστικά στον εκσυγχρονισμό της νομοθεσίας για την ενδοοικογενειακή/συντροφική έμφυλη βία.

Διατρέχοντας το νομοσχέδιο συνολικά καταλήγουμε στις εξής βασικές και σημαντικές διαπιστώσεις:

•    Δεν υπάρχει μια διακριτή, τυποποιημένη ποινική πρόβλεψη για την αφαίρεση της ζωής γυναικών εντός συντροφικής σχέσης, με την αναγνώριση της γυναικοκτονίας ως εγκλήματος με έμφυλα χαρακτηριστικά, παρά την υιοθέτηση αυτής της νομικής θεώρησης από αρκετές άλλες χώρες.

•    Η ψυχολογική βία εισάγεται ως μορφή βίας που αφορά μόνο τους/τις ανήλικους/ανήλικες. Στον αντίποδα, το νομοσχέδιο δεν θεωρεί αξιόποινες μια σειρά από συμπεριφορές που συνιστούν ενδοοικογενειακή βία, υπό τον διευρυμένο ορισμό της Σύμβασης, δηλαδή την ψυχολογική βία σε βάρος ενηλίκων και την οικονομική βία. Δεν είναι κατανοητό για ποιον λόγο δεν ποινικοποιείται στον Ν. 3500/2006 η ψυχολογική βία, ενώ σε άλλα νομοθετήματα, είτε υπάρχει αναφορά σε τρόμο ή ανησυχία, που συνιστούν μορφές ψυχολογικής βίας (π.χ. άρθρο 333 παρ. 1 ΠΚ), είτε γίνεται σαφής αναφορά σε ψυχολογική βλάβη (Ν. 4808/2021 άρθρο 4, παρ. 2). Επιπλέον, όπως υπογραμμίζει η Επιτροπή GREVIO, ακριβώς εξαιτίας του ότι η ψυχολογική βία δεν αποτυπώνεται στο νόμο, ενώ καταγγέλλεται, δεν διώκεται μεμονωμένα παρά μόνον σε συνδυασμό με τη σωματική βία. Σε ό,τι αφορά την οικονομική βία συνιστά σπουδαία έλλειψη η απουσία ορισμού, ενώ προβλέπεται ρητά από τη Σύμβαση.

•    Όσον αφορά στο αδίκημα του βιασμού, παρόλο που ρητά, σύμφωνα με το νομοσχέδιο, θα θεωρείται πλέον ενδοοικογενειακή βία όταν τελείται σε ενδοοικογενειακό/συντροφικό πλαίσιο, ο νομοθέτης παραλείπει να βελτιώσει νομοτεχνικά τον ορισμό του βιασμού. Αυτό σημαίνει ότι στον υπάρχοντα ορισμό δεν διασαφηνίζεται η έννοια της συναίνεσης και δεν προκύπτει ότι οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη ή συμπεριφορά θα πρέπει να είναι προϊόν ελεύθερης βούλησης. Ταυτόχρονα ο ισχύων ορισμός περιορίζεται στην στενή έννοια της «γενετήσιας πράξης», όπου δεν μπορούν να ενταχθούν ασελγείς πράξεις που δεν προϋποθέτουν τη διείσδυση. Θεωρούμε ότι οι παραλείψεις αυτές όχι μόνο δεν συνάδουν με όσα ορίζει η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης (άρθρο 36), αλλά δηλώνουν την απουσία πολιτικής βούλησης για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της σεξουαλικής βίας.

•    Δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για την επιτάχυνση των διαδικασιών και την κατά προτεραιότητα εκδίκαση των περιστατικών ενδοοικογενειακής βίας, παρά την αναγνωρισμένη κοινωνική ανάγκη και τη γνωμοδότηση από ανώτατο δικαστικό λειτουργό,  και παρά το γεγονός ότι οι γυναικοκτονίες σε μεγάλο βαθμό οφείλονται (και) στην αδυναμία της Δικαιοσύνης να ανταποκριθεί και να προστατεύσει τα θύματα από την κλιμάκωση των βίαιων συμπεριφορών.

•    Τα πλημμελήματα της ενδοοικογενειακής βίας, όπως και το σύνολο σχεδόν των πλημμελημάτων του ΠΚ, από εδώ και στο εξής θα εκδικάζονται από μονομελή πλημμελειοδικεία. Θεωρούμε πως η εκδίκαση υποθέσεων ενδοοικογενειακής βίας από μονομελείς συνθέσεις απαξιώνει τη σοβαρότητα του φαινομένου και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή, ακόμη και αν την υπαγορεύει η υποστελέχωση των Δικαστηρίων.

•    Το νομοσχέδιο αναφέρεται εξαντλητικά στο θεσμό της ποινικής διαμεσολάβησης ως δυνητική περίπτωση μη έναρξης της ποινικής δίωξης κατά δραστών πλημμελημάτων ενδοοικογενειακής βίας, εφόσον παρακολουθήσουν συμβουλευτικά-θεραπευτικά προγράμματα. Θα πρέπει ωστόσο να σημειωθεί ότι με εξαίρεση τα Κέντρα Κοινωνικής Στήριξης του ΕΚΚΑ σε Αθήνα, Πειραιά και Θεσσαλονίκη, που υλοποιούν ειδικά προγράμματα για θύτες και για τα οποία δεν διαθέτουμε δεδομένα ως προς την αποτελεσματικότητα των παρεμβάσεών τους, στην υπόλοιπη χώρα υπάρχει διαπιστωμένη έλλειψη πιστοποιημένων ή/και κρατικά εποπτευόμενων δομών με σχετικά προγράμματα που μπορούν να παρακολουθήσουν οι δράστες ενδοοικογενειακής βίας. Θεωρούμε, επιπλέον, ακατανόητη και επικίνδυνη την αναφορά σε «προγράμματα απεξάρτησης από την ενδοοικογενειακή βία», καθώς έτσι απαραδέκτως ταυτίζεται ο βίαιος δράστης με μια «έξη» την οποία δεν μπορεί να αποβάλλει με ίδιες δυνάμεις και (ψυχ)ιατρικοποιείται το φαινόμενο. Τα προγράμματα για τους δράστες θα πρέπει να στηρίζονται πρωτίστως στην προστασία της ευάλωτης κατάστασης στην οποία βρίσκεται το θύμα και αφετέρου στην ελεύθερη βούληση και όχι στον εξαναγκασμό του δράστη.

•    Τέλος, θεωρούμε ανεπίτρεπτο το γεγονός ότι το νομοσχέδιο συνδέει την αποζημίωση των θυμάτων από την Ελληνική Αρχή Αποζημίωσης με το θεσμό της ποινικής διαμεσολάβησης, εφόσον η μεν Αρχή έχει αποδειχθεί στην πράξη ανενεργός, η δε αποζημίωση των θυμάτων δεν μπορεί να εξαντλείται μόνο σε περιπτώσεις που έχουν υπαχθεί στην ποινική διαμεσολάβηση. Άλλωστε σύμφωνα με τη Σύμβαση της Κων/πολης (αρ.30) τα κράτη οφείλουν να χορηγούν επαρκή κρατική αποζημίωση ανεξαιρέτως, στα άτομα τα οποία έχουν υποστεί σοβαρή σωματική κάκωση ή βλάβη της υγείας τους, στο βαθμό που αυτή η βλάβη δεν καλύπτεται από άλλες πηγές, όπως άλλωστε συστήνει και η GREVIO (σημεία 184-185).  Η θέση του Κέντρου Διοτίμα είναι πως όλες ανεξαιρέτως οι ευάλωτες επιζώσες ενδοοικογενειακής βίας και τα παιδιά τους θα πρέπει να λαμβάνουν κρατική οικονομική υποστήριξη και αρωγή στα πρώτα, τουλάχιστον, βήματα διαφυγής τους από βίαιες/κακοποιητικές σχέσεις, ανεξάρτητα από δικαστική η μη αναγνώριση της ύπαρξης ενδοοικογενειακής βίας.

Η επιχειρούμενη νομοθετική πρωτοβουλία για την τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα και της Ποινικής Δικονομίας είναι ακόμη μία κυβερνητική παρέμβαση που έρχεται να προστεθεί στις πολλές που έχουν λάβει χώρα από το 2019 και εντεύθεν, γίνεται χωρίς καν την ύπαρξη νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και με μοναδική στόχευση τον εντυπωσιασμό μέσω της αυστηροποίησης των ποινών. Στο ίδιο πνεύμα, οι παρεμβάσεις στον νόμο 3500/2006 λαμβάνουν χώρα τη στιγμή που η Πολιτεία αποτυγχάνει να αποκριθεί ικανοποιητικά στον τομέα της πρόληψης και της προστασίας των θυμάτων ενδοοικογενειακής/συντροφικής βίας παραβιάζοντας βασικές αρχές της Σύμβασης. Δεν πρέπει, ωστόσο, να ξεχνάμε πως ένας από τους πρωταρχικούς στόχους της Σύμβασης είναι να τεθεί τέλος στην ατιμωρησία των δραστών. Αυτό προϋποθέτει όχι μόνο την επιβολή κυρώσεων εναντίον τους μέσω της νομοθεσίας, αλλά και διασφάλιση των απαραίτητων νομικών οδών για τα θύματα. Όταν το ίδιο το Κράτος δεν συμμορφώνεται με την υποχρέωση της δέουσας επιμέλειας στην πρόληψη και διερεύνηση των πράξεων βίας, οφείλει να λογοδοτεί.

Σε συμφωνία για την «Πράξη για την Ελευθερία των ευρωπαϊκών ΜΜΕ» κατέληξαν σήμερα Παρασκευή (15/12), μετά από μήνες διαπραγματεύσεων, οι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και του Ευρωκοινοβουλίου.

Οι διαπραγματευτές της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέληξαν σε συμφωνία την Παρασκευή σχετικά με την Ευρωπαϊκή Πράξη για την Ελευθερία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, το νέο σύνολο κανόνων του μπλοκ που αποσκοπεί στη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των εφημερίδων και την προώθηση του πλουραλισμού των μέσων ενημέρωσης.

Ο εν λόγω νόμος αποσκοπεί στην διασφάλιση της ελευθερίας, του πλουραλισμού και της ανεξαρτησίας των μέσων ενημέρωσης στην ΕΕ. Η συμφωνία που επιτεύχθηκε σήμερα πρέπει να εγκριθεί από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο μόλις οριστικοποιηθεί το κείμενο σε τεχνικό επίπεδο. Στη συνέχεια, θα εγκριθεί επίσημα και από τα δύο θεσμικά όργανα την άνοιξη του 2024.

Ο νόμος για τα μέσα ενημέρωσης περιλαμβάνει μέτρα που αποσκοπούν στην αποτροπή της παρακολούθησης δημοσιογράφων, συμπεριλαμβανομένων των ελεύθερων επαγγελματιών, μόνο και μόνο επειδή κάνουν τη δουλειά τους και την προστασία της ταυτότητας των πηγών τους, μεταξύ άλλων με την χρήση παράνομων λογισμικών. Οι μόνες εξαιρέσεις που διατηρούνται στη συμφωνία σχετίζονται με τις έρευνες των αρχών για έναν προκαθορισμένο κατάλογο σοβαρών εγκλημάτων όπως η τρομοκρατία και ο φόνος και η προηγούμενη έγκριση από δικαστή ή ανεξάρτητη αρχή. Οι δημοσιογράφοι που επηρεάζονται θα ενημερώνονται εκ των υστέρων και θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν την παρακολούθηση στο δικαστήριο.

Σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό συμβούλιο η προσωρινή συμφωνία:

– διευκρινίζει την ευθύνη των κρατών μελών να εγγυώνται την πολυφωνία, την ανεξαρτησία και την ορθή λειτουργία των παρόχων δημοσίων μέσων ενημέρωσης που λειτουργούν εντός των συνόρων τους.

– καθορίζει την υποχρέωση των κρατών μελών να εγγυώνται την αποτελεσματική προστασία των δημοσιογράφων και των παρόχων μέσων ενημέρωσης κατά την άσκηση της επαγγελματικής τους δραστηριότητας.

– απαγορεύει στα κράτη μέλη να χρησιμοποιούν καταναγκαστικά μέτρα για τη λήψη πληροφοριών σχετικά με δημοσιογραφικές πηγές ή εμπιστευτικές επικοινωνίες εκτός από συγκεκριμένες περιπτώσεις.

– διευρύνει το πεδίο εφαρμογής των απαιτήσεων σχετικά με τη διαφάνεια, τόσο για τη διαφάνεια της ιδιοκτησίας που προτείνεται να ισχύει για όλους τους παρόχους υπηρεσιών πολυμέσων όσο και για τη διαφάνεια της κρατικής διαφήμισης όπου υπάρχει δυνατότητα εθνικής μειώνονται σημαντικά οι εξαιρέσεις για μικρές οντότητες.

– παρέχει σαφέστερους κανόνες σχετικά με τη σχέση μεταξύ πολύ μεγάλων παρόχων διαδικτυακών πλατφορμών (VLOP) και παρόχων υπηρεσιών πολυμέσων που συμμορφώνονται με ρυθμιστικούς ή αυτορρυθμιστικούς καθεστώτα συντακτικού ελέγχου και δημοσιογραφικών προτύπων στα κράτη μέλη, με στόχο να διασφαλιστεί ότι το περιεχόμενο που παρέχεται από παρόχους υπηρεσιών πολυμέσων αντιμετωπίζεται με ιδιαίτερη προσοχή.

– επιτρέπει στους παρόχους υπηρεσιών πολυμέσων να ανταποκριθούν εντός 24 ωρών ή νωρίτερα σε περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης, εάν ένα VLOP αποφασίσει να καταργήσει το περιεχόμενό λόγω ασυμβατότητας με τους όρους και τις προϋποθέσεις του.

Κούλογλου: Ιστορική μέρα για την ελευθερία των ΜΜΕ

Την πολιτική ομάδα της Αριστεράς (LEFT) στο Ευρωκοινοβούλιο εκπροσώπησε ως σκιώδης εισηγητής ο ευρωβουλευτής Στέλιος Κούλογλου.

Αμέσως μετά την επίτευξη της συμφωνίας στη διοργανική διαπραγμάτευση, δήλωσε:

«Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για την ελευθερία των ΜΜΕ, τη δημοσιογραφία και τη Δημοκρατία στην Ευρώπη καθώς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επιτύχαμε μια εξαιρετική συμφωνία με την Κομισιόν και το Συμβούλιο για την εφαρμογή του Κανονισμού για την Ελευθερία των ΜΜΕ στην Ευρώπη.

Μετά από δύσκολη και μακρά διαπραγμάτευση, μπορούμε να πούμε ότι έχουμε επιτύχει να διαμορφώσουμε ικανό καθεστώς προστασίας για τους δημοσιογράφους, τον πλουραλισμό και τη διαφάνεια στην ψηφιακή εποχή. Παρά τις προσπάθειες αρκετών κυβερνήσεων, μεταξύ των οποίων και η ελληνική, να υπονομεύσουν το νέο Κανονισμό.

Η τελευταία μάχη που δόθηκε την Παρασκευή, εξασφαλίζει την προστασία των δημοσιογραφικών πηγών, παρέχει τις αναγκαίες εξασφαλίσεις για την αποτροπή χρήσης κατασκοπευτικών λογισμικών σε βάρος δημοσιογράφων. Κυβερνήσεις και κακόβουλες εξουσίες δεν μπορούν πλέον να επικαλούνται την “εθνική ασφάλειας” η οποία πλήγωσε τη δημοκρατία και τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, όπως γνωρίζουμε καλά στην Ελλάδα.

Το Εuropean Media Freedom Act δημιουργεί ένα καθεστώς ελευθερίας, διαφάνειας και πλουραλισμού για τα ΜΜΕ ενώ, μεταξύ άλλων, καταργεί την ασυδοσία των μεγάλων πλατφορμών και τη δυνατότητά τους να λογοκρίνουν το δημοσιογραφικό περιεχόμενο κατά το δοκούν. Παρά τις αντιστάσεις τους, πετύχαμε πάρα πολύ σημαντικές νίκες.

Ως σκιώδης εισηγητής της LEFT θα ήθελα να ευχαριστήσω την ομάδα μας που δούλεψε εξαντλητικά σε τεχνικό επίπεδο καθώς επίσης και τους συναδέλφους που χειριστήκαμε τη διαπραγματευτική θέση του Κοινοβουλίου, αλλά επίσης την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ισπανική Προεδρία για την πολύ δημιουργική και εποικοδομητική συνεργασία που μας κάνει όλους περήφανους. Φυσικά, κάποιοι θα δυσαρεστηθούν αλλά μπήκαμε σε αυτή τη μάχη για να ικανοποιήσουμε τις θεμελιώδεις αξίες μας και τους πολίτες».

Η ακριβής και τελική μορφή της Πράξης θα γίνει γνωστή με όλες τις λεπτομέρειες μετά την τεχνική επεξεργασία και αφού το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης εγκριθεί από την Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και το Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων (EFJ) χαιρέτησε την προσωρινή συμφωνία – που όπως επισημαίνει – δεν επιτρέπει τις παρακολουθήσεις δημοσιογράφων με την πρόφαση της «εθνικής ασφάλειας».

Υπενθυμίζεται ότι δημοσιογραφική έρευνα αποκάλυψε ότι μια ομάδα χωρών επιχειρεί να περάσει μια σειρά από εξαιρέσεις στο νέο νόμο σε μια προσπάθεια να νομιμοποιήσουν τις παρακολουθήσεις , με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να είναι μεταξύ εκείνων που πρωτοστατούν να ανοίξει η «βεντάλια» των εξαιρέσεων πολύ πέρα από την «εθνική ασφάλεια».

«Άκουσα από πολλές πλευρές ότι δεν μπορεί να υπάρξει κοινός νόμος για τα μέσα ενημέρωσης σε ευρωπαϊκό επίπεδο, επειδή δεν υπάρχει ενιαία αγορά μέσων ενημέρωσης. Έχουμε 27 ξεχωριστές αγορές. Αλλά η αλήθεια είναι ότι εάν τα ΜΜΕ αποτύχουν ως προστάτες της δημοκρατίας σε μία, δύο, τρεις χώρες, θα έχουμε φρικτά προβλήματα σε ευρωπαϊκό επίπεδο», δήλωσε η Αντιπρόεδρος της Επιτροπής Βέρα Γιούροβα στη συνέντευξη Τύπου μετά την πολιτική συμφωνία, σύμφωνα με το Euractiv.

Πηγή: thepressproject.gr