Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Νίκος Μπογιόπουλος - ERT Open
Είναι ο Ιμπεριαλισμός, ηλίθιε!

Είναι ο Ιμπεριαλισμός, ηλίθιε!

Δευτέρα, 18/07/2016 - 11:00
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Πρέπει να είναι εντελώς χαλασμένος, όπως αυτοί που απαρτίζουν την παγκόσμια πολιτική ηγεσία (σε αυτούς και στα βαποράκια τους είναι αφιερωμένος ο τίτλος του άρθρου) ή εντελώς αδαής, όποιος μετά από αυτό το επαναλαμβανόμενο μακελειό θέλει πίσω από την εικόνα του φορτηγού να κρύβεται για να μη δει ο ίδιος ή να αποκρύψει για να μη δούμε οι άλλοι, τόσο την αιτία που γεννά αυτό το αδιανόητο έγκλημα όσο και το έδαφος πάνω στο οποίο στρατολογούνται οι «τρελαμένοι» φονιάδες που το διεκπεραιώνουν.

«Έχουμε πόλεμο». Έτσι ακριβώς το είπε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο Μ.Βαλς, μετά το έγκλημα στη Νίκαια. Το είχε επαναλάβει, μετά το χτύπημα στις Βρυξέλλες: «Έχουμε πόλεμο».



Υπενθυμίζουμε:

α) Είναι η Γαλλία του κ.Βαλς, είναι η Γαλλία του «σοσιαλιστή» Ολάντ, που παρέδωσε επιθετικά όπλα στη λεγόμενη «συριακή αντιπολίτευση» και μέσω αυτής στους ισλαμοφασίστες το 2012, και τούτο παρά το εμπάργκο όπλων που είχε επιβληθεί από το 2011.

Η ομολογία είναι του ίδιου του Ολάντ και όπως γράφεται περιέχεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Ξαβιέ Πανόν, με τίτλο «Στα παρασκήνια της γαλλικής διπλωματίας» (εκδόσεις L’ Archipel) που κυκλοφόρησε φέτος. Εκεί σε συνέντευξή του προς τον συγγραφέα, ο Ολάντ ερωτηθείς για τις παραδόσεις γαλλικών όπλων, απαντά: «Αρχίσαμε όταν ήμασταν βέβαιοι πως θα πήγαιναν σε σίγουρα χέρια. Για τα φονικά όπλα, ήταν οι υπηρεσίες μας που προχώρησαν στις παραδόσεις»…

Ανάμεσα στα άλλα όπλα που παρέδωσε η Γαλλία στο όνομα της καταπολέμησης του Άσαντ και σε… «σίγουρα χέρια», ήταν, σύμφωνα με το βιβλίο, κανόνια διαμετρήματος 20mm, μυδραλιοβόλα, εκτοξευτήρες ρουκετών και αντιαρματικοί πύραυλοι…

β) Είναι η Γαλλία, σύμφωνα με τα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Συμβούλιο ασφαλείας του ΟΗΕ, που τροφοδοτούσε με όπλα τον λεγόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» παρότι ήταν γνωστό ότι τα δύο τρίτα αυτού του εξοπλισμού προωθούνταν προς την Αλ Κάιντα στη Συρία.

Ήταν οι μονάδες της Αλ Κάιντα που στη συνέχεια συσπειρώθηκαν – μαζί με τα γαλλικά όπλα τους – με τους τζιχαντιστές του «Ισλαμικού Κράτους»…

«Έχουμε πόλεμο» επαναλαμβάνουν οι αρχιστράτηγοι του ολέθρου από τον Λευκό Οίκο μέχρι την Ντάουνινγκ Στριτ και τα επιτελεία του ΝΑΤΟ και της ΕΕ στις πολύπαθες Βρυξέλλες.

Υπενθυμίζουμε:

α) Ήταν οι ΗΠΑ που εξέθρεψαν το φίδι για να το στρέψουν ενάντια στην Σοβιετική Ένωση. Ήταν 3 Φλεβάρη 1980 όταν ο «μάγος» της αμερικανικής διπλωματίας,  ο Μπρζεζίνσκι, φωτογραφιζόταν στο Κίμπερ του Πακιστάν σε συνοριακό φυλάκιο με το Αφγανιστάν, με τον  Μπιν Λάντεν.

brezinsky m

Όπως βλέπουμε (περιοδικό «American Interest», τεύχος Μάης – Ιούνης 2008), ο Μπρζεζίνσκι, ο σύμβουλος του Κάρτερ, κατόπιν του Κλίντον και αργότερα του Ομπάμα, ως εκπρόσωπος των ΗΠΑ και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν ως επικεφαλής και οργανωτής των μουτζαχεντίν τελούσαν σε αγαστή συνεργασία.

Τόσο αγαστή ήταν η συνεργασία τους ώστε ο Μπρζεζίνσκι, εφτά ολόκληρα χρόνια μετά τους Δίδυμους Πύργους, ακόμα δηλαδή και όταν η Αλ Κάιντα λογιζόταν ως η μεγαλύτερη τρομοκρατική απειλή στον κόσμο, όταν τον ρωτούσαν αν είχε να δηλώσει κάτι για την συμμετοχή του στην δημιουργία των μουτζαχεντίν για λογαριασμό των ΗΠΑ, απαντούσε ευθέως και απροκάλυπτα: «Θα το ξαναέκανα»!

β) Ο ευρωατλαντισμός ήταν εκείνος που όχι μόνο κατασκεύασε αλλά και φιλοτέχνησε για μια ολόκληρη περίοδο το προφίλ του φιδιού.

landennn

Έτσι παρουσίαζαν οι συνεργάτες – κατασκευαστές του και ο Τύπος της Δύσης τον Μπιν Λάντεν:

«Αντισοβιετικός μαχητής θέτει τον στρατό του στον δρόμο προς την ειρήνη» («The Independent», 6/12/1993)!

Έτσι πλάσαραν τον Μπιν Λάντεν αρχές της δεκαετίας του ’90 οι δυτικοί φίλοι του. Τότεο Μπιν Λάντεν δεν ήταν ακόμα τρομοκράτης. Ήταν ένας καλοκάγαθος… επενδυτής, που τον περιέγραφαν έτσι:

«Σαουδάραβας επιχειρηματίας ο οποίος στρατολόγησε μουτζαχεντίν τώρα τους χρησιμοποιεί σε μεγάλα κατασκευαστικά έργα στο Σουδάν»!

Αυτός ήταν ο Λάντεν, ένας… εργολάβος.

«Έχουμε πόλεμο» και «θα κάνουμε τα πάντα για να νικήσουμε την τρομοκρατία», δηλώνει όπου βρεθεί ο Ομπάμα. Μάλιστα. Αλλά ποιος πολεμάει και έναντι ποίου;

Υπενθυμίζουμε:

α) Η είδηση που μεταδόθηκε από το πρακτορείο ειδήσεων Reuters (Τιερί Μεισάν, http://www.voltairenet.org/article185178.html) και – φυσικά – θάφτηκε, έλεγε ότι:

Το Αμερικανικό Κογκρέσο, σε ειδική συνεδρίαση τον Ιανουάριο του 2014, ψήφισε τη χρηματοδότηση και τον εξοπλισμό μέχρι τις 30 Σεπτέμβρη 2014, όχι μόνο του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού», αλλά και των Τζιχαντιστών του «Ισλαμικού Κράτους» (“US Congress secretly approves arms deliveries to Syria”, VoltaireNetwork, 30 January 2014)…

β) Η Δύση ενίσχυσε με κάθε τρόπο τον λεγόμενο «Ελεύθερο Συριακό Στρατό» για να ανατρέψει τον Άσαντ. Αλλά ποιος δεν γνωρίζει ότι ο  διοικητής του «Ισλαμικού Κράτους», ο αποκαλούμενος «Χαλίφης Ιμπραήμ», ήταν ένα από τα επιφανή μέλη του Επιτελείου του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» που ενισχύθηκε παντοειδώς από τη Δύση;…  

Η φωτογραφία (Μάης 2013) είναι του γερουσιαστή και υποψηφίου Προέδρου των ΗΠΑ, του Μακέιν με το επιτελείο του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού». Ο εικονιζόμενος αριστερά που απεικονίζεται να συνομιλεί με τον γερουσιαστή φέρεται να είναι ο Ιμπραήμ αλ Μπαδρί , ο λεγόμενος «Χαλίφης» των Τζιχαντιστών και του «Ισλαμικού Κράτους». Η εκδοχή ότι πρόκειται για το συγκεκριμένο πρόσωπο αμφισβητείται. Έστω...Αμφισβητείται και ότι ο ISIS ξεπήδησε από τη λεγόμενη συριακή αντιπολίτευση και από συναντήσεις τύπων σαν τον Μακέιν με τους «εκλεκτούς» φίλους τους;
Η φωτογραφία (Μάης 2013) είναι του γερουσιαστή και υποψηφίου Προέδρου των ΗΠΑ, του Μακέιν με το επιτελείο του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού». Ο εικονιζόμενος αριστερά που συνομιλεί με τον γερουσιαστή φέρεται να είναι ο Ιμπραήμ αλ Μπαδρί , ο λεγόμενος «Χαλίφης» των Τζιχαντιστών και του «Ισλαμικού Κράτους». Η εκδοχή ότι πρόκειται για το συγκεκριμένο πρόσωπο αμφισβητείται. Έστω…Αμφισβητείται μήπως και ότι ο ISIS ξεπήδησε από τη λεγόμενη συριακή αντιπολίτευση και από συναντήσεις τύπων σαν τον Μακέιν με τους «εκλεκτούς» φίλους τους;

Ποιος φταίει, λοιπόν; Το… Ισλάμ, όπως σαλιαρίζουν οι πρόθυμοι σάλιαγκες της αστικής θεωρίας του «πολέμου των πολιτισμών» και όπως ισχυρίζονται τα φασισταριά από τη Λεπέν μέχρι τη Χρυσή Αυγή;

Μπας και φταίει ο… γαλλικός Διαφωτισμός μιας και ο χτεσινός μακελάρης ήταν γάλλος υπήκοος; Ή μήπως, τελικά, φταίνε οι Φρανκενστάιν που αφού κατασκεύασαν το «είδωλό τους» τώρα αναζητούν την «αιτία» στο αφιόνι με το οποίο οι ίδιοι οι Φρανκενστάιν πότισαν τα τέρατά τους;

Η απάντηση είναι προφανής από την εποχή που οι Σταυροφόροι καλούνταν να αποκεφαλίσουν τους «άπιστους» αφήνοντας στον Θεό το καθήκον της διαλογής για το ποιος ήταν ή δεν ήταν αμαρτωλός από τα θύματα…

Σε όσους, λοιπόν, «αμφισβητούν» ότι η τρομοκρατία τροφοδοτείται και αξιοποιείται κατά το δοκούν από τους διώκτες της, σε εκείνους που απορούν και εξανίστανται με την «συνωμοσιολογία» μας, υπενθυμίζουμε:

-Όχι κάποιο «κομμουνιστικό» και «ρυπαρό» ΜΜΕ, αλλά το αμερικανικό NBC ήταν που έφερε στη δημοσιότητα το σύνολο των στοιχείων (24/8/1998) για την δημιουργία από τις ΗΠΑ των Ταλιμπάν και των πακτωλό των δολαρίων με τα οποία οι Αμερικανοί τροφοδοτούσαν τον Μπιν Λάντεν.

-Στο Ιράκ του πρώην φίλου των ΗΠΑ, του Σαντάμ, στο αντιδραστικό πλην πιο κοσμικό κράτος στον αραβικό κόσμο, η κατοχή των Δυτικών έφερε την Αλ Κάιντα.

-Στη Λιβύη βασιλεύει η θεοκρατία και οι φύλαρχοι.

-Στο Αφγανιστάν, στη θέση των κομμουνιστών που κατάργησαν την μπούργκα, η Δύση έφερε τους Ταλιμπάν.

-Στο Πακιστάν, από τον Ζία Ουλ Χακ μέχρι τον Μουσάραφ, και στην Ινδονησία του Σουχάρτο οι δικτάτορες – μαριονέτες των ΗΠΑ φρόντισαν να στρέψουν το λαό στον Μωάμεθ, αφού πρώτα έσφαξαν εκατομμύρια κομμουνιστές.

-Στη Σαουδική Αραβία (που πρόσφατα ανακάλυψε ότι οι γυναίκες είναι… θηλαστικά) και στο Κατάρ είναι η κλίκα των ΗΠΑ που κυβερνάει και αυτή που πρώτη τροφοφοτεί μουτζαχεντίν, ταλιμπάν και τζιχαντιστές.

-Στην Αφρική η «ειρηνική επέμβαση» των ΗΠΑ και της ΕΕ αντί για καταλαγή επέφερε περισσότερο φανατισμό περί το Ισλάμ .

-Στην Παλαιστίνη ένα πολιτικό κίνημα δεκαετιών κάνουν οι Δυτικοί τα πάντα να πάρει θρησκευτικά χαρακτηριστικά.

-Σχεδόν 50 (!) είναι οι επεμβάσεις της Γαλλίας σε Αφρική και Ασία από το 1960 και μετά.

-Πάνω από 900 (!) οι τρομοκρατικές επιχειρήσεις της CIA ανά τον κόσμο μόνο κατά την περίοδο 1961 – 1975, σύμφωνα με τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της ίδιας της CIΑ.

Σε όλα τα προηγούμενα δεν πρέπει να ξεχνάμε και τούτο: Τις αβυσσαλέες κοινωνικές ανισότητες στο εσωτερικό της Δύσης που γεννούν τον πολτό μέσα από τον οποίο στρατολογούνται οι φυσικοί αυτουργοί εγκλημάτων σαν αυτό που διαπράχτηκε τον Νοέμβρη στο Παρίσι και χτες στη Νίκαια.

Ναι, λοιπόν, πράγματι. Έχουμε πόλεμο. Αλλά καθώς το έγκλημα είναι πολύ μεγάλο για να αντέξει κανείς την υποκρισία των δακρυσμένων κροκόδειλων του ιμπεριαλισμού, ας είμαστε σαφείς: Οι πόλεμοι είναι δικοί τους. Δικά μας είναι μόνο τα θύματα.

Ο πόλεμός τους για τα πετρέλαια, για την ενέργεια, για τον έλεγχο των αγορών, για την επέκταση και την ανακατανομή της οικονομικής και γεωστρατηγικής ισχύος τους, είναι οι νεκροί μας.

Ο πόλεμός τους είναι οι νεκροί μας!

Οι ιμπεριαλιστές, οι «σύμμαχοί» μας του ΝΑΤΟ, οι «εταίροι» μας της ΕΕ, αυτοί που όσους πρόσφυγες δεν πνίγουν στο Αιγαίο και δεν εγκλωβίζουν στην Ελλάδα τους «παζαρεύουν» με την Τουρκία, έφεραν την τρέλα του πολέμου τους στα σπίτια μας!

Το κόκκινο του αίματος των αθώων που χρόνια τώρα χύνεται στη Δαμασκό και στη Βαγδάτη, το ίδιο κόκκινο και το ίδιο αθώο χύνεται στο Μπατακλάν, στις Βρυξέλλες, στην Κωνσταντινούπολη, στη Νίκαια.

Για τα μονοπώλια και τις πολυεθνικές του πετρελαίου, για τους εργολάβους της ενέργειας και τους πολιτικούς ιθύνοντες της παγκόσμιας γεωπολιτικής σκακιέρας, οι νεκροί στις Βρυξέλλες, στο Παρίσι, στο Λονδίνο, στη Μαδρίτη, στη Νέα Υόρκη, λογίζονται σαν μια «παράπλευρη απώλεια» από την οποία οι Φρανκενστάιν κερδίζουν και πάλι, αξιοποιώντας πολιτικά και οικονομικά τον τρόμο, ρίχνοντας λίπασμα στον φασισμό και στην άκρα δεξιά, φαλκιδεύοντας ελευθερίες, κάνοντας διασύνδεση του προσφυγικού – μεταναστευτικού με την τρομοκρατία, πουλώντας «ασφάλεια» και βρίσκοντας άλλοθι για νέες ιμπεριαλιστικές επιδρομές.

Το φρικιαστικό έγκλημα, η ανείπωτη τρέλα των δολοφονιών ενισχύει τις φωνές περί επιστροφής της «11ης Σεπτέμβρη», αυτή τη φορά σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Πράγμα που σημαίνει ότι το ρολόι πάει ακόμα πιο πίσω. Το ρολόι θα επιχειρηθεί από τους «προστάτες» μας να γυρίσει σε τέτοιες εποχές και σε τέτοιες συνθήκες ανασφάλειας και φαλκίδευσης των κοινωνικών ελευθεριών, που αξίζει να ακούσουμε την προειδοποίηση του Φραγκλίνου: Όσοι δέχονται να θυσιάσουν στοιχειώδεις ελευθερίες στο όνομα της ασφάλειας, δεν αξίζουν ούτε ελευθερία ούτε ασφάλεια…

Οι νεκροί μας χτες στη Νίκαια, οι 250 νεκροί πριν μια εβδομάδα στη Βαγδάτη (κι αυτοί δικοί μας), οι νεκροί μας σε όλο τον κόσμο είναι θύματα του ίδιου κτήνους. Το όνομα του: Ιμπεριαλισμός. Οι ισλαμοφασίστες είναι ένα μόνο από τα κεφάλια αυτού του κτήνους. Τα άλλα πρέπει να αναζητηθούν στο αμερικάνικο Πεντάγωνο, στο χρηματιστήριο του Λονδίνου, στις έδρες του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού Λεβιάθαν, στις πολυεθνικές των πετρελαίων, της ενέργειας και τους εργολάβους που «εξάγουν δημοκρατία», φασισμό και νεοναζισμό ανά τον κόσμο.

Και κάτι ακόμα: Όποιος δίνει το χέρι του, πολύ περισσότερο εδάφη της χώρας του – Σούδα– στους δολοφόνους, διευκολύνοντας και συμμετέχοντας σε αυτή την «τρέλα» είναι υπόλογος διπλά: Και για τα αθώα θύματα παντού στον κόσμο, και για τους κινδύνους στους οποίους εμπλέκει την πατρίδα μας…


αναδημοσίευση από imerodromos
Ζήμενς: Δεξιά βρωμάει κι αριστερά ζέχνει!

Ζήμενς: Δεξιά βρωμάει κι αριστερά ζέχνει!

Τετάρτη, 13/07/2016 - 13:05
ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ

Θυμάστε
 τη Ζήμενς; Ε, λοιπόν, η δίκη για το μεγάλο σκάνδαλο παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες!

    Είκοσι χρόνια μετά τη σύμβαση που αφορά την προμήθεια ψηφιακών κέντρων του ΟΤΕ 8002/1997 με 64 κατηγορούμενους, δέκα χρόνια μετά την έναρξη της έρευνας και 8 μήνεςμετά την έναρξη της δίκης για τις μίζες σε ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, το δικαστήριο ανέβαλε επ΄ αόριστον τη δίκη!

    Ο λόγος;

    Εκδοχή πρώτη: Δημοσιεύματα που φέρονται να απηχούν την άποψη της Εισαγγελίας, λένε ότι μετά την εισαγωγή της υπόθεσης στο ακροατήριο δεν κατέστη εφικτό να μεταφραστεί εγκαίρως το παραπεμπτικό βούλευμα στη μητρική γλώσσα των 13 αλλοδαπών κατηγορουμένων…

    Έτσι το φιάσκο – κατά αυτή την εκδοχή – αποδίδεται στην… καθυστέρηση της κρατικής μηχανής να μεταφράσει ένα βούλευμα.

    Πρόκειται για την ίδια κρατική μηχανή που όταν πρόκειται να επιβάλει αυξήσεις σε φόρους, μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, να ψηφίσει στο άψε – σβήσε Μνημόνια και να αρπάζει τις πενταροδεκάρες από τους καταθετικούς λογαριασμούς των φτωχών, αποδεικνύεται άπιαστη σε επιμέλεια!

    Όμως, εδώ, στην υπόθεση Ζήμενς δεν τα κατάφερε. Καθυστέρησε… Αλλά γιατί καθυστέρησε, δεδομένου ότι – κατά τα ίδια δημοσιεύματα και σύμφωνα με πηγές της Εισαγγελίας Εφετών – έγιναν κατ’ επανάληψη υπομνήσεις στη μεταφραστική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών για την άμεση μεταγραφή του βουλεύματος, οι οποίες, ωστόσο, δεν ευοδώθηκαν;

    Εκδοχή δεύτερη: Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσε το υπουργείο Εξωτερικών η μετάφραση έγινε στην ώρα της. Ανυπόστατες και ψευδείς χαρακτηρίζει τις πληροφορίες περί δήθεν καθυστέρησης της μετάφρασης του βουλεύματος για την υπόθεση Ζήμενς από τη μεταφραστική υπηρεσία το υπουργείο Εξωτερικών. Όπως διαβεβαιώνει, η μεταφραστική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών, παρά τον τεράστιο φόρτο εργασίας της, ολοκλήρωσε εγκαίρως το υπέρογκο, 1.580 σελίδων, μεταφραστικό έργο της και παρέδωσε εγκαίρως το σχετικό βούλευμα στην Εισαγγελία Εφετών. Συγκεκριμένα, «οι πρώτες 700 μεταφρασμένες σελίδες παραδόθηκαν στις 02.11.2015 και οι υπόλοιπες 880 σελίδες, στις 13.05.2016» σημειώνει. «Παρά το γεγονός αυτό – αναφέρει – κάποιοι σήμερα διακίνησαν ανυπόστατες πληροφορίες, περί δήθεν καθυστέρησης της μετάφρασης του βουλεύματος για την υπόθεση SIEMENS από τη Μεταφραστική Υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών. Το Υπουργείο Εξωτερικών καλεί τις αρμόδιες δικαστικές Αρχές να εντοπίσουν και να αποδώσουν ευθύνες σε αυτούς που κακόβουλα και σκόπιμα διέδωσαν τις ψευδείς και ανυπόστατες αυτές πληροφορίες» (http://www.naftemporiki.gr, 12/7/2016)

    Αλλά: Αυτό είναι το κύριο θέμα για την κυβέρνηση και το υπουργείο των Εξωτερικών της; Το ποιος διαδίδει «ανυπόστατες πληροφορίες» ως προς το χρόνο της μετάφρασης ή το γιατί η δίκη δεν προχωράει εφόσον – όπως λέει το υπουργείο – δεν τίθεται θέμα με την μετάφραση; Τι τρέχει; Η κυβέρνηση υπονοεί (δεν το ξέρουμε, ας το ξεκαθαρίσει) λειτουργία «κράτους δικαστών» κι από την άλλη καλεί το «κράτος των δικαστών» να ελέγξει όσους διαδίδουν τα «ανυπόστατα» επ’ ωφελεία του;

    Η΄ μήπως θα πρέπει να ψάχνουμε αν είναι δικανικά ορθό να έχει ξεκινήσει η δίκη από το Φθινόπωρο του ’15 και η μετάφραση να ολοκληρώνεται τον Μάη του ’16; Μήπως θα πρέπει να βάλουμε κάποιο ντετέκτιβ να μάθουμε σε ποια γλώσσα έγινε η μετάφραση; Έγινε στα αγγλικά, στα γερμανικά, έγινε και στα γαλλικά ή όχι κι επειδή οι κατηγορούμενοι είναι και Γερμανοί και Γάλλοι τους δόθηκε το πάτημα να λένε ότι δεν έχουν επίσημα μεταφρασμένη την εναντίον τους κατηγορία στην δική τους γλώσσα και «πέταξε το πουλάκι»; Μύλος!

    Ως εκ τούτου και είτε με την μία είτε με την άλλη εκδοχή:

    α) Γιατί ο… οργισμένος Τσίπρας, αντί να βάζει τους παπαγάλους του να διακινούν στα ΜΜΕ την οργή του για την εξέλιξη της (μη) δίκης, δεν είχε βάλει δυο χρόνια τώρα τον Κοτζιά να μεριμνήσει να γίνει εγκαίρως μια ρημαδομετάφραση;

    β) Αν η ρημαδομετάφραση έγινε σωστά, και ως προς το χρόνο και ως προς τη γλώσσα, γιατί οι κυβερνώντες δεν καταγγέλλουν συγκεκριμένα τη μεθόδευση, γιατί δεν καταδεικνύουν τους ενόχους, γιατί δεν φωτίζουν ευθέως το «βαθύ κράτος» που υπονοούν και γιατί δεν παίρνουν μέτρα εναντίον του ώστε να μην παραγραφούν τα αδικήματα, αντιθέτως παίζουν μαζί του τις κουμπάρες;   

    γ) Τώρα που ο Τσίπρας… οργίστηκε, ποιος θα μετρήσει: Είναι μεγαλύτερη η δική του… οργή ή του Σημίτη τότε που εκείνος σημείωνε με πάθος τα σκάνδαλα στο μπλοκάκι του;

    δ) Ποιος οργίστηκε περισσότερο: Ο Τσίπρας ή οι εκάστοτε πρωθυπουργοί που από την εποχή του «εθνάρχη» Καραμανλή παριστάνουν τους ανήξερους και ρωτούν: «Ποιος κυβερνά αυτό τον τόπο;»…

    Παρεμπιπτόντως:

  • Ο… οργισμένος Τσίπρας στα δυο χρόνια που πάει για πρωθυπουργός, πότε σταμάτησε τις δοσοληψίες του κράτους με τη Ζήμενς;
  • Πότε αναίρεσε την ιταμή απόφαση των προηγούμενων για εξωδικαστικό συμβιβασμό με την πολυεθνική, που παρά την διακομματική απόφαση της Βουλής ότι προκάλεσε βλάβη τουλάχιστον 2 δισ. ευρώ στην Ελλάδα, εκείνοι συμφώνησαν μαζί της να καταβάλει ένα αντίδωρο μερικών ψωροεκατομμυρίων (που ποτέ δεν τα κατέβαλε κι αυτά) κι όλα ωραία και καλά;
  • Η οργή του Τσίπρα συμπεριλαμβάνει και όσους επί των ημερών του κατέβασαν από την σελίδα της Βουλής το πόρισμα για τα σκάνδαλα της Ζήμενς;
    Αλήθεια, το νέο δικαστικό φιάσκο, η επαπειλούμενη παραγραφή των αδικημάτων και η ατιμωρησία που είναι προ των πυλών, για το οποίο «οι υπεύθυνοι θα λογοδοτήσουν»  – λέει ο Τσίπρας – τι έκανε η κυβέρνηση για να αποτραπεί;     

    Της είναι άγνωστο της κυβέρνησης ότι ήδη από τον Μάρτη, υπάρχει εισαγγελική πρόταση για απαλλαγή ακόμα και του Χριστοφοράκου (!) όχι μόνο για το αδίκημα της απάτης αλλά και της δωροδοκίας μιας και – όπως αναφέρεται στην πρόταση του εισαγγελέα – για την υπόθεση SAIC/C4i (Ολυμπιακοί Αγώνες) ο καλός αυτός άνθρωπος δεν δωροδόκησε κρατικούς αξιωματούχους, απλώς έδινε «διψήφιο ποσό εκατομμυρίων» ως «δωρεά» (!) στους ταμίες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ; (Άννα Κανδύλη, Realnews, 6/3/2016).  

    Και εν πάση περιπτώσει:

  • Αν όπως λέει η Εισαγγελία Εφετών έγιναν κατ’ επανάληψη υπομνήσεις στη μεταφραστική υπηρεσία του υπουργείου Εξωτερικών για την άμεση μεταγραφή του βουλεύματος, γιατί αυτές «δεν ευοδώθηκαν»;
    Ποιος διοικεί πολιτικά την μεταφραστική υπηρεσία; Ο Χριστοφοράκος, ο Κοτζιάς, ο φούφουτος, ποιος;

  • Αν όλα έγιναν σωστά, όπως λέει το υπουργείο, γιατί η τόσο ικανή στις Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου και στα Προεδρικά Διατάγματα κυβέρνηση δεν βάζει τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του και – κυρίως – δεν διακηρύσσει με άμεσες πράξεις την μη διακοπή της δίκης;
    Σε ό,τι μας αφορά, ανεξαρτήτως καλών ή κακών προθέσεων, έγκαιρων ή έγκυρων μεταφράσεων, δεν χρειαζόμαστε περισσότερα στοιχεία από όσα ήδη υπάρχουν στο πλαίσιο της καπιταλιστικής Ελλάδας, της παγκόσμιας κεφαλαιοκρατικής ασυδοσίας και της εγχώριας μαιμουδιάς για να επισημάνουμε :

    Πρώτον, το ΠΑΣΟΚ ήταν αυτό που έκλεινε δουλειές και έκανε παραγγελίες στη Ζήμενς (όπως το C4i) και η ΝΔ ήταν αυτή που τις ολοκλήρωνε και τις παραλάμβανε.

    Δεύτερον, είναι δηλωμένο, δεδομένο και αποδεδειγμένο ότι η Ζήμενς έσπρωχνε το 2% του τζίρου της για να λαδώνει κόμματα και κέντρα εξουσίας για να κάνει τις δουλειές της στην Ελλάδα.

    Τρίτον, το ίδιο το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους παραδέχτηκε (…εκ παραδρομής) ότι αξιωματούχοι από το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ «λαδώνονταν» από τη Ζήμενς.

    Τέταρτον, το δεξί χέρι του τότε πρωθυπουργού, ο επονομαζόμενος και «στρατηγός» του ΠΑΣΟΚ, ο Θ.Τσουκάτος, έχει ομολογήσει ότι υπήρξε αποδέκτης διόλου ευκαταφρόνητου χρηματικού ποσού από τη Ζήμενς.

    Πέμπτον, αξιωματούχοι της τότε κυβέρνησης της ΝΔ, παράγοντες – ανώτατοι, πλέον – του κόμματος της Ρηγίλλης έχει αποδειχτεί ότι αφ’ ενός είχαν «ιδιαίτερη μεταχείριση» στις δοσοληψίες τους με τη Ζήμενς και αφ’ ετέρου ελέγχονται διά πράξεων και παραλείψεών τους για το γεγονός ότι κατηγορούμενοι για την υπόθεση «έκαναν φτερά» από τη χώρα.

    Έκτον, σχεδόν δυο χρόνια από την «πρώτη φορά Αριστερά», η Ζήμενς είναι ακόμα εδώ, είναι πανταχού παρούσα, άλλοι από τους υπόδικους άφαντοι και φυγόδικοι και άλλοι χαμένοι λόγω… μετάφρασης.

    Αλήθεια, δεν αρκούν όλα αυτά για να εξαχθεί ως συμπέρασμα ότι όλη αυτή βρώμα και η δυσωδία που αναδύεται πίσω από το δικαστικό παραβάν οφείλεται πολύ λιγότερο σε δικονομικούς λόγους απ’ ότι σε πολιτικούς; 


πηγή imerodromos
Αλέξης, ο «αριστερός» στρατιώτης του ΝΑΤΟ…

Αλέξης, ο «αριστερός» στρατιώτης του ΝΑΤΟ…

Τετάρτη, 13/07/2016 - 11:00
ΤΣΙΠΡΑΣ ΝΑΤΟ 1 !!!

  Νίκος Μπογιόπουλος  


Τέτοιο…
 «αριστερό» πρωθυπουργό σαν τον Τσίπρα είχανε καιρό να δούνε στο ΝΑΤΟ.

    Είναι αλήθεια βέβαια πως του είχαν προετοιμάσει άριστα το έδαφος οι υπουργοί του.

    Ο ένας είναι ο Καμμένος που ήδη από την πρώτη κιόλας περίοδο της «πρώτη φορά Αριστεράς» είχε ταχθεί υπέρ της δημιουργίας νέας ΝΑΤΟικής βάσης στην Ελλάδα, στην Κάρπαθο.

    Σημείωση: Τέτοιο πράγμα, νέα ΝΑΤΟική βάση στην Ελλάδα δηλαδή, δεν είχε τολμήσει να το σκεφτεί – όχι να το ξεστομίσει κιόλας – καμία κυβέρνηση από το 1974. Ε, το έκανε η «πρώτη φορά Αριστερά»… 

    Εκείνος, όμως, που εκπροσώπησε παραπάνω κι από επάξια μέχρι τώρα τον Τσίπρα στο ΝΑΤΟ, ώσπου να πάρει ο ίδιος τα ηνία στα χέρια του, είναι ο Κοτζιάς.

    Και τίποτα άλλο να μην είχε κάνει ο εν λόγω από όσα έχει κάνει

  • τεμενάδες στον Κέρι όταν ήρθε στην Αθήνα,
  • αγκαλιές και φιλιά με το Ισραήλ,
  • μας φτύνουνε και κάνουμε ότι βρέχει με τους Τσάμηδες στην Αλβανία,
  • εμπάργκο στην Ρωσία με αφορμή την Ουκρανία
  • μέχρι και κινήσεις αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου(!)
θα αρκούσαν τα πεπραγμένα του πέρσι στην Αττάλεια.   

    Μιλάμε, φυσικά, για την εικόνα ενός υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας, ενός υπουργού που δεν εκπροσωπεί τον πολιτικό εξευτελισμό αλλά την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση και που με αυτή του την ιδιότητα τραγουδούσε – για λογαριασμό του ΝΑΤΟ – το «We are the worldwe are the children»!

    Μιλάμε για έναν υπουργό που χόρευε και πιθήκιζε – για λογαριασμό του ΝΑΤΟ – ότι το ΝΑΤΟ δεν είναι το «συνδικάτο του εγκλήματος» αλλά το αποκούμπι της Ελλάδας και του κόσμου που «θα δημιουργήσει μια φωτεινότερη μέρα»…

    «Είμαστε ο κόσμος, είμαστε τα παιδιά/ Είμαστε αυτοί που θα δημιουργήσουμε μια φωτεινότερη μέρα» λένε μερικοί από τους στίχους του«We are the world, we are the children». «Υπάρχουν άνθρωποι που πεθαίνουν/ Και είναι ώρα να προσφέρουμε μια χείρα βοηθείας για τη ζωή»λέει πιο κάτω το τραγούδι.

    Αυτό ήταν το τραγούδι με το οποίο ξεφάντωσαν οι υπουργοί του ΝΑΤΟ και μερικοί στρατηγοί του – από εκείνους που διατάζουν τους βομβαρδισμούς των αμάχων.

    «Πρωτοπανηγυριώτης» αυτής της γιορτής ήταν ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, ο Κοτζιάς.

    «Ψυχή» και «μαέστρος» αυτής της χορωδίας ήταν ο Κοτζιάς. Ο άνθρωπος που έλαμψε πάνω στην πίστα του ΝΑΤΟ, αυτός που ξεσήκωσε τους συναδέλφους του και τους θαμώνες της ΝΑΤΟσύναξης δεν ήταν άλλος από τον Κοτζιά…  Πρώτος και καλύτερος στο γλέντι ο Κοτζιάς. Ο υπουργός της «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνησης.

    Απολαύστε τον:






Τώρα, μετά τον Κοτζιά, είναι ο ίδιος ο Τσίπρας πρώτο τραπέζι πίστα στο ΝΑΤΟικό συνδικάτο του εγκλήματος.

    Και πολύ λογικό. Αυτός άλλωστε ηγείται μιας  «αριστερής» κυβέρνησης που:

  • Έχει προσκαλέσει και έχει υποδεχτεί το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο σαν τον καλύτερο φίλο της Ελλάδας!
  • Παρουσιάζει έναν εγκληματικό μηχανισμό σαν «ανθρωπιστική» ΜΚΟ!
  • Εμφανίζει το ΝΑΤΟ της διαλυμένης Γιουγκοσλαβίας, της κτηνωδίας του Ιρακ και του κατεστραμμένου Αφγανιστάν σαν… «ναυαγοσώστη» των προσφύγων!
  • Προσκαλεί το ΝΑΤΟ στο Αιγαίο σαν εγγυητή της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, την οποία πρώτο το ΝΑΤΟ αμφισβητεί!
    Ε, λοιπόν, ο ΣΥΡΙΖΑ, που σήμερα πανηγυρίζει διότι έφερε το ΝΑΤΟ να κάνει απόβαση στο Αιγαίο, που ο πρόεδρός του ανταλλάσσει χαριτωμενιές με τους ΝΑΤΟικούς ομολόγους του, είναι το ίδιο κόμμα που στην «Πολιτική Απόφαση» του Ιδρυτικού Συνεδρίου του (Ιούλιος 2013), έλεγε τα εξής:

«…η απεμπλοκή από το ΝΑΤΟ, η κατάργηση των ξένων στρατιωτικών βάσεων, η αποτροπή της στρατιωτικής συνεργασίας με το Ισραήλ και η εφαρμογή της αρχής “κανείς Έλληνας στρατιώτης σε πολεμικά μέτωπα έξω από τα σύνορα της χώρας” συνιστούν άξονες της εξωτερικής μας πολιτικής».

    Όσο για το «Εκλογικό Πρόγραμμα» του ΣΥΡΙΖΑ (Μάης 2012), εκεί ήταν που το κόμμα του κ.Τσίπρα υποσχόταν – μεταξύ άλλων:

«Το κλείσιμο όλων των ξένων βάσεων στην Ελλάδα. Αμεση κατάργηση των βάσεων της Σούδας και του Ακτίου. Δεν θέλουμε την Ελλάδα στο ΝΑΤΟ, ούτε το ΝΑΤΟ στην Ελλάδα και αγωνιζόμαστε για την διάλυσή του»

Αυτά έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ για το ΝΑΤΟ εκείνο το «μακρινό» 2012… >Αυτά έλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ για το ΝΑΤΟ εκείνο το «μακρινό» 2012…



    Το έχουμε ξαναγράψει και επιμένουμε: Όσο κι αν πολλές φορές γίνεται λόγος για τους «ανίκανους» πολιτικούς, εμείς πιστεύουμε ότι υπάρχουν χειρότεροι από τους «ανίκανους». Αυτοί που είναι ικανοί για όλα…

    Ο «ικανός για όλα», λοιπόν, ο Τσίπρας, μέχρι τώρα ξέπλενε Μνημόνια. Τώρα ξεπλένει και τους ΝΑΤΟικούς γκάνγκστερ.

    Στην προχτεσινή 27η Σύνοδο του ΝΑΤΟ στη Βαρσοβία, πέρα από τα λόγια, έβαλε υπογραφή  για

  • μετατόπιση της «δομής άμυνας» της λυκοσυμμαχίας στα ανατολικά,
  • ενταση του ΝΑΤΟικού ανταγωνισμού με τη Ρωσία που σημαίνει από πυραυλική ασπίδα μέχρι ναυτική παρουσία από το Αιγαίο και τη Μεσόγειο μέχρι τη Μαύρη Θάλασσα,
  • ενίσχυση της πολιτικοστρατιωτικής συνεργασίας ΝΑΤΟ – ΕΕ που υπερθεμάτισε να οικοδομηθεί σε… σωστή βάση,
  • και ούτε λίγο ούτε πολύ έσπρωξε ακόμα βαθύτερα την Ελλάδα της Σούδας στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και στο ναρκοπέδιο των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων με τη συμμετοχή της χώρας σε 23 ΝΑΤΟικές αποστολές εκτός συνόρων.
    Ο κύριος αυτός, που ξετρέλανε με την προσαρμοστικότητά του προχτές τους εταίρους του στο ΝΑΤΟ, είναι ο ίδιος που προεκλογικά έλεγε αυτά:




Ο «αριστερός» αυτός κύριος που έχει το θράσος να λέει στον ελληνικό λαό:

  • Ξεχάστε την θηριωδία των 5.000 νεκρών, των «παράπλευρων απωλειών», των ΝΑΤΟικών «λαθών», των εκτελέσεων αμάχων, του βομβαρδισμού νοσοκομείων, σχολείων, ΜΜΕ και νεκροταφείων (!), από το ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία.
  • Ξεχάστε τα 12 εκατομμύρια παιδιά της Συρίας που ζουν σε απελπιστική κατάσταση στο εσωτερικό της χώρας ή έχουν διασκορπιστεί ως προσφυγόπουλα στο Λίβανο, την Τουρκία, την Ιορδανία και σε άλλες χώρες, επειδή οι Αμερικάνοι, οι Γάλλοι και οι υπόλοιποι του ΝΑΤΟ έχουν βαλθεί να αποκαταστήσουν τη… δημοκρατία στη χώρα τους.
  • Ξεχάστε το 1,3 εκατομμύρια νεκρούς που το ΝΑΤΟ έχει αφήσει με το πέρασμά του από το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη στο πόλεμο των συμμάχων κατά της… τρομοκρατίας.
  • Ξεχάστε τα παιδιά της Παλαιστίνης, ξεχάστε και την Ιστορία αφού οι υπουργοί του ΝΑΤΟ τραγουδούν «Θα δημιουργήσουμε μια φωτεινότερη μέρα»…
  • Ξεχάστε τις επεμβάσεις του ΝΑΤΟ: Από την Κορέα μέχρι την Αίγυπτο, από την Τυνησία και το Μαρόκο μέχρι τη Νικαράγουα, από τη Γουατεμάλα μέχρι το Κογκό κι από το Βιετνάμ μέχρι τον Παναμά.
  • Ξεχάστε τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού με στρατιωτικό βραχίονα το ΝΑΤΟ, από τη Χιλή μέχρι τη Γρανάδα κι από την Αϊτή μέχρι την Σομαλία.
  • Ξεχάστε ακόμα και το ρόλο του ΝΑΤΟ εδώ στην Ελλάδα. Το ρόλο του στην «Κόκκινη Προβιά». Το ρόλο του στην Κύπρο. Το ρόλο του στη χούντα των συνταγματαρχών. Τη στάση του στα Ίμια και στο «γκριζάρισμα» του Αιγαίου,
    είναι ο ίδιος κύριος που το 2014, στη Θεσσαλονίκη, λίγους μήνες πριν γίνει πρωθυπουργός, έλεγε αυτά:



Κάποιοι, με όλα αυτά, ίσως οδηγηθούν στη σκέψη πως ο «αριστερός» κύριος Τσίπρας – που επί των ημερών του η Ελλάδα παραμένει 2η σε αμυντικές δαπάνες χώρα του ΝΑΤΟ μετά τις ΗΠΑ – είναι ένας πολιτικός ξεφτίλας. Εμείς προτιμούμε μια πιο πολιτική προσέγγιση. Ο κύριος Τσίπρας είναι απλώς «αριστερός» σε εισαγωγικά. Και μάλιστα η «ξεφτίλα» του, παρά το «ποιοτικό» της βάθος, δεν είναι καθόλου πρωτότυπη. Εξίσου «αριστεροί» σε εισαγωγικά – σαν τον Τσίπρα – ήταν ο Σολάνα, που έφτασε να γίνει και γραμματέας του ΝΑΤΟ, ή ο Γιόσκα Φίσερ, εκείνη η νυφίτσα της επιδρομής κατά της Γιουγκοσλαβίας… Υπ’ αυτή την έννοια, τελικά, ίσως το «αριστερός» (σε εισαγωγικά) να ισοδυναμεί πολιτικά με το «ξεφτίλας». Δεν αποκλείεται…φωτο 3 (1)




πηγή imerodromos
Brexit, «λόρδοι» και «κόμισσες»…

Brexit, «λόρδοι» και «κόμισσες»…

Δευτέρα, 11/07/2016 - 11:00
ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ


Γιατί οι Βρετανοί ψήφισαν υπέρ της εξόδου από την ΕΕ;
Μα είναι απλό: Πρόκειται για… μαλάκες.

    Φυσικά η κομψότητα του «ευρω-τζιχαντισμού» δεν χρησιμοποιεί ευθέως αυτόν τον τόσο πεζό και ακαλλιέργητο χαρακτηρισμό.
Οι οπαδοί της ΕΕ το παρουσιάζουν έτσι: Το γεγονός ότι οι Βρετανοί ψηφοφόροι ψήφισαν έξοδο οφείλεται στο ότι είναι «ηλικιωμένοι» (έχουν ξεκουτιάνει, δηλαδή…), είναι «χαμηλού μορφωτικού επιπέδου» (ξύλα απελέκητα, δηλαδή…) και φυσικά είναι «φτωχοί» (αυτό κι αν είναι «κατηγορία» για τους ευρω-καραγκιόζηδες…).

    Α, ναι: Κάποιοι πιο ψαγμένοι προσθέτουν και μια ακόμη εξήγηση: Όσοι ψήφισαν έξοδο – λένε – είναι «κακομαθημένοι» καθώς αναπολούν το αποικιοκρατικό παρελθόν της Βρετανίας…

    Ειδικά ως προς το τελευταίο, σωστά το παρατηρεί ο συνάδελφος Διονύσης Ελευθεράτος («Πριν»):
Μα, καλά, τώρα τους έπιασε η νοσταλγία της βρετανικής παντοκρατορίας; Και γιατί οι ίδιοι άνθρωποι το 1975 είχαν ψηφίσει σε ποσοστό 67% την είσοδο της Βρετανίας στην ΕΕ;

    Τότε, μόλις δυο δεκαετίες από τις επεμβάσεις της Αγγλίας στο Σουέζ και την αποικιοκρατική επιβολή της Βρετανίας από Τζαμάικα μέχρι Κύπρο, το αυτοκρατορικό τους μεγαλείο είχε ατροφήσει; Και ξαναφούντωσε σαράντα χρόνια μετά;…

    Και αλήθεια: Ποιοι στρέφονται κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας όταν είναι να υπερασπιστούν την παραμονή στην ΕΕ; Μα τα ντόπια και ξένα «ευρω-μπλεροειδή»! Αυτά που έχουν χειροκροτήσει από τις βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου στη Γιουγκοσλαβία μέχρι την «εξαγωγή» της ευρω-δημοκρατίας σε Ουκρανία, Συρία, Ιρακ και Λιβύη…

    Πάμε να δούμε, λοιπόν, για ποιο πράγμα ψήφισαν οι Βρετανοί, ώστε να αντιληφθούμε – ανεξαρτήτως ποιοι πολιτικά κερδίζουν από αυτό – γιατί ψήφισαν όπως ψήφισαν:

    α) Υποτίθεται ότι η καλή ΕΕ στέργει τα κράτη – μέλη της και μέσω αυτών τα πιο αδύναμα στρώματα της κοινωνίας εντός του κάθε κράτους μέλους. Αλλά αυτά τα στρώματα όταν ψηφίζουν αποδεικνύονται… «αχάριστα». Ένα δεδομένο αρκεί για να τελειώνουμε με αυτή την φενάκη: Οπως προκύπτει από τα ίδια τα στοιχεία της Κοµισιόν, το 80% από τα 55 δισ. ευρώ των επιδοτήσεων που διατίθενται κάθε χρόνο συνολικά στα κράτη-µέλη της ΕΕ, στο πλαίσιο της περιβόητης Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ), εισπράττεται από τους µεγαλογαιοκτήµονες, δηλαδή από το µεγάλο κεφάλαιο.

    Το θέµα, µάλιστα, απασχόλησε την επικαιρότητα το 2007 στην Αγγλία, καθώς αποκαλύφθηκε ότι τις µεγαλύτερες αγροτικές επιδοτήσεις τις µοιράζονται η… βασιλική οικογένεια και διάφοροι άλλοι πάµπλουτοι «ευγενείς». Όπως προέκυψε, η βασίλισσα Ελισάβετ εισέπραττε από (… αγροτικές) επιδοτήσεις 544.000 στερλίνες ετησίως. Ο διάδοχος Κάρολος 225.000 στερλίνες. Ο δούκας του Μάρλµπορο 370.000 στερλίνες. Ο δούκας του Ουεστµίνστερ 325.000. Ο δούκας του Μπρέντφορντ 380.000. Ο κόµης του Λέστερ 250.000 στερλίνες.

    β) Ήδη από το 2012 καταγραφόταν στον «Ιντιπέντεντ» ότι η πολιτική του «δάκρυα και αίμα» που εφαρμόζεται στην Βρετανία είχε σαν αποτέλεσμα τον τριπλασιασμό σε ένα χρόνο των ατόμων που κατέφευγαν σε τράπεζες τροφίμων για να αντιμετωπίσουν την πείνα και την ανέχεια.

    Αυτό το μοντέλο κοινωνίας, μετά την περικοπή των μισθών και των κοινωνικών παροχών, με την παράλληλη άνοδο των τιμών των τροφίμων και των καυσίμων που επέφερε αύξηση του κόστους των βασικών τροφίμων κατά 35% και του κόστους θέρμανσης ενός σπιτιού κατά 63%, είχε ως αποτέλεσμα να οδηγήσουν τον Tim Lang – πρώην σύμβουλος του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας και ένας από τους κορυφαίους εμπειρογνώμονες στην πολιτική των τροφίμων της Βρετανίας – να μιλήσει για ένδεια, κακουχίες και πείνα που οδηγούν στο συμπέρασμα πως η Βρετανία επιστρέφει σε ένα «Ντικενσιανό μοντέλο ευημερίας» (http://tvxs.gr, 30/5/2013)

    γ) Στην Βρετανία της ΕΕ, την έβδομη πλουσιότερη χώρα του πλανήτη, η έρευνα της Βουλής κατέγραψε τουλάχιστον 850 τράπεζες τροφίμων σε όλη τη χώρα. Μια μόνο οργάνωση, η «Trussell Trust», την περίοδο 2013-2014 στα περίπου 400 κοινωνικά παντοπωλεία που διαχειρίζεται, πρόσφερε γεύματα σε 913.000 ανθρώπους, σε σύγκριση με τους 61.000 που ήταν το 2010-2011(http://www.efsyn.gr, 31/3/2015).

    Είναι στην ίδια κοινοβουλευτική έρευνα που σημειώνεται ότι πίσω από τα συσσίτια πρέπει κανείς να δει την αύξηση κατά 47% των τιμών των τροφίμων από το 2003 μέχρι το 2013 και κατά 30,4% του κόστους στέγασης. Αυτά σε συνθήκες απηνούς λιτότητας στο όνομα της μείωσης του… δημόσιου χρέους.

    δ) Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στα τέλη του 2015 η κοινωνική ανισότητα στη Βρετανία έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Όπως καταγράφει η στατιστική υπηρεσία η περιουσία των πλουσιότερων Βρετανών αυξάνεται με ρυθμό τρεις φορές ταχύτερο από εκείνη των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων.

    Ειδικότερα, την περίοδο 2012 – 2014, το 10% των πλουσιότερων Βρετανών αύξησαν την περιουσία τους κατά 21%, αλλά το 50% των φτωχότερων νοικοκυριών μόνο κατά 7%. Έτσι εξηγείται ότι το 10% των πλουσιότερων Βρετανών κατέχει το 45% του συνολικού πλούτου, ενώ το 10% των φτωχότερων μόλις το 1% (www.naftemporiki.gr, 23/12/2015)

    ε) Σύμφωνα με τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα τον Μάη του 2014 από την οργάνωση «Save the Children» πάνω από 5 εκατομμύρια παιδιά στη Βρετανία είναι «καταδικασμένα στη φτώχεια» ως το 2020 εξαιτίας των περικοπών στο σύστημα πρόνοιας. Ανάμεσα στις άλλες αιτίες καταγράφεται το γεγονός ότι ενώ τα επιδόματα προς τις φτωχές οικογένειες έχουν περικοπεί κατά 8% – 9%, οι τιμές των τροφίμων και το κόστος της συντήρησης ενός παιδιού αυξήθηκαν κατά 19% μεταξύ 2007 και 2011 και το μέσο κόστος των βρεφονηπιακών σταθμών είναι κατά 77% ακριβότερο σε σχέση με την προηγούμενη δεκαετία (www.iefimerida.gr, 28/5/2014).

    Είναι μέσα στο ίδιο το Λονδίνο, που – σημειωτέον – ψήφισε υπέρ της παραμονής στην ΕΕ, που σχεδόν το 30% των οικογενειών αναγκάζονται να περικόπτουν λόγω φτώχειας κάποιο από τα γεύματα της ημέρας.

    Γιατί οι Βρετανοί δεν γουστάρουν την ΕΕ της λιτότητας και των Μνημονίων; Παίζει κάποιο ρόλο ότι – έκθεση του ιδρύματος «Joseph Rowntree» – μια 4μελής βρετανική οικογένεια από 27.800 λίρες που χρειαζόταν το 2008 για ένα αξιοπρεπές επίπεδο διαβίωσης σήμερα χρειάζεται 40.600 λίρες αλλά αντιθέτως βλέπει όταν οι ανάγκες της για την κάλυψη βασικών αγαθών αυξάνονται κατά 46% οι μέσες αποδοχές της αυξάνονται με ρυθμό πέντε φορές μικρότερο;

    Αν πιστέψουμε τους εγχώριους «λόρδους» και τις εγχώριες «κόμισσες» (που για να αποφεύγουν τέτοιες συζητήσεις τάσσονται κατά της διεξαγωγής δημοψηφισμάτων, γενικώς!) κανένα ρόλο δεν παίζει στην εκλογική συμπεριφορά των λαών το γεγονός ότι:

  • Η «Ένωση τους» είναι η ΕΕ των 120 εκατομμυρίων φτωχών, των 30 εκατομμυρίων άνεργων, των 4,5 εκατομμυρίων άστεγων.
  • Πρόκειται για την «Ενωση» των εξωφρενικών ανισοτήτων, όπου στην ίδια την «ατμομηχανή» της, την Γερμανία, έχουν καταγραφεί 16 εκατομμύρια φτωχοί και 7,5 εκατομμύρια Γερμανοί εργαζόμενοι με μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ το μήνα όταν 17.000 «υπερπλούσιοι» που αποτελούν το 0,02% του γερμανικού πληθυσμού κατέχουν πλούτο που ξεπερνάει τα 2 τρισ. δολάρια και ισοδυναμεί με το 55,5% όλου του ΑΕΠ της Γερμανίας.
  • Στον άλλο πόλο του ευρωενωσιακού «άξονα», την Γαλλία, οι δικές της υπηρεσίες έχουν καταγράψει 8 εκατομμύρια φτωχούς και κοινωνικά αποκλεισμένους.
  • Ειδικά στη Βρετανία τα στοιχεία της συνομοσπονδίας συνδικάτων μιλούν για έναν αριθμό 8,7 εκατομμυρίων ενηλίκων (!) που διαβιούν σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας, την ίδια ώρα που το 10% των πλουσιότερων Βρετανών αύξησαν την περιουσία τους κατά 21% την περίοδο 2012 – 2014.
    Γιατί, λοιπόν, οι Βρετανοί ψηφίζουν έξοδο; Γιατί όλοι σχεδόν οι ευρωπαϊκοί λαοί που έφτασαν σε δημοψηφίσματα (πριν αυτά ανατραπούν από τα ιερατεία της «ευρωδημοκρατίας») ψήφισαν ενάντια στα κελεύσματα της ΕΕ; Επειδή είναι… κακομαθημένοι, αχάριστοι και μαλάκες; Έτσι λένε οι «λόρδοι» μας (και που ενδεχομένως ως προς το τελευταίο να μην έχουν άδικο – αλλά από εντελώς διαφορετική άποψη από εκείνη που οι ίδιοι εννοούν).

    Σε ό,τι αφορά συγκεκριμένα, όμως, στο ζήτημα της βρετανικής ψήφου, όσα συριζοπασοκοειδή και όσα νεοδημοκρατικοποταμοειδή δίνουν τέτοιες εξηγήσεις, το μόνο που αποκαλύπτουν είναι το δικό τους ποιόν. Τόσο ως υπηρέτες της απανταχού κεφαλαιοκρατίας όσο και ως χρήσιμες σουπιές των ευρωμονοπωλίων στο να θολώνουν τα νερά για να έρχεται και να ψαρεύει η ακροδεξιά.


Αναδημοσίευση imerodromos
Σκέψεις με αφορμή το Brexit

Σκέψεις με αφορμή το Brexit

Δευτέρα, 27/06/2016 - 17:00
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

ΠΡΩΤΟ:Τέταρτη μέρα μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία και ο Ήλιος συνεχίζει να βγαίνει από την συνήθη θέση του, η θάλασσα δεν έχει γίνει γιαούρτι και η Γη συνεχίζει να περιστρέφεται περί τον άξονά της.

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και παρά την καταστροφολογία (που συνεχίζεται), παρά την εσχατολογία (που εντείνεται), ενδεχομένως ναυπάρχει ζωή ακόμα και εκτός ΕΕ…

***

ΔΕΥΤΕΡΟ:Ότι η ΕΕ είναι ένας αντιλαϊκός μηχανισμός, απονομιμοποιημένος στη συνείδηση των «υπηκόων» της, αποτελεί κοινό τόπο για πλατιές μάζες των ευρωπαϊκών λαών που όποτε τους δόθηκε η δυνατότητα να εκφράσουν τη γνώμη τους γι’ αυτήν, την απέρριψαν παρά την τρομοκρατία και τους εκβιασμούς που ασκήθηκαν εναντίον τους. Συνέβη στα δημοψηφίσματα σε Γαλλία, Ολλανδία, Ελλάδα, Ιρλανδία, Δανία, Βρετανία.

Διπλή επιβεβαίωση του αντιλαϊκού και αντιδημοκρατικού χαρακτήρα της ΕΕ είναι οι διάφορες τεχνικές «πραξικοπημάτων» που ακολουθήθηκαν ώστε να ανατραπούν τα αποτελέσματα όλων των αρνητικών για την ΕΕ δημοψηφισμάτων που προηγήθηκαν του βρετανικού.

***

ΤΡΙΤΟ: Ο κομπογιαννίτικος χαρακτήρας των θεωριών περί «αιώνιας» ΕΕ προκύπτει από μια και μόνο ματιά στην Ιστορία.
Όπως έχει επισημανθεί, από το «Bloomberg» και τον «Economist» μέχρι την Καθημερινή (Ιάσωνας Μανωλόπουλος, 22/4/2012,http://www.kathimerini.gr/456098/article/oikonomia/ellhnikh-oikonomia/oyte-twra-einai-alliws) όχι μία ή δυο, αλλά69 (!) νομισματικές ενώσεις προηγήθηκαν της ΕΕ κατά την διάρκεια του 19ου αιώνα και 20ου αιώνα. Από την Σκανδιναβική Νομισματική Ένωση μέχρι την Λατινική, στην οποία συμμετείχε και η Ελλάδα. Καμία από αυτές δεν υπάρχει σήμερα.Διαλύθηκαν. 
Πρόκειται για μια αλήθεια που οι ταγοί του ευρωμονόδρομου επιμένουν να «ξεχνούν».

***

ΤΕΤΑΡΤΟ: Αμέσως μετά το δημοψήφισμα στη Βρετανία ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία φόβου πλευρά της οποίας είναι η προστυχιά των εντός και εκτός Βρετανίας επιτελείων της ΕΕ να χαριστούν οι ψήφοι υπέρ της αποδέσμευσης στους ακροδεξιούς, στους ρατσιστές και στους φασίστες.

Όμως, όπως πολύ σωστά επισημαίνει η ανακοίνωση του «Lexit», της καμπάνιας για «αριστερή έξοδο» της Βρετανίας από την ΕΕ (στην οποία συμμετείχαν το ΚΚ Βρετανίας, αριστερά κόμματα και αντικαπιταλιστικές κινήσεις), υπέρ της εξόδου ψήφισαν πάνω από 17 εκατομμύρια άνθρωποι αλλά μόνο 3,8 εκατομμύρια είχαν ψηφίσει το εθνικιστικό και ρατσιστικό UKIP στις προηγούμενες εκλογές.

Συνεπώς, εκείνο που θέλουν να αποκρύψουν, σημειώνει το «Lexit», είναι ότι «η ψήφος για την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ εκφράζει πάνω από όλα την απόρριψη ολόκληρου του πολιτικού κατεστημένου από εκατομμύρια ανθρώπους της εργατικής τάξης που έχουν υποφέρει από τη λιτότητα για δεκαετίες». Μια ματιά να ρίξει κανείς στην ταξική «γεωγραφία» της ψήφου ακόμα και στις γειτονιές του Λονδίνου που κατοικούν φτωχοί και εργάτες, θα το διαπιστώσει.

***

ΠΕΜΠΤΟ: Σε σχέση με το προηγούμενο, οι αντικειμενικοί λόγοι που οδηγούν εργατικά, λαϊκά και φτωχά στρώματα να «τιμωρούν» την ΕΕ και τους εγχώριους πολιτικούς φορείς για την υπονόμευση της ζωής και των δικαιωμάτων τους, δεν αναιρούν την άλλη πλευρά:

Η απέχθεια για την ΕΕ δεν εκφράστηκε πολιτικά στη Βρετανία κυρίαρχα από τον αριστερό, αντικαπιταλιστικό λόγο, αλλά από τον ακροδεξιό, φασιστικό λόγο των φορέων του αντιμεταναστευτικού ρατσισμού. Το ίδιο συμβαίνει σε μια σειρά ευρωπαϊκές χώρες.

Γιατί; Μήπως επειδή οι ψηφοφόροι του «όχι» στην ΕΕ είναι «φτωχοί, αμόρφωτοι και ηλικιωμένοι»όπως σε ένα κρεσέντο «δημοκρατικότητας» έχουν αρχίσει να λένε από το Λονδίνο μέχρι την Αθήνα τα διάφορα αθύρματα του «διαφωτισμού»;

Εξαιρουμένων των φασιστών – γιατί υπάρχουν και τέτοιοι – όλα αυτά τα εκατομμύρια των ανθρώπων πέφτουν θύματα του ακροδεξιού λόγου επειδή είναι «μουζίκοι»; Αυτό ισχυρίζονται εμμέσως διάφορες χυδαίες συνιστώσες του λεγόμενου «δημοκρατικού τόξου». Οι «υπανάπτυκτοι αντιευρωπαίοι», μας λένε οι «δημοκράτες», δεν αντιλαμβάνονται την «αξία των ελευθεριών της ΕΕ».

Αλλά, για ποιες ελευθερίες μιλούν; Για την «ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου» (μόνο που οι λαοί δεν έχουν κεφάλαια), για την «ελευθερία διακίνησης εμπορευμάτων» (αλλά οι λαοί δεν έχουν για να τα αγοράσουν), για την «ελευθερία παροχής υπηρεσιών» (αλλά οι λαοί εδώ χάνουν ακόμα και τις ελάχιστες υπηρεσίες πρόνοιας που τους είχαν απομείνει), για την «ελευθερία μετακίνησης προσώπων»(αλλά οι λαοί που δεν μπορούν να κάνουν ρούπι από τα κατώφλια τους λόγω ανέχειας, διδάχτηκαν από τους «δημοκράτες» να αισθάνονται σαν απειλή τους μετανάστες που έφτασαν λόγω της δικής τους ανέχειας στο κατώφλι τους).

Προφανώς οι «δημοκράτες» μας δεν θέλουν να παραδεχτούν τούτο:

  • Μετά από μια μακρά περίοδο εφαρμογής πολιτικών που κατέτειναν στην κοινωνία των 2/3, ειδικά σε συνθήκες καπιταλιστικής κρίσης, η ΕΕ και οι πολιτικοί φορείς της ανά την Ευρώπη εφαρμόζουν την πολιτική του 1/3.

  • Είναι οι ίδιοι φορείς που διαλαλούν τη θεωρία «δεν υπάρχει εναλλακτική».

  • Οι ίδιοι που πανηγύρισαν την πτώση του σοσιαλισμού.
  • Είναι οι ίδιοι, φιλελεύθεροι και «αριστεροί» του συστήματος (από τους Ολαντ στη Γαλλία, τους Εργατικούς στη Βρετανία μέχρι τους ΤσιπροΠΑΣΟΚ στην Ελλάδα), που διαγωνίζονται μεταξύ τους για το ποιος θα διαχειριστεί και θα εφαρμόσει την πολιτική που οδηγεί στον Καιάδα τα δυο τρίτα των «μη προνομιούχων» της κοινωνίας.
Είναι εξίσου προφανές, λοιπόν, ότι τα λαϊκά στρώματα  ταυτοποιούν τους φορείς αυτής της πολιτικής ως δράστες του εγκλήματος κατά της ζωής τους με συνέπεια να ψάχνουν διέξοδο όχι στην «αριστερά», όπως την έχουν ξεφτιλίσει σαν έννοια σοσιαλιστές, σοσιαλδημοκράτες και ευρωαριστεροί, αλλά σε  εκείνον τον λόγο, τον ακροδεξιό, που, τελικά, επιδοτείται από το ίδιο το ευρωσύστημα να φαντάζει «αντισυστημικός».

Είναι κάτι που έχει ξανασυμβεί στην Ευρώπη, τη δεκαετία του ’30, και συμβαίνει κάθε φορά που οι αντίπαλες μερίδες της άρχουσας τάξης διασταυρώνουν τα ξίφη των ενδοαστικών και ενδοιμπεριαλιστικών τους αντιπαραθέσεων σε συνθήκες που η εργατική τάξη βρίσκεται σε πολιτική αδυναμία να αξιοποιήσει πολιτικά αυτές τις αντιθέσεις κάτω από τη σημαία των δικών της συμφερόντων και διαιρείται με το να στοιχίζεται, άλλοτε ως ψηφοφόρος και άλλος σαν κρέας για τα κανόνια, σε ξένα στρατόπεδα.

Από την άποψη αυτή (και μάλιστα σε συνθήκες όπου η ΕΕ των αγαστών σχέσεων με τους Ουκρανούς ναζί έχει χρηματοδοτήσει με πάνω από 4 εκατομμύρια ευρώ τις φασιστικές δυνάμεις της Ευρώπης από το 2014) είναι απόλυτα σωστή η εκτίμηση για «τον δεξιό εθνικιστικό ευρωσκεπτικισμό (ότι) αυτός δεν αποτελεί πραγματικό αντίπαλο, αλλά δομικά αναγκαίο συμπλήρωμα του ευρωσυστήματος, καθώς εκτονώνει ανώδυνα τη λαϊκή δυσαρέσκεια εμποδίζοντας την εμφάνιση ενός αριστερού, ριζοσπαστικού αντίπαλου δέους» (Φ.Λορντόν, «Σκοτώνουν τους Έλληνες…», πρόλογος Π.Παπακωνσταντίνου, εκδόσεις Τόπος).

***

ΕΚΤΟ: Το δημοψήφισμα στη Βρετανία προφανώς και αφήνει έκθετους όσους παρουσιάζουν το εθνικό νόμισμα σαν ελιξίριο της λαϊκής ευημερίας. Θυμίζουμε ότι η Βρετανία ήταν εκτός ευρώ. Τα αντιλαϊκά και αντεργατικά μέτρα στη Βρετανία, είτε με Θάτσερ και Μπλερ, είτε με Μπράουν και Κάμερον, λαμβάνονταν (και θα λαμβάνονται) με νόμισμα τη στερλίνα.

Διότι, τελικά το θέμα δεν είναι με πιο νόμισμα θα υποτάσσεται η εργασία στο κεφάλαιο με στόχο την κερδοφορία του δεύτερου. Αλλά το πώς θα αποδεσμευτούν οι λαοί από τη μέγγενη των μονοπωλίων, είτε αυτά μετρούν την ανταγωνιστικότητά τους με στερλίνα, είτε με ευρώ, είτε με δραχμή.

Η πάλη γι’ αυτού του τύπου την αποδέσμευση και η οργάνωση της ενότητας των εργαζομένων σε αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω στο σαθρό έδαφος του «εθνικού νομίσματος» που ανάγεται σε φετίχ και του λεγόμενου «αριστερού ευρωσκεπτικισμού».

***

ΕΒΔΟΜΟ: Ήδη μετά το βρετανικό δημοψήφισμα έχει ξεκινήσει – παράλληλα με την τρομοκρατία εκ μέρους τραπεζιτών, χρηματιστών και ευρωγραφειοκρατών που θέλουν να ξορκίσουν τους δικούς τους φόβους για τις εξελίξεις εκφοβίζοντας τους λαούς – μια προπαγανδιστική εκστρατεία για την δυνατότητα της ΕΕ να «διορθωθεί» και να «βελτιωθεί»…

Μόνο που για να «διορθωθεί» κάτι, πρέπει να παίρνει διόρθωση. Η ΕΕ δεν ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Το γνωρίζουν πρώτα και κύρια όσοι ομιλούν για την επιστροφή της ΕΕ «στις ιδρυτικές αξίες και αρχές της». Παριστάνουν να αγνοούν ότι η ΕΕ δεν έφυγε ποτέ από αυτές τις «αξίες» και τις «ρίζες» της.

Απ’ όταν δημιουργήθηκε το ’56 ως ένωση άνθρακα και χάλυβα μέχρι τη σημερινή της μορφή, οι «αρχές» της δεν ήταν ποτέ η ευημερία των ανθρακωρύχων και των χαλυβουργών. Ήταν και είναι ο θησαυρισμός των μεγιστάνων του άνθρακα και του χάλυβα, των μονοπωλίων και των πολυεθνικών.

Η ΕΕ που τώρα «οι ηγέτες της θα ακούσουν τους λαούς», έχει τις ρίζες της στην αντιδραστική συμμαχία των αστικών τάξεων της καπιταλιστικής Ευρώπης. Από γεννησιμιού της ειδικεύεται στο «ξεζούμισμα» των εργαζομένων και την καταλήστευση άλλων λαών. Η «δικαιοσύνη» της είναι απόρροια της δύναμης που προκύπτει από την αναπαραγόμενη ανισομετρία των μελών της. Οι αντιθέσεις όπως και οι συμβιβασμοί στο εσωτερικό της αποτελούν έκφραση των αδυσώπητων και ανθρωποφάγων ανταγωνισμών που αποτελούν τον κανόνα λειτουργίας της.

***

ΟΓΔΟΟ: Η πολιτική της ΕΕ, με τις χωματερές της, οι προ κρίσης χρηματοπιστωτικές φούσκες και τα Μάαστριχτ τους, οι προ Μνημονίων «ευελφάλειές» τους, οι προ «κόφτη» περιορισμοί της εθνικής κυριαρχίας (όπως έλεγε η τότε πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων κυρία Μπενάκη), δεν είναι προϊόν κάποιου «λάθους» των ηγητόρων της. Δεν ευθύνεται γι’ αυτήν (η δεδομένη πολλές φορές) ανικανότητάς τους.

Δεν οφείλεται στο «κακότροπο» και «εγωπαθές» γερμανικό DNA, όπως διατείνεται ο εθνικιστικός και ρατσιστικός αντιγερμανισμός που – για να μην μιλήσει για τα ανεξαρτήτως εθνικότητας συμφέροντα των κεφαλαιοκρατών - καμώνεται τον «πατριωτισμό» έχοντας ως σημαία τον ναζιστικό φυλετισμό που τον εισάγει από την πίσω πόρτα του αντιμερκελισμού.

Γι’ αυτό και η ΕΕ δεν παίρνει κανενός είδους φτιασίδωμα, όπως προσπαθούν να μας πείσουν όσοι πουλάνε το μακιγιάζ και τις μπούρδες περί  επιστροφής της ΕΕ και των ηγετών της στα «οράματα και τη σύνεση των ιδρυτών της».

Η πολιτική 
-των 120 εκατομμυρίων φτωχών, των 30 εκατομμυρίων άνεργων, των 4,5 εκατομμυρίων άστεγων,
  • -της ΕΕ που 6 από τα μέλη της ΕΕ φιγουράρουν στον κατάλογο των 15 πρώτων χωρών στον παγκόσμιο δείκτη μιζέριας,
  • -της ΕΕ που όταν το ΑΕΠ της αυξάνει αναιμικά 1,7% οι μεγιστάνες της αυξάνουν τα πλούτη τους με τριπλάσιο ρυθμό,
    -της ΕΕ όπου 16.734 «υπερπλούσιοι» της Γερμανίας αποτελούν το 0,02% του γερμανικού πληθυσμού των 82 εκατομμυρίων και η περιουσία τους που ξεπερνάει τα 2 τρισ. δολάρια ισοδυναμεί με το 55,5% όλου του ΑΕΠ της Γερμανίας,
  • -της ΕΕ των Μνημονίων από Πορτογαλία και Ιρλανδία μέχρι Κύπρο και Ελλάδα, της άνευ Μνημονίων λιτότητας από Βρετανία μέχρι Ισπανία και Ιταλία,
  • -των νεκρών Αϊλάν στο Αιγαίο που παζαρεύει «τόσα γρόσια το κεφάλι» των προσφύγων με την Τουρκία,
  • -της Γερμανίας των 16 εκατομμυρίων φτωχών και των 7,5 εκατομμυρίων Γερμανών εργαζομένων με μηνιαίο εισόδημα 400 ευρώ το μήνα,
    -της Γαλλίας με τις απαγορεύσεις διαδηλώσεων και τα 8 εκατομμύρια φτωχούς και κοινωνικά αποκλεισμένους που αναζητούν καταφύγιο στα γκέτο και στις όχθες του Σηκουάνα,
  • -της Ιταλίας που οι συμπράξεις των «αριστεροκεντροδέξιων» κομματικών παρατάξεων βουλιάζουν τους εργαζόμενους στην απελπισία σε σημείο να διοργανώνονται κινητοποιήσεις διαμαρτυρίας ενάντια στο διευρυνόμενο κύμα των αυτοκτονιών των οικονομικά κατεστραμμένων Ιταλών,
είναι η μόνη σωστή επιλογή για εκείνους που έφτιαξαν την ΕΕ για να ενεργεί ως μηχανισμός εφαρμογής των βαθύτερων επιλογών του συστήματός τους που αξιοποιεί την εξουσία του για να μετράει κέρδη μεταθέτοντας βάρη στα αδύναμα κράτη και στους αδύναμους ανθρώπους, εργάτες, υπάλληλους, άνεργους, μετανάστες.

Αυτή είναι η ΕΕ. Από τον Ατλαντικό μέχρι τα Ουράλια, από το Βορρά μέχρι το Νότο, οι λαοί βιώνουν αυτό ακριβώς που τόνιζε ο Λένιν πριν από 100 χρόνια:

«... το σύνθημα των "Ενωμένων Πολιτειών της Ευρώπης" δεν είναι σωστό από οικονομική άποψη. Είτε αυτό το σύνθημα είναι απραγματοποίητο στον καπιταλισμό (...). Είτε είναι ένα σύνθημα αντιδραστικό, που σημαίνει προσωρινή συμμαχία των μεγάλων δυνάμεων της Ευρώπης (...) για την καταλήστευση...».

***  

ΕΝΑΤΟ: Αυτοί που διατείνονται ότι η ΕΕ «αλλάζει» και «βελτιώνεται» είναι οι ίδιοι που ισχυρίζονται ότι το ΝΑΤΟ είναι παράγοντας… ειρήνης, φιλίας και συναδέλφωσης των λαών. Ότι το ΔΝΤ μπορεί από βαμπίρ και αιμοσταγής οργανισμός στην υπηρεσία των τοκογλύφων να μετατραπεί σε φιλόπτωχο ταμείο!

Αλλά ενώ "μια άλλη Ευρώπη είναι δυνατό, μια άλλη ΕΕ είναι αδύνατο" να συμβεί. Η ΕΕ δεν σχεδιάστηκε και δεν πρόκειται να λειτουργήσει ποτέ σαν το φανταστικό εκείνο «απάνεμο λιμάνι» που έταζαν οι αρχιτέκτονές της στους λαούς. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, η Ευρωζώνη της και όλη η δομή του ευρωενωσιακού ιμπεριαλισμού (είτε βομβαρδίζει τη Γιουγκοσλαβία, το Ιρακ και τη Λιβύη, είτε «βομβαρδίζει» τα Ασφαλιστικά Ταμεία και τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα) αποτελεί μια αρένα βαρβαρότητας.

Είναι ένα Κολοσσαίο εκμετάλλευσης των εργαζομένων, κατάλυσης των λαϊκών δικαιωμάτων και ελευθεριών που στέκονται εμπόδιο στην «ανταγωνιστικότητα» των μονοπωλίων. Πρόκειται για τον ορισμό της αντιδημοκρατικότητας που εκφράζεται ακόμα και με - θεσμικά απολύτως κατοχυρωμένα - «πραξικοπήματα» ανατροπής της λαϊκής θέλησης (πχ δημοψήφισμα στην Ελλάδα), είτε με παύσεις ακόμα και πρωθυπουργών (πχ Κάννες).

***

ΔΕΚΑΤΟ: Η πραγματικότητα βοά! Η έξοδος και η αποδέσμευση από την ΕΕ αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για μια Ευρώπη των λαών, που η συνεργασία τους θα είναι οικοδομημένη πάνω στην λαϊκή κυριαρχία και την εθνική ανεξαρτησία.

Αυτή η προοπτική θέτει σε αμφισβήτηση το καπιταλιστικό μοντέλο εν συνόλω. Και γι’ αυτό συκοφαντείται. Η κυρίαρχη άποψη που προωθείται (και) στην Ελλάδα είναι πως η έξοδος μιας χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι κάτι αρνητικό, συντηρητικό, εθνικιστικό, αδιέξοδο κι επικίνδυνο. Η προπαγάνδα αυτή έχει ενισχυθεί με αφορμή το δημοψήφισμα στη Μεγάλη Βρετανία. Είναι η προπαγάνδα που εξυπηρετεί το ευρωενωσιακό κατεστημένο, το οποίο - ήδη το σημειώσαμε - ενισχύει τον βολικό για το σύστημα ακροδεξιό «ευρωσκεπτικισμό», καταγγέλλοντάς τον.

Όμως, το ερώτημα είναι έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για να εξυπηρετηθούν ποια συμφέροντα; Αν η αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στην κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των λαϊκών συμφερόντων και των λαϊκών αναγκών, τότε είναι ο μοναδικός δρόμος που μπορεί να διαλέξει ένας λαός, για να ορίζει το δρόμο ανάπτυξης που θέλει να ακολουθήσει.

Η αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση, όταν την επιλέξει ο λαός προς όφελος του, είναι προϋπόθεση για την εθνική, πολιτική και οικονομική κυριαρχία μιας χώρας. Mε αυτόν τον τρόπο μπορεί να υλοποιηθεί ένας δρόμος ανάπτυξης, σε ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση απ’ αυτή που επιβάλλεται από τις βασικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Αλλά τι σημαίνει έξοδος και αποδέσμευση προς όφελος του λαού;

Προφανώς δεν σημαίνει την έξοδο και την αποδέσμευση με την προσδοκία μιας «εθνικής» λιτότητας. Δεν σημαίνει μια δήθεν ανάκτηση «εθνικής κυριαρχίας» που θα παραδοθεί στην κυριαρχία του «έθνους» των ντόπιων κεφαλαιοκρατών.

Το ζητούμενο δεν είναι η έξοδος από αυτό το λάκκο να οδηγήσει σε έναν άλλον, σε έναν τάχα «καλύτερο» λάκκο, εξίσου καπιταλιστικό και εκμεταλλευτικό, όπως θα ήθελαν κάποια τμήματα της άρχουσας τάξης και τα φασιστικά - εθνικιστικά τους τσιράκια.

Για παράδειγμα: Η Ελλάδα των 3 εκατομμυρίων μεταναστών στις στοές του Βελγίου και στα λαντζέρικα της Αμερικής δεν ήταν στη ζώνη της ΕΟΚ τις δεκαετίες του ’50 και του ’60. Ήταν, όμως, στη ζώνη του καπιταλισμου. Η Ελλάδα του παγώματος μισθών και συντάξεων το 1985 και της μητσοτάκειας λιτότητας του «0%+0%=14%» το 1990, δεν ήταν στη ζώνη του ευρώ. Ήταν, όμως, στη ζώνη της εξουσίας των βιομηχάνων, των τραπεζιτών και των εργολάβων.

Θα το ξαναπούμε: Η Βρετανία δεν είναι στο ευρώ και στην Ευρωζώνη και η Τουρκία δεν είναι στην ΕΕ. Αλλά αυτό δεν κάνει αξιοζήλευτα ούτε τα βάσανα του τούρκικου λαού, ούτε το «δάκρυα και αίμα» με το οποίο πληρώνει τη λιτότητα ο εκτός ευρώ βρετανικός λαός.

***

ΕΝΔΕΚΑΤΟ (και για να έρθουμε στην Ελλάδα): Η έξοδος από την ΕΕ προκύπτει ως αναγκαία προϋπόθεση αναδημιουργίας της χώρας μας προς όφελος του λαού της.

Δεν μιλάμε, βέβαια, για μια έξοδο σαν την «έξοδο από το ΝΑΤΟ», όπως την πλάσαρε το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ως αναγκαστική επιλογή του κατεστημένου και ως «τρίπλα» ανασύνθεσης του συστήματος. Μιλάμε για έξοδο από την ΕΕ με όρους ανατροπής όλου του συστήματος της κυριαρχίας των μονοπωλίων. Για την έξοδο και την αποδέσμευση από την ΕΕ με προοπτική να πάρει στα χέρια του την εξουσία ο λαός. Το επισημαίνουμε γιατί υπάρχουν και εκείνοι που όταν «βάλλουν» κατά της ΕΕ, εξαναγκασμένοι από το γεγονός ότι έχουν πέσει πλέον οι μάσκες της ευρωκοροιδίας, το κάνουν προσβλέποντας ακριβώς σε αυτό: Σε μια ανασύνθεση του υφιστάμενου συστήματος και μάλιστα σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση.

***

ΔΩΔΕΚΑΤΟ: Η στάση του κάθε πολιτικού φορέα απέναντι στην ΕΕ ξεκαθαρίζει την (πραγματική) θέση του, τελικά, στο ερώτημα: Με τους πολλούς ή με τους λίγους; Με τον κόσμο της εργασίας ή με τις «ελίτ» της εργοδοσίας; Στην τοποθέτησηαυτή δεν υπάρχει «τρίτος δρόμος». Όπως δεν υπάρχει το «ολίγον έγκυος».

Αλλά δεν χωράει και κανενός είδους αντιεπιστημονικότητα ή ψάρεμα στα θολά νερά. Που πάει να πει: Η έξοδος και η αποδέσμευση από την ΕΕ είναι συνθήκη αναγκαία για να μπει τέρμα στις αβυσσαλέες κοινωνικές και οικονομικές του ανισότητες πίσω από τις οποίες κρύβεται η ανελέητη ταξική βαρβαρότητα. Το αναγκαίο, όμως, της αποδέσμευσης από την ΕΕ δεν την καθιστά και ικανή από μόνη της συνθήκη για αλλαγή πορείας.

Εξηγούμαστε: Το σύστημα που με η χωρίς ευρώ, με ή χωρίς ΕΕ, είναι κατασκευασμένο έτσι ώστε μια χούφτα κεφαλαιοκρατών, μονοπωλίων, πολυεθνικών να ιδιοποιείται τον μισό και παραπάνω από τον πλούτο που παράγει ο λαός κάθε χώρας χωριστά και όλοι οι λαοί του πλανήτη μαζί, έχει όνομα:«Καπιταλισμός».

***

Υπό την έννοια αυτή και με αφορμή το Brexit, εύστοχα υπενθύμισε ο φίλος και συνάδελφος Ηρακλής Κακαβάνης μια κουβέντα του Μπρεχτ: «Σε κάθε ιδέα - έλεγε - πρέπει να ψάξει κανείς από πού έρχεται και που πάει. Μόνο έτσι μπορούμε να καταλάβουμε αν είναι καλή ή όχι».

Η’ όπως θα το έλεγε ο Λένιν, το να πετάξεις τη μαϊμού πάνω από το κεφάλι σου είναι προϋπόθεση να ξεμπερδέψεις με το τσίρκο, αλλά από μόνη της δεν σημαίνει ότι ξεμπέρδεψες με το τσίρκο.

Κάθε εκδοχή, δε, ότι ο Λένιν ήταν με το… τσίρκο επειδή έλεγε το πρόδηλο, ότι δηλαδή η κάτι από επιβεβλημένη ανάγκη της αποδέσμευσης από τη μαϊμού πρέπει να είναι συνδυασμένη με την πάλη για την αποδέσμευση από όλο το τσίρκο, συνιστά καταφανή πολιτική λαθροχειρία.


πηγή enikos
ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ

Κυριακή, 26/06/2016 - 19:02
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ

Ο κ. Πρετεντέρης ανήμερα του δημοψηφίσματος στη Βρετανία συνέγραψε ένα εμβριθές άρθρο στα «Νέα» για να διαδηλώσει την πίστη του στην ανάγκη παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ.

Στα θετικά των εν γένει ελληνοβρετανικών σχέσεων που τον έκαναν ως Έλληνα πατριώτη να επιζητά το Bremain, ο κ. Πρετεντέρης συμπεριέλαβε κι αυτά: «(…) στους Άγγλους – έγραψε –χρωστάμε και μερικές χάρες. Από τον Μπάιρον έως τον Λόιδ Τζορτζ και τον τεράστιο Ουίνστον. Από το Ναυαρίνο και το Ελ Αλαμέιν έως τον Δεκέμβρη του ’44».

Θυμίζουμε ότι τον Δεκέμβρη του ’44, αυτό που έκαναν οι Εγγλέζοι – και για το οποίο τόσο τους θαυμάζει ο Πρετεντέρης – ήταν (σε συνεργασία με τους δοσίλογους, τους ταγματασφαλίτες, τους χίτες και τους πρώην γερμανοτσολιάδες που μετατράπηκαν σε βρετανοτσολιάδες και κατόπιν σε αμερικανοτσολιάδες) να συμπεριφερθούν στην Αθήνα ως δύναμη κατοχής.

Η διαταγή του Τσόρτσιλ στις 5/12/1944 προς τον στρατηγό του, τον Σκόμπυ, ήταν σαφής:«Είσθε υπεύθυνος για την τήρηση της τάξεως στην Αθήνα και πρέπει να εξουδετερώσετε ή να συντρίψετε όλες τις ομάδες του ΕΑΜ – ΕΛΑΣ, που θα πλησιάσουν προς την πόλη. Μη διστάζετε, πάντως, να ενεργείτε σαν να βρίσκεστε σε κατεχόμενη πόλη , όπου έχει ξεσπάσει τοπική εξέγερση» (Γ. Ανδρικόπουλου: «1944Κρίσιμη Χρονιά», εκδόσεις «Διογένης», τόμος Β`, σελ. 257 – Ριζοσπάστης, Γ.Πετρόπουλος, 1/12/2002).

Τις προηγούμενες μέρες, στις 3 και 4 Δεκέμβρη του ‘44, ήταν οι ντόπιοι φίλοι των Εγγλέζων, τα τσιράκια της εγχώριας πλουτοκρατίας που – με φόντο τα κανόνια του Σκόμπυ – έστρεψαν τα όπλα εναντίον δυο ειρηνικών και άοπλων διαδηλώσεων Ελλήνων πολιτών γεμίζοντας το Σύνταγμα με νεκρούς.

Από τους Εγγλέζους – που τόσο θαυμάζει τα πεπραγμένα τους ο Πρετεντέρης – τον Δεκέμβρη του ’44 «συνολικά στάλθηκαν στην Ελλάδα περίπου 100.000 Βρετανοί στρατιώτες– ακριβώς διπλάσιοι απ’ όσους είχαν έρθει στα 1941 για να βοηθήσουν τη μαχόμενη ενάντια στον Άξονα Ελλάδα. Ταυτόχρονα, οι Βρετανοί, εξόπλισαν και οργάνωσαν στρατιωτικά – ως Εθνοφυλακή – το σύνολο των προερχόμενων από τα Τάγματα Ασφαλείας και τους άλλουςδωσιλογικούς σχηματισμούς ανδρών. Στη διάρκεια των μαχών, οι Βρετανοί χρησιμοποίησαν αεροπλάνα (καταδιωκτικά «Σπιτφάιρ», μαχητικά «Μποφάιτερς», αλλά και βομβαρδιστικά «Ουέλιγκτον»!) με ρουκέτες, βόμβες και πολυβόλα ενάντια στις θέσεις του ΕΛΑΣ, αλλά και σε τυφλά χτυπήματα ενάντια στις λαϊκές συνοικίες. Το ίδιο έπραξαν και τα πυροβόλα των πολεμικών πλοίων στον Πειραιά ή στο Φάληρο , ενώ ισχυρό πυροβολικό εγκατεστημένο στην Ψυττάλεια, στο Φάληρο και στο Χαρβάτι πραγματοποιούσεισχυρούς βομβαρδισμούς στην πόλη» (Γιώργος Μαργαρίτης, Ριζοσπάστης, 16/12/2009).

Ήταν τότε, το Δεκέμβρη του ’44, που οι Εγγλέζοι κατέλαβαν ακόμα και τον Ιερό Βράχο της Ακρόπολης, χτυπώντας με όλμους και πολυβόλα τον ΕΛΑΣ από τον Παρθενώνα…

Είναι πρόδηλο ότι ο αντικομμουνισμός του κυρίου Πρετεντέρη έχει προσαρμόσει τον πατριωτισμό του σε τέτοιο βαθμό, ώστε όχι μόνο να αντέχει και να αποδέχεται αλλά και να επικροτεί την παρουσία ξένου στρατού κατοχής το 1944 στην πατρίδα μας.

Άραγε, μετά τον πατριωτισμό του, θα μπορέσει να προσαρμόσει και τον φιλοευρωπαϊσμό του, στα αντίθετα με τις επιθυμίες του δεδομένα που προκάλεσε το βρετανικό δημοψήφισμα; 

Το πιθανότερο είναι να το καταφέρει. Ιδίως αν ισχύει εκείνο που διαβάσαμε στον «Ριζοσπάστη» (http://www.rizospastis.gr/story.do?id=3766995) πως έγραψε γι’ αυτόν κάποτε ο μακαρίτης Βασίλης Ραφαηλίδης. Ότι, δηλαδή, «ο Ι. Κ. Πρετεντέρης έχει μια απίθανη προσαρμοστικότητα. Προσαρμόζεται ακόμα και μέσα στα σκατά»…



πηγή imerodromos
“Το τι δεν πρόδωσες εσὺ να μου πεις…”

“Το τι δεν πρόδωσες εσὺ να μου πεις…”

Σάββατο, 25/06/2016 - 15:16
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ,

Τις ώρες
 της καταχνιάς, ευτυχώς, υπάρχει η αγκαλιά των ποιητών μας.

Και εκεί, προστατευμένοι, μπορούμε να ξαναδιαβάσουμε τα λόγια τους τα περασμένα, τα σημερινά:

«Φοβάμαι - έγραφε το ‘83 - 
τους ανθρώπους που εφτά χρόνια
έκαναν πως δεν είχαν πάρει χαμπάρι
και μια ωραία πρωία –μεσούντος κάποιου Ιουλίου–
βγήκαν στις πλατείες με σημαιάκια κραυγάζοντας
“Δώστε τη χούντα στο λαό”.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που με καταλερωμένη τη φωλιά
πασχίζουν τώρα να βρουν λεκέδες στη δική σου.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που σου 'κλειναν την πόρτα
μην τυχόν και τους δώσεις κουπόνια
και τώρα τους βλέπεις στο Πολυτεχνείο
να καταθέτουν γαρίφαλα και να δακρύζουν.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που γέμιζαν τις ταβέρνες
και τα 'σπαζαν στα μπουζούκια
κάθε βράδυ
και τώρα τα ξανασπάζουν
όταν τους πιάνει το μεράκι της Φαραντούρη
και έχουν και “απόψεις”.
Φοβάμαι τους ανθρώπους
που άλλαζαν πεζοδρόμιο όταν σε συναντούσαν
και τώρα σε λοιδορούν
γιατί, λέει, δεν βαδίζεις στον ίσιο δρόμο.
Φοβάμαι, φοβάμαι πολλούς ανθρώπους.
Φέτος φοβήθηκα ακόμα περισσότερο».


    Βάλτε δίπλα στα μεγάλα λόγια, στους ευφημισμούς, στη διαστρέβλωση, στο ψέμα των σημαιοφόρων του τίποτα, στους σφετεριστές των εννοιών, στους σαλτιμπάγκους που εξυμνούν κίβδηλα ό,τι προδίδουν, τα λόγια του ποιητή:  

 




 Ναι:

«Το τι δεν πρόδωσες εσὺ να μου πεις

Εσὺ κι οι όμοιοί σου, χρόνια και χρόνια»…

    Κι άσε τους άλλους, τους «γραφικούς», τους «δογματικούς», τους «κολλημένους», να συνεχίζουν να καρφώνουν τις λέξεις σαν πρόκες. Για να μην τις παίρνει ο άνεμος της δικής σου ασυνέπειας. Για να μην λερώνονται από την δική σου αναξιότητα. Για Να συντηρούν «φωλιές νερού μέσα στις φλόγες». Μέχρι να «ξημερώσει». 

    Ο Μανώλης Αναγνωστάκης, έφευγε σαν χτες πριν από 11 χρόνια. Ήταν 23 Ιούνη 2005. Οι στίχοι του θα είναι πάντα εδώ. Για να «ξημερώσει». 








πηγή enikos
Αφού πούλησαν πολιτική απάτη, τώρα πουλάνε… “τρέλα”

Αφού πούλησαν πολιτική απάτη, τώρα πουλάνε… “τρέλα”

Πέμπτη, 02/06/2016 - 17:39
Νίκος Μπογιόπουλος

Ο ΣΥΡΙΖΑ με προχτεσινή ανακοίνωση της Πολιτικής Γραμματείας του «χαιρετίζει τον επίμονο αγώνα του γαλλικού λαού ενάντια στην κατάργηση των εργασιακών του κατακτήσεων»…    Αναφέρει ότι «πρόκειται για έναν αγώνα που αφορά τους εργαζόμενους όλης της Ευρώπης, καθώς η συρρίκνωση των εργασιακών δικαιωμάτων, η απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων και των συλλογικών διαπραγματεύσεων αποτελούν κεντρική επιλογή της ευρωπαϊκής χρηματοοικονομικής ελίτ»…

    Και προσθέτει: «Η επίθεση του νεοφιλελευθερισμού στα δικαιώματα των εργαζομένων πρέπει να βρει απέναντί της το ενιαίο μέτωπο των ευρωπαίων εργαζομένων και των ευρωπαϊκών λαών. Η υπεράσπιση της δημοκρατίας ισοδυναμεί με υπεράσπιση των εργασιακών δικαιωμάτων και κατακτήσεων»…

    Θαυμάσια. Πάμε τώρα να δούμε τι σημαίνει να πουλάνε «τρέλα», όταν προηγουμένως έχουν πουλήσει - με τη σέσουλα - πολιτική απάτη:

1)   Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το κόμμα του κ.Τσίπρα. Ο κ.Τσίπρας είναι αυτός ο οποίος υπέγραψε και – μαζί με όλον τον ΣΥΡΙΖΑ - ψήφισε ένα Μνημόνιο που αναφέρει τα εξής: 

 «Έως τον Οκτώβριο του 2015 η κυβέρνηση θα δρομολογήσει διαδικασία διαβούλευσης με επικεφαλής μια ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων με σκοπό την επανεξέταση ορισμένων υφιστάμενων πλαισίων της αγοράς εργασίας, συμπεριλαμβανομένων των ομαδικών απολύσεων, της συλλογικής δράσης (σσ: ποινικοποίηση των απεργιών, δηλαδή!) και των συλλογικών διαπραγματεύσεων, λαμβανομένων υπόψη τωνβέλτιστων πρακτικώνσε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο».

    Δηλαδή: Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας που «χαιρετίζουν» τον αγώνα του γαλλικού λαού ενάντια στον εργασιακό Αρμαγεδώνα του Ολαντ, είναι αυτοί που - σε ό,τι αφορά τον ελληνικό λαό – «διαβουλεύονται» την εφαρμογή της πολιτική των «Ολαντ», δηλαδή την πολιτική που εισάγει τις ομαδικές απολύσεις, την ποινικοποίηση των απεργιών και την πλήρη κατάλυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων…

2)   Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας μας έχουν διαμηνύσει ότι «η θέση της Ελλάδας στην ΕΕ δεν αμφισβητείται». Επίσης στο Μνημόνιό τους ομνύουν στις «βέλτιστες πρακτικές» που αφορούν στη ρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στην αγαπημένη τους ΕΕ.

    Για το ποιες είναι αυτές οι «βέλτιστες πρακτικές» αποκαλυπτική ήταν η Επίτροπος  Απασχόλησης της ΕΕ, η οποία σε ερώτηση των ευρωβουλευτών του ΚΚΕ απάντησε ότι η Ελλάδα πρέπει να συμμορφωθεί σε βάρδιες που διαρκούν έως και 16 ώρες!

«Η Ελλάδα – λέει η κυρία Επίτροπος - οφείλει επίσης να συμμορφωθεί με την οδηγία της ΕΕ για το ωράριο εργασίας, η οποία καθορίζει τις ελάχιστες προδιαγραφές για την οργάνωση του ωραρίου εργασίας, για παράδειγμα τα διαλείμματα, τις περιόδους ημερήσιας και εβδομαδιαίας ανάπαυσης και το μέγιστο μέσο εβδομαδιαίο ωράριο εργασίας συμπεριλαμβανομένων των υπερωριών.Οι βάρδιες που διαρκούν 12 και 16 ώρες δεν παραβιάζουν τις διατάξεις της οδηγίαςεφόσον τηρούνται οι προϋποθέσεις που ορίζονται στην οδηγία».

    Αυτές είναι οι «βέλτιστες πρακτικές» της ευρωενωσιακής οδηγίας 2003/88/ΕΚ, βάσει των οποίων κινείται το «καλό» Μνημόνιο του κ.Τσίπρα. Οι μισοί άνεργοι και οι άλλοι μισοί ή ημιαπασχλολήσιμοι ή δουλειά έως και 16 ώρες την ημέρα! Για τέτοιες μεσαιωνικές εργασιακές σχέσεις μιλάμε…

Ο,τι, δηλαδή, εφαρμόζει ο Ολαντ στη Γαλλία…

3)   Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας που «χαιρετίζουν» τον αγώνα του γαλλικού λαού κατά του Ολάντ, είναι αυτοί που όταν τον περασμένο Οκτώβρη ήρθε στην Αθήνα ο Ολαντ, τον υποδέχονταν έτσι:

    Σημειώστε: Την ίδια ώρα που ο Ολαντ αποβιβαζόταν στην Αθήνα και ενώ εδώ περίσσευαν οι αγκαλιές και έδιναν και έπαιρναν τα «Ελλάς – Γαλλία – συμμαχία», στην Γαλλία η είδηση μεταδιδόταν με έναν… ελαφρώς διαφορετικό τρόπο.

    Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων των 8μμ, στο τηλεοπτικό κανάλι «FRANCE 2» (και έχει σημασία ότι πρόκειται για κανάλι του κρατικού τηλεοπτικού δικτύου της Γαλλίας) ο τίτλος που δέσποζε στο ρεπορτάζ για τον ερχομό του Ολάντ στην Ελλάδα ήταν ο εξής: 

«La France fait son marché». Μετάφραση: «H Γαλλία κάνει τα ψώνια της»…

    Ναι: Την ώρα που η γαλλική τηλεόραση έδειχνε τις εικόνες με τις αγκαλιές Τσίπρα – Ολάντ, ο τίτλος του ρεπορτάζ ήταν ακριβώς αυτός:  «La France fait sonmarché» - «H Γαλλία κάνει τα ψώνια της»…

4)   Ο κ.Τσίπρας που είναι πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και «χαιρετίζει» τον αγώνα του γαλλικού λαού ενάντια στην πολιτική του Ολάντ, είναι αυτός που τρέχει να συναντηθεί με τον Ολάντ και φωτογραφίζεται στα Παρίσια καμαρωτός με όλους τους ηγέτες της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Όλα αυτά στο όνομα της «σωτηρίας» της Ελλάδας και της τάχα μου «άλλης» πολιτικής που τάχα μου πρεσβεύουν όσοι εφαρμόζουν πολιτικές όπως αυτές του Ολαντ στη Γαλλία!   

    Κάτι ακόμα: Με αυτήν την σοσιαδημοκρατία, που εφαρμόζει τις πολιτικές του Ολαντ στη Γαλλία ενάντια στον γαλλικό λαό, ο κ.Τσίπρας, μόλις πριν από δυο βδομάδες στη συνέντευξή του στην «RealNews» (15/5/2016), καλούσε σε… συστράτευση. Να ασπαστούν «(…) όλες οι δυνάμεις της Αριστεράς αλλά και της Σοσιαλδημοκρατίας στην Ευρώπη, την ιδέα για ένα νέο στρατηγικό σχέδιο ενοποίησης (…)», δήλωνε!

    Ερωτηθείς, δε, για την «διεύρυνση» του κόμματός του, απαντούσε:   

«Υπάρχουν πρόσωπα που δεν ανήκουν στον ιστορικό χώρο της ριζοσπαστικής αριστεράς που έχουν συμβάλλει με τη στάση τους και τις απόψεις τους, στην προσπάθεια που ξεκινήσαμε από το Γενάρη του 2015. Άνθρωποι από τον ευρύτερο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας και του κέντρου. Οι δίαυλοι υπάρχουν, το πώς θα προχωρήσει η σχέση μας, μένει να αποφασιστεί το επόμενο διάστημα (…)».

    Ε, αυτός είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ.Τσίπρας. Που λατρεύουν τον Ολαντ. Που θέλουν «ενοποίηση» με τον Ολαντ. Που διατηρούν διαύλους διεύρυνσής τους με τους εγχώριους και ξένους «Ολαντ». Αλλά, την ίδια ώρα, στέλνουν και… «χαιρετίσματα» στον γαλλικό λαό, που αγωνίζεται ενάντια στον Ολαντ…



πηγή enikos

Για τέτοιο εκφυλισμό και λίγα παίρνετε!

Για τέτοιο εκφυλισμό και λίγα παίρνετε!

Κυριακή, 29/05/2016 - 16:00
Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*

Πάμε 
να θυμηθούμε ένα από τα πολλά που έλεγε ο αρχηγός τους.

    Πάμε να απολαύσουμε μια ακόμα οσκαρική ερμηνεία από τον κ.Τσίπρα, πριν γίνει πρωθυπουργός.

    Ήταν τότε που – μεταξύ άλλων – έπαιζε και το ρόλο του τιμητή και του κήνσορα της συνείδησης και της αξιοπρέπειας των βουλευτών αλλά και της νοημοσύνης του λαού.

    Έλεγε:



Αυτά το 2011… Ας έρθουμε, όμως, στη σήμερα. Τι κάνουν, σήμερα, οι βουλευτές του Τσίπρα κι αυτός μαζί τους; Ιδού:

    Ο ένας «θρηνεί». Αλλά ψηφίζει. Από αυξήσεις στα καύσιμα μέχρι αυξήσεις στα τηλέφωνα. 

    Ο δεύτερος «πονάει». Αλλά ψηφίζει. Από κατάργηση του ΕΚΑΣ μέχρι κατάργηση της κοινωνικής ασφάλισης.

    Ο τρίτος «θλίβεται». Αλλά ψηφίζει. Από την ιδιωτικοποίηση του νερού μέχρι την προκαταβολική απαλλαγή από νομικές ευθύνες των επιτετραμμένων του ξεπουλήματος. 

    Ο τέταρτος,  την ώρα που «στεναχωριέται» να ψηφίζει «κόφτες», κάνει συστάσεις στους κομμουνιστές στη Βουλή να είναι περισσότερο… μαρξιστές.       

    Ο πέμπτος, ένας από κείνους που πήρανε το 61% όχι του δημοψηφίσματος και το κάνανε 100% προδοσία, για να τιμωρήσει – όπως λέει – τους «Μένουμε Ευρώπη», ψηφίζει ανατιμήσεις στα μακαρόνια και στα εισιτήρια ΜΜΜ την ώρα που απαλλάσσει από ΕΝΦΙΑ τη Fraport.

    Η έκτη όχι μόνο δεν αισχύνεται για την αναδρομική επιστροφή του ΕΚΑΣ από τους συνταξιούχους, αλλά αποκαλεί τους γερόντους και φοροφυγάδες.

    Ο έβδομος και ο όγδοος ό,τι το βράδυ ψηφίζουν σαν «σωτήριο» και «αναγκαίο» το πρωί το καταγγέλλουν ως «αντισυνταγματικό» και «εγκληματικό».

    Η άλλη κάνει «χιούμορ» λέγοντας πως αφού αντέξαμε τα 400 χρόνια της τουρκοκρατίας, ε, θα αντέξουμε και τα 99 χρόνια της εκποίησης, που αυτή ψήφισε.

    Τέτοιο «μπρίο». Τέτοια «αστειάκια». Μόνο να: Εδώ που – ως αναμενόταν – καταντήσανε, το καλαμπούρι έλαβε τέλος.

    Τουτέστιν – κι επειδή σ’ αυτόν τον κατήφορο χωρίς πάτο τα πολλά λόγια είναι περιττά: Εκπροσωπούν ό,τι πιο χαμερπές κυκλοφορεί στο πολιτικό στερέωμα. 

    Όχι μόνο γιατί ισοπεδώνουν ακόμα και τα ερείπια που άφησαν οι προηγούμενοι.

    Όχι μόνο γιατί διογκώνουν τα βάσανα του λαού και με την ξετσιπωσιά τους«ξεπλένουν» και «δικαιώνουν» ό,τι υποτίθεται θα «έσκιζαν».

    Αλλά γιατί όλα αυτά τα προωθούν πιάνοντας στο στόμα τους ξεδιάντροπα την λέξη «Αριστερά».

    Γιατί από τις πιο βρώμικες δουλειές που επιλέχτηκαν είναι αυτή: Επιλέχτηκαν και προσφέρθηκαν για  να διασύρουν την Αριστερά.

    Ας το πάρουν χαμπάρι: Όσο κακό κι αν επιδιώκουν να προκαλέσουν στις έννοιες, στο τέλος αυτό που θα μείνει να μνημονεύεται δεν είναι η λάσπη που ρίχνουν στην Αριστερά, αλλά  ο δικός τους πολιτικός εκφυλισμός.

    Όσο κι αν μαγαρίσουν τη λέξη, όσο κι αν συκοφαντήσουν το νόημά της, η Αριστερά ήταν και θα παραμένει τέτοια επειδή δεν υπέγραψε ποτέ δηλώσεις μετανοίας.

    Η Αριστερά, το πολιτικό και ηθικό της ανάστημα,  ουδεμία σχέση έχει με «αναμορφωμένα» ανθρωπάκια που υπογράφουν μετανοιωμένα δηλώσεις Μνημονίων.

    Η Αριστερά είναι τέτοια επειδή το δικό της περιεχόμενο, της συνέπειας, τηςαπροσκύνητης στάσης, της αταλάντευτης στράτευσης με το δίκιο και την αλήθεια, προκύπτει από τον πολλαπλασιασμό των αγώνων επί τις θυσίες εκατομμυρίων αγωνιστών. Δεν θα τους λερώσουν αυτά τα ανθρωπάκια.

    Όσο για τα ξεπουλημένα ανθρωπάκια, το δικό τους το «βάρος» η Ιστορία θα το μετρήσει  έτσι:

    Ο μισθουλάκος των 7.000 ευρώ που παίρνουν ως αντιμίσθιο για να ψηφίζουν – βολεμένοι πια – μνημόνια,  επί τους μήνες που θα στρογγυλοκάθονται γαντζωμένοι στη βουλευτική καρέκλα.

    Για τόσο «μετράει» ο πολιτικός τους εκφυλισμός. Έτσι μετριέται το πολιτικά χαμερπέςτης ύπαρξής τους. Με τα φράγκα.  

    Αλλά και πάλι, για το έγκλημα που ανέλαβαν να διεκπεραιώσουν, κάθε άλλο παρά άξιος είναι ο μισθός τους. Θα έπρεπε να τους δίνουν περισσότερα.  


*πηγή.imerodromos



O N. Μπογιόπουλος απαντά στον Κυρ.Μητσοτάκη για τη «θεωρία των δύο άκρων»

O N. Μπογιόπουλος απαντά στον Κυρ.Μητσοτάκη για τη «θεωρία των δύο άκρων»

Σάββατο, 30/04/2016 - 21:06
Αναδημοσίευση από τον imerodromos 
ΚΑΡΟΥΖΕΛ
Πόσο «ακραία» άθλιος είστε, κύριε Μητσοτάκη;

Ο Νίκος Μπογιόπουλος δίνει μια απάντηση στον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας,Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος από το συνέδριο της ΝΔ, είπε: «Στεκόμαστε απέναντι στον ισοπεδωτικό εξισωτισμό, γιατί τα πολιτικά άκρα, από τον φασισμό έως τον κομμουνισμό, θέλουν όλοι στο τέλος να είναι ίδιοι».

Την Τρίτη το βράδυ, ο Νίκος Μπογιόπουλος, από τον Real fm, είπε: «Κήρυκας και οπαδός του ισοπεδωτισμού είναι ο κύριος Μητσοτάκης, διότι αυτός είναι που ψηφίζει μνημόνια και αυτός είναι που ισοπεδώνει τον ελληνικό λαό». Υπενθύμισε πως την περίοδο της Κατοχής, «το πολιτικό σύστημα, απόγονος του οποίου είναι ο κύριος Κυριάκος Μητσοτάκης», είτε «τα είχε κάνει πλακάκια» με τους ναζί, «είτε είχε πάει στο Κάιρο για εκδρομή».

Στον τοίχο της Καισαριανής

Παρακάτω το ηχητικό απόσπασμα, όπου ο Νίκος Μπογιόπουλος, μεταξύ άλλων, υποστηρίζει:

 «Η σχέση των κομμουνιστών με τον φασισμό είναι καταγεγραμμένη στον τοίχο της Καισαριανής. Αυτή είναι η σχέση των κομμουνιστών με τον φασισμό (…). Την περίοδο που ο Χίτλερ, μαζί με τις αστικές δημοκρατίες της Γαλλίας και της Αγγλίας, κάνανε σύμφωνα στο Μόναχο – σύμφωνα φιλίας και όχι μη επίθεσης – οι κομμουνιστές (μιας και μιλάμε για τη Σοβιετική Ένωση σε εκείνο τον πόλεμο) επί 1418 μερόνυχτα έδιναν μάχη απέναντι στον φασισμό και στον ναζισμό. Έδιναν μάχη σ’ ένα μήκος πολέμου που εκτεινόταν από τα 3 μέχρι τα 6,5 χιλιάδες χιλιόμετρα και κάθε  μια ώρα έδιναν και 500 νεκρούς. Αυτά κάνανε οι κομμουνιστές και αυτή είναι η σχέση τους με τον φασισμό. Είναι σχέση δηλαδή που τους χωρίζει το περισσότερο αίμα που χύθηκε ποτέ στην ανθρωπότητα.  

Επίσης, θέλω να πω, για τον κύριο Μητσοτάκη, ότι το σύστημα της Siemens , το οποίο έφτιαξε τους φούρνους, στο Άουσβιτς, δεν το υπηρετούν οι κομμουνιστές, το υπηρετεί ο ίδιος, διότι αυτό ακριβώς το σύστημα είναι το οποίο συνεχίζεται με ή χωρίς φασισμό, με κοινοβουλευτισμό ή χωρίς κοινοβουλευτισμό (…).

Από το 2014 μέχρι σήμερα η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει επιδοτήσει με περίπου 2,3 εκατομμύρια ευρώ φασιστικές και ναζιστικές οργανώσεις σε όλη την Ευρώπη.  Τα στοιχεία είναι του ανεξάρτητου σουηδικού ιδρύματος EXPO (…). Για να καταλάβει ποιες ακριβώς είναι οι σχέσεις του πολιτικού συστήματος, που ο ίδιος υπηρετεί, με τον φασισμό και ότι καμία σχέση με τον φασισμό δεν έχουν αυτοί στους οποίους επιχειρεί να δημιουργήσει τέτοιου είδους παραπλανητικές ιστορικές καταγραφές (…).

Η μέρα που η σημαία  με το σφυροδρέπανο μπήκε στην καρδιά του κτήνους

raixstag kokkinh shmaia

Γι’ αυτή τη λασπολογία, για τους κάθε λογής επιλήσμονες, για όλους εκείνους τους γκαιμπελίσκους – και αυτό δεν αναφέρεται στον κύριο Μητσοτάκη – της θεωρίας των δύο άκρων, γι’ αυτή την τερατώδη μήτρα  που ξερνά τα φίδια του φασισμού και για τα αφεντικά τους, βεβαίως, πάντα θα έρχεται η 9η Μάη, η οποία θα είναι η μέρα που θα τους στοιχειώνει. Είναι η μέρα, κύριε Μητσοτάκη, που η σημαία με το σφυροδρέπανο μπήκε στην καρδιά του κτήνους».




Μετά από όλα αυτά τα στοιχεία (και τόσα άλλα που έχουν καταγραφεί στην Ιστορία και στη μνήμη των λαών) έχουμε ένα ερώτημα: Πόσο «ακραία» άθλιος είστε, κύριε Μητσοτάκη;