Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΘΕΑΤΡΟ ΣΦΕΝΔΟΝΗ - ERT Open
Βικτώρ ή Τα παιδιά στην εξουσία του Ροζέ Βιτράκ στο θέατρο Σφενδόνη

Βικτώρ ή Τα παιδιά στην εξουσία του Ροζέ Βιτράκ στο θέατρο Σφενδόνη

Παρασκευή, 21/02/2020 - 20:59

Το εμβληματικό έργο του κινήματος του σουρεαλισμού Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία του Ροζέ Βιτράκ, κάνει πρεμιέρα στις 17 Φεβρουαρίου στο θέατρο Σφενδόνη, σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη. 

 

Την ημέρα των ένατων γενεθλίων του, ο Βικτώρ, ένα παιδί θαύμα, ένα τέρας ευφυίας, αποφασίζει να ανατρέψει την εικόνα του υποδειγματικού παιδιού και να συγκρουστεί με το κατεστημένο που τον περιορίζει. Με αφορμή την αποκάλυψη της παράνομης σχέσης του πατέρα του με την μητέρα της φίλης του Εσθήρ, που τελικά θα αποδειχθεί αδελφή του, στήνεται ένα γαϊτανάκι συγκρούσεων που μόνο ο θάνατος θα σταματήσει.  

Τον εκκεντρικό Βικτώρ θα υποδυθεί ο Πάνος Παπαδόπουλος, πρωτοστατώντας σε μια αλλόκοτη γιορτή αποδόμησης της μπουρζουαζίας. Φετιχιστικά απωθημένα, υποβόσκουσες επιθυμίες και ψυχαναλυτικές ανησυχίες σε ένα γκροτέσκο πάρτι γενεθλίων.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα

 

Ο Βικτώρ αντιλαμβάνεται τον κόσμο διαφορετικά. Ο Βικτώρ θέλει ν’ αλλάξει τον κόσμο, να ξεφύγει από τις νόρμες, να χαράξει τη δική του πορεία, μακριά απ’ αυτή που σχεδιάζεται ερήμην του. Ο Βικτώρ θέλει να αποτινάξει το βάρος του να είσαι παιδί, το βάρος των επιθυμιών των γονιών, το βάρος των επιταγών της κοινωνίας. Δεν αντέχει, χτυπάει, δαγκώνει και δηλητηριάζει τις ζωές τους, γίνεται ο θανατηφόρος μανδραγόρας της τελευταίας τους απόλαυσης. Και πεθαίνει. Πεθαίνει από θάνατο. Εκείνος που επιθύμησε να φάει απ’ το δέντρο της γνώσης, τιμωρήθηκε με θάνατο. Τιμωρία ή ευλογία η επιστροφή στο σημείο μηδέν;

 

Μια διαδικασία μύησης. Ένα έργο που οδηγεί μέσω του αλλόκοτου, στην κατανόηση του μυστηρίου της ζωής, της δυσκολίας να ελέγξουμε την ιστορία, του φόβου ν’ απαγκιστρωθούμε απ’ τη μοίρα και το πεπρωμένο, και φωτίζει τη δύναμη του ατόμου να καθυποτάξει τους δράκους της ζωής. Ας παραχωρήσουμε στο παιδί μέσα μας την εξουσία. Ας ψάξουμε την αγάπη, χωρίς στεγανά, χωρίς περιορισμούς. Μόνο την απόλυτη και υπέροχη αγάπη. Για να νικήσουμε τον πόνο του θανάτου.

 

 

Ο Συγγραφέας

Ο Ροζέ Βιτράκ (γενν. 1899) ήταν Γάλλος σουρεαλιστής, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Επηρεασμένος απ’ τον συμβολισμό και τα συγγράμματα του Λοτρεαμόν και του Αλφρέντ Ζαρύ, ανέπτυξε πάθος για το θέατρο και την ποίηση. Συνεργάστηκε με τον Μαρσέλ Αρλάν, τον Φρανσουά Μπαρόν, τον Ζωρζ Λιμπούρ και τον Ρενέ Κρεβέλ στο λογοτεχνικό περιοδικό Aventure. Λίγα χρόνια αργότερα, συναντήθηκε με τον Αντρέ Μπρετόν και τον Λουί Αραγκόν στο Café Certa (1921), και σύντομα εντάχθηκε κι επισήμως στο σουρεαλιστικό κίνημα, συμβάλλοντας ενεργά στις πρώτες εκδόσεις του La Révolution Surrealiste. Ωστόσο, το 1925 ο Μπρετόν τον κατηγόρησε για αριβισμό και τον διέγραψε. Το 1926, σε συνεργασία με τον Αντονέν Αρτό, ίδρυσαν το Théatre Alfred-Jarry, στο οποίο παρουσίαζαν μερικά από τα σημαντικότερα έργα τους, όπως τα “Μυστήρια της αγάπης” (1927) και το “Βικτώρ ή τα Παιδιά στην Εξουσία” (1928), ένα προανάκρουσμα για το Θέατρο του Παράλογου. Τα επόμενα χρόνια, ο Βιτράκ εργάστηκε ως τεχνοκριτικός σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το έργο του  αναγνωρίστηκε μετά θάνατον και μεταφράστηκε στα ιταλικά, γερμανικά, αγγλικά και ολλανδικά.  Πέθανε το 1952 απ’ το αλκοόλ, σε ηλικία 53 χρόνων. Ο "Βικτώρ" γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1963, σε σκηνοθεσία Ζαν Ανούιγ. Χαρακτηρίστηκε ως το "σημαντικότερο θεατρικό γεγονός της τριετίας", ξεκινώντας την παγκόσμια διαδρομή του. 

 

Μετάφραση, Σκηνοθεσία, Σκηνικά: Μάνος Βαβαδάκης
Κοστούμια: Βασιλική Καψούρου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Μπανταβή

Φωτογραφίες-Video-Artwork: Χρήστος Συμεωνίδης 

Επικοινωνία: Ελεάννα Γεωργίου

 


 

Παίζουν: Στέλλα Βογιατζάκη, Θανάσης Ζερίτης, Στέργιος Κοντακιώτης, Γιώργος Ονησιφόρου, Μαρία Παρασύρη, Πάνος Παπαδόπουλος, Φωτεινή Παπαχριστοπούλου. Μαζί τους η Χαρά Κεφαλά. 

 

Παραγωγή: Constantly Productions – Ευάγγελος Κώνστας 

 

Από 17/02/2020 έως14/04/2020

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00

 

ΝΕΕΣ Φωτογραφίες: https://bit.ly/2Pd3iQZ

ΝΕΟ Trailer: https://bit.ly/2HMOe8k

 

Θέατρο Σφενδόνη
Μακρή 4, Μακρυγιάννη (Μετρό στάση Ακρόπολη)
Τηλ.: 215 515 8968

 

Εκστρατεία “Βοηθήστε να σωθεί το θέατρο Σφενδόνη”: https://bit.ly/2HJMGeZ

 

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 6945054160

 

Ηλεκτρονική Προπώληση:

 

viva.gr, 11876, SevenSpots, Reload Stores, WIND, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα, Viva Kiosk, Yoleni’s

Βικτώρ ή Τα παιδιά στην εξουσία του Ροζέ Βιτράκ στο θέατρο Σφενδόνη

Βικτώρ ή Τα παιδιά στην εξουσία του Ροζέ Βιτράκ στο θέατρο Σφενδόνη

Τετάρτη, 29/01/2020 - 22:07

Το εμβληματικό έργο του κινήματος του σουρεαλισμού Βικτώρ ή τα παιδιά στην εξουσία του Ροζέ Βιτράκ, κάνει πρεμιέρα στις 17 Φεβρουαρίου στο θέατρο Σφενδόνη, σε σκηνοθεσία Μάνου Βαβαδάκη.

Την ημέρα των ένατων γενεθλίων του, ο Βικτώρ, ένα παιδί θαύμα, ένα τέρας ευφυίας, αποφασίζει να ανατρέψει την εικόνα του υποδειγματικού παιδιού και να συγκρουστεί με το κατεστημένο που τον περιορίζει. Με αφορμή την αποκάλυψη της παράνομης σχέσης του πατέρα του με την μητέρα της φίλης του Εσθήρ, που τελικά θα αποδειχθεί αδελφή του, στήνεται ένα γαϊτανάκι συγκρούσεων που μόνο ο θάνατος θα σταματήσει. 

Τον εκκεντρικό Βικτώρ θα υποδυθεί ο Πάνος Παπαδόπουλος, πρωτοστατώντας σε μια αλλόκοτη γιορτή αποδόμησης της μπουρζουαζίας. Φετιχιστικά απωθημένα, υποβόσκουσες επιθυμίες και ψυχαναλυτικές ανησυχίες σε ένα γκροτέσκο πάρτι γενεθλίων.

Σκηνοθετικό σημείωμα

 

Ο Βικτώρ αντιλαμβάνεται τον κόσμο διαφορετικά. Ο Βικτώρ θέλει ν’ αλλάξει τον κόσμο, να ξεφύγει από τις νόρμες, να χαράξει τη δική του πορεία, μακριά απ’ αυτή που σχεδιάζεται ερήμην του. Ο Βικτώρ θέλει να αποτινάξει το βάρος του να είσαι παιδί, το βάρος των επιθυμιών των γονιών, το βάρος των επιταγών της κοινωνίας. Δεν αντέχει, χτυπάει, δαγκώνει και δηλητηριάζει τις ζωές τους, γίνεται ο θανατηφόρος μανδραγόρας της τελευταίας τους απόλαυσης. Και πεθαίνει. Πεθαίνει από θάνατο. Εκείνος που επιθύμησε να φάει απ’ το δέντρο της γνώσης, τιμωρήθηκε με θάνατο. Τιμωρία ή ευλογία η επιστροφή στο σημείο μηδέν;

Μια διαδικασία μύησης. Ένα έργο που οδηγεί μέσω του αλλόκοτου, στην κατανόηση του μυστηρίου της ζωής, της δυσκολίας να ελέγξουμε την ιστορία, του φόβου ν’ απαγκιστρωθούμε απ’ τη μοίρα και το πεπρωμένο, και φωτίζει τη δύναμη του ατόμου να καθυποτάξει τους δράκους της ζωής. Ας παραχωρήσουμε στο παιδί μέσα μας την εξουσία. Ας ψάξουμε την αγάπη, χωρίς στεγανά, χωρίς περιορισμούς. Μόνο την απόλυτη και υπέροχη αγάπη. Για να νικήσουμε τον πόνο του θανάτου.

 

Ο Συγγραφέας

Ο Ροζέ Βιτράκ (γενν. 1899) ήταν Γάλλος σουρεαλιστής, θεατρικός συγγραφέας και ποιητής. Επηρεασμένος απ’ τον συμβολισμό και τα συγγράμματα του Λοτρεαμόν και του Αλφρέντ Ζαρύ, ανέπτυξε πάθος για το θέατρο και την ποίηση. Συνεργάστηκε με τον Μαρσέλ Αρλάν, τον Φρανσουά Μπαρόν, τον Ζωρζ Λιμπούρ και τον Ρενέ Κρεβέλ στο λογοτεχνικό περιοδικό Aventure. Λίγα χρόνια αργότερα, συναντήθηκε με τον Αντρέ Μπρετόν και τον Λουί Αραγκόν στο Café Certa (1921), και σύντομα εντάχθηκε κι επισήμως στο σουρεαλιστικό κίνημα, συμβάλλοντας ενεργά στις πρώτες εκδόσεις του La Révolution Surrealiste. Ωστόσο, το 1925 ο Μπρετόν τον κατηγόρησε για αριβισμό και τον διέγραψε. Το 1926, σε συνεργασία με τον Αντονέν Αρτό, ίδρυσαν το Théatre Alfred-Jarry, στο οποίο παρουσίαζαν μερικά από τα σημαντικότερα έργα τους, όπως τα “Μυστήρια της αγάπης” (1927) και το “Βικτώρ ή τα Παιδιά στην Εξουσία” (1928), ένα προανάκρουσμα για το Θέατρο του Παράλογου. Τα επόμενα χρόνια, ο Βιτράκ εργάστηκε ως τεχνοκριτικός σε λογοτεχνικά περιοδικά. Το έργο του  αναγνωρίστηκε μετά θάνατον και μεταφράστηκε στα ιταλικά, γερμανικά, αγγλικά και ολλανδικά.  Πέθανε το 1952 απ’ το αλκοόλ, σε ηλικία 53 χρόνων. Ο "Βικτώρ" γνώρισε μεγάλη επιτυχία το 1963, σε σκηνοθεσία Ζαν Ανούιγ. Χαρακτηρίστηκε ως το "σημαντικότερο θεατρικό γεγονός της τριετίας", ξεκινώντας την παγκόσμια διαδρομή του.

Μετάφραση, Σκηνοθεσία, Σκηνικά: Μάνος Βαβαδάκης
Κοστούμια: Βασιλική Καψούρου
Σχεδιασμός Φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνα Μπανταβή

Φωτογραφίες-Artwork: Χρήστος Συμεωνίδης

Παίζουν: Στέλλα Βογιατζάκη, Θανάσης Ζερίτης, Στέργιος Κοντακιώτης, Γιώργος Ονησιφόρου, Μαρία Παρασύρη, Πάνος Παπαδόπουλος,Φωτεινή Παπαχριστοπούλου. Μαζί τους η Χαρά Κεφαλά.

Παραγωγή:ConstantlyProductions – Ευάγγελος Κώνστας

Από 17/02/2020 έως14/04/2020

Μέρες και ώρα παραστάσεων: Δευτέρα & Τρίτη στις 21:00

Θέατρο Σφενδόνη
Μακρή 4, Μακρυγιάννη (Μετρό στάση Ακρόπολη)
Τηλ.: 215 515 8968

Εκστρατεία “Βοηθήστε να σωθεί το θέατρο Σφενδόνη”: https://bit.ly/2HJMGeZ

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 6945054160

 

Ηλεκτρονική Προπώληση:

viva.gr, 11876, SevenSpots, Reload Stores, WIND, Βιβλιοπωλεία Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα, Viva Kiosk, Yoleni’s

 

«Χρωματιστές Ιστορίες» του Στράτη Μυριβήλη | Πρεμιέρα 4/11 στο θέατρο Σφενδόνη

«Χρωματιστές Ιστορίες» του Στράτη Μυριβήλη | Πρεμιέρα 4/11 στο θέατρο Σφενδόνη

Τρίτη, 08/10/2019 - 11:37

Ο παιδικός, ανεκπλήρωτος, καλοκαιρινός έρωτας του Τιτή. 
Ένα ξύλινο ξεχαρβαλωμένο στρατιωτάκι με μάτια μαβιά. 
Ένας γάτος γόης, με τρίχωμα σαν χιονόλευκο μπουρνούζι. 
Μια καμπουρίτσα, αληθινή κοκέτα. 

Τι κοινό μπορεί να έχουν οι παραπάνω ήρωες; Αόρατοι για τους πολλούς, όχι όμως για τον Στράτη Μυριβήλη που τους αγκάλιασε στοργικά με λέξεις, αφιερώνοντας στον καθένα από μια μικρή, τρυφερή ιστορία. Όλες βρήκαν μια θέση στα «Χρωματιστά Βιβλία» του, τα οποία εκδόθηκαν σε διαφορετικές στιγμές της συγγραφικής του ζωής.

«Το πράσινο βιβλίο» (1935), «Το γαλάζιο βιβλίο» (1939), «Το κόκκινο βιβλίο» (1952) και «Το βυσσινί βιβλίο» (1959). Κάθε ιστορία αντιστοιχεί σ’ ένα χρώμα και όλες αποτελούν τη βάση για τις «Χρωματιστές Ιστορίες» του Κωνσταντίνου Γιαννακόπουλου.

Μετά την πρεμιέρα της τον περασμένο Ιούλιο στη Λέσβο, γενέθλιο τόπο του Μυριβήλη, η παράσταση συνεχίζει πλέον στην Αθήνα. 
Πρεμιέρα: 4 Νοεμβρίου στο θέατρο Σφενδόνη.
Λίγα λόγια για την παράσταση:
Ο Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος παίρνει αυτούσια τέσσερα διηγήματα (Η Ροδιά, Ο Παντελής, Λούλης ο γόης, Η Καμπουρίτσα) του Μυριβήλη και τα συνδέει ευρηματικά με το «Τραγούδι της Γης». Το εμβληματικό λυρικό κείμενο του μεγάλου λογοτέχνη, το οποίο συμπυκνώνει τη φιλοσοφία του συνόλου του έργου του. 
Πρόκειται για έναν ύμνο στη φύση, τη δημιουργία, την ίδια τη ζωή. Από την χρωματική παλέτα και το παραστατικό του λεξιλόγιο ξεπηδούν, άλλωστε, αυτά τα τέσσερα διηγήματα, αποκαλύπτοντας έναν άγνωστο, διαφορετικό Μυριβήλη. Το ίδιο ανθρώπινο και συνταρακτικό. 
Έναν Μυριβήλη σύγχρονο, με χιούμορ, ο οποίος με συγκίνηση, τρυφερότητα κι απέραντο σεβασμό, στρέφει το ενδιαφέρον του στα απλά μα τόσο ουσιαστικά. Ακόμη και στην μικρότερη μορφή ζωής που υπάρχει στην φύση. 
Φέτος, συμπληρώνεται μισός αιώνας από το θάνατό του και το έργο του παραμένει επίκαιρο. Φάρος που φωτίζει την ουσία των μικρών πραγμάτων.

Ταυτότητα παράστασης 
Χρωματιστές Ιστορίες του Στράτη Μυριβήλη 

Σκηνοθεσία – δραματουργική σύνθεση: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος 
Σκηνικά – Κοστούμια: Κατερίνα Σαβράνη 
Μουσική: Χριστέλα Γκιζέλη 
Φωτισμοί: Σάκης Μπιρμπίλης 
Φωτογραφίες: Aνδρέας Σιμόπουλος 
Video trailer: Θάνος Μαργαρίτης 
Γραφιστικό αφίσας: Θεοδοσία Βούρου 
Προβολή και Επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου - We Will

Παίζουν: Κωνσταντίνος Γιαννακόπουλος, Ινώ Μενεγάκη, Χριστέλα Γκιζέλη

Πού: Θέατρο Σφενδόνη, Μακρή 4, Μακρυγιάννη, τηλ.: 215 5158968 
Πότε: Από 4 Νοεμβρίου και κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21.00 
Διάρκεια: 75’ 
Εισιτήρια: Κανονικό: 15 ευρώ, 
Προπώληση: 12 ευρώ, φοιτητικό/ΑΜΕΑ/ανέργων: 10 ευρώ 
Προπώληση: ticketservices.gr

 

“Οι Μίμοι” του Ηρώνδα Επτά (όχι και τόσο καθημερινές) σκηνές καθημερινότητας

“Οι Μίμοι” του Ηρώνδα Επτά (όχι και τόσο καθημερινές) σκηνές καθημερινότητας

Σάββατο, 05/10/2019 - 20:47

Πρεμιέρα: Παρασκευή 1 Νοεμβρίου

 

Η καρδιά του θεάτρου χτυπά στους Μίμους.

Οι Μίμοι του Ηρώνδα σε σκηνοθεσία Άννας Κοκκίνου, μετά την καλοκαιρινή τους ανάπαυλα, επιστρέφουν δριμύτεροι στο θέατρο Σφενδόνη απ’ την 1η Νοεμβρίου για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Ξαναδουλεμένοι (γιατί ποτέ δεν ησυχάζουν!), ανανεωμένοι και, πάνω απ’ όλα, αποφασισμένοι να προκαλέσουν μεγάλη ταραχή.


Το μαγικό σύμπαν των Μίμων, πιο κοντά στις περιοχές της Νέας Κωμωδίας, έρχεται πληθωρικό και υποκριτικά ακραίο, ν’ αποκαλύψει τις πρώτες ακόμα πηγές της έκφρασης. Με τους ανθρώπινους τύπους του, μαστροπούς, μεσίτρες, δασκάλους, βιοτέχνες, την ατμόσφαιρα της πολιτείας, τον θόρυβο των δρόμων της, τα μαγαζιά, τα δικαστήρια, τα σχολεία και τα κακόφημα σπίτια της. Ένας κόσμος που βρίσκει τρόπους να ευχαριστιέται και να ευχαριστεί, να διασκεδάζει, να επιβιώνει με πονηριά και χάρη, αν και φτωχός και ξεπεσμένος,  προσφέροντας στιγμές ακριβής ευφορίας. Γιατί πάντα, σε στιγμές που όλα είναι μπερδεμένα και σκοτεινά, πηγαίνοντας κανείς στις πηγές, αποκομίζει γνώση κι ευχαρίστηση, την οποία ελπίζει απλόχερα να προσφέρει στους άλλους.

 

Οι μίμοι ήταν σύντομοι θεατρικοί διάλογοι που ζωντάνευαν μυθολογικά επεισόδια ή στιγμιότυπα του καθημερινού βίου. Η δωρική αυτοσχέδια φάρσα ήταν η πρώτη μορφή που είχε η δραματική τέχνη στην Ελλάδα. Με την άνθηση, όμως, της μεγάλης ποιητικής θεατρικής τέχνης στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, η εικόνα άλλαξε. Το αυτοσχέδιο θέατρο συγκέντρωσε τα έθιμα και τα θέματά του και μετανάστευσε στις δωρικές αποικίες της Σικελίας. Η λέξη μίμος πρωτακούστηκε εκεί. Ο Ηρώνδας σταδιοδρόμησε στο πρώτο μισό του 3ου π.Χ. αιώνα, πιθανότατα στην Αλεξάνδρεια και την Κω. Το έργο του ήταν άγνωστο έως το 1889, όταν βρέθηκε ένας παπύρινος κύλινδρος με οχτώ μιμοδράματά του. Βρέθηκε σ’ έναν τάφο στην πόλη Μαιγίρ (Μοίρες) της Αιγύπτου μαζί με μια μούμια. Η ανακάλυψη, μάλιστα, αυτή ενέπνευσε στον Κωνσταντίνο Καβάφη το ποίημά του "Οι μιμίαμβοι του Ηρώνδα" (1892).

 

Όπως αναφέρει ο Αλέξης Σολομός στο έργο του ο Άγιος Βάκχος “[Από τον μίμο]  λείπει ο τελετουργικός χαρακτήρας της τραγωδίας και η μαχητική επικαιρότητα της κωμωδίας. Του λείπει κι ο χορός. Είναι ένα θέατρο δωματίου, όπως θα λέγαμε σήμερα, με τάση για στοχασμό και επιγραμματισμό. Ένα ταπεινό ξύλινο πατάρι και ένας κουρελομπερντές τους είναι αρκετά. Η μόδα τους ξεπετάγεται σαν ρουκέτα στα μεγάλα ελληνικά κέντρα που είναι κορεσμένα από καλλιτεχνική ποιότητα και κουρασμένα από ωριμότητα σκέψης. Κερδίζουν επιδέξια τις λαϊκές μάζες, τον καιρό που αρχίζει η χρεοκοπία της ποιητικής τέχνης. Από 'δω και μπρος, ο μίμος είναι ένας αυτοσχεδιαστής θεατρίνος που χορεύει, γελάει, τραγουδάει, κάνει τούμπες και μαϊμουδίζει τα πάντα με την έκφραση και την κίνηση. Τα πιο πολλά μιμοδράματα της ελληνιστικής εποχής, στηρίζονται στις πρωτεϊκές ικανότητες των εκτελεστών.  

 

Οι μίμοι δεν έπαψαν να ξεχωρίζουν ανάμεσά μας σαν οι πιο θαυματουργοί ιεροφάντες της ψευδαίσθησης και να κατασκευάζουν με τα πολλά τους ψέματα πολλές αλήθειες. Η τέχνη τους είναι η μόνη δύναμη που βάσταξε αδιάσπαστη τη δύναμη του θεάτρου. Το μιμοθέατρο ήταν πιο προσιτό σε όλους. Τα θέματά του ήταν απλά κι η γλώσσα του λαϊκή. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί φραγμοί. Τους καταργούσε η μιμική του προσώπου, του κορμιού και της φωνής. Οι βιοτικές συνθήκες συζητιούνταν πάνω στη σκηνή, οι αδικίες ξεσκεπάζονταν, οι μεγάλοι και τρανοί σατιρίζονταν.” 


Οι πληροφορίες για τις παραστάσεις του Ηρώνδα στην αρχαιότητα είναι περιορισμένες. Οι μίμοι ανέβαζαν μπουφόνικες παραστάσεις περιοδεύοντας σε περιοχές της Αττικής και συμμετέχοντας σε συμπόσια. Σπάνια δείγματα ελληνικού μιμοθεάτρου, που διατήρησαν τη διαχρονικότητά τους. Και με την καρδιά του θεάτρου να χτυπά σήμερα μέσα τους, πιο δυνατά από ποτέ. 

 

 

Μετάφραση: Θεόδωρος Στεφανόπουλος
Σκηνοθεσία: Άννα Κοκκίνου

Σκηνικά: Κέννι Μακ Λέλλαν 

Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Βελιώτης

Μάσκες: Μάρθα Φωκά

Επιμέλεια Κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού

Βοηθοί Σκηνοθέτιδος: Ειρήνη Κουμπαρούλη

Φωτογραφίες: Μαρούσα Θωμά

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ελεάννα Γεωργίου

 

Παίζουν: Ρηνιώ Κυριαζή, Νίκος Νίκας, Ρίτα Λυτού, Ειρήνη Κουμπαρούλη, Πάρις Λεόντιος, Άννα Κοκκίνου

 

 

Παραστάσεις: Από 1 Νοεμβρίου


Μέρες και ώρες παραστάσεων: 
Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Κυριακή στις 18.30

 

Τιμές εισιτηρίων: 
15€, 10€ (φοιτητικό, ανέργων, ΑμεΑ)

Τηλεφωνικές κρατήσεις: 
215 515 8968 (Τετάρτη έως Κυριακή 14.00-21.00) 

Εκστρατεία “Βοηθήστε να σωθεί το θέατρο Σφενδόνη”: https://bit.ly/2HJMGeZ


Προπώληση: https://bit.ly/2mVsnoN

ticketservices.gr, 210 72 34567

 Θέατρο Σφενδόνη
Μακρή 4, Μακρυγιάννη (Μετρό στάση Ακρόπολη)
Τηλ.: 215 515 8968

Sex with Mum Was Blinding | Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου

Sex with Mum Was Blinding | Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου

Τρίτη, 10/09/2019 - 23:26
Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου (Fulbright Artist’s Award 2018-20) & της ομάδας ODC Ensemble «Oedipus: Sex with Mum Was Blinding» σε μουσική σύνθεση των Τηλέμαχου Μούσα και Julia Kent κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019 για πέντε μόνο παραστάσεις σε μία από τις ωραιότερες σκηνές του κόσμου, το BAM Fisher (Brooklyn Academy of Music) στη Νέα Υόρκη. Στην Αθήνα, θα έχουμε την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε από τις 11 έως και τις 20 Οκτωβρίου στο θέατρο Σφενδόνη στη σύντομη εκδοχή του (χωρίς τη συμμετοχή των Αμερικάνων συντελεστών).

Λίγα λόγια για την παράσταση
Το έργο «Oedipus: Sex with Mum Was Blinding» είναι μία υβριδική όπερα που βασίζεται στον Οιδίποδα Τύραννο και συνδυάζει το ζωντανό βίντεο και τη χρήση νέων τεχνολογιών. Η Έλλη Παπακωνσταντίνου, το έγραψε κατά την παραμονή της στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ (έχοντας βραβευτεί με το βραβείο «Φουλμπράιτ 18-19»]. Διαβάζει τον Σοφοκλή με αντι-εξουσιαστική ματιά, θέτοντας ζητήματα gender (Ο Οιδίποδας είναι γυναίκα) και βιολογικού προσδιορισμού και αντλεί υλικό από σύγχρονα πειράματα της γνωσιακής επιστήμης. Στο Στάνφορντ ξεκίνησε μια μακρόχρονη συνεργασία με την εικαστικό Stephanie Sherriff και την ομάδα της για να δημιουργήσουν μαζί μια κινηματογραφική όπερα. Η μουσική του Τηλέμαχου Μούσα και της Julia Kent  κινείται στα όρια της ατονικότητας, ενώ παράλληλα φλερτάρει με την Jazz. Η μουσική της παράστασης  ερμηνεύεται από  δύο λυρικές σοπράνο (Λητώ Μεσσήνη, Αναστασία Κατσιναβάκη), μια συνθέτρια ηλεκτροακουστικής μουσικής (Barbara Nerness), μια Jazz τραγουδίστρια (Νάσια Γκόφα), έναν από τους πιο ενεργούς πιανίστες της Νεοϋορκέζικης  Jazz σκηνής (Misha Piatigorsky) και την ενορχηστρώτρια των “Antony and the Johnsons” και την τσελίστα Julia Kent.
Μια άλλη καινοτομία της παράστασης  είναι ότι το ίδιο το κοινό της παράστασης αποτελεί τον ΧΟΡΟ της αρχαίας τραγωδίας με τη βοήθεια νέων τεχνολογιών & διαδραστικών συστημάτων. Σημερινοί πολίτες καλούνται να δημιουργήσουν μαζί με τους ερμηνευτές το ηχητικό τοπίο της πόλης και να ολοκληρώσουν την παρτιτούρα της νέας αυτής όπερας.
Πώς επηρεάζουν οι πρόγονοί μας τις επιλογές μας;
Είμαστε πραγματικά ελεύθεροι;
Η παράσταση υποστηρίζεται από το ΥΠΠΟ (Υπουργείο Πολιτισμού), τους διεθνείς οργανισμούς CCRMA (Center for Computer Research in Music & Acoustics) Stanford University, ΗΠΑ, το Ίδρυμα Φουλμπράιτ, τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ και το κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου. 

Ταυτότητα παράστασης
Σύλληψη, σκηνοθεσία και libretto: Έλλη Παπακωνσταντίνου
Πρωτότυπη μουσική: Τηλέμαχος Μούσας, Julia Kent
Real time cinematic environments: Stephanie Sherriff
Επιστημονικός συνεργάτης: Professor Μάνος Τσακίρης
Φωτισμοί: Έλλη Παπακωνσταντίνου
Κοστούμια: Jolene Richardson
Σύλληψη, σχεδιασμός και υλοποίηση Μασκών: Μαριτίνα Κέλερη & Χρυσάνθη
Αυλωνίτη
Performers:
Νάσια Γκόφα                                     Ιοκάστη / Χορός 
Αναστασία Κατσιναβάκη                 Τειρεσίας / Χορός 
Θεοδώρα Λούκας                              Woman
Λητώ Μεσσίνη                                  Oedipus / Χορός 
Misha Piatigorsky                             Master of Ceremony 
Μανος Τσακίρης                               Researcher
               
Julia Kent – βιολοντσέλο
Misha Piatigorsky – πιάνο
Barbara Nerness – live electronics 
Hassan Estakhrian, Stephanie Sherriff – Real time video
Cinematic Environment team
Video production lead: Stephanie Sherriff
Technical developer: Simona Fitcal, Hassan Estakhrian (US)
Video Production Assistant (για την περίοδο των προβών στην Αθήνα): Cemre Deniz Kara
Technical Assistant (για την περίοδο των προβών στην Αθήνα):  Lefteris Zimianitis 
Executive Producer: Έλλη Παπακωνσταντίνου / ODC
General Manager: Leah Michalos
Production Manager: Αντώνης Περιστεράκος (GR), Θεοδώρα Λούκας (US)
Director’s Assistant (US) /Stage Manager: Madelein Whitesell
Director’s Assistant (Greece): Αναστασία Κατσιναβάκη, Αγγελική Καρυστινού
Publicist: Michelle Tabnick, Bill Coyle
Photography(Greece) : Karol Jarek, Ηλίας Μωραΐτης
Videography: Ashleigh McArthur
 
Την παράσταση παρουσιάζει στην Νέα Υόρκη η Αμερικανική εταιρία παραγωγής The Director’s Company (NYC). 
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
25-29 September 2019
BAM (Brooklyn Academy of Music) Theatre 
(321 ASHLAND PLACE, BROOKLYN, NY)
Προπώληση: https://bit.ly/2jXTe1S
 --------------------------------------------------------------------------------------------
11-21 Οκτωβρίου 2019
Θέατρο Σφενδόνη, Μακρή 4, Μακρυγιάννη
Video trailer της παράστασης: https://vimeo.com/352347355








Oedipus: Sex with Mum Was Blinding | Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου στη ΣΦΕΝΔΟΝΗ

Oedipus: Sex with Mum Was Blinding | Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου στη ΣΦΕΝΔΟΝΗ

Δευτέρα, 29/07/2019 - 15:17

OEDIPUS:

Sex with Mum Was Blinding

25-29 September 2019

BAM (Brooklyn Academy of Music) Theatre

(321 ASHLAND PLACE, BROOKLYN, NY)

 

11-21 Οκτωβρίου 2019

Θέατρο Σφενδόνη

(Μακρή 4, Μακρυγιάννη)

Video trailer: https://vimeo.com/332280452

 

I’m going to ask you to close your eyes 

and imagine that you ‘re standing in front of a mirror….

 

Το νέο έργο της Έλλης Παπακωνσταντίνου (Fulbright Artist’s Award 2018-20) & της ομάδας ODC Ensemble «Oedipus: Sex with Mum Was Blinding» σε μουσική σύνθεση των Τηλέμαχου Μούσα και Julia Kent (υποψήφια Grammy Award)  κάνει πρεμιέρα την Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019 για πέντε μόνο παραστάσεις σε μία από τις ωραιότερες σκηνές του κόσμου, το BAM FISHER (Ακαδημία Μουσικής του Μπρούκλιν) της Νέας Υόρκης. Στην Αθήνα, θα έχουμε την ευκαιρία να την παρακολουθήσουμε από τις 11/10 έως και 20/10 για λίγες παραστάσεις στο θέατρο Σφενδόνη.

Η παράσταση είναι διεθνής συμπαραγωγή του CCRMA (Center for Computer Research in Music & Acoustics), STANFORD UNIVERSITY, Αμερική, The WarburgInstitute, School of Advanced Study, University Of London, Ηνωμένο Βασίλειο, του ARTS COUNCIL DENMARK, του Iδρύματος Φουλμπράιτ και του Ιδρύματος ΝΕΟΝ.

 

Η παράσταση υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού, τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ και το κοινωφελές Ίδρυμα Ιωάννου Φ. Κωστοπούλου.

 

Λίγα λόγια για την παράσταση

Το έργο «Oedipus: Sex with Mum Was Blinding» είναι μία υβριδική όπερα που συνδυάζει visual arts και τη χρήση νέων τεχνολογιών, βασισμένη στον ΟιδίποδαΤύραννο. Η Έλλη Παπακωνσταντίνου, αντλώντας υλικό από σύγχρονες μελέτες και πειράματα, διαβάζει τον Σοφοκλή με αντι-εξουσιαστική ματιά, θέτοντας ζητήματα ταυτότητας και βιολογικού προσδιορισμού. 

Πώς επηρεάζουν οι πρόγονοί μας τις επιλογές μας; 

Μπορούμε ν’ αλλάξουμε τη φύση της ανθρωπότητας;

Είμαστε πραγματικά ελεύθεροι;

Στη διαδραστική αυτή παράσταση η σκηνοθέτης διερευνά επίσης, πώς μπορεί το κοινό να αποτελέσει τον ΧΟΡΟ της αρχαίας τραγωδίας με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Σημερινοί πολίτες καλούνται να ερμηνεύσουν τα χορικά του Οιδίποδακαι να ολοκληρώσουν την παρτιτούρα της νέας όπερας.

 

 

Ταυτότητα παράστασης

Σύλληψη / Λιμπρέτο / Σκηνοθεσία: Έλλη Παπακωνσταντίνου

Μουσική σύνθεση: Τηλέμαχος Μούσας, Julia Kent

Video art / real time video: Stephanie Sherriff

Επιστημονικός σύμβουλος: Μάνος Τσακίρης

Ηλεκτροακουστικά περιβάλλοντα/ new instruments: Hassan Estakrian & Barbara Nerness

Παίζουν: Julia Kent (τσέλο), Misha Piatigorsky (πιάνο), Νάσια Γκόφα, ΑναστασίαΚατσιναβάκη, Λητώ Μεσσήνη, Theodora Loukas και Μάνος Τσακίρης.

Στο ρόλο του χορού οι θεατές.

 

Την παράσταση παρουσιάζει στην Νέα Υόρκη η Αμερικάνικη εταιρία παραγωγής TheDirector’s Company (NYC).

 

 

Περισσότερες πληροφορίες: www.elli.site

 

"Οι Μίμοι" έως τις 9 Ιουνίου στο θέατρο Σφενδόνη

"Οι Μίμοι" έως τις 9 Ιουνίου στο θέατρο Σφενδόνη

Πέμπτη, 23/05/2019 - 01:03

ΘΕΑΤΡΟ ΣΦΕΝΔΟΝΗ

Οι Μίμοι του Ηρώνδα

Επτά (όχι και τόσο καθημερινές) σκηνές καθημερινότητας

Σκηνοθεσία: Άννα Κοκκίνου

 

Παράταση παραστάσεων έως τις 9 Ιουνίου

 

Η καρδιά του θεάτρου χτυπά στους Μίμους.

 

 

Οι Μίμοι, το σπουδαίο σατιρικό έργο του Ηρώνδα σε σκηνοθεσία Άννας Κοκκίνου, παρατείνεται έως την Κυριακή 9 Ιουνίουστο θέατρο Σφενδόνη.


Το μαγικό σύμπαν των Μίμων, πιο κοντά στις περιοχές της Νέας Κωμωδίας, έρχεται πληθωρικό και υποκριτικά ακραίο, ν’ αποκαλύψει τις πρώτες ακόμα πηγές της έκφρασης. Με τους ανθρώπινους τύπους του, μαστροπούς, μεσίτρες, δασκάλους, βιοτέχνες, την ατμόσφαιρα της πολιτείας, τον θόρυβο των δρόμων της, τα μαγαζιά, τα δικαστήρια, τα σχολεία και τα κακόφημα σπίτια της. Ένας κόσμος που βρίσκει τρόπους να ευχαριστιέται και να ευχαριστεί, να διασκεδάζει, να επιβιώνει με πονηριά και χάρη, αν και φτωχός και ξεπεσμένος,  προσφέροντας στιγμές ακριβής ευφορίας. Γιατί πάντα, σε στιγμές που όλα είναι μπερδεμένα και σκοτεινά, πηγαίνοντας κανείς στις πηγές, αποκομίζει γνώση κι ευχαρίστηση, την οποία ελπίζει απλόχερα να προσφέρει στους άλλους.

Οι μίμοι ήταν σύντομοι θεατρικοί διάλογοι που ζωντάνευαν μυθολογικά επεισόδια ή στιγμιότυπα του καθημερινού βίου. Η δωρική αυτοσχέδια φάρσα ήταν η πρώτη μορφή που είχε η δραματική τέχνη στην Ελλάδα. Με την άνθηση, όμως, της μεγάλης ποιητικής θεατρικής τέχνης στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, η εικόνα άλλαξε. Το αυτοσχέδιο θέατρο συγκέντρωσε τα έθιμα και τα θέματά του και μετανάστευσε στις δωρικές αποικίες της Σικελίας. Η λέξη μίμος πρωτακούστηκε εκεί. Ο Ηρώνδας σταδιοδρόμησε στο πρώτο μισό του 3ου π.Χ. αιώνα, πιθανότατα στην Αλεξάνδρεια και την Κω. Το έργο του ήταν άγνωστο έως το 1889, όταν βρέθηκε ένας παπύρινος κύλινδρος με οχτώ μιμοδράματά του. Βρέθηκε σ’ έναν τάφο στην πόλη Μαιγίρ (Μοίρες) της Αιγύπτου μαζί με μια μούμια. Η ανακάλυψη, μάλιστα, αυτή ενέπνευσε στον ΚωνσταντίνοΚαβάφη το ποίημά του "Οι μιμίαμβοι του Ηρώνδα" (1892).

Όπως αναφέρει ο Αλέξης Σολομός στο έργο του ο Άγιος Βάκχος “[Από τον μίμο]  λείπει ο τελετουργικός χαρακτήρας της τραγωδίας και η μαχητική επικαιρότητα της κωμωδίας. Του λείπει κι ο χορός. Είναι ένα θέατρο δωματίου, όπως θα λέγαμε σήμερα, με τάση για στοχασμό και επιγραμματισμό. Ένα ταπεινό ξύλινο πατάρι και ένας κουρελομπερντές τους είναι αρκετά. Η μόδα τους ξεπετάγεται σαν ρουκέτα στα μεγάλα ελληνικά κέντρα που είναι κορεσμένα από καλλιτεχνική ποιότητα και κουρασμένα από ωριμότητα σκέψης. Κερδίζουν επιδέξια τις λαϊκές μάζες, τον καιρό που αρχίζει η χρεοκοπία της ποιητικής τέχνης. Από 'δω και μπρος, ο μίμος είναι ένας αυτοσχεδιαστής θεατρίνος που χορεύει, γελάει, τραγουδάει, κάνει τούμπες και μαϊμουδίζει τα πάντα με την έκφραση και την κίνηση. Τα πιο πολλά μιμοδράματα της ελληνιστικής εποχής, στηρίζονται στις πρωτεϊκές ικανότητες των εκτελεστών. 

 

Οι μίμοι δεν έπαψαν να ξεχωρίζουν ανάμεσά μας σαν οι πιο θαυματουργοί ιεροφάντες της ψευδαίσθησης και να κατασκευάζουν με τα πολλά τους ψέματα πολλές αλήθειες. Η τέχνη τους είναι η μόνη δύναμη που βάσταξε αδιάσπαστη τη δύναμη του θεάτρου. Το μιμοθέατρο ήταν πιο προσιτό σε όλους. Τα θέματά του ήταν απλά κι η γλώσσα του λαϊκή. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί φραγμοί. Τους καταργούσε η μιμική του προσώπου, του κορμιού και της φωνής. Οι βιοτικές συνθήκες συζητιούνταν πάνω στη σκηνή, οι αδικίες ξεσκεπάζονταν, οι μεγάλοι και τρανοί σατιρίζονταν.”


Οι πληροφορίες για τις παραστάσεις του Ηρώνδα στην αρχαιότητα είναι περιορισμένες. Οι μίμοι ανέβαζαν μπουφόνικες παραστάσεις περιοδεύοντας σε περιοχές της Αττικής και συμμετέχοντας σε συμπόσια. Σπάνια δείγματα ελληνικού μιμοθεάτρου, που διατήρησαν τη διαχρονικότητά τους. Και με την καρδιά του θεάτρου να χτυπά σήμερα μέσα τους, πιο δυνατά από ποτέ.

 

Μετάφραση: Θεόδωρος Στεφανόπουλος
Σκηνοθεσία: Άννα Κοκκίνου

Σκηνικά: Κέννι Μακ Λέλλαν

Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Πρωτότυπη μουσική: Νίκος Βελιώτης

Μάσκες: Μάρθα Φωκά

Επιμέλεια Κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού

Βοηθοί Σκηνοθέτιδος: Μιχάλης Αγγελίδης, Δημήτρης Καλακίδης, Ειρήνη Κουμπαρούλη

Φωτογραφίες: Μαρούσα Θωμά

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ελεάννα Γεωργίου

Παίζουν: Ρηνιώ Κυριαζή, Νίκος Νίκας, Ρίτα Λυτού, Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Αλκίνοος Δωρής, Ειρήνη Κουμπαρούλη, Άννα Κοκκίνου

 

 

Παραστάσεις: Παρασκευή 29 Μαρτίου έως Κυριακή 9 Ιουνίου


Μέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη στις 18.30

Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Κυριακή στις 18.30

Τιμές εισιτηρίων:
15€, 10€ (φοιτητικό, ανέργων, ΑμεΑ, 65+)

Τηλεφωνικές κρατήσεις:
215 515 8968 (Τετάρτη έως Κυριακή 14.00-21.00)

Εκστρατεία “Βοηθήστε να σωθεί το θέατρο Σφενδόνη”: https://bit.ly/2HJMGeZ


Προπώληση:https://bit.ly/2SNR4x4

ticketservices.gr, 210 72 34567


Θέατρο Σφενδόνη
Μακρή 4, Μακρυγιάννη (Μετρό στάση Ακρόπολη)
Τηλ.: 215 515 8968

 

Οι Μίμοι του Ηρώνδα Επτά (όχι και τόσο καθημερινές) σκηνές καθημερινότητας /ΘΕΑΤΡΟ ΣΦΕΝΔΟΝΗ

Οι Μίμοι του Ηρώνδα Επτά (όχι και τόσο καθημερινές) σκηνές καθημερινότητας /ΘΕΑΤΡΟ ΣΦΕΝΔΟΝΗ

Τρίτη, 12/03/2019 - 23:58

Οι Μίμοι, το σπουδαίο σατιρικό έργο του Ηρώνδα, κάνει πρεμιέρα την Παρασκευή 29 Μαρτίου στο θέατρο Σφενδόνη σε σκηνοθεσία Άννας Κοκκίνου.


Το μαγικό σύμπαν των Μίμων, πιο κοντά στις περιοχές της Νέας Κωμωδίας, έρχεται πληθωρικό και υποκριτικά ακραίο, ν’ αποκαλύψει τις πρώτες ακόμα πηγές της έκφρασης. Με τους ανθρώπινους τύπους του, μαστροπούς, μεσίτρες, δασκάλους, βιοτέχνες, την ατμόσφαιρα της πολιτείας, τον θόρυβο των δρόμων της, τα μαγαζιά, τα δικαστήρια, τα σχολεία και τα κακόφημα σπίτια της. Ένας κόσμος που βρίσκει τρόπους να ευχαριστιέται και να ευχαριστεί, να διασκεδάζει, να επιβιώνει με πονηριά και χάρη, αν και φτωχός και ξεπεσμένος,  προσφέροντας στιγμές ακριβής ευφορίας. Γιατί πάντα, σε στιγμές που όλα είναι μπερδεμένα και σκοτεινά, πηγαίνοντας κανείς στις πηγές, αποκομίζει γνώση κι ευχαρίστηση, την οποία ελπίζει απλόχερα να προσφέρει στους άλλους.

Οι μίμοι ήταν σύντομοι θεατρικοί διάλογοι που ζωντάνευαν μυθολογικά επεισόδια ή στιγμιότυπα του καθημερινού βίου. Η δωρική αυτοσχέδια φάρσα ήταν η πρώτη μορφή που είχε η δραματική τέχνη στην Ελλάδα. Με την άνθηση, όμως, της μεγάλης ποιητικής θεατρικής τέχνης στις αρχές του 5ου π.Χ. αιώνα, η εικόνα άλλαξε. Το αυτοσχέδιο θέατρο συγκέντρωσε τα έθιμα και τα θέματά του και μετανάστευσε στις δωρικές αποικίες της Σικελίας. Η λέξη μίμος πρωτακούστηκε εκεί. Ο Ηρώνδας σταδιοδρόμησε στο πρώτο μισό του 3ου π.Χ. αιώνα, πιθανότατα στην Αλεξάνδρεια και την Κω. Το έργο του ήταν άγνωστο έως το 1889, όταν βρέθηκε ένας παπύρινος κύλινδρος με οχτώ μιμοδράματά του. Βρέθηκε σ’ έναν τάφο στην πόλη Μαιγίρ (Μοίρες) της Αιγύπτου μαζί με μια μούμια. Η ανακάλυψη, μάλιστα, αυτή ενέπνευσε στον ΚωνσταντίνοΚαβάφη το ποίημά του "Οι μιμίαμβοι του Ηρώνδα" (1892).

Όπως αναφέρει ο Αλέξης Σολομός στο έργο του ο Άγιος Βάκχος “[Από τον μίμο]  λείπει ο τελετουργικός χαρακτήρας της τραγωδίας και η μαχητική επικαιρότητα της κωμωδίας. Του λείπει κι ο χορός. Είναι ένα θέατρο δωματίου, όπως θα λέγαμε σήμερα, με τάση για στοχασμό και επιγραμματισμό. Ένα ταπεινό ξύλινο πατάρι και ένας κουρελομπερντές τους είναι αρκετά. Η μόδα τους ξεπετάγεται σαν ρουκέτα στα μεγάλα ελληνικά κέντρα που είναι κορεσμένα από καλλιτεχνική ποιότητα και κουρασμένα από ωριμότητα σκέψης. Κερδίζουν επιδέξια τις λαϊκές μάζες, τον καιρό που αρχίζει η χρεοκοπία της ποιητικής τέχνης. Από 'δω και μπρος, ο μίμος είναι ένας αυτοσχεδιαστής θεατρίνος που χορεύει, γελάει, τραγουδάει, κάνει τούμπες και μαϊμουδίζει τα πάντα με την έκφραση και την κίνηση. Τα πιο πολλά μιμοδράματα της ελληνιστικής εποχής, στηρίζονται στις πρωτεϊκές ικανότητες των εκτελεστών. 

 

Οι μίμοι δεν έπαψαν να ξεχωρίζουν ανάμεσά μας σαν οι πιο θαυματουργοί ιεροφάντες της ψευδαίσθησης και να κατασκευάζουν με τα πολλά τους ψέματα πολλές αλήθειες. Η τέχνη τους είναι η μόνη δύναμη που βάσταξε αδιάσπαστη τη δύναμη του θεάτρου. Το μιμοθέατρο ήταν πιο προσιτό σε όλους. Τα θέματά του ήταν απλά κι η γλώσσα του λαϊκή. Δεν υπήρχαν γλωσσικοί φραγμοί. Τους καταργούσε η μιμική του προσώπου, του κορμιού και της φωνής. Οι βιοτικές συνθήκες συζητιούνταν πάνω στη σκηνή, οι αδικίες ξεσκεπάζονταν, οι μεγάλοι και τρανοί σατιρίζονταν.”


Οι πληροφορίες για τις παραστάσεις του Ηρώνδα στην αρχαιότητα είναι περιορισμένες. Οι μίμοι ανέβαζαν μπουφόνικες παραστάσεις περιοδεύοντας σε περιοχές της Αττικής και συμμετέχοντας σε συμπόσια. Σπάνια δείγματα ελληνικού μιμοθεάτρου, που διατήρησαν τη διαχρονικότητά τους. Και με την καρδιά του θεάτρου να χτυπά σήμερα μέσα τους, πιο δυνατά από ποτέ.

 

Μετάφραση: Θεόδωρος Στεφανόπουλος
Σκηνοθεσία: Άννα Κοκκίνου

Σκηνικά: Κέννι Μακ Λέλλαν

Κοστούμια: Ματίνα Μέγκλα

Φωτισμοί: Μελίνα Μάσχα

Μάσκες: Μάρθα Φωκά

Επιμέλεια Κίνησης: Βρισηίδα Σολωμού

Βοηθοί Σκηνοθέτιδος: Μιχάλης Αγγελίδης, Δημήτρης Καλακίδης, Ειρήνη Κουμπαρούλη

Φωτογραφίες: Δημήτρης Ταμπάκης

Παίζουν: Ρηνιώ Κυριαζή, Νίκος Νίκας, Ρίτα Λυτού, Μαρίζα Θεοφυλακτοπούλου, Αλκίνοος Δωρής, Άννα Κοκκίνου

 

 

 

Πρεμιέρα:
Παρασκευή 29 Μαρτίου 2019


Μέρες και ώρες παραστάσεων:
Τετάρτη στις 20.00

Πέμπτη, Παρασκευή και Σάββατο στις 21.00

Κυριακή στις 18.30

Τιμές εισιτηρίων:
15€, 10€ (φοιτητικό, ανέργων, ΑμεΑ, 65+)

Τηλεφωνικές κρατήσεις:
215 515 8968 (Τετάρτη έως Κυριακή 14.00-21.00)


Προπώληση:https://bit.ly/2SNR4x4

ticketservices.gr, 210 72 34567


Θέατρο Σφενδόνη
Μακρή 4, Μακρυγιάννη (Μετρό στάση Ακρόπολη)
Τηλ.: 215 515 8968

Folie à deux στο Θέατρο Σφενδόνη

Folie à deux στο Θέατρο Σφενδόνη

Πέμπτη, 14/02/2019 - 23:56

Folie à deux

| Δυαδική Τρέλα |

Θέατρο Σφενδόνη

από Σάββατο 2 Μαρτίου

για 8 παραστάσεις

κάθε Σάββατο στις 18:00 και Κυριακή στις 21:15

Η θεατρική παράσταση Folie à deux εμπνεύστηκε από την αληθινή ιστορία των αδελφών Παπέν. Η Κριστίν και η Λεά Παπέν, ύστερα από επτά συναπτά έτη στην υπηρεσία της οικογένειαςΛανσελέν, κατακρεούργησαν τις κυρίες του σπιτιού. Η έρευνα για την ιστορία των αδελφών ξεκίνησε από την κοινή ανάγκη των ηθοποιών Δήμητρας Σπανούλη και Σαμπρίνας Μπροντέσκου να τις δικαιολογήσουν, αναζητώντας την αιτία πίσω από την εγκληματική πράξη. Το όραμά τους για τη δημιουργία μιας θεατρικής παράστασης βασισμένης στα πρόσωπα του διασημότερου εγκλήματος στη Γαλλία μοιράστηκε η χορογράφος και αρχιτέκτονας Πηνελόπη Μωρούτ, η οποία επιμελείται τη σκηνοθεσία και την κίνηση.

Σημείωμα σκηνοθέτη:

Η παράσταση ακροβατεί στα όρια του πραγματικού και φανταστικού χρόνου, στη λεπτή ισορροπία μεταξύ ρεαλισμού και συμβολισμού. Τα σώματα των ηθοποιών καλούνται να απομακρυνθούν από προκαθορισμένες, αναγνωρίσιμες φόρμες. Να αναζητήσουν και να επικαλεστούν νέους τρόπους να σωματοποιήσουν γεγονότα και αναμνήσεις, συναισθήματα και ευσεβείς πόθους. Η κίνηση και ο λόγος αποκτούν ισάξια βαρύτητα σε αυτή την προσπάθεια απεικόνισης αντίρροπων στοιχείων: ανάμεσα στο ανθρώπινο και το μηχανικό, το οικείο και το παραμορφωμένο, οι χαρακτήρες των αδελφών Παπέν ξεδιπλώνονται επί σκηνής. Με κινήσεις συγκεκριμένες και λεπτομερείς, ο χώρος γίνεται ο καμβάς πάνω στον οποίο παίρνει μορφή η σχέση της Κριστίν και της Λεά.

Η παράσταση συνιστά ένα συνονθύλευμα υλικών εμπνευσμένων από το χορό και το θέατρο, την αρχιτεκτονική και τον κινηματογράφο. Άλλοτε αντίθετα, άλλοτε συμπληρωματικά, όμως πάντα άρρηκτα συνδεδεμένα, τα σώματα των ηθοποιών σμιλεύουν το χώρο, δημιουργώντας εικόνες και διαδρομές, οι οποίες ενοποιούν όλα τα στοιχεία αυτής της παράστασης - τα σώματα, το χώρο, το σκηνικό – σε ένα ποιητικό ψυχογράφημα.

Ο θεατής, ως μάρτυρας αυτής της σωματικής και ψυχολογικής κορύφωσης, καλείται και αυτός να στραφεί περισσότερο στην αιτία παρά στο αιτιατό, αναζητώντας τον έμμεσο αυτουργό αυτής της αποτρόπαιης  δολοφονίας της 2ης Φεβρουαρίου 1933.

Λίγα λόγια για το έργο:

Η Christine και η LeaPapin είναι «κορίτσια για όλες τις δουλειές». Εργατικές, σεμνές, διακριτικές και αποτελεσματικές, με άλλα λόγια : άψογες. Είναι οι υπηρέτριες που κάθε αστικό σπίτι θα επιθυμούσε να έχει. Κι όμως, το Φεβρουάριο του 1933 δολοφόνησαν τα αφεντικά τους, την Κυρία και τη Δεσποινίδα του σπιτιού στο οποίο εργάζονταν επί επτά χρόνια. Το έγκλημα συγκλόνισε τη γαλλική κοινωνία της εποχής και παραμένει ένα από τα πιο στυγερά αλλά και τα πιο αινιγματικά εγκλήματα, γιατί τόσο τα κίνητρα όσο και οι ακριβείς συνθήκες του παραμένουν ως σήμερα αδιευκρίνιστες. Ταξική εξέγερση ή παρανοϊκή ψύχωση;

Ταυτότητα Παράστασης:

Απόδοση – Σκηνοθεσία: Πηνελόπη Μωρούτ

Πρωτότυπο κείμενο:ΖωρζίναΤζουμάκα

Σύλληψη ιδέας:Gardenal Collective ( Δήμητρα Σπανούλη, Σαμπρίνα Μπροντέσκου )

Σκηνικά – Κοστούμια: Γιάννης Κρητικόπουλος

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Φωτογραφίες - Βίντεο: Δώρα Δημητρίου

ΟργάνωσηΠαραγωγής:TooFarEastProductions

Υπεύθυνη Επικοινωνίας: Ιωάννα Ιακωβίδη

Παίζουν:Σαμπρίνα Μπροντέσκου, Δήμητρα Σπανούλη

Περισσότερες Πληροφορίες:

Trailer Παράστασης

Websitewww.gardenalcollective.com

Facebook Page

Instagram

Youtube

Vimeo

ΘέατροΣφενδόνη

Μακρή 4, Μακρυγιάννη, τηλ. 215 515 8968

Από Σάββατο 2 Μαρτίου ως Κυριακή 24 Μαρτίου

Κάθε Σάββατο στις 18:00 και κάθε Κυριακή στις 21:15

Διάρκεια: 60 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: Γενική Είσοδος 12 ευρώ , Μειωμένο 8 ευρώ

Προπώληση Εισιτηρίων: www.ticketservices.gr

 

 

"Λεόντιος και Λένα" στο Θέατρο Σφενδόνη

"Λεόντιος και Λένα" στο Θέατρο Σφενδόνη

Δευτέρα, 04/02/2019 - 22:58

Λεόντιος και Λένα

του Γκέοργκ Μπύχνερ


Σκηνοθεσία Γιώργος Κατσής

Στο Θέατρο Σφενδόνη

Από 11 Φεβρουαρίου

Για λίγες παραστάσεις

 

Το αριστούργημα του Γκέοργκ Μπύχνερ «Λεόντιος και Λένα», ένα έργο που σπανίως παίζεται στην Ελλάδα, ανεβαίνει στο θέατρο Σφενδόνη σε σκηνοθεσία του Γιώργου Κατσή.

Μετά τις παραστάσεις «Στεν», «Ο ΘΕΙΑΣΩΣ ΠΕΖΗ ΚΑΦΚΑ» και «Το Έξυπνο Πουλί», το «Λεόντιος και Λένα» σηματοδοτεί την τέταρτη σκηνοθεσία του Γιώργου Κατσή σε συνεργασία με έναν πυρήνα καλλιτεχνών που συνεργάζονται σταθερά τα τελευταία χρόνια.

Το «Λεόντιος και Λένα» είναι, σε πρώτο επίπεδο, μια κλασική ιστορία με τα βασικά συστατικά ενός ρομαντικού παραμυθιού. Η σκοτεινή υπαρξιακή ματιά του Μπύχνερ ωστόσο είναι αυτό που καθορίζει το κείμενο. Ο Μπύχνερ, φανατικός της αντίληψης πως ο άνθρωπος δεν είχε κανένα λόγο ή δύναμη απέναντι στην προδιαγεγραμμένη του μοίρα, τον έβλεπε ως τίποτα παραπάνω από μια μαριονέτα του πεπρωμένου κι αυτό αφηγείται με το «Λεόντιος και Λένα», το πιο δύστροπο και κρυπτικό κατά πολλούς έργο του.

Ο Λεόντιος, ένας νεαρός και πνευματικά ανήσυχος πρίγκιπας, παγιδευμένος στην πλήξη, θα περιπλανηθεί στη φύση θέλοντας να ξεφύγει όταν ο Πατέρας του θελήσει να τον παντρέψει με μια γυναίκα που ποτέ του δεν έχει συναντήσει, την Λένα, προκειμένου να ενώσουν τα δύο βασίλεια τους. Η Λένα θα κάνει το ίδιο. Και οι δύο θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν από ένα μέλλον που δεν σχεδίασαν ποτέ οι ίδιοι, αποφασισμένοι να αποκτήσουν τον έλεγχο της ζωής τους. Θα συναντηθούν και θα ερωτευτούν χωρίς να μάθουν ο ένας το όνομα του άλλου. Όταν αποκαλυφθεί η αλήθεια, ο έρωτας τους θα μετονομαστεί σε εξαπάτηση. Οι απόπειρες τους να αυτονομηθούν από την μοίρα ορίζοντάς την οι ίδιοι ήταν ανώφελες. Βρέθηκαν ξανά εκεί από όπου άρχισαν, υπενθυμίζοντας πως ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να παίζει παρά τη θέληση του μια γραμμένη φάρσα.


«Πηγαίνετε τώρα στα σπίτια σας, και μην ξεχάσετε τους λόγους σας, τα κηρύγματα και τους στίχους σας, γιατί αύριο με όλη μας την ησυχία και την άνεση, θα ξαναπαίξουμε αυτή τη φάρσα από την αρχή»

 

Ο Γκέοργκ Μπύχνερ (1813-1837) είναι από τους πιο πολυσυζητημένους θεατρικούς συγγραφείς του 20ού και του 21ου αιώνα. Συμμετείχε ενεργά σε επαναστατικά κινήματα φιλελευθερισμού και έγραψε διάφορα συγγράμματα διαμαρτυρίας και διεκδικήσεων για την εργατική τάξη. Για τη δραστηριότητά του αυτή καταδιώχτηκε από την αστυνομία και κατέφυγε στη Ζυρίχη, όπου έγινε καθηγητής φυσικών επιστημών στο πανεπιστήμιο. Πρόλαβε να γράψει μόνο τρία θεατρικά έργα (Ο θάνατος του Δαντόν, Λεόντιος και Λένα, Βόυτσεκ) καθώς και μια νουβέλα (Λεντς) πριν πεθάνει από τύφο μόλις στα 23 του χρόνια. Θεωρείται εκφραστής (μετά τον Διαφωτισμό) της μετάβασης του Γερμανικού θεάτρου από τον Ρεαλισμό στον Εξπρεσιονισμό, παρά την έντονη πρόθεση του ίδιου «να αποτυπώσει όσο το δυνατόν πιο πιστά την αλήθεια, την φύση».

 

Συντελεστές παράστασης: 

Μετάφραση: Γιώργος Δεπάστας

Σκηνοθεσία: Γιώργος Κατσής

Σκηνικά/Κοστούμια: Ιωάννα Πλέσσα

Φωτισμοί: Τάσος Παλαιορούτας

Φωτογραφίες: Νίκος Πανταζάρας

 

Ηθοποιοί 

(Με αλφαβητική σειρά):

Χαρά - Μάτα Γιαννάτου

Νατάσα Εξηνταβελώνη

Γιάννης Καράμπαμπας

Γιώργος Κατσής

Πάνος Παπαδόπουλος

Γιώργος Τριανταφυλλίδης

 

ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Ευάγγελος Κώνστας - Constantly Productions

 

 

Info:

ΘΕΑΤΡΟ ΣΦΕΝΔΟΝΗ

Μακρή 4, Αθήνα

 

Παραστάσεις:
Από 11 Φεβρουαρίου έως 9 Απριλίου

Δευτέρα και Τρίτη, 21.00

 

Διάρκεια: 90 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων:
12 ευρώ / 8 ευρώ (φοιτητικό/ανέργων)


Προπώληση:
Viva.gr, 11876, Seven Spots, Reload, Media Markt, Ευριπίδης, Τεχνόπολη Δήμου Αθηναίων, Αθηνόραμα.gr, Viva Kiosk Σύνταγμα

 

Σελίδα 1 από 2