Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΟΚΔΕ - ERT Open
Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ: Να αποσυρθούν οι κατηγορίες ενάντια στους συντρόφους της ΟΚΔΕ. Όλοι στα δικαστήρια των Χανίων Τετάρτη 16/10

Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ: Να αποσυρθούν οι κατηγορίες ενάντια στους συντρόφους της ΟΚΔΕ. Όλοι στα δικαστήρια των Χανίων Τετάρτη 16/10

Πέμπτη, 10/10/2019 - 17:00

Να αποσυρθούν άμεσα οι χαλκευμένες κατηγορίες της αστυνομίας ενάντια στους συντρόφους Βαγγέλη Κιτσώνη και Γιάννη Φουφουδάκη.

Όλοι στα δικαστήρια των Χανίων Τετάρτη 16/10

Την 27η Απρίλη 2014 και κατά την προεκλογική καμπάνια  της Ο.Κ.Δ.Ε.  στα Χανιά, δύο αστυνομικοί της ασφάλειας (αφού ενημερώθηκαν από κάποιο καλοθελητή/χαφιεδάκο που εμφανίζεται και σαν μάρτυρας των αστυνομικών) επιτέθηκαν σχεδιασμένα στον σύντροφο Βαγγέλη Κίτσωνη χωρίς να επιδείξουν αστυνομική ταυτότητα και χωρίς καν να ανακοινώσουν την ιδιότητα  τους. Μάλιστα η αναίτια και βίαιη επίθεση αυτή προκάλεσε και την έντονη διαμαρτυρία αρκετών περαστικών που σοκαρίστηκαν από το περιστατικό.

Παρότι ο σύντροφος αιμορραγούσε ύστερα από χτύπημα στο κεφάλι συνελήφθη οδηγήθηκε στο αστυνομικό Μέγαρο Χανίων που κατηγορήθηκε για απρόκλητη επίθεση, για ξυλοδαρμό,  ακόμα και για την κλοπή του πορτοφολιού του ενός αστυνομικού ζητώντας να ομολογήσει τις κατηγορίες και να καταδώσει κάποιο  «συνεργό»!!! Ύστερα από την παρέμβαση και την πίεση τοπικών πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων η αστυνομία αναγκάστηκε να οδηγήσει τον σύντροφο σε εξέταση από ιατροδικαστή και σε εισαγωγή του σε νοσοκομείο, όμως  από την πίσω πόρτα για να μην γίνει αντιληπτός από κανένα. Ο σύντροφός αντί να μείνει στο νοσοκομείο όπως έπρεπε, οδηγήθηκε στην φυλακή του αστυνομικού Μεγάρου Χανίων για να ακολουθήσει η διαδικασία του αυτοφώρου.  Ταυτόχρονα, όπως φαίνεται από το κλητήριο θέσπισμα  ο ιατροδικαστής ανακάλυψε μώλωπες, αμυχές, στους δύο αστυνομικούς για να κάνει το παραμύθι αληθοφανές.

Η αστυνομία «βρήκε» τον συνεργό στο πρόσωπο του συντρόφου Γιάννη Φουφουδάκη (ο οποίος δεν βρίσκονταν καν στην Κρήτη) , μάλλον ανακάλυψε το όνομα του από την υποψηφιότητα του στις βουλευτικές εκλογές στον Νομό Ηρακλείου. Πρόκειται για τη γνωστή τακτική της αστυνομίας που για να «τυλίξει» τους αγωνιστές σε μια κόλλα χαρτί διαστρεβλώνει τα πραγματικά γεγονότα, αποκρύπτει την αλήθεια  και δημιουργεί ψευδή γεγονότα για να τους εξοντώσει ηθικά και οικονομικά.

Η Κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου δημιούργησε το Κράτος Εκτατής Ανάγκης που ενίσχυσε την αστυνομική βία και τις παρακρατικές επιθέσεις της σε αγωνιστές. Ύστερα από την ανυποχώρητη στάση του συντρόφου και τις παρεμβάσεις πολιτικών και τοπικών οργανώσεων η αστυνομία «υποσχέθηκε» ότι θα απέσυρε τις κατηγορίες. Τρία χρόνια μετά η Αστυνομία Χανίων επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ξεθάβει και επαναφέρει το περιστατικό με ακόμα περισσότερα ψέματα, οδηγώντας τους δύο συντρόφους στα δικαστήρια και κατηγορεί:

  • τον σύντροφο Βαγγέλη Κιτσώνη για αντίσταση κατά της αρχής και πρόκληση σωματικής βλάβης στους δύο αστυνομικούς
  • τον σύντροφο Γιάννη Φουφουδάκη για κλοπή πορτοφολιού αστυνομικού που περιείχε και 1200 Ευρώ!
  • και τους δυο μαζί για φθορά ξένης ιδιοκτησίας στο υποκατάστημα του Ο.Τ.Ε.

Επί Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ η δίκη αναβλήθηκε τέσσερις φορές και στις 16 Οκτωβρίου εκδικάζεται για 5η φορά. Η πρόφαση είναι δικαιολογίες όπως ασθένειες, κηδείες κτλ. των αστυνομικών μπάτσων και του χαφιέ τους. Οι σύντροφοί σέρνονται στα δικαστήρια για πέμπτη φορά με την νέα Κυβέρνηση Μητσοτάκη που υπόσχεται να εφαρμόσει το δόγμα «Νόμος και τάξη».

Δεν μας τρομοκρατούν! Οι κρατικοί μηχανισμοί θέλουν να τρομοκρατήσουν όσους αγωνίζονται, ενώ ταυτόχρονα οι μνημονιακές κυβερνήσεις έφτιαξαν το Νέο Σύστημα Εκμετάλλευσης που διάλυσε τις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία και την παιδεία, εξαθλίωσαν τους εργαζόμενους, νέους και συνταξιούχους, δημιούργησαν έναν τεράστιο στρατό ανέργων. Οι εργαζόμενοι και νέοι, δεν πρέπει σε καμιά περίπτωση να δεχτούμε τις νέες συνθήκες που θέλουν να επιβάλλουν. Δεν πρέπει να αφήσουμε να καταδικαστεί κανένας αγωνιστής με χαλκευμένες κατηγορίας της αστυνομίας και του μνημονιακού Κράτους Έκτακτης Ανάγκης.

Όλοι τη Τετάρτη 16 Οκτωβρη ώρα 9.00 στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χανίων  για να απαιτήσουμε την αθώωση των αγωνιστών

Κάτω τα χέρια από όλους τους αγωνιστές του εργατικού κινήματος, να σταματήσουν οι διώξεις

OΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Tετάρτη 22/5, 19:00, Προπύλαια - Κεντρική προεκλογική εκδήλωση της ΟΚΔΕ στην Αθήνα για τις Ευρωεκλογές

Tετάρτη 22/5, 19:00, Προπύλαια - Κεντρική προεκλογική εκδήλωση της ΟΚΔΕ στην Αθήνα για τις Ευρωεκλογές

Τρίτη, 21/05/2019 - 19:00

Ευρωεκλογές 2019

Κεντρική προεκλογική εκδήλωση της ΟΚΔΕ
Αθήνα, Τετάρτη 22/5 19:00 στα Προπύλαια

Ομιλητές:

ΜΠΟΥΜΠΟΥΛΙΜΑ ΠΑΟΥΛΙΝΒιομηχανικός εργάτης, μέλος της Αντεπίθεσης των Εργαζομένων 
ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΣΟΦΙΑΕργαζόμενη στις Τηλεπικοινωνίες, μέλος ΔΣ Ενιαίου Σωματείου Εργαζομένων VODAFONE–WIND–VICTUS

Για την Ενότητα και την Οργάνωση των Αγώνων

Ενάντια στα Μνημόνια, ενάντια σε παλιούς και νέους μνημονιακούς 

Ενάντια στη χούντα της Ε.Ε. και του Ευρώ 

Για να πάρουμε οι εργαζόμενοι, η νεολαία, τα φτωχά λαϊκά στρώματα την κατάσταση στα χέρια μας

Για μια Ευρώπη Δημοκρατική, Ριζοσπαστική, Σοσιαλιστική


ΟΚΔΕ: Δικαστικά αίσχη στη δίκη των ρατσιστών δολοφόνων του Σαχζάτ Λουκμάν -  Απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα ενάντια στην δικαστική αυθαιρεσία

ΟΚΔΕ: Δικαστικά αίσχη στη δίκη των ρατσιστών δολοφόνων του Σαχζάτ Λουκμάν - Απεργία πείνας του Δ. Κουφοντίνα ενάντια στην δικαστική αυθαιρεσία

Τετάρτη, 08/05/2019 - 21:00

Ανακοίνωση ΟΚΔΕ:

Ρατσιστικό αίσχος της μνημονιακής «δημοκρατίας των πλουσίων» – Έσπασαν τα ισόβια των δολοφόνων του Σαχζάτ Λουκμάν!

Η τροπή στη δίκη για τη δολοφονία του Πακιστανού μετανάστη Σαχζάτ Λουκμάν στα Πετράλωνα τον Ιανουάριο του 2013 δείχνει τον εξαιρετικά επικίνδυνο αντιδημοκρατικό κατήφορο όπου μας οδηγούν η άθλια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και όλες οι αστικές μνημονιακές δυνάμεις.

Το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο «έσπασε» τα ισόβια που είχαν επιβληθεί πρωτόδικα στους ρατσιστές δολοφόνους Δ. Λιακόπουλο και Χ. Στεργιόπουλο, επιβάλλοντας ποινή 21 ετών και 5 μηνών για τα αδικήματα της ανθρωποκτονίας κατά συναυτουργία με άμεσο δόλο, της οπλοφορίας, της οπλοχρησίας και της οπλοκατοχής . Κατά πλειοψηφία (6-1) αναγνώρισε το ελαφρυντικό της καλής συμπεριφοράς μετά την πράξη. Μάλιστα, ο πρόεδρος της έδρας, υιοθετώντας την γραμμή του συνηγόρου του Λιακόπουλου Α. Φούσσα (είναι υπερασπιστής του και στη δίκη της ΧΑ ως εγκληματικής οργάνωσης), επεσήμανε ότι «το δικαστήριο δεν συνδέει την επίμαχη πράξη με τη Χρυσή Αυγή, απλά ότι εκείνη τη στιγμή γνώριζαν ότι εκείνος είναι αλλοδαπός».

Επίσης, οι συνήγοροι αιτήθηκαν μεταχείριση ανάλογα με τα δεδομένα του νέου Ποινικού Κώδικα, που αναμένεται να ψηφιστεί σύντομα. Αυτό δείχνει και τους μεγάλους κινδύνους που κρύβει αυτή η αλλαγή, στην κατεύθυνση ενός ακόμα πιο ζοφερού Κράτους Έκτατης Ανάγκης.

Τέλος στα ψέματα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι αντιρατσιστής και προοδευτικός! Χέρι χέρι με τη ΝΔ και όλες τις αστικές δυνάμεις, ουρλιάζοντας για την «ανομία», καλλιεργούν συστηματικά εκτός από την μνημονιακή βαρβαρότητα  και το μίσος του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Με τα χαριεντίσματα του κάθε Κουρουμπλή με τους Αμβρόσιους. Με τις κτηνώδεις συμφωνίες ΕΕ–Τουρκίας και το αίσχος των στρατοπέδων συγκέντρωσης ενάντια σε πρόσφυγες/μετανάστες. Με το σύρσιμο της δίκης της ΧΑ, έχοντας αφήσει τους δολοφόνους του Φύσσα να κυκλοφορούν ελεύθεροι. Θέλοντας να φυτέψουν μια «σοβαρή» ακροδεξιά (όπως και με τους διάφορους «μακεδονομάχους»), ως εφεδρεία για το σάπιο πολιτικό σκηνικό τους.

Αυτή είναι η μνημονιακή «δημοκρατία των πλουσίων» και οι μηχανισμοί καταστολής της! Ενώ αφήνουν ουσιαστικά ατιμώρητο και ασύδοτο κάθε μέλος της ελίτ και τους πολιτικούς φίλους της, κάθε καταχραστή, ναρκέμπορο και φασιστοειδές, κάθε επιχειρηματία μαυραγορίτη ενάντια στους εργαζόμενους, τσακίζουν με σιδερένιο χέρι τους εργάτες, αγωνιστές, φτωχούς και αδύναμους. Ο κίνδυνος μιας ακόμα πιο βαθιάς αντιδημοκρατικής αναδίπλωσης είναι μεγάλος για τους εργαζόμενους, τη νεολαία, το κίνημα. Πρέπει να βάλουμε φρένο με ενωτικές, μαζικές, μαχητικές κινητοποιήσεις. Με ένα Ενιαίο Ταξικό Μέτωπο, να επιβάλλουμε στην πράξη τις ελευθερίες μας, την ισόβια καταδίκη των δολοφόνων του Λουκμάν. Να τσακίσουμε το ρατσισμό και το φασισμό, χρυσαυγίτικο και μνημονιακό.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΚΔΕ: Συγκέντρωση στα δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 17/4 - Άμεση αθώωση των συντρόφων της ΟΚΔΕ Βαγγέλη Κιτσώνη και Γιάννη Φουφουδάκη

ΟΚΔΕ: Συγκέντρωση στα δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 17/4 - Άμεση αθώωση των συντρόφων της ΟΚΔΕ Βαγγέλη Κιτσώνη και Γιάννη Φουφουδάκη

Σάββατο, 13/04/2019 - 21:00
Ολόκληρη η Ανακοίνωση από την «Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας», ΟΚΔΕ:



ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ !

Άμεση αθώωση των συντρόφων της ΟΚΔΕ

Βαγγέλη Κιτσώνη και Γιάννη Φουφουδάκη

 –

Συγκέντρωση στα δικαστήρια Χανίων, Τετάρτη 17/4, 9:00

Στις 27/4 /2014 κατά την προεκλογική καμπάνια  της Ο.Κ.Δ.Ε. στα Χανιά για τις ευρωεκλογές, δύο αστυνομικοί της ασφάλειας  επιτέθηκαν στο σύντροφo Βαγγέλη Κιτσώνη,  σχεδιασμένα (ενημερώθηκαν από κάποιο καλοθελητή/χαφιεδάκο), χωρίς να επιδείξουν αστυνομική ταυτότητα και χωρίς καν να ανακοινώσουν την ιδιότητα  τους. Αυτή η βίαιη επίθεση προκάλεσε την έντονη διαμαρτυρία αρκετών περαστικών που σοκαρίστηκαν από το περιστατικό. Παρότι ο σύντροφος αιμορραγούσε ύστερα από χτυπήματα των αστυνομικών στο κεφάλι κρατήθηκε για ώρες στο αστυνομικό τμήμα. Εκεί κατηγορήθηκε για αντίσταση κατά της αρχής, απρόκλητη επίθεση, ξυλοδαρμό,  ακόμα και για την κλοπή του πορτοφολιού του ενός αστυνομικού (!), ζητώντας μάλιστα να ομολογήσει τις κατηγορίες και να καταδώσει κάποιον «συνεργό»!

Ύστερα από την παρέμβαση και την πίεση τοπικών πολιτικών και κοινωνικών οργανώσεων η αστυνομία αναγκάστηκε να οδηγήσει τον σύντροφο σε εξέταση από ιατροδικαστή και σε εισαγωγή του για εξετάσεις σε νοσοκομείο, από την πίσω πόρτα όμως για να μην γίνει αντιληπτός από κανέναν. Ταυτόχρονα, όπως φαίνεται από το κλητήριο θέσπισμα ο ιατροδικαστής ανακάλυψε μώλωπες, αμυχές, εκχυμώσεις… στους δύο αστυνομικούς.  Τρία χρόνια μετά η Αστυνομία Χανίων με την συνενοχή της κυβέρνησης ξεθάβει και επαναφέρει το περιστατικό με ακόμα περισσότερα ψέματα, σέρνοντας και τον σύντροφο Γιάννη Φουφουδάκη στα δικαστήρια και κατηγορεί:

  • τον σύντροφο Β.Κιτσώνη για αντίσταση κατά της αρχής και πρόκληση σωματικής βλάβης στους δύο αστυνομικούς
  • τον σύντροφο Γ. Φουφουδάκη, που δεν ήταν καν στην Κρήτη, για κλοπή πορτοφολιού αστυνομικού που περιείχε 1200 ευρώ
  • και τους δυο μαζί για φθορά ξένης ιδιοκτησίας στο υποκατάστημα του Ο.Τ.Ε. !

           

Ύστερα από πέντε χρόνια και τρείς αναβολές η δίκη αναμένεται να διεξαχθεί  στις 17/4 ένα μήνα περίπου πριν της ευρωεκλογές. Οι διώξεις αυτές είναι καθαρά πολιτικές. Η αστυνομία των Χανίων επιτέθηκε στοχευόμενα στου συντρόφους γνωρίζοντας από τον χαφιεδάκο της, ότι διακινούσαν υλικό που προπαγάνδιζε την έξοδο της χώρας από το Ευρώ και την Ε.Ε., την κατάργηση των μνημονίων, την Κυβέρνηση των Εργαζομένων, τον διεθνισμό και  την επανάσταση.

Οι κρατικοί μηχανισμοί θέλουν να φιμώσουν όσους αγωνίζονται, ενώ ταυτόχρονα οι μνημονιακές κυβερνήσεις διαλύουν τις εργασιακές σχέσεις, την κοινωνική ασφάλιση, την υγεία και την παιδεία, εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους, νέους και συνταξιούχους, δημιουργούν έναν τεράστιο στρατό ανέργων και ετοιμάζουν τα νέα βάρβαρα μέτρα απίστευτης σκληρότητας, προσπαθώντας να επιβάλλουν ολοκληρωτικά ένα Νέο Σύστημα Εκμετάλλευσης. Το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης των Σαμαρά-Βενιζέλου, που χτίστηκε με  επιθέσεις  της αστυνομίας και δικαστικές διώξεις απέναντι σε αγωνιστές του κινήματος το συνεχίζει και η κυβέρνηση Τσίπρα. Την ίδια στιγμή που παραπέμπονται σε δίκη αγωνιστές του εργατικού κινήματος και επιβάλλονται σκανδαλώδεις και εξοντωτικές ποινές σε εργαζόμενους και φτωχούς (καθαρίστριες κ.ά.),  παιδεραστές αστοί πολιτικοί πέφτουν στα «μαλακά» και δεν φυλακίζονται, πρεζέμποροι και εγκληματίες βαφτίζονται επιχειρηματίες, φασίστες δολοφόνοι όπως ο δολοφόνος του Π. Φύσσα, Ρουπακιάς, κυκλοφορούν ελεύθεροι.

Σε μια πόλη όπως τα Χανιά που έχει γίνει λημέρι των φονιάδων του ΝΑΤΟ, η κατασκευή αυτών των κατηγοριών έχει σαν σκοπό να τρομοκρατήσει όσους θέλουν να αγωνιστούν για το τσάκισμα των μνημονίων, την διάλυση της αντιδραστικής και ιμπεριαλιστικής Ε.Ε, την οικοδόμηση μιας άλλης κοινωνίας, συνολικά την κατάργηση της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.  

Όλοι την Τετάρτη  17 Απρίλη 9:00,  στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χανίων 

για να απαιτήσουμε την αθώωση των αγωνιστών!

OΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΟΚΔΕ - Κάτω τα χέρια απ' τη Βενεζουέλα! - Διαδήλωση: Τετάρτη 27/3, 6:30μμ, Προπύλαια - Αμερικανική πρεσβεία

ΟΚΔΕ - Κάτω τα χέρια απ' τη Βενεζουέλα! - Διαδήλωση: Τετάρτη 27/3, 6:30μμ, Προπύλαια - Αμερικανική πρεσβεία

Πέμπτη, 21/03/2019 - 19:00


Η Ανακοίνωση ΟΚΔΕ:


Να ηττηθεί το πραξικόπημα του αντιδραστικού Γουαϊδό και των ιμπεριαλιστών

Υπεράσπιση και Βάθεμα της «Μπολιβαριανής Επανάστασης»,
για τη νίκη των εργατικών και λαϊκών μαζών
Διαδήλωση: Τετάρτη 27/3, 6:30μμ, Προπύλαια - Αμερικανική πρεσβεία

Η προσπάθεια πραξικοπηματικής ανατροπής της κυβέρνησης Μαδούρο, που ξεκίνησε με την αυτοανακήρυξη του Γουαϊδό σε πρόεδρο στις 23 Γενάρη, προς το παρόν απέτυχε. Η αποκαλούμενη «ανθρωπιστική βοήθεια» –Δούρειος Ίππος της ιμπεριαλιστικής εισβολής–, που συγκέντρωσαν στα σύνορα με την Κολομβία οι δυτικοί ιμπεριαλιστές, απετράπη να περάσει στην Βενεζουέλα. Η επίθεση της αντίδρασης όμως κάθε άλλο παρά σταμάτησε. Με νέα σαμποτάζ στην οικονομία της χώρας (πρόκληση μεγάλου μπλακ άοόυτ), κυρώσεις, βίαιες διαδηλώσεις, ακόμα και καταλήψεις των πρεσβειών της Βενεζουέλας στο εξωτερικό,  η ντόπια αντίδραση και οι ιμπεριαλιστές βάζουν όλες τις δυνάμεις τους να τσακίσουν την "Μπολιβαριανή Επανάσταση". [...]

Η ΟΚΔΕ καταδικάζει απερίφραστα κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Βενεζουέλα και στέκεται αλληλέγγυα στο πλευρό των εργατικών μαζών και στην υπεράσπιση των κατακτήσεων τους. Η ήττα των ιμπεριαλιστών και της αντίδρασης στη Βενεζουέλα θα είναι και δική μας νίκη ενάντια στους αντιδραστικούς κάθε απόχρωσης και στην Ελλάδα, που κάνουν το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης όλο και πιο μαύρο δουλεύοντας χέρι–χέρι: είτε είναι ανοιχτά δεξιοί–ακροδεξιοί (Μητσοτάκης, Χρυσαυγίτες κ.λπ.) είτε λυσσασμένοι «κεντρώοι» και «προοδευτικοί»  (Τσίπρας) που μας εκφοβίζουν με το σκιάχτρο του «σοσιαλιστή δικτάτορα Μαδούρο» και λιβανίζουν τη «δημοκρατία» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ.

– Διεθνιστική Αλληλεγγύη με τον λαό της Βενεζουέλας!

– Κάτω η μαριονέτα Γουαϊδό και οι ιμπεριαλιστές πάτρωνες του!

– Να ηττηθεί το ιμπεριαλιστικό πραξικόπημα!
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Διαβάστε όλη την ανακοίνωση εδώ: www.okde.gr/archives/9209
8 ΜΑΡΤΗ: Μέρα της Γυναίκας, Μέρα Αγώνα | ΟΚΔΕ

8 ΜΑΡΤΗ: Μέρα της Γυναίκας, Μέρα Αγώνα | ΟΚΔΕ

Παρασκευή, 08/03/2019 - 10:00

Το γυναικείο κίνημα, αναπόσπαστο κομμάτι του εργατικού κινήματος ενάντια σε μνημόνια, πόλεμο, ρατσισμό, καταστολή

Η 8 Μάρτη –παρά την προσπάθεια των αστών πολιτικών και των επιτελείων τους να την περιορίσουν, στην καλύτερη περίπτωση, σε ένα ζήτημα ισότητας των δύο φύλων ή να την εκφυλίσουν σε μια ανώδυνη επέτειο– είναι η μέρα που τιμούμε πάνω απ’ όλα τις εργάτριες γυναίκες που αγωνίστηκαν, αγωνίζονται και θα αγωνίζονται ενάντια στην ταξική καταπίεση.

Το γυναικείο κίνημα έχει τις ρίζες του στους αιματοβαμμένους αγώνες των εργατριών στα κλωστοϋφαντουργεία των ΗΠΑ τον 19ο αιώνα, που διεκδικούσαν υψηλότερους μισθούς, λιγότερες ώρες εργασίας (αναγκάζονταν να δουλεύουν μέχρι και 16ωρα!), καλύτερες εργασιακές συνθήκες. Η επέτειος θεσπίστηκε σε παγκόσμιο επίπεδο το 1910, στο 2ο Διεθνές Συνέδριο Σοσιαλιστριών στην Κοπεγχάγη, ως παγκόσμια ημέρα γυναικείων αγώνων και διεκδικήσεων, ύστερα από πρόταση του βορειοαμερικανικού Σοσιαλιστικού Κόμματος και της γερμανίδας σοσιαλίστριας Κλάρα Τσέτκιν. Ο ξεσηκωμός των εργατριών στα κλωστοϋφαντουργεία της Πετρούπολης 7 χρόνια αργότερα θα πυροδοτήσει την ίδια την Φεβρουαριανή επανάσταση και την πτώση του Τσάρου. Οι γυναικείοι αγώνες έχουν προτάξει ιστορικές διεκδικήσεις όπως το δικαίωμα ψήφου, την ισότητα μισθών και εργασιακών δικαιωμάτων, την ελευθερία αυτοδιάθεσης του σώματος, την ελευθερία συνδικαλιστικής δράσης, την πάλη ενάντια στον μιλιταρισμό και τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Στην   Ελλάδα,   η   πρώτη   γυναικεία   απεργία  που  έχει  καταγραφεί  είναι  όταν  απήργησαν  οι  υφάντρες  στο  εργοστάσιο  των  αδελφών  Ρετσίνα  στον  Πειραιά  στις  13  Απρίλη  το  1892,  επειδή  η  εργοδοσία  ήθελε  να  μειώσει  τις  αποδοχές  τους. Το 1952, οι γυναίκες καταφέρνουν να αποκτήσουν το δικαίωμα του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι». Ανατρέχοντας στην ιστορία του ελληνικού εργατικού κινήματος θα δούμε τις γυναίκες εργαζόμενες να πρωτοστατούν στους αγώνες της εργατικής τάξης, να δίνουν ακόμα και τη ζωή τους για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων και των συμφερόντων της.

Οι γυναίκες, πρώτα θύματα της καπιταλιστικής βαρβαρότητας

Παρά τις κατακτήσεις του γυναικείου κινήματος, η ισότητα στην εργασία, στην οικογένεια ακόμα και στο ίδιο το δικαίωμα στη ζωή είναι ακόμη ζητούμενο.

Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι και η κολοσσιαία επίθεση ενάντια στην εργατική τάξη και τους λαούς, με εκατομμύρια θύματα σε ολόκληρο τον πλανήτη, έχουν επιβάλλει βαρύ ανθρώπινο φόρο στις γυναίκες. Μόνο ο πόλεμος στη Συρία κόστισε πάνω από 400.000 αμάχους δολοφονημένους, στην πλειοψηφία τους γυναίκες και παιδιά. Οι καθημερινές δολοφονίες μεταναστών/στριών στη Mεσόγειο, η ταλαιπωρία τους και οι άθλιες συνθήκες στα κέντρα κράτησης έχουν σαν πρώτα θύματα γυναίκες και παιδιά.  Το δουλεμπόριο, εκμεταλλευόμενο τη νέα φουρνιά εξαθλιωμένων και ανυπεράσπιστων γυναικών, κάνει χρυσές δουλειές εξαγοράζοντας, απαγάγοντας και εξαναγκάζοντας μετανάστριες –και όχι μόνο– να ζήσουν μια ζωή χειρότερη κι απ’ το θάνατο.

Γυναίκα και Εργασία…

Οι γυναίκες πλήττονται με μεγαλύτερη σφοδρότητα από τη φτώχεια, την ανεργία, τη μερική απασχόληση και την ανασφάλιστη εργασία.  Οι ίσες ευκαιρίες στη δουλειά, η μισθολογική ισότητα και οι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας δεν ισχύουν στην πράξη, παρά μένουν μόνο στα χαρτιά. Το 60% των εργαζόμενων γυναικών στις ΗΠΑ έχει χαμηλότερες απολαβές από ότι οι άνδρες συνάδελφοί τους, ενώ η πληρωμένη άδεια μητρότητας δεν υφίσταται ούτε καν νομικά. Παγκόσμια οι γυναίκες είναι αυτές που καταλαμβάνουν τις περισσότερες θέσεις εργασίας μερικής απασχόλησης έναντι της πλήρους, όπως και θέσεις που συγκαταλέγονται ανάμεσα σε αυτές με τις χειρότερες συνθήκες εργασίας, όπως ο επισιτισμός και το εμπόριο. Ταυτόχρονα οι γυναίκες εργαζόμενες δεν έχουν καταφέρει να αποδεσμευτούν από την σκλαβιά του νοικοκυριού. Πέρα από την καταπίεση στη δουλειά, κάθε μέρα τις περιμένει η οικιακή εργασία, η οποία φυσικά είναι απλήρωτη. Η φροντίδα των παιδιών, των ηλικιωμένων και των ασθενών πέφτει κι αυτή στις γυναίκες.

Στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα των μνημονίων, η ανεργία είναι γένους θηλυκού με ποσοστό 23,4% (σύμφωνα με το επίσημο ποσοστό, γιατί το πραγματικό είναι μεγαλύτερο) κατά το τελευταίο τρίμηνο του 2018. Η γλώσσα των αριθμών γίνεται ακόμα πιο σκληρή παρατηρώντας το ποσοστό των εγγεγραμμένων μακροχρόνιων ανέργων στις γυναίκες, που ανέρχεται σε 64,5% έναντι 36% στους άνδρες. Σημαντική απόκλιση (πάνω από 40%) παρουσιάζει και η διαφορά των συνολικών αποδοχών μεταξύ των δύο φύλων. Τα νούμερα θα ήταν ακόμα μεγαλύτερα, αν ήταν δυνατόν να συνυπολογίσουμε και την τεράστια γυναικεία στρατιά ανέργων, που αναγκάζεται να μην δουλέψει ώστε να ασχοληθεί με την ανατροφή των παιδιών και την απλήρωτη οικιακή εργασία. Φυσικά, τις γυναίκες που εγκλωβίζονται μέσα στο σπίτι και την οικογένεια οι αστικές κυβερνήσεις και στατιστικές τις υπολογίζουν ως άεργες, άρα «άχρηστες»…

Έγκυες γυναίκες απολύονται με τις ευλογίες του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και του Αρείου Πάγου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απόλυση της εγκύου εργαζόμενης από την εταιρεία Vresnet κ.ά.  Όταν πρόκειται για εργάτριες και εργάτες, τα αστικά δικαστήρια δεν δείχνουν καμία επιείκεια ή ακόμα χειρότερα δικάζουν και αποφασίζουν με σκοπό να εξοντώσουν και να τσακίσουν κάθε διεκδίκηση. Πρόσφατο παράδειγμα η καταδίκη καθαρίστριας μητέρας 13 παιδιών (τα 5 από αυτά είναι ανήλικα) σε 8ετή φυλάκιση, επειδή «πλαστογράφησε» το απολυτήριο δημοτικού αλλάζοντας τον χρόνο αποφοίτησης για να βρει δουλειά. Από την άλλη, όσες περιπτώσεις προχωρούν σε δίκη και αφορούν εργοδότες, φασίστες ή αστυνομικούς, στην πλειοψηφία των περιπτώσεων αυτοί πέφτουν στα μαλακά.

Η οικονομική κρίση, η φτώχεια και η εξαθλίωση ενισχύουν τα φαινόμενα βίας εντός κι εκτός της οικογένειας. Η Ελλάδα κατέχει την τρίτη θέση στη μαύρη λίστα των καταγεγραμμένων βιαιοπραγιών και σεξουαλικών παρενοχλήσεων σε γυναίκες στην Ευρώπη. Σύμφωνα με το ΕΚΚΕ (Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών) τα ποσοστά της πορνείας (εργασία στο σεξ με πληρωμή) στην Ελλάδα τα χρόνια των μνημονίων έχουν εκτοξευθεί κατά 150% (στην συντριπτική πλειοψηφία τους αφορούν, φυσικά, ελληνίδες και μετανάστριες γυναίκες), ενώ οι περισσότερες ελληνίδες εκδιδόμενες απάντησαν (στα πλαίσια της έρευνας) ότι παλαιότερα είχαν άλλες δουλειές, αναγκάστηκαν, όμως, να στραφούν στην πορνεία προκειμένου να συντηρήσουν τις ίδιες και τις οικογένειες τους.

…Τρομακτικές οι διαστάσεις της βίας ενάντια στις γυναίκες

Τα περιστατικά βιαιοπραγίας, βιασμών, σεξουαλικών παρενοχλήσεων, αλλά και δολοφονιών γυναικών, αυξάνονται με επικίνδυνο ρυθμό. Στις ΗΠΑ, 2 στις 3 εργαζόμενες έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση από τους προϊσταμένους ή τους ίδιους τους εργοδότες τους. Σε αντίθεση με τα φασιστικά παραληρήματα ενάντια στους μετανάστες, οι πραγματικοί βιαστές των γυναικών θα πρέπει να αναζητηθούν πρώτα και κύρια στα στελέχη, τους εργοδότες και όλη την αστική κουστωδία. Μπροστά σε αυτές τις κτηνωδίες, το γυναικείο κίνημα στις ΗΠΑ βρίσκει νέες μορφές έκφρασης και ελπιδοφόρα μαζικότητα. Toν περασμένο Σεπτέμβρη στις ΗΠΑ, χιλιάδες κυρίως αφροαμερικάνες και λατίνες, πάμφτωχες εργαζόμενες της πολυεθνικής αλυσίδας των φαστφουντάδικων Mc Donald έκαναν στάση εργασίας και κατέβηκαν σε διαδηλώσεις σε δέκα αμερικανικές πολιτείες, απαιτώντας να σταματήσει η εργοδοσία την υποκριτική σιωπή της και την συστηματική κάλυψη των βίαιων σεξουαλικών επιθέσεων που υφίστανται οι εργαζόμενες από τους προϊσταμένους, αλλά και τους πελάτες των καταστημάτων της. Σε συνεργασία με το εργατικό κίνημα των 15 δολαρίων ( «Fight for 15$») που αγωνίζεται εδώ και χρόνια για την αύξηση στα 15 δολάρια του κατώτατου ωρομισθίου, το γυναικείο κίνημα ενάντια στους βιασμούς και τη σεξουαλική παρενόχληση, έχει πυροδοτήσει εξελίξεις τόσο στις ΗΠΑ όσο και σε διεθνές επίπεδο. Αξίζει να αναφερθεί η μαζική απεργία στην Google, όπου χιλιάδες εργαζόμενοι και εργαζόμενες έκλεισαν τους χώρους εργασίας σε διάφορες χώρες (Λονδίνο, Τόκιο, Νέα Υόρκη κτλ) και κατέβηκαν στους δρόμους σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τη συστηματική κάλυψη των σεξουαλικών παρενοχλήσεων από ανώτερα στελέχη, όπως του διαβόητου Andy Rubin (δημιουργός του τηλεφώνου Android). Με σύνθημα το «τέλος των βιασμών και των βιαιοπραγιών στη δουλειά και την οικογένεια» έχουν ξεπηδήσει γυναικεία κινήματα και σε διάφορες άλλες χώρες όπως η Ινδία, το Βέλγιο και το Πουέρτο Ρίκο. Στην Ιρλανδία, το κίνημα υπέρ της αυτοδιάθεσης του σώματος και για το δικαίωμα στην άμβλωση κυοφορούσε ριζοσπαστικά αιτήματα κατά του θεσμού της εκκλησίας και των αναχρονιστικών του επεμβάσεων στο σύνταγμα, καταλήγοντας σε δημοψήφισμα (Μάιος 2018) υπέρ της αλλαγής του νομοθετήματος περί απαγόρευσης των αμβλώσεων με ποσοστό 66,4% .

Ο δρόμος για τη νίκη, μακρύς και δύσκολος… αλλά ο μόνος

Το επίπεδο επιτυχίας αυτών των αγώνων εξαρτάται από το πως θα καταφέρουν να ενωθούν τα αιτήματα του γυναικείου κινήματος με τις συνολικές διεκδικήσεις των εργαζομένων, σε μια ταξική συμμαχία με σοσιαλιστική προοπτική. Οι καπιταλιστές προσπαθούν με όλα τα μέσα να μας διαιρέσουν (με βάση το φύλο, το έθνος κ.ά.). Για να διαλύσουν κάθε αγωνιστική και ταξική συνείδηση, χρησιμοποιούν ή και κατασκευάζουν διαφορετικές «ταυτότητες», που θέλουν οι ίδιοι και οι μηχανισμοί τους (ΜΜΕ, αστικές και κυβερνητικές «ΜΚΟ», φιλανθρωπία της «καλής κοινωνίας» κ.λπ.) να τις διαχειρίζονται ως οι μόνοι «προοδευτικοί» και υπερασπιστές της «ανεκτικότητας». Ώστε να αποπροσανατολιζόμαστε από την κύρια διαίρεση στην κοινωνία, αυτή των εργατών με τα αφεντικά, αυτών που  παράγουν τον πλούτο και αυτών που τον εκμεταλλεύονται και τον κλέβουν. Πρόκειται για μια ακόμα μεγάλη ιδεολογική και ηθική επίθεση στην εργατική τάξη, που δεν έχει καμία σχέση με τα πραγματικά προβλήματα και αγώνες των γυναικών.

H διπλή καταπίεση των γυναικών δεν ίσχυε πάντα και δεν θα ισχύει εσαεί. Οι γυναίκες δεν ήταν πάντα το καταπιεσμένο φύλο. Στην πρωτόγονη κοινωνία οι γυναίκες ήταν ίσες με τους άνδρες. Η ανισότητα σε όλα τα κοινωνικά φαινόμενα γεννιέται μαζί με την ατομική ιδιοκτησία, το κράτος, τις άρχουσες τάξεις. Η καταπίεση των γυναικών διατρέχει όλες τις ταξικές κοινωνίες (δουλεία, φεουδαρχία, καπιταλισμό). Ο Μαρξ και ο Ένγκελς (ιδιαίτερα μέσα από το έργο του δεύτερου «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους») απέδειξαν ότι η ανισοτιμία των φύλων σε βάρος της γυναίκας ως κοινωνικό φαινόμενο,  πηγάζει από τις ταξικές σχέσεις εκμετάλλευσης, ενώ η λήξη του θα έρθει όταν εκλείψουν και οι όροι που το δημιούργησαν. Με απλά λόγια, για να απελευθερωθεί πλήρως η γυναίκα από τα δεσμά της πρέπει να εξαλειφθεί η εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο, να προχωρήσουμε στην ανατροπή του καπιταλισμού, στη Σοσιαλιστική Επανάσταση, σε μια πορεία προς την αταξική κοινωνία, τον Κομμουνισμό. Η Οκτωβριανή Επανάσταση (και όλες οι μεγάλες στιγμές του εργατικού και επαναστατικού κινήματος), πριν από τον σταλινικό εκφυλισμό της, δίνει ένα λαμπρό παράδειγμα γι’ αυτό.

Το γυναικείο κίνημα και πολλές δυνάμεις της αριστεράς (κυρίως οι ρεφορμιστές) πολλές φορές αποπροσανατολίζονται από την κυρίαρχη ιδεολογία, τις επιθέσεις, τη διαίρεση και συνειδητή σύγχυση και αποπολιτικοποίηση που κατευθύνεται προς το σύνολο της εργατικής τάξης. Η ουσία της πάλης ενάντια στην καταπίεση των γυναικών δεν μπορεί παρά να περνάει πρωτίστως μέσα από τις εργατικές διεκδικήσεις, την πάλη για την λύση των προβλημάτων των εργαζομένων. Τους εργατικούς αγώνες με υποκείμενα και πρωταγωνίστριες τις γυναίκες, την ανάδειξη μιας επαναστατικής ηγεσίας της εργατικής τάξης όπου οι γυναίκες παίζουν πρωταγωνιστικό ρόλο.

Ο αγώνας των γυναικών πρέπει να συνδέεται με τους συνολικούς αγώνες ενάντια στην καταπίεση, τον πόλεμο, την φτώχεια, τη βαρβαρότητα του συστήματος. Για να κερδίσει πρέπει να ξεκινάει με τα προβλήματα που απασχολούν σήμερα τις γυναίκες και τους εργαζόμενους, να προσπαθεί να επιβάλλει λύσεις με έναν μαχητικό και οργανωμένο τρόπο και να στοχεύει στην κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης, δηλαδή στην επανάσταση και τον σοσιαλισμό.

ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ/ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ ΓΙΑ:

  • ΚΑΜΙΑ ΜΙΣΘΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΗ ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ – ΑΥΞΗΣΗ ΜΙΣΘΟΥ ΣΤΑ 751 ΕΥΡΩ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΓΙΑ ΟΛΕΣ/ΟΛΟΥΣ – ΡΙΖΙΚΗ ΑΥΞΗΣΗ ΤΩΝ ΑΔΕΙΩΝ, ΕΠΙΔΟΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΓΟΝΕΙΣ.
  • ΔΗΜΟΣΙΑ–ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ, ΥΓΕΙΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ – ΔΟΜΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΕΥΚΟΛΥΝΣΗ ΤΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΛΑΦΡΥΝΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΙΑΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ (ΟΛΟΗΜΕΡΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΚΑΙ ΔΩΡΕΑΝ ΒΡΕΦΟΝΗΠΙΑΚΟΙ ΣΤΑΘΜΟΙ/ΣΧΟΛΕΙΑ, ΚΕΝΤΡΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ Κ.ΛΠ.) –
  • ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ ΣΤΙΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΕΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ– ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΑΠΟ ΕΡΓΟΔΟΤΗ ΣΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ/ΕΣ
  • ΤΣΑΚΙΣΜΑ ΤΩΝ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΩΝ ΠΑΡΕΝΟΧΛΗΣΕΩΝ ΜΕΣΑ ΚΙ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗΣ ΚΑΙ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ, ΤΗΣ ΕΜΠΟΡΙΑΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ
  • ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΚΑΙ ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ/ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ/ΕΛΕΥΘΕΡΙΩΝ– ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ
  • ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ/ΣΤΡΙΩΝ, ΙΣΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ/ΕΣ – ΣΥΝΟΡΑ ΑΝΟΙΧΤΑ, ΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ – ΑΣΦΑΛΗ – ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗ – ΠΛΗΡΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΩΝ–ΕΠΑΝΕΝΩΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΤΟΥΣ
  • ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ – ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ – ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΕΕ. ΔΙΕΘΝΙΣΜΟΣ – ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ.
  • ΠΑΛΗ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΙ ΤΙΣ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ
  • ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΠΟΥ ΘΑ ΕΦΑΡΜΟΣΕΙ ΕΝΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Ρία Κατζέλη

// okde //
ΟΚΔΕ: Κάτω τα χέρια απ’ τη Βενεζουέλα! – Συγκεντρώσεις και πορείες σε Θεσσαλονίκη (30/1) και Αθήνα (31/1)

ΟΚΔΕ: Κάτω τα χέρια απ’ τη Βενεζουέλα! – Συγκεντρώσεις και πορείες σε Θεσσαλονίκη (30/1) και Αθήνα (31/1)

Τετάρτη, 30/01/2019 - 08:00

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΤΕΤΑΡΤΗ 30/1, 6μμ, Αριστοτέλους με Τσιμισκή –
Συγκέντρωση και διαμαρτυρία στο προξενείο των ΗΠΑ 

ΑΘΗΝΑ: ΠΕΜΠΤΗ 31/1, 6:30μμ – Πορεία από τα Προπύλαια σε Βουλή – Γραφεία ΕΕ – Πρεσβεία ΗΠΑ

Να ηττηθεί το πραξικόπημα του αντιδραστικού Γκουάιδο και των ιμπεριαλιστών στη Βενεζουέλα

Υπεράσπιση και Βάθεμα της «Μπολιβαριανής Επανάστασης», για τη νίκη των εργατικών και λαϊκών μαζών

Στις 23 Ιανουαρίου, οι ΗΠΑ σε συνεργασία με την εγχώρια αντίδραση στην Βενεζουέλα, ξεκίνησαν ένα πραξικόπημα ενάντια στον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας Νικολάς Μαδούρο και την κυβέρνησή του, αναγνωρίζοντας τον Χουάν Γκουάιδο, επικεφαλής της νόθας «Εθνοσυνέλευσης», ηγέτη της αντιδραστικής και νεοφιλελεύθερης «αντιπολίτευσης», ο οποίος αυτοανακυρήχθηκε  «μεταβατικός πρόεδρος». Η κυβέρνηση των ΗΠΑ με τον αντιπρόεδρο Μάικ Πενς και τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και ακολούθως μια «συμμαχία προθύμων» στη Λ. Αμερική (Βραζιλία, Κολομβία, Αργεντινή, Παραγουάη, Χιλή, Γουατεμάλα, Εκουαδόρ) –οι περισσότερες χώρες με δεξιούς–ακροδεξιούς προέδρους– αναγνώρισαν τον Γκουάιδο. Ακυρώνοντας κάθε έννοια λαϊκής/εθνικής κυριαρχίας και την απόφαση του Βενεζουελάνικου λαού να ορίζει τις τύχες του, επεμβαίνουν με ωμό και προκλητικό τρόπο στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πώς οι λαοί δεν είναι γι’ αυτούς τίποτα μπροστά στα συμφέροντα μιας χούφτας πολυεθνικών, επιχειρηματιών και των πολιτικών τους αντιπροσώπων.

Οι δήθεν υπέρμαχοι της δημοκρατίας έσπευσαν αμέσως να αναγνωρίσουν τον σφετεριστή πραξικοπηματία Γκουάιδο, ο οποίος δεν είχε καν θέσει προεδρική υποψηφιότητα στις προηγούμενες εκλογές (Μάιος 2018, όπου αναδείχτηκε ο Μαδούρο με 67,8%) και «ψήφισε» ο ίδιος τον εαυτό του! Από κοντά ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ πήρε θέση ενάντια στον Μαδούρο –πράγμα που έχουν κάνει οι Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία κ.ά.–, καλώντας και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να προχωρήσουν στην αναγνώριση του Γκουάιδο. Οι ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους, όταν δεν τους αρέσουν συγκεκριμένα καθεστώτα και αποτελέσματα εκλογικών διαδικασιών, επιχειρούν να τα ανατρέψουν χωρίς να διστάζουν μπροστά σε οποιοδήποτε μέσο. Δήθεν τους ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες του Βενεζουελάνικου λαού, χαρακτηρίζοντας τον Μαδούρο «δικτάτορα» και το καθεστώς του «διεφθαρμένο». Στην πραγματικότητα το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ελέγξουν αυτό που θεωρούν «πίσω αυλή» τους (Λ. Αμερική), η αποτροπή της οικονομικής και πολιτικής διείσδυσης των νεοαναδυόμενων δυνάμεων στην περιοχή (Ρωσία, Κίνα) και να βάλουν χέρι στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Βενεζουέλας.

Είναι τα δικά τους «ζωτικά συμφέροντα» που επιχειρούν να προστατεύσουν και μαζί με αυτά να ταΐσουν και να στήσουν στα πόδια του ένα μαύρο μέτωπο συναποτελούμενο από δεξιά, ακροδεξιά και ούλτρα νεοφιλελεύθερα καθάρματα, για να στραγγαλίσουν τις κατακτήσεις της «Μπολιβαριανής Επανάστασης», που για πρώτη φορά στην πολύπαθη ιστορία τους είχαν γνωρίσει τα τελευταία 20 χρόνια οι λαϊκές μάζες της Βενεζουέλας, με πρωτοστάτη τη μεγάλη μορφή του εκλιπόντος Ούγκο Τσάβες. Μερικές από αυτές τις κατακτήσεις είναι: εθνικοποιήσεις τομέων–κλειδιά της οικονομίας, καταπολέμηση της φτώχειας και του αναλφαβητισμού, πρόγραμμα κατασκευής λαϊκών κατοικιών και διανομή εκτάσεων γης σε ακτήμονες αγρότες, ενίσχυση της υγείας και της παιδείας, αύξηση μισθών και συντάξεων κ.λπ. Αυτές τις κατακτήσεις, τις οποίες έχει κερδίσει με αγώνες ο Βενεζουελάνικος λαός, έχει βάλει στο μάτι η εγχώρια φιλοϊμπεριαλιστική αντίδραση.

Η «αντιπολίτευση» και οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν να πάρουν πίσω ό,τι κερδήθηκε με αγώνες και γενικά να μπλοκάρουν κάθε προχώρημα προς την κατεύθυνση της υπεράσπισης ή διεύρυνσης των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων. Η επίδραση της διεθνούς οικονομικής κρίσης αλλά κυρίως οι υποχωρήσεις μετά τον θάνατο του Τσάβες, δυστυχώς, είχαν επιτρέψει τα τελευταία χρόνια στους αντιδραστικούς να σηκώσουν κεφάλι, να εξαπολύσουν έναν ανελέητο ταξικό πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα της Βενεζουέλας. Αυτό το διαρκές πραξικόπημα περιλαμβάνει μία σειρά από οικονομικές, πολιτικές, ακόμα και ένοπλες επιθέσεις, ένα συνεχόμενο σαμποτάζ με στόχο την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος: τεχνητή έλλειψη τροφίμων και ειδών βασικής ανάγκης, μείωση δυνατότητας δανεισμού, εμπάργκο στις εθνικοποιημένες επιχειρήσεις, απόκρυψη και φυγή κεφαλαίων, μαύρη αγορά, κυρώσεις ενάντια σε πρόσωπα και στην εξαγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας. Ιδιαίτερα η σημαντική εξάρτηση της Βενεζουελάνικης οικονομίας από το πετρέλαιο, την καθιστά ευάλωτη στις διακυμάνσεις της τιμής του, πράγμα που επηρέασε τις οικονομικές της επιδόσεις τα προηγούμενα χρόνια. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που χτύπησε και την Βενεζουέλα, αλλά και την ανάδειξη νέων αντιδραστικών δυνάμεων στην περιοχή (ιδιαίτερα του Μπολσονάρο στη Βραζιλία), δημιουργούσαν, αντικειμενικά, ένα ασταθές έδαφος, πάνω στο οποίο επιχειρεί ο μηχανισμός της αντίδρασης.

Το επιχειρούμενο πραξικόπημα και η ιμπεριαλιστική επέμβαση πρέπει να αποκρουστεί και να ηττηθεί καταρχήν από την μαχητική κινητοποίηση των ίδιων των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στη Βενεζουέλα. Είναι η δική τους οργάνωση και κινητοποίηση από την οποία αντλεί και ο Μαδούρο, αυτή είναι η δύναμή του. Που το κεφάλαιό της, όμως, έχει υπονομεύσει με τις πολλές υποχωρήσεις του και με το ότι δεν βάθυνε την «Μπολιβαριανή Επανάσταση» σε σοσιαλιστική, επιτρέποντας στους αντιδραστικούς να προσπαθούν διαρκώς να ξανασηκώσουν κεφάλι και να απεργάζονται πραξικοπήματα φασιστικού τύπου. Η κυβέρνηση Μαδούρο δεν έχει μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να τσακίσει με όλα τα μέσα την ιμπεριαλιστική επέμβαση και την ντόπια αντίδραση, να μην αφήσει τους πραξικοπηματίες να στραγγαλίσουν την «Μπολιβαριανή επανάσταση». Οι εργατικές και λαϊκές μάζες θα πρέπει να μπουν μπροστά και να επιβάλλουν αυτή τη λύση, να υπερασπίσουν τις κατακτήσεις τους, να βαθύνουν την επανάσταση μέχρι την εγκαθίδρυση της δικής τους εξουσίας. Μέρος ενός τέτοιου προγράμματος θα πρέπει να περιλαμβάνει μεγαλύτερης κλίμακας εθνικοποιήσεις/απαλλοτριώσεις χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, επέκταση της βιομηχανίας και οργάνωση όλης της παραγωγής κάτω από δημοκρατικό και σοσιαλιστικό σχεδιασμό, εγγύηση όλων των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μαζών κ.λπ. – καθώς και τον εξοπλισμό του λαού. Προϋπόθεση είναι να ηττηθεί άμεσα το μαύρο μέτωπο της ντόπιας και ιμπεριαλιστικής αντίδρασης, καταπολεμώντας κάθε ολέθρια αυταπάτη για συμβιβασμό με τους αντιδραστικούς, για κάποια «ομαλή και δημοκρατική διέξοδο».

Η ΟΚΔΕ καταδικάζει απερίφραστα κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Βενεζουέλα και υποστηρίζει την ήττα της εγχώριας αντίδρασης και του «προέδρου» των πραξικοπηματιών Γκουάιδο. Καμία νομιμότητα δεν έχει αυτός ο πρόεδρος των πλουσίων, ο εκλεκτός των πολεμοκάπηλων ιμπεριαλιστών, ο φίλος των πιο αντιδραστικών καθεστώτων της περιοχής – και πρέπει να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει: στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Καλούμε το εργατικό κίνημα, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα να κινητοποιηθούν και να υπερασπίσουν τον λαό της Βενεζουέλας ενάντια στον θανάσιμο κίνδυνο που αντιμετωπίζει. Εργαζόμενοι και νέοι σε Ελλάδα και Ευρώπη γνωρίζουμε οι ίδιοι από πολιτικά πραξικοπήματα, τη διαρκή αλλοίωση της βούλησής μας μέσω απανωτών νομοθετημάτων, δημοψηφισμάτων και εκλογών που αναιρούνται, κυβερνήσεων που κυβερνούν με τις δυνάμεις καταστολής, νεοφιλελεύθερων και ακροδεξιών συμμοριών που κυβερνούν με διαρκή μνημόνια. Η ήττα των ιμπεριαλιστών και της αντίδρασης στη Βενεζουέλα θα είναι μια νίκη μας ενάντια στους αντιδραστικούς και στην Ελλάδα, που κάνουν το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης όλο και πιο μαύρο, δουλεύοντας γι’ αυτό χέρι–χέρι: είτε είναι ανοιχτά δεξιοί–ακροδεξιοί (Μητσοτάκης, Χρυσαυγίτες κ.λπ.) είτε λυσσασμένοι «κεντρώοι» και «προοδευτικοί» (όπως ο Τσίπρας) που μας εκφοβίζουν με το σκιάχτρο του «σοσιαλιστή δικτάτορα Μαδούρο» και λιβανίζουν τη «δημοκρατία» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στεκόμαστε αναφανδόν δίπλα στον αγωνιζόμενο λαό της Βενεζουέλας που δίνει τη μάχη ενάντια στους ιμπεριαλιστές και ενάντια στον «πρόεδρο» της ντόπιας αντίδρασης Γκουάιδο. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ!

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ


www.okde.gr

Aνακοίνωση της ΟΚΔΕ: Κάτω τα χέρια απ' τη Βενεζουέλα!

Aνακοίνωση της ΟΚΔΕ: Κάτω τα χέρια απ' τη Βενεζουέλα!

Σάββατο, 26/01/2019 - 15:00

Να ηττηθεί το πραξικόπημα του αντιδραστικού Γκουάιδο και των ιμπεριαλιστών στη Βενεζουέλα

Υπεράσπιση και Βάθεμα της «Μπολιβαριανής Επανάστασης», για τη νίκη των εργατικών και λαϊκών μαζών

Στις 23 Ιανουαρίου, οι ΗΠΑ σε συνεργασία με την εγχώρια αντίδραση στην Βενεζουέλα, ξεκίνησαν ένα πραξικόπημα ενάντια στον εκλεγμένο πρόεδρο της χώρας Νικολάς Μαδούρο και την κυβέρνησή του, αναγνωρίζοντας τον Χουάν Γκουάιδο, επικεφαλής της νόθας «Εθνοσυνέλευσης», ηγέτη της αντιδραστικής και νεοφιλελεύθερης «αντιπολίτευσης», ο οποίος αυτοανακυρήχθηκε  «μεταβατικός πρόεδρος». Η κυβέρνηση των ΗΠΑ με τον αντιπρόεδρο Μάικ Πενς και τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ και ακολούθως μια «συμμαχία προθύμων» στη Λ. Αμερική (Βραζιλία, Κολομβία, Αργεντινή, Παραγουάη, Χιλή, Γουατεμάλα, Εκουαδόρ) –οι περισσότερες χώρες με δεξιούς–ακροδεξιούς προέδρους– αναγνώρισαν τον Γκουάιδο. Ακυρώνοντας κάθε έννοια λαϊκής/εθνικής κυριαρχίας και την απόφαση του Βενεζουελάνικου λαού να ορίζει τις τύχες του, επεμβαίνουν με ωμό και προκλητικό τρόπο στα εσωτερικά μιας άλλης χώρας, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά πώς οι λαοί δεν είναι γι’ αυτούς τίποτα μπροστά στα συμφέροντα μιας χούφτας πολυεθνικών, επιχειρηματιών και των πολιτικών τους αντιπροσώπων.

Οι δήθεν υπέρμαχοι της δημοκρατίας έσπευσαν αμέσως να αναγνωρίσουν τον σφετεριστή πραξικοπηματία Γκουάιδο, ο οποίος δεν είχε καν θέσει προεδρική υποψηφιότητα στις προηγούμενες εκλογές (Μάιος 2018, όπου αναδείχτηκε ο Μαδούρο με 67,8%) και «ψήφισε» ο ίδιος τον εαυτό του! Από κοντά ο Πρόεδρος του Συμβουλίου της ΕΕ Ντόναλντ Τουσκ πήρε θέση ενάντια στον Μαδούρο –πράγμα που έχουν κάνει οι Γαλλία, Βρετανία, Γερμανία κ.ά.–, καλώντας και άλλες ευρωπαϊκές χώρες να προχωρήσουν στην αναγνώριση του Γκουάιδο. Οι ιμπεριαλιστές και τα τσιράκια τους, όταν δεν τους αρέσουν συγκεκριμένα καθεστώτα και αποτελέσματα εκλογικών διαδικασιών, επιχειρούν να τα ανατρέψουν χωρίς να διστάζουν μπροστά σε οποιοδήποτε μέσο. Δήθεν τους ενδιαφέρουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι ελευθερίες του Βενεζουελάνικου λαού, χαρακτηρίζοντας τον Μαδούρο «δικτάτορα» και το καθεστώς του «διεφθαρμένο». Στην πραγματικότητα το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να ελέγξουν αυτό που θεωρούν «πίσω αυλή» τους (Λ. Αμερική), η αποτροπή της οικονομικής και πολιτικής διείσδυσης των νεοαναδυόμενων δυνάμεων στην περιοχή (Ρωσία, Κίνα) και να βάλουν χέρι στα τεράστια αποθέματα πετρελαίου και φυσικού αερίου της Βενεζουέλας.

Είναι τα δικά τους «ζωτικά συμφέροντα» που επιχειρούν να προστατεύσουν και μαζί με αυτά να ταΐσουν και να στήσουν στα πόδια του ένα μαύρο μέτωπο συναποτελούμενο από δεξιά, ακροδεξιά και ούλτρα νεοφιλελεύθερα καθάρματα, για να στραγγαλίσουν τις κατακτήσεις της «Μπολιβαριανής Επανάστασης», που για πρώτη φορά στην πολύπαθη ιστορία τους είχαν γνωρίσει τα τελευταία 20 χρόνια οι λαϊκές μάζες της Βενεζουέλας, με πρωτοστάτη τη μεγάλη μορφή του εκλιπόντος Ούγκο Τσάβες. Μερικές από αυτές τις κατακτήσεις είναι: εθνικοποιήσεις τομέων–κλειδιά της οικονομίας, καταπολέμηση της φτώχειας και του αναλφαβητισμού, πρόγραμμα κατασκευής λαϊκών κατοικιών και διανομή εκτάσεων γης σε ακτήμονες αγρότες, ενίσχυση της υγείας και της παιδείας, αύξηση μισθών και συντάξεων κ.λπ. Αυτές τις κατακτήσεις, τις οποίες έχει κερδίσει με αγώνες ο Βενεζουελάνικος λαός, έχει βάλει στο μάτι η εγχώρια φιλοϊμπεριαλιστική αντίδραση.

Η «αντιπολίτευση» και οι ιμπεριαλιστές επιχειρούν να πάρουν πίσω ό,τι κερδήθηκε με αγώνες και γενικά να μπλοκάρουν κάθε προχώρημα προς την κατεύθυνση της υπεράσπισης ή διεύρυνσης των συμφερόντων των λαϊκών στρωμάτων. Η επίδραση της διεθνούς οικονομικής κρίσης αλλά κυρίως οι υποχωρήσεις μετά τον θάνατο του Τσάβες, δυστυχώς, είχαν επιτρέψει τα τελευταία χρόνια στους αντιδραστικούς να σηκώσουν κεφάλι, να εξαπολύσουν έναν ανελέητο ταξικό πόλεμο ενάντια στους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα της Βενεζουέλας. Αυτό το διαρκές πραξικόπημα περιλαμβάνει μία σειρά από οικονομικές, πολιτικές, ακόμα και ένοπλες επιθέσεις, ένα συνεχόμενο σαμποτάζ με στόχο την αποσταθεροποίηση του καθεστώτος: τεχνητή έλλειψη τροφίμων και ειδών βασικής ανάγκης, μείωση δυνατότητας δανεισμού, εμπάργκο στις εθνικοποιημένες επιχειρήσεις, απόκρυψη και φυγή κεφαλαίων, μαύρη αγορά, κυρώσεις ενάντια σε πρόσωπα και στην εξαγωγή πετρελαίου της Βενεζουέλας. Ιδιαίτερα η σημαντική εξάρτηση της Βενεζουελάνικης οικονομίας από το πετρέλαιο, την καθιστά ευάλωτη στις διακυμάνσεις της τιμής του, πράγμα που επηρέασε τις οικονομικές της επιδόσεις τα προηγούμενα χρόνια. Όλα αυτά, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση που χτύπησε και την Βενεζουέλα, αλλά και την ανάδειξη νέων αντιδραστικών δυνάμεων στην περιοχή (ιδιαίτερα του Μπολσονάρο στη Βραζιλία), δημιουργούσαν, αντικειμενικά, ένα ασταθές έδαφος, πάνω στο οποίο επιχειρεί ο μηχανισμός της αντίδρασης.

Το επιχειρούμενο πραξικόπημα και η ιμπεριαλιστική επέμβαση πρέπει να αποκρουστεί και να ηττηθεί καταρχήν από την μαχητική κινητοποίηση των ίδιων των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων στη Βενεζουέλα. Είναι η δική τους οργάνωση και κινητοποίηση από την οποία αντλεί και ο Μαδούρο, αυτή είναι η δύναμή του. Που το κεφάλαιό της, όμως, έχει υπονομεύσει με τις πολλές υποχωρήσεις του και με το ότι δεν βάθυνε την «Μπολιβαριανή Επανάσταση» σε σοσιαλιστική, επιτρέποντας στους αντιδραστικούς να προσπαθούν διαρκώς να ξανασηκώσουν κεφάλι και να απεργάζονται πραξικοπήματα φασιστικού τύπου. Η κυβέρνηση Μαδούρο δεν έχει μόνο το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να τσακίσει με όλα τα μέσα την ιμπεριαλιστική επέμβαση και την ντόπια αντίδραση, να μην αφήσει τους πραξικοπηματίες να στραγγαλίσουν την «Μπολιβαριανή επανάσταση». Οι εργατικές και λαϊκές μάζες θα πρέπει να μπουν μπροστά και να επιβάλλουν αυτή τη λύση, να υπερασπίσουν τις κατακτήσεις τους, να βαθύνουν την επανάσταση μέχρι την εγκαθίδρυση της δικής τους εξουσίας. Μέρος ενός τέτοιου προγράμματος θα πρέπει να περιλαμβάνει μεγαλύτερης κλίμακας εθνικοποιήσεις/απαλλοτριώσεις χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο όλων των μεγάλων επιχειρήσεων, επέκταση της βιομηχανίας και οργάνωση όλης της παραγωγής κάτω από δημοκρατικό και σοσιαλιστικό σχεδιασμό, εγγύηση όλων των δημοκρατικών και κοινωνικών δικαιωμάτων των μαζών κ.λπ. – καθώς και τον εξοπλισμό του λαού. Προϋπόθεση είναι να ηττηθεί άμεσα το μαύρο μέτωπο της ντόπιας και ιμπεριαλιστικής αντίδρασης, καταπολεμώντας κάθε ολέθρια αυταπάτη για συμβιβασμό με τους αντιδραστικούς, για κάποια «ομαλή και δημοκρατική διέξοδο».

Η ΟΚΔΕ καταδικάζει απερίφραστα κάθε ιμπεριαλιστική επέμβαση στην Βενεζουέλα και υποστηρίζει την ήττα της εγχώριας αντίδρασης και του «προέδρου» των πραξικοπηματιών Γκουάιδο. Καμία νομιμότητα δεν έχει αυτός ο πρόεδρος των πλουσίων, ο εκλεκτός των πολεμοκάπηλων ιμπεριαλιστών, ο φίλος των πιο αντιδραστικών καθεστώτων της περιοχής – και πρέπει να επιστρέψει εκεί όπου ανήκει: στον σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Καλούμε το εργατικό κίνημα, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα να κινητοποιηθούν και να υπερασπίσουν τον λαό της Βενεζουέλας ενάντια στον θανάσιμο κίνδυνο που αντιμετωπίζει. Εργαζόμενοι και νέοι σε Ελλάδα και Ευρώπη γνωρίζουμε οι ίδιοι από πολιτικά πραξικοπήματα, τη διαρκή αλλοίωση της βούλησής μας μέσω απανωτών νομοθετημάτων, δημοψηφισμάτων και εκλογών που αναιρούνται, κυβερνήσεων που κυβερνούν με τις δυνάμεις καταστολής, νεοφιλελεύθερων και ακροδεξιών συμμοριών που κυβερνούν με διαρκή μνημόνια. Η ήττα των ιμπεριαλιστών και της αντίδρασης στη Βενεζουέλα θα είναι μια νίκη μας ενάντια στους αντιδραστικούς και στην Ελλάδα, που κάνουν το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης όλο και πιο μαύρο, δουλεύοντας γι’ αυτό χέρι–χέρι: είτε είναι ανοιχτά δεξιοί–ακροδεξιοί (Μητσοτάκης, Χρυσαυγίτες κ.λπ.) είτε λυσσασμένοι «κεντρώοι» και «προοδευτικοί» (όπως ο Τσίπρας) που μας εκφοβίζουν με το σκιάχτρο του «σοσιαλιστή δικτάτορα Μαδούρο» και λιβανίζουν τη «δημοκρατία» της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Στεκόμαστε αναφανδόν δίπλα στον αγωνιζόμενο λαό της Βενεζουέλας που δίνει τη μάχη ενάντια στους ιμπεριαλιστές και ενάντια στον «πρόεδρο» της ντόπιας αντίδρασης Γκουάιδο. ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠ’ ΤΗ ΒΕΝΕΖΟΥΕΛΑ!

26/1/2019

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
Κάτω το πραξικόπημα και η ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα! – Ανακοίνωση του PRT (μεξικάνικο τμήμα της 4ης Διεθνούς)

Κάτω το πραξικόπημα και η ιμπεριαλιστική επέμβαση στη Βενεζουέλα! – Ανακοίνωση του PRT (μεξικάνικο τμήμα της 4ης Διεθνούς)

Παρασκευή, 25/01/2019 - 15:00

Το PRT (Eργατικό Επαναστατικό Κόμμα) στέκεται εμφατικά ενάντια στη νέα απόπειρα πραξικοπήματος και ιμπεριαλιστικής επέμβασης ενάντια στη Βενεζουέλα. Σε μια ανοιχτή και κυνικά ενορχηστρωμένη καμπάνια που κάλεσε ο Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Μάικ Πενς (με δεδομένη την απαξία του Τραμπ για τη Λατινική Αμερική), με ένα βίντεο που διακινήθηκε τη νύχτα της 22ης Ιανουαρίου, δόθηκε το εναρκτήριο λάκτισμα σε μια στρατηγική, που μέσα σε λίγες ώρες οδήγησε στην αυτοανακήρυξη –χωρίς κανένας να το έχει ψηφίσει– του πραγματικού σφετεριστή Χουάν Γκουάιδο ως «προέδρου» της Βενεζουέλας. Ακολουθώντας αυτή την αυτοανακήρυξη, υπήρξε μια χιονοστιβάδα «αναγνωρίσεων» της υποτιθέμενης νέας κυβέρνησης από προέδρους και κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο, ορισμένους ανοιχτά νεοφασίστες, και χωρίς καμία απολύτως δημοκρατική παράδοση, από τον ίδιο τον Τραμπ ως τον Μάκρι (Αργεντινή) και Μπολσονάρο (Βραζιλία).

Συμμετέχουμε αποφασιστικά στις εθνικές και διεθνείς καμπάνιες καταδίκης αυτής της απόπειρας πραξικοπήματος και ιμπεριαλιστικής επέμβασης, που παραβιάζει την ελάχιστη βάση εθνικής ανεξαρτησίας, για την οποία οι λαοί της Αμερικής έχουν παλέψει για πάνω από δύο αιώνες. Καλούμε για την πλατύτερη λαϊκή, ενωτική, διεθνιστική και δημοκρατική κινητοποίηση ενάντια στο πραξικόπημα, που σημαίνει ότι –ανεξάρτητα από όλες τις διαφορές, κριτικές και αντιπαραθέσεις– η κυβέρνηση [της Βενεζουέλας] έχει δημοκρατική νομιμοποίηση μέσα από τις κάλπες και, σε κάθε περίπτωση, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η ανατροπή της από ένα ιμπεριαλιστικό πραξικόπημα. Ας είναι ο Βενεζουελάνικος λαός, που θα αποφασίσει ελεύθερα, ανεξάρτητα και δημοκρατικά ο ίδιος για το μέλλον του.

Κάτω το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα

Για μια αντι-ιμπεριαλιστική και ανεξάρτητη-ελεύθερη λύση στην κρίση στη Βενεζουέλα

23 Ιανουαρίου 2019


//www.okde.gr/

Σελίδα 1 από 11