Ο Μίλτος Πασχαλίδης και ο Μάκε Αντωνίου μας παρουσιάζουν το τραγούδιμε τίτλο «Ο μύθος της Γοργόνας», σε στίχους του Ανδρέα Καπανδρέου και μουσική του Γρηγόρη Πολύζου.
Πρόκειται για ένα παραμυθένιο τραγούδι που υμνεί τον απόλυτο έρωτα που καταφέρνει να επιβιώνει παρά τις δυσκολίες και τους πειρασμούς που υπήρχαν και υπάρχουν σε κάθε εποχή.
Ο Μίλτος Πασχαλίδης, με τη γνώριμη ερμηνευτική ευαισθησία του και ο Μάκε Αντωνίου με τη χαρακτηριστική του φωνή, μας μεταφέρουν το βάθος και τη νοσταλγία ενός θρύλου και μας χαρίζουν ένα υπέροχο τραγούδι για τον μύθο του έρωτα.
Η ενορχήστρωση του Γρηγόρη Πολύζου ντύνει το τραγούδι με ήχους που παντρεύουν την παράδοση με το σήμερα.
«Ο μύθος της Γοργόνας» είναι το πρώτο από έναν κύκλο έξι τραγουδιών που θα αποτελέσουν τον πρώτο προσωπικό δίσκο του Μάκε Αντωνίου που θα κυκλοφορήσει τους επόμενους μήνες.
Ακούστε το τραγούδι και δείτε το videolyric στο YouTube: ΕΔΩ
Έπαιξαν οι μουσικοί Μιχάλης Καπηλίδης (τύμπανα), Σπύρος Μάζης (μπάσο), Δημήτρης Χριστοδουλόπουλος (κιθάρες), Θύμιος Παπαδόπουλος (κλαρίνο, μπανσούρι, φλάουτο με ράμφος) και Γρηγόρης Πολύζος (πιάνο, προγραμματισμός). Η ηχοληψία έγινε από τους Δημήτρη Σωτηρόπουλο (Studio Odeon) και Σωτήρη Παπαδόπουλο (Studio Στέντωρ), η μίξη από τον Σωτήρη Παπαδόπουλο και το mastering από τον Θύμιο Παπαδόπουλο.
Στίχοι
Υπάρχει ένας μύθος που άκουσα μικρός
κι από παιδί φοβάμαι μην βγει αληθινός
Μου είπαν για μια γοργόνα με λέπια χρυσαφιά
που όταν σε δει στα μάτια σου κλέβει την καρδιά
Μα αφού καλά το ξέρεις εσένα αγαπώ
γι’ αυτό δεν πλησιάζω ποτέ μου τον γιαλό
Μου είπανε πως κάνει και ξόρκια ερωτικά
πως δένει το μυαλό σου με λόγια μαγικά
Λίγα λόγια για τον Μάκε Αντωνίου
Ο Μάκε Αντωνίου είναι μουσικός από την Κύπρο. Γεννήθηκε το 1996 στην Λευκωσία, σπούδασε μουσική στην Αγγλία και είναι τραγουδιστής και κιθαρίστας. Τραγουδά ζωντανά σε μουσικές σκηνές και διδάσκει κιθάρα. Τα αγαπημένα του είδη μουσικής είναι το έντεχνο και το ροκ.
Ο Μάκε Αντωνίου πρωτοσυστήθηκε στο μουσικό κοινό το 2025 με τα singles «Ερημίτης» και «Αγγελούδι»
Οι προσωπικές συνθέσεις του Χρήστου Δαυίδ Νταούλα, τα τραγούδια, η μελοποιημένη ποίηση και τα ορχηστρικά του μουσικά κομμάτια μπλέκονται με επιλεγμένες διασκευές γνωστών τραγουδιών και κινηματογραφικής μουσικής ζωντανεύοντας στη σκηνή με μια ιδιαίτερη κινηματογραφική ματιά.
Η Ντόρα Βλάσση με τις μοναδικές ερμηνείες της στη φωνή και η Μυρτώ Ξυρουχάκη με τον μαγευτικό ήχο του βιολοντσέλου θα κοσμούν τη βραδιά με τη συνοδεία του συνθέτη στο πιάνο.
Συμμετέχει ως καλεσμένη η εξαιρετική Κλαίρη Δημοπούλου ερμηνεύοντας ορισμένα τραγούδια – έκπληξη.
Αυτή η μουσική βραδιά υπόσχεται μία εμπειρία ιδιαίτερης αισθητικής στην καρδιά της πόλης.
Ο Πολυχώρος Διέλευσις βρίσκεται στην συμβολή των οδών Λέσβου & Πόρου με εύκολη πρόσβαση και τέσσερα Parking σε γειτονικές οδούς: Κύπρου & Κάσσου, Αμοργού 18, Ανάφης 24-32
Megan Valentine / Txt me never / On our way home / Νηφάλιοι / Chromatyx
Την Κυριακή 29 Μαρτίου στο AN Club, 2 μπάντες να κάνουν την πρώτη τους εμφάνιση αλλά και με μπάντες που έχουν ήδη δυνατή παρουσία στην σκηνή.
''Pop Punk, Emo, Post-Hardcore, Indie Rock, Alternative Rock και Hardcore Punk σε ένα all around live''!
Εισιτήρια
• Προπώληση: 8€ • Πόρτα: 10€
Μέσω των μπαντών, του Core Night, καθώς και στα:
• Monsterville – Αγίας Ειρήνης 13
• Fullmoon – Ηφαίστου 22
AN Club – Σολωμού 13, Αθήνα
Doors: 20:00
το live ειναι powered by @core__night που θα αναλάβει την μουσική μεταξύ των συγκροτημάτων αλλά και με την ολοκλήρωση του live
Megan Valentine Με επιρροές που ξεκινούν από την έκρηξη της Pop-punk των 00’ και συναντούν την J-rock και Metal σκηνή καθώς και μεταγενέστερους melodic post-hardcore ήχους, η Μegan έχει διαμορφώσει μία ζωηρή και δυναμική μουσική ταυτότητα μέσα από την οποία επικοινωνεί τα έντονα συναισθήματα που διακρίνουν τα τραγούδια της. Μαζί με την μπάντα της (Τom, Άρης & Τάσος) έρχονται να σαρώσουν την σκηνή με Anime Ηero attitude και να αγγίξουν με τα κομμάτια τους την καρδιά κάθε Εmo παιδιού, όσο χρονών κι αν είναι!
Οι On οur way home ξεκίνησαν το 2023 παίζοντας σε τοπικά φεστιβάλ και live έχοντας ήδη δικά τους κομμάτια. Τον ίδιο χρόνο θα κυκλοφορήσουν την πρώτη τους ολοκληρωμένη δουλειά με το ep "Tragedies". Ακολουθώντας μια περίοδο αλλαγών τόσο στα μέλη όσο και στην μουσική τους κατεύθυνση, αποφασίζουν να γράψουν κομμάτια με πιο σκληρό ήχο, πολιτικό και κοινωνικό περιεχόμενο επηρεασμένο από την post- hardcore, punk και metalcore σκηνή. Το νέο τους αναμενόμενο full-length album θα έχει τον τίτλο "The human experience" και θα αποτυπώνει όσα η μπάντα θέλει να εκφράσει μέσα από την μουσική της.
Λίγο σνομπ, αλλά μόνο στο όνομα. Οι txt me never θα παρουσιάσουν τα τραγούδια του επερχόμενου ep τους στη σκηνή του An club. Μελωδίες που έχουμε ακούσει ήδη σε lives και στο Spotify, και επιπλέον υλικό για να ζήσουμε μαζί ένα νεανικό pop punk nostalgia!
Οι Nifalioi πατάνε το σανίδι του ΑΝ club για το debut live τους, κουβαλώντας έναν punk/hardcore ήχο, για να παρουσιάσουν τα πρώτα τους κομμάτια και να παίξουν τραγούδια με ιστορία στην μουσική της ανυπακοής, με ευχάριστες εκπλήξεις και ατέρμονα γκάζια!
Είμαστε 4 και μας λένε ChromatYX! Κάνουμε την πρώτη μας εμφάνιση, παίζοντας αγαπημένα, διαχρονικά τραγούδια. Κάθε τραγούδι ζωντανεύει με τη full ενέργεια μας από την πρώτη νότα, για να hype-αριστούμε όλοι μαζί!
Το πρώτο άλμπουμ της Νίκης Κοπίτα περιλαμβάνει έξι τραγούδια, κάποια ήδη κυκλοφορημένα και κάποια καινούργια.
Οι πέντε από τις συνθέσεις είναι της Μαρίας Καμπούρη (συμμετέχει στα φωνητικά του ομότιτλου τραγουδιού) συν ένα παραδοσιακό της Απειράνθου Νάξου.
Σχετικά με αυτό στο οποίο ακούγεται και ο σπουδαίος βιολιστής Γιάννης Ζευγόλης, η Νίκη δήλωσε:
"Το δανείζομαι με σεβασμό, δανείζομαι τις ιστορίες ανθρώπων της Απειράνθου, για να τις πω με τη δική μου φωνή. Και έχουμε επιλέξει ακριβώς αυτές ακριβώς τις ιστορίες που για εμάς δένουν θεματικά όλο το δίσκο — λες και τα δικά μου τραγούδια, έψαχναν κι αυτά κάπου να ακουμπήσουν, να κουρδίσουν πάνω σε μια πιο βαθιά μνήμη. Τα κοτσάκια που επιλέξαμε είναι ανέκδοτα — προφορικές ιστορίες που έχουν περάσει από στόμα σε στόμα και ζουν ακόμα μέσα στους ανθρώπους της Απειράνθου".
Στο πρώτο σύνολο τραγουδιών της, η Νίκη Κοπίτα προσφέρει πνοή και συναίσθημα με την τρυφερή, νοσταλγική και στέρεη ερμηνεία της καθώς το φως και το σκοτάδι, το εσωτερικό και το εξωστρεφές εναλλάσσονται και φιλιώνουν.
Ο δίσκος της είναι γεμάτος έρωτες, ματαιώσεις, αστοχίες, μνήμες και χωρισμούς.
Η μουσική κινείται μεταξύ ηλεκτρονικών τοπίων και σχεδόν χειροποίητων, ακουστικών μονοπατιών, περιποιημένη από την ενορχήστρωση και την παραγωγή του έμπειρου διδύμου των Γιώργου Μπουσούνη και Γιώργου Γκίνη.
Το εξώφυλλο έχει το βασικό εικαστικό τυπωμένο, αλλά κάθε αντίτυπο είναι μοναδικό: η εικαστικός, Ελένη Κανελλοπούλου παρεμβαίνει με το χέρι, και προσθέτει εικαστικό μέρος ή λεπτομέρεια.
Κανένα αντίτυπο δεν είναι ίδιο με κάποιο άλλο — το κάθε βινύλιο θα είναι μία και μοναδική στιγμή.
Οι πόρτες ανοίγουν στις 19:30 και η τιμή εισιτηρίου στην είσοδο είναι 12 ευρώ.
LET’S GET READY TO RUMBLE METALHEADS !!!
Το Metal Battle Greece & CYPRUS σε συνεργασία με την ICS Festival Service φέρνουν το μεγαλύτερο metal φεστιβάλ του πλανήτη στην Ελλάδα και Κύπρο, το Wacken Open Air Festival, με προσέλευση κόσμου άνω των 85.000 ατόμων. Περισσότερες πληροφορίες για το φεστιβάλ www.wacken.com.
To WackenMetalBattle - www.metal-battle.com είναι ένας παγκόσμιος διαγωνισμός όπου μια μπάντα αντιπροσωπεύει τη χώρα της και εμφανίζεται στο bullhead city του Wacken Open Air Festival. Εκεί συναγωνίζεται με τις υπόλοιπες νικήτριες μπάντες των χωρών του κόσμου και διεκδικεί πολλά πλούσια δώρα.
Η νικήτρια μπάντα του τελικού θα ταξιδέψει στην πόλη Wacken της Γερμανίας όπου και θα εμφανιστεί live στο φεστιβάλ στα τέλη Ιουλίου. Η διοργάνωση του Metal Battle πραγματοποιείται από τη Loud Sound στην Ελλάδα και τη Rock Island Events στην Κύπρο.
Η συναυλία του ελληνοκυπριακού τελικού θα λάβει χώρα την Κυριακή 5Απριλίου 2026 στο ΑΝ Club στην Αθήνα και οι μπάντες που θα εμφανισθούν είναι οι εξής:
Ο αμερικανός τραγουδοποιός και κιθαρίστας «Country» Τζο ΜακΝτόναλντ, μια από τις πιο χαρακτηριστικές φιγούρες της αντικουλτούρας της δεκαετίας του 1960, πέθανε την Κυριακή σε ηλικία 84 ετών. Το όνομά του συνδέθηκε όσο λίγων καλλιτεχνών με το αντιπολεμικό κίνημα της εποχής, κυρίως μέσα από το τραγούδι «I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die Rag», που καυτηρίαζε με σαρκασμό τον Πόλεμο του Βιετνάμ και έμεινε στην ιστορία από την εμφάνισή του στο φεστιβάλ Woodstock.
Ο ΜακΝτόναλντ, γνωστός ως ιδρυτικό μέλος και βασικός τραγουδιστής των Country Joe and the Fish, άφησε την τελευταία του πνοή στο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας. Όπως ανακοίνωσε η σύζυγός του, Κάθι ΜακΝτόναλντ, με την οποία ήταν μαζί για περισσότερα από τέσσερις δεκαετίες, ο θάνατός του προήλθε από επιπλοκές της νόσου του Πάρκινσον.
Το τραγούδι που έγινε ύμνος του αντιπολεμικού κινήματος
Ο ΜακΝτόναλντ υπήρξε ενεργό μέλος της μουσικής σκηνής της περιοχής του Σαν Φρανσίσκο για πολλά χρόνια, έχοντας γύρω του καλλιτέχνες όπως οι Grateful Dead και οι Jefferson Airplane, αλλά και τη φίλη και για ένα διάστημα σύντροφό του, Τζάνις Τζόπλιν. Στη διάρκεια της καριέρας του έγραψε ή συνυπέγραψε εκατοντάδες τραγούδια και κυκλοφόρησε δεκάδες άλμπουμ, κινούμενος από την ψυχεδέλεια μέχρι τη ροκ με επιρροές από τη σόουλ.
Παρότι η δισκογραφία του ήταν μεγάλη, το κομμάτι που τον καθιέρωσε γράφτηκε σχεδόν αυθόρμητα. Το 1965, τη χρονιά που ο πρόεδρος των ΗΠΑ Λίντον Τζόνσον αποφάσισε την αποστολή αμερικανικών χερσαίων δυνάμεων στο Βιετνάμ, ο ΜακΝτόναλντ συνέθεσε μέσα σε λιγότερο από μία ώρα το «I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die Rag». Το τραγούδι ηχογραφήθηκε στο σπίτι του ιδρυτή της Arhoolie Records, Κρις Στράχβιτς, στο Μπέρκλεϊ.
Στο ύφος του λεγόμενου «talking blues», εμπνευσμένο από τον Γούντι Γκάθρι, το τραγούδι χρησιμοποιούσε σαρκασμό για να σχολιάσει τον πόλεμο και την προοπτική ενός πρόωρου και παράλογου θανάτου. Το ρεφρέν του έγινε γρήγορα γνωστό στους θεατές συναυλιών, που το τραγουδούσαν μαζί του.
Όταν το έγραψε, ο ΜακΝτόναλντ ήταν ήδη μέλος των νεοσύστατων Country Joe and the Fish. Στις συναυλίες πρόσθετε πριν από το τραγούδι μια χαρακτηριστική ιαχή: «Give me an F, give me an I, give me an S, give me an H».
Στο Woodstock το 1969, όταν εμφανίστηκε μπροστά σε εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, η μπάντα βρισκόταν ήδη κοντά στη διάλυση και η εισαγωγική ιαχή είχε μετατραπεί σε μια διαφορετική τετραγράμματη λέξη που ξεκινούσε επίσης από «F». Το κοινό τραγουδούσε μαζικά μαζί του, σε μια σκηνή που καταγράφηκε στο ντοκιμαντέρ Woodstock που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά.
Όπως είχε πει ο ίδιος το 2019 στο Associated Press, ενώ πολλοί καλλιτέχνες στο φεστιβάλ μιλούσαν γενικά για την ειρήνη, εκείνος επέλεξε να μιλήσει ευθέως για τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Η εισαγωγική κραυγή, όπως εξηγούσε, ήταν ένας τρόπος να εκφραστεί η οργή και η απογοήτευση μιας ολόκληρης γενιάς.
Φήμη αλλά και αντιδράσεις
Η επιτυχία του τραγουδιού τον έκανε γνωστό, αλλά προκάλεσε και αντιδράσεις. Το 1968 ο παρουσιαστής Εντ Σάλιβαν ακύρωσε εμφάνιση του συγκροτήματος στο τηλεοπτικό του σόου μόλις έμαθε για την προκλητική ιαχή που προηγήθηκε του τραγουδιού.
Μετά το Woodstock, ο ΜακΝτόναλντ συνελήφθη σε συναυλία στο Γούστερ της Μασαχουσέτης επειδή χρησιμοποίησε την ίδια ιαχή επί σκηνής και τιμωρήθηκε με πρόστιμο. Το περιστατικό συνέβαλε στη σταδιακή διάλυση του συγκροτήματος.
Η σχέση του με το αντιπολεμικό κίνημα τον έφερε και στο δικαστήριο. Οι δεσμοί του με ακτιβιστές όπως οι Άμπι Χόφμαν και Τζέρι Ρούμπιν τον οδήγησαν να καταθέσει ως μάρτυρας στη δίκη των λεγόμενων Chicago Eight — αργότερα γνωστών ως Chicago Seven — για τις διαδηλώσεις στο συνέδριο των Δημοκρατικών το 1968 στο Σικάγο.
Κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του προσπάθησε να τραγουδήσει το τραγούδι για να εξηγήσει το περιεχόμενό του, αλλά ο δικαστής τον διέκοψε λέγοντας ότι «δεν επιτρέπεται τραγούδι στο δικαστήριο». Εκείνος συνέχισε απλώς απαγγέλλοντας τους στίχους.
Το 2001 αντιμετώπισε και μια δικαστική διαμάχη για τη μελωδία του τραγουδιού. Η κόρη του τζαζ μουσικού Edward «Kid» Ory υποστήριξε ότι το κομμάτι βασιζόταν στο παλαιότερο ορχηστρικό έργο «Muskrat Blues» της δεκαετίας του 1920. Ομοσπονδιακός δικαστής της Καλιφόρνια αποφάσισε τελικά υπέρ του ΜακΝτόναλντ, επισημαίνοντας ότι η αγωγή είχε κατατεθεί με υπερβολική καθυστέρηση.
Η ζωή μετά το Woodstock
Παρότι συνέχισε να περιοδεύει και να ηχογραφεί για πολλά χρόνια, το όνομά του έμεινε για πάντα συνδεδεμένο με τη δεκαετία του 1960. Ο ίδιος δεν έκρυβε τη νοσταλγία του για εκείνη την εποχή, κάτι που φάνηκε και στο τραγούδι «Bring Back the Sixties, Man» που κυκλοφόρησε στα τέλη της δεκαετίας του 1970.
Στη δισκογραφία του περιλαμβάνονται άλμπουμ όπως «Country», «Carry On», «Time Flies By» και «50», ενώ συνέχισε να γράφει τραγούδια με κοινωνικό και πολιτικό περιεχόμενο, όπως το «Save the Whales» το 1975.
Παρά την έντονη αντιπολεμική του στάση, ο ίδιος είχε σύνθετα συναισθήματα για τον πόλεμο του Βιετνάμ. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950 είχε υπηρετήσει στο αμερικανικό Ναυτικό στην Ιαπωνία και ένιωθε ότι καταλάβαινε τόσο τους διαδηλωτές όσο και τους στρατιώτες που πολεμούσαν.
Στη δεκαετία του 1990 συμμετείχε στην πρωτοβουλία για τη δημιουργία μνημείου των βετεράνων του Βιετνάμ στο Μπέρκλεϊ, το οποίο αποκαλύφθηκε το 1995. Όπως έγραψε αργότερα, η τελετή εγκαινίων είχε περισσότερο χαρακτήρα συμφιλίωσης παρά αντιπαράθεσης, παρά τις συγκρούσεις που είχαν σημαδέψει την πόλη στα χρόνια του πολέμου.
Προσωπική ζωή και πρώτα χρόνια
Ο ΜακΝτόναλντ παντρεύτηκε τέσσερις φορές και απέκτησε πέντε παιδιά και τέσσερα εγγόνια. Για ένα διάστημα στη δεκαετία του 1960 είχε σχέση με τη Τζάνις Τζόπλιν. Όταν αποφάσισαν να χωρίσουν, εκείνη του ζήτησε να της γράψει ένα τραγούδι, το οποίο έγινε η μπαλάντα «Janis».
Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου 1942 στην Ουάσινγκτον και μεγάλωσε στο El Monte της Καλιφόρνιας. Οι γονείς του, πρώην κομμουνιστές, τον ονόμασαν προς τιμήν του Ιωσήφ Στάλιν και τον ενθάρρυναν από μικρό να αγαπήσει τη μουσική και να αναπτύξει κοινωνική συνείδηση.
Από τα εφηβικά του χρόνια έγραφε τραγούδια, έπαιζε τρομπόνι στη σχολική μπάντα και μάθαινε μόνος του κιθάρα, παίζοντας φολκ, μπλουζ και κάντρι.
Μετά τη θητεία του στο Ναυτικό, στις αρχές της δεκαετίας του 1960, φοίτησε για λίγο στο Los Angeles State College, αλλά σύντομα μετακόμισε στο Μπέρκλεϊ, όπου εντάχθηκε ενεργά στη φολκ μουσική σκηνή και στα πολιτικά κινήματα της εποχής. Εκεί ίδρυσε και το υπόγειο περιοδικό Rag Baby, για την προώθηση του οποίου γράφτηκε και το «I-Feel-Like-I’m-Fixin’-To-Die Rag».
Το 1965 δημιούργησε το συγκρότημα Country Joe and the Fish μαζί με τον κιθαρίστα Barry «The Fish» Melton, τον μπασίστα Bruce Barthol, τον οργανίστα David Bennett Cohen και τον ντράμερ Gary «Chicken» Hirsh. Το όνομα προέκυψε από μια φράση του Μάο Τσε Τουνγκ που έλεγε ότι οι επαναστάτες είναι «τα ψάρια που κολυμπούν στη θάλασσα του λαού».
Όπως και άλλα συγκροτήματα της εποχής — όπως οι Jefferson Airplane και οι Byrds — η μπάντα ξεκίνησε από τη φολκ μουσική και πέρασε σταδιακά στη φολκ-ροκ και την ψυχεδελική ροκ.
Το πρώτο τους άλμπουμ, «Electric Music for the Mind and Body», κυκλοφόρησε τον Μάιο του 1967 και περιλάμβανε το τραγούδι «Not So Sweet Martha Lorraine». Λίγο αργότερα εμφανίστηκαν στο Monterey Pop Festival, ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της εποχής του λεγόμενου Summer of Love.
Όπως είχε πει ο ίδιος χρόνια αργότερα, δεν ένιωθε ότι ζούσε κάποιο «καλοκαίρι της αγάπης», όπως το παρουσίαζαν τα μέσα ενημέρωσης. Εκείνο που τον ενθουσίαζε περισσότερο ήταν ότι ένιωθε πως είχε βρει μια νέα κοινότητα, μια αντικουλτούρα στην οποία επιτέλους αισθανόταν ότι ανήκε.
Αφιέρωμα στην Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου
από τον Γιώργο Αλτή
«Τα τραγούδια της Ευτυχίας»
Τετάρτη 4, 11, 18 και 25 Μαρτίου και 1η Απριλίου
"Χίλιες και δύο νύχτες"
Τραγουδούν οι Μαριάνα Κατσιμίχα, Εύα Ξένου,
Χρυσή Παπαγιαννούλη, Λάμπρος Βασιλείου και Νίκος Κεδρινός
Αφηγείται η Αθηνά Καμπάκογλου
Η μουσική σκηνή "Χίλιες και δύο νύχτες" συνεχίζει να παρουσιάζει με μεγάλη επιτυχία, όλες τις Τετάρτες (4, 11, 18 και 25) του Μαρτίου και την πρώτη Τετάρτη (1η) του Απριλίου το αφιέρωμα στην θρυλική στιχουργό Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου που επιμελήθηκε ο δεξιοτέχνης του μπουζουκιού και ερευνητής του λαϊκού τραγουδιού Γιώργος Αλτής.
Ποιος δεν έχει πάρει δύναμη από τα τραγούδια της όπως τα "Είμαι αητός χωρίς φτερά", "Αν είναι η αγάπη έγκλημα", "Το τελευταίο βράδυ μου", "Όνειρο απατηλό" και τόσα άλλα. Η ζωή της δουλεμένη με το ατσάλι, αποτυπώθηκε στους στίχους της που μας συγκινούν και μας στηρίζουν μέχρι σήμερα.
Στο ρόλο της αφηγήτριας η Αθηνά Καμπάκογλου (18,25/3 & 1/4).
Οι "Χίλιες και δύο νύχτες" είναι από τις πρώτες μουσικές σκηνές που άνοιξαν στην Αθήνα. Έχει φιλοξενήσει αμέτρητους αξιόλογους Έλληνες και ξένους καλλιτέχνες. Είναι ένας χώρος με γεύσεις και αρώματα της ανατολικής Μεσογείου.
Τετάρτη 11, 18 και 25 Μαρτίου και 1η Απριλίου
Χίλιες και δύο νύχτες www.1002nyxtes.gr Καραϊσκάκη 10, Ψυρρή
(Από Ερμού 104, κοντά στο μετρό Μοναστηράκι)
Τηλέφωνο κρατήσεων: 210 3317293
Ώρα έναρξης: 21.30
Τιμή εισόδου: 7 euro
Η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή επιστρέφουν στη σκηνή του THEATRE OF THE NO, παρουσιάζοντας το επιτυχημένο και ανανεωμένο μουσικό τους project «Roots & Rituals». Μετά τη θερμή υποδοχή και τις εξαιρετικές εντυπώσεις που άφησαν οι εμφανίσεις τους τον Νοέμβριο και τον Δεκέμβριο, ανεβαίνουν ξανά στη σκηνή για δύο μοναδικές βραδιές, την Παρασκευή 13 και το Σάββατο 14 Μαρτίου στις 21:30.
Η Ελένη και η Σουζάνα Βουγιουκλή ξανασυστήνουν στο κοινό το “Roots & Rituals” ως μια ζωντανή, εξελισσόμενη μουσική τελετουργία. Με ένα δυνατό πρόγραμμα, νέες ερμηνείες αγαπημένων και σπάνιων τραγουδιών, αναπάντεχες μεταμορφώσεις και αυτοσχεδιασμούς, γεφυρώνουν την παράδοση με το τώρα, οδηγώντας το κοινό σε ένα ταξίδι που φέρει την έκσταση της Κάτω Ιταλίας, το μυστήριο της βαλκανικής πολυφωνίας, τον πλούτο της ελληνικής ψυχής και τη δωρικότητα των blues, του gospel και του ρεμπέτικου.
Έχουν χαρακτηριστεί ως «οι ιέρειες της πολυπολιτισμικότητας» χάρη στη μακρόχρονη ενασχόλησή τους με τα παραδοσιακά τραγούδια από όλο τον κόσμο. Από πολύ νωρίς άρχισαν να εξερευνούν τις μουσικές των λαών και να πειραματίζονται µε τις δυνατότητες της ανθρώπινης φωνής. Με σεβασμό στη γλώσσα, την προφορά και την εκφορά κάθε τραγουδιού, ερμηνεύουν σε πάνω από είκοσι γλώσσες και διαλέκτους, τόσο a cappella όσο και µε συνοδεία πιάνου, κιθάρας και κρουστών που παίζουν οι ίδιες.
Έχουν συνεργαστεί με κορυφαίους καλλιτέχνες όπως τη Μαρία Φαραντούρη, τον Goran Bregovic, τον Θανάση Παπακωνσταντίνου, τον Λουδοβίκο των Ανωγείων, τον Ψαραντώνη, τον Alex Sid, τον Νίκο Κυπουργό, την Τατιάνα Λύγαρη, τον Χρήστο Θηβαίο, τους Ghetonia, τον Μιχάλη Τζουγανάκη, τον Βασίλη Λέκκα, τον Γιώργο Καζαντζή, τους Nightfall, τα Υπόγεια Ρεύματα, τους Rotting Christ κ.ά.
Οι ερμηνείες τους έχουν ταξιδέψει σε μερικούς από τους σημαντικότερους χώρους και φεστιβάλ διεθνώς από το Carnegie Hall της Νέας Υόρκης και το International Mugham Centre του Μπακού, έως τη Μπιενάλε Νέων Καλλιτεχνών στο Μιλάνο, τα Μέγαρα Μουσικής της Ελλάδας και κορυφαίες σκηνές της Ευρώπης, της Αμερικής και της Ασίας.
Ο Πάνος Κατσιμίχας επιστρέφει με ένα νέο, βαθιά προσωπικό single με τίτλο «Για ό,τι αξίζει μόνο», που κυκλοφορεί από την Protasis Music.
Το τραγούδι αποτελεί μια ειλικρινή μουσική εξομολόγηση, όπου ο Πάνος Κατσιμίχας υπογράφει στίχους και μουσική, ενώ ερμηνεύει και ο ίδιος. Μετά από πρόσφατες συνεργασίες και ιδιαίτερες μουσικές προσεγγίσεις – όπως το «Το Δικό Σου Τραγούδι» με τον Βύρωνα Τσουράπη και η σύγχρονη απόδοση του βυζαντινού ύμνου «Τον Νυμφώνα σου βλέπω» – ο Πάνος Κατσιμίχας στρέφεται ξανά σε ένα πιο εσωτερικό, εξομολογητικό ύφος, που χαρακτηρίζει τη διαχρονική του πορεία ως τραγουδοποιού με ουσιαστικό λόγο και έντονο συναίσθημα.
Ένα τραγούδι, με εκείνη τη γνώριμη ποιητική ματιά που ισορροπεί ανάμεσα στη μνήμη, τον έρωτα και τον χρόνο. Μια υπενθύμιση πως, τελικά, μένει μόνο ό,τι αγαπάμε πραγματικά.
Απόσπασμα στίχων:
Ό,τι δεν είχε νόημα, το ξέγραψε η καρδιά μου
Κύλησε το ποτάμι, πέρασε ο καιρός
Και ζω για ό,τι αγαπώ και ό,τι αξίζει μόνο
Μπορεί να μοιάζει λίγο, μα είναι πολύ αυτό...
Συντελεστές:
Στίχοι – Μουσική: Πάνος Κατσιμίχας
Ερμηνεία: Πάνος Κατσιμίχας
Ακουστική & Ηλεκτρική Κιθάρα: Λευτέρης Βαλασέλλης
Παραγωγή – Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Πάνος Κατσιμίχας
Το album κυκλοφορεί σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες
και προσεχώς σε βινύλιο, από το OgdooMusicGroup
Ο Κώστας Μακεδόνας παρουσιάζει το νέο του Album, με τίτλο «Τραμπάλα» σε μουσική του Γιάννη Χριστοδουλόπουλου και νέους στίχους του κορυφαίου μας στιχουργού Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Το άλμπουμ αυτό, αποτελεί αδιαμφισβήτητα έναν μεγάλο δισκογραφικό πλούτο, καθώς δεν είναι πολλοί οι τραγουδιστές στους οποίους ο μεγάλος στιχουργός έχει εμπιστευτεί υλικό του τα τελευταία χρόνια.
Τα τραγούδια αυτά αποτυπώνουν αριστοτεχνικά την εσωτερική αναζήτηση και την δύναμη της ανθρώπινης ευαλωτότητας. Αναζητούν και αναδεικνύουν την επιθυμητή ισορροπία του μέσα μας και της τραμπάλας της ζωής.
Σημείωμα Λευτέρη Παπαδόπουλου
«Η Τραμπάλα γεννήθηκε από μια απλή αλλά ουσιαστική ανάγκη:
να συναντηθούμε, να ισορροπήσουμε για λίγο πάνω στο ίδιο σανίδι.
Ο Γιάννης έφερε τη μουσική του με καθαρότητα και ουσία.
Ο Κώστας την γεμάτη ψυχή φωνή του.
Εγώ, τις λέξεις μου — δοκιμασμένες πια, αλλά πάντα πρόθυμες να ξαναπαίξουν.
Η Τραμπάλα, μας πάει πότε χαμηλά πότε ψηλά, όπως
ακριβώς και τα τραγούδια…
Που ισορροπούν ανάμεσα στη μνήμη και την προσδοκία,
