ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΄΄ Ο ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ ΄΄ ΤΟΥ Donald Churchill
«TheDecorator» - Ο Μπογιατζής
Μια απολαυστική κωμωδία παρεξηγήσεων, γεμάτη ανατροπές και καυστικό βρετανικό χιούμορ, ζωντανεύει επί σκηνής του θεάτρου ΑΛΚΜΗΝΗ, μέσα από το πολυπαιγμένο έργο του Donald Churchill, κάθε Σάββατο στις 18:15, από το Σάββατο 14 Μαρτίου και για 4, μόνο, παραστάσεις.
Το «The Decorator» διαδραματίζεται στο σαλόνι μιας εύπορης, δυναμικής γυναίκας της Marcia, η οποία καλεί έναν μπογιατζή, το Walter για να ανανεώσει τον χώρο της. Η επαγγελματική συνάντηση, όμως, γρήγορα μετατρέπεται σε μια λεκτική μονομαχία γεμάτη υπαινιγμούς, φλερτ και παιχνίδια εξουσίας. Ο «απλός» μπογιατζής, αποδεικνύεται πολύ πιο διεισδυτικός απ’ όσο φαίνεται, καθώς έχει σπουδάσει υποκριτική και το μεγάλο του όνειρο είναι να γίνει σημαντικός πρωταγωνιστής, αναστατώνοντας τις ισορροπίες και φέρνοντας στην επιφάνεια καλά κρυμμένα μυστικά.
Και τότε εμφανίζεται η Jane, η σύζυγός του εραστή της Marcia — μια γυναίκα αποφασισμένη, αιχμηρή και έτοιμη για εκδίκηση. Η άφιξή της πυροδοτεί καταιγιστικές εξελίξεις, μετατρέποντας τη σκηνή σε πεδίο μάχης. Οι τρεις χαρακτήρες εγκλωβίζονται σε ένα εκρηκτικό τρίγωνο αποκαλύψεων, όπου η απιστία, η εξαπάτηση και οι κρυφές επιθυμίες έρχονται στο φως με τρόπο ξεκαρδιστικό αλλά και ανατρεπτικό. Τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο πολύπλοκα, όταν η Marcia ζητάει από το Walter, να προσποιηθεί τον απόντα σύζυγο της μπροστά στη Jane, η οποία απειλεί να πει τα πάντα για την εξωσυζυγική σχέση της κυρίας του σπιτιού.
Με γρήγορο ρυθμό, ευφυείς διαλόγους και διαδοχικές ανατροπές, το έργο εξελίσσεται σε μια σπαρταριστή κωμωδία χαρακτήρων που εξερευνά τον γάμο, την απιστία, τη μοναξιά και την ανάγκη για επιβεβαίωση. Το «The Decorator» ισορροπεί ανάμεσα στο χιούμορ και τη συναισθηματική αλήθεια, αποδεικνύοντας ότι πίσω από κάθε «διακόσμηση» κρύβεται μια ιστορία που περιμένει να αποκαλυφθεί.
Μια παράσταση γεμάτη ένταση, γέλιο και θεατρική ζωντάνια — όπου τίποτα δεν μένει στη θέση του… ούτε τα έπιπλα, ούτε οι σχέσεις.
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ
Αλκμήνης 8 , 11854 Αθήνα
Τηλ. 2103428650
Ο ΜΠΟΓΙΑΤΖΗΣ The Decorator
τουDonald Churchill
Σκηνοθεσία Αλέξανδρος Λιακόπουλος
Μετάφραση – απόδοση Γιάννης Αργυρούδης
Κοστούμια Νόρα Πόντι
Δημιουργία τρέηλερ Μάριος Χαλδαίος
Μουσική επένδυση – φωτισμοί Αλέξανδρος Λιακόπουλος
από 4 Μαρτίου 2026 & κάθε Τετάρτη στις 19:00 Θέατρο Αλκμήνη
Secret Room
Το Θέατρο Αλκμήνη παρουσιάζει το μονόπρακτο του JeanCocteau “Η Ανθρώπινη Φωνή” σε απόδοση Μάριου Πλωρίτη και δραματουργική επεξεργασία και σκηνοθεσία Μανώλη Ιωνά.
Μία γυναίκα, μία φωνή, ένα τηλέφωνο.
Ταλαντευόμενη μεταξύ ελπίδας και συντριβής, μια γυναίκα ζει μέσω τηλεφωνικής συνομιλίας τις τελευταίες στιγμές της σχέσης της με τον σύντροφό της.
Για πρώτη φορά, με αφορμή την πραγματική περιπέτεια υγείας της ηθοποιού που ερμηνεύει το ρόλο, το αριστοτεχνικό κείμενο προσεγγίζεται με χαρακτήρα λυτρωτικό. Μία γυναίκα εγκαταλείπεται από τον σύντροφό της λόγω διάγνωσής της με καρκίνο του μαστού. Η προσέγγιση αυτή του κειμένου επιχειρεί να προβάλει πέρα από την σπουδαιότητα της πρόληψης και της ενημέρωσης το πώς ο περίγυρος και ιδίως ο σύντροφος αντιμετωπίζει έναν άνθρωπο που μπαίνει σε αυτή την αγωνιώδη διαδικασία. Η παράσταση αποτελεί ένα δυνατό ψυχογράφημα που φωτίζει την εσωτερική διαδρομή των ανθρώπων απέναντι στην πραγματικότητα και τις ανατροπές της ζωής.
Σημείωμα της ηθοποιού:
Κανείς δε σε προετοιμάζει…ο φόβος που αισθάνεσαι, δε δύναται να περιγράφει με λόγια..
Είσαι μόνος. Σε κοιτάει η αλήθεια κατάματα. Και ξαφνικά όλα μοιάζουν μικρά. Ασήμαντα. Σκέφτεσαι τον χρόνο. Το παρελθόν και το παρόν. Συνειδητοποιείς ότι μπορεί να μην υπάρχει μέλλον. Το τώρα έχει σημασία. Και τότε, ή παραιτείσαι ή πατάς στα πόδια σου πιο γερά από ποτέ.
Δίπλα σου μένουν εκείνοι που αντέχουν. Εκείνοι που αντέχουν ακόμη και να σε χάσουν. Με την αγάπη τους, νιώθεις ανίκητος! Ζεις τα πάντα ως το μεδούλι!
Θερμές ευχαριστίες στην κυρία Άννα Βίσση για την ευγενική παραχώρηση των τραγουδιών: “Αυτός που περιμένω”, “Μεθυσμένη πολιτεία”, “Καλημέρα καινούρια μου αγάπη”.
Θερμές ευχαριστίες στην κυρία Κάτια Δανδουλάκη για την ευγενική παραχώρηση των μεταφραστικών δικαιωμάτων του Μάριου Πλωρίτη.
Ο Γιάννης Διαμαντοπουλος σκηνοθετεί ένα ξεχωριστό έργο του Ιταλού συγγραφέα Άλντο Νικολάι που παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο Αλκμήνη.
Το έργο εστιάζει με λεπτότητα και χιούμορ στα προβλήματα της τρίτης ηλικίας,που αν και αποτελούν μια πραγματικότητα της εποχής μας, έχουν απασχολήσει λίγο τη σύγχρονη δραματουργία. Mε διεισδυτική ματιάφωτίζει κόσμο των ηλικιωμένων, ένα κόσμο φαινομενικά απλό και ανέμελο, που όμως είναι γεμάτος μελαγχολία, βίαια πάθη, αδύνατες προσδοκίες, βαθιές απογοητεύσεις, φόβους και ανασφάλειες.
Μια υπέροχη παραβολή για τα γηρατειά, μια κωμωδία που εγείρει μια ολόκληρη σειρά προβληματισμών για τη συχνά σκληρή μοίρα των ηλικιωμένων στην κοινωνία μας. Ένα κείμενο, που εναλλάσσοντας την ελαφρότητα και την αφέλεια με στιγμές βαθιάς συγκίνησης, αφήνει το στίγμα του στον θεατή.
Ένα ιστορικό πρόσωπο που δε συμβιβάστηκε. Δεν λύγισε. Επιτυχημένη για μία ακόμη φορά η συνάντηση του κορυφαίου σκηνοθέτη Γιάννη Διαμαντόπουλου με τον εξαιρετικό Δημήτρη Βαρβαρήγο στον μονόλογο μιας σπουδαίας Ελληνίδας.
Η Υπατία, για πρώτη φορά, ανεβαίνει στο θέατρο σε έναν καθηλωτικό μονόλογο, σε μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο με την υπογραφή του συγγραφέα Δημήτρη Βαρβαρήγου, που με λόγο ευθύ απογυμνώνει
σκληρές αλήθειες για την τυφλή δογματική πίστη, τον θεό, τη μητρότητα και την αγάπη ως μοναδικό αγαθό.
Ο εξαίρετος Γιάννης Διαμαντόπουλος σκηνοθετεί ένα έργο–ορόσημο για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία-, με την ηθοποιό Μέμη Αναστασοπούλου να ερμηνεύει και να ενσαρκώνει τον ρόλο.
Ένα έργο που έρχεται από το παρελθόν για να ρίξει φως στα βαθιά
σκοτάδια μιας σκληρής κοινωνίας, που οδηγεί ακόμη και στο τέλος τη ζωής μιας γυναίκας.
Ταυτόχρονα, ένα έργο απόλυτα σύγχρονο, γιατί η Υπατία είναι γέννημα, ηρωίδα και θύμα κάθε κοινωνίας σε ηθική κατάπτωση.
Η Υπατία, ως σύμβολο γνώσης και ελευθερίας, δεν αφηγείται απλώς.
Δε μιλά μόνο για την αγάπη για τον άνθρωπο, τον θεό, την πίστη και την αλήθεια.
Σπαράζει.
Κραυγάζει.
Ουρλιάζει.
Δε σωπαίνει.
Γι’ αυτό και πληρώνει το τίμημα. Με την ίδια της τη ζωή.
«Γυναίκες, καμώνεστε πως δε με γνωρίζετε
και χαμηλώνετε το κεφάλι;
Η Υπατία είμαι, η γυναίκα που όρθωσε το ανάστημα της στους άντρες, στον κλήρο, στο σκοτάδι.
Είμαι εγώ που υπερασπίστηκα κάθε δικαίωμα σας για ελευθερία».
Πρεμιέρα : 28 Ιανουαρίου κάθε Τρίτη & Τετάρτη στις 21:15
Η αγαπημένη ομάδα Κοκού-Μουκλό επιστρέφει για 2η χρονιά με τις «Ιστορίες της Βελανιδιάς», μια μαγευτική και τρυφερή παράσταση για παιδιά 2,5 έως 7 ετών — ένα μικρό θαύμα που συνδυάζει θέατρο, κουκλοθέατρο και ζωντανή μουσική.
Στο δάσος, εκεί που οι ήχοι μοιάζουν με ανάσες και τα φύλλα ψιθυρίζουν παραμύθια, ζουν η Μούς-Μούς και ο Σνουφ, δύο ποντικάκια γεμάτα περιέργεια, μια μαμά Καρακάξα με ένα σκανταλιάρικο αυγό, κι ένα λουλούδι που ψάχνει τη θέση του στον κόσμο. Μα τι δουλειά έχει ένα αστέρι ανάμεσά τους; Και πώς μπλέκεται μια... κάλτσα στο δάσος;
Με μαεστρία και ευαισθησία, η σκηνοθέτις Βαλεντίνα Παπαδημητράκη και η Βάσω Γιαρένη της ομάδας Κοκού–Μουκλό, δημιουργούν έναν μαγικό μικρόκοσμο που θα κάνει τα παιδιά να γελάσουν, να τραγουδήσουν και —το σημαντικότερο— να νιώσουν.
Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ολλανδού καλλιτέχνη Laurens van Vugt και του θιάσου Muzipo popentheater, με τους οποίους η ομάδα Κοκού–Μουκλό μοιράστηκε τα πρώτα της δημιουργικά χρόνια στην Ολλανδία.
Από 1 Νοεμβρίου 2025
Κάθε Σάββατο στις 16:00
Εισιτήρια: 10€ | Ομαδικό (5+) 8€
Προπώληση: ticketservices.gr
Ελάτε να καθίσουμε κάτω από τη σκιά της Μεγάλης Βελανιδιάς.Ας ανοίξουμε φτερά στην καρδιά μαςκαι ας αφεθούμε στην αγκαλιά της φύσης και ποιος ξέρει ίσως κάνουμε και «νέους» φιλους!.
Πληροφορίες: 6932 445733 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας δραματουργίας, η Φαίδρα, ανασταίνεται μέσα από τον ποιητικό λόγο του Γιάννη Ρίτσου και την ενότητα της «Τέταρτης Διάστασης», σε μια παράσταση που επαναπροσδιορίζει τον αρχαίο μύθο μέσα στο πάντα επίκαιρο υπαρξιακό σκοτάδι.
Σε έναν εκρηκτικό μονόλογο, η ηρωίδα σπάει τη σιωπή αιώνων και εξομολογείται στον Ιππόλυτο το απαγορευμένο της πάθος. Η ηρωίδα απογυμνώνεται ψυχικά, παγιδευμένη ανάμεσα στο καθήκον και την απαγορευμένη επιθυμία για τον Ιππόλυτο, έως την απόλυτη συντριβή. Ο Ιππόλυτος, ένας σιωπηλός μάρτυρας, γίνεται ο καθρέφτης πάνω στον οποίο συνθλίβεται η λογική και θριαμβεύει το ένστικτο.
Η Φαίδρα του Ρίτσου, προχωρά σε έναν ωμό και ειλικρινή μονόλογο απευθείας προς τον Ιππόλυτο. Δεν προσπαθεί απλώς να τον αποπλανήσει, αλλά χρησιμοποιεί τον λόγο ως μέσο κάθαρσης και αυτογνωσίας. Ο Ρίτσος εισάγει σύγχρονα στοιχεία -όπως το ότι η Φαίδρα ανάβει τσιγάρο- για να καταστήσει το πάθος της διαχρονικό και ανθρώπινο, πέρα από τα στενά όρια του αρχαίου μύθου.
Η σκηνοθετική προσέγγιση στοχεύει να αναδείξει τον ψυχικό λαβύρινθο της ηρωίδας και την οικουμενικότητα του υπαρξιακού της αδιεξόδου, τονίζοντας το πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος μπροστά στα γεγονότα που τον υπερβαίνουν. Η Φαίδρα γίνεται το σύμβολο της ανθρώπινης ανάγκης για επαφή και αλήθεια.
Με φόντο ένα σκηνικό που παραπέμπει σε μια ανοιχτή πληγή, όπου το παρελθόν συναντά το παρόν, η Φαίδρα βαδίζει προς τη συντριβή της. Διεκδικεί το δικαίωμα στην επιθυμία, έρχεται αντιμέτωπη με τη μοναξιά και μετατρέπει την ήττα της σε μια πράξη απόλυτης ειλικρίνειας και αυτογνωσίας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Κατσούγκρης
Σκηνικά - Κοστούμια: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Επιμέλεια μουσικής: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Διανομή: Βανέσσα Βαΐτση, Κωνσταντίνος Ντάτης
Σχεδιασμός φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Ηχογράφηση: Studio19st - Κώστας Μπώκος
Σχεδιασμός video: Studio19st
Φωτογραφίες: Νεκτάριος Σουλδάτος
Εταιρεία Παραγωγής: ÇaVa ΑΜΚΕ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Χώρος: Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Αθήνα 118 54
[Μετρό: Στάση Κεραμεικός]
Το Θέατρο Αλκμήνη είναι προσβάσιμο στα Άτομα με ειδικές Ανάγκες.
Περίοδος Παραστάσεων: Από την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 έως την Κυριακή 5 Απριλίου 2026
Ένα κοινωνικό – πολιτικό δράμα σε σουρεάλ συνθήκες
Σκηνοθεσία: Σταύρος Παρχαρίδης
Πρωταγωνιστούν:
Βύρων Κολάσης
Γιώργος Παπανδρέου
Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής;
Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος;
Στο
ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ
Από Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026 και κάθε Σαββατοκύριακο
Στο Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ από το Σάββατο 24 Ιανουαρίου και κάθε Σαββατοκύριακο έως και 5 Απριλίου, θα παρουσιαστεί η παράσταση «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71» του Βασίλη Τσιράκη, υπο την σκηνοθετική μπαγκέτα του Σταύρου Παρχαρίδη, με τους Βύρωνα Κολάση και Γιώργο Παπανδρέου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Μαρίνα Βολουδάκη σε μουσική Σπυρίδωνα.
Ένα κοινωνικό-πολιτικό δράμα που πραγματεύεται την πραγματική έννοια της ελευθερίας και της ισότητας, ανεξαρτήτως εθνικοτήτων και οικονομικών και κοινωνικών ταυτοτήτων…Μια παράσταση γροθιά στο στομάχι, βαθιά ανθρώπινη σε σουρεάλ περιβάλλον, που δίνει έμφαση στην έκφραση του ασυνείδητου και του ονείρου, απομακρυσμένο από τη λογική που οι συνθήκες επιβάλλουν.
Σε ένα κελί στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ - ΚΕΛΙ 71» … δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να ζήσουν για ένα διάστημα μαζί . Ο πρώτος, ένας Έλληνας γιάπης, φυλακίζεται σε ισόβια για φόνο, που ποτέ δεν ομολόγησε και σε συνθήκες φυλάκισης αφοσιώνεται στη ζωγραφική. Ο δεύτερος, ένας μετανάστης έχοντας ομολογήσει ένα φόνο, έρχεται στο ίδιο κελί, περιέργως μια μέρα που δεν γίνονται συνήθως μεταγωγές.
Δύο διαφορετικοί κόσμοι συναντιούνται απρόσμενα, κάτω από ιδιαίτερες για φυλακή συνθήκες διαβίωσης. Το άκρως αποστειρωμένο περιβάλλον της φυλακής σύντομα θα γεμίσει με ένταση. Οι δύο κρατούμενοι συγκρούονται με ανέλπιστο τρόπο ή ίσως και απόλυτα δεδομένο τρόπο. Διαφορετικές απόψεις και κουλτούρες, διαφορετικός ο τρόπος και οι συνθήκες που μεγάλωσαν. Διαφορετική κουλτούρα και πίστη.
Τώρα πρέπει να συνυπάρξουν και από κοινού να πάρουν θέση σε απρόσμενες και τις περισσότερες φορές δύσκολες εξελίξεις. Κυρίως όμως πρέπει να αντιμετωπίσει ο ένας τον άλλον. Να δώσουν στον εαυτό τους μια τελεσίδικη απάντηση στο τι σημαίνει για τον καθένα ελευθερία. Μέχρι την τελική κρίση….που ανατρέπει ότι πίστευε ο καθένας για όσα συμβαίνουν στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ - ΚΕΛΙ 71».
Άραγε είναι αλήθεια αυτό που ζουν ή εικονική πραγματικότητα?
Σημείωμα του συγγραφέα:
«Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής; Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος; Υπάρχει ελευθερία χωρίς ανυπακοή; Υπάρχει ασφάλεια χωρίς υποταγή; Μπορεί μια φυλακή να γίνει καταφύγιο ελευθερίας; Μπορεί μια φυλακή να γίνει λίκνο δημιουργίας; Και η τέχνη; Πότε απογειώνεται; Σε συνθήκες ασφάλειας ή ελευθερίας;»
Βασίλης Τσιράκης
Σκέψεις του σκηνοθέτη:
Σε έναν κόσμο που ο εγκλεισμός σε πολλές και ποικίλες μορφές τείνει να γίνει τρόπος ζωής, μάλιστα πολλές φορές να μοιάζει με επιλογή, τίθενται πολλά ερωτήματα . Οι ραγδαίες πολιτισμικές εξελίξεις από την άλλη, μάς φέρνουν μπροστά στο να αναθεωρήσουμε το πως βλέπαμε τον κόσμο μέχρι σήμερα. Εύκολα λοιπόν μπορεί κανείς να βρεθεί μπροστά, τόσο σε προσωπικά όσο και γενικευμένης φύσης ερωτήματα. Όπως π.χ. το τι είναι ελευθερία. Αν η ελευθερία μας, είναι πραγματική ή σχετική. Αν ο συνάνθρωπος αποτελεί απειλή; ή αν αποτελούμε εμείς με τις επιλογές μας απειλή για αυτόν. Αν η κάθε μας επιλογή είναι αυτόβουλη ή κατευθυνόμενη μέσα από μια σειρά επιλογών που συγχέουν τις καταστάσεις και στο τέλος οδηγούμαστε στο να επιλέξουμε ελεύθερα μεν…. την βούληση τρίτων δε.
Τι είναι ο χρόνος σε μια καθημερινότητα που επαναλαμβάνεται με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια; Πως επηρεάζει την ακεραιότητα του χαρακτήρα μας; Τέλος η γνώση και η τέχνη μπορούν να μας απεγκλωβίσουν, να μας δείξουν τον δρόμο προ την πραγματική ελευθερία. Είναι η συνύπαρξη και η συμπόρευση το κλειδί μιας ειρηνικής επανάστασης ενάντια στην όποια σήψη απειλεί την διάνοιά μας; Την ελεύθερη βούλησή μας; Είμαστε τελικά οι θύτες ή τα θύματα στην προσωπική μας «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’»
Χωράει η αγάπη, η αλληλοεκτίμηση, ο αλληλοσεβασμός η αλληλοβοήθεια η συνύπαρξη στα στενά όρια, έτσι όπως τα ορίζει το προσωπικό μας «Κελί 71»; Μπορεί η «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ ΚΕΛΙ 71» να αποτελέσει το έναυσμα μια εσωτερικής αναζήτησης που θα ορίσει με σαφήνεια τα αδιευκρίνιστα όρια τής ζωής ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία τής καθημερινότητας μας;
Τελικά «συγκρατούμενοι» ή «συνοδοιπόροι» στην ζωή;
Η Εταιρεία Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «ΜΑΙΩΤΡΟΝ» ιδρύθηκε το 1995 από μια ομάδα ηθοποιών , σκηνοθετών και άλλων καλλιτεχνών που ανήκουν στον χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και των εικαστικών . Από τότε έχει συνεχόμενη πολιτιστική δράση , όχι μόνο στον χώρο του θεάτρου αλλά και σε άλλες μορφές τέχνης όπως κινηματογράφος , εικαστικά , ντοκιμαντέρ, σεμινάρια , Φεστιβάλ μουσικής , δράσεις που προβλέπονται από το καταστατικό της . Σήμερα διατηρεί στην Θεσσαλονίκη ένα θέατρο πενήντα θέσεων , το Θέατρο ΜΑΙΩΤΡΟΝ επί της οδού Αθηνάς 21 στο κέντρο της πόλης. Ενώ παράλληλα οι παραστάσεις και οι λοιπές της δράσεις περιοδεύουν σε διάφορα σημεία της χώρας.
Ένα ιστορικό πρόσωπο που δεν συμβιβάστηκε. Δεν λύγισε.
Επιτυχημένη για μία ακόμη φορά η συνάντηση του κορυφαίου σκηνοθέτη ΓιάννηΔιαμαντόπουλου με τον εξαιρετικό Δημήτρη Βαρβαρήγοστον μονόλογο μιας σπουδαίας Ελληνίδας.
Η Υπατία, για πρώτη φορά, ανεβαίνει στο θέατρο σε έναν καθηλωτικό μονόλογο, σε μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο με την υπογραφή του συγγραφέα ΔημήτρηΒαρβαρήγου, που με λόγο ευθύ απογυμνώνει σκληρές αλήθειες για την τυφλή δογματική πίστη, τον θεό, τη μητρότητα και την αγάπη ως μοναδικό αγαθό.
Ο εξαίρετος Γιάννης Διαμαντόπουλος σκηνοθετεί ένα έργο ορόσημο για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία, με την ηθοποιό Μέμη Αναστασοπούλου να ενσαρκώνει τον ρόλο.
Ένα έργο που έρχεται από το παρελθόν για να ρίξει φως στα βαθιά σκοτάδια μιας σκληρής κοινωνίας, που οδηγεί ακόμη και στο τέλος της ζωής μιας γυναίκας.
Ταυτόχρονα, ένα έργο απόλυτα σύγχρονο, γιατί η Υπατία είναι γέννημα ηρωίδα και θύμα κάθε κοινωνίας σε ηθική κατάπτωση.
Η Υπατία, ως σύμβολο γνώσης και ελευθερίας, δεν αφηγείται απλώς. Δεν μιλά μόνο για την αγάπη για τον άνθρωπο, τον θεό, την πίστη και την αλήθεια.
Σπαράζει. Κραυγάζει. Ουρλιάζει.
Γι’ αυτό και πληρώνει το τίμημα με την ίδια της τη ζωή, επειδή δεν σιώπησε ποτέ.
«Γυναίκες, καμώνεστε πως δε με γνωρίζετε και χαμηλώνετε το κεφάλι; Η Υπατία είμαι, η γυναίκα που όρθωσε το ανάστημα της στους άντρες, στον κλήρο, στο σκοτάδι. Είμαι εγώ που υπερασπίστηκα κάθε δικαίωμα σας για ελευθερία».
Ο σύγχρονος λόγος της αναδεικνύει τη διαχρονικότητα της μορφής της και συνομιλεί με το σήμερα, υπενθυμίζοντας πόσο αναγκαία παραμένει η ισότητα των δύο φύλων και η ελευθερία της σκέψης.
Ένα θεατρικό ταξίδι που συγκινεί, αφυπνίζει και εμπνέει.
Συντελεστές
Συγγραφέας: Δημήτρης Βαρβαρήγος
Σκηνοθεσία: Γιάννης Διαμαντόπουλος
Ερμηνεία: Μέμη Αναστασοπούλου
Μουσική: Σπύρος Λευκοφρύδης
Σκηνικά: Κωνσταντίνος Βερούτης
Φωτογραφίες: Πάνος Οικονόμου
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Άντζυ Νομικού (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)
Μετά την επιτυχία που σημείωσε, η παράσταση «Είκοσι έξι και μία...» του ΜαξίμΓκόρκι συνεχίζει τις παραστάσεις της στο Θέατρο Αλκμήνη έως και το Πάσχα.
Η θεατρική διασκευή του εμβληματικού διηγήματος του Μαξίμ Γκόρκι «Είκοσι έξι και μία...» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή, στο Θέατρο Αλκμήνη, φωτίζοντας με ωμό ρεαλισμό και βαθιά ανθρωπιά ζητήματα αξιοπρέπειας, ελευθερίας και της ακατανίκητης ανάγκης του ανθρώπου να ονειρεύεται.
Σε ένα υγρό υπόγειο φούρνου, είκοσι έξι εργάτες ζουν και εργάζονται αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, σαν ζωντανές μηχανές. Το μοναδικό τους άνοιγμα προς το φως είναι ένα σφραγισμένο παράθυρο.
Η εύθραυστη ισορροπία τους διαταράσσεται όταν μια νεαρή κοπέλα εισβάλλει απρόσμενα στη ζωή τους. Η παρουσία της γίνεται καθρέφτης των πιο μύχιων πόθων τους, γεννώντας ελπίδα αλλά και φέρνοντας στην επιφάνεια συγκρούσεις, φόβους και επικίνδυνες επιθυμίες.
«Το να ζήσουμε είναι υποχρέωση. Το να ζήσουμε καλά είναι δικαίωμα.»
Με τη θεατρική διασκευή της Ειρήνης Σταματίου, τη σκηνοθεσία του ΜπάμπηΚλαλιώτη και τον Ανδρέα Ανδρεόπουλο στον ρόλο του Παύλου Παβλοβιτς, η παράσταση ζωντανεύει ένα από τα πιο αιχμηρά κοινωνικά έργα του Γκόρκι, παραμένοντας επίκαιρη όσο ποτέ.
Ένα έργο για τον άνθρωπο που παλεύει να κρατήσει ζωντανό το όνειρο μέσα στη σκληρή καθημερινότητα της βιοπάλης.
Η παράσταση «Τα 21 τρίλεπτα» παρουσιάζεται στο Θέατρο Αλκμήνη κάθε Πέμπτη στις 21:30 και αποτελεί μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση βασισμένη στην έννοια του χρόνου.
Δομημένη σε είκοσι μία αυτόνομες ενότητες διάρκειας τριών λεπτών, η παράσταση συνθέτει ένα πλήρες εικοσιτετράωρο, αποτυπώνοντας στιγμές, μεταβάσεις και καταστάσεις που διαμορφώνουν την καθημερινή ανθρώπινη εμπειρία.
Χωρίς γραμμική αφήγηση, ο χρόνος λειτουργεί ως κεντρικός άξονας, οδηγώντας τον θεατή σε μια βιωματική παρακολούθηση. Η σκηνική σύνθεση κινείται ανάμεσα στον λόγο, τον ήχο και την εικόνα, δημιουργώντας έναν ενιαίο θεατρικό χρόνο που ο θεατής καλείται να ερμηνεύσει προσωπικά.
Ερμηνεύει ο Δημήτρης Αϊβαλιώτης με special guests μουσικούς και ερμηνευτές σε κάθε παράσταση.
Secret Room - Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Αθήνα
Από 22/01 και κάθε Πέμπτη στις 21:30
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2103428650
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αϊβαλιώτης
