Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΔΕΝΤΑΚΗΣ - ERT Open
Θέατρο του Νέου Κόσμου //Ανοιχτή Συζήτηση με τον Πάμπλο Μεσίες, συγγραφέα της παράστασης "Τα μάτια"

Θέατρο του Νέου Κόσμου //Ανοιχτή Συζήτηση με τον Πάμπλο Μεσίες, συγγραφέα της παράστασης "Τα μάτια"

Τετάρτη, 13/03/2019 - 16:16

Το Θέατρο του Νέου Κόσμου και οι συντελεστές της παράστασης Τα μάτια 

έχουν την χαρά να υποδεχτούν τον συγγραφέα του έργου, Πάμπλο Μεσίες, στην Αθήνα. 

Ο Πάμπλο Μεσίες θα παρακολουθήσει την παράσταση το Σάββατο 16 Μαρτίου (ώρα έναρξης 21:15) 

και αμέσως μετά θα συμμετέχει σε μια ελεύθερη και ανοιχτή συζήτηση με το κοινό.

Κρατήσεις: τηλ. 210-9212900

 

Πάμπλο Μεσίες

O Πάμπλο Μεσίες γεννήθηκε στην Αργεντινή (Μπουένος Άιρες, 1974). Είναι ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Άρχισε να σπουδάζει υποκριτική στα 12, και από το 1987 δραστηριοποιείται ως ηθοποιός στον χώρο του θεάτρου, ενώ το 2007 έκανε το ντεμπούτο του και ως δραματουργός και σκηνοθέτης με το έργο Πριν.  Δούλεψε με μεγάλους σκηνοθέτες της Λατινικής Αμερικής όπως ο Rubén Schumacher, ο Daniel Veronese κ.ά.

Από τον Δεκέμβριο του 2008 εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα κυρίως ως σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας. Σκηνοθετεί πάντα ο ίδιος τα έργα του (Muda-2010, Τα μάτια-2011, Lasplantas-2012, Las palabras-2013, Ningún aire de ningún sitio -2016, Todo el tiempo del mundo -2016 κ.ά.) αλλά και έργα άλλων συγγραφέων (Οι δούλες-Ζ.Ζενέ- 2012, Η σκοτεινή πέτρα-Α.Κονεχέρο-2015, Ματωμένος γάμος-Φ.Γκ.Λόρκα-2017 κλπ). Παραστάσεις του έχουν συμμετάσχει σε μεγάλα διεθνή Φεστιβάλ της Ισπανίας (Temporada Alta της Girona, Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικού Θεάτρου του Αλμάγκρο κ.ά.), έχουν βραβευθεί με σημαντικά βραβεία (π.χ. Η σκοτεινή πέτρα που σκηνοθέτησε κέρδισε τα Βραβεία ΜΑΧ καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερης παράστασης το 2015) και έχουν περιοδεύσει εντός και εκτός Ισπανίας.

Τον Οκτώβριο του 2017 σκηνοθέτησε στο Θέατρο Valle Inclán (Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου) της Μαδρίτης τον Ματωμένο γάμο του Φ.Γκ. Λόρκα. Το 2018 σκηνοθέτησε στο Μπουένος Άιρες το έργο Πέφτει η τροπική νύχτα, του  Manuel Puig.

Τα μάτια είναι το πρώτο έργο του που μεταφράζεται στα ελληνικά (και γενικότερα σε ξένη γλώσσα). Στο Solo Teatro μπορείτε να βρείτε και περίληψη του έργου του Todo el tiempo del mundo (Όλος ο χρόνος του κόσμου)στην ενότητα ΝΕΑ ΕΡΓΑ.

O Πάμπλο Μεσίες γεννήθηκε στην Αργεντινή (Μπουένος Άιρες, 1974). Είναι ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης.

Άρχισε να σπουδάζει υποκριτική στα 12, και από το 1987 δραστηριοποιείται ως ηθοποιός στον χώρο του θεάτρου, ενώ το 2007 έκανε το ντεμπούτο του και ως δραματουργός και σκηνοθέτης με το έργο Πριν.  Δούλεψε με μεγάλους σκηνοθέτες της Λατινικής Αμερικής όπως ο Rubén Schumacher, ο Daniel Veronese κ.ά.

Από τον Δεκέμβριο του 2008 εγκαταστάθηκε στη Μαδρίτη όπου ζει και εργάζεται μέχρι σήμερα κυρίως ως σκηνοθέτης και θεατρικός συγγραφέας. Σκηνοθετεί πάντα ο ίδιος τα έργα του (Muda-2010, Τα μάτια-2011, Lasplantas-2012, Las palabras-2013, Ningún aire de ningún sitio -2016, Todo el tiempo del mundo -2016 κ.ά.) αλλά και έργα άλλων συγγραφέων (Οι δούλες-Ζ.Ζενέ- 2012, Η σκοτεινή πέτρα-Α.Κονεχέρο-2015, Ματωμένος γάμος-Φ.Γκ.Λόρκα-2017 κλπ). Παραστάσεις του έχουν συμμετάσχει σε μεγάλα διεθνή Φεστιβάλ της Ισπανίας (Temporada Alta της Girona, Διεθνές Φεστιβάλ Κλασικού Θεάτρου του Αλμάγκρο κ.ά.), έχουν βραβευθεί με σημαντικά βραβεία (π.χ. Η σκοτεινή πέτρα που σκηνοθέτησε κέρδισε τα Βραβεία ΜΑΧ καλύτερης σκηνοθεσίας και καλύτερης παράστασης το 2015) και έχουν περιοδεύσει εντός και εκτός Ισπανίας.

Τον Οκτώβριο του 2017 σκηνοθέτησε στο Θέατρο Valle Inclán (Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου) της Μαδρίτης τον Ματωμένο γάμο του Φ.Γκ. Λόρκα. Το 2018 σκηνοθέτησε στο Μπουένος Άιρες το έργο Πέφτει η τροπική νύχτα, του  Manuel Puig.

Τα μάτια είναι το πρώτο έργο του που μεταφράζεται στα ελληνικά (και γενικότερα σε ξένη γλώσσα). 

Κεντρική Σκηνή

17.1.2019 – 21.4.2019

Ένα «μελόδραμα γέλιου» που ακροβατεί ανάμεσα στο αστικό δράμα, το μελό και τη φάρσα. Οι ήρωές του είναι διαταραγμένοι και ακραίοι, αλλά εντέλει απολύτως οικείοι στον θεατή, αφού φέρουν τους δικούς του προβληματισμούς, τα απωθημένα, τα κόμπλεξ, τις πληγές και τις ήττες του.

Η Αργεντίνα Ναταλία ζει σ’ ένα μικρό ισπανικό χωριό. Έφτασε εδώ με την κόρη της, τρέχοντας ξοπίσω από τον Ιταλό εραστή της. Εκείνος όμως εξαφανίστηκε και η Ναταλία το έριξε στο ποτό. Η κόρη της Νέλα είναι ερωτευμένη με τον Πάμπλο, έναν 25χρονο εκ γενετής τυφλό. Τις λεπτές ισορροπίες θα έρθει να διαταράξει η άφιξη της Σεζάρια, μιας οφθαλμίατρου που ισχυρίζεται πως εφαρμόζει μια μέθοδο που μπορεί να θεραπεύσει τον Πάμπλο.

 

Συντελεστές της παράστασης

Μετάφραση: Μαρία Χατζηεμμανουήλ
Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης
Σκηνικά - Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα
Επιμέλεια κίνησης: Σοφία Πάσχου
Μουσική: Σταύρος Γασπαράτος
Σχεδιασμός φωτισμών: Σάκης Μπιρμπίλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Γεωργουδάκη

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Άννα Καλαϊτζίδου, Μαρία Μοσχούρη, Ελένη Ουζουνίδου, Αλέξανδρος Χρυσανθόπουλος 

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού.

ΧΩΡΟΣ

Κεντρική Σκηνή

Από 17.1.2019 έως 21.4.2019

ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ: 85 λεπτά

ΜΕΡΕΣ / ΩΡΕΣ

Τετάρτη 21:15

Πέμπτη 21:15

Σάββατο 21:15

Κυριακή 19:00

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

Τετάρτη-Πέμπτη

Κανονικό 15€

Μειωμένο 12€

Σάββατο-Κυριακή

Κανονικό 18€

Μειωμένο 15€

«ΑΡΙΑΓΝΗ» στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Φρυνίχου

«ΑΡΙΑΓΝΗ» στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν – Φρυνίχου

Πέμπτη, 02/11/2017 - 14:27
Το Εθνικό Θέατρο και το Θέατρο Τέχνης συνεχίζουν και φέτος τη συνεργασία τους παρουσιάζοντας την «Αριάγνη», δεύτερο μέρος της τριλογίας του Στρατή Τσίρκα «Ακυβέρνητες πολιτείες».. Πρόκειται για ένα εγχείρημα που ξεκίνησε με μεγάλη επιτυχία την περασμένη θεατρική περίοδο καθώς για πρώτη φορά μεταφέρεται στην ελληνική σκηνή το εμβληματικό αυτό έργο της μεταπολεμικής νεοελληνικής πεζογραφίας.



Μια σταθερή ομάδα δέκα ηθοποιών, συνεργάζεται με τρεις διαφορετικούς σκηνοθέτες που ζωντανεύουν ο καθένας από τη δική του οπτική, ένα μέρος της τριλογίας. Έτσι μετά τη «Λέσχη», σε σκηνοθεσία Έφης Θεοδώρου που παρουσιάστηκε και φέτος σε επανάληψη στη σκηνή του Υπογείου, τη σκυτάλη παίρνει ο Γιάννης Λεοντάρης στη σκηνή της Φρυνίχου με την «Αριάγνη», ενώ θα ακολουθήσει, επίσης στη σκηνή της Φρυνίχου η «Νυχτερίδα» σε σκηνοθεσία Άρη Τρουπάκη. Αξίζει να σημειωθεί, ότι τα μέρη της τριλογίας του Τσίρκα είναι ανεξάρτητα μεταξύ τους, όπως και οι παραστάσεις. Με λίγα λόγια δε χρειάζεται να έχει παρακολουθήσει κανείς το πρώτο μέρος για να μπορέσει να παρακολουθήσει το δεύτερο ή το τρίτο.



Η «Αριάγνη» είναι πορεία σ΄ έναν επικίνδυνο λαβύρινθο και πεδίο σκληρών και οδυνηρών συγκρούσεων. Στην Αίγυπτο του 1943, η σύγκρουση του κεντρικού ήρωα Μάνου Σιμωνίδη με τον ίδιο του τον εαυτό και το δίλημμα πολιτική δράση ή καλλιτεχνική έκφραση, συνυπάρχει με μία σειρά άλλων συγκρούσεων: με τον κυνισμό της ελληνικής αστικής τάξης και τωνάγγλων συμμάχων, με την σταλινική νοοτροπία του κομματικού μηχανισμού, με τη σαρκικότητα του έρωτα και τέλος, με το ανοιχτό πνεύμα της Αριάγνης, του προσώπου στο οποίο ο Τσίρκας εμπιστεύεται τον μίτο για την τελική έξοδο από τον λαβύρινθο όπου ο Μάνος Σιμωνίδης είναι εγκλωβισμένος. Ο Σιμωνίδης, τραυματισμένος από την αρχή του έργου μετά από αεροπορικό βομβαρδισμό, βιώνει και σωματικά τις παραπάνω συγκρούσεις μένοντας μετέωρος ανάμεσα στην ψευδαίσθηση και την πραγματικότητα, τον εφιάλτη και το βίωμα.



ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΕΙΩΜΑ



Ο σκηνοθέτης της παράστασης Γιάννης Λεοντάρης σημειώνει: ο ίδιος ο τίτλος του μυθιστορήματος του Τσίρκα θέτει το θεμελιώδες ερώτημα για τον σκηνοθέτη: ποιος είναι ο πρωταγωνιστής αυτού του έργου; Ποιοι είναι οι βασικοί πόλοι της σύγκρουσης που περιγράφει ο συγγραφέας; Όταν δέχεσαι να μετατρέψεις ένα εμβληματικό κείμενο-ποταμό 350 σελίδων σε θεατρικό κείμενο 80 σελίδων, ήδη το έχεις προδώσει. Προδίδοντάς το όμως, μπορείς ταυτόχρονα να παραμένεις “ερωτευμένος” μαζί του. Το σημαντικό δεν είναι να δώσεις διαπιστευτήρια “πίστης” στο κείμενο του Τσίρκα αλλά να αυθαιρετήσεις δημιουργικά, με απόλυτο σεβασμό στην ποιητική του και την ιδεολογία του. Η παράσταση, πέρα από τους δύο βασικούς πόλους σύγκρουσης του κειμένου του Τσίρκα, τον Μάνο και το Ανθρωπάκι, δημιουργεί έναν τρίτο ισχυρό πόλο, δίνοντας στον κυνικό πολιτευτή Μερτάκη, το ρόλο του κονφερανσιέ. Αυτός αποτελεί και τον κεντρικό άξονα της παράστασης καθώς με την ρητορική του επιχειρεί να παγιδεύσει και να “χειριστεί” την σκέψη των θεατών. Έτσι, η παράσταση αποκτά χαρακτηριστικά performance καθώς οι συγκρούσεις συμβαίνουν και τα αδιέξοδα προκύπτουν “εδώ και τώρα”, ενώπιον των θεατών οι οποίοι εμπλέκονται σ’αυτά. Την τελική λύση στο αδιέξοδο καλείται να δώσει κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή η Αριάγνη, όχι δραματουργικά, ως μυθιστορηματικός ήρωας του Τσίρκα, αλλά σκηνικά, ως ηθοποιός της παράστασης.





Ταυτότητα παράστασης

Διασκευή-Σκηνοθεσία-Μουσική επιμέλεια: Γιάννης Λεοντάρης

Σκηνικά-Κοστούμια: Άση Δημητρολοπούλου

Επιμέλεια κίνησης: Νικολέτα Ξεναρίου

Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης

Βοηθός σκηνοθέτης: Μαριλένα Κατρανίδου



Διανομή ( με αλφαβητική σειρά)

Θανάσης Βλαβιανός, Παντελής Δεντάκης, Θανάσης Δήμου, Γιώργος Κριθάρας, Κατερίνα Λυπηρίδου, Γιώτα Μηλίτση, Ηλέκτρα Νικολούζου, Δημήτρης Πασσάς, Ερατώ Πίσση Μάνος Στεφανάκης.



Φωτογράφος παράστασης: Μυρτώ Αποστολίδου



Χώρος Διεξαγωγής:

Φρυνίχου 14, Πλάκα

τηλέφωνο ταμείου: 2103222464



Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Τετάρτη στις 18.00

Πέμπτη, Παρασκευή20:30

Σάββατο , Κυριακή 21:00



Τιμές Εισιτηρίων:

Τετάρτη & Παρασκευή: 15€ γενική, 10€ μειωμένο και 8€ οι άνεργοι

Πέμπτη: 10€ γενική είσοδος

Σάββατο: 18€ γενική και 12€ μειωμένο, ανέργων

Κυριακή: 16€ γενική και 12€ μειωμένο, ανέργων













Το Θέατρο Τέχνης ταξιδεύει στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ, στη Θεσσαλονίκη

Το Θέατρο Τέχνης ταξιδεύει στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ, στη Θεσσαλονίκη

Τετάρτη, 19/04/2017 - 20:09
Το Θέατρο Τέχνης ταξιδεύει στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ, στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσει στις 15 Μαΐου το έργο “Δεν πληρώνομαι, δεν πληρώνω” του Ντάριο Φο στο χώρο του εργοστασίου. Ένα από τα πλέον εμβληματικά έργα του Ιταλού νομπελίστα σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία του Παντελή Δεντάκη.



Για την οικονομική στήριξη της δράση μας, διοργανώνουμε μια ειδική παράσταση του “Δεν πληρώνομαι, δεν πληρώνω” την Δευτέρα 24 Απριλίου στις 21:00 στο Θέατρο Τέχνης, με δωρεάν είσοδο και ελεύθερη συνεισφορά. Πρόκειται για μια ευκαιρία να έρθει ο κόσμος σε επαφή με τους ανθρώπους της ΒΙΟ.ΜΕ και να γνωρίσει τα προϊόντα τους.



Η δράση γίνεται με την υποστήριξη και τη συνεργασία του Θεάτρου του Νέου Κόσμου.





Λίγα λόγια από τους εργαζομένους της ΒΙΟ.ΜΕ.

Εμείς οι εργαζόμενοι στην ΒΙΟ.ΜΕ. μετά  την εγκατάλειψη από την εργοδοσία το 2011, αποφασίσαμε μέσα από την  συνέλευση του σωματείου των εργαζομένων, την επαναλειτουργία του εργοστασίου με κάθε μέσο. Από εκείνη την στιγμή μέχρι και σήμερα δεν σταματήσαμε να αγωνιζόμαστε για τον σκοπό αυτό . Μπήκαμε στην διαδικασία να αλλάξουμε την παραγωγή με  μια διαφορετική φιλοσοφία ποιο φιλική προς το περιβάλλον και τον άνθρωπο και λειτουργούμε το εργοστάσιο κρατώντας ζωντανή την παραγωγή και τους ανθρώπους που συμμετέχουν. Συμμετέχουμε καθημερινά στην διαδικασία του  «εργατικού έλεγχου στην παραγωγή και στην αυτό/διεύθυνση μέσα από την συνέλευση των εργαζομένων»  και στην πρόταση προς όλη την εργατική τάξη για αυτοδιαχείριση στην παραγωγή και την ανάληψη της ευθύνης για την λειτουργία της κοινωνίας από εμάς τους ίδιους .



Αγωνιστικά οι εργαζόμενοι στην συνεργατική εργαζόμενων στην ΒΙΟ.ΜΕ. 





Λίγα λόγια για την παράσταση.



«Δεν πληρώνομαι, δεν πληρώνω» είναι η τελευταία εκδοχή της σπουδαίας κωμωδίας «Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω» (1974), όπου ο ίδιος ο συγγραφέας επανέφερε το 2010 προσθέτοντας τα νέα δεδομένα της οικονομικής κρίσης στην Ιταλία του 21ου αιώνα.



Επί σκηνής θα δούμε τουςΚάτια Γέρου, Γιώργο Μακρή, Ερατώ Πίσση, Πέτρο Σπυρόπουλο, Χρήστο Μαλάκηνα πρωταγωνιστούν στην πολιτική σάτιρα που αφορά δύο τίμιες οικογένειες που αγωνίζονται με όπλο την «ανυπακοή» κόντρα σε μια παράλογη κοινωνία.



Στην πόλη του Μιλάνο ξεσπάει ανταρσία. Οι γυναίκες κάνουν πλιάτσικο στα σούπερ-μάρκετ, οι εργάτες διακόπτουν την κυκλοφορία των τρένων, τα παιδιά πετροβολούν τους αστυνομικούς. Το σπίτι του νομοταγή προλετάριου Τζοβάνι και της “επαναστατημένης” Αντωνίας, γίνεται γιάφκα και τόπος συνάντησης ενός αναρχικού μπάτσου, ενός γκαστρωμένου καραμπινιέρου και ενός γέρου φιλοσόφου με άνοια. Και η ζωή όλων, γίνεται πιο όμορφη και συνάμα πιο ρημαγμένη.



Μετάφραση-Διασκευή-Σκηνοθεσία: Παντελής Δεντάκης

Σκηνικά-Κοστούμια: Γεωργία Μπούρδα

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Ηχητικό περιβάλλον: Σταύρος Γιαννουλάδης

Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριλένα Μόσχου

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου



Παίζουν:

Κάτια Γέρου, Γιώργος Μακρής, Ερατώ Πίσση, Χρήστος Μαλάκης, Πέτρος Σπυρόπουλος.





Ο φίλος μου ο Ντάριο

Κάποτε είχα έναν φίλο που τον έλεγαν Ντάριο. Πολύ παράξενος τύπος, όλο έλεγε κάτι περίεργα πράγματα, γι αυτό σταμάτησα να του μιλάω. Έλεγε πως ίσως μια μέρα οι άνθρωποι καταφέρουμε να φτιάξουμε ένα καλύτερο κόσμο. Έναν κόσμο, έλεγε, λιγότερο φανταχτερό, αλλά πιο δίκαιο. Έναν κόσμο που όλοι θα έχουμε να φάμε, όλοι θα έχουμε ένα σπίτι ζεστό, μια δουλειά για να ζήσουμε με αξιοπρέπεια την οικογένειά μας. Όλοι θα μπορούμε να πάμε μια βόλτα στη θάλασσα και στο βουνό, όλοι θα μπορούμε να γιορτάσουμε, να γελάσουμε, να φανταστούμε, να κοιτάξουμε τον ουρανό. Και όταν έρθει η “ώρα μας” να πεθάνουμε σαν άνθρωποι που έζησαν ελεύθεροι, έλεγε. Εγώ, του έλεγα, πως λέει ανοησίες. Πως αυτός ο κόσμος υπάρχει ήδη και πως δεν χρειάζεται να περιμένει κάτι άλλο. Τότε εκείνος χαμογελούσε και συνέχιζε να λέει τις ανοησίες του. Για να φτιάξουμε αυτόν τον καινούργιο κόσμο, έλεγε, πρέπει να σταματήσουμε να είμαστε ευγενικοί με τους καπιταλιστές. Πρέπει να στριμώξουμε τους καπιταλιστές σε έναν καμπινέ, να τους χώσουμε το κεφάλι στη χέστρα και να τραβήξουμε το καζανάκι. Πρέπει να μπούμε στο σούπερ-μάρκετ, να πάρουμε μακαρόνια, κρέας, ρύζι, λαχανικά, γάλα και να πούμε: “Κύριοι θα σας δώσω “τόσα” γι αυτά που πήρα, γιατί “τόσα” μου έχουν μείνει. Έχω πληρώσει από το πρωί το ρεύμα, το ενοίκιο, το νερό, το τηλέφωνο, την κωλοτράπεζα. Τόσα μου έχουν μείνει, τόσα θα σας δώσω”. Έλεγε – άκουσον άκουσον – πως τις τιμές δεν μπορούν να τις καθορίζουν οι καπιταλιστές, αλλά πρέπει να τις καθορίζει ο καθένας μας, ανάλογα με τα λεφτά που κερδίζει από τη δουλειά του. Έλεγε πως σ' αυτούς που σε εκμεταλλεύονται, σ' αυτούς που σε προδίδουν, σ' αυτούς που σε κοροϊδεύουν, πρέπει να τους κατεβάζεις το παντελόνι και να τους δίνεις μια γερή κλωτσιά στον κώλο. Τέτοια περίεργα πράγματα έλεγε ο φίλος μου ο Ντάριο. Γι αυτό σταμάτησα να του μιλάω. Τι παράξενος τύπος αυτός ο Ντάριο!

Παντελής Δεντάκης





Λίγα λόγια για το κείμενο

Η πρώτη γραφή του έργου γίνεται το 1974. Ο αρχικός τίτλος είναι Non si paga, non si paga (Δεν πληρώνω, δεν πληρώνω). Ο Ντάριο Φο γράφοντας μια ξεκαρδιστική φάρσα, προσπαθεί να μιλήσει για το Αυτονόητο: κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στην πραγματική και αξιοπρεπή Ζωή. Και αυτό είναι Κοινωνική υποχρέωση. Χρησιμοποιώντας τραγελαφικά γεγονότα, πρόσωπα και καταστάσεις, χλευάζει την λειτουργία και τις πρακτικές της εξουσίας, την αγριότητα του καπιταλισμού, την εγκληματική συνέργεια της θρησκείας. Κραυγάζει κωμικά για την άδικη δομή του οικονομικού συστήματος της Δύσης. Το έργο παίζεται για χρόνια στην Ιταλία, αλλά και σ' όλη την Ευρώπη. Ο ίδιος ο Φο το διατηρεί στο ρεπερτόριό του – είτε στο θέατρο είτε στους δημόσιους χώρους που παίζει (εργοστάσια, πλατείες, σχολεία κα). Ωστόσο το 2010, παίρνει πάλι το μολύβι του και “επανέρχεται”. Επηρεασμένος από την νέα παγκόσμια οικονομική πραγματικότητα – τις χαλαρές εργασιακές σχέσεις, την αύξηση της ανεργίας, την κυριαρχία του τραπεζικού συστήματος, τα δάνεια, τις εξώσεις – ξαναγράφει το έργο δίνοντας τον τίτλο Sotto paga non si paga, που θα το μεταφράζαμε κατά λέξη: “Χαμηλά αμειβόμενος, δεν πληρώνω”. Σ' αυτή τη δεύτερη γραφή, ο Φο είναι το ίδιο ξεκαρδιστικός. Όμως τώρα φαίνεται πιο σκοτεινιασμένος, πιο θολωμένος, πιο απαισιόδοξος. Μπορεί τα πράγματα να μην έχουν αλλάξει πάρα πολύ σήμερα. Η οικονομική αγριότητα και αδικία στην Ιταλία του 2010, ίσως δεν είναι πολύ μεγαλύτερη από εκείνη του 1974. Υπάρχει όμως μια βασική διαφορά. Τότε, υπάρχει ακόμα ζωντανή η Ελπίδα της Αριστεράς, για ανθρώπους σαν τον Ντάριο Φο. Σήμερα φαίνεται πως αυτή έχει χαθεί.





Video trailer:

https://www.youtube.com/watch?feature=youtu.be&v=OEIrbOQI3IA



Φωτογραφίες σε υψηλή ανάλυση:

https://www.dropbox.com/sh/g54i4bcaawasbnv/AAA15jJ8L_GeeIlefcTRxSDTa?dl=0