Το "Music Diaries" International Workshop Festival σε συνεργασία με τον μη κερδοσκοπικό οργανισμό LAMS Laboratorio Arte Musica e Spettacolodi Matera θα παρουσιάσουν στις 19 και 23 Ιουλίου δύο εξαιρετικές συναυλίες στην Μάτερα της Ιταλίας. Η πρώτη συναυλία θα πραγματοποιηθεί στον εκθαμβωτικό χώρο του Μοναστηριού Montascaglioso, ενώ η δεύτερη θα λάβει χώρα στην Sala Levi Palazzo Lanfranchi.
Στη Μάτερα θα υπάρξει μία σπάνια καλλιτεχνική συνεύρεση με σκοπό την ανταλλαγή μουσικών γνώσεων και εμπειριών μεταξύ των καλλιτεχνών και των συμμετεχόντων. Η Μάτερα, με την ιστορική της τοποθεσία και τη φυσική ομορφιά της, προσφέρει ένα απαράμιλλο περιβάλλον για αυτές τις συναυλίες.
Καλλιτέχνες και συμμετέχοντες του φεστιβάλ από όλο τον κόσμο θα συνδυάσουν τις δυνάμεις τους για μοναδικές ερμηνείες και μια αξέχαστη μουσική εμπειρία.
Οι παραπάνω συναυλίες έρχονται μετά την πραγματοποίηση του φεστιβαλ "Music Diaries" International Workshop Festival που έγινε στη Θεσσαλονίκη στο Δημοτικό Ωδείο Πυλαίας-Χορτιάτη, στις 23 έως στις 25 Ιουνίου και προσέλκυσε πολλούς καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Οι συμμετέχοντες στο φεστιβάλ είχαν την ευκαιρία να συμμετάσχουν σε masterclasses ερμηνείας και τεχνικής, καθώς και να συμμετέχουν σε ακαδημαϊκή έρευνα. Οι δραστηριότητες που προσφέρθηκαν, προώθησαν τις νέες τάσεις στη διεθνή μουσική σκηνή και παρείχαν στους συμμετέχοντες μια μοναδική εμπειρία γεμάτη έμπνευση και δημιουργία.
Επιπλέον, διακεκριμένοι μουσικοί ερμηνευτές διεθνούς φήμης παρουσίασαν το έργο τους μέσω συναυλιών, διαλέξεων, εργαστηρίων και masterclasses. Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να εξερευνήσουν νέες τεχνικές, να εμπνευστούν από τις ερμηνείες των καλλιτεχνών και να εμβαθύνουν στη μουσική έρευνα.
Ένα από τα ξεχωριστά χαρακτηριστικά του "Music Diaries" International Workshop Festival ήταν η παρουσίαση πρωτοποριακών και νέων τάσεων στον χώρο της μουσικής και της έρευνας. Καλλιτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό είχαν την ευκαιρία να παρουσιάσουν τις ιδέες τους σε ένα open forum, προσφέροντας μια πολυποίκιλη προοπτική στους συμμετέχοντες και συμβάλλοντας στην πλούσια διαμόρφωση μουσικών προσεγγίσεων.
Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε την ιστοσελίδα μας στο www.musicdiariesfestival.com.
Γιατί η Ελλάδα απεμπόλησε ένα σημαντικό πλεονέκτημα της Συμφωνίας των Πρεσπών.
Τα μικροπολιτικά παιχνίδια της Αθήνας και η συνεχής υπονόμευση και διάβρωση της αμυντικής συνεργασίας. «Ήττα» και για την ελληνική αμυντική βιομηχανία
Η «κρυφή» εμπλοκή των Τούρκων που κερδίζουν συνεχώς έδαφος στα Βαλκάνια.
Του Πάρι Καρβουνόπουλου
Τα αυτογκόλ είναι αυτά που πονάνε περισσότερο. Όχι μόνο στο ποδόσφαιρο. Είναι πολύ χειρότερα όταν πρόκειται για την εξωτερική πολιτική μιας χώρας όπως η Ελλάδα, η οποία αν και θα έπρεπε να είναι πρωταγωνίστρια και οδηγός εξελίξεων στα Βαλκάνια, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο ακόμη κι όταν έχει απέναντι της τη Βόρεια Μακεδονία, την οποία μετά από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών θα έπρεπε φυσιολογικά να ελέγχει. Δεν το έχει πετύχει και το χειρότερο είναι ότι γι΄ αυτό δεν ευθύνεται η κυβέρνηση των Σκοπίων, αλλά η δική μας πολιτική.
Η πρόσφατη ανακοίνωση των Σκοπίων ότι ο έλεγχος του εναέριου χώρου της Βόρειας Μακεδονίας θα γίνεται από την Ιταλία και όχι αποκλειστικά από την Ελλάδα όπως προβλεπόταν και από τη Συμφωνία των Πρεσπών, είναι το αυτογκόλ που προαναφέραμε. Και δεν είναι το μοναδικό…
Η ιστορία της Συμφωνίας των Πρεσπών συνοπτικά: Η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ την ψήφισε, η ΝΔ ως αξιωματική αντιπολίτευση τότε την πολέμησε, αν και στο παρασκήνιο όλα τα στελέχη της ήλπιζαν να ολοκληρωθεί, ώστε να μην περάσει η «καυτή πατάτα» στα χέρια τους. Έτσι κι έγινε. Η ΝΔ στην προεκλογική περίοδο του 2019 φορούσε πανοπλία μακεδονομάχου, δεν είπε ποτέ ότι θα καταργήσει τη συμφωνία αλλά άφηνε να εννοηθεί ότι «κάτι θα έκανε». Δεν διευκρίνισε τι, μέχρι που έγινε κυβέρνηση και το είδαμε στην πράξη.
Η συμφωνία δίχασε την ελληνική κοινή γνώμη με τους πολέμιους να μιλούν για ήττα και τους υπέρμαχους να επικεντρώνουν στα θετικά στοιχεία της, τα οποία η Ελλάδα μπορούσε και έπρεπε να εκμεταλλευθεί. Όσοι υποστήριζαν τη συμφωνία έδειχναν το άρθρο 17 που προέβλεπε την αμυντική συνεργασία Ελλάδας-Βόρειας Μακεδονίας. Τα όσα προβλεπόταν, έδιναν τη δυνατότητα στην Ελλάδα να ελέγχει όχι μόνο τον εναέριο χώρο της γειτονικής χώρας αλλά και τις Ένοπλες Δυνάμεις της. Πώς;
* Ο εναέριος χώρος θα ελέγχονταν από πτήσεις ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών. Αυτό έγινε τους πρώτους μήνες της συμφωνίας. Τα ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν και το αεροδρόμιο των Σκοπίων. Από τον Φεβρουάριο του 2019 μέχρι και το φθινόπωρο του ίδιου έτους γίνονταν τουλάχιστον δύο πτήσεις μαχητικών αεροσκαφών στο FIR Σκοπίων. Στις 4 Απριλίου 2019 ο τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Πτέραρχος Χρήστος Χριστοδούλου, πραγματοποίησε επίσημη επίσκεψη στη Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας, όπου συναντήθηκε με την Υπουργό Αμύνης Radmila Shekerinska, καθώς και με τον ομόλογό του, Lieutenant General Vasko Gjurchinovski. Όπως ανέφερε το ΓΕΕΘΑ, «κατά τις διμερείς επαφές συζητήθηκαν η περαιτέρω ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας, η αστυνόμευση του εναερίου χώρου (Air Policing) της υπόψη χώρας στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ, καθώς και η συνδρομή της Ελλάδος για την ταχεία προσαρμογή των στρατιωτικών δομών του γειτονικού κράτους στα πρότυπα της Συμμαχίας».
1 of 4
-+
Η συμφωνία προέβλεπε συνεργασία και στον τομέα της έρευνας-διάσωσης
•Το πιο σημαντικό και ίσως λιγότερο γνωστό ήταν ότι μέσω των όσων προβλεπόταν στη συμφωνία, η Ελλάδα είχε την ευκαιρία να αναλάβει το «χτίσιμο» των Ενόπλων Δυνάμεων της Βόρειας Μακεδονίας με βάση τα νατοϊκά πρότυπα ώστε να διευκολυνθεί η είσοδος της στη Συμμαχία. Ακόμη και στρατιωτικοί που δεν είδαν με καλό μάτι τη συμφωνία των Πρεσπών, παραδέχονταν ότι αυτή η πρόβλεψη ήταν μια χρυσή ευκαιρία για να «αφομοιωθεί» από την Ελλάδα η Βόρεια Μακεδονία.
Η συμφωνία προέβλεπε την εκπαίδευση στελεχών τους σε ελληνικές στρατιωτικές σχολές και συνεργασίες ακόμη και σε επίπεδο μυστικών υπηρεσιών.
Υπογράφτηκε Σεπτέμβριο του 2019. Προέβλεπε «συνδρομή σε θέματα ενσωμάτωσης των Ενόπλων Δυνάμεων (ΕΔ) της Βόρειας Μακεδονίας στις δομές της Συμμαχίας, ζητήματα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης στελεχών σε Ελληνικά Στρατιωτικά Ιδρύματα και Σχολεία των τριών Κλάδων των ΕΔ, παροχής εξειδικευμένης εκπαίδευσης στο Πολυεθνικό Κέντρο Εκπαίδευσης Επιχειρήσεων Υποστήριξης Ειρήνης – (ΠΚΕΕΥΕ), στο Κέντρο Ναυτικής Αποτροπής – (ΚΕΝΑΠ) και στο Κέντρο Αριστείας Ενοποιημένης Αντιαεροπορικής και Αντιπυραυλικής Άμυνας – (IAMD CoE), δράσεις περαιτέρω αναβάθμισης της συνεργασίας σε θέματα Ειδικών Επιχειρήσεων με την πραγματοποίηση κοινών εκπαιδευτικών αντικειμένων σε εγκαταστάσεις και των δύο χωρών, καθώς και συνεργασία επί θεμάτων Κυβερνοχώρου, Πληροφοριών, Στρατιωτικής Ιατρικής και Διοικητικής Μέριμνας».
Η αίσθηση που υπήρχε από τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ αλλά και τους επιτελείς του, ήταν πως οι γείτονες αναζητούσαν «ασπίδα» και ήταν προφανές ότι από όλο τον περίγυρό τους, προτιμούσαν την «ελληνική προστασία». Αυτονόητη η διαπίστωση, αφού Αλβανοί και Βούλγαροι δεν επιθυμούν την ύπαρξη της χώρας και οι μόνοι που ενδιαφέρονται να εμπλακούν είναι οι Τούρκοι. Τους οποίους όμως η Βόρεια Μακεδονία δεν τους εμπιστεύεται και αυτό το έχει πει δημόσια ο Άγγελος Συρίγος, καθηγητής διεθνών σχέσεων, στέλεχος και υπουργός της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Με την άνοδο της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξουσία τον Ιούλιο του 2019, όλα αυτά μπήκαν στο ψυγείο. Ανάμεσα στα τρία μνημόνια συνεργασίας που έπρεπε να εγκριθούν από την ελληνική Βουλή, περιλαμβάνονταν και αυτό της αμυντικής συνεργασίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη που δεν ήθελε να προκαλέσει δυσαρέσκεια στο κομμάτι των ψηφοφόρων της που είχαν πιστέψει ότι «κάτι θα έκανε» για τη μισητή συμφωνία των Πρεσπών, έπαιξε “καθυστερήσεις” σε όλη τη διάρκεια της τετραετίας.
Μετά την επίσκεψή του στην Αθήνα, ο πρόεδρος της Βόρειας Μακεδονίας Στέβο Πεντάροβσκι δήλωσε: «Όταν ρώτησα για τις ελληνικές υποχρεώσεις, τη συνεργασία στον τομέα της αστυνομίας κ.λπ., τίποτα το ευαίσθητο, ο πρωθυπουργός (Μητσοτάκης) είπε ότι δεν ήθελε να ξύσει πληγές. Και ότι η πολιτική συγκυρία αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα δεν ενδείκνυται για τέτοιου είδους καταστάσεις».
Ακόμη κι έτσι όμως θα μπορούσε να διατηρήσει ζωντανή την αμυντική συνεργασία των δύο χωρών. Ωστόσο οι πτήσεις των ελληνικών μαχητικών αεροσκαφών άρχισαν να αραιώνουν, δεν προγραμματίστηκαν κοινές ασκήσεις έρευνας και διάσωσης και η ευκαιρία για να δημιουργήσουμε και να αναπτύξουμε εμείς τις αμυντικές δομές της Βόρειας Μακεδονίας πέρασε ανεκμετάλλευτη.
Η κυβέρνηση των Σκοπίων ανέμενε αλλαγή της ελληνικής στάσης που όμως δεν ήρθε ποτέ.
Η Τουρκία που δεν έπαψε ποτέ να ασχολείται με τα Σκόπια, προχώρησε σε δωρεάν παραχώρηση στρατιωτικού υλικού και παροχής εκπαίδευσης τον Απρίλιο 2021. Παραχώρησε δωρεάν αρματοφορείς, 7.500 στολές παραλλαγής, καθώς και παροχή εκπαίδευσης, τονίζοντας τις δυνατότητες της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας. Το είχε ξανακάνει το 2014.
Η τουρκική διείσδυση στα Βαλκάνια, δεν έχει μόνο τη μορφή στρατιωτικής συνδρομής, αλλά συνίσταται και σε άλλες μορφές της, όπως οικονομική, καθώς και με λοιπές αντίστοιχες δράσεις (π.χ. εκμετάλλευση αεροδρομίων, Σκοπίων και Πρίστινας/Κοσσοβο από τουρκικές εταιρείες TAV/LIMAK από το 2010, ενώ επιχείρησε παρόμοια προσπάθεια και σε Αλβανία/Αυλώνα το 2021).
Ακόμη και τότε η Αθήνα δεν αφυπνίστηκε. Η διάβρωση της αμυντικής συνεργασίας συνεχίστηκε.
Υπάρχει και μία ακόμη διάσταση του θέματος που έχει να κάνει με την ελληνική αμυντική βιομηχανία. Η Βόρεια Μακεδονία είναι βέβαιο ότι για να αποκτήσει Ένοπλες Δυνάμεις νατοϊκού επιπέδου θα πρέπει να αγοράσει εξοπλισμούς που είναι επίσης βέβαιο ότι στο μεγαλύτερο μέρος τους θα είναι μεταχειρισμένο υλικό. Η ελληνική αμυντική βιομηχανία θα μπορούσε εκ των προτέρων να δεσμεύσει τα Σκόπια ότι όλες τις απαραίτητες εργασίες αναβάθμισης αλλά και τεχνικής υποστήριξης θα τις αναλάμβαναν ελληνικές εταιρείες. Όταν το θέμα είχε συζητηθεί σε επίπεδο επιτελών του ΥΠΕΘΑ, είχε ακουστεί η παράδοξη απάντηση ότι «ο ΥΕΘΑ, (Νίκος Παναγιώτοπουλος) εκλέγεται στην Καβάλα» και συνεπώς μια ενδεχόμενη επίσκεψη του στη γειτονική χώρα κατά την οποία θα συνοδευόταν από Έλληνες επιχειρηματίες δεν θα ήταν ευχάριστη στους ψηφοφόρους του. Ο κ. Παναγιωτόπουλος στις εκλογές της 21ης Μαϊου εξελέγη πρώτος στην Καβάλα. Η ελληνική αμυντική βιομηχανία πάλι αναμένει κάποια ευκαιρία «ανάστασής» της.
Βίντεο από την ημέρα ανάληψης ελέγχου του FIR Σκοπίων
Σε ηλικία 86 ετών έφυγε από τη ζωή ο Ιταλός πολιτικός και επιχειρηματίας, πρώην πρωθυπουργός της χώρας και πρωταγωνιστής στα ευρωπαϊκά δρώμενα των τελευταίων δεκαετιών.
Σύμφωνα με τα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι πέθανε στο νοσοκομείο Σαν Ραφαέλε του Μιλάνο, όπου είχε εισαχθεί για εξετάσεις πριν από λίγες ημέρες. Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας, ενώ ήταν γνωστό ότι έπασχε και από λευχαιμία.
Αδίστακτος, εριστικός, σκανδαλώδης και βαθιά συντηρητικός, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι αποτέλεσε μια πανίσχυρη φιγούρα στην ιταλική επιχειρηματική και πολιτική σκηνή για περισσότερα από σαράντα χρόνια.
Γεννημένος στο Μιλάνο, στις 29 Σεπτεμβρίου του 1936, ο επονομαζόμενος «Καβαλιέρε» σπούδασε νομικά και τη δεκαετία του 1960 άρχισε να δραστηριοποιείται στον τομέα των οικοδομών. Μέσα σε λίγα χρόνια εξελίχθηκε σε επιτυχημένο επιχειρηματία του κλάδου και στις αρχές της δεκαετίας του 1980 μπήκε στον χώρο της τηλεόρασης, ιδρύοντας το πρώτο μεγάλο ιταλικό ιδιωτικό κανάλι (Canale ).
Μέσα σε λίγα χρόνια ο Μπερλουσκόνι έγινε ένας πραγματικός μεγιστάνας στον χώρο της τηλεόρασης και των media γενικά αποκτώντας σημαντική εξουσία, προβολή και ισχύ, ενώ επέκτεινε και τις δραστηριότητές του σε άλλους κλάδους.
Αναμφίβολα μια από τις κινήσεις που του έδωσε ακόμη μεγαλύτερη διείσδυση και δημοτικότητα ήταν η απόφασή του να αγοράσει την ομάδα της Μίλαν, την οποία μετέτρεψε μέσα σε λίγα χρόνια στην κορυφαία δύναμη του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Η πολιτική και η άνοδος στην εξουσία
Τον Ιανουάριο του 1994 κάνει την μεγάλη στροφή: από τον επιχειρηματικό τομέα, ο Μπερλουσκόνι επεκτείνεται στο πεδίο της πολιτικής, με την ίδρυση του κόμματος Φόρτσα Ιτάλια.
Αιτιολογεί την απόφασή του αυτή δηλώνοντας ότι «υπάρχει ορατός κίνδυνος κατάκτησης της εξουσίας από μέρους της αριστεράς και των κομμουνιστών». Πολλοί αναλυτές, όμως, θεώρησαν ότι σημαντικό ρόλο έπαιξε η ευρύτερη ιταλική πραγματικότητα, με τη δικαστική Έρευνα «Καθαρά Χέρια» η οποία, τη συγκεκριμένη περίοδο, είχε ως κύριο αντικείμενο τις σχέσεις του επιχειρηματικού και πολιτικού συστήματος της χώρας, με την αποκάλυψη ευρύτατου πλέγματος διαφθοράς.
Ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι ορκίσθηκε πρωθυπουργός τέσσερις φορές, αφού υπερίσχυσε, με την κεντροδεξιά συμμαχία, στις βουλευτικές εκλογές του 1994, του 2001 (έπειτα από τέσσερα παραιτήθηκε και του δόθηκε νέα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης) και του 2008. Κατά την διάρκεια της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο κυριότερος αντίπαλός του, ήταν ο κεντροαριστερός πρώην πρωθυπουργός και πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ρομάνο Πρόντι.
Στην δεκαετία του '90 και την πρώτη δεκαετία της νέας χιλιετίας, η πολιτική αντιπαράθεση της ιταλικής κεντροαριστεράς με την κεντροδεξιά παράταξη -και τον ίδιο τον Μπερλουσκόνι- ήταν οξύτατη. Οι πολιτικοί του αντίπαλοι τον κατηγόρησαν, κυρίως, για «σύγκρουση συμφερόντων», λόγω της πολιτικής και επιχειρηματικής δράση του.
Στην συνέχεια, οι τόνοι άρχισαν σταδιακά να πέφτουν και –πέρα από μια σειρά ουσιαστικών διαφωνιών– αρκετοί αντίπαλοι θεώρησαν τον Σίλβιο Μπερλουσκόνι έναν από τους κύριους πρωταγωνιστές της ιταλικής πολιτικής ζωής των τελευταίων τριάντα ετών.
Στις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2022 ο «Καβαλιέρε» ήταν επικεφαλής του κόμματος Φόρτσα Ιτάλια και εξελέγη εκ νέου γερουσιαστής. Μια εξέλιξη την οποία ο ίδιος θεώρησε «μια προσωπική, ιστορική αποζημίωση».
Σκάνδαλα, διαφθορά, καχυποψία
Σε ό,τι αφορά τις δικαστικές του περιπέτειες, ο Ιταλός πρώην πρωθυπουργός καταδικάσθηκε οριστικά τον Αύγουστο του 2013 σε τέσσερα χρόνια φυλάκισης (τα τρία «σβήστηκαν», χάρη σε αμνηστία) λόγω φορολογικής απάτης στα πλαίσια αγοραπωλησίας τηλεοπτικών δικαιωμάτων. Το κοινοβούλιο της Ρώμης, τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ψήφισε υπέρ της καθαίρεσής του από το αξίωμα του γερουσιαστή.
Ο «μίστερ τιβί» εξέτισε «εναλλακτική ποινή» δέκα μηνών, εργαζόμενος σε υπηρεσίες του δήμου του Μιλάνου, οι οποίες στηρίζουν τις ασθενέστερες κατηγορίες πολιτών.
Τεράστιο ενδιαφέρον, σε διεθνές επίπεδο, προκάλεσαν οι δίκες για τα λεγόμενα πάρτι «μπούνγκα-μπούνγκα». Δεν προέκυψε , όμως, κάποια οριστική καταδίκη ενώ αθωώθηκε από την κατηγορία χρηματισμού νεαρών γυναικών με στόχο να ψευδομαρτυρήσουν ως προς το περιεχόμενο των δείπνων που οργανώνονταν στην κατοικία του.
Με τη χρήση τεχνολογίας αιχμής, ερευνητές από την Ιταλία και την Ιαπωνία ανακάκλυψαν λείψανα Ελλήνων που είχαν εγκατασταθεί αρχικά στην περιοχή που σήμερα είναι γνωστή ως Νάπολι.
Ένας αρχαίος ελληνικός οικισμός που χρονολογείται πριν 2.500 χρόνια ανακαλύφθηκε κάτω από την πυκνοκατοικημένη συνοικία Rione Sanità, στη Νάπολη της Ιταλίας.
Οι συγγραφείς ανέφεραν ότι στην περιοχή που βρίσκεται κοντά στο κέντρο της πόλης, ανακαλύφθηκαν τα λείψανα των Ελλήνων που είχαν εγκατασταθεί αρχικά στην περιοχή, καθώς και οι κατακόμβες των Χριστιανών που έζησαν εκεί κατά τη ρωμαϊκή εποχή πριν από σχεδόν δύο χιλιετίες.
Οι τοποθεσίες πιθανότατα χρονολογούνται από τότε που η πόλη της Νάπολης ονομαζόταν Cumae. Πριν γίνει γνωστή ως Νέα Πόλη. Διέθετε ναούς, ένα φόρουμ και πολλούς υπόγειους τάφους.
Τα 'ίχνη' των Ελλήνων κατοίκων της Νέας Πόλης. SCIENTIFIC REPORTS
Διευκρινίστηκε ότι οι ερευνητές που συμμετείχαν γνώριζαν από καιρό ότι οι αρχαίες ελληνικές ταφές ήταν κρυμμένες κάτω από την πόλη, αλλά δεν μπορούσαν να έχουν πρόσβαση σε όλες. Δεν επέτρεπαν τα στρώματα των σύγχρονων κτιρίων την πρόσβαση στους αρχαίους υπονόμους, τις στέρνες και τους τάφους που βρίσκονταν 10 μέτρα κάτω από τους δρόμους,
Ερευνητές από την Ιταλία και τηνΙαπωνίαχρησιμοποίησαν τεχνολογίας αιχμής και πιο συγκεκριμένα κοσμικές ακτίνες και λέιζερ, για να δουν αν όντως υπάρχουν τάφοι της ελληνιστικής περιόδου, χωρίς καν να σκάψουν.
Δεδομένου του βάθους του νεκρικού θαλάμου, οι ερευνητές πιστεύουν ότι ήταν τμήμα της ελληνιστικής νεκρόπολης που χρονολογείται από τον 6 έως τον 3 αιώνα π.Χ.
Πιθανώς πρόκειται για τάφο ενός πλούσιου ατόμου, καθώς παραπέμπει σε εκείνους που ανακαλύφθηκαν για πρώτη φορά στα τέλη του 19ου αιώνα υπογείως, σε άλλες περιοχές της Νάπολης.
Tι είναι οι κοσμικές ακτίνες
Oι κοσμικές ακτίνες είναι τύπος ακτινοβολίας. Ο όρος ‘ακτίνες’ δεν είναι ακριβής, αφού πρόκειται για μικρά άτομα που κινούνται πολύ γρήγορα γύρω μας και μέσα μας, όλη την ώρα.
Όπως αναφέρει το Vox, κάθε τετραγωνικό εκατοστό της Γης στο επίπεδο της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένου του χώρου στην κορυφή του κεφαλιού μας, έρχεται σε επαφή με ένα από αυτά τα σωματίδια κάθε λεπτό.
Δεν τα νιώθουμε, δεν μας προκαλούν κακό. Κάποιες φορές όμως, έχουν περίεργες συνέπειες. Όπως η δυσλειτουργία των υπολογιστών, επηρεάζοντας τη μνήμη τους.
Οι επιστήμονες μελετούν τις κοσμικές ακτίνες από τις αρχές του 1900, αφότου ένας φυσικός που ανέβηκε σε αερόστατο ανακάλυψε πως η ακτινοβολία αυξάνεται, όσο πιο ψηλά πάμε. Αυτό σήμαινε πως έρχεται από κάπου στο διάστημα.
Έκτοτε διαπιστώθηκε πως πρόκειται για σωματίδια υψηλής ενέργειας που προέρχονται από διάφορες πηγές στο σύμπαν, όπως μακρινούς γαλαξίες, σουπερνόβα (αστέρια που εκρήγνυνται) και ενεργούς γαλαξιακούς πυρήνες.
Αποτελούνται από πρωτόνια, ηλεκτρόνια και ατομικούς πυρήνες, συμπεριλαμβανομένων βαρύτερων στοιχείων.
Αυτά τα σωματίδια ταξιδεύουν στο διάστημα με σχεδόν την ταχύτητα του φωτός και μπορούν να έχουν εξαιρετικά υψηλές ενέργειες, πολύ υψηλότερες από αυτές που επιτυγχάνονται στους τεχνητούς επιταχυντές σωματιδίων.
Όταν οι κοσμικές ακτίνες εισέρχονται στην ατμόσφαιρα της Γης, αλληλεπιδρούν με τα μόρια του αέρα και παράγουν έναν καταρράκτη δευτερογενών σωματιδίων.
Αυτή η αλληλεπίδραση μπορεί να δημιουργήσει μια βροχή σωματιδίων που μπορούν να ανιχνευθούν στην επιφάνεια της Γης.
Βρέθηκαν και τρόποι να γίνουν ορατά αυτά τα πολύ μικρά άτομα.
Οι κοσμικές ακτίνες παρουσιάζουν μεγάλο ενδιαφέρον για τους επιστήμονες καθώς παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες για την αστροφυσική, τη σωματιδιακή φυσική και τις ιδιότητες της ύλης σε ακραίες συνθήκες.
Ωστόσο, λόγω της υψηλής ενέργειας και της διεισδυτικής φύσης τους, μπορούν επίσης να δημιουργήσουν προκλήσεις για τα ηλεκτρονικά, τους δορυφόρους και τους αστροναύτες στο διάστημα.
Σύμφωνα με την ΕΡΤ, διασώθηκαν 34 άτομα (26 άνδρες, 8 γυναίκες και 6 ανήλικοι) από ένα αλιευτικό σκάφος, το οποίο περισυνέλεξε και μια σωρό, όμως οι επιζώντες ως αυτόπτες μάρτυρες λένε πως αγνοούνται τουλάχιστον άλλα 20 άτομα.
Όπως μεταδίδει ο Ιταλικός Τύπος, μέσα σε διάστημα 24 ωρών έφτασαν στο Ιταλικό νησί 640 μετανάστες με 17 βάρκες, ενώ άλλοι 179 διασώθηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Όπως τονίζει η La Repubblica, 819 άτομα στο σύνολό τους αποβιβάστηκαν στη Λαμπεντούζα, με αποτέλεσμα το hotspot του νησιού (Κ.Υ.Τ.) να βρίσκεται και πάλι σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης.
Κινδύνευσαν χθες περίπου 600 άνθρωποι, που επέβαιναν σε ένα αλιευτικό σκάφος σε δύσκολες καιρικές συνθήκες ανοιχτά της Σικελίας, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων της γείτονος ANSA.
Η ιταλική ακτοφυλακή επιχείρησε για τη διάσωσή τους νοτιοανατολικά του νησιού. Εκατό και πλέον από τους πρόσφυγες μεταφέρθηκαν στη στεριά από πλοίο του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής Frontex, στην Κατάνη. Άλλοι 200 αναμένονται εκεί σήμερα, ενώ 300 μεταφέρονται με πλοίο του Πολεμικού Ναυτικού στην Αουγκούστα, κοντά στις Συρακούσες.
Η γερμανική μη κυβερνητική οργάνωση Sea-Watch σημείωσε πως εντόπισε αρκετά πλοία με μετανάστες στη Μεσόγειο το σαββατοκύριακο. Το ένα μετέφερε 221 ανθρώπους, που διασώθηκαν και αυτοί από την ιταλική ακτοφυλακή, πρόσθεσε. Δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής επίσημη επιβεβαίωση της συγκεκριμένης επιχείρησης διάσωσης.
Το υπουργείο Εσωτερικών της Ιταλίας καταμετρά πάνω από 32.700 αφίξεις μεταναστών διά θαλάσσης ως τώρα φέτος, έναντι περίπου 7.900 την αντίστοιχη περίοδο του 2022.
Η ακροδεξιά κυβέρνηση της χώρας τηρεί αντιμεταναστευτική στάση κήρυξε κατάσταση έκτακτης ανάγκης την περασμένη εβδομάδα, εξαιτίας της αύξησης των μεταναστευτικών ροών στην κεντρική Μεσόγειο.
Με αφορμή την αύξηση του κύματος των προσφυγικών ροών στη Μεσόγειο τις τελευταίες ημέρες, η κυβέρνηση Μελόνι εξετάζει ανοιχτά το ενδεχόμενο να κηρύξει την Ιταλία σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
«Είναι πιθανό να κηρύξουμε κατάσταση έκτακτης ανάγκης για το μεταναστευτικό και το προσφυγικό», δήλωσε ο Ιταλός υπουργός αρμόδιος για την θαλάσσια πολιτική, Νέλο Μουζουμέτσι όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Το όλο θέμα συνδέεται με τη μεγάλη αύξηση του αριθμού των αφίξεων -ιδίως τις τελευταίες ημέρες- και πρόκειται να συζητηθεί στο υπουργικό συμβούλιο της κυβέρνησης Μελόνι, το οποίο θα συνεδριάσει την Τρίτη το απόγευμα.
«Είχα σημάνει και εγώ συναγερμό, τις περασμένες ημέρες. Τα νησιά μας δεν μπορούν, μόνα τους, να αντιμετωπίσουν την όλη αυτή πραγματικότητα, οι δομές που υπάρχουν είναι υπερπλήρεις και είναι σαφές ότι κατάσταση έκτακτης ανάγκης θα διευκόλυνε την λήψη των αναγκαίων αποφάσεων», δήλωσε ο Μουζουμέτσι, στην δημόσια ραδιοφωνία της Rai.
Συνολικά, το περασμένο σαββατοκύριακο η Ιταλική Ακτοφυλακή και το λιμενικό της χώρας διέσωσαν, νότια της Σικελίας, πάνω από δυο χιλιάδες μετανάστες και πρόσφυγες. Την ώρα αυτή, παράλληλα, ένα αλιευτικό με επτακόσιους, τουλάχιστον επιβαίνοντες (συνοδευόμενο από δυο ταχύπλοα του Ιταλικού Λιμενικού) κατευθύνεται προς το λιμάνι της Κατάνης, όπου αναμένεται να φτάσει μέχρι την Τετάρτη, νωρίς το πρωί.
Ρεκόρ αφίξεων προσφύγων και μεταναστών καταγράφεται στο νησάκι Λαμπεντούζα στην Ιταλία, καθώς ξεπέρασαν τις 2.000 ανθρώπους από διάφορες χώρες τις τελευταίες 24 ώρες. Το νησί, που έγινε γνωστό τα τελευταία χρόνια λόγω της προσφυγικής κρίσης, είναι για μια ακόμη φορά υπερπλήρες.
Σημειώνεται πως συνολικά έγιναν περίπου 4.000 αφίξεις τις τελευταίες 24 ώρες σε όλη την Ιταλία, καθώς εκτός από τη Λαμπεντούζα, πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν σε Σικελία και Καλαβρία. Παράλληλα, μέσα σε μια εβδομάδα έχουν σκοτωθεί 60 άνθρωποι στα ναυάγια που υπήρξαν. Εξάλλου, 5 αναγνωριστικά αεροπλάνα είδαν σήμερα δεκάδες βάρκες στη Μεσόγειο να πλέουν προς την Ιταλία.
Σύμφωνα με τα ιταλικά ΜΜΕ, οι τελευταίοι 267 πρόσφυγες και μετανάστες έφτασαν στο νησί Λαμπεντούζα τα ξημερώματα του Σαββάτου, καθώς διασώθηκαν 6 από τα 7 μικρά σκάφη στα οποία επέβαιναν με τη βοήθεια της ΜΚΟ Louise Michel και από την ακτοφυλακή.
Την Παρασκευή έφτασαν 43 σκάφη που μετέφεραν συνολικά 1.778 άτομα. Στο κέντρο υποδοχής Imbriacola βρίσκονται 1.831 άνθρωποι, ενώ έχει δυναμικότητα για 400.
Οι διασωθέντες, άνδρες, γυναίκες και παιδιά, προέρχονται από τη Γουινέα, την Μπουρκίνα Φάσο, την Ακτή Ελεφαντοστού, το Καμερούν, την Γκάμπια, τον Νίγηρα και το Μάλι. Τα περισσότερα σκάφη είχαν ξεκινήσει το ταξίδι τους από λιμάνια της Τυνησίας ή από τη Λιβύη.
Ήταν από τους πιο στενούς συνεργάτες και συναγωνιστές του Φράνκο Μπαζάλια, για μια ριζικά εναλλακτική ψυχιατρική και για μια Αποϊδρυματοποίηση ως ξεπέρασμα του ψυχιατρείου προς ένα ολοκληρωμένο και κοινοτικά βασισμένο σύστημα υπηρεσιών ψυχικής υγείας.
ου Θεόδωρου Μεγαλοοικονόμου
Έφυγε από τη ζωή (16/3/23) ο Φράνκο Ροτέλλι, σε ηλικία 81 ετών, ύστερα από μια σχετικά σύντομη μάχη με τον καρκίνο. Ήταν διευθυντής των ψυχιατρικών υπηρεσιών της Τεργέστης από το 1980 μέχρι και το 1995 και διευθυντής των Υγειονομικών Υπηρεσιών της Τεργέστης από το 1998 μέχρι το 2001 και από το 2004 μέχρι το 2010. Από το 2013 έως το 2018 ήταν πρόεδρος της Επιτροπής για την Υγεία και την Κοινωνική Πολιτική του Νομαρχιακού Συμβουλίου της Friuli Venezia Giulia.
Όλα αυτά τα χρόνια δεν έπαψε ποτέ να μάχεται και να προωθεί την ανάπτυξη κοινοτικών υπηρεσιών ενάντια σε κάθε είδος ιδρύματος, χρονίων παθήσεων, γηροκομείων κλπ. Γι΄ αυτό και είχε επιχειρήσει την πολύ επιτυχημένη ανάπτυξη οργανωμένων υπηρεσιών στη γειτονιά (σε πληθυσμούς το πολύ δυο- τριών χιλιάδων κατοίκων-microaree, όπως ονομάζονταν) με στόχο τη στήριξη όλων όσων είχαν
ανάγκη, ψυχικά ασθενών, ηλικιωμένων κλπ, έτσι ώστε ν΄ αποφεύγεται ο κάθε είδους ιδρυματικός εγκλεισμός μέσα από τη στήριξη υπηρεσιών σε συνεργασία με τη γειτονιά. Με σκοπό την αποψυχιατρικοποίηση και την αποϊατρικοποίηση και με επικέντρωση στην κοινωνική διάσταση των όποιων προβλημάτων (αυτήν, δηλαδή, που σχεδόν πάντα στο κυρίαρχο σύστημα παραμελείται), με στόχο «μια πόλη που φροντίζει» (la citta che cura). «Δεν είναι δυνατόν να φανταζόμαστε ότι η μοίρα ενός ηλικιωμένου πρέπει να είναι ένα ίδρυμα, ένα γηροκομείο κλπ. Αντί να είναι η έσχατη λύση, είναι η κανονικότητα. Πρέπει να φανταστούμε ένα ριζοσπαστικό μετασχηματισμό σε αυτό το ζήτημα. Που είναι ζήτημα πολιτικό».
Πέραν όλων των άλλων, καθοριστική ήταν η συμβολή του στην υπόθεση της Λέρου όταν, στη δεκαετία του 80, η κυρίαρχη ψυχιατρική στη Ελλάδα, τα πανεπιστήμια κλπ, και αρνούνταν και έβγαζαν μιαν, ως εκ της ίδιας της σύστασης τους, ανικανότητα να κάνουν την όποια παρέμβαση στο κολαστήριο που με τις πρακτικές τους είχαν δημιουργήσει, ενώ, την ίδια στιγμή, ακούγονταν φωνές για άμεση διάλυση του ψυχιατρείου με τη μεταφορά των ασθενών σε πολυπληθή οικοτροφεία στην ηπειρωτική Ελλάδα, οι ΜΚΟ αναλάμβαναν την βιαστική επιλογή ασθενών για την ηπειρωτική Ελλάδα και οι κάτοικοι του νησιού αντιδρούσαν γιατί εισέπρατταν την όποια παρέμβαση ακουγόταν ότι θα γίνει, ως απειλή για την απώλεια των θέσεων εργασίας που είχαν.
Ήταν τότε που ο Ροτέλλι, μετά από επίσκεψή του στη Λέρο τον Δεκέμβριο του 1988, δήλωνε, σε ημερίδα στο Δαφνί, ότι το ζήτημα δεν είναι το κλείσιμο του ψυχιατρείου, το ζήτημα είναι ν΄ αλλάξουμε την ψυχιατρική, πώς κατανοούμε και επικοινωνούμε με τον ψυχικά πάσχοντα, πώς ανοίγουμε μια σχέση μαζί του, πώς μετασχηματίζουμε τους καθετοποιημένους επαγγελματικούς ρόλους. Και μέσα από αυτή τη διαδικασία πώς μετασχηματίζουμε και «πάμε πέρα από» το ίδρυμα, «από τα μέσα προς τα έξω», στην κοινότητα, με τους ασθενείς, που αποκτούν, πλέον, δικαιώματα και με το ίδιο προσωπικό, που αλλάζει ρόλο, από αυτόν του φύλακα σε αυτόν του θεραπευτή. Ήταν αυτή η γραμμή που πέρασε μέσα από τα προγράμματα Αποϊδρυματοποίησης στο ΚΘΛέρου, τα οποία έγινε δυνατό να υλοποιηθούν κερδίζοντας τη στήριξη μεγάλης μερίδας του προσωπικού και της τοπικής κοινωνίας γενικά.
Ο θάνατός του δημοσιοποιήθηκε και από το fb του ίδιου του Ροτέλλι: «Ένας αγαπημένος αποχαιρετισμός σε όλους σας και μια στιγμή για να θυμηθούμε το μέρος του δρόμου που κάναμε μαζί. Μια ζωή τόσο μακρόσυρτη και έντονη όπως αυτή που μόλις διασχίσαμε, δεν ξεχνιέται εύκολα».
Σε μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο κατά του ρατσισμού και του φασισμού, το Σάββατο, 18 Μάρτη, στην Ομόνοια, στις τρεις μετά το μεσημέρι καλεί η ΚΕΕΡΦΑ - ΚΙΝΗΣΗ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΡΑΤΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΑΠΕΙΛΗ το κίνημα των καλλιτεχνών, τα σωματεία και τις συνελεύσεις των καταλήψεων θεάτρων και ΑΕΙ, όλα τα συνδικάτα και τους φοιτητικούς συλλόγους, με αφορμή το νέο πολύνεκρο ναυάγιο στις ακτές της Ιταλίας.
Η ανακοίνωση της ΚΕΕΡΦΑ
Ανοίξτε τα σύνορα, σταματήστε τους πνιγμούς- δολοφονίες προσφύγων, όπως στο τελευταίο ναυάγιο της Καλαβρίας
Οι 59 πνιγμένοι πρόσφυγες, με πολλά βρέφη και μικρά παιδιά, όταν η ξύλινη βάρκα-φέρετρο που ξεκίνησε από την Σμύρνη, τσακίστηκε στα βράχια ακτών της Ιταλίας, είναι ένα έγκλημα, μια μαζική δολοφονία στα χέρια της κυβέρνησης της Ν.Δ. και όλων των κυβερνήσεων της Ε.Ε. Είναι οι ίδιες, που δύο μέρες μετά τους καταστροφικούς σεισμούς στην Τουρκία και τη Συρία, έτρεξαν να διακηρύξουν με πρωτοφανή κυνισμό ότι θα συνεχίσουν τις ανθρωποθυσίες στον βωμό της παραπέρα μάλιστα θωράκισης των συνόρων, με επεκτάσεις των φραχτών, για να μην έχουν ασφαλή είσοδο οι πρόσφυγες και τα παιδιά τους, οι κατατρεγμένοι των πολέμων, των σεισμών, των δικτατοριών και της φτώχειας.
Αυτή η εγκληματική πολιτική των κλειστών συνόρων για την προσφυγιά είναι που αναγκάζει τους πρόσφυγες να καταφεύγουν στους διακινητές, οι οποίοι χάραξαν πλέον την πιο φονική διαδρομή περάσματος από τις ακτές της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω Αιγαίου προς την Ιταλία, ενώ η Σμύρνη από τα νησιά του Αιγαίου απέχει μόλις λίγα χιλιόμετρα.
Οι πρόσφυγες αποφεύγουν τη μετακίνηση, είτε από τον Έβρο είτε από τα νησιά, γιατί έχουν να αντιμετωπίσουν τις δολοφονικές αποτρεπτικές ενέργειες του Λιμενικού και της Συνοριοφυλακής, αλλά και τις επαναπροωθήσεις, όταν βρεθούν εντός συνόρων, από σώματα μασκοφόρων, ένστολων και μη: τους απαγάγουν, τους ξεγυμνώνουν, τους αφαιρούν κινητά και τα προσωπικά τους είδη, τους τοποθετούν σε σωσίβιες λέμβους και τους παρατάνε στη μέση του πελάγους. Ακόμη και αρμόδιος της FRONTEX έφτασε να ζητήσει να αποσυρθεί η δύναμη αυτή από το Αιγαίο, εξαιτίας των επαναπροωθήσεων του Λιμενικού, σύμφωνα με τους Νew York Times.
Το κίνημα αλληλεγγύης στους σεισμόπληκτους της Τουρκίας και της Συρίας έφερε στο προσκήνιο την ανάγκη να μπει άμεσα τέλος στον παραλογισμό των ανταγωνισμών, της κούρσας των εξοπλισμών, που καλλιεργεί το μίσος και μετατρέπει το Αιγαίο από θάλασσα ειρήνης και αλληλεγγύης σε πεδίο πολεμικών απειλών και υγρό τάφο για τους πρόσφυγες, οι οποίοι δαιμονοποιούνται ως εισβολείς του Ερντογάν.
Ξεσηκωνόμαστε για να μπει τέλος στους πνιγμούς των προσφύγων και των μικρών Αϋλάν. Ενάντια στις κραυγές του Θεοδωρικάκου και του Μητσοτάκη «η Ελλάδα να μη γίνει ξέφραγο αμπέλι», που επιδιώκουν να συσπειρώσουν την ακροδεξιά και τους φασίστες μέσα στην κατάρρευση τους και να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τις δικές τους ευθύνες για την ακρίβεια και τη φτώχεια, τις επιθέσεις κατά των καλλιτεχνών, των εκπαιδευτικών, των εργαζόμενων στα νοσοκομεία και των φτωχών δανειοληπτών, που τους αρπάζουν τα σπίτια.
Ανοίξτε, επιτέλους, τα σύνορα και στον Έβρο και τα νησιά. Να γκρεμίσουμε τους φράχτες τους μίσους και να χτίσουμε γέφυρες αλληλεγγύης, ανθρώπινης υποδοχής για την προσφυγιά και όχι εγκλεισμού σε στρατόπεδα-γκέτο. Να μη θρηνήσουμε ξανά πνιγμένα βρέφη και παιδιά στα νερά της Μεσογείου.
Καλούμε το κίνημα των καλλιτεχνών, τα σωματεία και τις συνελεύσεις των καταλήψεων θεάτρων και ΑΕΙ, όλα τα συνδικάτα και τους φοιτητικούς συλλόγους να καταδικάσουν τη δολοφονική πολιτική των κλειστών συνόρων, να απαιτήσουν σύνορα ανοιχτά για την προσφυγιά και να καλέσουν για μαζική και δυναμική συμμετοχή στο συλλαλητήριο κατά του ρατσισμού και του φασισμού, το Σάββατο, 18 Μάρτη, στην Ομόνοια, 3μμ.
