Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ - ERT Open
To Make the economy scream διαθέσιμο στο ίντερνετ

To Make the economy scream διαθέσιμο στο ίντερνετ

Σάββατο, 06/04/2019 - 21:00
Διαθέσιμο για ενοικίαση και μέσω ίντερνετ σε video on demand είναι από σήμερα το νέο ντοκιμαντέρ του Άρη Χατζηστεφάνου για τη Βενεζουέλα, με τίτλο Make the economy scream.

Το ντοκιμαντέρ, που κέρδισε το Βραβείο Νεότητας Φοιτητών Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης (Καλύτερης Ταινίας) στο 21ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, προβλήθηκε με μεγάλη επιτυχία για τέσσερις εβδομάδες σε κινηματογραφικές αίθουσες στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, αλλά και τη Λευκωσία και τη Λεμεσό. 'Ηδη προγραμματίζονται προβολές σε αρκετές ευρωπαϊκές πόλεις και μετάδοση από ξένα τηλεοπτικά δίκτυα.

Το Make the economy scream είναι υποτιτλισμένο στα αγγλικά και τα ισπανικά, ενώ ετοιμάζονται υπότιτλοι σε αρκετές ακόμη γλώσσες.

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει μια προσωπική περιπλάνηση, από την Ελλάδα στις παραγκουπόλεις του Καράκας και από τα σύνορα της Κολομβίας πίσω στην Ευρώπη. Συνομιλώντας με γνωστούς οικονομολόγους, δημοσιογράφους και αξιωματούχους διεθνών οργανισμών ο Αρης Χατζηστεφάνου επιχειρεί να εξηγήσει ορισμένες από τις πιο «σουρεαλιστικές» εμπειρίες που βιώνει στο Καράκας.

Γιατί η Βενεζουέλα είναι η καλύτερη χώρα στον κόσμο για την παραγωγή κρυπτονομισμάτων όπως το Bitcoin; Πως γίνεται η ισοτιμία στη μαύρη αγορά του εθνικού νομίσματος με το δολάριο να καθορίζεται από έναν λογαριασμό στο Instagram;

Τελικά φταίει ο σοσιαλισμός ή μήπως ο καπιταλισμός για την οικονομική κατάρρευση της χώρας με τα μεγαλύτερα αποδεδειγμένα αποθέματα πετρελαίου στον πλανήτη;

Μπορείτε να βρείτε το ντοκιμαντέρ διαθέσιμο για online ενοικίαση, εδώ: https://vimeo.com/ondemand/maketheeconomyscream
 

Τι έγραψαν οι κριτικοί για το Make the economy scream:

«Εξαιρετικό ντοκιμαντέρ, δοσμένο με λεπτομερή ανάλυση». - Νίνος Φένεκ Μικελίδης για το Enetpress.gr

«Εναλλακτική ερευνητική οπτική... ποιότητα παραγωγής, γρήγορος ρυθμός, εξαιρετικά πανοραμικά πλάνα που μιλούν από μόνα τους». - Γιάγκος Αντίοχος για το Αθηνόραμα

«Προσεγγίζει με ψυχραιμία την κατάσταση, προσπαθώντας να αγνοήσει τόσο την κρατική προπαγάνδα, όσο και τα τρομολαγνικά αφηγήματα». - Αιμίλιος Χαρμπης για την Καθημερινή

«Εντυπωσιακό οδοιπορικό... καλά τεκμηριωμένο και με καυστικό χιούμορ». - Γιώργος Ρούσσος για το tvxs.gr


 
Δείτε το Make the economy scream στον υπολογιστή σας
Soyalism: ένα ντοκιμαντέρ γροθιά στο στομάχι

Soyalism: ένα ντοκιμαντέρ γροθιά στο στομάχι

Παρασκευή, 29/03/2019 - 21:00

Ανάμεσα σε 11 ντοκιμαντέρ του είδους του το «Soyalism» κατάφερε να αποσπάσει το βραβείο της κατηγορίας «Περιβάλλον»,
στο 21o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Ρεπορτάζ: Αλεξάνδρα Δέδου

Η ιταλική παραγωγή των Στέφανο Λιμπέρτι και Ενρίκο Παρέντι ξεδιπλώνει την εφιαλτική καταγραφή της αμείλικτης καταστροφής της τροφικής αλυσίδας και της συνεχούς διατάραξης του οικοσυστήματος. Σε πρώτο πλάνο έρχεται ο τρόπος με τον οποίο τα δυτικά και κινεζικά χρηματοοικονομικά τραστ κινούν τα νήματα στην αγροτική βιομηχανία παίρνοντας τα ηνία στην παραγωγή σιτηρών, καθώς και κρέατος, ενώ ταυτόχρονα καταφέρνουν να παραγκωνίσουν μικρότερες μονάδες παραγωγής γεννώντας καταστροφικές περιβαλλοντικές και κοινωνικές συνέπειες.

Δείτε το τρέιλερ:

Το εξέχουσας σημασίας ζήτημα της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση, διαδραματίζει κυρίαρχο ρόλο στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, με την κατηγορία Περιβάλλον και το βραβείο WWF να έχει πλέον καθιερωθεί. Το ελληνικό τμήμα της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης διατηρώντας ενεργό ρόλο τα τελευταία χρόνια στο θεσμό, προσπαθεί να φέρει στο προσκήνιο την αμφίδρομη σχέση ανθρώπου-φύσης, και να αναδείξει τόσο την αρμονική της πλευρά, όσο και τις δραματικές συγκρούσεις που όλο και πιο έντονα πλέον βιώνει.

«Αισθανόμαστε ιδιαίτερα περήφανοι και ευγνώμονες για τη συνεργασία μας με το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης, καθώς ανοίγει την αυλαία και φέρνει στη μεγάλη οθόνη το κρίσιμο θέμα της συνύπαρξης του ανθρώπου με τη φύση», δηλώνει ο Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος επικοινωνίας της WWF Ελλάς. «Ήδη συζητάμε μάλιστα την ποιοτική αναβάθμιση αυτής της συνεργασίας και του Βραβείου WWF Ελλάς και ελπίζουμε πως θα είναι ακόμη πιο ορατή από την επόμενη χρονιά. Για εμάς, τόσο η ευκαιρία να ενθαρρύνουμε δημιουργούς που αναδεικνύουν περιβαλλοντικά θέματα με τη δική τους ιδιαίτερη ματιά, όσο και η αφορμή για αφύπνιση που αυτά τα ντοκιμαντέρ φέρνουν, είναι ο βασικός λόγος που συμμετέχουμε σε αυτόν τον εξαιρετικό θεσμό».

«Ουδέν καλό αμιγές κακού» χαρακτήρισε με ένα σύντομο τίτλο το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ ο σκηνοθέτης Λευτέρης Φυλακτός, ο οποίος ήταν και μέλος της κριτικής επιτροπής του φετινού Φεστιβάλ. «Μου προκάλεσε έκπληξη το πόσο περίπλοκο και οικουμενικό είναι το θέμα κατανάλωσης κρέατος και ανησυχία για την άγνοια μας σχετικά με την προέλευση των τροφών που καταναλώνουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά ο σκηνοθέτης όταν ρωτήθηκε ποια συναισθήματα του προκάλεσε το «Soyalism».

Μέσα απ’ το εν λόγω ντοκιμαντέρ το κοινό ενημερώνεται για διάφορα φλέγοντα ζητήματα, τα οποία αγνοεί στην καθημερινή του ζωή, όπως για παράδειγμα τις επιπτώσεις της υπερ-καλλιέργειας σόγιας στους μικρο-παραγωγούς αγροτικών προϊόντων, καθώς και της χρήσης της στην εκτροφή ζώων, γεγονός που έχει άμεση σχέση με την ποιότητα των κρεάτων. Η συγκέντρωση του εμπορίου τροφής και κρεάτων σε έξι μόνο εταιρίες, σε συνδυασμό με τον παραλογισμό της μεταφοράς σόγιας από την Βραζιλία για εκτροφή γουρουνιών στην Κίνα, είναι ακόμα μερικά από τα ζητήματα που θίγει ο «Σογιαλισμός».

Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί το επεισόδιο SOYALISM: Η Αθέατη πλευρά της παγκοσμιοποίησης στην τροφή από την εκπομπή της ΕΡΤ3 ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΗΡΙΟ.

«Αν αναλογιστεί κανείς τους πόρους του πλανήτη που απαιτούνται για να υποστηρίξουν τη διατροφή ενός διαρκώς αυξανόμενου και ολοένα πιο «απαιτητικού» παγκόσμιου πληθυσμού, σίγουρα μπορεί να καταλάβει του λόγου το αληθές. Κι όμως, η απειλή αυτή παραμένει αόρατη στους περισσότερους από εμάς», σχολίασε ο Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος επικοινωνίας της WWF Ελλάς.

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα του WWF σε 11.000 πολίτες από 10 χώρες, μόλις το 9% των συμμετεχόντων κατανοεί την έκταση του προβλήματος. Ανησυχητικό μάλιστα, είναι ότι οι νέοι ηλικίας 18 – 24 είναι λιγότερο ενήμεροι για το θέμα, με το 40% εξ αυτών να θεωρεί ότι το πρόβλημα είναι ασήμαντο, ενώ το 11% εκτιμά ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα.

«Το Soyalism λοιπόν έρχεται να αποκαλύψει ορισμένες από τις σημαντικότερες πτυχές αυτής της αόρατης απειλής», συνεχίζει ο Ιάσονας Κάντας. « Καταφέρνει – μέσα από ένα ερευνητικό ταξίδι σε ολόκληρο τον κόσμο – να ρίξει μια διεισδυτική ματιά στον παραλογισμό του παγκόσμιου συστήματος διατροφής και της υπερκατανάλωσης κρέατος, να αναδείξει τις επιπτώσεις του στη φύση και σε όλους εμάς και εν τέλει να αποτελέσει μια γροθιά στο στομάχι για να αλλάξουμε πορεία. Παρότι λοιπόν δυσκολευτήκαμε πολύ μεταξύ των 11 συμμετοχών, με χαρά του απονείμαμε το Βραβείο WWF Ελλάς για την κατηγορία Περιβάλλον».

Μπορεί όμως να συμβάλλει ο κινηματογράφος στην απόκτηση περιβαλλοντικής συνείδησης; «Είμαστε η τελευταία γενιά που μπορεί να σώσει τον εαυτό της και τον πλανήτη και στο WWF είμαστε πεπεισμένοι ότι μαζί μπορούμε να τα καταφέρουμε. Σε αυτόν τον δρόμο είμαστε υποχρεωμένοι να αφηγηθούμε και να μοιραστούμε τις ιστορίες που έχουν πραγματικά σημασία. Αυτές που θα μας οδηγήσουν σε δράση. Το ντοκιμαντέρ, μέσα από την αλήθεια, αλλά και τη δύναμη της εικόνας είναι ίσως καλύτερο «μέσο» για να φτάσουν αυτές οι ιστορίες σε όλους μας, να μας συγκινήσουν και – εν τέλει – να αλλάξουν ρότα στην πατημασιά μας», σχολιάζει σχετικά ο υπεύθυνος επικοινωνίας της WWF.

«Το ντοκιμαντέρ έχει την δυνατότητα να αφυπνίσει συνειδήσεις αλλά και να κινητοποιήσει άτομα και ομάδες. Χρειάζεται όμως προσοχή στον τρόπο με τον οποίο το επιδιώκει», υπογραμμίζει ο σκηνοθέτης Λευτέρης Φυλακτός, ο οποίος θέτει ορισμένα ερωτήματα για προβληματισμό: «Τα ντοκιμαντέρ που προκαλούν ενοχές πόσο αποτελεσματικά είναι; Αυτά που χρησιμοποιούν το ανθρώπινο δράμα για να συγκινήσουν πόσο αποτελεσματικά είναι; Πόσο «δέον» είναι να απευθύνεται ένα ντοκιμαντέρ στο θυμικό και πόσο πιο «αντικειμενικό» γίνεται εάν απευθύνεται στην λογική;»

Αναμένεται ότι το «Soyalism», που κατάφερε να κινήσει το ενδιαφέρον τόσο των ανθρώπων της τέχνης, όσο και του εθελοντισμού θα εγείρει επίσης την περιέργεια του κοινού, με αποτέλεσμα την ορθή ενημέρωση, τη συνειδητοποίηση του προβλήματος και ακολούθως την ευαισθητοποίηση των θεατών για ένα εξαιρετικά επίκαιρο και θέμα ζωτικής σημασίας.



Πηγή:  ΕΡΤ

Ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό Ολυμπία Δουκάκη

Ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό Ολυμπία Δουκάκη

Παρασκευή, 22/02/2019 - 18:04

«Ολυμπία»

Ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό

Ολυμπία Δουκάκη

Ευρωπαϊκή Πρεμιέρα

Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης

Σάββατο 2 Μαρτίου στις 18:15

Κινηματογράφος  Ολύμπιον

 

Δεύτερη Προβολή:

Δευτέρα 4 Μαρτίου στις 13:00

Κινηματογράφος Μαρκετάκη

Στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης θα παρουσιαστεί στις 2 Μαρτίου το αφιλτράριστο και γεμάτο χιούμορ ντοκιμαντέρ «Ολυμπία», που αφορά την βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιό Ολυμπία Δουκάκη. Το ντοκιμαντέρ έκανε πρεμιέρα στη Νέα Υόρκη τον περασμένο Οκτώβριο και απέσπασε διθυραμβικές κριτικές.

Σκηνοθέτης του ο Χάρης Μαυρομιχάλης, που ζει και εργάζεται στην Αμερική.

Ο Χάρης Μαυρομιχάλης ακολούθησε για μεγάλο χρονικό διάστημα  με τον φακό της κάμεράς του την Ολυμπία Δουκάκη στη Νέα Υόρκη, στο Λος Άντζελες, στο Σαν Φρανσίσκο, στη Φλώριδα, στην Κύπρο, στην Πελοπόννησο και την Λέσβο.

Το ντοκιμαντέρ «Ολυμπία» είναι μία καταγραφή μίας σημαντικής προσωπικότητας, ένα ταξίδι αναζήτησης για το ποια είναι η Ολυμπία Δουκάκη.  Η κάμερα την ακολουθεί σε διαφορετικούς ρόλους και ιδιότητες: αυτόν της ηθοποιού, της δασκάλας, της συζύγου, της μητέρας, της ακτιβίστριας. Αποφασισμένη η ίδια να μην καθορίζει η ταυτότητά της,  το φύλο της σε μια ανδροκρατούμενη κοινωνία, αγωνίζεται να προσδιορίσει το πού ανήκει, λόγω του διχασμού που νιώθει ανάμεσα στις αμερικανικές αξίες και τις αξίες που τις μετέδωσαν οι Έλληνες μετανάστες  γονείς της.

Αποφασισμένη να μην δεχθεί το «όχι» ως απάντηση και να μην αφήσει κανέναν να την καθορίσει με την γνώμη του, διαμόρφωσε τη ζωή της με βάση τα πιστεύω της και έχοντας σαν μότο «Πάντα να προχωράς μπροστά οτιδήποτε κι αν συμβαίνει».

Η Ολυμπία Δουκάκη έγινε παγκοσμίως  γνωστή από τον ρόλο που της χάρισε το βραβείο Όσκαρ στην ταινία «Κάτω από την λάμψη του φεγγαριού»(1987), όπου υποδύθηκε την μητέρα της Σερ. Έχει ακόμη μεταξύ άλλων πρωταγωνιστήσει στις ταινίες  Ανθισμένες Μανόλιες(1989), Κοίτα Ποιος Μιλάει(1989), “Mr. Holland’s Opus”(1995) , “Ακαταμάχητη Αφροδίτη (1995), “The Cemetery club”(1993), “The Event”(2003), “Cloudburst”(2011), “Seven Chinese Brothers”(2015), “Dad”(1989), “Υστερόγραφο μιας σχέσης”(2006), “Εργαζόμενο κορίτσι”(1988).

Ο Χάρης Μαυρομιχάλης για την πραγματοποίηση του ντοκιμαντέρ «Ολυμπία»  συνεργάστηκε με  καταξιωμένους καλλιτέχνες, οι οποίοι προσέφεραν απλόχερα το ταλέντο τους. Ένας από αυτούς τους καλλιτέχνες είναι ο Paul Cantelon, συνθέτης μουσικής ταινιών ο οποίος έχει γράψει μουσική για ταινίες όπως “The Diving Bell and the Butterfly”, “Jane Fonda in Five Acts”, “The Other Boleyn Girl”, “W”, “Effie Gray”, “Diana Vreeland: The Eye Has To Travel”, “New York, I love you”, “Everything Is Illuminated”.

Μια από τις καλύτερες συνεργασίες που είχε ο Χάρης είναι με την αγαπημένη τραγουδίστρια Αλέξια, η οποία υπήρξε ένα από τα είδωλα του για δεκαετίες. 

Ο σκηνοθέτης γνώριζε ευθύς εξ’ αρχής ότι σε αυτό το ντοκιμαντέρ ήθελε να συνεργαστεί με την Αλέξια (Alexia Vassiliou) τόσο ως τραγουδίστρια όσο και ως συνθέτις. Η Αλέξια συνθέτει μουσική για ταινίες, ταινίες μικρού μήκους και ντοκυμαντέρ τα τελευταία είκοσι χρόνια, στην Ευρώπη και στην Αμερική. Έτσι την προσέγγισε ο σκηνοθέτης, προκειμένου να προσθέσει στην ταινία τις δικές της ορχηστρικές συνθέσεις για ορισμένες από τις σκηνές και το θεματικό τραγούδι του φιλμ με τίτλο “Time” για το οποίο η Αλέξια έγραψε τους στίχους, την μουσική και το ερμηνεύει. Η θεματολογία του τραγουδιού είναι η γυναίκα, η γυναίκα καλλιτέχνις, η πορεία της μέσα στη ζωή, ο αγώνας για την διατήρηση της αυθεντικότητας της και της προσωπικής της δύναμης άρα και φωνής. Εμπιστεύεται το μυστήριο της νύχτας - που την περιβάλλει, η οποία μαζί με τον φόβο για το άγνωστο περιέχει όλες τις απαντήσεις που χρειάζεται. 

Όταν ο Μαυρομιχάλης ρωτήθηκε για την συνεργασία του με την Αλέξια, εκείνος απάντησε ότι ήταν μια από τις πιο σημαντικές εμπειρίες της ζωής του και ότι ελπίζει ότι αυτή θα είναι η αρχή πολλών συνεργασιών που θα ακολουθήσουν.

Trailer ταινίας: https://www.olympiathefilm.com/the-film-trailer

 

Website: www.olympiathefilm.com

"Ενα Δένδρο Θυμάται": Πρεμιέρα Βραβευμένου Ντοκιμαντέρ στο Δίστομο

"Ενα Δένδρο Θυμάται": Πρεμιέρα Βραβευμένου Ντοκιμαντέρ στο Δίστομο

Σάββατο, 02/06/2018 - 17:55
Πρεμιέρα βραβευμένου ντοκιμαντέρ στο Δίστομο



Για το Λίντιτσε, που μακελεύτηκε από τον Χίτλερ ίδια ημερομηνία με την ελληνική κωμόπολη!




Στο ιδιαίτερα φορτισμένο - και ταυτισμένο- κοινό του Μαρτυρικού Διστόμου κάνει πρεμιέρα εκτός Φεστιβάλ, η βραβευμένη ταινία  ''Ενα Δένδρο Θυμάται...''  που αφορά την ιστορία της εξαφάνισης από τους Ναζί του τσέχικου χωριού Λιντιτσε!

Ίδια ημερομηνία με την άγρια Σφαγή των κατοίκων του Διστόμου- 10 Ιουνίου- όλοι οι άνδρες του Λίντετσε εκτελούνται από τους Γερμανούς Ναζί, οι γυναίκες και τα παιδιά στέλνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης στην Γερμανία και στην Πολωνία και ελάχιστοι γλυτώνουν, ενώ το χωριό ισοπεδώνεται ολοκληρωτικά και  με μπουλντόζες μετατρέπεται σε αγρό... 
Ένα μόνο δέντρο γλύτωσε  και  ''λέει'' την ιστορία του μεγάλου αυτού  εγκλήματοςτου φασισμού/ναζισμού:

Το ντοκιμαντέρ <<Ένα Δένδρο Θυμάται...>> του δημοσιογράφουΚώστα Φόλλα,βραβεύτηκε φέτος στοΔιεθνές Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης με το Βραβείο Νεότηταςκαι προβάλλεται στο ΔΙΣΤΟΜΟ,το Σάββατο 2 Ιουνίου,για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΕΚΤΟΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ! 

Η ταινία αναφέρεται, με μαρτυρίες και ιστορικά στοιχεία, στην ιστορία, κωμόπολης της Τσεχίας που οι ναζί ισοπέδωσαν και εξαφάνισαν –κυριολεκτικά!- ως αντίποινα για τη δολοφονία του άμεσου συνεργάτη του Χίτλερ και υπαρχηγού των SS, Ράινχαρντ Χάιντριχ.


Ο
Πολιτισμικός Σύλλογος Διστόμου, αποφάσισε φέτος να περιλάβει στις Εκδηλώσεις Μνήμης για τους 228 σφαγιασθέντες Διστομίτες, την προβολή της βραβευμένης αυτής ταινίας. Το Δίστομο και το Λίντετσε, όπως και το Οραντούρ της Γαλλίας πλήρωσαν στις 10 Ιουνίου βαρύ φόρο αίματος και αποτελούν σύμβολα στον αγώνα κατά του φασισμού .Το  Λίντετσε  μακελεύτηκε στις 10 Ιουνίου 1942 και τα άλλα δύο στις 10 Ιουνίου 1944 -αδελφοποιημένα μεταξύ τους.

 



Η προβολή θα γίνει το Σάββατο 2 Ιουνίου 2018, στις 9.30 μ.μ. στο ανοιχτό χώρο μεταξυ του Μουσείου Θυματων Ναζισμού και το Αρχαιολογικό Μουσειο Διστόμου.


Θα ακολουθήσει συζήτηση με την συμμετοχή και του δημιουργού του ντοκιμαντερ δημοσιογράφου Κώστα Φόλλα, με συντονιστή τον Γιάννης Λεμονής, της
Φωτογραφικής Λέσχης Λιβαδειας.










Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του ντοκιμαντέρ MAKE THE ECONOMY SCREAM

Πάρτυ οικονομικής ενίσχυσης του ντοκιμαντέρ MAKE THE ECONOMY SCREAM

Τετάρτη, 25/04/2018 - 16:30
MAKE THE ECONOMY SCREAM: ΠΑΡΤΥ ΕΝΙΣΧΥΣΗΣ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ

Οι δημιουργοί των ντοκιμαντέρ Χρεοκρατία, Catastroika, Fascism Inc και This is not a coup, σας προσκαλούν σε ένα πάρτυ για την οικονομική ενίσχυση της νέας τους παραγωγής με τίτλο Make the Economy Scream – την Πέμπτη 26 Απριλίου από τις 21:00 στο μπαρ Ρινόκερως (Ασκληπιού 22, Νεάπολη Εξαρχείων). Το Make the economy scream αποτελεί μια προσπάθεια ανεξάρτητης δημοσιογραφίας η οποία χρηματοδοτείται από τους ίδιους τους θεατές, τους αναγνώστες και τους ακροατές. Η προσπάθεια, που ξεκίνησε με αφορμή μια αποστολή του δημοσιογράφου Αρη Χατζηστεφάνου στη Βενεζουέλα, θα ολοκληρωθεί με την παραγωγή ενός ντοκιμαντέρ μέχρι το τέλος του 2018.

Ήδη με τη βοήθεια εκατοντάδων «συμπαραγωγών», που ενίσχυσαν οικονομικά το νέο πρότζεκτ, οι δημιουργοί του Make the Economy Scream έχουν ταξιδέψει στη Βενεζουέλα, την Καταλονία, τη Γαλλία και άλλες χώρες, συνομιλώντας με πολιτικούς, δημοσιογράφους, πανεπιστημιακούς και πολίτες.

«Γιατί το χαρτί υγείας μιας χώρας που απέχει  9.415 χιλιόμετρα, προκαλεί θυελλώδεις αντιδράσεις στο ελληνικό κοινοβούλιο» αναρωτιέται ο Αρης Χατζηστεφάνου στο εισαγωγικό σημείωμά του. Ένα ντοκιμαντέρ για τη Βενεζουέλα, εξηγούν οι δημιουργοί, δεν αφορά μόνο την Βενεζουέλα. Ίσως και να μην αφορά καθόλου τη Βενεζουέλα. Αποτελεί μια μελέτη στις σύγχρονες (και λιγότερο σύγχρονες) μορφές προπαγάνδας και ανατροπής καθεστώτων, από τη Λατινική Αμερική μέχρι την καρδιά της Ευρώπης. Επιχειρεί να κατανοήσει γιατί η Ισπανία έχει και πάλι πολιτικούς κρατούμενους και γιατί η Γαλλία ζει σε μια διαρκή κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Τα κείμενα, οι ραδιοφωνικές εκπομπές και τα video που προκύπτουν από τις αποστολές δημοσιεύονται στο info-war.gr.

Όσοι ενδιαφέρονται μπορούν να γίνουν συμπαραγωγοί καταθέτοντας οποιοδήποτε ποσό επιθυμούν μέσω paypal ή τραπεζικού λογαριασμού που θα βρουν στη διεύθυνση maketheeconomyscream.com


Facebook event: facebook.com/events/164436597720105/
Trailer: https://youtu.be/Zz9M7oOrwc0
Page: Make the economy scream
Mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ανοιχτή πρόσκληση για το ντοκιμαντέρ &quot;Πίσω δεν γυρνάω&quot; της Φλώρας Πρησιμιντζή

Ανοιχτή πρόσκληση για το ντοκιμαντέρ "Πίσω δεν γυρνάω" της Φλώρας Πρησιμιντζή

Πέμπτη, 25/05/2017 - 16:45
Ανοιχτή πρόσκληση για το κοινό, την  Παρασκευή 26/5/2017 ,στις 20.30  στην προβολή του ντοκυμαντέρ της ΕΡΤ "ΠΙΣΩ ΔΕΝ ΓΥΡΝΑΩ", στο Ίδρυμα Μιχάλη Κακογιάννη
σε σκηνοθεσία της Φλώρας Πρησιμιντζή.

Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ 63’ λεπτών με συνεντεύξεις προσφύγων από πολλές διαφορετικές χώρες, μέσα σε διάφορους προσφυγικούς καταυλισμούς στην Ελλάδα, που αναζητούν ασφάλεια και ηρεμία.

Η εκδήλωση πραγματοποιείται με την ευκαιρία των τεσσάρων χρόνων από την έναρξη λειτουργίας της Υπηρεσίας Ασύλου, σε συνεργασία με την ΕΡΤ ΑΕ που έδωσε την άδεια προβολής του ντοκυμαντέρ και την ευγενική φιλοξενία του Ιδρύματος Μιχάλη Κακογιάννη.

Θα ακολουθήσει συζήτηση με τη σκηνοθέτιδα κα Φλώρα Πρησιμιντζή και τον ιστορικό κο Βλάση Αγτζίδη, που θα συντονίσει η Ντέπυ Βρεττού από την ΕΡΤ.

Η είσοδος είναι ελεύθερη αλλά είναι απαραίτητη η κράτηση θέσεων στο τηλ.
210-3418579.



Σπάζοντας τον κύκλο της διαφθοράς - Ο ρόλος των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος-  Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ

Σπάζοντας τον κύκλο της διαφθοράς - Ο ρόλος των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος- Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ

Παρασκευή, 31/03/2017 - 15:09
Σπάζοντας τον κύκλο της διαφθοράς - Ο ρόλος των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος

Φεστιβάλ ντοκιμαντέρ


 
Το Ινστιτούτο Νίκος Πουλαντζάς σε συνεργασία με την Ευρωομάδα της Αριστεράς (GUE/NGL)


και τον ευρωβουλευτή Στέλιο Κούλογλου
διοργανώνουν φεστιβάλ ταινιών ντοκιμαντέρ με θέμα:

Σπάζοντας τον κύκλο της διαφθοράς
Ο ρόλος των πληροφοριοδοτών δημοσίου συμφέροντος

Σάββατο και Κυριακή, 1 & 2 Απριλίου 2017,ώρα 6.00 μμ
Κινηματογράφος ΤΡΙΑΝΟΝ
Κοδριγκτώνος 21 και Πατησίων 101
(ΜΕΤΡΟ Βικτώρια)

είσοδος ελεύθερη






Την πρώτη μέρα του φεστιβάλ, Σάββατο 1η Απριλίου και ώρα 7.30 μμ θα πραγματοποιηθεί στον ίδιο χώρο ανοιχτή εκδήλωση-συζήτηση με θέμα:


Η προστασία των
 whistleblowers, όπλο κατά της διαφθοράς και η σημασία της
για την αντιμετώπιση της φοροαποφυγής των πολυεθνικών

Θα μιλήσουν

Χριστόφορος Βερναρδάκης, υπουργός Επικρατείας
Ρούντολφ Έλμερ
(Rudolf Elmer), whistleblower (Swiss Bank, Julius Bä)

Στέλιος Κούλογλου, ευρωβουλευτής
 GUE/NGL, μέλος της εξεταστικής
επιτροπής για τη φοροαποφυγή & φοροδιαφυγή του Ε.Κ.

Βιρζινί Ροζιέρ
(Virginie Rozière), ευρωβουλευτής S&D, μέλος της εξεταστικής
επιτροπής για τη φοροαποφυγή & φοροδιαφυγή του Ε.Κ.

(θα υπάρχει ταυτόχρονη διερμηνεία)




~


Κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ θα προβληθούν οι ταινίες:

A leak in Paradiseτου David Leloup
με θέμα τη
ζωήτου πληροφοριοδότη
Rudolf Elmer
από τη στιγμή που αποφάσισε να αποκαλύψει τα μυστικά της
ελβετικής τράπεζας Julius Bär.

Η προβολή θα γίνει παρουσία του
 Rudolf Elmer,ο οποίος στη συνέχεια θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.

Citizenfour»τηςLaura Poitras
Whistleblowers,the modern heroesτου Στέλιου Κούλογλου
A Good Americanτου Friedrich Moser

~




Η φοροαποφυγή των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών, καθώς και οι σκανδαλώδης πρακτικές συγκεκριμένων χωρών και τραπεζών έχουν ως αποτέλεσμα τη διαρκώς διευρυνόμενη ανισοκατανομή του πλούτου. Την ίδια στιγμή που ο πλούτος υπέρ-συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα πρόσωπα, διαρκώς αυξανόμενος, η λιτότητα πλήττει τους πλέον αδύναμους, των οποίων οι φοροδοτικές υποχρεώσεις παραμένουν σταθερές ή αυξανόμενες. Είναι προφανές ότι δεν μπορεί να υπάρξει στοιχειώδης κοινωνική δικαιοσύνη, ούτε σοβαρή βελτίωση των δημόσιων οικονομικών στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες,αν συνεχιστεί η φοροδιαφυγή και φοροαποφυγή των μεγάλων επιχειρήσεων, καθώς και των πλουσιότερων πολιτών τους οι οποίοι επιπλέον φορολογούνται με χαμηλούς συντελεστές.

Ακόμα και εντός της ΕΕ συγκεκριμένα κράτη λειτουργούν ως φορολογικοί παράδεισοι στερώντας από τους εταίρους τους τεράστιας κλίμακας φορολογικά έσοδα και τη δυνατότητα να φορολογήσουν τους πιο πλούσιους πολίτες τους. Είναι ενδεικτικό ότι μόνο για την ΕΕ το ετήσιο κόστος φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής ανέρχεται σε 1 τρισ. ευρώ το χρόνο. Πρόσφατα τεράστια οικονομικά σκάνδαλα, όπως τα
Panama papersκαι πριν από αυτά ταLux leaks, επανέφεραν τη συζήτηση στο προσκήνιο. Οι παραπάνω πρακτικές καλύπτονται και ενισχύονται από μία ηθικά αντεστραμμένη εχεμύθεια που τις καθιστά εφικτές και είναι χρήσιμο να θυμόμαστε ότι τίποτα δεν θα είχε γίνει γνωστό αν κάποιοι ιδιαίτερα γενναίοι άνθρωποι, γνωστοί ωςwhistleblowers(πληροφοριοδότες δημόσιου συμφέροντος), δεν έβρισκαν το θάρρος να δώσουν τα σχετικά στοιχεία στη δημοσιότητα με τεράστιο κόστος για τους ίδιους και τους οικείους τους.

Για την αντιμετώπιση του προβλήματος, η στάση των κυβερνήσεων είναι καθοριστική. Ένα πολύ σημαντικό θέμα είναι το να υποχρεωθούν οι πολυεθνικές εταιρείες να δημοσιεύουν τις οικονομικές τους δραστηριότητες ανά χώρα μαζί με το φόρο που πλήρωσαν σε αυτές, παράλληλα με την υιοθέτηση νομοθεσίας για την προστασία των
whistleblowers. Παντού οι πληροφοριοδότες αντιμετωπίζουν τεράστια προβλήματα, από τον ΤζούλιανΑσάνζ και τον Έντουαρτ Σνόουντεν, έως τους οικονομικούς πληροφοριοδότες (όσους δηλαδή αποκαλύπτουν μέσω διαρροών και καταδικάζουν οικονομικά εγκλήματα). Αυτοί οι άνθρωποι πρέπει να τιμώνται και να επιβραβεύονται στη βάση του κατάλληλου θεσμικού πλαισίου τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, αντί να καταστρέφεται η ζωή τους, να στέλνονται σε δίκες και να απειλούνται με φυλακές.

Το φεστιβάλ ταινιών αποσκοπεί στην ενημέρωση του κοινού ως προς τα παραπάνω, ενώ η εκδήλωση θέτει ως στόχο την ανταλλαγή απόψεων σχετικά με τους τρόπους με τους οποίους, τόσο η Ελλάδα όσο και η ΕΕ, θα μπορούσαν να εξασφαλίσουν τη νομική προστασία των πληροφοριοδοτών. Πιστεύουμε ότι αυτή η συζήτηση μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα επωφελής και χρήσιμη, στα πλαίσια της προετοιμασίας νομοσχεδίου με αντικείμενο την προστασία των
 whistleblowers από το Υπουργείο Δικαιοσύνης και τη Γενική Γραμματεία Καταπολέμησης της Διαφθοράς.


 ~

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΒΟΛΩΝ

(Τις προβολές θα ακολουθεί ένα δεκάλεπτο σύντομου σχολιασμού από την πλευρά των διοργανωτών και ερωτήσεων από το κοινό)


Σάββατο, 1η Απριλίου 2017

18.00: “
AleakinParadiseτουDavid Leloup– Βέλγιο, 2016 ντοκιμαντέρ,
Διάρκεια 1 ώρα και 17 λεπτά
Η ζωή του Ελβετού
Rudolf Elmer, πρώην τραπεζίτη και πληροφοριοδότη δημοσίου συμφέροντος. Διώξεις, εξορία, παρενοχλήσεις. Όλα όσα θέλετε να ξέρετε για τους πληροφοριοδότες δημοσίου συμφέροντος.

Σχολιασμός: Η προβολή θα γίνει παρουσία του
R.Elmerο οποίος στη συνέχεια θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.


19.30: Ανοιχτή εκδήλωση - συζήτηση με θέμα:

«Η προστασία των
whistleblowersόπλο κατά της διαφθοράς και της φοροαποφυγής των πολυεθνικών»

Ομιλητές, Ομιλήτριες:
Χριστόφορος Βερναρδάκης, Υπουργός Επικρατείας
Ρούντολφ Έλμερ (
Rudolf Elmer),Whistleblower(Swiss Bank,Julius Bar)
Στέλιος Κούλογλου, Ευρωβουλευτής
GUE/NGL
Βιρζινί Ροζιέρ (
Virginie Rozière), ΕυρωβουλευτήςS&D



22.30: “
CitizenfourτηςLaura Poitras– ΗΠΑ, 2014 ντοκιμαντέρ,
Διάρκεια 1 ώρα και 54 λεπτά
Οι αποκαλύψεις του
Edward Snowdenγια την έκταση των δικτύων παρακολούθησης των κυβερνήσεων σε παγκόσμιο επίπεδο. Βραβείο Όσκαρ Καλύτερου Ντοκιμαντέρ το 2015.



Κυριακή, 2 Απριλίου 2017

18.00:“
Whistleblowers,the modern heroesτου Στέλιου Κούλογλου – Ελλάδα, 2005 ντοκιμαντέρ. Διάρκεια 1 ώρα και 02 λεπτά
Ο Αμερικανός
Daniel Ellsbergπου φέρνει στο φως τα «έγραφα του Πενταγώνου» είναι ο πλέον καταζητούμενος άνθρωπος στον κόσμο. ΟMordechaiVanunu, αποκαλύπτει το πυρηνικό πρόγραμμα του Ισραήλ και τον απαγάγουν οι Ισραηλινές μυστικές υπηρεσίες. Οι πληροφοριοδότες για την εισβολή στο Ιράκ απειλούνται και τιμωρούνται.

Σχολιασμός: η προβολή θα γίνει παρουσία του σκηνοθέτη και ευρωβουλευτή Στέλιου Κούλογλου, ο οποίος στη συνέχεια θα απαντήσει σε ερωτήσεις του κοινού.


19.30: “Dans la peau d’un lanceur d’alerte”τουBenoît Bringer,παραγωγήPremières Lignes.Γαλλία, 2016 ντοκιμαντέρ. Διάρκεια 1 ώρα.
Η βασανισμένη ζωή του
RaphaëlHalet. Καταπίεση, απομόνωση και εκβιασμοί κατά του πληροφοριοδότη τωνLuxLeaks, του μεγαλύτερου οικονομικού σκανδάλου στην καρδιά της Ευρώπης.


21.00: “
A Good AmericanτουFriedrich MoserAυστρία, 2015 ντοκιμαντέρ.
Διάρκεια 1 ώρα και 50 λεπτά, (αγγλικά με γαλλικούς υπότιτλους).

Με το επαναστατικό έργο του
Bill Binney, θα μπορούσαμε να είχαμε αποτρέψει τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου. Το πρόγραμμά του όμως σταμάτησε τρεις εβδομάδες πριν από την επίθεση.

Στο Ντοκιμαντέρ Ιλμίκ, δηλαδή &quot;θηλιά&quot;. Πώς μια χώρα βάζει θηλιά στο δημοκρατικό πολίτευμα για δεκαετίες

Στο Ντοκιμαντέρ Ιλμίκ, δηλαδή "θηλιά". Πώς μια χώρα βάζει θηλιά στο δημοκρατικό πολίτευμα για δεκαετίες

Δευτέρα, 08/08/2016 - 20:00

Ιλμίκ, δηλαδή "θηλιά". Πώς μια χώρα βάζει θηλιά στο δημοκρατικό πολίτευμα για δεκαετίες ολόκληρες, φιμώνοντας τον τύπο, καταπατώντας συστηματικά τις ατομικές και κοινωνικές ελευθερίες, φυλακίζοντας και σκοτώνοντας τους δημοσιογράφους. 

Ένα αποκαλυπτικό ντοκιμαντέρ για την Τουρκία, πριν και μετά το πραξικόπημα.

Οι περισσότεροι Τούρκοι δημοσιογράφοι και ακαδημαϊκοί που μιλούν στο ντοκιμαντέρ βρίσκονται σήμερα στη φυλακή. 

Όμως η έρευνα συνεχίζεται ακόμα...

Πλατφόρμα υποστήριξης:

https://www.indiegogo.com/projects/ilmik-press-unfreedom-in-turkey-democracy/x/14727665#/gallery

Μπλογκ ντοκιμαντέρ:

https://ilmikblog.wordpress.com/

Σελίδα στο Facebook:

https://www.facebook.com/ILMIK-DOC-329918267346508/

Τrailer: 




Ξεκίνησα τα γυρίσματα τον Ιούνιο του 2016. Η κατάσταση στη χώρα μύριζε μπαρούτι. Ο Τούρκος Πρόεδρος κυνηγούσε παντού το φάντασμα του Φετουλάχ Γκιουλέν.

Μπήκα σε γραφεία εφημερίδων και μίλησα με δημοσιογράφους που δούλευαν σε καθεστώς φόβου και περίμεναν από στιγμή σε στιγμή να εισβάλει στο κτίριο η αστυνομία και να τους συλλάβει. Θυμάμαι, σε μία τέτοια εφημερίδα, είχαν βάλει μία ντουλάπα πίσω από την πόρτα εισόδου ώστε να βρουν εμπόδιο οι αστυνομικοί και οι δημοσιογράφοι να προλάβουν να το σκάσουν από την έξοδο κινδύνου.


Θυμάμαι τον Ερκάν, τον δημοσιογράφο της τηλεόρασης Μπουγκιούν, να μου λέει με νόημα “εγώ είμαι μάλλον σοσιαλιστής” και να αναπολεί τα υπέροχα ηλιοβασιλέματα από την προβλήτα της Θεσσαλονίκης παρέα με τους Έλληνες φίλους του. “Πόσο μοιάζει η Θεσσαλονίκη με τη Σμύρνη!” έλεγε και ξανάλεγε.


Θυμάμαι την Αρζού από την εφημερίδα Ταράφ που συνάντησα στην Άγκυρα. Όσο κάναμε τη συνέντευξη, μία γειτόνισσα φρόντιζε το -λίγων μηνών- κοριτσάκι της. Θυμάμαι το χαμόγελό της, το τσιγάρο που καπνίσαμε, τον φόβο της για την εξέλιξη της δίκης. Ο Πρόεδρος της χώρας είχε υποβάλει εναντίον της δεκάδες μηνύσεις για τα ρεπορτάζ της. Υποχέθηκα στην Αρζού να πάω τον Σεπτέμβριο στο δικαστήριο και να την υποστηρίξω. Δεν ξέρω τουρκικά. Θα μιλούσα με τη γλώσσα της αλήθειας. ΔΕΝ ΠΡΌΛΑΒΑ. Η Αρζού είναι ήδη στη φυλακή.


Οι περισσότεροι από τους δημοσιογράφους που μιλούν στο ντοκιμαντέρ μου βρίσκονται στη φυλακή ή έχουν συλληφθεί και περνούν τον χρόνο τους στο υπόγειο κάποιας ανακριτικής ή αστυνομικής αρχής. Κάποιοι πρόλαβαν και έφυγαν στο εξωτερικό: ξεσπιτώθηκαν και άφησαν πίσω τους φίλους και οικογένειες που ανησυζούν για αυτούς.

Η ψυχή μου πονάει. Ξυπνάω και κοιμάμαι και η σκέψη μου είναι διαρκώς κοντά τους. Η “θηλιά” που κρέμεται πάνω από την Τουρκία ακουμπά εμένα, τη χώρα μου, την Ευρώπη, την Ασία, όλον τον κόσμο.


Οι ήρωες του ντοκιμαντέρ “Ιλμίκ” είναι οι δικοί μου ήρωες. Αλλά όχι μόνο αυτοί. Ήρωες είναι όλοι οι δημοσιογράφοι της Τουρκίας που μάχονται για το δίκιο. Μέσα από τον σκοταδισμό και το μαύρο σκοτάδι που έχει επιβάλλει η τουρκική κυβέρνηση στον τύπο, ξεπηδά το αχνό φως της ελεύθερης και ανυπότακτης σκέψης τους. 


Θωμάς Σίδερης

Δημοσιογράφος, Μέλος της Διεθνούς Ομοσπονδίας Δημοσιογράφων

Μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Κοινωνικών Επιστημών
Προβολές του ντοκιμαντέρ «Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» στην Αθήνα

Προβολές του ντοκιμαντέρ «Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» στην Αθήνα

Σάββατο, 26/03/2016 - 11:05
Το ντοκιμαντέρ «Επόμενος σταθμός: Ουτοπία» του Απόστολου Καρακάση παρακολουθεί στενά την περιπέτεια των εργατών της ΒΙΟ.ΜΕ. από την ημέρα της κατάληψης του εργοστασίου μέχρι πρόσφατα. Η ταινία που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο διαγωνιστικό τμήμα του κορυφαίου Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ IDFA στο Άμστερνταμ και ενθουσίασε το κοινό του Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες από 24 Μαρτίου.

ΑΘΗΝΑ:

Μικρόκοσμος 18.30 & 22.20 καθημερινά

Ταινιοθήκη 20.30 καθημερινά

Αστορ 16.00 Σάββατο και Κυριακή

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ:

Σταύρος Τορνές, αποθήκη 1, λιμάνι 19:45 καθημερινά



Έγραψαν  για την ταινία:


«Η ταινία σκιαγραφεί το πορτρέτο ενός αγώνα εκ των έσω, μια πολύπλευρη και βαθιά ανθρώπινη ματιά σε κάποιους ήρωες της καθημερινότητας που έχουν το παράτολμο θάρρος να αγωνίζονται».


Naomi Klein (συγγραφέας), Avi Lewis (σκηνοθέτης)


«Μια ειλικρινής, διαπεραστική ματιά...θα καθηλώσει όποιον θέλει να πάει πιο πέρα από ένα αντι-καπιταλιστικό ειδύλλιο για την κρίση»

Center for Media & Social Impact


«ένα συγκινητικό, χιουμοριστικό και πικρά ειλικρινές δράμα με στέρεα πολιτική άποψη, το οποίο φέρνει τον Νεοέλληνα αντιμέτωπο πρώτα με την ιστορία του και κατόπιν με τον ίδιο του τον εαυτό». 

Χρήστος Μήτσης, Αθηνόραμα



«Ένα ειλικρινές, δυνατό, ιδιαίτερα αναγκαίο στις μέρες μας, ντοκιμαντέρ, που βάζει καίρια ερωτήματα και που αξίζει να προβληθεί πλατιά»

Νίνος Φένεκ Μικελιδης, Enetpress
«Ένα από τα πλέον ενδιαφέροντα ντοκιμαντέρ των τελευταίων χρόνων, καθώς καλύπτει όλες τις πλευρές, λέει ιστορίες, «βγάζει» χαρακτήρες και συμβολίζει την τρέχουσα ελληνική πραγματικότητα». 
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος, lifo
«Ένα θαυμάσιο ντοκιμαντέρ το οποίο παρακολουθεί και καταγράφει τα γεγονότα όπως δεν τα ξέρουμε. Γιατί ο Καρακάσης αποκαλύπτει την «κρυμμένη» πλευρά των γεγονότων χωρίς ωραιοποιήσεις…Γιατί τα πράγματα έχουν συχνά, όχι δύο αλλά περισσότερες πλευρές».

Στράτος Κερσανίδης, στο κόκκινο    

«To Next stop: Utopia είναι ένα ντοκιμαντέρ παρατήρησης που θέτει επείγοντα ερωτήματα για τις ταραγμένες σχέσεις μεταξύ εργατών και αφεντικών τη στιγμή που η ελληνική οικονομία κατακρημνίζεται». 

Geoffrey Macnab

«Η ταινία δεν είναι ένα πολιτικό μανιφέστο, δεν μιλά τη γλώσσα των οικονομολόγων, και δεν αφηγείται ένα ηρωικό έπος. Είναι όμως ένα έπος για τους τσακισμένους ανθρώπους… Λειτουργεί σαν γνήσιο υπαρξιακό θρίλερ για το κοινωνικό στοίχημα της αυτοδιαχείρισης…».

Μικέλλα Χαρτουλάρη 

«Ουσιώδες, αντικειμενικό και ψύχραιμο φιλμ που καταφέρνει να ξεφύγει από τους δύο βασικούς σκόπελους- παγίδες, στους οποίους συνήθως «παγιδεύονται» τα ντοκιμαντέρ: την αγιοποίηση και το περιορισμένο ενδιαφέρον…μεγάλη επιτυχία του Καρακάση να καταγράψει με απόλυτη ειλικρίνεια μια περιπέτεια, εξωτερική αλλά κυρίως εσωτερική, όπου τα δύσκολα ερωτήματα δεν έχουν απλές απαντήσεις». 

Κωνσταντίνος Καϊμάκης, screeneye net

«το ντοκιμαντέρ σχολιάζει διακριτικά, αλλά αποτελεσματικά την αντιφατικότητα όχι μόνο των ίδιων των ηρώων που μοιάζουν συχνά διχασμένοι, αβέβαιοι, δίχως κατεύθυνση μα και ολόκληρης της Ελλάδας…Κι ευτυχώς το φιλμ δεν είναι ένας στρατευμένος ύμνος υπέρ της αυτοδιαχείρισης -ακόμη κι αν η κάμερά του είναι σαφώς από την πλευρά των εργατών-, αλλά ένα πολύ πιο ενδιαφέρον και διαπεραστικό πορτρέτο μιας ομάδας χαρακτήρων που προσπαθούν να βρουν την δική τους θέση, επαγγελματική, κοινωνική, ηθική, σε ένα τοπίο μιας χώρας που οι οικονομικές συνθήκες έχουν κυριολεκτικά μεταμορφώσει».

Γιώργος Κρασσακόπουλος, flix
«η μεγαλύτερη επιτυχία εδώ είναι το γεγονός ότι η κάμερα αρνείται να πάρει θέση…αντίθετα, προβάλλει τις αντιφάσεις, τον πανικό, την αβεβαιότητα, τα πισωγυρίσματα, τις πολιτικές υποσχέσεις, την απολογία του «αφεντικού». Το εντυπωσιακό είναι πως από όλο αυτό δημιουργείται ένα κοινωνικό ψυχογράφημα, το οποίο μπορεί να επεκταθεί και, τελικά, να αγγίξει πολύ περισσότερον κόσμο από όσον αρχικά αφορά». 
Δημήτρης Δημητρακόπουλος, freecinemagr

«Το εξαιρετικό που πέτυχε ο σκηνοθέτης είναι ακριβώς να δείξει όλη τη διαδρομή αυτή… Εντελώς ανθρώπινες οι συγκρούσεις και οι διαπληκτισμοί, εντελώς φυσιολογικό το άγχος και η αγωνία, το χιούμορ και η πίκρα». 
Θοδωρής Γιαχουστίδης, moviesltd
«Όταν ένας από τους καλύτερους ντοκιμαντερίστες μας, ο Απόστολος Καρακάσης, που έχει δώσει εδώ και πολλά χρόνια ταινίες για ιστορία, πολιτισμό και καθημερινότητα και δεν τον λες και στρατευμένο, αρπάζει ξαφνικά μια κάμερα και τρέχει σε εργοστάσιο υπό κατάληψη, είναι η καλύτερη απόδειξη ότι η κρίση δεν μεταμορφώνει μόνο τις ζωές μας. Αλλά και την τέχνη μας. Γι’ αυτό και από τις 72 ελληνικές ταινίες που συμμετέχουν στο 18ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης μάς τράβηξε ιδιαίτερα το ενδιαφέρον η δική του».
Βένα Γεωργακοπούλου, Εφημερίδα των Συντακτών



πηγή omniatv
Σελίδα 1 από 5