του Αλέξανδρου Γιατζίδη M.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο Ελληνο-Ιταλικός πόλεμος (1940-1941)

Στον τομέα της Υγειονομικής Υπηρεσίας, εξαιτίας του αγώνα σε ιδιαίτερα ορεινό έδαφος, αρχικά παρουσιάστηκαν πολλές δυσχέρειες και προβλήματα.
Από την Έκθεση του Διευθυντή της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Τμήματος Στρατιάς Ηπείρου (ΤΣΗ), από τις 18 Δεκεμβρίου 1940 μέχρι τη διάλυσή του, διαβάζουμε:

«... Η φύσις του εδάφους και η τακτική του πολέμου ιδίως με τας αεροπορικός επιδρομάς, ως και αι εκτάσεις των τομέων εκάστης μεραρχίας εκώλυον την ταχείαν και έγκαιρον ιατρικήν περίθαλψιν των τραυματιών και ασθενών ...».Στη συνέχεια όμως, για την εξυπηρέτηση των αναγκών του Στρατού ενισχύθηκαν τα στρατιωτικά νοσοκομεία, δημιουργήθηκαν νέα, αναπτύχθηκαν νοσηλευτικοί σχηματισμοί εκστρατείας, ορεινά χειρουργεία, μετακινήθηκαν ανεφοδιαστικά όργανα και συστάθηκαν ειδικά σώματα διακομιδής. Οι διακομιδές πραγματοποιούνταν κατ' ανάγκη τη νύχτα για την αποφυγή των αεροπορικών επιδρομών, με αποτέλεσμα τις γνωστές δυσμενείς επιπτώσεις για τους διακομιζόμενους και το προσωπικό.

Τέλος, η υγειονομική υποστήριξη των μαχομένων υπήρξε αρκετά ικανοποιητική και με τη βοήθεια του Υπουργείου Εθνικής Πρόνοιας, την εθελοντική προσφορά υπηρεσιών των Αδελφών Νοσοκόμων, του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, διαφόρων οργανώσεων και συλλόγων και τέλος πολλών επώνυμων και ανώνυμων Ελληνίδων.

Ένα άλλο σοβαρότατο πρόβλημα που δημιουργήθηκε και στους δύο αντιμαχόμενους εξαιτίας του ορεινού εδάφους, του ύψους του χιονιού και του πολικού ψύχους που επικρατούσε, ήταν τα κρυοπαγήματα που τις περισσότερες φορές προκαλούσαν μεγαλύτερες απώλειες απ' αυτές των σκληρών μαχών (25.000 Έλληνες - 22.000 Ιταλοί παγόπληκτοι). Στην Έκθεση της Διευθύνσεως Υγειονομικής Υπηρεσίας του Γενικού Στρατηγείου αναφέρεται συγκεκριμένα:

«... Καθ' όλον το εξάμηνον διάστημα διεκομίσθησαν εβδομήντα πέντε χιλιάδες (75.000) σχεδόν τραυματίαι, παγόπληκτοι και ασθενείς ήτοι αναλυτικώς τριάκοντα χιλιάδες (30.000) περίπου τραυματιαι, είκοσι πέντε χιλιάδες (25.000) παγόπληκτοι και είκοσι χιλιάδες (20.000) ασθενείς... ».
Από ελληνικής πλευράς, παρά τον αρχικό αιφνιδιασμό, το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε με επιτυχία με τη χρήση λιπαντικών ουσιών και ειδικών μάλλινων επιδέσμων και καλτσών, που κατά χιλιάδες οι Ελληνίδες κάθε ηλικίας έπλεκαν και έστελναν στο μέτωπο.

Ο ιατρός Βασίλειος Μαστακούρης του XVα Ορεινού χειρουργείου κατά την περίοδο

Την περίοδο 1940-41 η κάλυψη του Κεντρικού μετώπου από υγειονομικής πλευράς γινόταν κυρίως από τους υγειονομικούς σχηματισμούς που αναπτύχθηκαν στα χωριά Κοσίνα, Πακομίτι, Κούταλι και Λεσκοβίκι Πρεμετής. Στο χειρουργείο παρέμεναν οι ετοιμοθάνατοι, κατόπιν διαλογής. Οι Α΄ τραυματίες και ασθενείς διακομίζονταν αναλόγως του επείγοντος της θεραπείας στο χειρουργικό χειρουργείο του Β’ Σώματος Στρατού στο Λεσκοβίκι. Οι Β’ ανάγκης διακομίζονταν επίσης στο Λεσκοβίκι  και οι Γ’ ανάγκης τραυματίες και ασθενείς στο Νοσηλευτικό κέντρο Ιωαννίνων.

Στις 22 Δεκεμβρίου 1940 στο χωριό Κοσίνα αναπτύχθηκαν το Β1 Πεδινό χειρουργείο, το Β1 Πεδινό νοσηλευτικό τμήμα της XV Μεραρχίας καθώς και το Σ7 Εφεδρο χειρουργικό συνεργείο, στα οποία διακομίζονταν από τους τραυματιοφορείς και τα κτήνη της (μεταγωγικά) οι απώλειες υγείας της, με καιρικές συνθήκες πολύ δυσμενείς και άθλιο οδικό δίκτυο.

Αυτός ο σχηματισμός ήταν ο μεγαλύτερος και ο πιο προωθημένος υγειονομικός σχηματισμός χειρουργικών επεμβάσεων Α’ ανάγκης τραυματιών και ο μεγαλύτερος σχηματισμός  διαλογής και διακομιδής προς τους μετόπισθεν υγειονομικούς σχηματισμούς με τελικό προορισμό το νοσηλευτικό κέντρο Ιωαννίνων. Στο χειρουργείο παρέμεναν οι ετοιμοθάνατοι, κατόπιν διαλογής. Οι Α΄ τραυματίες και ασθενείς διακομίζονταν αναλόγως του επείγοντος της θεραπείας στο χειρουργικό χειρουργείο του Β’ Σώματος Στρατού στο Λεσκοβίκι. Οι Β’ ανάγκης διακομίζονταν επίσης στο Λεσκοβίκι  και οι Γ’ ανάγκης τραυματίες και ασθενείς στο Νοσηλευτικό κέντρο Ιωαννίνων. Όλες οι μονάδες αντιμετώπισαν σοβαρές δυσκολίες στο ζήτημα της διακομιδής των απωλειών υγείας. Τα δρομολόγια γίνονταν από δύσβατα μέρη και πολλές φορές αποκλείονταν από τα χιόνια.

Άλλος παράγοντας που επέδρασε δυσμενώς στο δύσκολο έργο των διακομιδών ήταν η ιταλική αεροπορία.

Στις 31 Δεκεμβρίου 1940 βομβάρδισε και πυροβόλησε το χωριό Κοσίνα, όπου ήταν ανεπτυγμένοι οι υγειονομικοί σχηματισμοί των I και XV Μεραρχιών.

Το Ελληνικό Ναυτικό το 1940

Κατά την περίοδο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου το Εκπαιδευτικό του Πολεμικού Ναυτικού «Άρης» χρησιμοποιήθηκε ως Πλωτό Νοσοκομείο. Το πλοίο αυτό ναυπηγήθηκε στη Γαλλία το 1926 –27 και ήταν εκτοπίσματος 2.380 τόνων. Διέθετε 110 κλίνες και 3 δωμάτια για τη νοσηλεία Αξιωματικών. Χρησιμοποιήθηκε κυρίως για τη νοσηλεία ασθενών των Πολεμικών Πλοίων αλλά και για διακομιδές ασθενών και τραυματιών του Στρατού Ξηράς. Για το λόγο αυτό πραγματοποίησε δύο πλόες από το Μεσολόγγι και διακόμισε περί τους 500 ασθενείς και τραυματίες.

Ένα άλλο Πλωτό Νοσοκομείο, με σημαντική προσφορά, ήταν και το «Αττική», χωρητικότητας 2.561 τόνων και δυνάμεως 362 κλινών. Ωστόσο, η προσφορά αυτή σταμάτησε βίαια, όταν στις 11.25 την νύκτα της 11ηςΑπριλίου 1941 κατευθυνόμενο προς τη Σύρο (με σκοπό να αποβιβάσει το Προσωπικό του εκκενωθέντος Νοσοκομείου Δράμας), πλέοντας κατάφωτο και φέρον τα διεθνή χαρακτηριστικά των Π/Ν στο στενό του Καφηρέα, δέχθηκε επίθεση από γερμανικό βομβαρδιστικό αεροπλάνο. Το αποτέλεσμα ήταν να βυθισθεί και τα θύματα να ανέλθουν σε 27. Αριθμός ναυαγών, χρησιμοποιώντας τις σωστικές λέμβους, αποβιβάσθηκαν σε ακτή της Εύβοιας, ενώ άλλος αριθμός ναυαγών περισυλλέχθηκε, το άλλο πρωί, από το Αντιτορπιλλικό Κουντουριώτης. Διευθυντής του Π/Ν «Αττική» ήταν ο Υποπλοίαρχος Ιατρός Θ. Θωμόπουλος.

Την ίδια τύχη είχε και ένα άλλο Πλωτό Νοσοκομείο, το επίτακτο επιβατηγό «Πολικός», το οποίο είχε χωρητικότητα 870 τόνους και διέθετε 200 κλίνες. Στις 23 Απριλίου του 1941, στο λιμένα της Κορίνθου, δέχθηκε επίθεση από σμήνος γερμανικών αεροπλάνων, χωρίς όμως να βυθισθεί. Κάτι όμως που δεν απέφυγε δύο μέρες αργότερα, στο λιμάνι του Πόρου, όταν εκ νέου βομβαρδίστηκε από γερμανικά αεροπλάνα και βυθίστηκε.
 

Αποβίβαση τραυματιών στο λιμάνι του Πειραιά από το μέτωπο του πολέμου

Αναφέρεται επίσης και το επίτακτο επιβατηγό «Έσπερος», το οποίο χρησιμοποιήθηκε ως Πλωτό Νοσοκομείο και βυθίστηκε στις 21 Απριλίου 1941 έξω από το Μεσολόγγι. Επίσης και το επίτακτο επιβατηγό «Ελληνίς» χωρητικότητας 876 τόνων που χρησιμοποιήθηκε ως Πλωτό Νοσοκομείο 263 κλινών. Ομοίως και αυτό δέχθηκε αεροπορική επίθεση και βυθίστηκε στις 21 Απριλίου πλησίον της Πάτρας. Αναφέρεται ότι ήταν πλήρες τραυματιών πριν βυθισθεί, αλλά χάρη σε υπεράνθρωπες προσπάθειες, κατόρθωσε να προσαράξει και να αποβιβάσει όλους σχεδόν τους διακομισθέντες τραυματίες, ώστε τελικά οι απώλειες να είναι σχετικά ελάχιστες. Την ίδια επίσης ημέρα, εβλήθη από γερμανικά αεροπλάνα και το Π/Ν «Σωκράτης», το οποίο ευρισκόταν αγκυροβολημένο στον όρμο των Αντικυθήρων, και ήταν κι αυτό ένα επίτακτο επιβατηγό πλοίο, που διέθετε 190 κλίνες.

Τέλος, εκτός από τα ανωτέρω, κατά την περίοδο 1940 – 41 ως Πλωτά Νοσοκομεία αναφέρεται, για ιστορικούς λόγους, ότι χρησιμοποιήθηκαν και τα επίτακτα επιβατηγά πλοία «Άνδρος», «Αρντένα», «Αλμπέρτα», «Πύλαρος», «Τήνος», και «Μοσχάνθη». Συνολικά, η μεταφορική ικανότητα όλων αυτών έφθανε τους 2.220 τραυματίες και ασθενείς, διακομιζομένους σε κλίνες και καθήμενους.
 

Ο Ερυθρός Σταυρός και οι Νοσηλεύτριες Ερυθροσταυρίτισσες το 1940

Το 1935 ιδρύθηκε το πρώτο Κέντρο Υγείας στην Αθήνα, στην περιοχή Αμπελοκήπων. Πρώτη Διευθύνουσα του Κέντρου τοποθετήθηκε η Ευριδίκη Αποστολάκη, που εκπαιδεύτηκε σαν Επισκέπτρια Αδελφή Υγιεινής στο Παρίσι. Το 1938 ιδρύθηκε στην Υγειονομική Σxολή Αθηνών στους Αμπελοκήπους, η Σxολή Επισκεπτριών Αδελφών και Νοσοκόμων, με πρώτη διευθύνουσα την Ελένη Βασιλοπούλου, την οποία στη συνέχεια διαδέχτηκε η Ευριδίκη Αποστολάκη. Στον πόλεμο του 1940 οι Αδελφές εργάστηκαν υποδειγματικά κάτω από δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός παρέχει νοσηλευτική φροντίδα, στελεχώνει νοσοκομειακές μονάδες και σταθμούς πρώτων βοηθειών για την περίθαλψη των τραυματιών, διοργανώνει συσσίτια και διανέμει κουβέρτες και είδη ρουχισμού. Σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, υποκαθιστά, στην ουσία, το κράτος προσφέροντας υπηρεσίες πρόνοιας και διαθέτοντας τις υποδομές του για τη στήριξη του ελληνικού λαού μέσα στις κακουχίες του πολέμου και της επώδυνης Κατοχής.

Ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός όπως ήταν φυσικό και όπως προβλέπεται από τις Συμβάσεις της Γενεύης ήρθε συμπαραστάτης και βοηθός στην Υγειονομική Υπηρεσία του Ελληνικού Στρατεύματος. ΄Έθεσε στη διάθεση του μαχόμενου Στρατού, χειρουργεία εκστρατείας, ένα νοσοκομείο διακομιδής, το Νοσοκομείο του στην Αθήνα και το τμήμα του στη Θεσσαλονίκη.

Έγινε ο διαμεσολαβητής της διεθνούς ανθρωπιστικής βοήθειας από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό προς τον άμαχο πληθυσμό. Συγκρότησε το Σώμα Αδελφών Νοσηλευτικής που πρόσφερε πολύ μεγάλη συνδρομή στη λειτουργία των Νοσηλευτικών Σχηματισμών. Συνολικά διατέθηκαν περίπου 2800 Εθελόντριες Αδελφές και Νοσηλευτικά Στελέχη. Οι υπηρεσίες τους ήταν πολυτιμότατες στη ζώνη των πρόσω όπου οι τραυματίες, οι ασθενείς και οι κρυοπαγημένοι μαχητές έβρισκαν τη θερμή μητρική στοργή και περίθαλψη.

Κυρίες και δεσποινίδες προερχόμενες από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας και αρκετές με πολλές ανέσεις και οικονομική ανεξαρτησία εγκατέλειψαν την άνετη ζωή, παρακολούθησαν ένα ταχύρρυθμο εκπαιδευτικό πρόγραμμα και προσέτρεξαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους για να απαλύνουν τον πόνο των ηρωικών μαχητών. Ο μικρός αυτός στρατός συναγωνιζόμενος σε ενθουσιασμό, επιμέλεια και εργατικότητα τις μόνιμες Αδελφές του Στρατού νοσήλευσε 55.000 τραυματίες και ασθενείς στρατιώτες κατά τη διάρκεια του πολέμου σε 58 Στρατιωτικά Νοσοκομεία, σε πολυάριθμους Υγειονομικούς Σταθμούς, σε Ορεινά Χειρουργεία του Μετώπου, σε Νοσοκομεία Εκστρατείας, σε Νοσοκομεία Διακομιδής, σε Υγειονομικούς Σιδηροδρομικούς Συρμούς, σε 4 πλωτά Νοσοκομεία, σε Κέντρα Διαλογής, σε Σταθμούς Πρώτων Βοηθειών και Παθητικής Αεράμυνας. Αλλά και στη ζώνη των μετόπισθεν η παρουσία των Εθελοντριών ήταν ουσιαστική σε όλους τους Υγειονομικούς Σχηματισμούς του Στρατού, όπως οι Γωνιές του Τραυματία, το Δέμα του Στρατιώτη, το Γραφείο Αιχμαλώτου και το τμήμα Ψυχαγωγίας του Στρατιώτη.

Διανομή γάλακτος στα Εξάρχεια. Αθήνα, 23 Σεπτ. 1943

Την τεράστια ευθύνη της προετοιμασίας του σχεδίου επιστράτευσης των Εθελοντριών και της εφαρμογής του είχαν τα Νοσηλευτικά Στελέχη με κορυφαία την Αθηνά Μεσολωρά. Αν η εργασία του Νοσηλευτικού Προσωπικού είναι τόσο δύσκολη και τόσο απαιτητική σε δυνάμεις, χρόνο και μέσα στους ήσυχους καιρούς ο καθένας μπορεί να φανταστεί τι ηρωισμός χρειάζεται να καλυφθούν οι νοσηλευτικές ανάγκες πολιτών και στρατεύματος σε περιόδους πολέμου κάτω από την απειλή των βομβαρδισμών σε χώρους ακατάλληλους για νοσηλεία ασθενών και τραυματιών και με ελάχιστα μέσα.

Παντού όπου εργάστηκαν οι Αδελφές του Ερυθρού Σταυρού πρόσφεραν με αυταπάρνηση ανεκτίμητες υπηρεσίες, ξαγρύπνησαν, ταλαιπωρήθηκαν, αποκλείσθηκαν από τα χιόνια, δέχθηκαν εχθρικές αεροπορικές επιθέσεις, αιχμαλωτίστηκαν και κάποιες από αυτές έδωσαν και τη ζωή τους. Οι γενναίες αυτές Ελληνίδες Ερυθροσταυρίτισσες αντιμετώπισαν άξια τις οξυμένες νοσηλευτικές ανάγκες πρόσφεραν κουβέρτες για ζεστασιά, σκηνές για στέγαση, τρόφιμα στους πεινασμένους, εμβολιασμοί για πρόληψη, φάρμακα για τους αρρώστους, έδεσαν τραύματα και φρόντιζαν τα κρυοπαγημένα πόδια των ηρώων στρατιωτών.

ΠΗΓΕΣ: 1. ΓΕΣ  Η υγειονομική υπηρεσία του Στρατού κατά τον πόλεμο 1940-41
2.Κ. Χατζής, «Στοιχεία από τη δράση της Υγειονομικής Υπηρεσίας του Π.Ν. κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο», Ιατρική Επιθεώρηση Ενόπλων Δυνάμεων, τ.22, 1988, σ. 65 – 93.
3. Της Πόπης Κεσίδου, εθελόντριας του παραρτήματος Λάρισας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού

Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea 

«Ασπίδα» προστασίας η πρόληψη, η έγκυρη ενημέρωση, ο ορθός τρόπος ζωής και η επικοινωνία με τους ειδικούς

Παρούσα στον αγώνα για την πρόληψη του Καρκίνου του Ήπατος δηλώνει η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης του Ήπατος (Ε.Ε.Μ.Η.).

Στο πλαίσιο του μήνα ευαισθητοποίησης για τον καρκίνο, όπως έχει οριστεί ο Οκτώβριος, η Ε.Ε.Μ.Η. στέλνει το μήνυμα ότι: Πριν τη θεραπεία, ΗΠΑΡχει η πρόληψη!

Στόχος της πρωτοβουλίας της Ε.Ε.Μ.Η., είναι η, όσο το δυνατόν, ευρύτερη ενημέρωση της κοινωνίας για την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση της συγκεκριμένης νόσου, που μπορούν να οδηγήσουν τους ασθενείς σε θεραπευτικές παρεμβάσεις, που υπόσχονται ενίοτε και την ίαση αυτού του εξαιρετικά επικίνδυνου νεοπλάσματος, το οποίο αποτελεί σε παγκόσμια κλίμακα τον πέμπτο συχνότερο καρκίνο και την τρίτη αιτία θανάτου από καρκίνο.

Τονίζεται, ότι η πρόληψη μέσα από συγκεκριμένες εξετάσεις, έγκυρη ενημέρωση για τους παράγοντες κινδύνου, ορθό τρόπο ζωής και τακτική επικοινωνία με τον θεράποντα ιατρό, αποτελούν διαχρονικά την κατάλληλη «ασπίδα» προστασίας απέναντι και στον καρκίνο του ήπατος.

Εξάλλου, κατά τα τελευταία χρόνια, έχει γίνει μεγάλη πρόοδος σε διαγνωστικό όσο και σε θεραπευτικό επίπεδο.

Ωστόσο, κρίνεται αναγκαία η ενημέρωση του πληθυσμού για την σημασία του εμβολιασμού κατά της ηπατίτιδας Β και την εξαιρετικά ασφαλή και αποτελεσματική αγωγή για την ηπατίτιδα C, τα μεγάλα οφέλη από την μείωση της παχυσαρκίας, του μεταβολικού συνδρόμου και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Απαιτούνται επίσης σημαντικές προσπάθειες για να προειδοποιηθούν ειδικά οι ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο να διακόψουν την κατάχρηση αλκοόλης.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης του Ήπατος, έχει προχωρήσει στην ανάπτυξη μια πρώτης βάσης καταγραφής του νεοπλάσματος σε πανελλήνιο επίπεδο, συλλέγοντας στοιχεία αρκετών εκατοντάδων ασθενών και νεότερα δεδομένα γύρω από τον ηπατοκυτταρικό καρκίνο (ΗΚΚ).

Η πρωτοβουλία υποστηρίζεται από τις φαρμακευτικές εταιρείες:

·        Astra Zeneca

·        Ipsen

·        Roche

Η νόσος σε αριθμούς και δεδομένα

O καρκίνος του ήπατος αποτελεί τον 5ο κατά σειρά συχνότητας εμφάνισης καρκίνο και την 2η αιτία θνητότητας από καρκίνο παγκοσμίως (με περισσότερους από 800.000 καταγραφόμενους θανάτους ετησίως). Ετησίως ανευρίσκονται πάνω από μισό εκατομμύριο (>500.000) νέες περιπτώσεις και υπολογίζεται ότι στα επόμενα 20 χρόνια θα έχουμε αύξηση της συχνότητας εμφάνισης αυτού του εξαιρετικά θανατηφόρου νεοπλάσματος μεγαλύτερη του 60% με ότι αυτό συνεπάγεται σε επίπεδο ατομικής αλλά και δημόσιας υγείας καθώς και σε επίπεδο επιβάρυνσης ακόμη και των πλέον εύρωστων συστημάτων υγείας.

Παρά τις αλματώδεις εξελίξεις που έχουν συντελεστεί στην θεραπευτική αντιμετώπιση τουνεοπλάσματος, ακόμη και στα πλέον προχωρημένα στάδια διάγνωσής του, η πρόληψη ανάπτυξης ή /και η έγκαιρη διάγνωσή του αποτελούν τους ακρογωνιαίους λίθους στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Αυτό είναι εφικτό αφού ο καρκίνος του ήπατος αναπτύσσεται σε κάποιο υπέδαφος χρόνιας ηπατικής νόσου στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η ύπαρξη της οποίας όμως αρκετά συχνά δεν είναι γνωστή από τους ασθενείς.

Έτσι οι περισσότεροι ασθενείς πάσχουν είτε από κάποια μορφή χρόνιας ιογενούς ηπατίτιδας (συχνότερα ηπατίτιδα Β ή C), είτε κάνουν υπερβολική χρήση αλκοόλ
είτε πάσχουν από την σύγχρονη επιδημία του
βιομηχανοποιημένου/ανεπτυγμένου κόσμου, την μη-αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος που χαρακτηρίζει την πλειονότητα των ασθενών με παχυσαρκία, σακχαρώδη διαβήτη και μεταβολικό σύνδρομο. Η πρόληψη με την εφαρμογή των προτεινόμενων ασφαλών καθημερινών πρακτικών και δια του αποτελεσματικού και ασφαλούς εμβολιασμού για την ηπατίτιδα Β καθώς και η έγκαιρη διάγνωση των μορφών ιογενούς ηπατίτιδας (Β, C και D) οι οποίες πλέον έχουν αποτελεσματική θεραπευτική αντιμετώπιση και αναστολή της περαιτέρω εξέλιξης της ηπατικής νόσου προς κίρρωση και καρκίνο ήπατος είναι απολύτως εφικτή στις μέρες μας. Επίσης η αγωγή υγείας σε ότι αφορά την ορθολογική χρήση αλκοόλ και την διατροφική μας συμπεριφορά σε συνδυασμό με την άσκηση δύναται να βελτιώσουν την γενική κατάσταση της υγείας των ασθενών παράλληλα με την μείωση της λιπώδους νόσου του ήπατος, που αποτελεί το συχνότερο σύγχρονο έδαφος της ανάπτυξης του νεοπλάσματος και μάλιστα με αυξανόμενες τάσεις.

Για τους διαγνωσμένους ασθενείς με κάποια μορφή χρόνιας ηπατοπάθειας, ο προληπτικός έλεγχος με υπερηχογράφημα ήπατος και ο εξατομικευμένος κατά περίπτωση εργαστηριακός έλεγχος μπορούν να οδηγήσουν στην έγκαιρη διάγνωση του νεοπλάσματος σε πολύ πρώιμα στάδια όπου υπάρχουν θεραπευτικές επιλογές που οδηγούν ακόμη και σε ίαση, ένα εξαιρετικά σημαντικό γεγονός για ένα τόσο επιθετικό νεόπλασμα.

της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr iatrikanea
 

Τα παντζάρια είναι πλούσια σε μια ισχυρή φυτική χρωστική και αντιοξειδωτική ουσία την βητακυανίνη, η οπαία δίνει το βαθύ κόκκινο χρώμα σε αυτό το λαχανικό.
Η βητακυανίνη μπορεί να περιορίσει τη βλάβη που προκαλούν στον οργανισμό οι ελεύθερες ρίζες αλλά και να αναστείλει τη δημιουργία καρκινικών κυττάρων στο στομάχι, το έντερο, τους πνεύμονες, και το νευρικό σύστημα, σύμφωνα με κάποιες έρευνες. Βελτιώνει τη φυσική άμυνα του οργανισμού βοηθώντας στην αναγέννηση κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος. Επίσης περιέχουν διοξείδιο του πυριτίου, ζωτικής σημασίας για το υγιές δέρμα, τα νύχια, τους συνδέσμους, τους τένοντες και τα οστά.

Το παντζάρι (Beta vulgaris)  ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σπανάκι. Tο παντζάρι ή αλλιώς κοκκινογούλι είναι βολβοειδές λαχανικό και αναπτύσσεται μέσα στο χώμα. Θεωρείται υπερφάρμακο λόγω των πολλών και θρεπτικών συστατικών, βοηθώντας μας έτσι να αντιμετωπίσουν αρκετές ασθένειες χωρίς να καταφύγουμε σε φάρμακα. 

Το παντζάρι, περιέχει σε μεγάλη ποσότητα κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, θείο, ιώδιο, σίδηρο, χαλκό, αλλά και ίχνη από σπάνια μέταλλα, όπως ρουμπίνιο και κάσιο. Παράλληλα περιέχει βιταμίνες Β1 και Β2 και φυσικά υδατάνθρακες, ίνες, αλλά και πρωτεΐνες.  

Οι Ρωμαίοι είναι εκείνοι που φρόντισαν για την συστηματική καλλιέργεια του στην Νότια Ευρώπη. Στην αρχαιότητα οι βολβοί του άγριου παντζαριού χρησιμοποιούνταν ως φάρμακο σε περιπτώσεις πονοκεφάλων και οδοντόπονων. Ο Γαληνός και ο Διόσκουρος, πίστευαν ότι είχε μια ισχυρή αιμοποιητική δύναμη, κάτι που και σήμερα έχει αποδειχθεί. Γι αυτό συστήνουν, τα παιδιά που έχουν αναιμία να πίνουν χυμό παντζαριού. Αναφέρονται επίσης περιστατικά ατόμων που έπασχαν από λευχαιμία, να θεραπεύονται καταναλώνοντας ένα κιλό παντζάρια την ημέρα. Ακόμη οι βολβοί του παντζαριού έχουν χρησιμοποιηθεί ευεργετικά σε πολλές ηπατικές δυσλειτουργίες, αφού ενεργοποιούν την ηπατική αποτοξίνωση. Επίσης περιέχουν μια χρωστική που ονομάζεται βήτα-κυανίνη που παρέχει ισχυρή προστατευτική δράση έναντι διαφόρων εκφυλιστικών καταστάσεων. Η βητακυανίνη, βοηθάει στην αντιμετώπιση γνωστικών ασθενειών όπως το Αλτσχάιμερ και τη γεροντική άνοια.

Οι ίνες που μας προμηθεύουν έχουν δείξει ότι υποστηρίζουν την εντερική λειτουργία και την εξισορρόπηση των επιπέδων χοληστερόλης.

Ο συνδυασμός των ινών που περιέχουν και της βήτα-κυανίνης φαίνεται να προστατεύουν τον εντερικό σωλήνα από εκφυλιστικά φαινόμενα. Η βητακυανίνη αποτρέπει τη συσσώρευση λίπους στο συκώτι, η οποία μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη κατανάλωση αλκοόλ, την παχυσαρκία, την ανεπάρκεια πρωτεϊνών, το διαβήτη κτλ.

Σε μελέτες που έγιναν πάνω σε ζώα, οι ίνες του βολβού έδειξαν ότι ενισχύουν τα επίπεδα των αντιοξειδωτικών ενζύμων της υπεροξειδάσης και s-τρανσφεράσης της γλουταθειόνης, ενώ αυξάνεται ο αριθμός των εξειδικευμένων λευκοκυττάρων που είναι υπεύθυνα για την απομάκρυνση των μη φυσιολογικών κυττάρων.

Ο χυμός των βολβών προστατεύει ακόμη από κυτταρικές αλλοιώσεις του στομάχου, σε περιπτώσεις κατανάλωσης επεξεργασμένων τροφών πλουσίων σε νιτρικά άλατα (κυρίως επεξεργασμένα κρέατα), επειδή εμποδίζει το σχηματισμό νιτροζαμινών.

Ακόμα πολύ ωφέλιμος θεωρείται ο χυμός γι αυτούς που πάσχουν από ρευματισμούς και αρθριτικά. Θεωρείται ότι συμβάλλει στην αποτοξίνωση του ήπατος και σε αυτό οφείλονται πολλές από τις ευεργετικές δράσεις του.

Τα κόκκινα παντζάρια έχουν αρκετές ποσότητες μαγνησίου κι έτσι βοηθούν στην καλύτερη απορρόφηση του ασβεστίου. Προσοχή όμως, τα πράσινα παντζάρια περιέχουν οξαλικό οξύ, το οποίο δυσχεραίνει την απορρόφηση του ασβεστίου.

Ο χυμός των παντζαριών έχει την ιδιότητα να αυξάνει τις αντοχές των ατόμων κατά 16%. Η υψηλή περιεκτικότητα των παντζαριών σε νιτρικά ιόντα μειώνει τις απαιτήσεις του οργανισμού για οξυγόνο, καθιστώντας την γυμναστική πιο εύκολη. Υπεύθυνη για την βελτίωση των αντοχών κατά αυτόν τον τρόπο, είναι η μετατροπή των νιτρικών ιόντων σε μονοξείδιο του αζώτου. Τα θρεπτικά συστατικά που προσφέρει στον οργανισμό ο χυμός του παντζαριού  δημιουργεί λιγότερη κούραση και περισσότερες αντοχές. 
Αθλητές, άτομα που επιτελούν επίπονες και κουραστικές εργασίες, ηλικιωμένοι, άτομα που πάσχουν από διάφορες παθήσεις βλέπουν την κατάστασή τους και την ποιότητα ζωής τους να βελτιώνεται με ένα ποτήρι παντζαρόζουμο την ημέρα.

Tα παντζάρια είναι πλούσια στο ένζυμο καταλάση, ένα από τα βασικότερα αντιοξειδωτικά ένζυμα το οποίο έχει την ιδιότητα να υπερασπίζεται τον οργανισμό μας από τις ελεύθερες ρίζες η δε ανεπάρκειά της-της καταλάσης- σχετίζεται 
με το άσπρισμα των μαλλιών, την αρθρίτιδα, την οστεοαρθρίτιδα και άλλες εκφυλιστικές νόσους του οργανισμού. Επίσης έχει αντικαρκινικές ιδιότητες και γι αυτό θεωρείται ότι προστατεύει από τον καρκίνο του προστάτη.

Tο φολικό οξύ που βρίσκεται στις φυτικές ίνες των παντζαριών, μπορεί να μειώσει τόσο τη χοληστερίνη, όσο και τα τριγλυκερίδια.

Τα παντζάρια περιέχουν μια ουσία, τη βηταΐνη, η οποία μειώνει τα επίπεδα ομοκυστεΐνης και θωρακίζει απέναντι σε διάφορες καρδιαγγειακές παθήσεις. Μεγάλες ποσότητες ομοκυστεΐνης στον οργανισμό μπορεί να ευθύνονται για φλεγμονές στα αιμοφόρα αγγεία. Η βηταΐνη είναι μια χολίνη η οποία συντελεί αποτελεσματικά στην μείωση της ομοκυστεΐνης και έτσι θωρακίζει την καρδιά μας.

Τα παντζάρια αποτελούν ένα φυσικό καθαρτικό και βοηθούν σε προβλήματα όπως η δυσκοιλιότητα και οι αιμορροΐδες. Επίσης, ο χυμός παντζαριού θεωρείται καλός σε προβλήματα όπως ο ίκτερος, κατά την οποία το σώμα χρειάζεται υγρά και υδατάνθρακες.

Ο βολβός παντζαριού και ιδιαίτερα τα φυλλώδη τμήματα του παντζαριού περιέχουν υψηλή συγκέντρωση οξαλικών αλάτων, οπότε τουλάχιστον η εκτεταμένη χρήση του δεν συνίσταται σε άτομα με ιστορικό οξαλικών λίθων ασβεστίου στους νεφρούς. Επίσης καλό είναι να γίνεται επαρκής αραίωση του πολτού με ικανή ποσότητα καθαρού νερού.

Καλό είναι να επισημάνουμε ότι τα ούρα, αλλά και τα κόπρανα, γίνονται κόκκινα σε όσους καταναλώνουν παντζάρια, γι αυτό να μην ανησυχήσουν και νομίσουν ότι είναι αίμα.

Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea 

Πότε επιβάλλεται επίσκεψη στον αγγειοχειρουργό για τη φλεβική υγεία των ποδιών;

Το πρώτο κύμα καύσωνα έφτασε ήδη στη χώρα μας. Μαζί όμως με το καλοκαίρι και τη ζέστη για ορισμένους ανθρώπους ξεκινάει μια περίοδος με διάφορα ενοχλητικά συμπτώματα στα πόδια τους. Αίσθημα βάρους και κούρασης, μικρό πρήξιμο στα κάτω άκρα, αίσθημα καύσου στη γάμπα, κράμπες, φαγούρα, «ανήσυχα» πόδια τη νύχτα, αποτελούν μια σειρά από συμπτώματα τα οποία εμφανίζονται ή επιδεινώνονται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Όλα αυτά τα προβλήματα μπορεί να σημαίνουν είτε μια απλή επιβάρυνση της φλεβικής λειτουργίας είτε μια εγκατεστημένη φλεβική ανεπάρκεια.

Γιατί το καλοκαίρι επιβαρύνεται η φλεβική λειτουργία;

«Κατ’ αρχάς πρέπει να αναφερθούμε στην κύρια λειτουργία του φλεβικού δικτύου, η οποία είναι η επιστροφή του αίματος προς τα πάνω, προς την καρδιά, δηλαδή αντίθετα στη βαρύτητα, η οποία το οδηγεί προς τα κάτω, προς τα πόδια. Για να το επιτύχει αυτό, το φλεβικό δίκτυο διαθέτει ειδικές βαλβίδες που επιτρέπουν την κίνηση του αίματος μόνο προς τα πάνω, (ανεπίστροφες βαλβίδες).

Το καλοκαίρι, λόγω της υψηλής θερμοκρασίας, οι φυσιολογικές φλέβες των ποδιών μεγαλώνουν σε διάμετρο (διαστέλλονται) και έτσι διαχειρίζονται μεγαλύτερη ποσότητα αίματος. Συχνά, η αποτελεσματικότητα των βαλβίδων μειώνεται, το όλο δίκτυο υπερλειτουργεί, ενώ η ορθοστασία της ημέρας επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Τότε, και λόγω της υπερδραστηριότητας αυτής των φλεβών, εμφανίζονται ή επιδεινώνονται τα ενοχλητικά συμπτώματα που αναφέραμε πριν.

Όλα τα παραπάνω, λοιπόν, συμβαίνουν το καλοκαίρι σε ανθρώπους με φυσιολογικό φλεβικό δίκτυο και σε ορισμένους οδηγούν στην εμφάνιση συμπτωμάτων των οποίων η παρουσία δεν σημαίνει υποχρεωτικά και την παρουσία νόσου. Βεβαίως, στην περίπτωση που είναι ήδη εγκατεστημένη μια φλεβική ανεπάρκεια τα συμπτώματα γίνονται εντονότερα, ενώ πλέον αρχίζει να αυξάνεται ακόμη περισσότερο η πιθανότητα εμφάνισης σοβαρών επιπλοκών, όπως η φλεβική θρόμβωση», επισημαίνει ο κ. Ευάγγελος Νικολόπουλος, Αναπληρωτής Διευθυντής Αγγειοχειρουργός στο Metropolitan Hospital.

Τι μπορούμε να κάνουμε;

Αποφυγή της ζέστης: Αποτελεί τον πλέον αποτελεσματικό τρόπο ανακούφισης των συμπτωμάτων μιας και επαναφέρει τη λειτουργία του φλεβικού δικτύου σε φυσιολογικούς ρυθμούς. Σε αυτή την κατεύθυνση συνεισφέρει και το δρόσισμα, που μπορεί να επιτευχθεί είτε ρίχνοντας περιστασιακά δροσερό νερό στα πόδια είτε χρησιμοποιώντας κάποια ενυδατική κρέμα, η οποία προηγουμένως έχει μείνει στο ψυγείο για λίγη ώρα.
Άσκηση και βάδιση: Η βασική κινητήρια δύναμη για την φλεβική επιστροφή είναι η σύσπαση των μυών των κάτω άκρων και κυρίως της γάμπας. Συνεπώς, οποιαδήποτε κίνηση μόνο θετικό αντίκτυπο έχει. Αυτή μπορεί να είναι ένα απλό περπάτημα, είτε διάφορες στατικές ασκήσεις (κίνηση δακτύλων, άκρου ποδός, κ.ά.).

Καλή ενυδάτωση: Το καλοκαίρι είναι μια περίοδος που πολύ εύκολα χάνονται υγρά από το σώμα. Η καλή ενυδάτωση έχει ευεργετικά αποτελέσματα, τόσο στη ρευστότητα του αίματος και συνεπώς στην καλύτερη ροή του εντός του φλεβικού δικτύου, όσο και στη λειτουργία του δέρματος με αποτέλεσμα τη μείωση των συμπτωμάτων.

Χρήση φλεβοτονικών σκευασμάτων: Τα σκευάσματα αυτά έχουν διάφορες δράσεις, μεταξύ των οποίων είναι ο περιορισμός της αύξησης της διαμέτρου (αγγειοδιαστολή) των μικρών φλεβών, σε επίπεδο μικροκυκλοφορίας, με συνέπεια να ανακουφίζουν από τα συμπτώματα. Έχουν περιορισμένη αποτελεσματικότητα και προτείνονται όταν είναι πολύ έντονα τα συμπτώματα.

Ελαστικές κάλτσες: Είναι αποτελεσματικές στο να βελτιώνουν τα συμπτώματα αλλά δεν είναι εύχρηστες μέσα στο θερμό περιβάλλον του καλοκαιριού και τα ηλικιωμένα άτομα δυσκολεύονται στη σωστή εφαρμογή τους. Προτείνονται μόνο για περιπτώσεις εγκατεστημένης νόσου φλεβικής ανεπάρκειας και μόνο μέχρι την αποκατάστασή της.

Το πιο σημαντικό όμως από όλα τα παραπάνω μέτρα είναι το να γνωρίζει κανείς εάν οι φλέβες του είναι φυσιολογικές και απλά δίνουν κάποιες ενοχλήσεις ή εάν υπάρχει φλεβική ανεπάρκεια (οπότε στα όποια συμπτώματα προστίθεται και ο κίνδυνος θρόμβωσης). Αυτό μπορεί να γίνει εύκολα με μια επίσκεψη στον αγγειοχειρουργό και την εξέταση με υπέρηχο (triplex) φλεβών.

Πώς αντιμετωπίζεται η φλεβική ανεπάρκεια;

«Σήμερα η φλεβική ανεπάρκεια (και οι κιρσοί που πολλές φορές συνυπάρχουν ως ορατή επιφανειακή εκδήλωση μιας εν τω βάθει φλεβικής ανεπάρκειας) αντιμετωπίζονται με ενδοαγγειακές μεθόδους, με laser, ραδιοσυχνότητες ή με ακόμα πιο σύγχρονες τεχνικές με χρήση ειδικής κόλλας (χωρίς θερμότητα).
Σε κάθε περίπτωση, η θεραπεία γίνεται σε μία ημέρα και χωρίς διανυκτέρευση στο νοσοκομείο. Είναι εξαιρετικά ανώδυνη, ο ασθενής περπατάει ελεύθερα, άμεσα (χωρίς χρήση βοηθήματος) και επιστρέφει αμέσως στις καθημερινές του δραστηριότητες και εντός 3-4 ημερών στην εργασία του. Η χρήση, δε, της ενοχλητικής, κατά πολλούς, ελαστικής κάλτσας μετά την αποκατάσταση περιορίζεται πλέον στο πρώτο 24ωρο. Φυσικά, προϋπόθεση για εύκολη, ανώδυνη και ταχύτατη αποθεραπεία αποτελεί η εμπειρία στον τομέα της αποκατάστασης της φλεβικής ανεπάρκεια.

Περίπου ένας άνθρωπος στους οκτώ παγκοσμίως πάσχει από κάποια ψυχική ασθένεια, με την κατάσταση να είναι χειρότερη για όσους ζουν σε εμπόλεμες περιοχές

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας κάλεσε σήμερα όλες τις χώρες να επενδύσουν περισσότερο στην ψυχική υγεία, επισημαίνοντας ότι “ο πόνος είναι τεράστιος” και επιδεινώθηκε από την πανδημία covid-19.

Ακόμη και πριν την πανδημία σχεδόν ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως αντιμετώπιζαν κάποια ψυχική ασθένεια, υπογράμμισε ο ΠΟΥ στη μεγαλύτερη έρευνά του για την παγκόσμια ψυχική υγεία.

Στη διάρκεια της πρώτης χρονιάς της πανδημίας το ποσοστό της κατάθλιψης και του άγχους αυξήθηκε κατά ένα τέταρτο. Αλλά δεν αυξήθηκαν οι επενδύσεις: μόνο το 2% των εθνικών προϋπολογισμών υγείας και το 1% οποιασδήποτε διεθνούς βοήθειας για την υγεία αφιερώνεται στην ψυχική υγεία, τόνισε η υπηρεσία του ΟΗΕ.

“Όλοι αυτοί οι αριθμοί είναι πάρα πολύ χαμηλοί”, δήλωσε ο Μαρκ Βαν Όμερεν της υπηρεσίας ψυχικής υγείας του ΠΟΥ στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.

Η έκθεση υπογραμμίζει σε ποιο βαθμό “ο πόνος είναι τεράστιος” σε όλο τον κόσμο, επεσήμανε.

Σύμφωνα με αυτή, περίπου ένας άνθρωπος στους οκτώ παγκοσμίως πάσχει από κάποια ψυχική ασθένεια, με την κατάσταση να είναι χειρότερη για όσους ζουν σε εμπόλεμες περιοχές, όπου εκτιμάται ότι το ποσοστό ανέρχεται σε έναν στους πέντε.

Οι νέοι, οι γυναίκες και όσοι ήδη έπασχαν από κάποια ψυχική ασθένεια επηρεάστηκαν περισσότερο από την πανδημία και τους περιορισμούς που επιβλήθηκαν, δήλωσε ο Βαν Όμερεν.

Η “Παγκόσμια Έκθεση για την Ψυχική Υγεία” έφερε στο φως και τις τεράστιες διαφορές μεταξύ των χωρών σε ό,τι αφορά την πρόσβαση σε θεραπείες: την ώρα που περισσότερο από το 70% των ανθρώπων που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες λαμβάνουν θεραπεία στις χώρες με υψηλό εισόδημα, το ποσοστό πέφτει στο 12% στις χώρες με χαμηλό εισόδημα.

Εξάλλου η έκθεση ζητεί να εξαλειφθεί το στίγμα που συνδέεται με τις ψυχικές ασθένειες, υπογραμμίζοντας ότι σε 20 χώρες ακόμη θεωρείται ποινικό αδίκημα η απόπειρα αυτοκτονίας.

Επίσης σημειώνει ότι αν και μόνο μία απόπειρα αυτοκτονίας στις 20 καταλήγει στον θάνατο, ένας στους 100 θανάτους παγκοσμίως οφείλεται σε αυτοκτονία.

“Η επένδυση στην ψυχική υγεία είναι επένδυση για μια καλύτερη ζωή και ένα καλύτερο μέλλον για όλους μας”, δήλωσε ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους. 

Νέα εντυπωσιακά δεδομένα και οι νεότερες εξελίξεις στα μεταβολικά νοσήματα και ιδιαίτερα στον Σακχαρώδη Διαβήτη. θα παρουσιαστουν στο 5^ο συνέδριο του Ε. ΚΟ. ΜΕ. Ν. πραγματοποιείται στο Πόρτο – Χέλι από τις 23 έως τις 25 Ιουνίου 2022.

Ενδεικτικά:

• Τα νέα επιδημιολογικά δεδομένα επιβεβαιώνουν τον χαρακτηρισμό του διαβήτη ως σύγχρονη μεταβολική πανδημία. Έτσι η μελέτη ΕΜΕΝΟ (της διαβητολογικής εταιρείας και του Πανεπιστημίου) σε 4398 άτομα πανελλήνια έδειξε επιπολασμό ΄ΣΔ 12% ενώ δεδομένα από τον ΗΔΙΚΑ έδειξαν ότι σε θεραπευτικά πρωτόκολλα ΣΔ είναι το 10% του πληθυσμού. Εάν ληφθεί υπ’ όψιν ότι παγκόσμια εκτιμάται ότι το 20 – 40% των ατόμων με διαβήτη δεν γνωρίζουν την νόσο τους τότε ο εκτιμώμενος επιπολασμός ΣΔ είναι πλησίον του 15% του πληθυσμού. Έναντι 3% της συχνότητας του ΣΔ στην 10ετία του’80!!!

• Νέα εβδομαδιαία ενέσιμη αγωγή στην αντιμετώπιση του ΣΔ2 . Μετά την ντουλαγλουτίδη που τα τελευταία χρόνια προσέφερε πολλά στην αντιμετώπιση των παχύσαρκων διαβητικών κυκλοφορούν επιπλέον και η σεμαγλουτίδη που είναι αγωνιστής των υποδοχέων GLP-1 προσφέρει δεδομένα της πλέον υψηλής αντιδιαβητικής αγωγής καθώς μειώνει έως 1,8% την γλυκοζυλιωμένη Hb και μειώνει το σωματικό βάρος κατά 6,5 kg στην δοσολογία του 1mg/εβδομαδιαίως με το 30% αυτών στους οποίους χορηγήθηκε να χάνουν τουλάχιστον 10% του σωματικού τους βάρους. Επίσης η αγωγή αυτή παρουσιάζει ιδιαίτερη καρδιονεφροπροστατευτική δράση μειώνοντας σημαντικά κατά 26% τον κίνδυνο καρδιαγγειακών συμβαμάτων.

• Νέα εντυπωσιακά δεδομένα θα παρουσιαστούν για την αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας με διατηρημένο κλάσμα εξώθησης (> 50% των περιπτώσεων καρδιακής ανεπάρκειας). Μέχρι τώρα εκτός από το διουρητικό Lasix δεν υπήρχε άλλη αγωγή για αυτόν τον τύπο καρδιακής ανεπάρκειας. Στο Ευρωπαϊκό Καρδιολογικό Συνέδριο 2021 παρουσιάσθηκαν τα δεδομένα της EMPEROR-preserved μελέτης σύμφωνα με τα οποία η εμπαγλιφλοζίνη, ο γνωστός αναστολέας SGLT-2, μείωσε σημαντικά κατά 21% τον κίνδυνο νοσηλείας για καρδιακή ανεπάρκεια ή καρδιαγγειακού θανάτου σε όλους τους ασθενείς με αυτόν τον τύπο καρδιακής ανεπάρκειας, διαβητικούς και μη, που έλαβαν την αγωγή αυτή σε διάστημα παρακολούθησης 2 ετών. Ενώ πρόσφατα προκαταρκτικές ανακοινώσεις από την μελέτη DELIVER έδειξαν ότι και η νταπαγλιφλοζίνη επίσης δρα ευνοϊκά σε αυτόν τον τύπο καρδιακής ανεπάρκειας. Φαίνεται πλέον ότι για κάθε είδος καρδιακής ανεπάρκειας οι SGLT-2 είναι η νέα αναδυόμενη αποτελεσματική αγωγή.

• Οι αγωνιστές υποδοχέων GLP-1 και GIP (Οι λεγόμενοι διπλοί αγωνιστές) είναι η νέα εντυπωσιακή ενέσιμη εβδομαδιαία αγωγή του μέλλοντος στον διαβήτη και την παχυσαρκία. Θα παρουσιασθούν τα τελευταία δεδομένα σύμφωνα με τα οποία η τιρζεπατίδη ( ο διπλός αγωνιστής) σε παρακολούθηση 40 εβδομάδων μείωσε την γλυκοζυλιωμένη Hb 2,46% και το σωματικό βάρος κατά 11,4 kg στους παχύσαρκους ασθενείς με ΣΔ που έλαβαν την αγωγή στις ενώ επίσης σε παχύσαρκους μη διαβητικούς στην μελέτη SUMOUNT μείωσε το σωματικό βάρος κατά 22,5% !! Πρόσφατα από το FDA η αγωγή αυτή πήρε ένδειξη για τους παχύσαρκους γενικά, γιατί τα αποτελέσματα της είναι πλέον εφάμιλλα με τα αποτελέσματα της βαριατρικής χειρουργικής.

• Η νόσηση από COVID 19 αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης του ΣΔ2 ακόμα και 1 χρόνο μετά την νόσηση. Θα παρουσιασθούν δεδομένα σύμφωνα με τα οποία μετά νόσηση COVID 19 αυξάνει ο κίνδυνος εμφάνισης ΣΔ2 κατά 40 έως 200% μέσα σε ένα χρόνο μετά την νόσηση στα πλαίσια long COVID συνδρόμου. Ακόμα και η ήπια νόσηση (νοσηλεία στο σπίτι χωρίς συμπτωματολογία) αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης ΣΔ2 κατά 40%

• Τέλος, παρουσιάζονται δεδομένα για νέες αγωγές στην αντιμετώπιση της υπερχοληστερολαιμίας όπως το μπεμπεδοικό οξύ (από το 2020 κυκλοφορεί στην Αμερική) που αναστέλλει ένζυμα που συμμετέχουν στην παραγωγή LDL χοληστερόλης από το ήπαρ, μειώνει την LDL κατά 20% και μπορεί να συγχορηγηθεί με στατίνες. Μοναδικό μειονέκτημα η αύξηση των επιπέδων ουρικού οξέος. Επίσης το μονοκλωνικό αντίσωμα που στοχεύει τον συνδιασμό 3/8 της angiopoietin-like Protein (ANGPTL) με αποτέλεσμα μείωση έως και 70% των τριγλυκεριδίων (πρόσφατα δεδομένα από μελέτη φάσης ΙΙ). Είναι η τελευταία εξέλιξη στο πέδιο των νέων ελπιδοφόρων αγωγών για την αντιμετώπιση της υπερχοληστερολαιμίας και υπερτριγλυκεριδαιμίας.

Σε ισχύ τίθεται από την 1η Ιουλίου ο θεσμός του προσωπικού γιατρού, που αφορά όλους τους πολίτες από 16 ετών και άνω. 

Η επιλογή του γιατρού είναι ελεύθερη, ενώ η διαδικασία εγγραφής θα γίνεται ηλεκτρονικά μέσω ειδικής πλατφόρμας είτε από τον ίδιο τον πολίτη είτε από τον γιατρό και το προσωπικό δημόσιων δομών πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. 

Σύμφωνα με την απόφαση, κάθε πολίτης που έχει συμπληρώσει το 16ο έτος της ηλικίας του και ο ενήλικος πληθυσμός εγγράφονται υποχρεωτικά σε προσωπικό γιατρό, ο οποίος είτε υπηρετεί σε δημόσια μονάδα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας (κέντρα υγείας, ΤΟΜΥ κ.ά.) είτε είναι ιδιώτης συμβεβλημένος με τον ΕΟΠΥΥ. Με ευθύνη των υγειονομικών περιφερειών και του ΕΟΠΥΥ καταρτίζονται και αναρτώνται σε σχετική πλατφόρμα της ΗΔΙΚΑ ηλεκτρονικοί κατάλογοι με τα στοιχεία των προσωπικών γιατρών. Η επιλογή γίνεται από τον πολίτη ελεύθερα από τους σχετικούς καταλόγους. Από την υποχρέωση εγγραφής εξαιρούνται τα εν ενεργεία στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων. Οι ανασφάλιστοι θα καλυφθούν από προσωπικό γιατρό των δημόσιων δομών ΠΦΥ και μόνο στην περίπτωση που δεν είναι αυτό εφικτό θα εγγράφονται σε ιδιώτη προσωπικό γιατρό.

Βήμα – βήμα η διαδικασία εγγραφής

Η εγγραφή γίνεται ηλεκτρονικά είτε από τον ίδιο τον πολίτη είτε από το προσωπικό των δημόσιων μονάδων και τους προσωπικούς γιατρούς. Για τους ανήλικους εφήβους η εγγραφή θα γίνεται από τον κηδεμόνα.

Η διαδικασία για τον πολίτη είναι απλή:

• Μετά την είσοδό του στην πλατφόρμα – τα στοιχεία της οποίας θα ανακοινωθούν τις προσεχείς ημέρες – και η οποία γίνεται με τη χρήση των κωδικών Taxisnet, επιλέγει από λίστα με τους συμμετέχοντες ποιον γιατρό επιθυμεί.
• Για όσους γιατρούς έχουν συμπληρώσει το όριο εγγραφών τους (2.000 πολίτες) θα εμφανιστεί η ένδειξη «μη διαθέσιμος». Αφού επιλέξει ποιον θέλει και εγγραφεί σε αυτόν, θα λάβει σχετικό ενημερωτικό sms ή/και email και τους προσωπικούς κωδικούς του για την ηλεκτρονική πρόσβαση στον Ατομικό Ηλεκτρονικό Φάκελο Υγείας.
• Η εγγραφή μπορεί να γίνει πάλι μέσω της πλατφόρμας και από το προσωπικό δημόσιας μονάδας ΠΦΥ ή κατά την επίσκεψη στον γιατρό.
• Οι πολίτες οι οποίοι έχουν ήδη οικογενειακό γιατρό (βάσει του προηγούμενου συστήματος) λογίζονται ως εγγεγραμμένοι.
• Μετεγγραφή σε άλλο προσωπικό γιατρό επιτρέπεται μία φορά ανά έτος (το δικαίωμα μετεγγραφής ξεκινά την 1η Ιανουαρίου 2023).

Πώς θα λειτουργήσει το σύστημα παραπομπών

Με παραπομπή από τον προσωπικό τους γιατρό θα επισκέπτονται οι πολίτες από τις αρχές του προσεχούς έτους τους ειδικούς γιατρούς των δημόσιων δομών υγείας, αλλά και τους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ παρόχους υπηρεσιών υγείας, για τα μη επείγοντα προβλήματα υγείας. Οπως αναφέρεται στη σχετική υπουργική απόφαση, «ο προσωπικός γιατρός αντιπροσωπεύει το πρώτο σημείο επαφής του πολίτη με το δημόσιο σύστημα υγείας, λειτουργώντας ως πύλη εισόδου για την πρόσβαση των εγγεγραμμένων πολιτών στις δομές και στις υπηρεσίες Υγείας». 

Από την 1η Ιανουαρίου 2023, ο προσωπικός γιατρός θα παραπέμπει τον πολίτη σε γιατρούς ειδικοτήτων των κέντρων υγείας, στις δημόσιες δομές δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας φροντίδας υγείας και στους συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ παρόχους υπηρεσιών υγείας. Δικαίωμα παραπομπής έχουν και οι ειδικοί γιατροί για τα θέματα της ειδικότητάς τους. 

Στις περιοχές που έχουν χαρακτηριστεί ως προβληματικές και άγονες (με βάση το σχετικό θεσμικό πλαίσιο), οι πολίτες μπορούν να εγγράφονται, σύμφωνα με το σύστημα παραπομπών, στην υγειονομική μονάδα της περιοχής τους (π.χ. περιφερειακό ιατρείο). 

Στην περίπτωση που η μονάδα καλύπτεται μόνο από αγροτικό γιατρό, η παραπομπή θα πραγματοποιείται σε συνεργασία με το πλησιέστερο κέντρο υγείας. 

Σύμφωνα με την απόφαση, καθορίζονται δύο κατηγορίες παραπομπών: 

1. Απλή παραπομπή με ισχύ 30 ημερολογιακών ημερών για τον προγραμματισμό μιας επίσκεψης σε ειδικό γιατρό. 

2. Παραπομπή χρόνιου νοσήματος με έναρξη την ημερομηνία έκδοσης και ισχύ 12 μηνών, για το σύνολο των απαιτούμενων επισκέψεων σε ειδικό γιατρό. 

Για την εξυπηρέτηση των έκτακτων και επειγόντων περιστατικών δεν θα απαιτείται παραπομπή. Τα επείγοντα περιστατικά αντιμετωπίζονται στις δημόσιες δομές υγείας, σύμφωνα με την ισχύουσα διαδικασία διαλογής ασθενών και τον βαθμό οργάνωσης αυτών των δομών.

Οι «ποινές» για όσους δεν εγγραφούν

Οι πολίτες που δεν θα επιλέξουν τον προσωπικό γιατρό θα έχουν αυξημένη συμμετοχή έως και 20% στο κόστος φαρμάκων, εξετάσεων και νοσηλίων.

Η επιβάρυνση θα ξεκινήσει από 10% επιπλέον από την έως τώρα ισχύουσα συμμετοχή από την 1η Οκτωβρίου και θα αυξηθεί στο 20% από τις αρχές του 2023.

Χθες δημοσιεύθηκαν στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως δύο υπουργικές αποφάσεις για τα αντικίνητρα σχετικά με τους πολίτες που δεν θα εγγραφούν σε προσωπικό γιατρό, αλλά και για τις αμοιβές των προσωπικών γιατρών.

Ειδικότερα:

• Από την 1η Οκτωβρίου 2022 θα ισχύσει πρόσθετη συμμετοχή στη φαρμακευτική δαπάνη του πολίτη ο οποίος δεν είναι εγγεγραμμένος σε προσωπικό γιατρό κατά ποσοστό 10% επιπλέον του καθορισμένου κατά περίπτωση ποσοστού συμμετοχής.
• Το ίδιο θα ισχύει και για τις εργαστηριακές και διαγνωστικές εξετάσεις και πράξεις, στα νοσήλια σε ιδιωτικές κλινικές και στις λοιπές παροχές του ΕΟΠΥΥ.
• Από την 1η Ιανουαρίου 2023 τα ποσοστά αυτά προσαυξάνονται κατά 10% επιπλέον της πρόσθετης συμμετοχής, ανερχόμενα σε 20% επί του καθορισμένου κατά περίπτωση ποσοστού συμμετοχής.
• Επιβάρυνση 20% στο κόστος φαρμάκων, εξετάσεων και νοσηλίων από τις αρχές του 2023.

Οι αμοιβές των γιατρών

Οι αμοιβές των προσωπικών γιατρών σύμφωνα με την υπουργική απόφαση κυμαίνονται από 20 έως 45 ευρώ ετησίως για κάθε εγγεγραμμένο πολίτη. Ειδικότερα, οι προσωπικοί γιατροί του ΕΣΥ και όσοι παρέχουν υπηρεσίες στο πλαίσιο των ΤΟΜΥ, εκτός από τις τακτικές μηνιαίες αποδοχές τους οι οποίες καλύπτουν 1.500 εγγεγραμμένους πολίτες, αποζημιώνονται για τους επιπλέον εγγεγραμμένους (υπενθυμίζεται ότι το όριο είναι 2.000) κατά κεφαλήν με 20 ευρώ ετησίως για κάθε πολίτη 16 έως 49 ετών, 23 ευρώ για κάθε πολίτη 50 έως 69 ετών και 25 ευρώ για κάθε πολίτη 70 ετών και άνω.

Αυτό σημαίνει ότι τυπικά έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν τις αποδοχές τους ετησίως έως και κατά 12.500 ευρώ. Για τους ιδιώτες συμβεβλημένους με τον ΕΟΠΥΥ προσωπικούς γιατρούς η αποζημίωση κατά κεφαλήν ορίζεται ως εξής: 20 ευρώ ετησίως για τον κάθε εγγεγραμμένο ηλικίας 16 έως 49 ετών, 30 ευρώ για τον κάθε εγγεγραμμένο 50 έως 69 ετών και 45 ευρώ για τον κάθε εγγεγραμμένο 70 ετών και άνω. Με βάση αυτά, η χαμηλότερη αμοιβή ενός ιδιώτη προσωπικού γιατρού για 2.000 εγγεγραμμένους πολίτες είναι 40.000 ευρώ ετησίως και η υψηλότερη 90.000 ευρώ ετησίως.

Εν τω μεταξύ, διευκρινίσεις από το υπουργείο Υγείας για το εάν μπορεί να οριστεί «προσωπικός» και γιατρός που δεν είναι συμβεβλημένος με τον ΕΟΠΥΥ, και εάν ο πολίτης θα έχει τη δυνατότητα άμεσης και ευθείας πρόσβασης σε ειδικό γιατρό χωρίς προηγούμενη παραπομπή από τον προσωπικό γιατρό ζητεί ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών.

Το καλοκαίρι αποτελεί για τους περισσότερους την αγαπημένη εποχή του χρόνου όπου μπορεί να νιώσουμε περισσότερο τον ήλιο στο δέρμα μας, να κάνουμε διακοπές, να είμαστε πολλές ώρες με το μαγιό μας. Αν ανήκεις όμως, στα άτομα που πάσχουν από ψωρίαση είναι ο πολύ δυνατός ήλιος και η ζέστη σύμμαχοί σου;

Σύμφωνα με έρευνες, ο ήλιος αποτελεί μια από τις καλύτερες θεραπείες για την ψωρίαση. Έτσι το καλοκαίρι συνιστάται στα άτομα με ψωρίαση να εκτίθενται στον ήλιο και ιδιαίτερα να εκθέτουν τις περιοχές του σώματός τους που εμφανίζουν τα συμπτώματα της ψωρίασης. Ακόμη και η μερική έκθεση του δέρματος στον ήλιο βοηθάει τον οργανισμό να παράξει πολύτιμη Βιταμίνη D, μια πολύ σημαντική βιταμίνη για όλους, αλλά κυρίως για τους ανθρώπους με ψωρίαση, καθώς τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και βοηθάει στην ανάπτυξη των κυττάρων αναφέρει ο κος Κώστας Λούμος, Πρόεδρος του Σωματείου «ΚΑΛΥΨΩ».

Δώστε προσοχή: Η έκθεση στον ήλιο 30 λεπτά την ημέρα αρκούν για να βελτιωθεί το δέρμα. Η ηλιοθεραπεία μέχρι 15 λεπτά χωρίς χρήση αντιηλιακού αποδεικνύεται ευεργετική για τους πάσχοντες, καθώς επιβραδύνει τη γρήγορη ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος που προκαλεί τις χαρακτηριστικές πλάκες της ψωρίασης.Ρωτήστε τον δερματολόγο σας για την πιο κατάλληλη για την κατάστασή σας αντιηλιακή κρέμα. Στα φαρμακεία διατίθενται αντιηλιακά προϊόντα ειδικά για τους ασθενείς με ψωρίαση.

Πολλά άτομα με ψωρίαση επιβεβαιώνουν ότι το κολύμπι στο θαλασσινό νερό τους βοηθά στην απομάκρυνση του νεκρού δέρματος από τις πλάκες και στη μείωση του κνησμού και του ερεθισμού, με εμφανή κλινική βελτίωση. Θα πρέπει να θυμάστε, όμως, ότι το θαλασσινό νερό, όπως και το νερό της πισίνας, μπορεί να ξηράνει το δέρμα˙ είναι επομένως σημαντικό να μην παραλείπετε το ντους αμέσως μετά το μπάνιο και αφού έχετε σκουπιστεί απαλά, να απλώνετε ενυδατική κρέμα για να κρατάτε το δέρμα ενυδατωμένο.

Η ψωρίαση είναι μια χρόνια δερματική πάθηση, της οποίας η ακριβής αιτιολογία δεν είναι γνωστή, ωστόσο, τα νεότερα επιστημονικά δεδομένα τη συνδέουν με διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. Χαρακτηριστικό της σύμπτωμα είναι οι φλεγμονώδεις, ερυθηματώδεις πλάκες, οι οποίες καλύπτονται από αργυρόλευκες φολίδες, αποτέλεσμα συστηματικής φλεγμονής. Προσβάλλει εμφανείς περιοχές του σώματος, όπως οι αγκώνες, τα γόνατα, το τριχωτό της κεφαλής, τα νύχια, αλλά και την περιοχή της κοιλιάς και των γεννητικών οργάνων, προκαλώντας έντονο κνησμό ή και ανθεκτικές ψωριασιακές πλάκες. Μέχρι τώρα δεν υπάρχει θεραπεία που να προσφέρει πλήρη ίαση. Για το λόγο αυτό, η ψωρίαση αντιμετωπίζεται ως χρόνια νόσος με συνεχή λήψη φαρμάκων.

Η υγεία του δέρματος δεν είναι η κύρια ανησυχία όταν ιατροί και κοινό συζητούν για τις επιπτώσεις που έχει το κάπνισμα συμβατικών και ηλεκτρονικών τσιγάρων ή άλλων προϊόντων καπνού. Ωστόσο το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει πολλές δερματικές βλάβες.

«Τα συμβατικά τσιγάρα περιέχουν τοξικές ουσίες οι οποίες προκαλούν πρόωρη γήρανση του δέρματος και πολλές δερματικές διαταραχές και παθήσεις. Επιπλέον, όσοι ήδη πάσχουν από δερματικά νοσήματα μπορεί να τα δουν να επιδεινώνονται εξαιτίας του», λέει ο Δερματολόγος - Αφροδισιολόγος Μάρκος Μιχελάκης, από τον ΕΔΟΕΑΠ.

Μελέτες έχουν δείξει ότι το κάπνισμα επιταχύνει τη διαδικασία της γήρανσης, συμβάλλοντας στην εμφάνιση ρυτίδων. Οι ρυτίδες αρχίζουν να γίνονται εμφανείς μετά την πρώτη δεκαετία καπνίσματος, ενώ είναι ιδιαιτέρως έντονες γύρω από το στόμα. Στην πραγματικότητα, οι καπνιστές αναπτύσσουν βαθιές ρυτίδες ανάμεσα στα χείλη και στη μύτη (ρινοχειλικές πτυχές) και πιο έντονες ρυτίδες στα χείλη και κάτω από αυτά, επειδή χρησιμοποιούν συγκεκριμένους μυς του στόματος σε κάθε ρουφηξιά του τσιγάρου τους.

Αναπτύσσουν επίσης πιο βαθιές ρυτίδες στο δέρμα στα πλάγια των ματιών (πόδι της χήνας) λόγω της θερμότητας από την καύση των τσιγάρων και την τάση να μισοκλείνουν τα μάτια για να μην μπει καπνός στο εσωτερικό τους.

Επειδή, εξάλλου, πολλά από τα 4.000 χημικά των συμβατικών τσιγάρων καταστρέφουν τις ίνες κολλαγόνου και ελαστίνης, οι καπνιστές έχουν και πιο έντονη χαλάρωση και «σακούλιασμα» του δέρματος όχι μόνο στο πρόσωπο, αλλά και στο λαιμό, τη γνάθο, ακόμα και στο εσωτερικό των βραχιόνων και σε άλλα σημεία του σώματος.

Οι καπνιστές έχουν επίσης φτωχό τόνο επιδερμίδας, λόγω της χρόνιας έλλειψης οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών. Ο τόνος της επιδερμίδας είναι η χροιά της επιφανειακής στοιβάδας του δέρματος. Σε πολλούς καπνιστές το πρόσωπο γίνεται ωχρό και σε άλλους έχει ανομοιόμορφη χροιά, με τις αλλαγές να παρατηρούνται σταδιακά κατά τα πρώτα χρόνια από την έναρξη του καπνίσματος.

Διαφορά μπορεί να παρατηρηθεί και στα χείλη (το χρώμα τους μπορεί να σκουρύνει σε όλη την επιφάνειά τους ή κατά τόπους) και στο δέρμα των δακτύλων των χεριών (κιτρινίζουν από τη νικοτίνη). Επιπρόσθετα, μπορεί να επιταχυνθεί η εμφάνιση στιγμάτων (κηλίδες) λόγω ηλικίας.

Το κάπνισμα συμβατικών τσιγάρων μπορεί ακόμα να επιταχύνει την λέπτυνση των μαλλιών, να αυξήσει τον κίνδυνο τριχόπτωσης και να διπλασιάσει τον κίνδυνο ψωρίασης. Εμποδίζει επίσης την επούλωση των πληγών και αυξάνει την πιθανότητα δερματικών μολύνσεων και μιας σχετικά συχνής μορφής καρκίνου (ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα) στα χείλη.

Ωστόσο προβλήματα δεν δημιουργούν μόνο τα συμβατικά τσιγάρα, αλλά και τα ηλεκτρονικά. «Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα προωθούνται ως καλύτερη εναλλακτική λύση από τα συμβατικά, αλλά βλέπουμε ολοένα περισσότερους ασθενείς με δερματικές βλάβες εξαιτίας τους», λέει ο κ. Μιχελάκης. «Η αναγνώριση των δερματικών εκδηλώσεων που σχετίζονται με τη χρήση τους είναι πολύ σημαντική για να γίνει έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία».

Στις εκδηλώσεις αυτές συμπεριλαμβάνονται η δερματίτιδα εξ επαφής, οι θερμικές βλάβες και προβλήματα στον βλεννογόνο του στόματος, σύμφωνα με τις έως τώρα μελέτες. Έχουν επίσης αναφερθεί εξάρσεις της ακμής και εξανθήματα με βλατίδες και φλύκταινες τόσο στο πρόσωπο, όσο και στα χέρια των χρηστών ηλεκτρονικών τσιγάρων.

Οι θερμικές βλάβες συνήθως εκδηλώνονται από υπερθέρμανση των ηλεκτρονικών τσιγάρων, ενώ τα εξανθήματα συχνά σχετίζονται με την προπυλενική γλυκόλη, μία χημική ουσία που αποτελεί τη βάση για πολλά υγρά αναπλήρωσης.

Το νικέλιο που περιέχεται στο σύστημα θέρμανσης πολλών ηλεκτρονικών συσκευών επίσης μπορεί να προκαλέσει εξάνθημα, ενώ έχουν αναφερθεί και αλλεργικές δερματίτιδες στα χέρια ατόμων άτομα με ευαισθησία στο μέταλλο.

Η νικοτίνη που περιέχουν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα επίσης συνιστά πρόβλημα. «Όπως συμβαίνει με τα συμβατικά τσιγάρα, έτσι κι αυτή στα ηλεκτρονικά διασπά το κολλαγόνο και την ελαστίνη, οδηγώντας σε πρόωρες ρυτίδες και γήρανση», τονίζει ο κ. Μιχελάκης. «Η νικοτίνη ενοχοποιείται επίσης για την επιβράδυνση της επούλωσης των πληγών. Γι' αυτόν τον λόγο οι χειρουργοί συνιστούν στους ασθενείς να κόβουν το κάπνισμα πριν και μετά από μια εγχείρηση: η τομή δεν θα κλείσει εύκολα με το τσιγάρο».

Τα προαναφερθέντα δεδομένα προέρχονται από τις πρώτες μελέτες που έχουν διεξαχθεί για τις επιδράσεις των ηλεκτρονικών τσιγάρων. Ωστόσο «καθώς αθροίζονται τα χρόνια της χρήσης τους, βλέπουμε ολοένα περισσότερα δερματικά προβλήματα στους ασθενείς μας», προσθέτει ο ειδικός. «Γεγονός είναι πως κάθε φορά που κάποιος ανάβει ένα συμβατικό ή ηλεκτρονικό τσιγάρο και εισπνέει καπνό, μειώνει την παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στο πρόσωπό του. Η μείωση αυτή γερνάει πρόωρα το δέρμα, αλλά θα χρειαστούν μερικά χρόνια μέχρι να γίνει αυτό εμφανές».

Επιπλέον, είναι πιθανό να μην επηρεάζονται όλοι εξίσου από το ηλεκτρονικό τσιγάρο, ακριβώς όπως δεν επηρεάζονται από το συμβατικό. Το μεγάλο ερώτημα, όμως, είναι πόσο θέλει ο καθένας να ρισκάρει.

«Οι έρευνες για τις δυνητικές δερματικές επιπτώσεις των ηλεκτρονικών τσιγάρων συνεχίζονται, αλλά καλά-καλά δεν γνωρίζουμε όλες τις ουσίες που περιέχονται σε κάθε γεύση. Επομένως, η καλύτερη λύση για υγιές δέρμα είναι η πλήρης διακοπή του καπνίσματος, και όχι η αντικατάσταση του συμβατικού τσιγάρου με ηλεκτρονικό ή άλλο αντίστοιχο προϊόν», καταλήγει ο κ. Μιχελάκης.

του Κωνσταντίνου Λούβρου, Μ.D., medlabnews.gr iatrikanea

Ο όρος «καρκίνος του πνεύμονα» (lung cancer) ή «βρογχογενής καρκίνος» αναφέρεται στη νοσηρή διαδικασία ανάπτυξης και σχηματισμού κακοήθους όγκου στην περιοχή των πνευμόνων, και αποτελεί την τρίτη – μετά τον καρκίνο του μαστού και του προστάτη - συχνότερη μορφή καρκίνου σε παγκόσμιο επίπεδο, πρώτη σε αριθμό κρουσμάτων στον ανδρικό πληθυσμό, με ιδιαίτερα αυξητικές τάσεις σε παγκόσμιο επίπεδο.

Παράλληλα, αποτελεί μακράν την πλέον θανατηφόρα μορφή καρκίνου, με ποσοστά θνησιμότητας που αγγίζουν σχεδόν το 30%. 

Ο καρκίνος του πνεύμονα, αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο παγκοσμίως, καθώς το ποσοστό 5ετούς επιβίωσης των ασθενών με μεταστατικό (Σταδίου IV) καρκίνο του πνεύμονα είναι 4%, με τον μη μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα να αποτελεί το 85% των διαγνωσμένων περιστατικών.

Ο καρκίνος του πνεύμονα είναι ο δεύτερος σε συχνότητα εμφάνισης καρκίνος τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Ο μέσος όρος ηλικίας κατά τη διάγνωση είναι περίπου 71.

Στο σύνολο του πληθυσμού, η πιθανότητα ενός ατόμου να αναπτύξει καρκίνο του πνεύμονα στη διάρκεια της ζωής του είναι περίπου 1 στις 15. Ωστόσο, για τους καπνιστές ο κίνδυνος είναι πολύ υψηλότερος, ενώ για τους μη καπνιστές ο κίνδυνος είναι χαμηλότερος.

Τα ποσοστά εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα ανάμεσα στους άνδρες μειώνονται σταθερά εδώ και πολλά χρόνια, ενώ τα αντίστοιχα ποσοστά στις γυναίκες μόλις πρόσφατα άρχισαν να ελαττώνονται μετά από μια μεγάλη περίοδο συνεχούς αύξησης.

Ο καρκίνος του πνεύμονα, στις διάφορες μορφές της νόσου, προκαλείται από άναρχο και αφύσικο πολλαπλασιασμό παθογόνων κυττάρων στους ιστούς του πνεύμονα που, συνακόλουθα, προκαλούν το σχηματισμό κακοήθους όγκου. Ο καρκίνος του πνεύμονα, όπως και κάθε κακοήθης νεοπλασία, αποτελεί ουσιαστικά κυτταρική νόσο. Τα καρκινικά κύτταρα έχουν τη δυνατότητα διήθησης - δηλαδή διείσδυσης σε γειτονικούς ιστούς - και συνεπώς είναι σε θέση να επεκταθούν και να προκαλέσουν σοβαρές βλαπτικές συνέπειες στη γενικότερη λειτουργία του οργανισμού.

Οι πνεύμονες

Κατά την εισπνοή ο αέρας εισέρχεται από την μύτη ή το στόμα, στην τραχεία η οποία στο κάτω μέρος της διαχωρίζεται σε δύο αεραγωγούς, ένα για κάθε πνεύμονα, τους βρόγχους, που με την σειρά τους διαχωρίζονται σε μικρότερους αγωγούς, τα βρογχιολίδια και μεταφέρουν τον αέρα μέσα στους πνεύμονες. Στο τέλος κάθε βρογχιολιδίου υπάρχουν εκατομμύρια μικροσκοπικές σακουλίτσες που ονομάζονται κυψελίδες. Στις κυψελίδες απορροφάται το οξυγόνο από τον αέρα και εισέρχεται στην κυκλοφορία του αίματος για να οξυγονωθεί ο οργανισμός. Αντίθετα με την κυκλοφορία του αίματος αποβάλλεται διαμέσου των κυψελίδων το διοξείδιο του άνθρακα που ήταν μέσα στον οργανισμό και εκπνέεται από τους πνεύμονες.

Οι πνεύμονες είναι δύο και βρίσκονται ένας δεξιά και ένας αριστερά στον θώρακα. Ο δεξιός πνεύμονας διαχωρίζεται σε τρεις περιοχές (λοβούς) και ο αριστερός σε δύο λοβούς.

Ποιες αιτίες προκαλούν καρκίνο στον πνεύμονα;

• Όπως γνωρίζετε το κάπνισμα είναι η κυριότερη αιτία του καρκίνου των πνευμόνων. Η πιθανότητα ανάπτυξης καρκίνου στους πνεύμονες είναι εξαρτώμενη από τον αριθμό των τσιγάρων που καπνίζει κάποιος και από το νεαρό της ηλικίας που άρχισε το κάπνισμα. Τα τσιγάρα με φίλτρο και μικρή ποσότητα πίσσας (ελαφριά τσιγάρα) περιορίζουν τον κίνδυνο, όμως παραμένει να είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα για ανάπτυξη καρκίνου από τους μη καπνιστές. Υπολογίζεται πως 9 στις 10 περιπτώσεις καρκίνου του πνεύμονα σχετίζονται άμεσα ή έμμεσα με το κάπνισμα.

• Αν κάποιος διακόψει το κάπνισμα μειώνει αρκετά γρήγορα τον κίνδυνο για εμφάνιση καρκίνου στον πνεύμονα και με την πάροδο 15 χρόνων περίπου εντάσσεται στις ίδιες πιθανότητες που έχει ένας μη καπνιστής.

• Είναι φανερό τώρα πως η εισπνοή του καπνού των τσιγάρων από τους μη καπνιστές, γνωστό σαν παθητικό κάπνισμα, αυξάνει λίγο τον κίνδυνο για αναπνευστικά προβλήματα και για καρκίνο. Αυτός ο κίνδυνος όμως είναι πολύ πιο μικρός απ’ ότι αν είστε ο ίδιος καπνιστής.

• Επίσης οι καπνιστές πούρων και πίπας έχουν λιγότερες πιθανότητες για εμφάνιση καρκίνου στους πνεύμονες απ’ ότι οι καπνιστές τσιγάρων. Όμως το ποσοστό κινδύνου είναι πιο ψηλό από τους μη καπνιστές.

• Σε κάποιες οικογένειες οι καπνιστές είναι πιο επιρρεπείς να αναπτύξουν καρκίνο στους πνεύμονες όταν συντρέχει η παρουσία ελαττωματικού γονιδίου (μικρό μέρος/μονάδα του γενετικού υλικού).

• Η συχνή εισπνοή αμιάντου και ιδιαίτερα σε συνδυασμό με το κάπνισμα επαυξάνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου στους πνεύμονες. Η εισπνοή αμιάντου μπορεί να προκαλέσει καρκίνο στις μεμβράνες που καλύπτουν τους πνεύμονες και που ονομάζεται μεσοθηλίωμα. Τέτοιο κίνδυνο διατρέχουν οι εργαζόμενοι σε ορυχεία αμιάντου.

• Η επαφή με διάφορα είδη χημικών ουσιών όπως το ουράνιο, το χρώμιο και το νίκελ μπορεί να προκαλέσουν, πολύ σπάνια όμως, καρκίνο στους πνεύμονες. Η μόλυνση της ατμόσφαιρας, παρ’ όλο που είναι δύσκολο να αποδειχτεί, μπορεί επίσης να προκαλέσει καρκίνο στους πνεύμονες. Ο καρκίνος των πνευμόνων δεν είναι μεταδοτική ασθένεια. Είναι ο πιο συχνός καρκίνος στους άνδρες κυρίως άνω των 40 ετών. Σταδιακή αύξηση παρουσιάζεται και στις γυναίκες λόγω της αύξησης του αριθμού των γυναικών που καπνίζουν.

Τα στοιχεία καταδεικνύουν πως μολονότι οι γυναίκες αποδεικνύονται πιο ευπρόσβλητες στις καρκινογόνους ουσίες του τσιγάρου, οι άντρες διατηρούν σαφώς μεγαλύτερα ποσοστά θνησιμότητας. Έχει, επίσης, διαπιστωθεί πως ο καρκίνος του πνεύμονα σπάνια πλήττει νεαρά άτομα: υπολογίζεται πως το ποσοστό των νοσούντων με ηλικία κάτω των 45 σπάνια ξεπερνά το 3%, ενώ τα ποσοστά νοσούντων άνω των 65 συχνά αγγίζουν την τάξη του 70%. Τα τελευταία χρόνια έχει παρατηρηθεί μείωση των ποσοστών θνησιμότητα στους άντρες, κυρίως λόγω των βελτιωμένων τεχνικών αντιμετώπισης της νόσου – μολονότι στις γυναίκες δεν έχει παρατηρηθεί ανάλογη τάση.

Ποια είναι τα συμπτώματα;

Ο καρκίνος του πνεύμονα συχνά δεν παρουσιάζει συμπτώματα παρά μόνο αφού φτάσει σε εκτεταμένο στάδιο ή έχει επεκταθεί και σε άλλα όργανα εκτός της κοιλότητας του θώρακα. Έτσι, λιγότερο από 20% των ασθενών διαγιγνώσκονται έγκαιρα, όταν οι πιθανότητες για πλήρη ίαση είναι μεγαλύτερες.

Ο Καρκίνος ως ομάδα ασθενειών χαρακτηρίζεται από ορισμένα γενικά συμπτώματα, ενώ κάθε διακριτή του μορφή συσχετίζεται με ορισμένα ειδικά συμπτώματα. Τα συμπτώματα στον καρκίνο του πνεύμονα μπορεί να είναι έστω και ένα από τα πιο κάτω:

• Συχνός βήχας ή αλλαγή στη χρονική διάρκεια του βήχα.

• Λοίμωξη του πνεύμονα που δεν περνάει ή υποτροπιάζει συχνά.

• Ελαττωμένη αναπνοή.

• Βήχας με αιματηρά φλέγματα (αιμόπτυσης).

• Αμβλύς πόνος σε βαθιά αναπνοή ή σε βήχα.

• Ανορεξία και απώλεια βάρους.

• Παρατεταμένη βραχνάδα.

• Oίδημα της περιοχής του λαιμού ή του τραχήλου

• Πυρετός,

• Δέκατα,

• Δυσχερής κατάποση,

Αν εσείς έχετε οποιοδήποτε από τα πιο πάνω συμπτώματα είναι σημαντικό να επισκεφθείτε τον γιατρό σας. Παρόμοια συμπτώματα όμως μπορεί να οφείλονται σε άλλο είδος ασθένειας.

Μπορούν να εμφανιστούν συμπτώματα από άλλα συστήματα εκτός του αναπνευστικού;

Συχνά τα σημεία και τα συμπτώματα της νόσου δεν φαίνεται να σχετίζονται με τον πνεύμονα και την αναπνοή. Αυτό συμβαίνει σε περιπτώσεις που ο καρκίνος έχει επεκταθεί και σε άλλα όργανα (μεταστάσεις). Τέτοια συμπτώματα που τελικά μπορεί να οδηγήσουν στην διάγνωση καρκίνου είναι:

• Οστικά άλγη


• αδυναμία και μούδιασμα στα χέρια ή στα πόδια, συνήθως ομόπλευρα
(δεξιά ή αριστερά)


• Ζάλη


• Κιτρινο χρώμα του δέρματος και του «λευκού» του ματιού (ίκτερος)

• Σκληρή διόγκωση στο πλάι του αυχένα

• Βράγχος φωνής

Yπάρχει κάποιο σύμπτωμα που να χαρακτηρίζεται ως ειδικό για τον καρκίνο του πνεύμονα;

Κανένα από τα προαναφερθέντα συμπτώματα δεν εμφανίζεται μόνο στον καρκίνο του πνεύμονα. Τόσο όσα σχετίζονται άμεσα με το αναπνευστικό (βήχας, δύσπνοια, αιμόπτυση) όσο και τα γενικά (πυρετός, ανορεξία, απώλεια βάρους, αδυναμία) εμφανίζονται και σε παθήσεις που δεν χαρακτηρίζονται ως κακοήθεις. Συμπτώματα όμως από το αναπνευστικό σε ενεργό ή πρώην καπνιστή που επιμένουν για περισσότερο από 15 ημέρες, παρά την φαρμακευτική αγωγή, πρέπει να ελέγχονται με μεγαλύτερη προσοχή με ακτινογραφία θώρακα, εξετάσεις αίματος κλπ.

Τι είναι η δύσπνοια;

Δύσπνοια είναι ένας ιατρικός όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει το υποκειμενικό αίσθημα δυσκολίας στην αναπνοή που αναφέρει ένας ασθενής. Περιγράφει ότι έχει «κοντή ανάσα» ή «δεν του φτάνει ο αέρας». Φυσιολογικά συμβαίνει στην έντονη άσκηση. Παρουσιάζεται σε ασθενείς με καρκίνο του πνεύμονα αλλά και σε πολλές άλλες πνευμονικές (όπως η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια των καπνιστών - ΧΑΠ) ή καρδιακές (όπως η καρδιακή ανεπάρκεια) παθήσεις.

Τι είναι η αιμόπτυση;

Η αποβολή αίματος με βήχα λέγεται αιμόπτυση. Μπορεί να αφορά σε αποβολή καθαρού αίματος, ζωηρού κόκκινου χρώματος, ή χρωματισμένων με αίμα φλεγμάτων. Παρουσιάζει διαβαθμίσεις ως προς την ένταση και κατατάσσεται σε μικρή, όταν η ποσότητα αίματος δεν ξεπερνά το ένα κουτάλι σούπας (10 ml) την ημέρα, μέτρια όταν φτάνει τα δύο ποτήρια (500 ml) και μεγάλη όταν ξεπερνά αυτή την ποσότητα. Εκτός από τον καρκίνο του πνεύμονα, αιμόπτυση ή αιμόφυρτα πτύελα εμφανίζουν καπνιστές χωρίς καρκίνο, αλλά και ασθενείς με άλλες πνευμονικές παθήσεις όπως οι βρογχιεκτασίες και η φυματίωση των πνευμόνων.

Τι είναι η πληκτροδακτυλία;

Πρόκειται για παραμόρφωση του σχήματος των νυχιών που γίνονται σαν το εξογκωμένο άκρο μπαγκέτας (πλήκτρου) τυμπάνου. Εμφανίζεται σε καπνιστές, καθώς και σε πολλές πνευμονικές παθήσεις, όπως και στον καρκίνο του πνεύμονα.

Τι είναι τα παρανεοπλασματικά σύνδρομα;

Υπάρχουν φορές που τα καρκινικά κύτταρα μερικών τύπων καρκίνου του πνεύμονα παράγουν ουσίες που μοιάζουν με τις φυσιολογικές ορμόνες του οργανισμού και καθώς αυτές μπαίνουν στην κυκλοφορία του αίματος διαταράσσουν την ισορροπία του. Μερικά παραδείγματα παρανεοπλασματικών συνδρόμων είναι:
- η παραγωγή ουσιών που ευνοούν την πήξη του αίματος και συχνά μπορεί να προκληθεί φράξιμο (θρόμβωση) των φλεβών, συχνότερα στα πόδια,

- η μείωση των επιπέδων αλατιού (νατρίου) στο αίμα, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται μυϊκή αδυναμία και ανορεξία,
- η αύξηση των επιπέδων ασβεστίου του αίματος με αποτέλεσμα την ανάγκη για συχνή ούρηση αλλά και η σύγχυση και η αύξηση του μεγέθους των μαστών σε άνδρες (γυναικομαστία).

Τι είναι ο όγκος Pancoast;

Όταν ο καρκίνος εντοπίζεται στο ανώτερο τμήμα του πνεύμονα, μπορεί να προσβάλει (να πιέζει) το νεύρο που περνά από το άνω μέρος του θώρακα στον αυχένα και τότε ονομάζεται όγκος Pancoast. Το συχνότερο σύμπτωμα αυτών των όγκων είναι ο πόνος στον αντίστοιχο ώμο.

Τι είναι το σύνδρομο της άνω κοίλης φλέβας;


Το σύνδρομο της άνω κοίλης φλέβας παρατηρείται όταν η απόφραξη της άνω κοίλης φλέβας διακόπτει τη φλεβική επιστροφή του αίματος από την κεφαλή, τα άνω άκρα και τον θώρακα προς τον δεξιό κόλπο. Κλινικά οι ασθενείς αναφέρουν: προοδευτική εμφάνιση δύσπνοιας, οίδημα προσώπου, βήχα, οίδημα του βραχίονα, στηθάγχη, δυσφαγία, ναυτία και κεφαλαλγία, διαταραχές της όρασης, διάταση των φλεβών του λαιμού και του θώρακα.

Τι είναι το βράγχος της φωνής;

Πρόκειται για βράχνιασμα, παροδικό ή μόνιμο, το οποίο οφείλεται σε πίεση των νεύρων (τα ονομαζόμενα λαρυγγικό και παλίνδρομο λαρυγγικό, νεύρα) που κινούν τις φωνητικές χορδές, Η πίεση μπορεί να προκαλείται από τον ίδιο τον όγκο (συνηθέστερα σε όγκους του αριστερού άνω λοβού), ή από διογκωμένους λεμφαδένες. 'Αλλες φορές η φωνή ελαττώνεται σε ένταση. 

Διάγνωση
Συνήθως η διάγνωση γίνεται στα πλαίσια της διερεύνησης κάποιων από τα παραπάνω συμπτώματα. Η πρώτη εξέταση που γίνεται είναι συνήθως μια ακτινογραφία θώρακος, στην οποία μπορεί να φαίνεται ο καρκίνος του πνεύμονα. Ακολούθως, πραγματοποιείται αξονική τομογραφία θώρακος (CT) για τον ακριβή καθορισμό της θέσης του όγκου και την εκτίμηση των λεμφαδένων του μεσοθωρακίου. Στη συνέχεια, είναι απαραίτητη η λήψη βιοψίας από τον καρκίνο ή και από τυχόν ύποπτους λεμφαδένες, αφού ο ιστολογικός τύπος του όγκου σε συνδυασμό με την έκταση της νόσου θα καθορίσουν το είδος της θεραπείας. Η βιοψία γίνεται συνήθως με βρογχοσκόπηση και ορισμένες φορές, όταν αυτό δεν είναι εφικτό, μπορεί να γίνει με διαδερμική παρακέντηση της μάζας υπό απεικονιστική καθοδήγηση με CT. Τέλος, σε κάποιες περιπτώσεις η ταυτοποίηση του όγκου μπορεί να γίνει με κυτταρολογική εξέταση των πτυέλων του ασθενούς. Άλλες διαγνωστικές εξετάσεις που μπορεί να γίνουν είναι: CT κοιλίας και εγκεφάλου, σπινθηρογράφημα οστών, PET–CT, και ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα (EUS).

Υπάρχουν δύο κύριοι τύποι καρκίνου του πνεύμονα

1) Μη Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα (ΜΜΚΠ): αντιστοιχεί στο 85% έως 90% των περιπτώσεων και χωρίζεται σε 3 υπο-τύπους, οι οποίοι παρουσιάζουν διαφορές στην εμφάνιση των κυττάρων τους στο μικροσκόπιο, αλλά ανήκουν στην ίδια ομάδα γιατί η θεραπεία και η πρόγνωσή τους είναι παρόμοια. Εκτιμάται ότι, κάθε χρόνο παγκοσμίως, μέχρι και 36.000 άνθρωποι, ή περίπου ποσοστό 1-3% των ασθενών με καρκίνο του πνεύμονα, διαγιγνώσκονται με ΜΜΚΠ θετικό στη μετάλλαξη BRAF V600.

Αδενοκαρκίνωμα: αντιστοιχεί στο 40% περίπου των περιπτώσεων και αν και εμφανίζεται κατά κύριο λόγω σε άτομα με ιστορικό καπνίσματος, ωστόσο είναι ο πιο συχνός καρκίνος πνεύμονα σε μη καπνιστές. Αφορά πιο συχνά σε γυναίκες και σε σχετικά νεότερα άτομα.

Πλακώδες καρκίνωμα: αντιστοιχεί στο 30% περίπου των περιπτώσεων και σχετίζεται με ιστορικό καπνίσματος. Συνήθως εντοπίζεται κεντρικά στους πνεύμονες, κοντά στους βρόγχους.

Καρκίνωμα από μεγάλα κύτταρα: αντιστοιχεί στο 15% περίπου των περιπτώσεων. Μία υποομάδα του, που ονομάζεται μεγαλοκυτταρικό νευροενδοκρινικό καρκίνωμα, μοιάζει πολύ με το μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

2) Μικροκυτταρικός Καρκίνος Πνεύμονα (ΜΚΠ): αντιστοιχεί στο 15% περίπου των περιπτώσεων και ονομάζεται έτσι λόγω του μικρού μεγέθους που έχουν τα κύτταρά του στο μικροσκόπιο. Είναι πολύ σπάνιο να εμφανιστεί σε μη καπνιστές. Συνήθως, έχει την τάση για γρήγορη ανάπτυξη και πρώιμη εμφάνιση μεταστάσεων. Παρόλα αυτά, συνήθως παρουσιάζει ταχεία ανταπόκριση στη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία.

Θεραπεία
Η αντιμετώπιση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες κυριότεροι από τους οποίους είναι οι ακόλουθοι: 
Α. Ο ιστολογικός τύπος του ΚΠ. Η χειρουργική επέμβαση χρησιμοποιείται κατεξοχήν στην αντιμετώπιση του μη μικροκυτταρικού ΚΠ. Δεν αποτελεί θεραπευτική επιλογή για τον μικροκυτταρικό ΚΠ, εκτός από σπάνιες μεμονωμένες περιπτώσεις όπου ο ογκολόγος ιατρός θα κρίνει ότι υπάρχει ένδειξη.
Β. Το μέγεθος (στάδιο) και η ανατομική θέση του όγκου του ΚΠ. Η χειρουργική αφαίρεση αποτελεί θεραπεία εκλογής των πρώιμων σταδίων (περιορισμένη νόσος) του μη μικροκυτταρικού ΚΠ. Συνήθως, αντιμετωπίζονται οι ασθενείς με στάδιο Ι (πολύ περιορισμένη νόσος) και ΙΙ (περιορισμένη νόσος) και επιλεγμένοι ασθενείς σταδίου ΙΙΙ (τοπικά εκτεταμένη νόσος). Πολύ σπάνια και εξατομικευμένα μπορεί να υποβληθεί σε χειρουργείο ασθενής με μεμονωμένη μετάσταση και χειρουργήσιμη πρωτοπαθή εστία.
Γ. Η γενική κατάσταση της υγείας του ασθενή. Η βιολογική ηλικία του ασθενή, η καλή γενική κατάσταση και η απουσία σοβαρών υποκείμενων νόσων αποτελούν σημαντικά κριτήρια επιτυχημένης έκβασης και καλύτερης πρόγνωσης.

Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι επεμβάσεων.

Α. Τμηματεκτομή είναι η αφαίρεση ενός μικρού τμήματος του πνεύμονα μέσα στο οποίο εμπεριέχεται ο όγκος.
Β. Λοβεκτομή είναι η αφαίρεση ενός λοβού του πνεύμονα. Είναι η πιο συχνή επέμβαση για περιορισμένη νόσο.
Γ. Πνευμονεκτομή είναι η αφαίρεση του ενός πνεύμονα.
Η επιλογή κάθε φορά του τύπου της επέμβασης εξαρτάται από παράγοντες που μπορούν να προσδιοριστούν εν μέρει προεγχειρητικά π.χ. οι αναπνευστικές εφεδρείες αλλά και διεγχειρητικά (δηλ. κατά τη διάρκεια του χειρουργείου). Έτσι, είναι δυνατόν ο χειρουργός κατά τη διάρκεια της επέμβασης να τροποποιήσει τον αρχικό σχεδιασμό εάν διαπιστώσει ότι η νόσος είναι περισσότερο εκτεταμένη από ότι είχε προσδιοριστεί με τον προεγχειρητικό απεικονιστικό έλεγχο. Σε κάθε περίπτωση ο στόχος είναι η πλήρης εξαίρεση του όγκου με την μικρότερη δυνατή απώλεια πνευμονικού παρεγχύματος. 

Νέες φαρμακευτικές θεραπείες αναπτύσσονται ιδιαίτερα για ασθενείς με μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα (ΜΜΚΠ), θετικό στην μετάλλαξη BRAF V600.

Πηγή: medlabnews.gr iatrikanea https://medlabgr.blogspot.com/2013/12/blog-post_18.html#ixzz7UwrecDZ5