Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: κατοχή - ERT Open
Το Μπλόκο της Καλαμαριάς - 13 Αυγούστου 1944

Το Μπλόκο της Καλαμαριάς - 13 Αυγούστου 1944

Τρίτη, 13/08/2019 - 19:00

«Την 13-8-44 και από της 4ης πρωινής ώρας και μέχρι της μεσημβρίας περίπου απεκλείσθη άπασα η περιφέρεια του ενταύθα ΙΑ’ Αστυνομικού Τμήματος Συνοικισμού Καλαμαριάς υπό Γερμανών στρατιωτών…
τμήματα δε των ενταύθα Εθνικιστικών Ομάδων ενήργησαν κατ’ οίκον ερεύνας και εξετέλεσαν τους κάτωθι…»

Η ανακοίνωση της Διεύθυνσης Αστυνομίας Θεσσαλονίκης, της 16ης Αυγούστου 1944, προϊδεάζει για το τι συνέβη τρεις ημέρες πριν στο Μπλόκο της Καλαμαριάς. Το τάγμα του Δάγκουλα (ένας από τους εφιάλτες – δοσίλογους εκείνης της εποχής) που οι Γερμανοί είχαν σαν συνεργάτες τους, προσέφερε «πολύτιμη βοήθεια» στις εγκληματικές επιχειρήσεις των ναζί.

Απολογισμός 11 εκτελεσθέντες. Στο μνημείο που έχει αναγερθεί, αναφέρονται περισσότερα ονόματα, καθώς στα θύματα των ναζί, συμπεριλαμβάνονται και εκείνα που έπεσαν σε άλλες στιγμές και σε άλλα σημεία της Καλαμαριάς.

Σύμφωνα με το Δήμο Καλαμαριάς: «Στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής του 1941-44, η Καλαμαριά πληρώνει το δικό της φόρο αίματος. Καθώς ο συνοικισμός γειτνιάζει με τον στρατιωτικό στόχο του αεροδρομίου της Μίκρας, δέχεται συχνούς βομβαρδισμούς. Οι Καλαμαριώτες πήραν ενεργό μερός στην Εθνική Αντίσταση, πληρώνοντας τη συμμετοχή τους με 29 θύματα στον μπλόκο της Καλαμαριάς, την 13η Αυγούστου 1943».

Στις εφόδους των «εθνικιστικών ομάδων» στα σπίτια δεν έλλειψε και το πλιατσικολόγημα, αφού καταγράφεται και η κατανάλωση ενός βάζου γλυκού του κουταλιού που «ανακάλυψαν» και το έφαγαν πριν αρχίσουν τις εκτελέσεις!!

Αφορμή για το Μπλόκο της Καλαμαριάς, ήταν η εκτέλεση του ταγματασφαλίτη, Ιωάννη Βελισσαρίδη, από την Οργάνωση Προστασίας Λαϊκού Αγώνα (ΟΠΛΑ).

Μετά τις εκτελέσεις οι «πρωταγωνιστές» τους, έστησαν γλέντι με σουβλιστά αρνιά και κρασί. Αργότερα έγινε γνωστό πως το γλέντι έστησε ο Δήμαρχος για να τους αποσπάσει από την πιθανότητα να συνεχίσουν τις δολοφονίες. Η εξήγηση αυτή δόθηκε από τον ίδιο σε λαϊκό δικαστήριο, που τον κάλεσε να δώσει εξηγήσεις για το γλέντι που έστησε με τους δολοφόνους και έγινε δεκτή. Υπήρχαν άλλωστε και άλλοι που είχαν συλληφθεί και γλίτωσαν την εκτέλεση.

Στην ιστορία έμεινε ο άδικος χαμός των εκτελεσθέντων και η κατώτατης υποστάθμης βάρβαρη συμπεριφορά των Ελλήνων εκτελεστών – συνεργατών των Γερμανών, που έτρωγαν, έπιναν και γλεντούσαν όταν το αίμα κυλούσε ακόμα στους δρόμους της προσφυγομάνας Καλαμαριάς.

Συνήθως οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, πραγματοποιούνται λίγες ημέρες αργότερα από την 13η Αυγούστου, για να είναι πιο λειτουργικές, αφού αρκετός κόσμος απουσιάζει την καλοκαιρινή περίοδο.

Το Μπλόκο της Καλαμαριάς αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για το Βασίλη Τσιτσάνη, που έγραψε το τραγούδι «Μπλόκος».




Πηγή /ΕΡΤ / Νάσος Μπράτσος /φωτο/ Καλαμαριάς Δρώμενα /

Εκδήλωση για την ισοπέδωση του Τυμπακίου από τους Ναζί

Εκδήλωση για την ισοπέδωση του Τυμπακίου από τους Ναζί

Πέμπτη, 02/05/2019 - 19:00
Την καθιερωμένη ετήσια εκδήλωση μνήμης στην ισοπέδωση του Τυμπακίου από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής πραγματοποιεί την ερχόμενη Κυριακή, η ομάδα ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΥΜΠΑΚΙΟΥ.


Στην εκδήλωση η οποία θα ξεκινήσει στις 7 το απόγευμα, στην αίθουσα Καστελλάκη του Επιμελητηρίου Ηρακλείου, θα μιλήσουν για το χρονικό της ισοπέδωσης και τις οικονομικές συνέπειες από την επιδρομή των ναζί στην περιοχή, οι εκπαιδευτικοί Ανδρέας Λενακάκης και Γιώργος Καλογεράκης καθώς και η οικονομολόγος Ευαγγελία Μαράκη
Σελλά Αχαΐας: Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 75 χρόνια από το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα

Σελλά Αχαΐας: Εκδηλώσεις τιμής και μνήμης την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 75 χρόνια από το Ναζιστικό Ολοκαύτωμα

Σάββατο, 12/01/2019 - 20:00

Λίγες ημέρες μετά την τυπική συμπλήρωση 75 ετών από το ναζιστικό έγκλημα στα Σελλά, θα πραγματοποιηθούν οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης την Κυριακή 13 Ιανουαρίου.

Στη σχετική ανακοίνωση αναφέρεται πως:

Ο Δήμος Πατρέων και η Τοπική Κοινότητα Σελλών, τιμούν την μνήμη των πεσόντων του ολοκαυτώματος των Σελλών την 1/1/1944 από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής.
Την Κυριακή 13 Ιανουαρίου 2019 στις 9:30 π.μ. θα τελεστεί μνημόσυνο στον Ι.Ν. Αγίου Νικολάου Σελλών Πάτρας.

Αναλυτικά το πρόγραμμα της εκδήλωσης έχει ως εξής:

09:30 Προσέλευση
09:45 Τέλεση Μνημόσυνου – Ομιλία
10:00 Επιμνημόσυνη Δέηση – Καταθέσεις στεφάνων».


Χαραγμένη με αίμα ήταν η Πρωτοχρονιά του 1944 στα Σελλά Αχαΐας, μετά την εισβολή που πραγματοποίησαν οι Γερμανοί κατακτητές.

Η επιχείριση ξεκίνησε με περικύκλωση του χωριού, ύστερα από την πληροφορία που τους έδωσαν προδότες, ότι στο χωριό βρίσκονταν αντάρτες.

Στην περιοχή βρίσκονταν ομάδα ανταρτών του ΕΛΑΣ, με επικεφαλής τον Καπετάν Κεραυνό (Ανδρέα Μελετίου Αϊβαλιώτη) και η παρουσία της ήταν στα πλαίσια γενικότερης επιχείρησης παραπλάνησης των Γερμανών, με στόχο να τους δημιουργηθεί η εντύπωση ότι ήταν αληθείς οι πληροφορίες για απόβαση των συμμάχων στην Ηλεία, ενώ ο στόχος ήταν, όπως και έγινε, η απόβαση στη Σικελία.

Μερικές μέρες πριν την αιματοβαμμένη Πρωτοχρονιά στα Σελλά, είχε προηγηθεί το Ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων, με τις ναζιστικές θηριωδίες επίσης να έχουν στόχο να μην αναπτυχθεί πρόσφορο έδαφος σε περίπτωση συμμαχικής απόβασης στην Πελοπόννησο.

Αφού οι ναζί περικύκλωσαν το χωριό, δολοφόνησαν τρεις κατοίκους του και επτά αντάρτες, ενώ ακολούθως πυρπόλησαν σπίτια, έκλεισαν τα γυναικόπαιδα στο εσωτερικό της εκκλησίας και 43 άνδρες αιχμαλωτίστηκαν και μεταφέρθηκαν στην Πάτρα, όπου μετά από μερικές μέρες τους άφησαν ελεύθερους.

Οι εκτελεσθέντες ήταν: Γεώργιος Δ. Γιαχός από τα Σελλά, Ιωάννης Μ. Κωστόπουλος από τα Σελλά, Νικόλαος Χαρ. Χριστοδουλόπουλος από τα Σελλά, Θεοφάνης Κ. Γκοτσόπουλος από τον Μεγάλο Ποντιά, Σωτήρης Λεων. Σωτηρίου από τη Ζάχολη Κορινθίας, Βαγγέλης Β. Πανόπουλος από τον Άγιο Νικόλαο Αχαΐας, Ηλίας Δ. Γκολφινόπουλος από τη Ζάχολη Κορινθίας, Σπύρος Γ. Μαλεβής από το Λουτράκι Κορινθίας, Βασίλης Ροδόπουλος από τη Ζαχλωρού και Κωνσταντίνος Ν. Μπαστουνάς, από το Αίγιο.

Στη σύγχρονη περίοδο, λόγω της χρονικής σύμπτωσης της αποφράδας ημέρας με τις εκδηλώσεις της Πρωτοχρονιάς, οι ετήσιες εκδηλώσεις τιμής και μνήμης, γίνονται μέσα στον Ιανουάριο από την τοπική κοινότητα και το Δήμο Πατρέων.


Πηγή ΕΡΤ

Ο χάρτης με τα 1.170 χωριά που έζησαν τις θηριωδίες των ναζί

Οι θυσίες της Ελλάδας στην Κατοχή - Αποσπασματικά στοιχεία του μεγέθους της καταστροφής από τους Ναζί στην έκθεση Κ. Δοξιάδη:

Κυριακή, 28/10/2018 - 14:00
Όταν, κατά την λήξη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, οι Γερμανοί Ναζί αποχώρησαν από την Ελλάδα, άφησαν πίσω τους μία χώρα κατεστραμμένη κι έναν λαό εξαθλιωμένο οικονομικά.

Παρακάτω ακολουθούν μερικά αποσπασματικά στοιχεία του μεγέθους της καταστροφής που υπέστη η χώρα μας και ο λαός της, παρμένα από την επίσημη Έκθεση (1946) του Υπουργείου Δημοσίων Έργων για την ανάδειξη των καταστροφών της Ελλάδας κατά τον Πόλεμο. Η συγκέντρωση του υλικού άρχισε τον Μάιο του 1941 και τελείωσε τον Νοέμβριο του 1944.

έκθεση Κωνσταντίνος Αποστόλου Δοξιάδης* «Θυσίες της Ελλάδος: Αιτήματα και επανορθώσεις στον Β’ Παγκόσμιο πόλεμο» παρουσιάζει τις καταστροφές που προκάλεσε η τριπλή κατοχή (Γερμανοί, Ιταλοί και Βούλγαροι) την περίοδο 1941-1944. Συγκεκριμένα παρουσιάζεται ο οικονομικός πόλεμος, δηλαδή η ελάττωση της παραγωγής την περίοδο της Κατοχής. Ακολούθως παρουσιάζονται οι καταστροφές των τεχνικών έργων, οι καταστροφές πόλεων και χωριών από τους κατακτητές, τα δεινά που προκάλεσε ο πόλεμος στις ζωές των κατοίκων (φτώχεια, θάνατοι από πείνα κ.ά.).
Η έκθεση έχει μεγάλη αξία γιατί, πέρα από το πλήθος των στοιχείων που παραθέτει, αυτά συγκεντρώθηκαν στη διάρκεια της Κατοχής από το Γραφείο Χωροταξικών και Πολεοδομικών Μελετών και Ερευνών του Υπουργείου Δημοσίων Έργων, αλλά και από άλλες δημόσιες υπηρεσίες και ιδιώτες. Η έκθεση άρχισε να συντάσσεται τον Μάιο του 1941, υπό την εποπτεία του υφυπουργείου Ανοικοδομήσεως, και παρουσιάστηκε τον Νοέμβριο του 1944. Τον Απρίλιο, Μάιο και Ιούνιο του 1945 παρουσιάστηκε σε Παρίσι, Λονδίνο και στη διάσκεψη του ΟΗΕ. Το κείμενο γράφτηκε από τον αρχιτέκτονα Κ. Δοξιάδη, ο οποίος διηύθυνε την όλη εργασία με τη βοήθεια αρχιτεκτόνων και σχεδιαστών του υφυπουργείου.
Είναι σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα στοιχεία που αναφέρονται προέρχονται από τις πλέον αξιόπιστες πηγές που διέθετε τότε η ελληνική πολιτεία, αναφέρουμε ενδεικτικά, υπ. Γεωργίας, υπ. Μεταφορών, υπ. Δημοσίων Έργων, υπ. Εμπορικής Ναυτιλίας, Τράπεζα της Ελλάδας, Αστυνομία Πόλεων κ.ά. (μεγέθους 121 σελίδες)


Περιληπτικά και ενδεικτικά τα στοιχεία και κάποιους από τους πίνακες και τις φωτογραφίες που περιέχει.


Η εξορυκτική βιομηχανία (σίδερο, μαγγάνιο, νικέλιο, χρώμιο κ.ά.) καταστράφηκε, καθώς οι εξαγωγές μειώθηκαν το 1940 στο 29% των προπολεμικών μεγεθών, στο 6% το 1941 και στο 2% το 1942. Το ίδιο άλλωστε συνέβη στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας, καθώς οι εισαγωγές κατέρρευσαν στο 6%, 10% και 12% αντίστοιχα την περίοδο 1941-1943, ενώ οι εξαγωγές στο 8%, 6% και 3% αντίστοιχα.
Εξόντωση με όπλο την παύση των εισαγωγών
 
Σύμφωνα με την έκθεση, η ελάττωση της καλλιέργειας και της μέσης ετήσιας γεωργικής παραγωγής (1941-1944) έφτασε σε σχέση με το 1938 το 40% στα δημητριακά, το 36% στα όσπρια, το 89% στον καπνό και το 75%, ενώ σε άλλα είδη, όπως η σταφίδα και τα σταφύλια, μειώθηκε κατά 66%. Μέγα τίμημα πλήρωσε ο δασικός πλούτος της χώρας.
 
«Έπειτα ήρθε η Κατοχή, άρχισαν οι εμπρησμοί και η έντονη ξύλευση έγινε από τους κατακτητές με τρόπο πρωτόγονο γιατί γνώριζαν ότι η παραμονή τους στην Ελλάδα θα ήταν σύντομη και έτσι αδιαφορώντας για τη μελλοντική παραγωγή των δασών μας θέλησαν να τα καταστρέψουν για πολλά χρόνια» έγραφε ο Δοξιάδης.


Πλήρης καταστροφή των υποδομών
 
Τεράστιες ζημιές υπέστησαν οι υποδομές. Σύμφωνα με την έκθεση, στους Σιδηροδρόμους του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ) αχρηστεύθηκε το 75% της γραμμής Πειραιάς – Πλατύ, το 100% των γραμμών Θεσσαλονίκης – Φλώρινας και  Θεσσαλονίκης – Ειδομένης, και το 23% της γραμμής Θεσσαλονίκης – Αλεξανδρούπολης. Επίσης καταστράφηκε το 80% των σιδηροδρομικών σταθμών, το 40% των γεφυρών, το 35% των σηράγγων, ενώ στους Σιδηροδρόμους Πειραιώς – Αθηνών – Πελοποννήσου (ΣΠΑΠ) αχρηστεύθηκε το 97% της γραμμής.

Κλοπές και καταστροφές μουσείων και μνημείων
 
Η καταγραφή των υπουργείων εντόπισε καταστροφές μνημείων τέχνης, βυζαντινής και λαϊκής αρχιτεκτονικής, εκκλησιών και αρχοντικών.
Ο Κ. Δοξιάδης έγραφε ότι οι Γερμανοί προκάλεσαν καταστροφές σε 87 αρχαιολογικούς χώρους, οι Ιταλοί σε 39 και οι Βούλγαροι σε τρεις, με χαρακτηριστικότερες τις περιπτώσεις της Βάρης, της Δημητριάδας και του Παλαιοκάστρου Κρήτης. Επίσης, εντοπίζονται ανασκαφές από τους Γερμανούς σε 24 σημεία και από τους Ιταλούς σε άλλα δύο.
 
Ακόμη, εντοπίζονται κλοπές αρχαιολογικές θησαυρών, με τους Γερμανούς να κλέβουν αρχαιότητες από 42 μουσεία ή αρχαιολογικούς χώρους, τους Ιταλούς από 33 και τους Βουλγάρους από εννέα.

Καμμένα χωριά

Οι στρατοί κατοχής εφάρμοσαν ένα προμελετημένο σχέδιο για την εξόντωση του ελληνισμού, την πυρπόληση των χωριών. 1170 ελληνικά χωριά αποτεφρώθηκαν. Σε μερικά μέρη της χώρας, ιδίως κοντά στα σύνορα, οι πυρπολήσεις επεξετάθησαν έως το 90% των χωριών της κάθε περιοχής.



ΓΕΝΙΚΟΣ ΧΑΡΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΩΝ



Συνολικές απώλειες οικοδομών την περίοδο της Κατοχής.
Με όλες αυτές τις καταστροφές η Ελλάς έχασε 400.000 οικοδομές, δηλαδή τα 23% του οικοδομικού της πλούτου και έρχεται πρώτη σε θυσίες μεταξύ των Συμμάχων και ίσως και σε χειρότερη μοίρα από τις χώρες του Άξονος. Και αυτό, χωρίς τις απώλειες στη Βόρειο Ήπειρο και τα Δωδεκάνησα. Επί 1.730.000 οικοδομών του 1940 απωλέσθησαν 401.000 ή 23%

Καταστροφές στη Β. Ήπειρο
Παντού όπου ήσαν Έλληνες, ακόμη και έξω από τα σύνορα του ελληνικού κράτους, κατεστράφησαν οι πόλεις και τα χωριά. Οι μεγάλες καταστροφές των χωριών της Βορείου Ηπείρου, ενώ η Κεντρική και η Βόρειος Αλβανία δεν έπαθε τίποτα το σημαντικό.

Τα δεινά των κατοίκων

Ο πληθωρισμός άρχισε και ήταν τρομακτικός. Έφθασε σε όρια που καμιά χώρα δεν γνώρισε ποτέ.

 
 

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΟΔΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ
Είτε από σαμποτάζ των ανταρτών είτε από τις καταστροφές που προξένησαν οι Γερμανοί εγκαταλείποντας την Ελλάδα, το αποτέλεσμα είναι πως το οδικό δίκτυο της Ελλάδας στο τέλος του Πολέμου ήταν τελείως κατεστραμμένο.

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΙΔΗΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ
Όταν ελευθερώθηκε η Ελλάδα, οι Ελληνικοί Σιδηρόδρομοι απλά δεν υπήρχαν! Το μεν σιδηροδρομικό δίκτυο ήταν σχεδόν όλο κατεστραμμένο, τα δε βαγόνια τα είχαν αρπάξει οι Βούλγαροι και οι Γερμανοί και τα είχαν μεταφέρει στις πατρίδες τους για να ενισχύσουν τα δικά τους σιδηροδρομικά δίκτυα...

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΙΣΘΜΟΥ ΤΗΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ
Φεύγοντας οι Γερμανοί από την Ελλάδα, για εκδίκηση προξένησαν όσο περισσότερες καταστροφές μπορούσαν στην διώρυγα και τον ισθμό της Κορίνθου:
Ανατίναξαν την γέφυρα (τα κομμάτια της οποίας έπεσαν κάτω στον ισθμό), έριξαν όσο περισσότερα βαγόνια μπορούσαν στην στενή θαλάσσια λωρίδα, ανατίναξαν σε διάφορα σημεία τις πλευρές της διώρυγας για να πέσουν τα χώματα στην θάλασσα και βούλιαξαν καράβια μέσα στο πέρασμα. Και επειδή τους φάνηκαν λίγα όλα αυτά, στο τέλος έριξαν και νάρκες πάνω στα χαλάσματα, ώστε να μην μπορούν οι Έλληνες να καθαρίσουν το πέρασμα!
Το αποτέλεσμα αυτής της κτηνώδους ενέργειας ήταν να αποφραχθεί τελείως ο ισθμός και να μείνει για πολλά χρόνια κλειστός προκειμένου να καθαριστεί το πέρασμα και να φτιαχτεί καινούρια γέφυρα.




ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΣΤΟΛΟΥ
Ο εμπορικός στόλος ακολούθησε την μοίρα του σιδηροδρόμου... Από 583 πλοία που είχαμε το 1939, φορτηγά και επιβατηγά, χάθηκαν τα 434, δηλαδή περίπου το 75%. Η χωρητικότητα του εμπορικού στόλου από περίπου 1.930.000 τόνους που ήταν προπολεμικά έπεσε στους περίπου 530.000 τόνους! Μειώθηκε δηλαδή κατά 73%.
(Κάθε σύμβολο παρακάτω παριστάνει 10 πλοία.)



ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΕΡΟΠΟΡΙΑΣ
Αεροδρόμια, εγκαταστάσεις και εργοστάσια καταστράφηκαν εντελώς εξαιτίας του πολέμου και της Κατοχής. Τα αεροπλάνα και τα μηχανήματα διαλύθηκαν ή μεταφέρθηκαν στις χώρες του Άξονα. Το 1945 η Πολιτική Αεροπορία ήταν σαν να μην υπήρξε ποτέ...



ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΤΩΝ ΤΗΛΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΚΩΝ ΔΙΚΤΥΩΝ
Επειδή η καταστροφή των συγκοινωνιακών δικτύων φαίνεται πως δεν ήταν αρκετή για τους Ναζί, γι' αυτό αποφάσισαν να συνεχίσουν το έργο τους και στις τηλεπικοινωνίες.
Έτσι, κατέστρεψαν όλες τις υπεραστικές γραμμές, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των μηχανημάτων και των εγκαταστάσεων το άρπαξαν για την πατρίδα τους.




ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΥΔΡΑΥΛΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ
Η κακία των ναζί έφτασε μέχρι το σημείο να καταστρέψουν τα υδραυλικά έργα που δεν είχαν καμία σχέση με τον πόλεμο (αρδευτικά έργα, φράγματα, γέφυρες, κλπ.) στις πεδιάδες της Θεσσαλονίκης και των Σερρών!




ΤΑ ΚΑΜΕΝΑ ΧΩΡΙΑ
Οι Γερμανοί εφάρμοσαν ένα προμελετημένο σχέδιο προκειμένου να κάμψουν το ηθικό του ελληνικού πληθυσμού (κάτι που βέβαια δεν κατάφεραν): την θεωρία των αντιποίνων, με βάση την οποία για κάθε απώλεια δικών τους σε μια μάχη ή σε ενέδρα των ανταρτών πυρπολούσαν τα πλησιέστερα χωριά.

1170 ήταν τα χωριά που έκαψαν σε όλη την επικράτεια, όπως φαίνονται στον παρακάτω χάρτη, με τις κόκκινες κουκκίδες.



ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ
Η Ελλάδα έχασε στην διάρκεια του πολέμου το 1/4 περίπου των οικοδομών της (23%)!
Είναι η χώρα με τις μεγαλύτερες καταστροφές σε οικοδομές μεταξύ όλων των άλλων συμμαχικών χωρών.

Καταστροφή Δασών.
Επί συνόλου επιφανείας δασών 19.180 km2, καταστράφηκαν 5.000 km2, δηλαδή το 25% των δασών. Σε μερικές όμως περιοχές η καταστροφή ήταν πολύ μεγαλύτερη, στα δάση της Αττικής η καταστροφή φτάνει στο 75%.

Ο ΠΛΗΘΩΡΙΣΜΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
Όταν κατέλαβαν οι Γερμανοί την Ελλάδα, την υποχρέωσαν να τους πληρώνει έξοδα κατοχής! Το 1941 το κόστος κατοχής έφτανε το 40% του εθνικού εισοδήματος, ενώ τον επόμενο χρόνο το 90%. Η κυβέρνηση για να αντεπεξέλθει στις "υποχρεώσεις" της αυτές, έκοβε συνεχώς καινούριο χρήμα, χωρίς αντίκρυσμα. Η διαδικασία αυτή συνετέλεσε στην ανοδική πορεία του πληθωρισμού που έφτασε σε απίθανα ύψη ως την Απελευθέρωση.
Ο πληθωρισμός, όμως, ήταν ταυτόχρονα αποτέλεσμα εσκεμμένων ενεργειών των κατακτητών. Οι Γερμανοί τον επιζητούσαν, αφ' ενός διότι έτσι μπορούσαν να αγοράζουν πάμφτηνα διάφορα προϊόντα, αφ' ετέρου με την πείνα και την εξαθλίωση που έφερνε ο πληθωρισμός προσπαθούσαν οι κατακτητές να αποδυναμώσουν την αντιστασιακή δράση. (περιοδικό ΙΣΤΟΡΙΑ)


Σύμφωνα με τον Κ. Δοξιάδη, οι σκοποί των κατακτητών ήταν οι εξής: «Με τον πληθωρισμό είχαν την ευχέρεια να αποκτούν ό,τι τους ήταν αναγκαίο πληρώνοντας με νόμισμα χωρίς εσωτερική αξία που δεν τους κόστιζε τίποτε και υποχρέωναν τον ελληνικό λαό με τις άθλιες συνθήκες ζωής που δημιουργούσαν, αφού πουλήσει τα σπίτια του, τα κοσμήματά του, τα υπάρχοντά του και να στραφεί προς τον κατακτητή ζητώντας δουλειά στα εργοστάσια της Γερμανίας». Πέθαναν από την πείνα 300.000 άνθρωποι ενώ με τους άστεγους των ορέων ο αριθμός ξεπερνούσε το μισό εκατ. ανθρώπους.
Παράλληλα, διαπιστώθηκαν μεγάλες αναγκαστικές μετακινήσεις πληθυσμών. Οι Βούλγαροι πήραν ομήρους 40.000 πολίτες, οι Ιταλοί 10.000 και οι ναζιστές 70.000, εκ των οποίων οι 60.000 έλληνες εβραίοι. Περί τους 140.000 πολίτες συνολικά εκπατρίστηκαν, ενώ οι ισραηλίτες εξολοθρεύτηκαν ολοκληρωτικά από τους ναζί. Επίσης, οι Βούλγαροι εκδίωξαν μαζικά χιλιάδες ανθρώπους από τη ζώνη κατοχής της Ανατολικής Μακεδονίας – Θράκης και των Σερρών.



ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΑΡΙΘΜΟΥ (1941 - 1944)
Οι τιμές των προϊόντων ακολουθούσαν την πορεία του χρήματος. Έτσι, ο πληθωρισμός ανέβηκε σε εξωπραγματικά επίπεδα και τα χρήματα κυκλοφορούσαν με το τσουβάλι (χωρίς να έχουν καμιά αξία, πια). Οι τιμές είχαν ανέβει χιλιάδες φορές περισσότερο απ' ό,τι πριν την Κατοχή. Για παράδειγμα, για να αγοράσει κανείς 1 οκά ψωμί (1,28 κιλά) τον Απρίλιο του 1941 έδινε 10 δραχμές, ενώ τον Σεπτέμβριο του 1944 έπρεπε να δώσει 153.000.000 δραχμές!
Ενώ όμως ανέβαιναν τόσο οι τιμές, οι μισθοί παρέμεναν καθηλωμένοι στα παλιά επίπεδα.

 
ΔΙΑΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΕΣΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ 

Εξαιτίας του πληθωρισμού και των ενεργειών των δυνάμεων κατοχής ο ελληνικός λαός, κυρίως στην Αθήνα και τις μεγάλες πόλεις, καταδικάστηκε σε εντονότατο υποσιτισμό και σε θάνατο από πείνα.
Στον παρακάτω πίνακα βλέπουμε τον μεγάλο λιμό του '41-'42, στην Αθήνα.
(Κάθε σύμβολο παριστάνει το 10% των οικογενειών.)

ΑΥΞΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
Ο αριθμός των θανάτων ανέβηκε τρομακτικά τον 2ο χρόνο της Κατοχής.
Με κόκκινο συμβολίζονται οι θάνατοι από φυματίωση, με κίτρινο από καρδιακά νοσήματα, με πράσινο και μαύρο από άλλες αιτίες. Όπως βλέπουμε, η φυματίωση έκανε θραύση τον δύσκολο χειμώνα του '41-'42.


Γενική πτώση του πληθυσμού τα έτη 1941-44
Ο πληθυσμός της Ελλάδος μειώθηκε τόσο όσο σε καμιά άλλη συμμαχική χώρα. Αυτό ήταν το αποτέλεσμα του οικονομικού πολέμου.
α) Υπολογιζόμενη αύξηση πληθυσμού αν δεν μεσολαβούσε η Κατοχή: 400.000.
β) Υπολογιζόμενη αύξηση οφειλομένη αποκλειστικά στην υπεροχή γεννήσεων: 310.000.
γ) Πραγματική πτώση του πληθυσμού λόγω υπεροχής των βίαιων θανάτων: 260.000.
δ) Βίαιοι θάνατοι και σφαγές: 165.000.
ε) Πτώση του πληθυσμού οφειλομένη σε αποδημίες στο εξωτερικό: 105.000.
Ο πληθυσμός της χώρας το 1940 ήταν 7.335.000 κάτοικοι. Το 1944 είχε υποχωρήσει στους 6.805.000, αντί των υπολογιζόμενων 7.745.000, αν δεν μεσολαβούσε η κατοχή.

Οι αξιώσεις της Ελλάδας 
Ο Κ. Δοξιάδης έγραφε ότι οι αξιώσεις της Ελλάδας στηρίχθηκαν όχι στο τι χάθηκε, αλλά στο τι αποδεικνύεται ότι χάθηκε και μπορεί να εκτιμηθεί σε μονάδες. Έτσι, αξιολόγησε τις άμεσες ζημιές (θετικές), όπως «διαρπαγές, καταστροφές, απλήρωτες υπηρεσίες, πληρωμές, δαπάνες του προϋπολογισμού, κλήριγκ, συντάξεις στα θύματα, διαρπαγές κρατικών αποθηκών, πολεμικό υλικό και ποσά που καταβλήθηκαν σε εργάτες από εργοδότες». Οι έμμεσες ζημίες (αποθετικές) της περιόδου 1940-1944 ήταν η πτώση του εθνικού εισοδήματος και η ελάττωση της απόδοσης της εργασίας, που είχαν παρόμοιες συνέπειες και στη μεταπολεμική εποχή.

Ωστόσο, στις αξιώσεις δεν περιλαμβάνονται θυσίες του πληθυσμού (θάνατοι, ασθένειες, ελάττωση γεννήσεων), θυσίες του πολιτισμού (απώλεια καλλιτεχνικών και πνευματικών αξιών, ιδιωτικών περιουσιών κτλ). «Μετά από συστηματική δουλειά όλων των αρμοδίων», έγραφε, «οι συγκεκριμένες και σταθμητές θυσίες της χώρας ήσαν 17,8 δισ. δολάρια του 1938 ή 1,994 τρισ. δραχμές του 1938».
«Τα αιτήματα της Ελλάδος είναι δίκαια, γιατί ζητάμε να καταβάλουν οι υπεύθυνοι για τις καταστροφές λαοί που ζουν σήμερα πολύ καλύτερα από την Ελλάδα επανορθώσεις για την ανασυγκρότηση» σημειώνει και ανέφερε ότι, παρ’ όλο που οι Αλβανοί συνεργάστηκαν με τους κατακτητές και προκάλεσαν ζημιές στη χώρα, «επειδή όμως ο αλβανικός λαός ζει σε χαμηλότερο επίπεδο από τον ελληνικό, η Ελλάς δεν έθεσε ζήτημα επανορθώσεων από την Αλβανία».

Το ΑΕΠ 33 ετών εξαφανίστηκε

Το 1938 το συνολικό εθνικό εισόδημα ήταν σχεδόν 60 δισ. δραχμές και ο προϋπολογισμός 15 δισ. δραχμές. Σύμφωνα με τον Κ. Δοξιάδη, οι αξιώσεις της Ελλάδας έφταναν το εθνικό εισόδημα 33 ετών ή τον προϋπολογισμό του κράτους για 130 χρόνια.
 
Η κατανομή των αποζημιώσεων έγινε ως εξής:
 
– 60,9% από τη Γερμανία, δηλαδή 10,8 δισ. δολάρια ή 1,2 τρισ. δραχμές
 
– 33,6% από την Ιταλία, ήτοι 6 δισ. δολάρια ή 670 δισ. δραχμές
 
– 5,5% από τη Βουλγαρία, δηλαδή σχεδόν 1 δισ. δολάρια ή 198 δισ. δραχμές.
 
«Για την Γερμανία το ποσόν που θα έπρεπε να πληρώσει στην Ελλάδα είναι αντίστοιχο με το ένα τρίτον του εθνικού εισοδήματος ενός έτους.
Για την Ιταλία είναι αντίστοιχο με ένα σχεδόν εθνικό εισόδημα ενός έτους. Για την Βουλγαρία το ποσόν είναι αντίστοιχο με το εθνικό εισόδημα δύο ετών» έγραφε ο Δοξιάδης.
 
«Ενώ λοιπόν ο κάθε κάτοικος της Ελλάδος θα πρέπει να εργάζεται 33 χρόνια για να αποκαταστήσει όλες τις ζημιές, οι υπεύθυνοι λαοί θα μπορούσαν να εργασθούν πολύ λιγότερο για να αποκαταστήσουν το ό,τι κατέστρεψαν» σημείωνε. Συγκεκριμένα, οι Γερμανοί θα χρειάζονταν μόνον τέσσερις μήνες, οι Ιταλοί έναν χρόνο και οι Βούλγαροι δύο χρόνια.
 
«Το πρόβλημα λοιπόν για τον ελληνικό λαό είναι 66 φορές σημαντικότερο από ό,τι για τους Γερμανούς, 33 φορές για τους Ιταλούς και 16 για τους Βουλγάρους» εξηγούσε.
 
Η Ελλάδα πήρε «ψίχουλα»
 
Σύμφωνα με τον πολεοδόμο, η Γερμανία προκάλεσε το 60,9% όλων των ζημιών και σχεδόν τις μισές από τις αποθετικές ζημιές.
Έτσι, οι συνέπειες των ζημιών χρεώνουν όλες τη Γερμανία ως κύριο υπεύθυνο του πολέμου και της καταστροφής. Ωστόσο, τα επιχειρήματα των συμμάχων ήταν τελείως διαφορετικά, έγραφε, αφού υποστήριζαν ότι «η Γερμανία πρέπει να ανασυγκροτηθεί, η Ιταλία είναι πολύ πτωχή και η Βουλγαρία θυσιάστηκε για μας».
 
«Αυτά ήσαν τα νέα συνθήματα των μεγάλων δυνάμεων, ένα μόλις χρόνο μετά την ανακωχή στην Ευρώπη πριν συνταχθούν και υπογραφούν οι συνθήκες με τις αξονικές χώρες. Έτσι τα ελληνικά αιτήματα παραμερίστηκαν και αντί για εκπλήρωσή τους, τα διάφορα συνέδρια και οι συσκέψεις επιδίκασαν στην Ελλάδα συμβολικά και μόνον ένα ποσόν» τόνιζε ο Δοξιάδης.
 
Το συμβολικό ποσό ήταν 300 εκατ. δολάρια (του 1946) έναντι ελληνικών αιτημάτων 17,8 δισ. δολαρίων (του 1938), τα οποία δεν αντιστοιχούν παρά στο μισό ή τα δύο τρία της προπολεμικής τους αξίας, δηλαδή επιδικάσθηκε μόλις το 1% των αξιώσεων της χώρας.
 
«Η απόφαση αυτή δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα και οφείλεται κυρίως στη διεθνή πολιτική που ασκήθηκε από τις μεγάλες δυνάμεις μετά τον πόλεμο. Υπεύθυνες για την απόφαση αυτή είναι οι μεγάλες δυνάμεις και προς αυτές πρέπει να απευθύνονται από εδώ κι εμπρός τα αιτήματά μας» σημείωνε.
Πήρε μόλις το 1%, παρά τις καταστροφές
 
«Η Ελλάς υπέφερε κατά τον πόλεμο και την Κατοχή όσο καμία άλλη χώρα του κόσμου. Είχε το μεγαλύτερο ποσοστό ανθρώπινων θυσιών και τον μεγαλύτερο βαθμό υλικών φθορών μεταξύ όλων των συμμάχων χωρών και πιθανώς και μεταξύ των ηττημένων. Τα αιτήματα της Ελλάδος ήταν δίκαια και λογικά. Δεν ζήτησε να αποζημιωθεί ούτε για τον πληθυσμό που έχασε ούτε για τις ηθικές ή άλλες πνευματικές φθορές ούτε ακόμη για την προσπάθεια που πήγε χαμένη. Ζήτησε απλώς να αποζημιωθεί για τις υλικές της φθορές» έγραφε ο Κ. Δοξιάδης.
 
«Από τα ηθικά και δίκαια αυτά ελληνικά αιτήματα δεν ικανοποιήθηκε, έστω θεωρητικά, με την αναγνώριση δικαιωμάτων παρά ένα ποσοστό 1% από το σύνολο των θυσιών. Το ποσόν αυτό αντιπροσωπεύει μόλις το 1% των ζημιών που προκάλεσαν οι Γερμανοί, το 1% των ζημιών που προκάλεσαν οι Ιταλοί και το 3% των ζημιών που προκάλεσαν οι Βούλγαροι. Το αποτέλεσμα είναι ότι μόνο η Ελλάς καταδικάζεται τελικά σε ένα παθητικό 17,6 δισ. δολαρίων του 1938 που αντιστοιχεί σε εθνικό εισόδημα 33 σχεδόν ετών» σημείωνε με λύπη.
 
«Για τις υπεύθυνες για τις καταστροφές χώρες το αποτέλεσμα είναι ότι η Γερμανία θα πληρώσει το 1/300 σχεδόν του εθνικού της εισοδήματος, η Ιταλία θα πληρώσει το 1/100 του εθνικού της εισοδήματος και η Βουλγαρία το 6% του εθνικού της εισοδήματος» συμπλήρωνε.
 
«Ενώ η Ελλάς που αγωνίσθηκε και δεν προκάλεσε ζημιές σε κανένα, θα χάση 33 φορές τις εθνικές της προσπάθειες, οι υπεύθυνες χώρες, που θα μπορούσαν με προσπάθεια μικρότερη του ενός χρόνου να εξοφλήσουν τις υποχρεώσεις τους στην Ελλάδα, δεν πρόκειται να συμβάλουν παρά με ένα ελάχιστο ποσοστό της εθνικής τους προσπάθειας ενός έτους, πράγμα που δημιουργεί όμως μίαν απόστασιν μεταξύ των θυσιών της Ελλάδος και των θυσιών των άλλων χωρών σχεδόν 3.000 προς 1. Αυτή είναι συγκριτικά η ικανοποίηση της Ελλάδος για τις προσπάθειες που κατέβαλε για τον αγώνα της Δημοκρατίας» σημείωνε ο Δοξιάδης.
 
Κατά κεφαλήν ζημιά 2.220 δολαρίων
 
«Ενώ οι συνολικές θυσίες της χώρας ήταν τόσες ώστε ο κάθε Έλληνας να έχει χάσει 2.550 δολάρια, οι επανορθώσεις είναι ίσες προς 30 δολάρια, δηλαδή μένει κατά κεφαλήν παθητικό 2.220 δολάρια» τόνιζε και υπογράμμιζε ότι δόθηκαν χώρες με μικρότερες ζημιές έλαβαν μεγαλύτερες αποζημιώσεις, ενώ σύμμαχοι του Άξονα κατέβαλαν μεγαλύτερες αποζημιώσεις σε τρίτες χώρες από ό,τι οι Γερμανοί στην Ελλάδα.
 
«Η αιτία που έγιναν όλες αυτές οι αδικίες ήταν η πολιτική που ακολούθησαν οι μεγάλες δυνάμεις να εξασφαλίσουν η κάθε μία τις χώρες που μένουν στην δική τους σφαίρα επιρροής και που ήταν προσκολλημένες στην πολιτική τους» έγραφε.
 
«Ένα συμπέρασμα είναι βέβαια και ασφαλές και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβήτηση κανένας, γιατί αποδεικνύεται από όλα τα στοιχεία που διατίθενται. Πως η Ελλάς που υπέστη τις μεγαλύτερες ζημιές στον πόλεμο πήρες τις μικρότερες επανορθώσεις και επομένως η Ελλάς βγήκε δύο φορές κατεστραμμένη, μία από τους εχθρούς με την κολοσσιαία μείωση του εθνικού της πλούτου και μία από τους συμμάχους της, με την αδικία που έγινε στην επανόρθωση των ζημιών της» διαπίστωνε ο πολεοδόμος.
 
«Ενώ βρισκόταν μετά τον πόλεμο ορισμένους βαθμούς κάτω από το προπολεμικό της επίπεδο και κάτω από τις άλλες χώρες, μετά την πληρωμή των επανορθώσεων θα βρίσκεται ακόμη χαμηλότερα, σχετικά με κάθε άλλη χώρα. Χάρη στις επανορθώσεις, η απόσταση της Ελλάδος από τις άλλες χώρες, αντί να μικρύνει, θα μεγαλώσει» κατέληγε.
 
Κωνσταντίνος Αποστόλου Δοξιάδης, Αρχιτέκτων Μηχανικός, Διπλωματούχος του Εθνικού Μετσοβίου Πολυτεχνείου, Διδάκτωρ Μηχανικός του Πολυτεχνείου του Βερολίνου. 1940-1946 προϊστάμενος Γραφείου Χωροταξικών – Πολεοδομικών Μελετών και Ερευνών Υπουργείου Δημοσίων έργων. 28.12.45 – 4.4.46 Υφυπουργός Ανοικοδομήσεως. Από 5.4.46 Γενικός Διευθυντής Υπουργείου Ανοικοδομήσεως».


ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΕΣ ΩΜΟΤΗΤΕΣ
Η βουλγαρική συμπεριφορά απέναντι στον ελληνικό λαό στην Α. Μακεδονία και την Θράκη ήταν σαφώς πιο σκληρή και απάνθρωπη από την συμπεριφορά των άλλων κατακτητών. Οι Βούλγαροι έκαναν ό,τι μπορούσαν για να ελαττώσουν τον ελληνικό πληθυσμό σ' εκείνες τις περιοχές. Σκότωναν σε όλες τις πόλεις της κατεχόμενης ζώνης με κάθε τρόπο και κάθε μέσον.
Στην περιοχή της Δράμας σφάχτηκαν 7000 άνθρωποι μέσα σε μια νύχτα! Και προφανώς, επειδή ήταν περήφανοι για τα κατορθώματά τους, δεν παρέλειπαν να βγαίνουν φωτογραφίες με τα αποκεφαλισμένα ή κρεμασμένα θύματά τους...
 





Η ΣΦΑΓΗ ΚΑΙ Ο ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ
Αυτό στο οποίο διέπρεψαν οι Γερμανοί ήταν οι ομαδικές σφαγές μαχητών και αμάχων αδιακρίτως.
Τα Καλάβρυτα αποτελούν χαρακτηριστικό παράδειγμα της ωμότητας των Ναζί. Σε αντίποινα για τον θάνατο Γερμανών στρατιωτών από τους αντάρτες δολοφόνησαν 1436 άρρενες κατοίκους, δηλαδή το 38,5% του συνολικού αριθμού της πόλης και έκαψαν σχεδόν ολοκληρωτικά τα σπίτια του χωριού, όπως φαίνεται στον πίνακα. Αξιοσημείωτο είναι πως η Γερμανία, ενώ έχει αναγνωρίσει επίσημα την φρικαλεότητα της σφαγής, δεν έχει κάνει ποτέ αναφορά για καμία αποζημίωση!




Η ΣΦΑΓΗ ΤΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ
Είναι ένα ακόμα παράδειγμα ομαδικών σφαγών που έκαναν οι Γερμανοί σ' ένα μικρό χωριό σκοτώνοντας 220 άτομα, από μωρά μέχρι γέροντες.
Μεταξύ των θυμάτων υπάρχουν 20 παιδιά 5 - 20 ετών και 42 ηλικιωμένοι άνω των 60.
Όπως στα Καλάβρυτα, έτσι και στο Δίστομο η Γερμανία δείχνει να αγνοεί την έννοια της λέξης "αποζημίωση".




ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ
Πριν τον Πόλεμο, επί συνόλου πληθυσμού 7.335.000 ανθρώπων δεν υπήρχαν άστεγοι. Στην απελευθέρωση επί συνόλου πληθυσμού 6.700.000 ανθρώπων οι άστεγοι έφταναν περίπου τους 1.200.000!
Οι πληροφορίες, τα στοιχεία και τα σχεδιαγράμματα, εκτός αν υπάρχει διαφορετική παραπομπή (link), είναι από την επίσημη Έκθεση του 1946 του Υπουργείου Δημοσίων Έργων.
 
Για όποιον θέλει, η συνολική Έκθεση κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. (Την είδαμε εδώ και εδώ!)
H εισβολή και η πυρπόληση της Ερυμάνθειας από τους Γερμανούς στις 29 Ιουλίου 1943

H εισβολή και η πυρπόληση της Ερυμάνθειας από τους Γερμανούς στις 29 Ιουλίου 1943

Κυριακή, 29/07/2018 - 09:00

Μπαίνοντας κανείς στην Ερυμάνθεια Αχαΐας, από το δρόμο που τη συνδέει με την Ε.Ο. 111 του οδικού δικτύου, δύσκολα μπορεί να φανταστεί τι είχε συμβεί στην περιοχή κατά τη διάρκεια της γερμανοϊταλικής κατοχής.
Άλλωστε το λιτό μνημείο για τους πεσόντες στην ιστορία της Ερυμάνθειας για την περίοδο 1940 – 1949 αναγράφει μόλις δύο ονόματα.

Κι’ όμως η Ερυμάνθεια είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τις δυνάμεις του άξονα, που σαν Ούννοι σε επιδρομή την κανονιοβόλησαν, την έκαψαν, κατέστρεψαν σπίτια και αγροτικές εκτάσεις από τη λύσσα τους τόσο γι’ αυτά που είχαν προηγηθεί, όσο και γιατί ο τοπικός πληθυσμός είχε φύγει στα βουνά για να γλιτώσει τις εκτελέσεις.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAΑς πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή.

Στην Ερυμάνθεια στάθμευε δύναμη 30 Ιταλών με αποστολή τον έλεγχο – αστυνόμευση της ευρύτερης περιοχής, που ονομάζεται τριταία Αχαΐας. Στις 11 Ιουλίου 1943 δυνάμεις Ελλήνων ανταρτών με επικεφαλής τον Καπετάν Ωρίωνα και σε συνεργασία με Ερυμανθιώτες, περικυκλώνουν το χώρο στρατωνισμού των Ιταλών που ήταν το σχολείο, καταφέρνοντας μετά από σύντομη μάχη να τους αιχμαλωτίσουν και να πάρουν τον οπλισμό τους, με αποτέλεσμα στις 28 Ιουλίου με αιχμαλώτους και λάφυρα να αποτραβηχτούν στα βουνά.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Η μη επικοινωνία με την ιταλική διμοιρία, υποψίασε τους Ιταλούς στην Πάτρα, που έστειλαν ισχυρές δυνάμεις για να διαπιστώσουν τι είχε συμβεί, ενώ στο χωριό είχε μείνει μόνο ο Καπετάν Ωρίωνας με επτά αντάρτες. Όταν έγινε αντιληπτό ότι οι Ιταλοί πλησίαζαν, ξεκίνησε μάχη, όπου με τέχνασμα οι λιγότεροι αντάρτες, έκαναν τους Ιταλού να πιστέψουν ότι ήταν περικυκλωμένοι από υπέρτερες δυνάμεις και τελικά να παραδοθούν, με απολογισμό 17 νεκρούς, 10 τραυματίες Ιταλούς και πλούσιο πολεμικό υλικό, ενώ η ελληνική πλευρά δεν είχε καμία απώλεια.

Η μη επαφή και με το δεύτερο απόσπασμα των κατακτητών, οδήγησε στην αποστολή αναγνωριστικού αεροπλάνου, που διαπίστωσε τα ίχνη τη μάχης (κατεστραμμένα οχήματα και πτώματα Ιταλών).

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Έτσι στις 29 Ιουλίου ένα μηχανοκίνητο τάγμα Γερμανών ανέλαβε την καταστροφή του χωριού και την εκτέλεση όλων των Ερυμανθιωτών, που όμως έχουν προλάβει να εγκαταλείψουν το χωριό τους.

Περίπου 100 άρματα μάχης «μάχονται» εναντίον των άδειων σπιτιών της Ερυμάνθειας καταστρέφοντάς τα και πυρπολώντας τα. Η ναζιστική μανία στράφηκε και κατά των αγρών, που τους κατέστρεψαν. Αντίστοιχες επιδρομές έκαναν και άλλες φορές, αλλά πάντα οι Ερυμανθειώτες κατάφερναν να διασώζονται και πολλοί από αυτούς να δίνουν τη μάχη της λευτεριάς μέσα από τις ανταρτικές δυνάμεις.

Στην ιστορία έμεινε το παρακάτω τραγούδι ενός αντάρτη:

«Το μάθατε τι έγινε ένα γεγονός μεγάλο,
άφησε ο Ωρίων τα βουνά και ροβολάει στον κάμπο.
Ημέρα Τρίτη ήταν που ήρθε στο χωριό μας
και έπιασε τους Ιταλούς, τον άπιστο εχθρό μας.
Και την Τετάρτη ήρθανε ένας λόχος Ιταλιάνοι·
ο Ωρίων τους περίμενε και όλους μαζί τους πιάνει.
Η Πέμπτη εξημέρωσε μαύρη και αραχνιασμένη
και η ωραία Ερυμάνθεια εβρέθηκε καμμένη.
Η Ερυμάνθεια ήτανε του Δήμου το καμάρι
και τώρα εσκοτείνιασε και έγινε σαν τον Άδη»




Κείμενο & φωτο: Νάσος Μπράτσος


Πηγή ΕΡΤ

Η κατοχή είναι εδώ, κουπόνια αντί μισθού πληρώνονται οι 'Ελληνες

Η κατοχή είναι εδώ, κουπόνια αντί μισθού πληρώνονται οι 'Ελληνες

Κυριακή, 09/04/2017 - 13:00
Του Γιάννη Περάκη

Τα αποτελέσματα των μνημονίων στην Ελλάδα, μετά απο 7 χρόνια, είναι να εμφανίζονται στην αγο-ρά εργασίας, φαινόμενα υπό κατοχή χώρας.

Η στυγνή πραγματικότητα στην σημερινή αγορά εργασίας:

Οπως καταγγέλλει η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Υπαλλήλων, εταιρείες logistics, συμβούλων, πωλήσεων διαδικτυακών υπηρεσιών και γενικότερα δραστηριοτήτων που απαιτούν εργασία εκτός γραφείου ιδρύουν εταιρείες στη Βουλγαρία, προσλαμβάνουν Έλληνες εργαζόμενους με έδρα το εξωτερικό ανοίγουν λογαριασμούς μισθοδοσίας στη Βουλγαρία και απασχολούν εργαζόμενους στην Ελλάδα. Η μισθοδοσία έρχεται στην Ελλάδα με prepaid cards1προπληρωμένες κάρτες "μισθοδοσίας" Βουλγα-ρίας και Κύπρου». Αποτέλεσμα είναι τα ασφαλιστικά ταμεία ζημιώνονται αφού δεν εισπράττουν απολύτως τίποτα, όπως επίσης δεν αποδίδεται ο φόρος μισθωτών υπηρεσιών.


Επίσης υπερωρίες και μπόνους που πληρώνονται με κουπόνια1, οι εργαζόμενοι είναι αντιμέτωποι με «νέες μισθοδοσίες». Περίπου στους 200.000 ανέρχεται ο αριθμός των εργαζομένων οι οποίοι με αυτό τον τρόπο καλύπτουν το 20%-25% των αποδοχών τους.

Aλυσίδες σούπερ μάρκετ και ηλεκτρονικών ειδών, εταιρείες logistics, ακόμα και πολιτικά κόμματα συγκαταλέγονται ανάμεσα στους «εφευρετικούς» εργοδότες που ανακάλυψαν νέους τρόπους να φοροδιαφεύγουν και να εκμεταλλεύονται τους εργαζόμενους πληρώνοντας τους με κουπόνια.
Αντικαθιστούν μέρος της μισθοδοσίας των εργαζομένων τους με διατακτικές γευμάτων και σούπερ μάρκετ, λέγοντας πως με αυτό τον τρόπο στοχεύουν «στη βελτίωση της ποιότητας της ζωής των εργαζομένων και την ενίσχυση της αποδοτικότητάς τους». Αυτό όμως που τελικά συμβαίνει είναι να υποκαθιστούν μέρος της μισθοδοσίας (νυχτερινά, αργίες, υπερωρίες) υποχρεώνοντάς τους να λαμβάνουν αντί αποδοχών τα εκπτωτικά κουπόνια.

Συμβεβλημένα ταχυφαγεία μεγάλης αλυσίδας καταστημάτων αναφέρουν πως περίπου το 20%-25% του ημερήσιου τζίρου τους αφορά τα «τίκετ» που λαμβάνουν. Οι ηλικίες που περισσότερο τα προσκομίζουν φαίνεται να είναι νέοι κάτω των 30 ετών. Τα συνηθέστερα κουπόνια που λαμβάνουν είναι αξίας ενός ή δύο ευρώ.

Τη μετατροπή μέρους του μισθού τους σε κουπόνια ανάγκασε του εργαζόμενους που ενοικιάζει σε άλλες επιχειρήσεις η εταιρία ICAP. Η κερδοφόρα επιχείρηση με αφορμή τη λήξη συμβάσεων ενοικιαζόμενων εργαζομένων στις αρχές του μήνα σε 6 επιχειρήσεις και προκειμένου αυτές να μετατραπούν σε αορίστου χρόνου επέβαλλε μείωση μισθών κατά 10% το οποίο θα αντικαθίσταται με αυτά τα κουπόνια για συγκεκριμένες επιχειρήσεις. Επιπλέον αυτή η "παροχή" θα μπορεί να τροποποιηθεί ή ακόμα και να διακοπεί οποιαδήποτε στιγμή και με πρωτοβουλία της επιχείρησης. 
Για στυγνό εκβιασμό έκανε λόγο η Γιώτα Λαζαροπούλου απο τον Σύλλογο Δανειζόμενου Προσω-πικού στο Τραπεζικό Τομέα τονίζοντας πως με τα κουπόνια αυτά δεν μπορεί κανείς να πληρώσει φάρμακα, ενοίκια, ΔΕΗ κτλ. Κατήγγειλε πως οι μισθοί των δανειζόμενων εργαζομένων στον τραπεζικό τομέα έχουν ήδη μειωθεί κατά 50% τα τελευταία χρόνια. Την ίδια στιγμή οι τράπεζες που χρησιμοποιούν το ενοικιαζόμενο προσωπικό εδώ και δεκαετίες αρνήθηκαν να προσέλθουν στη συζήτηση για το καθεστώς εργασίας. Η Γ. Λαζαροπούλου άφησε σαφείς αιχμές και κατά της ΓΣΕΕ λέ-γοντας πως "αν πάτε σήμερα στη ΓΣΕΕ, η κοπέλα που βρίσκεται στη ρεσεψιόν είναι ενοικιαζόμενη". 

Τα προηγούμενα είναι τα αποτελέσματα της υπερφορολόγησης των επιχειρήσεων, απο την επιβολή των μνημονίων. Αυτά δυστυχώς συμβαίνουν στην αγορά εργασίας σήμερα.

 Οι δηλώσεις της κυβέρνησης μετά την υπογραφή του μνημονίου:

Το συναίσθημα της αγωνίας να αντικατασταθεί με το συναίσθημα της ελπίδας (Τσίπρας).

Τα θετικά και τα αρνητικά μέτρα θα νομοθετηθούν μαζί και θα έχουν μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο (Ε. Αχτσιόγλου).

Ο υπουργός Οικονομικών παραδέχθηκε ότι τα μέτρα θα στενοχωρήσουν τον ελληνικό λαό (Τσακαλώτος)



Τι μπορεί να πεί κάποιος σε πρώην, παρά μόνο αυτό:
Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις ( Κ. Καβάφης)


Εμείς, τι κάνουμε ενώ η πατρίδα μας και ο λαός μας κατεδαφίζονται;

Είναι αυτό το όνειρό μας;

Αγαπητοί φίλοι της ΛΑΕ, ΚΚΕ, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Πλεύση Ελευθερίας, «ξέμπαρκοι» αριστεροί, να συνε-χίσουμεαταλάντευτατην μοναχική πορεία μας για την ιδεολογική μας καθαρότητα, τις φιλοδοξίες μας και γενικά ότι άλλο έχουμε στο νού μας, μες τον μικρόκοσμό μας.

Στα παιδιά μας αυτά, που ζούν σ’ αυτές τις εργασιακές συνθήκες, ας μου επιτραπεί να αφιερώσω τους παρακάτω στίχους ( δεν έχω κάτι άλλο σήμερα):

Σε κερκίδα ορθίων

στη γενιά των ορίων

στο θυμό των οργισμένων

στο ρυθμό των χαμένων

σε ζητώ

Στον έρωτα των παθιασμένων

σε μομφή αδικημένων

στο θεό των προδομένων

στην ανία των απελπισμένων

σε ζητώ

Στη ροή του χρόνου

στη ρουτίνα του πόνου

στο βωμό των πεπραγμένων

στη φωνή των κουρασμένων

σε ζητώ

Στην ορμή της ελπίδας

στην πνοή της καταιγίδας

στο σταυρό της ηλικίας

στην κραυγή της εφηβείας

σε ζητώ

Στις σκιές των ονείρων

σε κατηγόριες μαρτύρων

σε συνείδηση σακατεμένη

σ’ αξιοπρέπεια τραυματισμένη

σε ζητώ

Στον χαμένο καιρό μου

στο πληγωμένο εγώ μου

στην ησυχία των ήχων

στην αγωνία των στίχων

σε ζητώ

1.Prepaid cards, Κουπόνια: (προπληρωμένες κάρτες ή κουπόνια ισόποσης αξίας με την αναγραφόμενη, που χρησιμοποιούνται στα εστιατόρια, Σούπερ μάρκετς, καταστήματα κλπ). Το ίδιο ισχύει για τα κουπόνια.

Γιάννης Περάκης

Οικονομολόγος

sxedio-b
Επιτυχημένη μαζική και δυναμική ήταν η κινητοποίηση για τις γερμανικές οφειλές στην γερμανική πρεσβεία

Επιτυχημένη μαζική και δυναμική ήταν η κινητοποίηση για τις γερμανικές οφειλές στην γερμανική πρεσβεία

Σάββατο, 08/04/2017 - 15:00
Επιτυχημένη, μαζική και δυναμική ήταν η κινητοποίηση που διοργάνωσε το Εθνικό Συμβούλιο Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα με τις Πανελλήνιες Αντιστασιακές Οργανώσεις ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ, ΠΟΑΕΑ και ΠΣΑΕΕΑ την Πέμπτη 6 Απριλίου, μαύρη επέτειο της εισβολής των γερμανικών στρατευμάτων στην Ελλάδα.

Εκατοντάδες πολιτών, Αντιστασιακοί (με επικεφαλής τους Χρήστο Τσιντζιλώνη, Στέλιο Ζαμάνο και Βασίλη Μπρακατσούλα), μέλη και φίλοι του Εθνικού Συμβουλίου και Ενώσεων Θυμάτων συγκεντρώθηκαν στην Πλατεία Κοραή, έξω από το κολαστήριο της Κομαντατούρ, όπου κρατήθηκαν και βασανίστηκαν χιλιάδες Έλληνες πατριώτες.
Στην έναρξη της κινητοποίησης, εκ μέρους των συνδιοργανωτών έκανε παρέμβαση ο Πρόεδρος της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Χρήστος Τσιντζιλώνης, ενώ διαβάστηκε και το θερμό μήνυμα υποστήριξης που απέστειλε στην κινητοποίηση ο Γενικός Γραμματέας της FIR (Παγκόσμια Ομοσπονδία Αντιστασιακών – Αντιφασιστών) κ. Ούλριχ Σνάιντερ.
Στη συνέχεια οι συγκεντρωμένοι διαδήλωσαν προς τη Γερμανική Πρεσβεία, όπου προέβησαν σε ειρηνική, συμβολική περικύκλωσή της.
Στην κινητοποίηση συμμετείχαν επίσης μέλη του Δ.Σ. του ΣΦΕΑ και του Αττικού Τύμβου, εκπρόσωποι μαρτυρικών τόπων απ’ όλη την Ελλάδα, ο ευρωβουλευτής Κώστας Παπαδάκης, ο βουλευτής και π. Πρόεδρος της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής Διεκδίκησης των Γερμανικών Oφειλών Τριαντάφυλλος Μηταφίδης, οι πρώην βουλευτές Σπύρος Χαλβατζής, Στρατής Κόρακας, Γιάννης Σταθάς και πολλοί ακόμη πολίτες.



  Ωστόσο οι πολίτες που διαδήλωσαν, διαμαρτυρόμενοι για την αδιάλλακτη και αντίθετη με το διεθνές δίκαιο στάση των μεταπολεμικών γερμανικών κυβερνήσεων απέναντι στην Ελλάδα, ήρθαν αντιμέτωποι με μία ακόμη γερμανική πρόκληση, καθώς βρήκαν κατάκλειστες τις πόρτες της πρεσβείας, με αποτέλεσμα να αναγκαστούν να θυροκολλήσουν το ψήφισμα της κινητοποίησης. Μετά το τέλος της κινητοποίησης, ο Πρόεδρος Μανώλης Γλέζος επισκέφτηκε την κατοικία του Γερμανού Πρεσβευτή προκειμένου να εκφράσει τη διαμαρτυρία του Εθνικού Συμβουλίου για την αντιδημοκρατική αυτή συμπεριφορά.
Όμως, όπως του έγινε γνωστό, ο κ. Πρέσβυς απουσίαζε και από την οικία του…

  Στο ψήφισμα της κινητοποίησης, που διαβάστηκε έξω από τη γερμανική πρεσβεία και εγκρίθηκε από τους συμμετέχοντες,  σημειώνεται, συνοπτικά, ότι η μεγαλειώδης Θυσία της Ελλάδας, η οποία αντιστάθηκε με αυταπάρνηση στο ναζισμό και τον φασισμό και έγινε Ολοκαύτωμα στην περίοδο της Κατοχής, δεν έχει ακόμη δικαιωθεί, καθώς προσκρούει στην άρνηση της Ο.Δ. της Γερμανίας να καταβάλλει τις οφειλές της προς την Ελλάδα.

Καλείται επίσης η γερμανική κυβέρνηση να συνυπογράψει την επιβαλλόμενη από το Διεθνές Δίκαιο Συνθήκη Ειρήνης με την Ελλάδα.



Τέλος, καλείται η γερμανική κυβέρνηση να μη ρίχνει λάδι στη φωτιά και να σταματήσει τις μεθοδεύσεις της («Ελληνογερμανικό Ταμείο για το Μέλλον», «Ελληνογερμανικό ίδρυμα Νεολαίας», «Ελληνογερμανική Συνέλευση» κ.α.), που στοχεύουν στην παραχάραξη της ιστορίας και την υπονόμευση της διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών.

  Καλούμε την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει, επιτέλους, σε σθεναρή και αποτελεσματική διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών αξιοποιώντας το πλούσιο πολιτικό, ιστορικό και νομικό οπλοστάσιο που έχει στη διάθεσή της η χώρα μας (ρηματική διακοίνωση, εκτέλεση των αμετάκλητων αποφάσεων της ελληνικής Δικαιοσύνης υπέρ των θυμάτων του Διστόμου, του Αιγίου και της Κρήτης, κοινοβουλευτική διπλωματία για την περαιτέρω διεθνοποίηση του θέματος, επαναλειτουργία του ελληνικού εθνικού Γραφείου Εγκλημάτων Πολέμου, εισαγωγή στην εκπαίδευση της πραγματικής ιστορίας της Κατοχής και της Αντίστασης κ.α.).

Καλούμε τα κόμματα, τους κοινωνικούς φορείς και τα ΜΜΕ να στηρίξουν τον εθνικό και δημοκρατικό αγώνα διεκδίκησης των γερμανικών οφειλών.

Είμαστε υπερήφανοι για την Εθνική μας Αντίσταση και τον μεγαλειώδη αγώνα της Ελλάδας ενάντια στο ναζισμό και τον φασισμό.




Αισθανόμαστε ευγνωμοσύνη για τους Γερμανούς Δημοκράτες και τις συλλογικότητες που με συνέπεια και ανιδιοτέλεια συμμετέχουν στον κοινό μας αγώνα για δικαιοσύνη.
Διατρανώνουμε δε την πρόθεσή μας να κλιμακώσουμε και να δώσουμε αταλάντευτα και ανυποχώρητα τον αγώνα για τη δικαίωση της Θυσίας της Ελλάδας, έναν αγώνα που αποτελεί και γέφυρα πραγματικής φιλίας με τον γερμανικό λαό και κοινής πάλης, αντιφασιστικής και δημοκρατικής, των δύο λαών.


 

ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ! ΟΧΙ ΕΚΔΙΚΗΣΗ!

ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ! ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΗ!

 

ΕΘΝΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗΣ

ΤΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ


Από το holocaust.gr
Eκδήλωση τιμής και μνήμης για την απεργία ενάντια στην πείνα το 1942

Eκδήλωση τιμής και μνήμης για την απεργία ενάντια στην πείνα το 1942

Παρασκευή, 11/04/2014 - 14:30

Την Δευτέρα 14 Απρίλη 2014 στις 12.30 τα ΕΛΤΑ διοργανώνουν εκδήλωση με αφορμή τη τοποθέτηση αναμνηστικής πλακέτας, στην Πλατεία Εθνικής Αντίστασης στην επέτειο της Γενικής Απεργίας κατα της πείνας, 14 Απρίλη 1942.

Με δήλωσή του ο δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, Πέτρος Κωνσταντίνου αναφέρει ότι: