Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Ζωή Κωνσταντοπούλου - ERT Open
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Wiki-αποκαλύψεις και Κυβερνο-συγκαλύψεις

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Wiki-αποκαλύψεις και Κυβερνο-συγκαλύψεις

Κυριακή, 03/04/2016 - 21:30
Η αποκάλυψη των συνομιλιών Τόμσεν- Βελκουλέσκου, αλλά και οι προσχηματικές αντιδράσεις από πλευράς Μαξίμου και Πρωθυπουργού, αποκλειστικά για το «φαίνεσθαι», αναδεικνύουν την εγκληματική ανικανότητα και την προδοτική ενδοτικότητα μιας Κυβέρνησης απρόθυμης να αξιοποιήσει τα διαπραγματευτικά όπλα της χώρας προς όφελος του λαού, αλλά και η οποία συμμετέχει ενσυνείδητα στην υπονόμευση του δημόσιου συμφέροντος και της διαπραγματευτικής και διεθνούς μας θέσης.

Ο κ. Τσίπρας παριστάνει ότι αιφνιδιάζεται από την αποκάλυψη ότι η στρατηγική της παρέλκυσης ουσιαστικά στοχεύει στο άδειασμα των ταμείων και στην επανάληψη του σεναρίου της έλλειψης εναλλακτικής και εκβιασμού, υπό το βάρος του οποίου θα «αναγκαστεί» ξανά να συμφωνήσει σε ακόμη πιο καταστροφικά μέτρα. Ο δήθεν αιφνιδιασμός είναι προσχηματικός και υποκριτικός. Η ίδια στρατηγική ακολουθήθηκε και πέρυσι. Για το γεγονός αυτό τον είχα προειδοποιήσει τόσο κατ΄ιδίαν στη συνάντησή μας στις 21/2/2015 όσο και στην διάρκεια της ομιλίας μου στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ στις 25/2/2015. Παρ΄όλες τις προειδοποιήσεις και τις επισημάνσεις, ο κ. Τσίπρας επέλεξε να συμμετάσχει στο άδειασμα τον Ταμείων της χώρας τόσο μέσα από την εγκληματική συνέχιση της αποπληρωμής των δανειστών, ενώ εκείνοι δεν κατέβαλλαν το παραμικρό, όσο και μέσα από την σχετική ΠνΠ του Απριλίου 2015, την οποία, όταν την εξέδωσε, την είχε παρουσιάσει ως «εντελώς προσωρινό μέτρο, για την αντιμετώπιση εντελώς πρόσκαιρης ταμειακής έλλειψης ρευστότητας, 15ημέρου», εξαπατώντας το ίδιο το Κόμμα και την Κοινοβουλευτική Ομάδα του. 

Το «γεγονός» στο οποίο αναφέρονται οι Τόμσεν-Βελκουλέσκου συνέβη την προηγούμενη χρονιά με πλήρη συμμετοχή του ίδιου του Τσίπρα και μελών της Κυβέρνησής του. Και αυτό το «γεγονός», που ήταν απολύτως προβλέψιμο και για έναν αδαή, αφού η χώρα πλήρωνε για την κάλυψη ενός μη βιώσιμου χρέους αδειάζοντας τα ταμεία της αλλά χωρίς να πληρώνουν το παραμικρό οι δανειστές, ο κ. Τσίπρας το αξιοποίησε για να δικαιολογήσει την προδοτική υπογραφή του στο 3ο Μνημόνιο.

Ανάλογα «γεγονότα» είχαν χρησιμεύσει για την υπογραφή τόσο του 1ου όσο και του 2ου Μνημονίου, ώστε είναι αστείο να παριστάνει τον αιφνιδιασμένο και τον εξανιστάμενο ο κ. Τσίπρας.

Αντίθετα, εκείνο το οποίο ο ίδιος δεν εξηγεί είναι γιατί δεν αξιοποίησε και δεν αξιοποιεί ούτε τότε ούτε τώρα τα όπλα της χώρας εναντίον των δανειστών και του ΔΝΤ. Αντίθετα, στην πραγματικότητα, επιζητώντας άνευ όρων αποχώρηση μόνο του ΔΝΤ και όχι συνολικά της Τρόικας και των Δανειστών, διευκολύνει το ΔΝΤ στο να μην αποζημιώσει τη χώρα για την τεράστια ζημιά που της έχει ενσυνειδήτως και δολίως προκαλέσει.

Αφού δεν απάντησε ο κ. Τσίπρας σε καμμία από τις ερωτήσεις που του έθεσα την Τρίτη σε σχέση με τη διαφθορά και τη διαπλοκή, ας απαντήσει στις ακόλουθες, που αφορούν το μείζον ζήτημα που έχει προκύψει, αντί να επιλέγει να μιλά μόνο μέσα από φιλοτεχνημένες διαρροές τηλεφωνικών συνομιλιών του με τον κ. Παυλόπουλο ή στο προστατευμένο περιβάλλον μιας Βουλής χωρίς αντιπολίτευση

1.    Γιατί  το καλοκαίρι του 2015 δεν αξιοποίησε την Προκαταρκτική Έκθεση της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, η οποία ανέδειξε ότι το ΔΝΤ γνώριζε από το 2010 ότι το Ελληνικό Χρέος ήταν μη βιώσιμο και το απέκρυψε για να σώσει τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, σε συνεννόηση με την Γερμανική και τη Γαλλική Κυβέρνηση (της οποίας η κ. Λαγκάρντ ήταν η αρμόδια Υπουργός Οικονομικών τον κρίσιμο χρόνο); 
2.    Γιατί δεν αξιοποίησε ούτε το γεγονός ότι το ΔΝΤ, πανικόβλητο από αυτήν την αποκάλυψη, δημοσίευσε δύο εκθέσεις, τον Ιούνιο και τον Ιούλιο 2015, με τις οποίες συνομολογούσε για πρώτη φορά δημόσια τη μη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους και πρότεινε το κούρεμά του;
3.    Γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει διεκδικήσει αποζημίωση από το ΔΝΤ, ενώ έχουν συγκεντρωθεί και δημοσιοποιηθεί τα επίσημα έγγραφα που αποδεικνύουν ενσυνείδητη εκ μέρους του ΔΝΤ παραβίαση των διεθνών υποχρεώσεών του και του Καταστατικού του;
4.    Γιατί, ενώ η κ. Λαγκάρντ προσπάθησε με επιστολή της να αποτρέψει την αποκαλυπτικότατη κατάθεση του πρώην εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ Παναγιώτη Ρουμελιώτη ενώπιον της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στις 15-6-2015, με απειλητικές/δελεαστικές αναφορές στο αποκλειστικό δικαίωμα του ΔΝΤ να άρει την ασυλία του, η Κυβέρνηση παρασιωπά το ρόλο της κυρίας Λαγκάρντ;
5.    Γιατί δια στόματος κ. Τσακαλώτου,  στην προ εβδομάδας συνέντευξή του στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (…) μιλά για «το καλό ΔΝΤ της κας Λαγκάρντ και το κακό ΔΝΤ των τεχνοκρατών, αλλά όχι όλων»; 
6.    Γιατί ο κ. Τσίπρας στη σημερινή του επιστολή, μετά από τις αποκαλύψεις, της προσφέρει τη διέξοδο υποβάθμισης του θέματος σε ζήτημα που αφορά μόνον την Βελκουλέσκου και τον Τόμσεν; 
7.    Γιατί επιμένει να μην διεκδικεί το παραμικρό από το ΔΝΤ και απλώς παρακαλεί για την «τροχιοδρόμηση» της αξιολόγησης; 
8.    Γιατί ενώ σήμερα Τσίπρας και Παυλόπουλος σπεύδουν να δώσουν διαρροές της μεταξύ τους συνομιλίας, ουσιαστικά υπαγορεύοντας σε πρόθυμα ΜΜΕ το κατ’ αυτούς περιεχόμενο, που δεν μπορεί να ελεγχθεί από κανέναν, δεν έχουν δημοσιοποιήσει τα πρακτικά της συνάντησης των Πολιτικών Αρχηγών υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας στις 6/7/2015, ως όφειλαν και όπως είχε ζητηθεί επισήμως από εμένα με την ιδιότητα της Προέδρου της Βουλής από τον Ιούλιο 2015;
9.    Γιατί Τσίπρας και Παυλόπουλος επιμένουν να αναδεικνύουν ως δήθεν «καλούς δανειστές» την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την ΕΚΤ, μετά το φοβερό πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού εναντίον του λαού, που εξήγειρε τις συνειδήσεις των δημοκρατικών πολιτών σε όλο τον πλανήτη; 
10.    Γιατί Τσίπρας και Παυλόπουλος αναλαμβάνουν τόσο άκομψα το ρόλο των εκπροσώπων ενός μέρους μόνο των δανειστών, παραβιάζοντας τόσο απροκάλυπτα τις υποχρεώσεις τους προς τον Ελληνικό Λαό και τη Δημοκρατία;
11.    Θα δημοσιοποιήσει ο κ. Τσίπρας το περιεχόμενο των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται και των θέσεων που παίρνει η Κυβέρνησή του για το ασφαλιστικό, το φορολογικό (συμπεριλαμβανομένων φόρου εισοδήματος και ΦΠΑ), αλλά και το εργασιακό, στα οποία γίνεται ευθεία αναφορά στη συνομιλία Τόμσεν-Βελκουλέσκου;
12.    Θα δημοσιοποιήσει την επίσημη θέση του Μαξίμου για την διαγραφή χρέους, για την οποία ο κ. Τόμσεν δηλώνει τη βεβαιότητα ότι «δεν θα γίνει», αλλά και ότι πρέπει να εξαρτηθεί από τους όρους που θα θέσει το ΔΝΤ; 
13.    Θα απαιτήσει την άμεση δημοσιοποίηση της συγκαλυπτόμενης Ανάλυσης Βιωσιμότητας Χρέους του ΔΝΤ, στην οποία αναφέρονται συγκεκριμένα οι Τόμσεν-Βελκουλέσκου στη συνομιλία τους, συνωμοτώντας για το πότε θα την δημοσιοποιήσουν, ακολουθώντας την ίδια πρακτική παρασιώπησης, συγκάλυψης και απάτης που ακολουθεί εξ αρχής το ΔΝΤ από το 2010; 
14.    Θα αξιοποιήσει την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, την οποία απενεργοποίησε με απόφασή του ο κ. Βούτσης και η οποία ενίσχυσε όσο τίποτε στο παρελθόν τη διαπραγματευτική θέση της χώρας, αφού συγκρότησε εμπεριστατωμένα επιχειρήματα για την διαγραφή του χρέους και το τέλος στους εκβιασμούς;
15.    Θα γνωστοποιήσει εάν συντρέχει σε μέλη της Κυβέρνησής του σύγκρουση συμφερόντων, προσωπική, οικογενειακή ή οικονομική, που τους αποτρέπει από το να πράξουν εδώ και 1 χρόνο και πλέον το αυτονόητο για την υπεράσπιση της χώρας και του λαού;
16.    Θα εξηγήσει γιατί σήμερα μόνος του υπερασπίζεται τη Μέρκελ, τον Σόιμπλε και τον Ολάντ, εμφανίζοντάς τους ως «καλούς δανειστές» εν αντιθέσει με τον αναλώσιμο Τόμσεν («Δεν θα αφήσουμε τον Τόμσεν να διαλύσει την Ευρώπη»;)
17.     Ήταν τόσο «πολλά τα λεφτά» που θα διανεμηθούν σε ημετέρους για το προσφυγικό, που ξέχασε όσα έλεγε το Σεπτέμβρη;

Προφανώς και ο κ. Τσίπρας δεν θα απαντήσει ούτε σε αυτά τα ερωτήματα. Είναι απασχολημένος με τους επικοινωνιακούς αντιπερισπασμούς για να διασώσει το προφίλ του πριν την επόμενη κίνηση. Βεβαίως, έχει στερέψει η έμπνευση, αφού επέλεξε το κακότεχνο θέατρο της σύγκρουσης με τη διαπλοκή με πανομοιότυπο τρόπο και σε ανάλογη συγκυρία με την περυσινή σύσταση εξεταστικής επιτροπής για τα Μνημόνια, την οποία ο ίδιος στη συνέχεια διέλυσε πριν ολοκληρωθεί το έργο της.

Εν τω μεταξύ, εκχωρεί τα πάντα, ακόμη και τον πολιτισμό της χώρας σε αμφισβητούμενα ξενόφερτα πρόσωπα, που, εν μέσω κρίσης, βρήκαν την ευκαιρία να προβάλουν το προσωπικό τους έργο και συμφέρον με δημόσιο χρήμα. Δυστυχώς, άλλο Γιαν Φαμπρ, άλλο Ερίκ Τουσέν, που δούλεψε αμισθί, ανιδιοτελώς και άοκνα, επί μήνες, για να προσφέρει στην Ελλάδα. Ευτυχώς, ο πρώτος παραιτήθηκε, υπό το βάρος της δίκαιης κατακραυγής. Δυστυχώς, τον δεύτερο προσπαθεί λυσσαλέα να τον απενεργοποιήσει η Κυβέρνηση και ο κ. Βούτσης, υπό το φώς της γενικής κοινωνικής αποδοχής του έργου του.

Εν τω μεταξύ, εχθές ψηφίσθηκε η πιο εκτρωματική διεθνής συμφωνία, που κατακρημνίζει όλο το κεκτημένο διεθνούς δικαίου, ανθρωπιστικού δικαίου, ανθρωπίνων δικαιωμάτων του τελευταίου αιώνα. Και η Κυβέρνηση ήδη κουτοπόνηρα διαχειρίζεται την προσδοκία ροκανίσματος των σχετικών κονδυλίων από πρόχειρα συγκροτημένες δομές με τη συμμετοχή «ημετέρων». 

 Όλα αυτά διδάσκουν και υπενθυμίζουν: η υπεράσπιση της δημοκρατίας, του δημόσιου και κοινωνικού συμφέροντος, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, γίνονται με κόστος και όχι με αντίτιμο. Γίνονται από ανθρώπους αποφασισμένους να υπερασπισθούν υπέρτερες πανανθρώπινες αξίες ακόμη και με προσωπική αυτοθυσία και όχι από αγόμενους και φερόμενους από την προσωπική φιλοδοξία και την αγάπη για την εξουσία. Δυστυχώς, στη σημερινή Κυβέρνηση δεν υπάρχουν τέτοια πρόσωπα. Ούτε θα υπάρξουν σε καμμία Κυβέρνηση που θα προκύψει από την σημερινή Βουλή.



zoikonstantopoulou
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Γενική Συνέλευση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών - ομιλία

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Γενική Συνέλευση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών - ομιλία

Παρασκευή, 01/04/2016 - 20:00
«Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι ένα ακόμη επεισόδιο του Μνημονίου, ενός αντιδημοκρατικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος δεσποτείας».

«Ο κ. Κατρούγκαλος και ο κ. Πετρόπουλος είναι μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Δεν μπορεί να μείνει αναπάντητο από το Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών το γεγονός ότι προωθούν τα συγκεκριμένα μέτρα».

«Έχουμε την υποχρέωση να συγκροτήσουμε και να δρομολογήσουμε και μορφές αγώνα επιστημονικές και νομικές και συγκρότηση επιτροπών νομικής άμυνας και συμπαράστασης στους πληττόμενους συμπολίτες μας, σε όλους εκείνους που αποκρούουν μέτρα εξουθενωτικά».

Να συμπράξουμε:

  • με εκείνους που αγωνίζονται για την αποτροπή των πλειστηριασμών,

  • με εκείνους που αγωνίζονται για την υποστήριξη των υπερχρεωμένων νοικοκυριών,

  • στην κατάρτιση εννόμων διαδικασιών και ενδίκων βοηθημάτων και μέσων για την προσβολή των αντισυνταγματικών φόρων,

  • με τους δικαστικούς λειτουργούς και τους λοιπούς συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης όταν αγωνίζονται για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, και όχι όταν διαπλέκονται με την κυβερνητική εξουσία.

Να προωθήσουμε:

- διαδικασίες υποχρέωσης της Κυβέρνησης να σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν ακυρώσει μέτρα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις.

Να συμπαρασταθούμε:

- στις διαδικασίες προστασίας της δημόσιας περιουσίας από το ξεπούλημα,

- στις διαδικασίες προσβολής του ΕΝΦΙΑ.

«Η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους μετατρέπεται σε Σωματείο και είναι ευπρόσδεκτοι όλοι οι συνάδελφοι να συμπράξουν σε αυτό το έργο αμφισβήτησης, αποκωδικοποίησης, νομικής αξιολόγησης και λογιστικού ελέγχου του χρέους».

«Οι δικηγόροι να ασκήσουμε το λειτούργημά μας κατά τρόπο αγωνιστικό και χρήσιμο στην κοινωνία».

«Να συνεχίσουμε τον αγώνα, που πλήττει μία Κυβέρνηση η οποία επιτίθεται στην κοινωνία».




Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συμμετείχε χθες στη Γενική Συνέλευση του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, που διακόπηκε και θα συνεχισθεί την ερχόμενη Δευτέρα 4 Απριλίου 2016.

Στην ομιλία της, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ζήτησε να μη συνεχιστούν οι επαφές του Δικηγορικού Συλλόγου με την Τρόικα, «καθώς είναι ένα καθεστώς μη νομιμοποιημένο, μη δημοκρατικό, το οποίο ο Δικηγορικός Σύλλογος δεν πρέπει ούτε εμμέσως να νομιμοποιήσει».

Για το ασφαλιστικό νομοσχέδιο η Ζωή Κωνσταντοπούλου είπε ότι «προωθείται από υπουργούς – μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Και ο κ. Κατρούγκαλος και ο κ. Πετρόπουλος είναι μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών και νομίζω ότι ο τρόπος με τον οποίο προωθούν αυτά που προωθούν δεν μπορεί να μείνει αναπάντητος από το ΔΣΑ, λόγω της ιδιότητάς τους. Και το λέω αυτό έχοντας τιμήσει τις δικές μου υποχρεώσεις ως δικηγόρου από τη θέση της Προέδρου της Βουλής».

Στη συνέχεια της ομιλίας της, αναφέρθηκε στην μετατροπή της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους σε Σωματείο και κάλεσε όλους τους δικηγόρους «να συμπράξουν σε αυτό το έργο αμφισβήτησης, αποκωδικοποίησης, νομικής αξιολόγησης και λογιστικού ελέγχου του χρέους» ενώ ευχαρίστησε τον Πρόεδρο του ΔΣΑ για το γεγονός ότι «σε μία περίοδο που από την Κυβέρνηση και από τον Πρόεδρο της Βουλής διώκεται η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, μία Επιτροπή που ουσιαστικά αμφισβητεί το χρέος με το οποίο συνδέεται και το ασφαλιστικό και όλα τα μνημονιακά μέτρα, δέχθηκε να φιλοξενήσει την Επιτροπή στον Δικηγορικό Σύλλογο και να πραγματοποιηθεί εκεί η συνάντηση της Επιτροπής με τον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ για το Χρέος και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής».

«Ως επιστημονικός σύλλογος», τόνισε η Ζωή Κωνσταντοπούλου, «πέραν των μορφών αγώνα που έχουμε ήδη υιοθετήσει και τους οποίους πρέπει να συνεχίσουμε, γιατί πλήττουν μια Κυβέρνηση η οποία επιτίθεται στην κοινωνία, έχουμε ταυτόχρονα την υποχρέωση να συγκροτήσουμε, να χρηματοδοτήσουμε και να δρομολογήσουμε και μορφές αγώνα επιστημονικές και νομικές: Συγκρότηση επιτροπών νομικής άμυνας, συμπαράστασης στους πληττόμενους συμπολίτες μας, συμπαράστασης σε όλους εκείνους που αποκρούουν μέτρα εξουθενωτικά, όπως αυτά που πλήττουν εμάς. Να συμπράξουμε με εκείνους που αγωνίζονται για την αποτροπή των πλειστηριασμών, να συμπράξουμε με εκείνους που αγωνίζονται για την υποστήριξη των υπερχρεωμένων νοικοκυριών, να συμπράξουμε στην κατάρτιση εννόμων διαδικασιών και βοηθημάτων και μέσων για την προσβολή των αντισυνταγματικών φόρων, να συμπράξουμε και να δημιουργήσουμε διαδικασίες υποχρέωσης της Κυβέρνησης να σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν ακυρώσει μέτρα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις. Όλα αυτά εμείς έχουμε τα εργαλεία να τα προσφέρουμε στην κοινωνία αυτήν τη στιγμή. Να συμπαρασταθούμε στις διαδικασίες προστασίας της δημόσιας περιουσίας από το ξεπούλημα, στις διαδικασίες προσβολής του ΕΝΦΙΑ. Να συμπράξουμε και με τους δικαστικούς λειτουργούς και τους λοιπούς συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης όταν αγωνίζονται για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και όχι όταν διαπλέκονται με την κυβερνητική εξουσία. Και να υποστηρίξουμε όλα εκείνα τα κινήματα που αυτήν την στιγμή ενεργοποιούνται προς την ίδια κατεύθυνση».

Επισυνάπτεται το πλήρες κείμενο της ομιλίας

ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ

ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΘΗΝΩΝ


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

είναι μεγάλη χαρά που βρίσκομαι ανάμεσά σας με την ιδιότητα της δικηγόρου την οποία ταξινομώ πολύ ψηλά, αμέσως μετά την ιδιότητα του πολίτη.

Ως δικηγόροι έχουμε τις γνώσεις και τα εργαλεία να αποκωδικοποιήσουμε αυτό που συμβαίνει στη χώρα, αυτό που συμβαίνει στο λαό μας, αυτό που συμβαίνει στους συμπολίτες μας τα τελευταία έξι χρόνια. Και αυτές οι γνώσεις και τα εργαλεία από τη μία πλευρά μας εξοπλίζουν για την καταπολέμησή του, από την άλλη πλευρά μας επιφορτίζουν με την ευθύνη και το καθήκον να πολεμήσουμε, να παλέψουμε.

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο είναι ένα ακόμη επεισόδιο του Μνημονίου, ενός αντιδημοκρατικού καθεστώτος, ενός καθεστώτος που έθεσε πρώτους στο στόχαστρο τους δικηγόρους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο το γεγονός ότι ο 23% ΦΠΑ συμπεριελήφθη στο πρώτο μνημονιακό νομοσχέδιο και έθεσε πρώτους στο στόχαστρο τους δικηγόρους ακριβώς γιατί οι δικηγόροι έχουν τη δυνατότητα, την ικανότητα και τα εργαλεία να υπερασπιστούν την κοινωνία και τη Δημοκρατία και, συνακόλουθα, και τους εαυτούς τους απέναντι σε αυτήν τη δεσποτεία.

Θέλω να απευθυνθώ σε αυτήν την αίσθηση καθήκοντος όλων μας, που πηγάζει και από την αίσθηση, την επίγνωση και τη συνείδηση των δικαιωμάτων μας. Δεν πρέπει κανείς να συντηρεί την αυταπάτη ότι φταίει κάποιος άλλος δικηγόρος γι’ αυτό που συμβαίνει ή κάποια άλλη δικηγορική κατηγορία. Όπως δεν πρέπει κανείς να συντηρεί την αυταπάτη ότι φταίει κάποια άλλη κοινωνική κατηγορία.

Οι κοινωνικοί αυτοματισμοί έχουν υπάρξει εργαλείο εκτόνωσης της κοινωνίας και εργαλείο προέλασης της μνημονιακής απολυταρχίας. Θέλω, λοιπόν, να απευθυνθώ και στο αίσθημα ενότητας και συστράτευσής μας. Το αίσθημα ενότητας και συστράτευσης που μπορεί πραγματικά να κινητοποιήσει όχι απλώς νικηφόρους αγώνες αλλά και πολύ σημαντικές ανατροπές.

Κύριε Πρόεδρε, χαίρομαι που συγκαλέσατε Γενική Συνέλευση και συμφωνώ με όλους και όλες τους συναδέλφους και τις συναδέλφους που εισηγήθηκαν αυτή η Γενική Συνέλευση να αποφασίσει και νέα Γενική Συνέλευση. Γιατί κουβαλάω μέσα μου την ανάμνηση της Γενικής Συνέλευσης του Γενάρη του 2012, εκείνης που αποφάσισε νέα Γενική Συνέλευση σηκώνοντας αγωνιστική σημαία ενάντια στον μετέπειτα νόμο 4055/2012, θυμάστε ποια καταστροφή επέφερε στη Δικαιοσύνη και στο δικηγορικό λειτούργημα, μιας Γενικής Συνέλευσης που εν συνεχεία δεν έγινε ποτέ. Γιατί δεν είχε κλεισθεί καν η αίθουσα του Πανελληνίου όπου θα συνεδριάζαμε από το τότε Δ.Σ. του Συλλόγου.

Με αποτροπή ή παράκαμψη των συλλογικών διαδικασιών δε θα πάμε πουθενά. Με αποχή από τις συλλογικές διαδικασίες και ανοχή δε θα πάμε πουθενά. Ο Κώδικας περί Δικηγόρων πέρασε σε μια άδεια Επιτροπή όπου κανείς δεν ψήφισε «ναι» ούτε σε ένα άρθρο. Με έναν Πρόεδρο Επιτροπής, τον κ. Βιρβιδάκη τότε, να λέει «εγκρίνεται κατά πλειοψηφία» την ώρα που κανείς βουλευτής που βρίσκονταν μέσα δεν ψήφιζε «ναι».

Ο δικηγόρος είναι άμισθος δημόσιος λειτουργός. Αυτό έπρεπε να σημαίνει - και κατά τον Κώδικα περί δικηγόρων – την πλήρη απαγόρευση του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας, που είναι εμπορικής υφής. Αυτό σημαίνει, ακόμα, ότι ο δικηγόρος έχει καθήκον το λειτούργημά του να το ασκήσει σε αυτήν την συγκυρία. Να το ασκήσει πώς; Κατά τρόπο αγωνιστικό και κατά τρόπο χρήσιμο στην κοινωνία.

Ως επιστημονικός σύλλογος, πέραν των μορφών αγώνα που έχουμε ήδη υιοθετήσει και τους οποίους πρέπει να συνεχίσουμε, γιατί πλήττουν μια Κυβέρνηση η οποία επιτίθεται στην κοινωνία, έχουμε ταυτόχρονα την υποχρέωση να συγκροτήσουμε, να χρηματοδοτήσουμε και να δρομολογήσουμε και μορφές αγώνα επιστημονικές και νομικές:

Συγκρότηση επιτροπών νομικής άμυνας, συμπαράστασης στους πληττόμενους συμπολίτες μας, συμπαράστασης σε όλους εκείνους που αποκρούουν μέτρα εξουθενωτικά, όπως αυτά που πλήττουν εμάς.

Να συμπράξουμε:

-με εκείνους που αγωνίζονται για την αποτροπή των πλειστηριασμών,

-με εκείνους που αγωνίζονται για την υποστήριξη των υπερχρεωμένων νοικοκυριών.

Να συμπράξουμε στην κατάρτιση εννόμων διαδικασιών και βοηθημάτων και μέσων για την προσβολή των αντισυνταγματικών φόρων, να συμπράξουμε και να δημιουργήσουμε διαδικασίες υποχρέωσης της Κυβέρνησης να σέβεται τις δικαστικές αποφάσεις που έχουν ακυρώσει μέτρα περικοπών σε μισθούς και συντάξεις. Όλα αυτά εμείς έχουμε τα εργαλεία να τα προσφέρουμε στην κοινωνία αυτήν τη στιγμή. Να συμπαρασταθούμε στις διαδικασίες προστασίας της δημόσιας περιουσίας από το ξεπούλημα, στις διαδικασίες προσβολής του ΕΝΦΙΑ. Να συμπράξουμε και με τους δικαστικούς λειτουργούς και τους λοιπούς συλλειτουργούς της Δικαιοσύνης όταν αγωνίζονται για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και όχι όταν διαπλέκονται με την κυβερνητική εξουσία. Και να υποστηρίξουμε όλα εκείνα τα κινήματα που αυτήν την στιγμή ενεργοποιούνται προς την ίδια κατεύθυνση.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Πρόεδρο του ΔΣΑ για το γεγονός ότι σε μία περίοδο που από την Κυβέρνηση και από τον Πρόεδρο της Βουλής διώκεται η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, μία Επιτροπή που ουσιαστικά αμφισβητεί το χρέος με το οποίο συνδέεται και το ασφαλιστικό και όλα τα μνημονιακά μέτρα, δέχθηκε να φιλοξενήσει την Επιτροπή στον Δικηγορικό Σύλλογο και να πραγματοποιηθεί εκεί η συνάντηση της Επιτροπής με τον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ για το Χρέος και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και η Συνέντευξη Τύπου της Επιτροπής. Θέλω να σας ενημερώσω ότι η Επιτροπή μετατρέπεται σε Σωματείο και είναι ευπρόσδεκτοι όλοι οι συνάδελφοι να συμπράξουν σε αυτό το έργο αμφισβήτησης, αποκωδικοποίησης, νομικής αξιολόγησης και λογιστικού ελέγχου του χρέους.

Τελειώνοντας, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θα ήθελα να πω ότι δοκιμάζονται σε τέτοιες περιόδους και οι υπάρξεις μας αλλά και οι αξίες μας. Δοκιμάζονται πολλά. Δοκιμάζονται και οι άνθρωποι. Και θα συμφωνήσω με εκείνους και εκείνες που είπαν ότι δεν είναι χωρίς συνέπειες οι επιλογές που ο καθένας κάνει. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο προωθείται από υπουργούς – μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Και ο κ. Κατρούγκαλος και ο κ. Πετρόπουλος είναι μέλη του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. Νομίζω ότι ο τρόπος με τον οποίο προωθούν αυτά που προωθούν δεν μπορεί να μείνει αναπάντητος από το ΔΣΑ, λόγω της ιδιότητάς τους. Και το λέω αυτό έχοντας τιμήσει τις δικές μου υποχρεώσεις ως δικηγόρου από τη θέση της Προέδρου της Βουλής.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

με συντριπτική πλειοψηφία 93,2% των συναδέλφων δώσαμε μήνυμα απόκρουσης του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας ο οποίος ψηφίστηκε πραξικοπηματικά τον περασμένο Ιούλιο. Ο Κώδικας αυτός δεν πρέπει να εφαρμοσθεί γιατί η εφαρμογή του παραβιάζει ευθέως τη Δημοκρατία και το Σύνταγμα. Το μήνυμα αυτό ήταν ξεκάθαρο, αλλά θολώθηκε από κάποια μηνύματα υποστήριξης ενός «ναι» σε μια συμφωνία που θα περιείχε και αυτόν τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Πρέπει να προσέχουμε την αμφισημία των μηνυμάτων μας, γιατί από την εκπομπή του μηνύματος ότι είμαστε, ενδεχομένως, και ενδοτικοί σε τέτοιου είδους εκτρώματα, θα εισπράξουμε, όχι την κατανόηση, όπως ήλπιζε ενδεχομένως ο κ. Τσίπρας όπως αποδείχθηκε, αλλά τη σκλήρυνση στάσης, η οποία δεν απευθύνεται μόνο σε εμάς αλλά σε ολόκληρο το λαό.

Συνεπώς, κύριε Πρόεδρε, ζητώ να μη συνεχισθούν οι επαφές του Δικηγορικού Συλλόγου με την Τρόικα. Είναι ένα καθεστώς μη νομιμοποιημένο, μη δημοκρατικό, το οποίο ο Δικηγορικός Σύλλογος δεν πρέπει ούτε εμμέσως να νομιμοποιήσει. Κατά τ’ άλλα συντάσσομαι με εκείνες τις προτάσεις που κατατείνουν και στην κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, με τη εξειδίκευση στην οποία αναφέρθηκα αλλά και τη συγκρότηση ενός απεργιακού ταμείου, που επιτρέπει να μεριμνήσουμε και για τη συλλογική και για την προσωπική μας αξιοπρέπεια μέσα στη διαδικασία αυτού του αγώνα.




Σας ευχαριστώ

H Συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στα Νέα του Καλλικράτη (video)

H Συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στα Νέα του Καλλικράτη (video)

Πέμπτη, 31/03/2016 - 21:00
Συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου 
στο Απογευματινό Μαγκαζίνο «Τα Νέα του Καλλικράτη» 
και στον Γιώργο Στεργιόπουλο – ΕΝΑ Κεντρικής Ελλάδος - ATTICA TV 29/03/2016 :




Γιώργος Στεργιόπουλος: Επιστρέψαμε για το δεύτερο μέρος της εκπομπής και θα ξεκινήσουμε μια ενδιαφέρουσα κουβέντα με την πρώην Πρόεδρο της Βουλής, την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, που είναι στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής μας γραμμής.
Καλησπέρα, κυρία Κωνσταντοπούλου.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Καλησπέρα, κύριε Στεργιόπουλε.

Γιώργος Στεργιόπουλος:  Σας ευχαριστώ πολύ, προκαταβολικά, για την αποδοχή της πρότασης αυτής. Είναι κρίσιμη και η στιγμή γιατί σε λίγες ώρες στις 7 ακριβώς στη Βουλή ξεκινάει η προ ημερήσιας διάταξης κουβέντα για τη Δικαιοσύνη και τη Διαφθορά. Και θα ήθελα να σας ευχαριστήσω που αποδεχθήκατε αυτή την πρόσκληση.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, εγώ να σας ευχαριστήσω για την πρόσκληση και για το γεγονός ότι επιλέξατε να αφιερώσετε χρόνο σε ένα ζήτημα το οποίο είναι πραγματικά μείζον και ζέον. 
Νομίζω ότι έχει μια σημασία και η Δικαιοσύνη και τα ζητήματα τα οποία αφορούν τη διαφθορά και τη διαπλοκή στη χώρα μας - που, δυστυχώς, όχι απλώς δεν έχουν τελειώσει αλλά αντίθετα προσλαμβάνουν νέες μορφές όπως και οι εξουσίες προσλαμβάνουν νέες μορφές, - έχει, λοιπόν, μια σημασία τα θέματα αυτά να μην χρησιμοποιούνται ως εργαλεία αντιπερισπασμού από έκπτωτες ηθικά και πολιτικά κυβερνητικές, αντιπολιτευτικές και συνολικά πολιτικές δυνάμεις.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Πριν από λίγο ο κύριος Κύρτσος, Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, είπε ότι η απογευματινή κουβέντα που θα ξεκινήσει μάλλον έχει σκοπό μόνον τον αποπροσανατολισμό των πολιτών. Συμφωνείτε;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Θα σας έλεγα ότι καλό είναι γενικώς όχι μόνο να επικεντρωνόμαστε στο τί λέγεται αλλά και από ποιόν λέγεται.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Σωστά.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Και νομίζω ότι δεν δικαιούνται ούτε οι εκπρόσωποι της Κυβέρνησης, ούτε οι εκπρόσωποι της Αντιπολίτευσης, Αξιωματικής και Ελάσσονος, που έχουν διατελέσει σε κυβερνητικά πόστα, να διατείνονται ότι έχουν καθαρά χέρια, ότι αντιμάχονται τη διαφθορά και τη διαπλοκή ή ότι δήθεν σέβονται την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Θα έλεγα πως είναι πρόδηλο ότι η πρόκληση της αποψινής συζήτησης υπηρετεί μιαν απέλπιδα προσπάθεια του κυρίου Τσίπρα και του στενού του επιτελείου να διασώσει την επικοινωνιακή του εικόνα παριστάνοντας τον πολέμιο της διαφθοράς και τον υπέρμαχο της Δικαιοσύνης. Δυστυχώς, δεν έχει καμμία τέτοια υφή ούτε η διακυβέρνηση Τσίπρα, ούτε η πολιτική διαδρομή αυτής της Κυβέρνησης αλλά ούτε και οι προθέσεις που αποκρυσταλλώνονται και θα αποκρυσταλλωθούν. 
Με λίγα λόγια, κύριε Στεργιόπουλε, κατά την άποψή μου, θα παιχτεί ένα πολύ κακοστημένο θέατρο το βράδυ, στο οποίο ο κύριος Τσίπρας θα επιχειρήσει να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα σε σχέση με τα κυβερνητικά του πεπραγμένα, δηλαδή σε σχέση με την συλλήβδην υιοθέτηση και εφαρμογή Μνημονίων, κρυπτόμενος πίσω από μια απατηλή επίφαση δήθεν πάταξης της διαφθοράς και της διαπλοκής, την οποία μια χαρά και ο ίδιος εκτρέφει.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Να ξεκινήσουμε, αν δεν έχετε αντίρρηση, μιας και μας δώσατε την δυνατότητα να κάνουμε μια μεγάλη κουβέντα σήμερα μέχρι το τέλος της εκπομπής, με τα επιμέρους ζητήματα. Και θα ήθελα να βάλω αμέσως στο τραπέζι αυτό το περίφημο θέμα με τις λίστες: τη λίστα Μπόργιανς, τη λίστα Λαγκάρντ και όλες τις υπόλοιπες που αν, κατά την προσωπική μας άποψη, υπήρξε μια αποτελεσματικότητα σε σχέση με την είσπραξη των όσων θα έπρεπε να εισπραχθούν, ίσως να είχαμε περισσότερες ανάσες στην ελληνική κοινωνία. Η δική σας θέση ποια είναι;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, θα ήθελα να θυμίσω κάτι που πολλοί ξεχνούν και η σημερινή Κυβέρνηση ιδίως προσπαθεί να παρασιωπήσει. Η ύπαρξη της λίστας που σήμερα λέγεται λίστα Μπόργιανς ήταν γνωστή από το 2012. Και ο λόγος για τον οποίο ήταν γνωστή ήταν ότι είχαν υπάρξει σχετικά δημοσιεύματα κτήσης αυτών των στοιχείων από πλευράς των γερμανικών αρχών. Το 2012, λοιπόν, ήμουν τότε βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και Υπεύθυνη για θέματα Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είχαμε υποβάλει μια ερώτηση στον τότε Υπουργό Οικονομικών, τον κύριο Στουρνάρα, από κοινού με τον κύριο Λαφαζάνη και τον κύριο Κουρουμπλή και ζητούσαμε να μάθουμε τι θα γίνει με αυτήν την λίστα, εάν, δηλαδή, θα την αναζητήσουν οι κυβερνητικές αρχές. Η απάντηση που είχαμε λάβει από τον κύριο Στουρνάρα, δια του κυρίου Μαυραγάνη τότε, ήταν ότι αυτή η λίστα δεν θα αναζητηθεί διότι το περιεχόμενό της αποτελεί δήθεν προϊόν βιομηχανικής κατασκοπείας και η Ελλάδα δεν έχει καν δικαίωμα να την αναζητήσει. 
Με αφορμή αυτήν την προκλητική απάντηση είχαμε υποβάλει στους οικονομικούς εισαγγελείς τότε, στον κύριο Πεπόνη και στον κύριο Μουζακίτη, ένα υπόμνημα με το οποίο ζητούσαμε να διερευνηθούν οι υποθέσεις αυτών των καταλόγων, αυτών των στοιχείων, αυτών των λιστών και να υπάρξει απάντηση της Δικαιοσύνης. Αναφερθήκαμε δε και σε διαρροές τότε στον Τύπο ότι είχε υπάρξει ένα cd με αντίστοιχα στοιχεία που είχε περιέλθει στην κατοχή του κυρίου Παπακωνσταντίνου, όταν ήταν Υπουργός Οικονομικών, το οποίο εφέρετο ότι είχε εξαφανιστεί. Ήταν η περίφημη και μετέπειτα γνωστή ως λίστα Λαγκάρντ.
Με αφορμή, λοιπόν, αυτές τις ενέργειες, κύριε Στεργιόπουλε, που ανάγονται στο 2012, άνοιξε η υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. Με πάρα πολύ κόπο διερευνήθηκε, προσωπικά πέρασα ατελείωτες ώρες στην Κλειστή Προκαταρκτική Επιτροπή της Βουλής και προηγουμένως στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για τη διερεύνηση της υπόθεσης αυτής και ως εισηγήτρια τότε του ΣΥΡΙΖΑ, ήμουν και η συντάκτρια του Πορίσματος της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης σε σχέση με την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ – 226 σελίδες…

Γιώργος Στεργιόπουλος: Το θυμάμαι πολύ καλά, το θυμάμαι.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Το υλικό που είχε συλλεγεί τότε, κύριε Στεργιόπουλε, ήταν τεράστιας αποδεικτικής σημασίας, όχι μόνο για τις ευθύνες του κυρίου Παπακωνσταντίνου αλλά και για τις ευθύνες του κυρίου Βενιζέλου, του κυρίου Διώτη, του κυρίου Καπελέρη και άλλων προσώπων, όπως του κυρίου Παπανδρέου. Αυτό το πόρισμα περιείχε και πολύ συγκεκριμένες προτάσεις σε σχέση με την περεταίρω διερεύνηση της λίστας Λαγκάρντ και την αποτελεσματική πάταξη της οικονομικής εγκληματικότητας και του ξεπλύματος του μαύρου χρήματος και της φοροδιαφυγής. Δυστυχώς, αυτές οι προτάσεις και αυτό το πόρισμα ούτε από τον ΣΥΡΙΖΑ δεν αξιοποιήθηκε αλλά και οι δικές μου πρωτοβουλίες μετέπειτα ως Προέδρου της Βουλής, όταν ανέσυρα την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της οποίας προέδρευα, επίσης δεν στηρίχθηκαν από τον κύριο Τσίπρα, από τον κύριο Παππά, από όλους τους κυρίους που σήμερα εμφανίζονται να κόπτονται για τη διαλεύκανση τέτοιων υποθέσεων. 
Όσο για τη λίστα Μπόργιανς, την ζητούσα προσωπικά ως υπεύθυνη τότε, ως καθ’ ύλην αρμόδια από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ, από το 2012 και πρέπει να σας πω ότι για όλα αυτά τα θέματα, ιδίως αυτών των συγκλονιστικών στοιχείων που περιέχονται σε τέτοια cd και ηλεκτρονικά αρχεία, είχε εκπονηθεί ενδεκασέλιδο πρόγραμμα για θέματα Δικαιοσύνης, διαφθοράς, διαπλοκής, πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, του Τμήματος Δικαιοσύνης, της Επιτροπής Δικαιοσύνης το οποίο σε ό,τι αφορούσε την κυβερνητική αρμοδιότητα ουδέποτε υλοποιήθηκε. Σε ό,τι αφορούσε την κοινοβουλευτική αρμοδιότητα υλοποιήθηκε, διότι ανέλαβα τις σχετικές πρωτοβουλίες αλλά στις σχετικές πρωτοβουλίες που ανέλαβα στάθηκαν πάρα πολλές φορές εμπόδιο κυβερνητικοί επιτελείς και κυβερνητικά στελέχη.
Να σας θυμίσω ότι στην κρίσιμη περίοδο του καλοκαιριού του 2015, στην πραγματικότητα εμποδίστηκε η προσαγωγή του κυρίου Στουρνάρα, ενώπιον της αρμόδιας Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής για την υπόθεση Siemens, που είναι το σκάνδαλο των σκανδάλων,. Θα σας θυμίσω ότι ενώ εγώ εξέδιδα προσκλήσεις για να εμφανιστεί ο κύριος Στουρνάρας και να δώσει εξηγήσεις γιατί υπέγραψε το σκανδαλώδη συμβιβασμό με τη  Siemens, ο κύριος Φλαμπουράρης μου ζητούσε να μην τον πιέζω, κάτι στο οποίο φυσικά δεν συμμορφώθηκα και υπέστην τα αντίποινα. Την κρίσιμη δε στιγμή που θα μπορούσε η Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας και να τον προσαγάγει βιαίως, συντονισμένα όλα τα κόμματα, όλα τα κόμματα, πλην των βουλευτών που είχαμε καταψηφίσει τα Μνημόνια από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ και άλλοι είχαμε ανεξαρτητοποιηθεί, άλλοι δεν είχαμε ακόμη ανεξαρτητοποιηθεί, όλα τα κόμματα και όλοι οι εκπρόσωποι δεν εμφανίστηκαν στην Επιτροπή για να μην υπάρχει απαρτία. Και μιλάμε για την υπόθεση Siemens που αποτελεί το σκάνδαλο των σκανδάλων. Για την υπόθεση Siemens, για την οποία υπάρχει κοινοβουλευτικό πόρισμα ομόφωνο της Επιτροπής της Βουλής. Και θέλω να σας επισημάνω ότι εγώ αυτό το πόρισμα το παρέδωσα στον κύριο Βούτση την ημέρα που παρέδιδα την Προεδρία της Βουλής και η πρώτη ενέργεια του κυρίου Βούτση, ξέρετε ποια ήταν;

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ποια;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Να κατεβάσει το πόρισμα για τη Siemens από την ιστοσελίδα της Βουλής.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Μάλιστα.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ποιόν, λοιπόν, κοροϊδεύουν σε σχέση με την αποφασιστικότητα πάταξης της διαπλοκής και της διαφθοράς; Ποιά νομοθετική πρωτοβουλία ανέλαβε η Κυβέρνηση αυτή από τις τόσες προτάσεις που είχε, από τις τόσες εκπονημένες επεξεργασίες, από το πρόγραμμα που υπήρχε; 
Η απάντηση είναι, δυστυχώς, καμμία. Γιατί υπήρξε μια πολύ συγκεκριμένη επιλογή να μην υπάρξει ουσιαστικά σύγκρουση ούτε με τη διαφθορά ούτε με τη διαπλοκή.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Μιας και το θέμα της Siemens το θίξατε μόνη σας χωρίς να σας ρωτήσω, είχα σκοπό άλλωστε, πάμε στα εξοπλιστικά.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Είμαι σίγουρη ότι θα με ρωτούσατε.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ε.. ναι..

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Αλλά θέλω να τονίσω, κύριε Στεργιόπουλε, ότι σύμφωνα με το πόρισμα της Βουλής που ανάγεται στο 2011, η Siemens έχει ζημιώσει το κράτος κατά δυο δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά, όπως αποδείχθηκε από την περαιτέρω έρευνα που ξεκινήσαμε το 2015 κι απ’ την κατάθεση του κυρίου Βαλυράκη, τότε προέδρευε της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής, αποδεικνύεται ότι είναι κατ’ ελάχιστο υπολογισμό. Την ίδια ώρα έχει μπει μια υπογραφή του κυρίου Στουρνάρα με την οποία απαλλάσσει τη Siemens από αυτήν την υποχρέωση. Είναι, βεβαίως, άκυρη αυτή η υπογραφή και είναι άκυρος αυτός ο συμβιβασμός, διότι δεν είναι ποτέ δυνατόν και με εκπρόθεσμη προσυπογραφή και σε μια τόσο δύσκολη περίοδο οικονομικά και κοινωνικά να παραιτείται η χώρα από οικονομικές αξιώσεις τόσο σοβαρές αντί πινακίου φακής. Διότι όταν χαρίζεις πάνω από δύο δις και δέχεσαι να πάρεις σε πραγματικό χρήμα λιγότερο από 100 εκατομμύρια, τα οποία ούτε αυτά εξασφαλίζεις ότι τα έχεις πάρει, μιλάμε για απιστία σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και όχι για πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής. Ωστόσο, σήμερα με τον κύριο Στουρνάρα συντρώγει και ο κύριος Τσίπρας και ο κύριος Δραγασάκης και όλοι όσοι το βράδυ θα ακουστούν λάβροι κατά της διαπλοκής και αναφανδόν υπέρ της διαλεύκανσης τέτοιων υποθέσεων.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Έχω τόσα πολλά να ρωτήσω που μάλλον δεν θα μας φτάσει ούτε ο χρόνος της υπόλοιπης εκπομπής οπότε θα επιλέξω τα σημαντικότερα. Δάνεια κομμάτων, κυρία Κωνσταντοπούλου.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Θέλω να σας πω το εξής, αυτό είναι ένα άλλο τρομερό σκάνδαλο. Το 2013 με μία…

Γιώργος Στεργιόπουλος: Θέλω να πω, να το απλοποιήσω λίγο. Όταν χρωστάν τα πολιτικά κόμματα στο ελληνικό δημόσιο και δεν τα ακουμπά κανείς, συνολικά όλα τα κόμματα, πώς μπορείς να κυνηγάς τον Έλληνα πολίτη για τα ελάχιστα;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Όχι μόνο αυτό, κύριε Στεργιόπουλε, το οποίο αποτελεί και την πεμπτουσία μιας αξίωσης δικαιοσύνης..

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ακριβώς!

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Αδικείται τόσο κατάφωρα ο απλός πολίτης και κάποιοι κάνουν πάρτι με το δημόσιο χρήμα ή με δανεικά και αγύριστα, για τα οποία οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιούνται πάλι με δημόσιο χρήμα, οι ίδιοι δε ουδέποτε λογοδοτούν. Να σας θυμίσω ότι το 2013, με μια άκυρη τροπολογία της τελευταίας στιγμής σε άσχετο νομοσχέδιο, Νέα Δημοκρατία, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, υπερψήφισαν το ξέπλυμα των ποινικών ευθυνών, την ποινική προστασία των στελεχών τραπεζών που είχαν δανειοδοτήσει κόμματα. Αυτή ήταν μία άκυρη καθ’ όλα διάταξη, η οποία αφενός δεν έπρεπε να εφαρμοσθεί από την Δικαιοσύνη, γιατί είναι και φωτογραφική και απολύτως αντισυνταγματική, αλλά και η οποία θα έπρεπε να καταργηθεί ρητώς με την ανάληψη της εξουσίας από εκείνους οι οποίοι όφειλαν, υλοποιώντας το πρόγραμμά τους, να πατάξουν αυτά τα φαινόμενα και, φυσικά, να ζητήσουν λογοδοσία από τα τραπεζικά στελέχη που διεπλάκησαν με πολιτικά και κομματικά στελέχη και ευνόησαν κόμματα σε βάρος, ας πούμε, επιχειρήσεων που έκλεισαν γιατί δεν μπορούσαν να δανειοδοτηθούν. Ουδέν σχετικό έγινε. Δηλαδή, και πάλι παρέχεται προστασία μέχρι σήμερα σε αυτά τα τραπεζικά στελέχη, όπως παρέχεται προστασία και στα κομματικά στελέχη τα οποία ενεπλάκησαν σε αυτές τις υποθέσεις. Την ίδια ώρα, οι τράπεζες ξεπουλήθηκαν αντί ανύπαρκτου τιμήματος και ουσιαστικά όλες οι διακηρύξεις που είχαμε εκφωνήσει ως δεσμεύσεις - στη δική μου συνείδηση ήταν απαρέγκλιτες δεσμεύσεις - όλες οι διακηρύξεις σχετικά με την αναζήτηση της αποκατάστασης της ζημιάς του ελληνικού δημοσίου πήγαν περίπατο.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Θα μου το συνδέσετε λίγο και με.. επειδή είπατε και περί ευθύνης, μου ήρθε στο μυαλό και ο περίφημος Νόμος Περί Ευθύνης Υπουργών.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Και σωστά σας ήρθε στο μυαλό ο Νόμος Περί Ευθύνης Υπουργών.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Δηλαδή όταν απαλλάσσονται κάποιοι από τις ευθύνες τους, αν είναι αυτοί που πρέπει οπωσδήποτε να μην απαλλάσσονται είναι αυτοί που λαμβάνουν αποφάσεις.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, εγώ θα σας πω το εξής, σε λίγο συμπληρώνεται και, αν για οποιονδήποτε λόγο κλείσει η Βουλή, οσονούπω συμπληρώνεται η αποσβεστική προθεσμία του Νόμου Περί Ευθύνης Υπουργών σε σχέση με τις ποινικές ευθύνες των κυβερνητικών στελεχών της Κυβέρνησης Σαμαρά. Η Κυβέρνηση αυτή, η Κυβέρνηση Τσίπρα δεν έχει μέχρι σήμερα υποβάλει την παραμικρή πρόταση σύστασης προκαταρκτικής επιτροπής,  Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης, προκειμένου να διερευνηθούν μείζονα σκάνδαλα και από αυτά στα οποία συμμετείχαν και μέλη της Κυβέρνησης Σαμαρά. Και αυτό το οποίο διακρίνω και αντίστροφα, ούτε η Αξιωματική Αντιπολίτευση έχει υποβάλει καμμία αντίστροφη πρόταση σχετικά με την πρώτη διακυβέρνηση Τσίπρα. Αυτό που διακρίνω είναι ότι έχει υπάρξει μια σιωπηρή συμφωνία αλληλοπροστασίας, να ροκανισθεί ο χρόνος ώστε να διασφαλισθεί εκατέρωθεν η «παραγραφή» σύμφωνα με το Νόμο Περί Ευθύνης Υπουργών.
Θέλω να σας θυμίσω ότι ως Πρόεδρος της Βουλής είχα ξεκινήσει μία διαδικασία να συγκροτηθεί Επιτροπή της Βουλής που θα επεξεργαζόταν όλες αυτές τις δεκάδες ποινικές δικογραφίες κατά κυβερνητικών στελεχών, οι οποίες πετιούνται στο πηγάδι, ενώ θα έπρεπε να διερευνώνται, γιατί είναι δικογραφίες που διαβιβάζονται από τη Δικαιοσύνη.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Βεβαίως.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Εγώ ξεκίνησα αυτή τη διαδικασία στις αρχές του Αυγούστου του ’15. Είχε προηγηθεί η προεργασία και εισήχθη ως θέμα στην Επιτροπή Κανονισμού στις αρχές του Αυγούστου. Η Κυβέρνηση προχώρησε σε διάλυση της Βουλής αντισυνταγματική, και εντεύθεν, αυτό το θέμα, από τη συγκρότηση της νέας Βουλής, ουδέποτε ξανάνοιξε. Κι όχι απλώς δεν ξανάνοιξε αλλά και η Εξεταστική των πραγμάτων Επιτροπή που είχε συγκροτηθεί για το Μνημόνιο, για τις ευθύνες σχετικά με την υπαγωγή της χώρας στο καθεστώς των Μνημονίων - όπου συμπεριλαμβάνονται ξεκάθαρα και ποινικές ευθύνες και ευθύνες σχετικές με διαπλοκή εξουσιών - και αυτή η Επιτροπή διεκόπη βιαίως από την διάλυση της Βουλής και ουδέποτε επανασυστάθηκε. 
Επομένως, δεν υπάρχει καμμία αμφιβολία ότι εδώ έχουν ροκανισθεί οι μήνες και ο χρόνος σε μια αποστολή συγκάλυψης. Εγώ δεν έχω πια καμμία αυταπάτη σε σχέση με το γιατί δεν ήθελαν κάποιοι οποιαδήποτε δική μου εμπλοκή στο Υπουργείο Δικαιοσύνης: γιατί αυτό θα σήμαινε κατάργηση και όλων των φωτογραφικών τροπολογιών της νύχτας που συγκάλυπταν ευθύνες για υποθέσεις διαφθοράς, για εξοπλιστικά, για μείζονος σημασίας εγκλήματα του «λευκού κολάρου», της οικονομικής εγκληματικότητας.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Όλα αυτά τα εξηγήσατε, δώσατε και στον κύριο Παπαχελά πρόσφατα, σε μία ενδιαφέρουσα συνέντευξη, απαντήσεις. Η επόμενη ερώτηση είναι για τις περίφημες ντροπολογίες, όχι τροπολογίες. Πώς το προσεγγίζετε αυτό εσείς;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, κάθε φορά – το θυμάμαι έτσι πολύ χαρακτηριστικά – κάθε φορά παρέμενα σχεδόν μόνη μου στην αίθουσα του Κοινοβουλίου, περιμένοντας σε ποια ανύποπτη στιγμή θα προσγειωθεί στην αίθουσα της Ολομέλειας μια εκπρόθεσμη τροπολογία, άλλοτε υπουργική, άλλοτε βουλευτική που γινόταν δεκτή από τους Υπουργούς, και με την οποία συγκαλύπτονταν και, ουσιαστικά, αμνηστεύονταν ποινικές ευθύνες για εγκλήματα σε βάρος του Δημοσίου. Είχα φτιάξει και είχα επιμεληθεί και μιας Μαύρης Βίβλου της Ντροπής, έτσι την είχαμε ονομάσει, όπου ουσιαστικά ανθολογούνταν όλες αυτές οι σκανδαλώδεις ρυθμίσεις. Αυτές τις σκανδαλώδεις ρυθμίσεις έπρεπε με την ανάληψη της ευθύνης διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και πάντως σίγουρα μέχρι σήμερα..

Γιώργος Στεργιόπουλος: Δηλαδή λέτε ότι στη Βουλή λειτουργούσε «βιομηχανία κουκουλώματος»;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Είναι σαφές. Η Βουλή λειτουργούσε ως «πλυντήριο σκανδάλων» και ως νεκροταφείο ποινικών δικογραφιών. Και μάλιστα, στην εναρκτήρια ομιλία μου, μετά την εκλογή μου ως Προέδρου της Βουλής, είπα ότι αυτό το καθεστώς θα σταματήσει και αυτό ήταν που είχε ενοχλήσει κατάφωρα, φυσικά, όλα τα κόμματα που είδαν τους εαυτούς τους να αντικατοπτρίζονται σε αυτήν την περιγραφή.
Ωστόσο, πρέπει να πω ότι σήμερα αποδεικνύεται ότι στην ίδια λειτουργία των ντροπολογιών της τελευταίας στιγμής καταφεύγει και αυτή η Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση Τσίπρα. Δεν μου αρέσει να την ονομάζω «Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ» γιατί δεν θεωρώ ότι έχει καμμία σχέση με ό,τι υπήρξε ο ΣΥΡΙΖΑ μέχρι το καλοκαίρι του ’15. Όχι μόνον, λοιπόν, καταφεύγουν στις ίδιες μεθόδους αλλά και δεν έχουν καταργήσει την παραμικρή από εκείνες τις ντροπολογίες, από εκείνες τις διατάξεις της ντροπής με τις οποίες αμνηστεύονταν και παρεχόταν ασυλία σε επίορκους κυβερνητικούς λειτουργούς, επίορκους τραπεζικούς υπαλλήλους και συνολικά ελεγκτέα ποινικά πρόσωπα.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Μάλιστα. Είστε απολύτως σαφής. Θέλω να ανοίξουμε και την κουβέντα για το τραπεζικό σύστημα διότι, προσωπικά, θεωρώ ότι συνδέεται και με τα της Δικαιοσύνης και με τα της διαφθοράς και θα ήθελα την άποψή σας γι’ αυτό.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κοιτάξτε να δείτε, η εμπλοκή τραπεζιτών και συνολικά του τραπεζικού συστήματος σε ένα σύστημα από τη μία πλευρά υπόθαλψης ή και πρόκλησης και συμμετοχής σε αξιόποινες πράξεις σε βάρος του Δημοσίου και από την άλλη πλευρά στήριξης μιας πολιτικής, της μνημονιακής πολιτικής, που είναι μια ανάλγητη πολιτική σε βάρος της κοινωνίας, είναι σαφής. Το ζήτημα είναι ότι σε σχέση με τη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος κι επειδή μου κάνει εντύπωση, αν θέλετε, μια όψιμη ξιφουλκία φερ’ ειπείν για τον κύριο Βγενόπουλο: με συγχωρείτε πάρα πολύ αλλά η Βουλή θα έπρεπε να έχει διερευνήσει εις βάθος τις ευθύνες τραπεζιτών για την κατακρήμνιση της κυπριακής οικονομίας. Είναι σκάνδαλο ότι και διαλύθηκε η Βουλή και ουσιαστικά εμποδίζεται η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους από το να λειτουργήσει ως Επιτροπή της Βουλής. Θα λειτουργήσει φυσικά ως Σωματείο γιατί τη μετατρέψαμε σε σωματείο. Είναι σκάνδαλο, όμως, να μην διερευνάται από ελληνικής πλευράς η εμπλοκή του κυρίου Βγενόπουλου, η εμπλοκή της Λαϊκής Τράπεζας στην ανάληψη, στην μεταβίβαση ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου στις τράπεζες αυτές, που οδήγησε και στην κατακρήμνιση του κυπριακού τραπεζικού συστήματος. Όπως είναι σκάνδαλο να μην διερευνώνται οι ευθύνες προσώπων όπως ο κύριος Προβόπουλος, ο κύριος Στουρνάρας για την φοβερή υπόθεση της Αγροτικής. Είναι σκάνδαλο να μη διερευνάται το γεγονός ότι, τελικώς, και πάλι με τροπολογίες της ντροπής της τελευταίας στιγμής κάποιοι ωφελήθηκαν και από την τραπεζική καταστροφή στην Κύπρο. Είναι σκάνδαλο κάποιοι να μην, κάποιοι ουσιαστικά να απολαμβάνουν τέτοιας προστασίας ώστε να αισθάνονται ότι είναι υπεράνω οποιουδήποτε ελέγχου.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Θέλω να μου δώσετε τη ευκαιρία να… να κάνω ένα μικρό διαφημιστικό διάλειμμα. Σε λίγο και πάλι εδώ να συνεχίσουμε αυτή την ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Πάμε σε ένα μικρό διαφημιστικό διάλειμμα και σε λίγο και πάλι εδώ μαζί με την πρώην Πρόεδρο της Βουλής, την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου για την συνέχιση της ενδιαφέρουσας κουβέντας που έχει και με τη συζήτηση που θα ξεκινήσει σε λίγες ώρες στη Βουλή για τη Δικαιοσύνη και τη Διαφθορά.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Επιστρέψαμε για το τελευταίο μέρος της εκπομπής και θα επιστρέψουμε και στην κουβέντα με την πρώην Πρόεδρο της Βουλής, την κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την οποία συζητούσαμε. Και αφήσαμε στο τέλος τα όσα διαδραματίζονται το τελευταίο χρονικό διάστημα στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα και πιθανότατα θα έχουν σχέση και με την απογευματινή και βραδινή κουβέντα στη Βουλή. Κυρία Κωνσταντοπούλου, το επόμενο ερώτημα, αν έχετε ολοκληρώσει σε σχέση με το τραπεζικό σύστημα, γιατί σας διέκοψα για τις διαφημίσεις, ήταν αυτή η περίφημη ιστορία με τις γερμανικές αποζημιώσεις και τις διεκδικήσεις, διότι κατά την διάρκεια της θητείας σας στην Βουλή, στην θέση της Προέδρου, είχατε αναλάβει σημαντικές δράσεις. Έχω την εντύπωση, μπορεί να κάνω και λάθος βέβαια, ότι το θέμα αυτό έχει ατονήσει λίγο.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, έχω την πεποίθηση ότι αυτό το θέμα είναι ανάμεσα στα θέματα, που έχουν ξεπουληθεί και προδοθεί από αυτήν την Κυβέρνηση, διότι υπάρχει ένα πόρισμα της αρμόδιας Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, από τις αρχές του ’15, που αποτιμά τις αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου σε ύψος μεταξύ 278 και 340 δισεκατομμυρίων ευρώ. Δεν υπάρχει κανένας λόγος αυτό το πόρισμα να μην αξιοποιείται από την σημερινή Κυβέρνηση και έχω την αίσθηση ότι ουσιαστικά το γεγονός ότι δεν διεκδικείται το παραμικρό ποσό μέχρι σήμερα, αλλά και ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης δεν υπογράφει καν για την εκτέλεση μιας αμετάκλητης απόφασης της Δικαιοσύνης, αμετάκλητης από το έτος 2000, για τα θύματα του Διστόμου, αυτό αποτελεί μια παρεμπόδιση της Δικαιοσύνης.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Εδώ οφείλουμε να ομολογήσουμε, όμως, ότι και οι προηγούμενοι Υπουργοί Δικαιοσύνης δεν υπέγραφαν.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Δεν με ενδιαφέρει καθόλου, κύριε Στεργιόπουλε, τι έκαναν οι προηγούμενοι. Εγώ ξέρω ότι, ως υπεύθυνη για τα θέματα αυτά, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν στην Αξιωματική Αντιπολίτευση, είχα δεσμευθεί ότι ο Υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ θα υπέγραφε. Και ξέρω, επίσης, ότι ο κύριος Παρασκευόπουλος στις προγραμματικές δηλώσεις της Κυβέρνησης στις αρχές του 2015 είχε πει ότι θα υπέγραφε. Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος και δεν έχει υπογράψει. Εγώ αυτό το λέω ευθέως διαπλοκή, διότι δεν μπορεί να ανατρέπονται τέτοιου είδους δεσμεύσεις, ιστορικής σημασίας, και τόσο σημαντικής ιστορικής και εθνικής αναφοράς, δεν μπορεί να γυρνάνε ανάποδα, επειδή κάποιοι ξαφνικά γίνανε φίλοι με την Μέρκελ και τον Σόιμπλε. Δεν μπορεί να μην διεκδικεί η χώρα αποζημίωση από γερμανικές εταιρίες, όπως είναι η SIEMENS, όπως είναι οι εταιρίες των υποβρυχίων, η ThyssenKrupp, η HDV, για ξεκάθαρη ζημία σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου. Δεν μπορεί να μην ενεργοποιείται καμμία διαδικασία ανάκτησης περιουσιακών στοιχείων, για λογαριασμό του Ελληνικού Δημοσίου, σαν να αποτελεί αυτό δήθεν ‘’ύβρι’’, δηλαδή, η άσκηση των αξιώσεων της χώρας, που έχουν την υποχρέωση οι κυβερνητικοί της επιτελείς και ο Υπουργός Οικονομικών να ασκήσουν αυτές τις αξιώσεις. Δεν μπορεί να παραπετιούνται στις ελληνικές καλένδες, επειδή κάποιοι νομίζουν ότι έτσι γίνεται η διαπραγμάτευση, με το να σε χτυπάει στην πλάτη η Μέρκελ και να ξεκαρδίζεσαι στα γέλια την ώρα που αποφασίζεις μια καταστροφική συμφωνία και για τον Ελληνικό λαό και για τους πρόσφυγες, ή να λέει ο κύριος Σόιμπλε ότι τώρα σε εμπιστεύεται. Βέβαια, όταν αποδέχεσαι να μην ασκήσεις αξιώσεις του Ελληνικού Δημοσίου είτε για διεθνή εγκλήματα, όπως είναι τα εγκλήματα του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, είτε για εγκλήματα διαφθοράς, όπως είναι όλες αυτές οι υποθέσεις, προφανώς και αυτοί οι οποίοι λειτουργούν ως δυνάστες της χώρας εκδηλώνουν την εμπιστοσύνη τους στον κύριο Τσίπρα που είναι ο άξιος εκπρόσωπός τους.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Πιστεύετε ότι υπάρχει περιθώριο από ‘δω και πέρα, με την στρατηγική που ακολουθούμε, για την διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, πιστεύω ότι είναι απολύτως εμπεδωμένες αυτές οι αξιώσεις, είναι πραγματικά εγκληματικό να μην διεκδικούνται και, ξαναλέω, θεωρώ ότι είναι αποτέλεσμα μιας ανίερης συμφωνίας, που έχει γίνει μεταξύ της Κυβέρνησης και της Γερμανικής Κυβέρνησης. Αντίστοιχη ανίερη συμφωνία θεωρώ βέβαιον ότι έχει γίνει και για την υπόθεση της SIEMENS. Και το λέω έχοντας υπ’ όψιν μου και το γεγονός ότι γύρω στην Άνοιξη του ’15, ο κύριος Τσίπρας, σε σύσκεψη που έγινε επ’ αυτού του ζητήματος, δήλωσε ότι η κυρία Μέρκελ τού ζήτησε να υπάρξει διαπραγμάτευση. Ο κύριος Τσίπρας, εξ όσων γνωρίζω, ουδέποτε όρισε πρόσωπα που τού προτάθηκαν, και εγώ του πρότεινα πρόσωπα που είχαν τη γνώση και την ικανότητα να μπουν σε μια τέτοια διαδικασία. Μέχρι σήμερα, η υπόθεση SIEMENS παραμένει θαμμένη και ερμητικά κλειστή, και όχι μόνον αυτό, αλλά τελικά ξεπλένονται και οι συμμέτοχοι σε ένα τόσο μεγάλο σκάνδαλο. Θεωρώ, λοιπόν, ότι αυτό που λείπει, και από αυτήν την Κυβέρνηση, είναι η πολιτική βούληση μιας πραγματικής σύγκρουσης με την διαπλοκή, με ό,τι αυτό σημαίνει, και σύγκρουσης με όλους τους παραστάτες και συμπαραστάτες της διαπλοκής. Και λείπει, φυσικά, και μία αίσθηση του τι σημαίνει Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, κύριε Στεργιόπουλε. Διότι, δεν μπορεί, στην πραγματικότητα, να παρατηρούμε μία κυβερνητική λειτουργία, η οποία με τρόπο ανερυθρίαστο διεκδικεί να καταργήσει την Δικαιοσύνη. Να καταργήσει την Δικαιοσύνη, η οποία βγάζει αποφάσεις, που αναιρούν μνημονιακές ρυθμίσεις. Και η Κυβέρνηση αυτή, όπως και οι προηγούμενες, μαζί με τους δανειστές, συνομολογεί την παράκαμψη των δικαστικών αποφάσεων. Προχωρά σε ρυθμίσεις, οι οποίες παραβιάζουν ευθέως την δικαστική προστασία. Υιοθέτησε ρυθμίσεις, με τις οποίες παραδίδει την περιουσία των πολιτών στις Τράπεζες και στο τραπεζικό σύστημα. Είναι ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας, που ψηφίστηκε ως προαπαιτούμενο, τον περασμένο Ιούλιο, στις 22 Ιουλίου 2015.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ένα από τα ζητήματα, τα οποία θα ήθελα να κουβεντιάσουμε έτσι σε μια ξεχωριστή εκπομπή, γιατί το γνωρίζετε και πάρα πάρα πολύ καλά το θέμα. Και να τονίσουμε εδώ ότι οι δικηγόροι βρίσκονται, οι δικηγόροι όλης της χώρας έτσι, βρίσκονται σε συνεχή αποχή εδώ και δυόμιση – τρεις μήνες.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Και περισσότερο.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Και περισσότερο.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Και περισσότερο από τρεις μήνες. Κοιτάξτε, οι δικηγόροι κάνουν αυτό που οφείλουν και είναι αυτονόητο, προκειμένου να υπερασπιστούν την κοινωνία και όταν οι δικηγόροι με αυτόν τον τρόπο ενεργούν, λειτουργούν ουσιαστικά τιμώντας τον όρκο τους.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Προστατεύουν και τους πολίτες. Σωστά;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ο δικηγόρος είναι πάνω απ’ όλα υπερασπιστής και πάνω απ’ όλα παραστάτης του πολίτη. Και έτσι, λοιπόν, πραγματοποιείται και αυτή η αποχή, η οποία δεν είναι, φυσικά, αν θέλετε συμφέρουσα οικονομικά για τους δικηγόρους, καταστρέφονται. Όμως, έχουν την αίσθηση της ιεραρχίας των αξιών, έχουν την αίσθηση του σημαντικού και αντιλαμβάνονται ότι την ώρα που κατακρημνίζεται και η Δημοκρατία και η Δικαιοσύνη, υπάρχει μία υποχρέωση διεκδίκησης και προστασίας της κοινωνίας και των πολιτών. 

Γιώργος Στεργιόπουλος: Διαφορετικά θα ήταν σε εφαρμογή λέω στα ελληνικά δικαστήρια όλες αυτές οι αποφάσεις και ο Κώδικας Πολιτικής Δικονομίας. Σωστά;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Έτσι είναι. Και, δυστυχώς, πρέπει να πούμε ότι εδώ αυτό το οποίο με τρόπο ανερυθρίαστο δρομολογείται και διατυμπανίζεται από πλευράς των εκπροσώπων αυτού του καθεστώτος της μνημονιακής, της νεομνημονιακής, αν θέλετε, διακυβέρνησης, είναι ότι δεν έχει σημασία η Δικαιοσύνη, ότι την καθυποτάσσουμε, δεν σεβόμαστε ούτε την ανεξαρτησία της και παρεμβαίνουμε στο έργο της.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ωστόσο, παρατηρούμε και καταγράφουμε και δημοσιογραφικά, και αποδεικνύεται στην συνέχεια, να γίνονται παρεμβάσεις στη λειτουργία της.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κοιτάξτε, εδώ γίνονται παρεμβάσεις εξόφθαλμες. Δηλαδή, αυτοπρόσωπη παρουσία του Υπουργού Δικαιοσύνης, μαζί με τον Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης για να καταθέσει μήνυση ο ίδιος στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Ευθεία παρέμβαση στην Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Διατυπώσεις του ίδιου του Υπουργού της Δικαιοσύνης ότι θα πρέπει να υιοθετήσουν συγκεκριμένη ερμηνεία οι δικαστές έγινε πριν από ένα μήνα, στην Γενική Συνέλευση των Διοικητικών Δικαστών, όπου ο κύριος Παρασκευόπουλος επιχείρησε να περάσει γραμμή στους Διοικητικούς Δικαστές και στους Δικαστές του Συμβουλίου της Επικρατείας, σε σχέση με την υπόθεση της κατάργησης των Ανεξάρτητων Αρχών και της κατάργησης του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης. Γιατί, σας θυμίζω ότι η Κυβέρνηση, που δήθεν θα συγκρουστεί με την διαπλοκή, απλώς διεκδικεί να είναι ο νέος πόλος της διαπλοκής και να φτιάξει και μία διαπλοκή με την δική της, αν θέλετε, έγκριση ή συμμετοχή. Κατήργησε την Ανεξάρτητη Αρχή, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, καταργώντας τις θητείες των εν ενεργεία μελών της Αρχής. Τώρα θέλει να δώσει ο ίδιος ο κύριος Παππάς τις τηλεοπτικές άδειες. Αποκαλύπτεται το όζον παρασκήνιο των συνεννοήσεων με δημοσιογράφους, με αντάλλαγμα δημόσιο χρήμα, όπως η υπόθεση της Ε.Υ.Δ.Α.Π., που θα μού επιτρέψετε να πω ότι θα έπρεπε να κρύβεται η Κυβέρνηση, σε σχέση με το περιεχόμενο των αποκαλύψεων της υπόθεσης αυτής. 
Και την ίδια στιγμή και ο Πρόεδρος της Βουλής, ο κύριος Βούτσης, με δημόσιες τοποθετήσεις του, υπαινίσσεται ότι η Δικαιοσύνη πρέπει να πάρει μία «ρεαλιστική απόφαση, αντιλαμβανόμενη την συγκυρία». Δηλαδή, προσπαθεί να υπαγορεύσει και ο κύριος Βούτσης, ως Πρόεδρος της Βουλής, συγκεκριμένη απόφαση στην Δικαιοσύνη για να ευνοήσει την Κυβέρνηση. Και να ευνοήσει την Κυβέρνηση σε σχέση με τι; Σε σχέση με ένα ζήτημα, το οποίο αφορά το επίκεντρο της διαπλοκής, όπως την έχουμε γνωρίσει στην χώρα. Αυτό του οποίου, δυστυχώς, είμαστε μάρτυρες είναι μία πραγματικά ξετσίπωτη προσπάθεια από πλευράς του κυρίου Παππά και του κυρίου Τσίπρα να καταστούν οι ίδιοι, να καταστήσουν εαυτούς, ρυθμιστές σε ένα πεδίο, που δεν ανήκει στην δική τους αρμοδιότητα, αλλά θωρακίζεται από τις διατάξεις για τις Ανεξάρτητες Αρχές, και σε ένα πεδίο που είναι πάρα πολύ ευαίσθητο. Και θα μού συγχωρήσετε τον έντονο τρόπο με τον οποίο εκφράζομαι, κύριε Στεργιόπουλε, αλλά ξέρετε είναι τρομακτικό να περνάς ατελείωτες ώρες συγκρουόμενος, συγκρουόμενη εγώ προσωπικά με όλες τις εκφάνσεις της διαπλοκής, ατελείωτες ώρες στις υποθέσεις διαλεύκανσης, στις κλειστές εξεταστικές επιτροπές, πληρώνοντας το τίμημα για αυτό, διότι, φυσικά, σύμπασα η διαπλοκή και οι εκπρόσωποί της μού επετίθεντο και μού επιτίθενται, και την ίδια ώρα να ανακαλύπτεις, εκ των υστέρων, ότι την ώρα που εσύ συγκρουόσουν στο όνομα μιας συλλογικότητας, ο κύριος σημερινός Πρωθυπουργός έκανε εσπρέσο σε μυστικές συναντήσεις σε εκδότες. Αυτές είναι αποκαλύψεις, οι οποίες αποτελούν μία γροθιά στο στομάχι, και θα έπρεπε να έχουν οδηγήσει σε άλλες πολιτικές εξελίξεις. Και λυπάμαι που το λέω, αλλά η εντύπωση που δίδεται είναι ότι κάποιοι περιμένουν με μία, αν θέλετε, κουτοπόνηρη θεώρηση και υπολογισμό των πραγμάτων, μήπως και τυχόν ευνοηθούν από τη νέα διαπλοκή. Και αυτό νομίζω μόνο αλγεινές εντυπώσεις μπορεί να προκαλέσει στους πολίτες, οι οποίοι καταλαβαίνουν πάρα πολύ καλά τι συμβαίνει και δεν τρώνε κουτόχορτο. Ούτε θα πιστέψουν, φυσικά, ότι σήμερα ξύπνησε ο κύριος Πρωθυπουργός και οι Υπουργοί του και αποφάσισαν να συγκρουσθούν με την διαπλοκή, με την οποία δεν έχουν συγκρουσθεί όλον αυτόν τον καιρό και αυτό είναι δήθεν τυχαίο, γιατί το ασφαλιστικό ζήτημα και η συμφωνία για το προσφυγικό, που θα κατατεθεί αύριο, δεν έχουν καμμία απολύτως σχέση και συνάφεια με αυτά τα ζητήματα. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχει Αντιπολίτευση, διότι σύσσωμη η αντιπολίτευση, και η Αξιωματική και η Ελάσσων, είναι βαθιά βουτηγμένη και στην διαφθορά και στην διαπλοκή, μέσα από τις κυβερνητικές θητείες, που έχουν καταγραφεί και, επομένως, θα παρακολουθήσουμε απόψε μία πραγματική απόπειρα, αφ’ ενός αντιπερισπασμού και αποπροσανατολισμού από όλες τις πλευρές, από την άλλη συγκάλυψης των πραγματικών και ουσιαστικών ζητημάτων.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Εγώ θα ήθελα, επειδή πλησιάζουμε στο τέλος, να σας ρωτήσω ποια είναι η δική σας προσωπική άποψη, για το πώς μπορούν να γίνουν απλά πράγματα, αν και ποτέ αυτά τα ζητήματα δεν είναι απλά, το αντιλαμβάνομαι, στο να βελτιωθεί η Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Και αν σήμερα είχατε τη δυνατότητα να λάβετε τον λόγο στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, με την ιδιότητα ενός βουλευτή, ενός απλού βουλευτή, τι θα επιλέγατε να προτάξετε σε αυτήν την κουβέντα;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Καταρχάς, όπως ξέρετε, στις προ ημερησίας διατάξεως συζητήσεις δεν μιλούν οι απλοί βουλευτές.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ναι, ναι, υποθετικό ήταν το ερώτημα και απομονώστε την κουβέντα την σημερινή στην Βουλή, αν είχατε την δυνατότητα να προτάξετε ουσιαστικά.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κύριε Στεργιόπουλε, το ξέρω ότι το ερώτημα ήταν ρητορικό, αλλά μού επιτρέπει να κάνω την παρατήρηση ότι δεν θεωρώ τυχαίο ότι επιλέχθηκε αυτός ο τόσο περιορισμένος τρόπος συζήτησης. Γιατί το να μιλήσουν μόνο οι πολιτικοί αρχηγοί αποκλείει και όλους αυτούς, που θα μπορούσαν να πάρουν τον λόγο και να πούνε ουσιαστικά πράγματα, και στην πραγματικότητα περιχαρακώνει την συζήτηση για την Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, αλλά και για την αποτελεσματικότητα για την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής. Κοιτάξτε, εγώ δεν θα σας πω τι θα έκανα, θα σας πω τι είχα εκπονήσει ως πρόγραμμα για να υλοποιηθεί, τι ξεκίνησε να υλοποιείται από πλευράς της Βουλής, γιατί φυσικά δεν είχα καμμία αρμοδιότητα κυβερνητική, αλλά σε ό,τι μού αναλογούσε στην Βουλή δρομολογήθηκαν πράγματα, και τι δεν έχει γίνει. Νόμος περί ευθύνης Υπουργών, υπάρχουν δυνατότητες ακόμη και σε αυτά τα στενά περιθώρια του Συντάγματος, υπάρχουν δυνατότητες λογοδοσίας, έπρεπε να έχουν αξιοποιηθεί, έπρεπε να έχει δημιουργηθεί η Επιτροπή, την οποία είχα προτείνει, για την επεξεργασία των ποινικών δικογραφιών κατά κυβερνητικών προσώπων. Επιτροπή ελέγχου, δηλαδή, διαβιβασθεισών στην Βουλή ποινικών δικογραφιών, ενίσχυση του ρόλου της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, με έμφαση στην λειτουργία των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης, στην προστασία του απορρήτου των επικοινωνιών, στον έλεγχο της διαφθοράς και της διαπλοκής και στον ουσιαστικό έλεγχο των διοριζόμενων σε νευραλγικές θέσεις προσώπων και σε διαδικασίες ουσιαστικής ενημέρωσης και απολογισμού στο πεδίο των Ανεξάρτητων Αρχών και την λειτουργία του τραπεζικού συστήματος. Αυτές είναι προτάσεις που προϋπήρχαν, που είχαμε επεξεργασθεί από το ’14, κύριε Στεργιόπουλε, και σήμερα έχουμε ένα όργιο διορισμών «ημετέρων», ανεξέλεγκτων διορισμών, και μία Βουλή και μία Επιτροπή που λειτουργεί διακοσμητικά και που αρνείται και να συνεδριάσει για τα θέματα αυτά. Κοινοβουλευτική Επιτροπή για την παρακολούθηση των ενεργειών και των δράσεων στον τομέα της πάταξης της μεγάλης κλίμακας οικονομικής εγκληματικότητας και φοροδιαφυγής και αξιοποίηση των εργαλείων ανάκτησης περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου. Αυτό σημαίνει αγωγές. Αγωγή κατά της SIEMENS, αγωγή κατά της HDW, της ThyssenKrupp, αγωγή κατά της εταιρίας του κυρίου Σάφα. Βεβαίως, ο κύριος Τσίπρας επέλεξε ως Γενικό Γραμματέα της πρώτης Κυβέρνησης, και ήταν ένα από τα πρώτα σοκ, τον κύριο Σαγιά, ο οποίος έχει διατελέσει σύμβουλος του κυρίου Σάφα. Συνεπώς, αντιλαμβάνεσθε ότι προκύπτουν και ανακύπτουν συγκρούσεις συμφερόντων, οι οποίες ακυρώνουν αυτά τα οποία θα έπρεπε να έχουν γίνει. 
Έπρεπε να υπάρχει ελεγκτική διαδικασία για τα κυβερνητικά πεπραγμένα, έπρεπε να υπάρχει γενίκευση του πόθεν έσχες, έπρεπε να υπάρχει ενίσχυση και όχι υπονόμευση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης. 
Εμείς μιλούσαμε για περιορισμό της παρέμβασης της εκτελεστικής εξουσίας κι εδώ υπάρχει μία αποχαλίνωση της παρέμβασης της εκτελεστικής εξουσίας στη δικαστική. 
Υπάρχει, επίσης το ζήτημα της ισονομίας, κύριε Στεργιόπουλε. Δεν μπορεί ένας απλός πολίτης να πηγαίνει ακόμη και στην φυλακή για πάρα πολύ μικρές οφειλές, που οφείλονται στην επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης, λόγω των μνημονίων, και όλοι οι μεγαλοκαρχαρίες να «σουλατσέρνουν» αμέριμνοι και υπό την προστασία αυτού του συστήματος. Αυτά είναι κάποια από τα πάρα πολλά, πάρα πολλές προτάσεις που είχα τότε εκπονήσει, ως υπεύθυνη για αυτά τα θέματα και που κάποιοι ήξεραν ότι θα τα εφάρμοζα, αν είχα την αρμοδιότητα.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Κρατήστε το αυτό, θα επανέλθω, το ότι θα το εφαρμόζατε. Εγώ θέλω να πω μόνο έτσι για τους τύπους, ‘’κλέβοντας’’ λίγο από την ιδιότητά σας, ως πρώην Πρόεδρος της Βουλής, ότι στην σημερινή διαδικασία ο Πρωθυπουργός στην πρωτολογία του μπορεί να μιλήσει 25 λεπτά, ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης 20, οι Πρόεδροι των Κοινοβουλευτικών Ομάδων 20 επίσης, οι Υπουργοί 10, σωστά είπε η κυρία Κωνσταντοπούλου, μόνο οι Υπουργοί, στην δευτερολογία ο Πρωθυπουργός 15, οι Πρόεδροι 10, οι Υπουργοί 10, ενώ έχει δικαίωμα τριτολογίας ο Πρωθυπουργός για 5 λεπτά. Τα είπα καλά;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Τα είπατε πολύ καλά.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Τα είπα καλά. Θέλω να μείνω μόνο σε αυτό.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Είδατε ότι δεν μπορεί να μιλήσει κανείς άλλος…

Γιώργος Στεργιόπουλος: Σωστά. Θέλω να μείνω μόνο σε αυτό και να κλείσουμε με αυτό κυρία Κωνσταντοπούλου. Στο τέλος, επειδή σας έχω ακούσει να απαντάτε πάρα πολλές φορές, επειδή θέλατε το Υπουργείο Δικαιοσύνης, έχετε περιγράψει και όσα διημείφθησαν μεταξύ εσάς και του Πρωθυπουργού.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Δεν είναι ότι «το ήθελα», κύριε Στεργιόπουλε.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Ναι, ναι. Όχι, είχατε εργαστεί πάνω στο κομμάτι. Δεν είναι μόνο το «θέλω». Είναι ότι είχατε εργαστεί, το έχετε εξηγήσει, μη μείνουμε εκεί. Εγώ θα ήθελα να μού πείτε εάν θα αλλάζατε, κατόπιν εορτής, το Υπουργείο Δικαιοσύνης με την Προεδρία της Βουλής.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κοιτάξτε, αυτά δεν είναι λάφυρα για να πεις αλλάζω το ένα ή αλλάζω το άλλο.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Όχι, μιλάω με την αίσθηση της προσφοράς, δεν μιλάω για λάφυρο.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Έχω την αίσθηση ότι μού δόθηκε η δυνατότητα πραγματικά να προσφέρω από την θέση της Προέδρου της Βουλής και δεν έχω κάποια τέτοια, αν θέλετε, γεύση, επίγευση από αυτήν την θητεία. Θεωρώ ότι ήταν μια ευκαιρία και ο λαός να πάρει μίαν άλλη εικόνα, ενός άλλου υποδείγματος, λειτουργίας των θεσμών. Και η Βουλή να αναβαθμισθεί και να ανοίξει στην κοινωνία και υποθέσεις να ανοίξουν, που αλλιώς δεν θα άνοιγαν, και αποδεικνύεται ότι δεν θα άνοιγαν. Και το χρέος να διερευνηθεί, που δεν θα διερευνάτο. Είναι ξεκάθαρο πια νομίζω και αποδεδειγμένο ότι δεν υπήρχε περίπτωση άλλος να ανοίξει αυτό το θέμα, ούτε υπήρχε περίπτωση να γίνουν όλες αυτές οι συγκρούσεις και όλες αυτές οι παρεμβάσεις, οι οποίες ‘’έσπασαν αυγά’’, κατά το κοινώς λεγόμενο, αλλά υπηρέτησαν την αξίωση των πολιτών και στην πραγματικότητα υλοποίησαν τις δεσμεύσεις μας. 
Θέλω να σας πω ότι ένα από τα πιο δυσάρεστα πράγματα, που συνέβησαν όταν εισήχθη το Μνημόνιο και τα προαπαιτούμενα, δηλαδή από τις 15 Ιουλίου και μετά, ήταν ότι παρακολουθούσες την άνευ όρων παράδοση σε όλα εκείνα τα συστήματα και τα κατεστημένα, με τα οποία θα συγκρουόμασταν. Στις 15 Ιουλίου 2015, στην πραγματικότητα η Κυβέρνηση δεν πέρασε μόνο τη «συμφωνία», τη λεγόμενη, δηλαδή το αποτέλεσμα του πραξικοπήματος, αλλά πέρασε και μια σειρά από φωτογραφικές ρυθμίσεις, που εξυπηρετούσαν τον ποινικώς ελεγχόμενο επικεφαλής της ΕΛ.ΣΤΑΤ, τον κύριο Γεωργίου, ο οποίος ελέγχεται για την υπόθεση της αλλοίωσης των στοιχείων της ΕΛ.ΣΤΑΤ. Στην περίπτωση δε του Μνημονίου υπήρξε φωτογραφική εξαίρεση από τις συνταξιοδοτικές ρυθμίσεις των συνταξιούχων της Τράπεζας της Ελλάδος, την ίδια ώρα που Εισηγητής από πλευράς του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ένας συνταξιούχος της Τράπεζας της Ελλάδος, ο κύριος Μπαλαούρας. Αυτά είναι πάρα πολύ οχληρά δείγματα.

Γιώργος Στεργιόπουλος: Κυρία Κωνσταντοπούλου θέλω να σας ευχαριστήσω. Θέλω να σας ευχαριστήσω πάρα πάρα πολύ, για την χρήσιμη αυτή κουβέντα που είχαμε και νομίζω ότι μπορούμε να το κάνουμε συχνότερα, για να καταλαβαίνουν και οι πολίτες και να ακούνε και άλλες απόψεις, όχι συνεχώς τις ίδιες. Σας ευχαριστώ.
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό για Δικαιοσύνη, Διαφθορά, Διαπλοκή

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ανοιχτή επιστολή στον Πρωθυπουργό για Δικαιοσύνη, Διαφθορά, Διαπλοκή

Τετάρτη, 30/03/2016 - 13:02
Ανοιχτή επιστολή της Ζωής Κωνσταντοπούλου στον κ. Τσίπρα, Πρωθυπουργό της χώρας, εν όψει της αποψινής συζήτησης για τη Δικαιοσύνη, τη Διαφθορά και τη Διαπλοκή

Κύριε Πρωθυπουργέ,

Μπορεί να έχετε επιτύχει να κυβερνάτε χωρίς κοινοβουλευτική αντιπολίτευση,  έχοντας εκκαθαρίσει από τη Βουλή εκείνους και εκείνες που θα στέκονταν πραγματικό εμπόδιο στην υλοποίηση του 3ου Μνημονίου και θα αντιστέκονταν με σκοπό την ανατροπή του, όπως άλλωστε έπραξαν από το καλοκαίρι.

Μπορεί να έχετε επίσης επιτύχει να συγκροτήσετε νέες ανίερες συμμαχίες που σας καθιστούν αρχιερέα (ή «Πατριάρχη», αν προτιμάτε) της νέας διαπλοκής

Μπορεί να έχετε επιτύχει να σας «εμπιστεύονται» η κυρία Μέρκελ και ο κ. Σόιμπλε, αφού εμποδίζετε την εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων ακόμη και για τις γερμανικές οφειλές

Μπορεί να ξεκαρδίζονται μαζί σας στα γέλια ο κ. Γιουνκέρ και ο κ. Ολάντ, την ώρα που συνυπογράφετε τις πιο απάνθρωπες πολιτικές σε βάρος των ελλήνων πολιτών και σε βάρος δύσμοιρων και ανυπεράσπιστων προσφύγων, ενώ δεν διεκδικείτε ούτε τα στοιχειώδη για το λαό, τη χώρα, τις εγγυήσεις του κοινωνικού κράτους δικαίου, την κοινωνική δικαιοσύνη

Μπορεί να έχετε επιτύχει να μιλάτε στη Βουλή «μεταξύ κατεργαρέων» για τις υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής, αλλά και παρεμβάσεων στην Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης

Μπορεί να έχετε καταφέρει να πλήξετε όχι μόνο την Ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης, αλλά την ίδια την Ανεξαρτησία της Ελλάδας, της Κυβέρνησης και της Βουλής

Μπορεί να έχετε τοποθετήσει στο τιμόνι του Υπουργείου Δικαιοσύνης έναν άνθρωπο που δεν δίστασε να υπογράψει τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, τον ίδιο ακριβώς νόμο που είχε επικρίνει και στηλιτεύσει, έναν άνθρωπο που κάνει αυτοπροσώπως μηνύσεις στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου κατά άλλου Υπουργού της προηγούμενης Κυβέρνησής σας, του εκλεκτού σας κ. Πανούση

Μπορεί ο σημερινός Υπουργός Δικαιοσύνης να μη διστάζει να λέει ότι πρέπει να «είμαστε πιο χαλαροί σε εκπρόθεσμες τροπολογίες»- τις ίδιες ακριβώς που κάποιοι αντιπαλεύαμε ως εργαλείο διαφθοράς και διαπλοκής και κοινοβουλευτικού ξεπλύματος

Μπορεί στη σημερινή Κυβέρνησή σας κανένας να μην έχει το ηθικό ανάστημα της παραιτηθείσας Υπουργού Δικαιοσύνης της Γαλλίας κ. Τομπιρά, που αρνήθηκε να υπογράψει και να υλοποιήσει εκτρωματικούς νόμους κατάλυσης της δημοκρατικής νομιμότητας και ρατσιστικής αναφοράς στο όνομα δήθεν της πάταξης της τρομοκρατίας

Μπορεί κανείς να μην έχει το σθένος να πει όσα δημοσίως εξέφερε η κ. Τομπιρά: «Μερικές φορές αντιστέκεσαι μένοντας, μερικές φορές αντιστέκεσαι φεύγοντας. Έφυγα για μια σημαντική πολιτική διαφωνία. Επιλέγω να είμαι αληθινή με τον εαυτό μου, πιστή στις δεσμεύσεις μου, στους αγώνες μου, στη σχέση μου με τους άλλους. Στην τρομοκρατία δεν πρέπει να παραχωρήσουμε καμμία νίκη, στρατιωτική, πολιτική, διπλωματική ή συμβολική»

Μπορεί οι λέξεις αυτές να μη σημαίνουν τίποτε για εσάς, που έχετε παραχωρήσει όλες τις νίκες στην οικονομική τρομοκρατία των τραπεζών, της ευρωδεσποτείας και των Μνημονίων, έχοντας πλήρως αποσείσει κάθε ηθικό πλεονέκτημα, που άλλοι και όχι εσείς, έχτισαν με το παράδειγμα και τη στάση ζωής τους, με κόστος και όχι, όπως εσείς, με ανταλλάγματα

Μπορεί να έχετε φτάσει σε τέτοιο σημείο οίησης, «επιτρεπόμενης» κατά τη δική σας αντίληψη, ώστε να επιτρέπετε στον Υπουργό Δικαιοσύνης να προσπαθεί να περάσει γραμμή στους δικαστές σε σχέση με την υπόθεση της αντισυνταγματικής κατάργησης των ανεξάρτητων αρχών

Μπορεί για τους ίδιους λόγους «επιτρεπόμενης οίησης» ο εκλεκτός σας Πρόεδρος της Βουλής να εκφράζει ανεπιτρέπτως την άποψη ότι οι Δικαστές πρέπει να αποφασίζουν όπως εξυπηρετεί την Κυβέρνηση και να δηλώνει «αλίμονο εάν οι δικαστές της χώρας αντιμετωπίζουν τα πράγματα εκτός τόπου, χρόνου, συγκυρίας, διαθέσεων, προθέσεων» (!)

Μπορεί να θεωρείτε ότι σας επιτρέπεται, εκτός από την οίηση, και ολίγη (ή πολλή) διαφθορά, διαπλοκή, παρέμβαση στη Δικαιοσύνη και υπονόμευση των συμφερόντων της χώρας, μιας και οι άλλοι τα έκαναν πρώτοι

Ακόμη όμως και εάν όλα αυτά προδήλως ισχύουν, δεν σας επιτρέπεται στη σημερινή συζήτηση να μην απαντήσετε τι κάνατε εσείς για τις υποθέσεις διαφθοράς και διαπλοκής και θωράκισης της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης.

Με τη νομιμοποίησή μου ως επί 2,5 χρόνια βουλευτή που ανέλαβε το βάρος  της ευθύνης του τομέα Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και πάταξης της διαφθοράς, που συγκρούσθηκε με όλες τις εκφάνσεις της διαφθοράς και της διαπλοκής και πλήρωσε το τίμημα της στοχοποίησης και της λοιδορίας από όλα ανεξαιρέτως τα πολιτικά, μιντιακά, οικονομικά, επιχειρηματικά κέντρα διαφθοράς και διαπλοκής, συμπεριλαμβανομένων των δικών σας τέτοιων κέντρων

Με την νομιμοποίησή μου ως Βουλευτή που ανέδειξε τον άκυρο συμβιβασμό με τη Siemens, τη λίστα Λαγκάρντ, την υπόθεση των υποβρυχίων, την υπόθεση του Μνημονίου,  που συνέγραψε το πόρισμα του ΣΥΡΙΖΑ για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ. που υπέβαλε στην Εισαγγελία Διαφθοράς την δικογραφία που αφορούσε την εμπλοκή Βενιζέλου-Παπακωνσταντίνου στην υπόθεση των υποβρυχίων και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, που συνέγραψε την Μαύρη Βίβλο της Ντροπής τον Μάιο 2014 (στο περιεχόμενο της οποίας αναφέρεστε στην αποψινή σας ομιλίας, ως δήθεν αποκαλύψεις σας…), και υπέβαλε πλείστες ερωτήσεις κοινοβουλευτικού ελέγχου για υποθέσεις εμπλοκής κυβερνητικών προσώπων σε σκάνδαλα

Με τη νομιμοποίησή μου ως τ. επικεφαλής της Επιτροπής Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, που εκπόνησα το Κυβερνητικό Πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που υπεβλήθη τον Δεκέμβριο 2014 για την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης και την πάταξη της διαφθοράς και της διαπλοκής, ένα Κυβερνητικό Πρόγραμμα που η Κυβέρνησή σας εξακολουθεί να μην εφαρμόζει και που όταν εγώ πήρα πρωτοβουλίες για την εφαρμογή του σε επίπεδο Βουλής, προσέκρουσα σε αντιδράσεις όπως οι παρακλήσεις του κ. Φλαμπουράρη να «μην ζορίσω τον κ. Στουρνάρα»

Με τη νομιμοποίησή μου ως τ. Προέδρου της Βουλής, που ανέσυρε τις υποθέσεις Siemens και Λίστας Λαγκάρντ και πρότεινε διαδικασία για το νόμο περί ευθύνης Υπουργών, προκειμένου να γίνει επεξεργασία όλων των ποινικών δικογραφιών σε βάρος κυβερνητικών προσώπων από το πρώτο (και μόνο) εξάμηνο της θητείας της, αλλά και που άνοιξε όλες τις καταχωνιασμένες ποινικές δικογραφίες που αφορούσαν τα Μνημόνια και τις συναφείς κυβερνητικές ευθύνες, συμπεριλαμβανομένης της αλλοίωσης των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και τις διαβίβασε στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και στην Εξεταστική Επιτροπή για την υπαγωγή της χώρας στο Μνημόνιο

Με την ηθική νομιμοποίησή μου ως νομικής σας συμβούλου και συνηγόρου σας στην αντιδικία σας με τον κ. Βγενόπουλο, τότε που ορθώς μιλούσατε για απάτη σε βάρος του δημοσίου, όπου δικαιωθήκατε ποινικά και αποφασίσατε να δεχθείτε την ματαίωση της υπόθεσης στα αστικά δικαστήρια, αλλά και ως νομικής σας συμβούλου στην σύνταξη του υπομνήματος που αφορούσε τις απόρρητες δαπάνες του Υπουργείου Εξωτερικών επί Γ. Παπανδρέου, μιας υπόθεσης που ουδέποτε μου εξηγήθηκε γιατί σταματήσατε να ενεργείτε για την διαλεύκανσή της 

Με την αξίωση ειλικρίνειας και αλήθειας, την οποία οφείλετε να πείτε επιτέλους, σε εκείνους κι εκείνες που έδωσαν ολόψυχα τη μάχη κατά της διαφθοράς και της διαπλοκής,, τη μάχη για δικαιοσύνη, διαφάνεια, ισονομία, αλήθεια, λογοδοσία την ίδια ώρα που δημοσιεύεται ότι εσείς συναντούσατε μυστικά και εν αγνοία μας, μεγαλοεκδότες και μιντιάρχες και τους …φτιάχνατε καφέ υπό το άγρυπνο βλέμμα κατοικιδίων φιλικών σας προσώπων.

Μετά πλήρους λόγου γνώσεως για την ηθική και πολιτική σας έκπτωση, σας υποβάλλω τα ακόλουθα ερωτήματα και αναμένω την απάντησή σας:

  1. Τι έχετε πράξει για την ακύρωση του επιζήμιου, άκυρου και αξιόποινου συμβιβασμού με τη Siemens, που υπέγραψε ο κ. Στουρνάρας;
  2. Τι απέγινε με τη «διαπραγμάτευση» για την υπόθεση αυτή, που την άνοιξη του 2015 μου γνωστοποιήσατε ότι θα ξεκινούσε η Κυβέρνηση με την Γερμανική Κυβέρνηση, ζητώντας μου μάλιστα να σας προτείνω κάποιο σύμβουλο, όπως και είχα κάνει;
  3.  Γιατί μέχρι σήμερα προστατεύετε τον κ. Στουρνάρα; Γιατί ο εκλεκτός και μηδέποτε εκλεγείς Υπουργός σας κ. Φλαμπουράρης μου ζήτησε να «μην ζορίζω το Στουρνάρα» το καλοκαίρι του 2015; Γιατί όταν σας το γνωστοποίησα, παραστήσατε τον έκπληκτο; Γιατί εν συνεχεία, με εντολή σας, εμποδίσθηκε η βίαιη προσαγωγή του κ. Στουρνάρα, ενώ πλέον τρώτε μαζί του ως καλοί φίλοι;
  4. Γιατί δεν συνεχίσθηκε η έρευνα για τη Siemens, που ως Πρόεδρος της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας ξεκίνησα την προηγούμενη άνοιξη, ανασύροντας τον σχετικό κοινοβουλευτικό φάκελο, που συνιστά κοινοβουλευτικό, θεσμικό και εθνικό κεκτημένο; Γιατί ο σημερινός Πρόεδρος της Βουλής απέσυρε το πόρισμα για τη Siemens από την αρχική ιστοσελίδα της Βουλής τις πρώτες ημέρες της θητείας του;
  5. Τι απέγινε με τις ποινικές ευθύνες για την εκποίηση των μετοχών των ελληνικών Τραπεζών που κατείχε το ΤΧΣ σε τιμή χαμηλότερη της κτήσης; Τον Μάιο 2014 το είχατε χαρακτηρίσει «απιστία σε βαθμό κακουργήματος» και για το λόγο αυτό είχαμε υποβάλει πρόταση μομφής κατά του κ. Στουρνάρα. Σήμερα, έχοντας πλέον προβεί σε ανάλογες και χειρότερες κακουργηματικές πράξεις με τις μετοχές των τραπεζών το περασμένο φθινόπωρο, προφανώς ανταλλάσσετε εξυπηρετήσεις με τον κ. Στουρνάρα και την Κυβέρνηση Σαμαρά, έχοντας επίγνωση του βάρους της δικής σας ευθύνης
  6. Τι απέγινε με τη λίστα Λαγκάρντ; Γιατί η σημερινή Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας αναίρεσε και δεν υλοποίησε την έρευνα επί της υπόθεσης που είχα εισηγηθεί και είχε αποφασισθεί την περασμένη άνοιξη;
  7. Γιατί η Κυβέρνηση Τσίπρα, η Κυβέρνησή σας, δεν υλοποίησε ούτε μία από τις προτάσεις που περιέχονταν στο πόρισμα του ΣΥΡΙΖΑ για την υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ, το οποίο είχα συντάξει ως εισηγήτρια του ΣΥΡΙΖΑ και συνυπέγραφαν τα υπόλοιπα μέλη της Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης;
  8. Γιατί στην υπόθεση της λίστας Λαγκάρντ μου είχατε πει ότι «δεν είναι ο Διώτης ο στόχος μας», παραίνεση στην οποία φυσικά ουδόλως συμμορφώθηκα; Γιατί μέχρι τέλους αρνηθήκατε την αναζήτηση ποινικών ευθυνών του Γ. Παπανδρέου για την υπόθεση αυτή; Γιατί το Ελληνικό Δημόσιο δεν παρακολούθησε τη δίκη Παπακωνσταντίνου; Γιατί οι στενοί σας συνεργάτες κκ. Δραγασάκης, Φλαμπουράρης, αλλά και Βούτσης, Παπαδημούλης, μονίμως αντιδρούσαν στις προτάσεις μου για υποβολή προτάσεων σχηματισμού επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης, ιδίως της Κυβέρνησης Παπανδρέου για την υπόθεση των Μνημονίων, κατά του κ. Παπανδρέου για τη λίστα Λαγκάρντ και κατά του κ. Βενιζέλου για την υπόθεση των υποβρυχίων, μιλώντας για «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής» ή για «νομικισμό» και «τυπολατρία»
  9. Γιατί για το Μνημόνιο δεν υπεβλήθη ποτέ πρόταση σύστασης Επιτροπής Προκαταρκτικής Εξέτασης, αλλά μόνο Εξεταστικής; Γιατί η Εξεταστική Επιτροπή για το Μνημόνιο που συγκροτήθηκε επί θητείας μου δεν επανασυγκροτήθηκε, μετά τη βίαιη διάλυση της Βουλής;
  10. Γιατί διακόψατε τις εργασίες της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που εξέταζε τις υποθέσεις διαφθοράς σε σχέση με τα εξοπλιστικά, αλλά και την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ;
  11. Γιατί στα πρώτα προαπαιτούμενα του 3ου Μνημονίου (15/7/2015) περιέχονται χαριστικές και ευνοϊκές ρυθμίσεις για τον ποινικά υπόλογο τότε επικεφαλής της ΕΛΣΤΑΤ κ. Γεωργίου, με νομιμοποίηση ακόμη και νομικών δαπανών που ο ίδιος είχε διατάξει, πράγμα που επισήμανα επί τόπου και προφανώς δεν αγνοείτε;
  12. Γιατί με τα δεύτερα προαπαιτούμενα του 3ου Μνημονίου (22/7/2015) παραδώσατε την περιουσία των πολιτών στις τράπεζες, κατ’ απαίτηση των δανειστών, νομοθετώντας το νέο Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, που είχατε δεσμευθεί ότι θα αποσυρόταν (Νόμος του κ. Χαράλαμπου Αθανασίου, που έφερε η Κυβέρνησή σας), πράγμα που επισήμανα επί τόπου και ασφαλώς δεν αγνοείτε;
  13. Γιατί στο 3ο Μνημόνιο, στο οποίο εισήχθη αντισυνταγματική συνταξιοδοτική τροπολογία που περιέκοπτε συντάξεις, έγινε φωτογραφική εξαίρεση των συνταξιούχων της τράπεζας της Ελλάδας, ενώ εισηγητής του ΣΥΡΙΖΑ ήταν ο Μ. Μπαλαούρας, συνταξιούχος της Τράπεζας της Ελλάδας, πράγμα που επισήμανα επί τόπου και προφανώς δεν αγνοείτε;
  14. Γιατί ενώ εμφανίζεστε κοπτόμενος για τον κ. Παπασταύρου, ουδέποτε αξιοποιήσατε τις πολυσέλιδες εισηγήσεις μου στο πόρισμα για τη λίστα Λαγκάρντ, αλλά και μέχρι σήμερα παραλείπετε να αναφερθείτε στις εταιρίες με συμμετοχή στενών συγγενών του κ. Στουρνάρα, του κ. Βαρβιτσιώτη και του ιδίου του κ. Παπασταύρου, που εισέπρατταν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ (σχεδόν 500.000) από τον ΕΟΦ για «επικοινωνιακή εκστρατεία κατά της πολυφαρμακίας», την ώρα που οι καρκινοπαθείς δεν είχαν πρόσβαση στα φάρμακά τους;
  15. Γιατί δεν καταργήσατε νομοθετικά ούτε μία από τις ντροπολογίες της Κυβέρνησης Σαμαρά, ενώ η κατάργηση αυτή ήταν κομμάτι του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ για Δικαιοσύνη και Διαφάνεια;
  16. Γιατί διορίσατε Γενικό Γραμματέα της Κυβέρνησης τον κ. Σαγιά, μολονότι υπήρξε νομικός παραστάτης του κ. Σάφα στην υπόθεση των Ναυπηγείων Σκαραμπαγκά και γιατί του αναθέσατε ακόμη και αρμοδιότητες για την διαπραγμάτευση; Τι έχετε πράξει για την υπεράσπιση του Ελληνικού Δημοσίου στην υπόθεση αυτή, όταν ο Σάφα, αντί να αποζημιώσει τη χώρα, διεκδικεί 1 δις ευρώ από το Ελληνικό Δημόσιο;
  17. Γιατί δεν κάνατε τίποτε για το πλυντήριο σκανδάλων που λέγεται ΤΑΙΠΕΔ, αλλά αντίθετα διατηρείτε αυτό το έκτρωμα αξιόποινης συμπεριφοράς σε βάρος της δημόσιας περιουσίας και ιδιοκτησίας
  18. Τι απέγινε με τη διαφάνεια στους διορισμούς στο δημόσιο; Πώς τολμήσατε τόσους μα τόσους διορισμούς «ημετέρων», ορισμένους χωρίς ούτε καν τα αυτονόητα τυπικά προσόντα για τις θέσεις στις οποίες τους διορίσατε, αλλά με το προσόν να εκτελούν τον επικοινωνιακό θάνατο των αντιπάλων σας;
  19. Τι απέγινε με την ενίσχυση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας για τον έλεγχο των ΜΜΕ και του Τραπεζικού συστήματος; Θυσιάστηκε υπέρ της νεοδιαπλοκής με αρχιερέα (ή «Πατριάρχη Αλέξιο») εσάς και αρχιμανδρίτη τον κ. Παππά
  20. Γιατί δεν έχει μέχρι σήμερα επί θητείας σας ασκηθεί ούτε μία αγωγή του Ελληνικού Δημοσίου εναντίον εταιριών-διαφθορέων και κυβερνητικών προσώπων που πήραν μίζες, αντίθετα με όσα προέβλεπε το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ;
Περιορίζομαι, εισαγωγικά σε αυτές τις 20 ερωτήσεις.
Ελπίζω να μην επικαλεστείτε αδιαθεσία και δεν απαντήσετε.

Από τον κ. Μητσοτάκη, τον κ. Βενιζέλο, τον κ. Θεοδωράκη, τον κ. Σαμαρά, την κ. Γεννηματά, τον κ. Παπανδρέου, μπορεί να ξεφύγετε, αφού έχετε γίνει όμοιός τους και κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει.

Από τις ευθύνες σας δεν θα ξεφύγετε.
Θα το εγγυηθεί ο λαός μας.
Σας το εγγυώμαι και εγώ προσωπικά.
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η σημερινή πορεία αποτελεί μια κραυγή αγωνίας των ανθρώπων που δοκιμάζονται τα πιο θεμελιώδη δικαιώματά τους Ντροπιαστική η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η σημερινή πορεία αποτελεί μια κραυγή αγωνίας των ανθρώπων που δοκιμάζονται τα πιο θεμελιώδη δικαιώματά τους Ντροπιαστική η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας

Κυριακή, 20/03/2016 - 07:00
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συμμετείχε στο Αντιρατσιστικό -Αντιφασιστικό Συλλαλητήριο ενόψει της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Ρατσισμού (21 Μαρτίου) που ξεκίνησε χθες το μεσημέρι από την πλατεία Βικτωρίας.

Κεντρικό σύνθημα της διαδήλωσης που ολοκληρώθηκε με την πορεία προς τη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ ήταν: "Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες, αντίσταση στην Ευρώπη - Φρούριο".

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμού δήλωσε:

«Η σημερινή πορεία προς τιμήν της Παγκόσμιας Ημέρας κατά του Ρατσισμού αποτελεί μια κραυγή αγωνίας των ανθρώπων που δοκιμάζονται τα πιο θεμελιώδη δικαιώματά τους. Αυτά που αποτελούν και θεμελιώδες κεκτημένο του κοινωνικού κράτους-δικαίου και της οικουμενικής απόφασης λαών και κρατών να προστατεύουν χωρίς διακρίσεις τις ανθρώπινες υπάρξεις».

Ερωτηθείσα για τη χθεσινή συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας είπε:

«Είναι μια ντροπιαστική συμφωνία. Αποτελεί όνειδος και για την Ευρωπαϊκή Ένωση και για την ελληνική Κυβέρνηση.

Συνοψίζει την υπαναχώρηση από τα πιο πολύτιμα κεκτημένα σε επίπεδο Διεθνούς Δικαίου, σε επίπεδο διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, σε επίπεδο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και σε επίπεδο διαδικασιών προστασίας του δικαιώματος στο άσυλο. Αποτελεί άλλη μία ένδειξη ότι οι σημερινές κυβερνήσεις της ΕΕ έχουν αποφασίσει να γκρεμίσουν τις βάσεις και το έδαφος επί του οποίου χτίστηκε αυτή η Ευρωπαϊκή Ένωση και να ακυρώσουν όλες τις αξίες και τους συμβολισμούς που μας κάνουν ανθρώπους».
Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ομιλία στην εκδήλωση της Κίνησης “Απελάστε το ρατσισμό”: "Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες"

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ομιλία στην εκδήλωση της Κίνησης “Απελάστε το ρατσισμό”: "Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες"

Πέμπτη, 17/03/2016 - 13:02
Ζωή Κωνσταντοπούλου:

Ο ρατσισμός και οι κοινωνικοί αυτοματισμοί χρησιμοποιούνται κατά κόρον και κατ’ εξοχήν ως εργαλείο εκτόνωσης της λαϊκής αγανάκτησης εν καιρώ Μνημονίων, ως εργαλείο αποπροσανατολισμού, ως εργαλείο αντιπερισπασμού.

Ο πόλεμος, η γενικευμένη ανασφάλεια και η φτώχεια, τα απολυταρχικά και αυταρχικά καθεστώτα είναι στη ρίζα της προσφυγιάς.

Για την εξάλειψη του πολέμου απαιτείται συνολική δέσμευση των χωρών και θα έπρεπε να έχει κινήσει η Ελλάδα αντί να υπογράφει εξοπλισμούς επί εξοπλισμών και να συνυπογράφει εξοπλιστικά μέτρα σε πανευρωπαϊκό επίπεδο ή να συναινεί στην πρόσκληση και να ανέχεται την πρόσκληση του ΝΑΤΟ.

Η Ελλάδα θα έπρεπε να έχει πρωταγωνιστήσει σε μια πανευρωπαϊκή καμπάνια συνολικού αφοπλισμού.



16 Μαρτίου 2016

Για τα αυτονόητα που τα τελευταία χρόνια, επί Μνημονίων, συχνά και όχι τυχαία παρασιωπώνται και αυτή η παρασιώπηση έχει ως αποτέλεσμα κάποιοι να αισθάνονται το δικαίωμα και να τα ξεχνούν και να τα καταπατούν, έκανε λόγο η Ζωή Κωνσταντοπούλου ως κεντρική ομιλήτρια στην εκδήλωση-συζήτηση για το προσφυγικό και το μεταναστευτικό που διοργανώθηκε στο δημαρχείο Καισαριανής από την Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» με θέμα:

Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο

«Αυτή η παρασιώπηση οδηγεί σε ανοχή. Αυτή η παρασιώπηση οδηγεί και σε κυβερνητικές συμπεριφορές ανιστόρητες, προκλητικές και προσβλητικές όπως αυτή του σημερινού Πρωθυπουργού, που μοιραίος και άβουλος εμφανίσθηκε  προ ολίγων μόνο ημερών ως «επίτιμος διδάκτωρ» να μοιράζει χαζοχαρούμενα κόκκινα τριαντάφυλλα σε γυναίκες δημοσιογράφους στην Τουρκία, αγκαζέ με τον κύριο Νταβούτογλου, προσβάλλοντας βάναυσα τους αγώνες για την προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τους αγώνες για την εξάλειψη των διακρίσεων, τους αγώνες για την εμπέδωση της ισότητας, τους αγώνες δηλαδή για όλα εκείνα που εξακολουθούν να παραβιάζονται στην Τουρκία από την σημερινή Κυβέρνηση, όπως και τα δικαιώματα των προσφύγων. Θα πούμε, λοιπόν, τα αυτονόητα και θα πω τα αυτονόητα γιατί όταν τα αυτονόητα δεν λέγονται οδηγούμαστε σε ανιστόρητες δηλώσεις όπως αυτές με τις οποίες επιχειρείται η αντιστροφή της ιστορίας και επικίνδυνη αναγραφή της ιστορίας, όπως αυτή που επιχειρήθηκε πρόσφατα από τον υπουργό Παιδείας κ. Φίλη ο οποίος αμφισβήτησε κι αυτήν ακόμη τη γενοκτονία των Ποντίων ως ιστορικό γεγονός. Θα πω τα αυτονόητα γιατί όταν τα αυτονόητα δεν λέγονται οδηγούμαστε σε προκλητικές κυβερνητικές τοποθετήσεις όπως η σημερινή τοποθέτηση του κ. Μπαλτά, ότι η εικόνα της Ειδομένης τιμά δήθεν τη χώρα μας. Ή όπως η δήλωση του καθ’ ύλην αρμοδίου υπουργού, του κ. Μουζάλα, ότι το χάος που επικρατεί στην Ειδομένη είναι αντίστοιχο με αυτό που επικρατεί σε περιπτώσεις σεισμού και ξαφνικά δια μαγείας το χάος τακτοποιείται. Ή όπως οι πρόσφατες τοποθετήσεις της πρώην αρμοδίας υπουργού κ. Χριστοδουλοπούλου και του σημερινού Πρωθυπουργού που αλληλοσυνεχάρησαν για την πολιτική της τελευταίας, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για την μετακίνησή της από το χαρτοφυλάκιο αυτό», τόνισε η κα Κωνσταντοπούλου και συνέχισε:

«Η λογική της Ευρώπης φρουρίου εκτός από βλακώδης, όπως εύκολα μπορεί κανείς να πει αναλογιζόμενος ποια πραγματικά είναι τα σύνορα της Ευρώπης, είναι και ανιστόρητη, απάνθρωπη και αντιδημοκρατική. Είναι αυτονόητη υποχρέωση του κράτους και της Ε.Ε. και κάθε κράτους-μέλους να υποδέχεται και να μεριμνά, να παρέχει άσυλο και να φροντίζει τους πρόσφυγες, εκείνους που αναζητούν καταφυγή στο έδαφός μας, εκείνους οι οποίοι πρέπει να αντιμετωπίζονται ως πρόσωπα ιερά όπως πάντοτε αντιμετωπίζονται τα θύματα διεθνών εγκλημάτων, τα θύματα πολέμου… Αυτό το οποίο συμβαίνει στην Ειδομένη είναι ασύγγνωστη παραβίαση των πιο θεμελιωδών υποχρεώσεων της Ελληνικής Κυβέρνησης. Ουσιαστικά, αυτό το οποίο προσπαθεί η Ελληνική Κυβέρνηση να κάνει είναι δια της εξουθενώσεως των ανθρώπων αυτών να τους αποτρέψει από το να διεκδικήσουν τη μετάβασή τους στη χώρα προορισμού τους, ενώ όφειλε να τους συνδράμει με κάθε τρόπο και να αξιώσει την με κάθε τρόπο συνδρομή και να συνάψει όλες τις απαραίτητες διμερείς συνθήκες και να τις υλοποιήσει προκειμένου να μεταβούν στις χώρες προορισμού τους… Είναι συνένοχη η Ελληνική Κυβέρνηση σε αυτό το αποτέλεσμα, διότι όλον αυτόν τον καιρό κάποιοι παριστάνουν ότι διαπραγματεύονται, κάποιοι παριστάνουν ότι προετοιμάζουν, κάποιοι παριστάνουν ότι μεριμνούν, ενώ στην πραγματικότητα παζαρεύουν κυνικά ανθρώπινες ζωές. Και, μάλιστα, αυτό που η Ελληνική Κυβέρνηση κάνει είναι να χρησιμοποιεί το δράμα των προσφύγων, το οποίο ενσυνειδήτως επιδεινώνει, ως μέσο πίεσης για πράγματα τα οποία η ίδια ποτέ δεν διεκδίκησε. Για εκείνα που δεν διαπραγματεύθηκε θυμάται τώρα να χρησιμοποιεί ανθρώπους και μωρά παιδιά των οποίων η ζωή κινδυνεύει ως μέσο πίεσης, σε ένα πλαίσιο το οποίο έχει πλήρως αποτύχει».


Δεν παρέλειψε να υπενθυμίσει η κα Κωνσταντοπούλου ότι το 2009 με τον τότε Δήμαρχο Καισαριανής τον Σπύρο Τσόκα «είχαμε προβεί σε μία συμβολική πράξη που ήταν η εγγραφή στο δημοτολόγιο ενός μωρού μιας οικογένειας μεταναστών που είχε γεννηθεί στην Ελλάδα. Θέλοντας έτσι να καταδείξουμε ότι τα δικαιώματα δεν κτώνται μόνο με την διακήρυξη αλλά και με την πράξη» ενώ αναφέρθηκε και στη φετινή πρωτοβουλία οι κινήσεις κατά του ρατσισμού, κατά του φασισμού να είναι ταυτόχρονα κινήσεις υποστήριξης των προσφύγων και στήριξης και εμψύχωσης των κινημάτων αλληλεγγύης καθώς όπως είπε: «είναι μια πρωτοβουλία βαθύτατα πολιτική, βαθύτατα ανθρωπιστική και ιστορικά αναγκαία. Και επιθυμώ απλώς να ενώσω και τη φωνή μου και την πράξη μου, γιατί σημασία δεν έχουν μόνο αυτά που λέμε αλλά και αυτά που κάνουμε, με όλες εκείνες και όλους εκείνους που δίνουν μια μάχη. Μια μάχη προστασίας του συνανθρώπου, μια μάχη για τα αυτονόητα».

Στην εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχείο της Καισαριανής μίλησαν και οι: Θανάσης Κούρκουλας - Κίνηση “Απελάστε το ρατσισμό”, Μάνια Μπαρσέφσκι – Τμήμα Δικαιωμάτων Λαϊκής Ενότητας και Γιώργος Τσιάκαλος – Πανεπιστημιακός.

Στο πλαίσιο των αντιρατσιστικών κινητοποιήσεων, εκδηλώσεων και δράσεων που θα γίνουν στην Αθήνα από τις 18 ως τις 21 Μαρτίου 2016  η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου θα συμμετάσχει στο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο το Σάββατο 19 Μαρτίου, στην πλ. Βικτωρίας στις 2 το μεσημέρι και στην πορεία προς τη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ.





 





























Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ομιλία αύριο Τρίτη 15/3 για το προσφυγικό. Συμμετοχή το Σάββατο 19/3 στο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο:

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ομιλία αύριο Τρίτη 15/3 για το προσφυγικό. Συμμετοχή το Σάββατο 19/3 στο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο:

Δευτέρα, 14/03/2016 - 22:00
Ομιλία αύριο Τρίτη 15/3/2016, στο Δημαρχείο Καισαριανής στις 6:30 μ.μ.
Συμμετοχή το Σάββατο 19/3/2016 στο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο, στην πλατεία Βικτωρίας στις 2 μ.μ.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα μιλήσει αύριο, Τρίτη 15 Μαρτίου στην εκδήλωση-συζήτηση που διοργανώνεται από την Κίνηση «Απελάστε το Ρατσισμό» με θέμα:

Αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες.

Έξω το ΝΑΤΟ από το Αιγαίο

Στην εκδήλωση που θα πραγματοποιηθεί στις 6:30 το απόγευμα στο Δημαρχείο της Καισαριανής θα μιλήσουν και οι: Θανάσης Κούρκουλας - Κίνηση “Απελάστε το ρατσισμό”, Μάνια Μπαρσέφσκι – Τμήμα Δικαιωμάτων Λαϊκής Ενότητας και Γιώργος Τσιάκαλος – Πανεπιστημιακός.

Στο πλαίσιο των αντιρατσιστικών κινητοποιήσεων, εκδηλώσεων και δράσεων που θα γίνουν στην Αθήνα από τις 18 ως τις 21 Μαρτίου 2016 η κα Ζωή Κωνσταντοπούλου θα συμμετάσχει στο Αντιρατσιστικό Συλλαλητήριο στην πλ. Βικτωρίας στις 2 το μεσημέρι και στην πορεία προς τη Βουλή και τα γραφεία της ΕΕ.

Eν’ όψει της 21ης Μαρτίου, Παγκόσμιας ημέρας κατά του Ρατσισμού, σύμφωνα με το κάλεσμα της διοργάνωσης στην Αθήνα, καλούνται όλοι και όλες, να αντισταθούν στις πολιτικές της Ευρώπης – Φρούριο που κλείνει ολοένα και περισσότερο τα σύνορά της στα θύματα των πολέμων και της φτώχειας, κινητοποιεί εναντίον τους μέχρι και την πολεμική μηχανή του ΝΑΤΟ και συκοφαντεί συλλήβδην τους πρόσφυγες και τους μετανάστες ως «τρομοκράτες» για να συγκάλυψει το πραγματικό προβλήμα: την πολιτική «αποτροπής των ροών» με τους εκατοντάδες πνιγμένους στο Αιγαίο και τη στρατιωτική εμπλοκή της ΕΕ στη Συρία και τη Μέση Ανατολή. Η έκφραση της θλίψης κυβερνητικών παραγόντων στην Ελλάδα όταν ανασύρονται πτώματα μικρών παιδιών στο Φαρμακονήσι, ή όταν ανακαλύπτονται σωροί ανθρώπων σε προχωρημένη σήψη στα βράχια της Λέσβου δεν μπορεί να κρύψει την ευθύνη της κυβέρνησης. Όποιες και αν ήταν ή υποτίθεται πως είναι οι προθέσεις, το αποτέλεσμα μετράει.

Αντιρατσιστικές κινητοποιήσεις θα πραγματοποιηθούν σε πολλές ελληνικές πόλεις καθώς και σε ευρωπαϊκές χώρες όπως η Γαλλία, η Ισπανία, η Βρετανία, η Κύπρος, η Δανία, η Ολλανδία, η Ελβετία, η Αυστρία, η Σλοβενία, η Κροατία και η Πολωνία.

*Επισυνάπτονται, το πρόγραμμα της αυριανής εκδήλωσης και οι δράσεις της διεθνούς κινητοποίησης ενάντια στο ρατσισμό που θα πραγματοποιηθούν 18-21 Μαρτίου.


Ζωή Κωνσταντοπούλου: «Ένα Σχέδιο Β´ σημαίνει κοινωνικός και δημοκρατικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και ανυπακοή στις αντιδημοκρατικές επιταγές»

Ζωή Κωνσταντοπούλου: «Ένα Σχέδιο Β´ σημαίνει κοινωνικός και δημοκρατικός έλεγχος του τραπεζικού συστήματος και ανυπακοή στις αντιδημοκρατικές επιταγές»

Τετάρτη, 24/02/2016 - 07:00
Η επεξεργασία ενός Σχεδίου Β' για την Ευρώπη, με σκοπό τον εκδημοκρατισμό και την απαλλαγή από τον νεοφιλελεύθερο κλοιό των μνημονίων, του χρέους και της λιτότητας βρέθηκε στο επίκεντρο της διεθνούς Συνδιάσκεψης «Plan B», που πραγματοποιήθηκε στη Μαδρίτη το τριήμερο 19-21 Φεβρουαρίου 2016.

Η Συνδιάσκεψη «Plan B», διοργανώθηκε από ευρωπαϊκές δυνάμεις της Αριστεράς, κινήματα, οργανώσεις, πολιτικούς, διανοητές και πολίτες από όλο τον κόσμο και πραγματοποιήθηκε σε συνέχεια της Συνδιάσκεψης «Για ένα  Plan Β’ στην Ευρώπη», που έλαβε χώρα στο Παρίσι στις 23-24 Ιανουαρίου 2016, με πρωτοβουλία των Jean-Luc Melenchon (Ευρωβουλευτή και συνιδρυτή του Γαλλικού Κόμματος της Αριστεράς), Ζωής Κωνσταντοπούλου (τέως Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων), Γιάνη Βαρουφάκη (πρώην υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας), Oscar Lafontaine (πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας και συνιδρυτή της Die Linke) και Stefano Fassina (Βουλευτή Ιταλικής Αριστεράς, πρώην αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών της Ιταλίας), οι οποίοι συνυπέγραψαν κοινή διακήρυξη τον Σεπτέμβριο του 2015.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν κεντρική ομιλήτρια στην εναρκτήρια εκδήλωση της Συνδιάσκεψης στη Μαδρίτη, ενώ μίλησε και στις θεματικές ενότητες «We say no to Debtocracy» («Λέμε ΟΧΙ στη Χρεοκρατία») και «Democratizing institutions» («Εκδημοκρατισμός των θεσμών»). 

Μιλώντας από το βήμα της Συνδιάσκεψης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου υπογράμμισε πως «ένα Σχέδιο Β για την Ευρώπη σημαίνει ότι είμαστε έτοιμοι-ες να υπερασπιστούμε τους εαυτούς μας, τα δικαιώματά μας, τις ζωές μας και τα δικαιώματα και τις ζωές εκείνων που αναζητούν καταφύγιο στην Ευρώπη. Να υπερασπιστούμε τη δημοκρατία και τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα από θέση διακυβέρνησης, πολιτική δέσμευση να σεβαστούμε τη λαική ετυμηγορία, το αποτέλεσμα των δημοψηφισμάτων, να υλοποιήσουμε την εντολή του ΟΧΙ». 

Η Ζωή Κωνστναντοπούλου τόνισε την ανάγκη για κοινωνικό και δημοκρατικό έλεγχο του τραπεζικού συστήματος και ανυπακοή στις όποιες αντιδημοκρατικές επιταγές της ΕΚΤ, της Ευρωπαικής Επιτροπής και του Eurogroup. «Ένα σχέδιο Β για την Ευρώπη σημαίνει αναγνώριση και σεβασμός του κυριαρχικού δικαιώματος των λαών να ελέγξουν λογιστικά το χρέος και να μην πληρώσουν παράνομα χρέη. Σημαίνει λογοδοσία εκείνων που θυματοποιούν τους λαούς φορτώνοντάς τους με παράνομα χρέη. Σημαίνει δραστική περικοπή των εξοπλιστικών δαπανών, που έχει αποδειχθεί ιστορικά ότι συνδέονται με τη διαφθορά, όχι με την άμυνα, και συντελούν στην παράνομη υπερχρέωση των λαών», πρόσθεσε. 

Τάχθηκε υπέρ της προώθησης της ειρήνης και της αποστρατιωτικοποίησης του ανθρωπιστικού ζητήματος των προσφύγων, διατυπώνοντας την ευθεία αντίθεσή της στην εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, τις επαναπροωθήσεις και τις «παράπλευρες απώλειες».

«Ένα Σχέδιο Β´για την Ευρώπη σημαίνει ότι η συνθηκολόγηση δεν είναι επιλογή για εμάς», ανέφερε, τονίζοντας πως «τον περασμένο Ιούλιο, ο ελληνικός λαός προδόθηκε από την ηγεσία του. Την επόμενη φορά, θα είναι διαφορετικά. Μόλις ξεκινήσαμε. Και είμαστε αποφασισμένοι να πετύχουμε. Δεν θα δεχθούμε απειλές και εκβιασμούς. Δεν θα υποκύψουμε. Θα επικρατήσουμε».

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αναφέρθηκε, ακόμη, στις εργασίες και τα πορίσματα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και στον πόλεμο που δέχεται σήμερα η Επιτροπή, στα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή του τρίτου Μνημονίου, στην μνημονιακή στροφή Τσίπρα και στην προδοσία της λαικής ετυμηγορίας, στις επιπτώσεις που έχουν στην κοινωνία και τη δημοκρατία τα μνημονιακά μέτρα λιτότητας, η σύλιση του κοινωνικού κράτους δικαίου και η υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στον ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν τα Κοινοβούλια, στην προσπάθεια για εκδημοκρατισμό και συμμετοχή των πολιτών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και διαμόρφωσης πολιτικής, αναφερόμενη στην εμπειρία και τις πρωτοβουλίες που ανέλαβε ως Πρόεδρος της Βουλής, τονίζοντας ότι και οι θεσμοί πρέπει να συγκροτούν πεδίο έμπρακτης εμπέδωσης της δημοκρατίας, της συμμετοχής και της διεκδίκησης. Επανέλαβε, επίσης, τις προτάσεις-θέσεις για την κατοχύρωση του λογιστικού ελέγχου του χρέους ως κυριαρχικού δικαιώματος των λαών και του δικαιώματος άρνησης αποπληρωμής παράνομων χρεών, καθώς και στην υποχρέωση σεβασμού του αποτελέσματος των δημοψηφισμάτων, που επίσης οι οποίες υιοθετήθηκαν από τη Συνδιάσκεψη.

Οι θεματικές ενότητες που αναπτύχθηκαν στη Συνδιάσκεψη αφορούσαν το δημόσιο χρέος, τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, το προσφυγικό, τη νομισματική πολιτική, τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές, ζητήματα φύλου και περιβάλλοντος. Μεταξύ άλλων, συμμετείχαν οι Γιάνης Βαρουφάκης, Κώστας Λαπαβίτσας, Miguel Urban Crespo (Ευρωβουλευτής Podemos, Ισπανία), Eric Coquerel (Επικεφαλής του κόμματος της Αριστεράς, Γαλλία), Corina Genschel (Blockupy / Die Linke, Γερμανία), Marina Albiol (Ευρωβουλευτής Ενωμένης Αριστεράς, Ισπανία), Lola Sanchez (Ευρωβουλευτής Podemos, Ισπανία), Fabio De Masi (Ευρωβουλευτής Die Linke, Γερμανία), Ερίκ Τουσσέν (Επιστημονικός Συντονιστής Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους), Δήμαρχοι της ριζοσπαστικής αριστεράς και των κινημάτων από ολόκληρη την Ισπανία.

Εναρκτήρια ομιλία στην ολομέλεια της Συνδιάσκεψης για το Plan B στη Μαδρίτη



Ομιλία στη θεματική ενότητα «Λέμε ΟΧΙ στη Χρεοκρατία» 





«Doing Democracy: Societies in Movement» (Μόναχο)

Την Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2016, η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν κεντρική ομιλήτρια στη διεθνή διοργάνωση «Europoly», που πραγματοποιήθηκε στο θέατρο «The Munich Kammerspiele» του Μονάχου. Μίλησε στη θεματική ενότητα «Doing Democracy: Societies in Movement» (Ασκώντας τη Δημοκρατία: Κοινωνίες σε Κίνηση), ενώ την εκδήλωση συντόνισε η γνωστή δημοσιογράφος και ακτιβίστρια Μαργαρίτα Τσώμου.

Το EUROPOLY είναι ένα ευρωπαϊκό θεατρικό και κινηματογραφικό εγχείρημα του Goethe-Institut σε συνεργασία με το Kammerspiele του Μονάχου, τη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών, το Sirenos - International Theatre Festival του Βίλνιους, το Teatro Maria Matos της Λισαβόνας και το Tiger Fringe Festival του Δουβλίνου. Στο εγχείρημα συμμετέχουν καλλιτέχνες -σκηνοθέτες, συγγραφείς, ηθοποιοί, ακτιβιστές- από όλη την Ευρώπη, οι οποίοι μέσα από την τέχνη και τη δημιουργία εστιάζουν στις αλλαγές που επέφερε η οικονομική κρίση στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.

Στο Μόναχο, στο πλαίσιο της ίδιας διοργάνωσης, η Ζωή Κωνσταντοπούλου παρακολούθησε την παράσταση "Καθαρή Πόλη", με πρωταγωνίστριες πέντε μετανάστριες στην Ελλάδα που αφηγούνται τις πραγματικές τους ιστορίες και αναφέρονται στον αγώνα τους να βιοπορισθούν και να επιβιώσουν ως καθαρίστριες, οικιακές βοηθοί και τροφοί



Φωτογραφίες: 
(Μαδρίτη) https://www.facebook.com/zoe.konstantopoulou.official/posts/1558175444498587
(Μόναχο) https://www.facebook.com/zoe.konstantopoulou.official/posts/1557556354560496





Σε δύο διεθνείς διοργανώσεις, στο Μόναχο και τη Μαδρίτη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου

Σε δύο διεθνείς διοργανώσεις, στο Μόναχο και τη Μαδρίτη, η Ζωή Κωνσταντοπούλου

Πέμπτη, 18/02/2016 - 01:11
Στις 19, 20 και 21 Φεβρουαρίου 2016, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα μετάσχει στη διεθνή Συνδιάσκεψη «Σχέδιο Β’», που θα πραγματοποιηθεί στη Μαδρίτη και διοργανώνεται από ευρωπαϊκές δυνάμεις της Αριστεράς, κινήματα, οργανώσεις, πολιτικούς, διανοητές και πολίτες από όλο τον κόσμο. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα είναι κεντρική ομιλήτρια στην εναρκτήρια εκδήλωση και εν συνεχεία θα μιλήσει στη θεματική ενότητα «We say no to Debtocracy» («Λέμε ΟΧΙ στη Χρεοκρατία»), δίνοντας έμφαση στις εργασίες και τα πορίσματα της Επιροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, καθώς και στις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας στις ζωές των ανθρώπων στην Ελλάδα, κατά τη μνημονιακή περιόδο 2010-2015. 

Στην εναρκτήρια εκδήλωση θα μιλήσουν, επίσης, οι Όσκαρ Λαφοντέν (πρώην υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας και συνιδρυτής της Die Linke), Ερίκ Τουσσέν (Επιστημονικός Συντονιστής Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους), Corina Genschel (Blockupy / Die Linke, Γερμανία), Marina Albiol (Ευρωβουλευτής Ενωμένης Αριστεράς, Ισπανία), Lola Sanchez (Ευρωβουλευτής Podemos, Ισπανία) και Mercedes Lobera (Plataforma κατά των πλειστηριασμών). Στη θεματική ενότητα για το δημόσιο χρέος, εκτός από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, θα μιλήσουν και οι Ερίκ Τουσσεν, Daniel Munevar (οικονομολόγος), Andrej Hunko (Βουλευτής Die Linke, Γερμανία) και Carlos Sanchez Mato (οικονομολόγος Δήμου Μαδρίτης).  Επίσης, θα μετάσχει στο φόρουμ «Μεταμορφώνοντας τους θεσμούς και τις νέες μορφές Δημοκρατίας στην Ευρώπη» με ευρωβουλευτές της Αριστεράς και προσωπικότητες των κινημάτων.

Οι θεματικές ενότητες που θα αναπτυχθούν στη Συνδιάσκεψη αφορούν το δημόσιο χρέος, τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, το προσφυγικό, τη νομισματική πολιτική, τις διεθνείς εμπορικές συναλλαγές, θέματα φύλου και περιβάλλοντος. Στόχος της προσπάθειας είναι η διαμόρφωση ενός Σχεδίου Β’ για την Ευρώπη, με σκοπό τον εκδημοκρατισμό, την προστασία των ευρωπαϊκών κοινωνιών, την απαλλαγή από το νεοφιλελεύθερο παράδειγμα και τις αντιδημοκρατικές διαδικασίες, την πολιτική αλλαγή και την αναζήτηση ενός εναλλακτικού δρόμου.

Περισσότερα για την Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης, εδώ:
http://planbeuropa.es/manifesto/?lang=en

Η Συνδιάσκεψη της Μαδρίτης, πραγματοποιείται σε συνέχεια της διεθνούς Συνδιάσκεψης «Για ένα Σχέδιο Β’ στην Ευρώπη», που πραγματοποιήθηκε στο Παρίσι στις 23 και 24 Ιανουαρίου 2016, με πρωτοβουλία των Jean-Luc Melenchon (Ευρωβουλευτή και συνιδρυτή του Γαλλικού Κόμματος της Αριστεράς), Ζωής Κωνσταντοπούλου (τέως Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων), Γιάνη Βαρουφάκη (πρώην υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας), Oscar Lafontaine (πρώην υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας και συνιδρυτή της Die Linke) και Stefano Fassina (Βουλευτή Ιταλικής Αριστεράς, πρώην αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών της Ιταλίας), οι οποίοι συνυπέγραψαν τον Σεπτέμβριο του 2015 την κοινή διακήρυξη «Για ένα Σχέδιο Β’ στην Ευρώπη».

Κατά τη συνάντηση του Παρισιού, αποφασίσθηκε όπως η Συνδιάσκεψη να λάβει μόνιμο χαρακτήρα και ακολουθήσει μια δυναμική πορεία διεύρυνσης και εμβάθυνσης των αντικειμένων της.

Στο Παρίσι, η Ζωή Κωνσταντοπούλου κατέθεσε συγκεκριμένες προτάσεις για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού πολιτικού και οικονομικού σχεδίου.  



Συγκεκριμένα, ανέλυσε τη μνημονιακή περίοδο 2010-2015 στην Ελλάδα, τις επιπτώσεις των μέτρων λιτότητας στις ζώες των ανθρώπων στην Ελλάδα και τα γεγονότα που οδήγησαν στην υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. Τόνισε την ανάγκη για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού σχεδίου απέναντι στη νεοφιλεύθερη φυλακή των Μνημονίων και της λιτότητας, ενός Σχεδίου που θα έχει στον πυρήνα του τη Δημοκρατία, τα ανθρώπινα και κοινωνικά δικαιώματα, τη συνεργασία και την πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ των λαών και των χωρών της Ευρώπης.

Περισσότερα για τη Συνδιάσκεψη του Παρισιού και τις προτάσεις που κατέθεσε η Ζωή Κωνσταντοπούλουεδώ


Η πλήρης ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Παρίσι, μεταφρασμένη στα ελληνικά:


Κυρίες και κύριοι,
Αγαπητοί φίλοι,
Αγαπητοί σύντροφοι,

Είναι τιμή και χαρά μου που βρίσκομαι εδώ ανάμεσά σας και με τόσους πολλούς από εσάς να έχουν ανταποκριθεί στο κάλεσμά μας να δρομολογήσουμε ένα εναλλακτικό σχέδιο για τους λαούς της Ευρώπης, να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία, τη λαϊκή κυριαρχία και την κοινωνική δικαιοσύνη στην Ευρώπη.

Γνωρίζω ότι πολλοί από εσάς είστε αγγλόφωνοι. Γι' αυτό ο πυρήνας της ομιλίας μου θα είναι στα αγγλικά.

Από την άλλη, καθώς βρισκόμαστε στο Παρίσι και μας υποδέχονται τόσο φιλόξενα οι Γάλλοι φίλοι μας, και ειδικότερα ο Jean Luc Melenchon, το Κόμμα της Αριστεράς και το Μέτωπο της Αριστεράς, που επανασυγκάλεσαν τη συνεδρίασή μας μετά την αναβολή της λόγω των δολοφονικών επιθέσεων του περασμένου Νοεμβρίου, αισθάνομαι υποχρεωμένη να απευθυνθώ εν συντομία στους γαλλόφωνους φίλους μας στα γαλλικά και μετά θα επιστρέψω στα αγγλικά.

ΓΑΛΛΙΚΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ

Κυρίες και Κύριοι,

Αγαπητοί φίλοι,

Αγαπητοί Σύντροφοι,

Είναι τιμή και μεγάλη χαρά για μένα να βρίσκομαι εδώ ανάμεσά σας και με τόσους πολλούς από εσάς να έχουν ανταποκριθεί θετικά στο κάλεσμά μας για τη δρομολόγηση ενός εναλλακτικού σχεδίου για την Ευρώπη, με σκοπό την αποκατάσταση της δημοκρατίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη διασφάλιση της ευημερίας των λαών της.

Βρισκόμαστε εδώ, δυόμισι μήνες μετά τις δολοφονικές επιθέσεις του περασμένου Νοεμβρίου για να καταδείξουμε την αποφασιστικότητά μας να συνασπιστούμε για να υπηρετήσουμε τους λαούς της Ευρώπης.

Βρισκόμαστε εδώ, δυόμισι μήνες μετά τις επιθέσεις εναντίον της ιδιότητας του πολίτη, της ελευθερίας, της ανθρώπινης ζωής, για να διαδηλώσουμε την αλληλεγγύη μας και την υποστήριξή μας σε όλα τα θύματα των φρικαλεοτήτων, συμπεριλαμβανομένων και των θυμάτων των οικονομικών φρικαλεοτήτων που προκαλούν τη δυστυχία, την απελπισία, το φόβο.

Βρισκόμαστε εδώ για να διαψεύσουμε αυτούς που θέλουν μια Ευρώπη να έχει παραλύσει κάτω από το εξουθενωτικό βάρος της οικονομικής κρίσης και κάτω από την αγωνία του τρόμου, μια Ευρώπη ανίκανη να μπορεί να γίνει χώρος υποδοχής και προστασίας για κάθε άνθρωπο που αναζητεί καταφύγιο για να προστατευθεί από τον πόλεμο, τις πολιτικές διώξεις, τις διακρίσεις, την πείνα.

Βρισκόμαστε εδώ για να αποδείξουμε ότι η ελπίδα μπορεί να υπερισχύσει του φόβου αλλά και για να αποδείξουμε ότι οι ευρωπαϊκοί λαοί μπορούν να γίνουν κύριοι του μέλλοντός τους, αρκεί να το αποφασίσουν.

Όταν ο JeanLucMelenchon μου τηλεφώνησε, στα τέλη του περασμένου Αυγούστου, για να μου ζητήσει να υπογράψω αυτό το κάλεσμα για ένα διαφορετικό σχέδιο για την Ευρώπη, η δημοκρατία στη χώρα μου βρισκόταν υπό επίθεση.

Οι πιστωτές της Ελλάδας είχαν πάρει την υπογραφή του Αλέξη Τσίπρα για ένα Σχέδιο Καταστροφής και διάλυσης της κοινωνίας, του λαού, των νέων γενεών.

Είχαν επιβάλει ένα πρόγραμμα χειρότερο από εκείνο που απέρριψε ο ελληνικός λαός μέσω του δημοψηφίσματος της 5ης Ιουλίου 2015 που εκφράστηκε ελεύθερα και ψήφισε ΟΧΙ με ποσοστό 62% επί των ψήφων, παρά τις συνθήκες οικονομικού και πολιτικού εκβιασμού, αφού το δημοψήφισμα διεξήχθη με κλειστές τις τράπεζες, μετά από την άρνηση της ΕΚΤ να παρέχει ρευστότητα για μια εβδομάδα.

Εμείς που θελήσαμε να αντισταθούμε στον εκβιασμό και επιμείναμε στο να τιμήσουμε τη λαϊκή εντολή, βρεθήκαμε να βαλλόμαστε από την ίδια την κυβέρνηση που είχαμε υποστηρίξει.

Η Κυβέρνηση και οι πιστωτές προκάλεσαν πρόωρες και αντισυνταγματικές εκλογές, για να ξεμπερδέψουν με τους βουλευτές εκείνους που ψήφισαν ΟΧΙ στο τρίτο μνημόνιο και τα μέτρα λιτότητας.

Επρόκειτο για εκλογές χωρίς προηγούμενο που πραγματοποιήθηκαν στα πιο στενά χρονικά πλαίσια, ακριβώς ώστε να μην επιτραπεί ο σχηματισμός μιας νέας πολιτικής δύναμης και για να μην επιτραπεί στους πολίτες να αποκωδικοποιήσουν αυτό που είχε συμβεί.

Ακόμη, επρόκειτο για εκλογές που οδήγησαν σε μια αποχή άνευ ιστορικού προηγουμένου στην Ελλάδα, αφού σχεδόν το 50% των ψηφοφόρων απείχαν.

Υπό αυτές τις συνθήκες, η κυβερνητική ομάδα κατάφερε να νικήσει παρόλο που περίπου 350.000 άτομα, δηλαδή ένας στους τέσσερις ψηφοφόρους που είχαν ψηφίσει το ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο, δεν το έκαναν το Σεπτέμβριο.

Κι όπως ήταν αναμενόμενο, η προσπάθεια να ξεκινήσει ένα νέο πολιτικό κόμμα, που δημιουργήθηκε εν μια νυκτί και οργανώθηκε σε λιγότερο από μια εβδομάδα δεν οδήγησε σε μια είσοδο στη Βουλή.

Έκτοτε ο Τσίπρας κυβερνά την Ελλάδα χωρίς πραγματική Κοινοβουλευτική αντιπολίτευση κι έχει μεταμορφωθεί σε εκείνον που ολοκληρώνει το πραξικόπημα του περασμένου καλοκαιριού, εισάγοντας τους πιο αντικοινωνικούς νόμους, τα πιο νεοφιλελεύθερα μέτρα, επαναλαμβάνοντας ταυτοχρόνως ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, όπως έκαναν και οι προκάτοχοί του.

Μόνο που εκείνος ήταν αυτός που τον Ιανουάριο εξελέγη με το σύνθημα ότι υπάρχουν εναλλακτικές και ότι δεν θα είναι ο φόβος μα η ελπίδα που θα νικήσει.

Γι’ αυτό το λόγο η προδοσία του Τσίπρα σε βάρος του ελληνικού λαού είναι ακόμα σοβαρότερη, γιατί απειλεί να σκοτώσει την ελπίδα σε όλη την Ευρώπη.

Ευτυχώς, δεν υπάρχουν μόνο αυτοί που προτίμησαν την εξουσία με τίμημα την προδοσία του λαού και της ελπίδας.

Δεν υπάρχουν μόνο εκείνοι που ήταν έτοιμοι να κάνουν όλα όσα είχαν αποκηρύξει και αντιστρατευθεί.

Δεν υπάρχουν μόνο εκείνοι που πιστεύουν ότι είναι καλύτερο να υπακούν στις προσταγές θεσμών, οι οποίοι δεν απολαμβάνουν απολύτως καμιάς δημοκρατικής νομιμοποίησης και επιδιώκουν να ασκούν την εξουσία εναντίον των ευρωπαϊκών λαών και κοινωνιών.

Υπάρχουμε όλοι εμείς που είμαστε διατεθειμένοι να συναντηθούμε, να εργαστούμε και να πολεμήσουμε για να επανακτήσουμε την ελευθερία, τη δημοκρατία, την αξιοπρέπεια, τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Υπάρχουμε όλοι εμείς και πέρα από εμάς άλλοι κι άλλοι ακόμη και κυρίως νέοι, που μοιράζονται την πεποίθηση ότι οι ζωές μας μάς ανήκουν και θα είμαστε εμείς, οι λαοί, που θα προσδιορίσουμε το περιεχόμενο του μέλλοντός μας.

Υπάρχουμε όλοι εμείς και πέρα από εμάς άλλοι κι άλλοι ακόμη και κυρίως νέοι, που δεν είμαστε έτοιμοι να χαρίσουμε τις ζωές και το μέλλον μας στο ΔΝΤ, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στο Eurogroup.

Εμείς που δεν είμαστε έτοιμοι να αποπληρώσουμε δάνεια που δεν είναι δικά μας, που δεν δημιουργήθηκαν για να υπηρετήσουν το δημόσιο συμφέρον.

Υπάρχουμε όλοι εμείς που δεν θα επιτρέψουμε να θυσιαστούν οι νέες γενιές στην Ευρώπη για να σωθούν οι Τράπεζες.

Υπάρχουμε όλοι εμείς που δεν θα δεχτούμε να δολοφονηθεί η δημοκρατία για να εγκαθιδρυθεί ένα άλλο καθεστώς, αυταρχικό και ολοκληρωτικό, αυτό της τραπεζοκρατίας και της χρεοκρατίας.

Είναι καθήκον μας να αντισταθούμε. Είναι δικαίωμά μας να αμυνθούμε.

Γι' αυτό το λόγο είμαι εδώ. Γι' αυτό το λόγο δέχτηκα την πρόταση του Jean Luc Melenchon.

Γι αυτό νομίζω ότι οι πρωτοβουλίες όπως η δική μας αποτελούν ένα απαραίτητο και ζωτικό στοιχείο για τη μάχη που πρέπει να δοθεί τους επόμενους μήνες και χρόνια στην Ευρώπη.

Μια μάχη που θα αποδείξει ότι οι άνθρωποι είναι πιο δυνατοί από τις τράπεζες, ότι ο λαός είναι πιο δυνατός από το χρηματοπιστωτικό σύστημα, ότι η αλήθεια είναι πιο δυνατή από την προπαγάνδα.

Σας ευχαριστώ.


ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ

Επιτρέψτε μου τώρα να επανέλθω στα αγγλικά και να αναφερθώ απευθείας σε αυτό που πιστεύω ότι αντιμετωπίζουμε, δηλαδή, ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς, μια διαρκή κατάσταση οικονομικής έκτακτης ανάγκης, σχεδιασμένη για να συνθλίψει τους ευρωπαϊκούς λαούς, τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες και τη δημοκρατία όπως τη γνωρίζουμε.

Αυτή η αντιδημοκρατική κατάσταση διαρκούς έκτακτης ανάγκης οικοδομείται στην Ευρώπη, χρησιμοποιώντας την οικονομική κρίση ως πρόσχημα,
αξιοποιώντας τη λιτότητα, το δημόσιο χρέος και την άρνηση της ρευστότητας από την Ε.Κ.Τ. ως εργαλεία για την επίτευξη του εκμηδενισμού των δημοκρατικών και κοινοβουλευτικών διαδικασιών, της κατάργησης των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών, της υποταγής των πληθυσμών μέσω της υπακοής των κυβερνήσεών τους στις επιταγές οργάνων, που δεν απολαμβάνουν καμίας απολύτως δημοκρατικής νομιμοποίησης, κανενός μηχανισμού διαφάνειας και λογοδοσίας, όπως το Eurogroup, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ή η Τρόικα.

Ως Πρόεδρος της Βουλής από το Φεβρουάριο μέχρι το Σεπτέμβριο του 2015, αρνήθηκα να παραδώσω την κοινοβουλευτική διαδικασία στους δανειστές της Ελλάδας, αρνήθηκα να δεχτώ ότι δυνάμεις άλλες, εκτός των εκλεγμένων αντιπροσώπων του λαού, μπορούν να συντάξουν και να υπαγορεύσουν τι υιοθετεί το Κοινοβούλιο χωρίς οι βουλευτές να το έχουν διαβάσει ή συζητήσει, αρνήθηκα να αλλάξω τις πολιτικές μου απόψεις, τα πιστεύω, τις δεσμεύσεις και τη στάση μου για να ικανοποιήσω τους δανειστές της χώρας. Βίωσα ένα κυριολεκτικό κυνήγι μαγισσών επειδή συγκρότησα μια Επιτροπή του Κοινοβουλίου για τον έλεγχο του Ελληνικού Χρέους – μια Επιτροπή η οποία διαπίστωσε ότι το Ελληνικό Χρέος είναι

αθέμιτο

παράνομο

απεχθές

και μη βιώσιμο.

Βρίσκομαι εδώ για να αποδείξω ότι η υπακοή και η υποταγή δεν είναι οι μόνες εναλλακτικές .

Βρίσκομαι εδώ, επίσης, για να δουλέψω μαζί με όλους εσάς για να διασφαλίσω ότι αυτό που συνέβη στην Ελλάδα και εναντίον της Ελλάδας δεν θα παρουσιαστεί ποτέ ξανά ως μια αποδεκτή εναλλακτική για την Ευρώπη και στην Ευρώπη.

Θεωρώ καθήκον μου να μιλήσω δημόσια για τους τρόπους με τους οποίους έχει παραβιαστεί η δημοκρατία επανειλημμένα κατά τη διάρκεια των τελευταίων 5,5 χρόνων στην Ελλάδα, δηλαδή από το Μάιο του 2010, υπό το πρόσχημα της οικονομικής κρίσης και της υπερχρέωσης της χώρας.

Επιμένω στην Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα επελέγη ως πειραματόζωο σ' ένα πανευρωπαϊκό πείραμα απομάκρυνσης από τις αρχές της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εγκαθίδρυσης ενός νέου καθεστώτος, το οποίο αποθεώνει τις αγορές και την ανταγωνιστικότητα και αγνοεί τις ανθρώπινες ζωές και τους ανθρώπους, ένα καθεστώς που νοιάζεται για την ανταγωνιστικότητα αντί για το κράτος δικαίου, ένα καθεστώς το οποίο έχει ήδη εξαχθεί σε άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες και πρόκειται να εισαχθεί στις Ευρωπαϊκές συνθήκες και τις διακρατικές συμφωνίες όπως η TTIP και η TISA .

Επιμένω στην Ελλάδα επειδή η συνθλιβή της δημοκρατίας στην Ελλάδα περιλαμβάνει μια διεστραμμένη φιλοδοξία συνθλιβή της δημοκρατίας στην κοιτίδα της και ακύρωσης των ίδιων των αρχών, στις οποίες είχε θεμελιωθεί η έννοια μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης ισότιμων κυρίαρχων κρατών, για την εγγύηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και της ευημερίας των λαών τους.

Επιμένω στην Ελλάδα, γιατί η Ελλάδα είναι επίσης το μέρος όπου το πείραμα απέτυχε ξανά και ξανά, χάρη στην αποφασιστικότητα, την επιμονή, τους αγώνες του λαού της, ο οποίος ξανά και ξανά αποδείχθηκε πιο θαρραλέος από την ηγεσία του.

Επιμένω στην Ελλάδα γιατί, στην πραγματικότητα, η Ελλάδα είναι μια απεικόνιση της Ευρώπης στο μέλλον, αν δεν σχεδιάσουμε και δεν δράσουμε εγκαίρως και αποφασιστικά. Είναι μια εικόνα της Γαλλίας στο μέλλον, αν δεν σχεδιάσουμε και δεν δράσουμε εγκαίρως και αποφασιστικά. Και για να σχεδιάσουμε και να δράσουμε άμεσα και αποφασιστικά πρέπει να μοιραστούμε την καλή γνώση των γεγονότων και της πρόσφατης και της σύγχρονης ιστορίας.

Αν είχε ο Ελληνικός λαός πραγματική και συγκεκριμένη γνώση του τι είχε συμβεί στις χώρες της Λατινικής Αμερικής κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ‘80, θα ήταν πιο προετοιμασμένος να υπερασπιστεί τον εαυτό του και λιγότερο ευάλωτος στα σχέδια θυματοποίησης και περιθωριοποίησής του.

Από το 2010, η Δημοκρατία στην Ελλάδα έχει αργά αλλά σταθερά ανασταλεί και αυτό που έχει εδραιωθεί είναι ένα νέο καθεστώς,

το καθεστώς των μνημονίων,

ένα καθεστώς που έχει συσταθεί από το Μάιο του 2010 ανάμεσα στις Ελληνικές Κυβερνήσεις και μια τριάδα θεσμικών οργάνων που καλείται Τρόικα, αποτελούμενη από:
  • Την Ευρωπαϊκή Επιτροπή

  • Την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα

  • Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που έγιναν δανειστές της Ελλάδας.
Ένα καθεστώς στο πλαίσιο του οποίου:

  • η Κυβέρνηση αναλαμβάνει να υιοθετήσει συγκεκριμένες πολιτικές, που ορίζονται στο μνημόνιο, με αντάλλαγμα δάνεια για την εξόφληση του υποτιθέμενου δημοσίου χρέους της χώρας.

  • το Κοινοβούλιο εξαναγκάζεται να νομοθετεί καθ’ υπέρβαση και κατά παράβαση της λαϊκής εντολής και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, για να εφαρμόσει αυτές τις πολιτικές και

  • η Τρόικα, δια των μη εκλεγμένων διορισμένων υπαλλήλων της, αποκτά την εξουσία να εποπτεύει και να επιτηρεί τις πολιτικές της χώρας.
Πώς φτάσαμε στο σημείο αυτό;

Το 2008, όταν ξεκίνησε η διεθνής οικονομική κρίση ο ελληνικός λαός άκουσε από την Κυβέρνησή του αλλά και από τους εκπροσώπους του τραπεζικού συστήματος, εν γνώση των διεθνών και Ευρωπαίων εταίρων, ότι η κρίση ποτέ δεν θα χτυπούσε τη χώρα γιατί το τραπεζικό σύστημα ήταν σταθερό και απαλλαγμένο από τοξικά ομόλογα.

Το 2010, οι Έλληνες πολίτες πληροφορήθηκαν ξαφνικά από την Κυβέρνησή τους, την Κυβέρνηση Παπανδρέου,
ότι η Ελληνική οικονομία βυθιζόταν σαν τον Τιτανικό,
ότι η χώρα ήταν υπερχρεωμένη και στο χείλος της πτώχευσης.

Εξαναγκάστηκαν να κάνουν θυσίες για να σώσουν μια οικονομία η οποία είχε καταστραφεί από τα δύο κόμματα, που κυβερνούσαν για 36 χρόνια.

Παρουσιάστηκαν στα διεθνή μέσα ως ένας λαός τεμπέλης, διεφθαρμένος, που ζούσε πέρα από τις δυνατότητές του.

Απειλούνταν κάθε φορά που έρχονταν εκλογές, με την ξεκάθαρη προειδοποίηση ότι αν εξέλεγαν κάποιο κόμμα εκτός αυτών που είχαν καταστρέψει τη χώρα, αυτό θα σήμαινε καταστροφή.

Τους είπαν ότι δημοκρατικές διαδικασίες όπως οι εκλογές και τα δημοψηφίσματα αποσταθεροποιούν την οικονομία.

Το 2011, ύστερα από μαζικές διαδηλώσεις ενάντια στο καθεστώς των μνημονίων και την άνθηση των κοινωνικών κινημάτων στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένου ενός πρωτότυπου κοινωνικού κινήματος για τον έλεγχο του ελληνικού χρέους και μετά τον υπαινιγμό του Πρωθυπουργού ότι θα διεξήγαγε δημοψήφισμα, οι πολίτες υποβλήθηκαν σε μια μη εκλεγμένη κυβέρνηση με επικεφαλής τον πρώην αντιπρόεδρο της Ε.Κ.Τ., κύριο Παπαδήμο, δήθεν για να σώσει τη χώρα και την οικονομία, μια κυβέρνηση υποστηριζόμενη από τα 2 κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία για 37 χρόνια (ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία) και ένα ακροδεξιό κόμμα (ΛΑΟΣ).

Αυτή η μη εκλεγμένη κυβέρνηση ανέλαβε να υπογράψει ένα 2ο Μνημόνιο, το οποίο, όπως και το 1ο Μνημόνιο, δεν επικυρώθηκε ποτέ από τη Βουλή αλλά το έφερε ως σχέδιο μέσω της έκτακτης διαδικασίας του κατεπείγοντος το Φεβρουάριο του 2012.

Το Μάιο του 2012 έγιναν εκλογές.

Οι πολίτες είχαν ιδιαίτερα προειδοποιηθεί να μην εκλέξουν το ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, το οποίο αντιμαχόταν το καθεστώς των μνημονίων και της λιτότητας, ζητώντας να αποκατασταθούν οι δημοκρατικές διαδικασίες στη χώρα και κάνοντας εκστρατεία για το λογιστικό έλεγχο του χρέους, τη διαγραφή του χρέους και ένα μορατόριουμ αποπληρωμών μέχρι να επιτευχθεί ανάπτυξη για τη χώρα και το λαό της, μια λύση ανάλογη με αυτή που αποφασίστηκε για τη Γερμανία το 1953.

Μετά από 2 διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις, το Μάιο και τον Ιούνιο του 2012 σχηματίστηκε η κυβέρνηση Σαμαρά, ως μια ακόμη κυβέρνηση συνεργασίας ανάμεσα στα ίδια κόμματα, τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ, με την προσθήκη ενός τρίτου κόμματος, της Δημοκρατικής Αριστεράς.

Το καθεστώς των μνημονίων, αντί να τελειώσει σταδιακά, όπως είχαν υποσχεθεί τα δύο από τα τρία κυβερνητικά κόμματα, επιδεινώθηκε.

Για περίπου 5 χρόνια, από το Μάιο 2010 έως το Δεκέμβριο 2014, όταν αυτή η κυβέρνηση διαλύθηκε,

δεν ήταν ο ελληνικός λαός που έκανε τις θυσίες,

αλλά, αντίθετα, ήταν οι κυβερνήσεις που θυσίαζαν το λαό,

για να σώσουν τους εαυτούς τους,

υπό το πρόσχημα ότι δήθεν έσωζαν την οικονομία και τη χώρα και μείωναν το χρέος.

Τα μνημόνια ονομάζονταν επίσης «προγράμματα προσαρμογής» ακόμη και «προγράμματα διάσωσης».

Το πρώτο μνημόνιο υπογράφτηκε το Μάιο του 2010 και το 2ο το Φεβρουάριο του 2012.

Κανένα από αυτά δεν συζητήθηκε πλήρως στο Κοινοβούλιο.

Δυστυχώς, ήρθε και ένα τρίτο μνημόνιο, αυτό που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποσχεθεί ποτέ να μην υπογράψει και το οποίο η ηγεσία του υπόγραψε και έφερε στην Βουλή τον περασμένο Αύγουστο μέσω άνευ προηγουμένου εκτάκτων διαδικασιών και το οποίο εφαρμόζει τώρα.

Έτσι η χώρα εισήχθη στο λεγόμενο πρόγραμμα προσαρμογής, πρόγραμμα που στην πραγματικότητα σήμαινε ένα διαφορετικό πολιτικό καθεστώς, υπό το οποίο παραβιάζονται βασικές συνταγματικές εγγυήσεις και δημοκρατικές αρχές, όπως επίσης και τα θεμελιώδη δικαιώματα και οι ελευθερίες του λαού.

Το πρόγραμμα αποτελείται από μέτρα λιτότητας που, μεταξύ των άλλων, περιλαμβάνουν την κατακρήμνιση του εργατικού δικαίου, των εργασιακών δικαιωμάτων και εγγυήσεων, βαθιές περικοπές των δημοσίων δαπανών, περικοπές θέσεων εργασίας στο δημόσιο τομέα, αυξήσεις φόρων, ιδιωτικοποίηση των δημοσίων επιχειρήσεων, ιδίως των πιο κερδοφόρων και τις λεγόμενες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, που σημαίνουν κλείσιμο, συγχώνευση ή διάλυση των δημοσίων υποδομών, συμπεριλαμβανομένης της δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης.

Αυτά τα μέτρα έχουν ωθήσει την οικονομία σε βαθιά ύφεση και έχουν κατάφωρα υπονομεύσει τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, όπως έχει επισημανθεί από τον ανεξάρτητο εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ σχετικά με τις επιπτώσεις του εξωτερικού χρέους στα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο στην έκθεσή του για το 2013-2014 όσο και στα προκαταρκτικά του συμπεράσματα του περασμένου Δεκεμβρίου μετά από τις αντίστοιχες επισκέψεις στην χώρα.

Από το 2012, υπάρχουν επίσης αποφάσεις της Ευρωπαϊκής Κοινωνικής Επιτροπής ότι στην περίπτωση της Ελλάδας έχει παραβιαστεί ο Ευρωπαϊκός Κοινωνικός Χάρτης, καθώς και αρκετές αποφάσεις των εθνικών δικαστηρίων με το ίδιο περιεχόμενο.

Η Εθνική Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ένα ανεξάρτητο συμβουλευτικό όργανο της Πολιτείας, έχει εκδώσει αρκετές εκθέσεις υπογραμμίζοντας ότι τα μέτρα λιτότητας που υιοθετήθηκαν στην Ελλάδα παραβιάζουν τις διεθνείς, τις Ευρωπαϊκές και τις εθνικές διατάξεις για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αυτά τα μέτρα οδήγησαν σε

τερατώδη ποσοστά ανεργίας,

έλλειψη στέγης,

φτώχεια,

ανισότητα,

κοινωνικούς αποκλεισμούς

και περιόρισαν σημαντικά την πρόσβαση σε δημόσιες υπηρεσίες όπως η εκπαίδευση, η περίθαλψη και η δικαιοσύνη,

κατά παραβίαση των υποχρεώσεων της Ελλάδας αλλά και της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ για την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων.
  • Τα ποσοστά ανεργίας αυξήθηκαν από 9,7% το 2009 σε 27% το 2015, με την ανεργία των νέων να φτάνει το πρωτοφανές ποσοστό του 60% στους νέους άνδρες και 72% στις νέες γυναίκες.

Σε αριθμούς, αυτό σημαίνει 1,5 εκατομμύριο ανέργους σε ενεργό πληθυσμό των 3,5 εκατομμυρίων.

  • Εκατοντάδες χιλιάδες νέων και ιδίως νέων επιστημόνων εξαναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν αδυνατώντας να βρουν εργασία στη χώρα τους.

  • Μια επιδημία αυτοκτονιών οδήγησε σε απώλεια χιλιάδων ζωών από την απελπισία.

  • Περίπου 300.000 νοικοκυριά έμειναν χωρίς ηλεκτρικό για μήνες ή ακόμη και χρόνια και πολλοί θάνατοι νέων, ηλικιωμένων και παιδιών καταγράφηκαν με αιτία την ασφυξία ή τη φωτιά από αυτοσχέδιους μηχανισμούς θέρμανσης.

  • Τα μισά από τα παιδιά στην Ελλάδα, δηλαδή περίπου 500.000 παιδιά, ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας.

  • Τα σχολεία λειτουργούν χωρίς βιβλία, χωρίς θέρμανση και τελευταία χωρίς δασκάλους και καταγράφονται συχνά λιποθυμίες μικρών μαθητών στο σχολείο εξαιτίας της πείνας.

  • Τα νοσοκομεία λειτουργούν με έναν νοσηλευτή ανά 40 ασθενείς.

  • Ξανά και ξανά καρκινοπαθείς και οροθετικοί στερήθηκαν την πρόσβαση στα φάρμακα για να καταπολεμήσουν την ασθένειά τους.

  • Το 44,8% των συνταξιούχων παίρνει συντάξεις πολύ κάτω από το όριο της φτώχειας και αυτό είναι ένα ποσοστό που πρόκειται να πολλαπλασιαστεί με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης Τσίπρα, που θα περικόψει τις συντάξεις για 12η φορά.

  • Εκατοντάδες χιλιάδες μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις έχουν κλείσει και αυτό επίσης πρόκειται να πολλαπλασιαστεί αφού οι ελεύθεροι επαγγελματίες καλούνται να πληρώσουν αβάσταχτα ποσοστά του εισοδήματός τους σε φόρους και εισφορές κοινωνικής ασφάλισης.

  • Η χώρα έχει χάσει περίπου το 25% του ΑΕΠ της.

Όλα αυτά είναι αποτέλεσμα νόμων που προωθήθηκαν στο κοινοβούλιο μέσω:
  • έκτακτων

  • αντισυνταγματικών

  • αντιδημοκρατικών διαδικασιών
Νόμοι αρκετών εκατοντάδων σελίδων, συμπτυγμένοι σε 1, 2 ή 3 άρθρα, προκειμένου οι βουλευτές να μην είναι σε θέση να ψηφίσουν ναι σε ορισμένες διατάξεις και όχι σε άλλες, που εισήχθησαν και ψηφίστηκαν σε λιγότερο από 48 ώρες συνολικά, υπό τη ρητή απειλή ότι είτε θα εγκρίνονταν είτε η επόμενη δανειακή δόση προς την Ελλάδα δεν θα εκταμιευόταν και η χώρα θα χρεοκοπούσε.

το Νοέμβριο 2012, 800 σελ.

τον Απρίλιο 2013, 300 σελ.

το Μάρτιο 2014, 800 σελ.

Ζητήθηκε από τη χώρα να ξεπουλήσει τη δημόσια περιουσία της και τις δημόσιες επιχειρήσεις σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές για να αποπληρώσει το χρέος, ένα ξεπούλημα που εκτελείται χωρίς καμία διαφάνεια ή κοινοβουλευτικό έλεγχο. Οι βουλευτές απαγορεύθηκε ακόμα και να έχουν πρόσβαση σε έγγραφα που αφορούσαν αυτές τις συμφωνίες.


Ταυτοχρόνως, με διατάξεις και τροπολογίες της τελευταίας στιγμής εξασφαλίστηκε η ατιμωρησία για τους υπεύθυνους της ζημιάς σε βάρος της οικονομίας ή του δημόσιου συμφέροντος. Γιατί, αντίθετα με τα συνθήματα της μιντιακής προπαγάνδας, τα μνημόνια βασίζονται υπέρμετρα σε διεφθαρμένους αξιωματούχους και προνομιακές σχέσεις μεταξύ των κυβερνώντων και μιας ιδιότυπης ολιγαρχίας, που επωφελείται από τη διάλυση του δημόσιου τομέα, ενώ την ίδια στιγμή απολαμβάνει προνομιακής φορολογικής μεταχείρισης.

Μια σειρά νόμων δεν εγκρίθηκαν από το Κοινοβούλιο αλλά από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μετά από πρόταση της Κυβέρνησης: οι αποκαλούμενες Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου, με την απατηλή επίκληση κατάστασης απρόβλεπτης και επείγουσας ανάγκης προκειμένου να παρακαμφθεί η κοινοβουλευτική συζήτηση.

Αυτές οι πολιτικές προήχθησαν με τη χρήση αστυνομικής βίας, που συμπεριελάμβανε όχι μόνο σωματική βία αλλά και τη χρήση από τις αστυνομικές δυνάμεις επικίνδυνων χημικών εναντίον διαδηλωτών και γενικότερα εναντίον των πολιτών.

Στρατιωτικά μέτρα, όπως η επιστράτευση των απεργών, χρησιμοποιήθηκαν ως εργαλείο για την επίτευξη υπακοής.

Εργαζόμενοι στα δημόσια μέσα μεταφοράς, ναυτεργάτες, εργαζόμενοι στη ΔΕΗ, καθώς επίσης και οι εκπαιδευτικοί που απεργούσαν για να υπερασπιστούν τις δουλειές τους, τα δικαιώματά τους ή το δημόσιο χαρακτήρα των επιχειρήσεων στις οποίες δούλευαν, επιστρατεύτηκαν, που σημαίνει ότι οι υπηρεσίες τους τέθηκαν στη διάθεση του κράτους με την δικαιολογία ότι η απεργία τους αποτελούσε απειλή για τη δημόσια τάξη ή τη δημόσια υγεία.

Καθ’ όλο αυτό το διάστημα δεν υπήρξε κανένα σημάδι ανάπτυξης.

Αντίθετα, η χώρα διέρχεται τη μεγαλύτερη ύφεση (7 χρόνια τώρα) που υπήρξε ποτέ στην Ευρώπη σε καιρό ειρήνης.

Ο πληθυσμός υποβάλλεται σε ανθρωπιστική κρίση άμεσα συνδεδεμένη με τα λεγόμενα μέτρα διάσωσης.

Όσο για το χρέος, το ποσοστό του ΑΕΠ έχει εκτιναχθεί από λιγότερο του 120% προ των Μνημονίων σε παραπάνω του 180% μετά από τρία Μνημόνια και συνεχίζει να αυξάνεται.

Εν τω μεταξύ, οι εκπρόσωποι της Τρόικας, οι οποίοι συνέταξαν αυτές τις τερατώδεις συμφωνίες, έχουν επανειλημμένα παραδεχθεί δημόσια ότι έχουν κάνει λάθη στους υπολογισμούς τους.

Αυτό σήμαινε ότι παραδέχθηκαν δημοσίως ότι έχουν κάνει λάθος στην εκτίμηση ότι τα μέτρα που υπαγορεύτηκαν και οι φόροι που επιβλήθηκαν θα αντιμετώπιζαν την οικονομική κρίση και την κρίση χρέους της χώρας.

Ωστόσο, αυτοί που παραδέχονται ότι έκαναν λάθος, επέμεναν (και ακόμα συνεχίζουν να επιμένουν) ότι οι ίδιες πολιτικές πρέπει να συνεχιστούν, πράγμα που αποδεικνύει ότι στόχος αυτών των πολιτικών δεν ήταν ποτέ η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης και της κρίσης χρέους, αλλά αντίθετα ο έλεγχος του κράτους και του λαού και η παράνομη ιδιοποίηση της περιουσίας του.

Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο Ελληνικός λαός, με γενικές εκλογές, έδωσε στο ΣΥΡΙΖΑ ένα ποσοστό κοντά στην απόλυτη πλειοψηφία, και παρείχε μια σαφή και κατηγορηματική εντολή στην Κυβέρνηση και στο Κοινοβούλιο να ξεμπερδέψει με τα μνημόνια, να ξεμπερδέψει με αυτές τις καταστροφικές, ανθρωποκτόνες και αντιδημοκρατικές πολιτικές και να απαιτήσει την ελάφρυνση του χρέους της χώρας.

Στις 4 Απριλίου 2015, συγκροτήθηκε μια ειδική Επιτροπή της Βουλής που ονομάστηκε Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, προκειμένου να διενεργήσει νομικό και λογιστικό έλεγχο του χρέους. Εξέδωσε την προκαταρκτική της έκθεση τον Ιούνιο του 2015, την οποία έφερα μαζί ου και διατίθεται στην είσοδο – να την κρατήσετε και να τη διαφυλάξετε.

Χαίρομαι ιδιαιτέρως που είναι μαζί μας ο Eric Toussaint, Επιστημονικός Συντονιστής της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους και η Margot Salomon, εξέχων μέλος της.

Η προκαταρκτική έκθεση της Επιτροπής κατέληξε ότι το δημόσιο χρέος της Ελλάδας είναι :
  • Παράνομο

  • Αθέμιτο

  • Απεχθές

  • Εξ ολοκλήρου μη βιώσιμο
Διαπίστωσε ότι το δημόσιο χρέος είχε συναφθεί μέσω αντισυνταγματικών και παρανόμων διαδικασιών, κατά παραβίαση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας, των θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών, όπως κατοχυρώνονται στις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο.

Διαπίστωσε επίσης ότι οι πιστωτές της χώρας ενεργούσαν με κακή πίστη ήδη από το 2010, επιβαρύνοντας εν γνώση τους τη χώρα με μη βιώσιμα δάνεια και μετατρέποντας το ιδιωτικό χρέος σε δημόσιο χρέος με σκοπό να σώσουν τις γαλλικές, τις γερμανικές και σε μεταγενέστερο στάδιο τις Ελληνικές ιδιωτικές Τράπεζες, σε βάρος του Ελληνικού λαού που δεχόταν επίθεση από ένα τσουνάμι φορολογίας και λιτότητας ως ένα μέσο για τη υποστήριξη της ανακεφαλαιοποίησης του τραπεζικού συστήματος.

Η επιτροπή, μέσω της αποκάλυψης εγγράφων που εμπεριέχονταν σε ποινικές δικογραφίες, καθώς και μέσω ακροάσεων αποκάλυψε ότι το ΔΝΤ και τα κράτη-μέλη του, που περιλαμβάνουν όλα τα μέλη της Ε.Ε. γνώριζαν ήδη από το Μάρτιο του 2010 ότι το Ελληνικό Χρέος ήταν μη βιώσιμο.

Ότι τα μέτρα που συμπεριλαμβάνονταν στο 1ο μνημόνιο (Μάιος 2010) ήταν δεδομένο ότι θα προκαλέσουν βαθιά και μακροχρόνια ύφεση και διάρρηξη του κοινωνικού ιστού.

Αποκάλυψε ότι οι Γαλλικές και Γερμανικές τράπεζες επωφελήθηκαν από την προνομιακή γνώση τους σχετικά με τη μη βιωσιμότητα του Ελληνικού Χρέους και ξεφορτώθηκαν τα Ελληνικά κρατικά ομόλογα που διακρατούσαν μεταξύ του 2010 και 2011, κερδίζοντας έτσι δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ όταν πραγματοποιήθηκε το κούρεμα του 2012.

Επίσης, αποκάλυψε ότι ενώ οι Ελληνικές τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία, 15.000 μικρο-ομολογιούχοι και δημόσιοι οργανισμοί καταστράφηκαν από το ίδιο κούρεμα, διασώθηκαν μόνο οι ιδιωτικές Ελληνικές τράπεζες.
  • Η έκθεση δείχνει ότι, αντίθετα με την προπαγάνδα των μέσων ενημέρωσης που διοργανώθηκε από το 2010 για την απεικόνιση του ελληνικού λαού ως τεμπέλη και διαβιούντα πέραν των δυνατοτήτων του, οι δημόσιες δαπάνες στην Ελλάδα κρατήθηκαν πολύ κάτω από τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο σε όλους τους τομείς, εκτός από τις αμυντικές δαπάνες, όπου έχουν εντοπιστεί μια σειρά σημαντικών υποθέσεων διαφθοράς στις οποίες εμπλέκονταν κυβερνητικά στελέχη και διεθνείς εταιρείες.

  • Η έκθεση επίσης δείχνει ότι το 92% των δανείων που δόθηκαν στην Ελλάδα στο πλαίσιο του καθεστώτος των μνημονίων, στην πραγματικότητα δεν δόθηκαν στην Ελλάδα αλλά κατευθύνθηκαν πίσω στους δανειστές για την αποπληρωμή του χρέους.

  • Η Επιτροπή κατέληξε σε αυτά τα προκαταρκτικά συμπεράσματα και μέσω ακροάσεων και συλλογής αποδεικτικών στοιχείων και πρέπει να αναφερθεί ότι η μόνη αρχή που αρνήθηκε να συνεργαστεί πλήρως με την Επιτροπή ήταν ο Διοικητής Τράπεζας της Ελλάδας, ο οποίος αρνήθηκε να παράσχει στην Επιτροπή τις τραπεζικές κινήσεις που αφορούσαν τα δάνεια που φέρονταν ότι είχαν δοθεί στην Ελλάδα στο πλαίσιο των μνημονιακών δανειακών συμβάσεων – επικαλούμενος το τραπεζικό απόρρητο.

Η Επιτροπή ξεκίνησε, μέσω μιας συνάντησης με την EvaJoly, να διερευνά το σκάνδαλο της Lux-Leaks και τις επιπτώσεις της φοροδιαφυγής και της φοροαποφυγής των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα και επωφελούνται από φορολογικούς παράδεισους με έδρα το Λουξεμβούργο και τις Κάτω Χώρες μια κατάσταση που στέρησε από την Ελλάδα πολλά δισεκατομμύρια φορολογικών εσόδων.

Παρ' όλες αυτές τις αποκαλύψεις, οι πιστωτές της Ελλάδας επέμειναν ότι ο Ελληνικός λαός πρέπει να συνεχίσει να πληρώνει το τίμημα και να ξεπληρώσει ένα χρέος που είχε φτάσει τα 325 δισεκατομμύρια ευρώ.

Αυτό σήμαινε ότι κάθε μωρό που γεννιόταν στην Ελλάδα χρωστούσε κατά το 1ο εξάμηνο του 2015, 32.500 ευρώ.

Μια εβδομάδα μετά την έκδοση και δημοσιοποίηση του Προκαταρκτικού Πορίσματος της Επιτροπής, και συγκεκριμένα, στις 25η Ιουνίου 2015, οι Ευρωπαϊκοί θεσμοί απηύθυναν στην Ελληνική κυβέρνηση ένα τελεσίγραφο 48 ωρών ζητώντας της να αποδεχθεί, κατά παράβαση της λαϊκής εντολής του Ιανουαρίου, μια σειρά μέτρων περαιτέρω απορρύθμισης του εργατικού δικαίου, κατάλυσης των εγγυήσεων της κοινωνικής ασφάλισης και της προστασίας των υπερχρεωμένων πολιτών και απαιτώντας το ξεπούλημα των πολυτιμότερων δημόσιων περιουσιακών στοιχείων και επιχειρήσεων, των μεγάλων λιμανιών, αεροδρομίων και δημοσίων υποδομών για την αποπληρωμή ενός μη βιώσιμου και απεχθούς χρέους το οποίο παραπλανητικά παρουσιαζόταν ως βιώσιμο.

Στις 27 Ιουνίου, μετά από πρόταση της Κυβέρνησης, αποφασίστηκε από το Κοινοβούλιο να διεξαχθεί ένα δημοψήφισμα επί του τελεσιγράφου στις 5 Ιουλίου 2015. Αυτό ήταν το πρώτο δημοψήφισμα που οργανώθηκε ποτέ στην Ελλάδα από το 1975, όταν τέθηκε σε ισχύ το Σύνταγμα της Ελλάδας.

Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας του δημοψηφίσματος, διεθνείς και ξένοι αξιωματούχοι, συμπεριλαμβανομένων των Προέδρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Juncker, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Schulz και του EurogroupDijsselbloem, προέβησαν κατ’ επανάληψη σε δηλώσεις για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και απηύθυναν άμεσες και έμμεσες απειλές προς το λαό σε περίπτωση που απέρριπτε τα μέτρα.

Υπήρξαν κυβερνητικοί και διεθνείς αξιωματούχοι, οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να δηλώνουν ότι θα επέλθει μια ανθρωπιστική καταστροφή αν επικρατούσε το ''ΟΧΙ'' και άλλοι που έλεγαν ότι ο λαός θα τιμωρηθεί αν απορρίψει τα μέτρα.

Το δημοψήφισμα διενεργήθηκε με κλειστές τις τράπεζες και με ελέγχους κεφαλαίων να έχουν επιβληθεί για περισσότερο από μια εβδομάδα, λόγω της άρνησης της ΕΚΤ να παράσχει ρευστότητα μιας εβδομάδας μετά την απόφαση διενέργειας του δημοψηφίσματος, ως ακόμη μια προσπάθεια να επηρεάσουν την ψήφο του λαού.

Αυτή ήταν η 2η φορά που η τραπεζική ρευστότητα χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο για την αλλαγή δημοκρατικών αποφάσεων, η 1η φορά ήταν ένας ανάλογος εκβιασμός που είχε απευθυνθεί κατά του Κυπριακού Κοινοβουλίου το Μάρτιο του 2013.

Κι όμως, επικράτησε η δημοκρατία.

Ο λαός, με ένα ξεκάθαρο 62% υπέρ του '' ΟΧΙ '', απέρριψε τα καταστροφικά μέτρα.

Τρεις ημέρες πριν το δημοψήφισμα, δόθηκε στη δημοσιότητα ένα σχέδιο έκθεσης του ΔΝΤ, όπου επίσημα ομολογείται για πρώτη φορά ότι το Ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο, που σημαίνει ότι δεν μπορεί να συνεχίζεται η αποπληρωμή του χωρίς να διακυβεύεται ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του λαού και η κοινωνική συνοχή.

Η έκθεση είχε ημερομηνία 26 Ιουνίου 2015 και είχε αποκρυφθεί από το λαό για μια ολόκληρη εβδομάδα.

Αυτό που επακολούθησε του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος και του 62% υπέρ του ''ΟΧΙ'' ήταν όνειδος για την Ευρώπη, για τον κόσμο, για τη δημοκρατία.

Οι πιστωτές, συμπεριλαμβανομένων των ευρωπαϊκών θεσμών αρνήθηκαν να λάβουν υπ’ όψιν το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Επέμειναν, υπό την απειλή ότι θα προκαλείτο τραπεζική κατάρρευση και ανθρωπιστική καταστροφή, να ληφθούν μέτρα σκληρότερα από αυτά που είχαν απορριφθεί.

Μια εβδομάδα μετά από το μεγαλειώδες και ξεκάθαρο ΟΧΙ που προέκυψε από το δημοψήφισμα, η κυβέρνηση προσυπέγραψε μέτρα χειρότερα από εκείνα τα οποία ο λαός είχε απορρίψει.

Το ΟΧΙ του λαού μετατράπηκε σε ΝΑΙ της Κυβέρνησης υπό τη ρητή απειλή πως η παροχή ρευστότητας από την ΕΚΤ θα έκλεινε οριστικά και η χώρα θα πάθαινε ασφυξία και θα αναγκαζόταν να φύγει από την Ευρωζώνη – μια απειλή που προσκρούει άμεσα στο Ευρωπαϊκό δίκαιο, όπως παραδέχθηκε και ο αντιπρόεδρος της ΕΚΤ μερικούς μήνες αργότερα.

Αυτό που η ελληνική κυβέρνηση αποδέχτηκε το ξημέρωμα της 13ης Ιουλίου 2015, ήταν ότι η Βουλή θα νομοθετούσε επί προ-διαμορφωμένων κειμένων εκατοντάδων σελίδων χωρίς καμία διαβούλευση και σε προκαθορισμένες ημερομηνίες με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και με τις τράπεζες ακόμα κλειστές.

Επιπλέον, δέχτηκε ότι οι δικαστικές αποφάσεις που κρίνουν προηγούμενα μνημονιακά μέτρα, συμπεριλαμβανομένων των περικοπών των συντάξεων, αντισυνταγματικά, θα ανατρέπονταν από τα καινούργια μνημονιακά μέτρα που προέβλεπαν νέες περικοπές στις συντάξεις.

Αυτός ο εκβιασμός βαφτίστηκε ''προαπαιτούμενα'' για μια συμφωνία και η Βουλή κλήθηκε να καταργήσει νόμους που είχε ψηφίσει μόλις 4 μήνες πριν και να απέχει από κάθε νομοθετική πρωτοβουλία χωρίς την προέγκριση των πιστωτών.

Αυτό είναι που προβλέπεται ρητά στη δήλωση της Ευρωδιάσκεψης Κορυφής της 12ης Ιουλίου.

Ένας νόμος άνω των 100 σελίδων διαμορφωμένων ως 1 άρθρο πέρασε την 15η Ιουλίου σε λιγότερες από 24 ώρες σύμφωνα με τη δήλωση της Ευρωδιάσκεψης Κορυφής.

Ένας νόμος 1000 σελίδων διαμορφωμένων ως 3 άρθρα πέρασε την 22α Ιουλίου μέσα σε λιγότερες από 24 ώρες. Συμπεριελάμβανε, σε ένα μόνο άρθρο, και τα 1008 άρθρα του Ελληνικού Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας, ο οποίος το Δεκέμβριο του 2014 είχαν επίσης απορριφθεί με ποσοστό 93% ΟΧΙ στο δημοψήφισμα των δικηγόρων σε όλη την Επικράτεια.

Αυτός ήταν ένας νόμος που είχε κατατεθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση και αποσυρθεί συνεπεία του δημοψηφίσματος των δικηγόρων.

Ο νόμος αυτός αναστήθηκε και κατατέθηκε στη Βουλή από ένα υπουργό Δικαιοσύνης της Κυβέρνησης Τσίπρα, που είχε υπάρξει μεταξύ των πιο σκληρών επικριτών του:

Υπέγραψε και εισήγαγε το νόμο λέγοντας στα πρακτικά του Κοινοβουλίου ότι δεν συμφωνεί με τις διατάξεις του αλλά δεν βλέπει καμία εναλλακτική για την αποτροπή της κατάρρευσης των τραπεζών και όταν ρωτήθηκε αν μπορούσαν να γίνουν τροποποιήσεις, απάντησε ότι, δυστυχώς, οι πιστωτές δεν θα επέτρεπαν τροποποιήσεις.

Αφότου υπογράφτηκε το 3ο μνημόνιο στα μέσα του Αυγούστου, ένας νόμος σχεδόν 400 σελίδων πέρασε στις 14 Αυγούστου, μέσα σε 24 ώρες, με το κοινοβούλιο να εξαναγκάζεται να επανασυγκληθεί κατεπειγόντως εν μέσω της καλοκαιρινής διακοπής των εργασιών του.

Αμέσως μετά την προκήρυξη του δημοψηφίσματος, οι πιστωτές επαναλάμβαναν ότι “Η εμπιστοσύνη μεταξύ της Ελλάδας και εκείνων έχει διαρραγεί”, υπονοώντας ότι καθεαυτή η απόφαση διεξαγωγής του δημοψηφίσματος και η άσκηση του εκλογικού δικαιώματος αποτελούσαν παράγοντα διάρρηξης της εμπιστοσύνης.

Αμέσως αφότου η Βουλή ψήφισε αυτά τα προαπαιτούμενα, κατά παραβίαση της λαϊκής εντολής και ανατρέποντας το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ανακοίνωσε ωμά ότι “Η εμπιστοσύνη αποκαταστάθηκε”, συνδέοντας έτσι ευθέως την εμπιστοσύνη με την κατάργηση των κοινοβουλευτικών και δημοκρατικών διαδικασιών και την παράβαση της λαϊκής εντολής.

Τα ανακοινωθέντα του Eurogroup τον Ιούλιο και τον Αύγουστο, απέκλειαν ρητά κάθε συζήτηση για διαγραφή του χρέους.


Την ίδια στιγμή νέα δάνεια ύψους άνω των 86 δισεκατομμυρίων ευρώ ελήφθησαν από την Ελλάδα.

Τώρα, κάθε μωρό στην Ελλάδα χρωστάει περισσότερα από 41.000 ευρώ.


Η Βουλή επανειλημμένα νομοθέτησε υπό απειλή και εξαναγκασμό και αφού πέρασε αυτό η φρικαλέα νομοθεσία, διαπιστώνοντας ότι ένα μεγάλο μέρος των βουλευτών του βασικού κυβερνώντος κόμματος, συμπεριλαμβανομένων και εμού ως Προέδρου της Βουλής, 2 αντιπροέδρων και των Προέδρων 4 από τις 6 μόνιμες επιτροπές του Κοινοβουλίου, αρνηθήκαμε να ψηφίσουμε αυτή την κατ’ εντολή νομοθεσία και την ανάληψη ενός τρίτου μνημονίου, η Κυβέρνηση σε συμφωνία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους πιστωτές, παρακάμπτοντας την Πρόεδρο της Βουλής, διέλυσαν αιφνιδιαστικά τη Βουλή για να αναζητήσουν μια “πιο σταθερή πλειοψηφία”, προκειμένου να εφαρμόσουν τα μέτρα που ο λαός είχε απορρίψει.

Εκλογές-αστραπή προκηρύχθηκαν στις 28 Αυγούστου, οι οποίες θα πραγματοποιούνταν στις 20 Σεπτεμβρίου 2015.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που είχε ζητήσει μια ευκαιρία για να τελειώσει με τα μνημόνια τώρα ζητούσε μια δεύτερη ευκαιρία για να τα εφαρμόσει.

Για πρώτη φορά μετά από πάνω από 5 χρόνια, οι πιστωτές ήταν ικανοποιημένοι με τη διεξαγωγή εκλογών στην Ελλάδα.


Και με το δίκιο τους.

Το 45,5% του πληθυσμού απείχε ενώ ακόμη 2,5% κατέγραψε λευκή ή άκυρη ψήφο.

Πρόκειται για ρεκόρ αποχής που δεν έχει προηγούμενο στα τελευταία 40 χρόνια.

Οι περισσότεροι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που είχαν εναντιωθεί στα μέτρα, είτε δεν ήταν υποψήφιοι σε εκείνες τις εκλογές είτε προσπάθησαν να διαμορφώσουν έναν εκλογικά βιώσιμο συνασπισμό υπό το όνομα Λαϊκή Ενότητα μέσα σε λιγότερο από μια εβδομάδα.

Μια προσπάθεια που δεν κατάφερε να εισαχθεί στη Βουλή για 7.000 ψήφους.

Κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, στις 10 Σεπτεμβρίου, έλαβε χώρα ψηφοφορία στον ΟΗΕ για την καθιέρωση αρχών για την προστασία των υπερχρεωμένων κρατών έναντι καταχρηστικών πρακτικών εκ μέρους των δανειστών τους. Παρά το γεγονός ότι αυτές οι αρχές προστάτευαν ιδιαιτέρως στην Ελλάδα, η Ελλάδα απείχε από την ψηφοφορία, όπως και τα περισσότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε., κάτω από συνεχείς πιέσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Γερμανία και το Ηνωμένο Βασίλειο καταψήφισαν αυτές τις αρχές οι οποίες υιοθετήθηκαν με μεγάλη πλειοψηφία από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών.

Είναι ενδιαφέρον να επισημανθεί πως η Γερμανία, μια χώρα που επωφελήθηκε από μια διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους της το 1953, μια χώρα που ακόμη δεν έχει αποπληρώσει επανορθώσεις στην Ελλάδα, οι οποίες δεν περιλαμβάνονταν στη διαγραφή και οφείλονται στις φρικαλεότητες του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, επανορθώσεις που υπολογίζεται ότι φτάνουν σε ένα ποσό μεταξύ 278 και 340 δισεκατομμυρίων ευρώ με μετριοπαθείς υπολογισμούς, διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη χρήση του δημοσίου χρέους ενάντια οικονομικά ασθενών κρατών για να προωθηθεί αυτή η νέου τύπου οικονομική υποδούλωση.

Αμέσως μετά τις εκλογές και πριν τη σύγκληση της νέας Βουλής, η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους συνεδρίασε όπως είχε προγραμματιστεί και εξέδωσε το δεύτερο πόρισμά της, που αναλύει τον αθέμιτο, παράνομο, απεχθή χαρακτήρα του 3ου μνημονίου και του αντίστοιχου νέου χρέους που είναι και αυτό προδήλως μη βιώσιμο.

Από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου κι ύστερα, η συρρίκνωση των δημοκρατικών διαδικασιών έχει οξυνθεί περαιτέρω.

Πράξεις Νομοθετικού Περιεχομένου εκδίδονται με μια άνευ προηγουμένου συχνότητα.

Η Βουλή νομοθετεί σχεδόν αποκλειστικά με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και πάντοτε προκειμένου να εκπληρώσει τις απαιτήσεις των πιστωτών.

Τα νομοσχέδια που υιοθετούνται ή κατατίθενται τους τελευταίους 3 μήνες συμπεριλαμβάνουν :

  • Την κατάργηση της προστασίας της α’ κατοικίας των υπερχρεωμένων πολιτών.

  • Το ξεπούλημα των Τραπεζών της χώρας.

  • Το ξεπούλημα των εναπομεινάντων περιουσιακών στοιχείων του δημοσίου, υποδομών και επιχειρήσεων.

  • Ένα νέο κύκλο περικοπών συντάξεων-οι συντάξεις περικόπτονται για 12η φορά στην Ελλάδα και επιβάλλονται νέες εισφορές κοινωνικής ασφάλισης, που κάνουν αβίωτη τη ζωή των νέων επαγγελματιών, των αυτοαπασχολουμένων και των αγροτών.

Μέλη των κυβερνώντων κομμάτων που εναντιώνονται σε αυτά τα μέτρα καλούνται να παραδώσουν τις βουλευτικές τους έδρες και αν δεν ψηφίζουν τα μέτρα, διαγράφονται από τα κόμματα τους. Αυτή ήταν πρακτική προηγούμενων κυβερνήσεων όταν επρόκειτο για μνημονιακά μέτρα. Αυτή η πρακτική είχε εντόνως επικριθεί από το ΣΥΡΙΖΑ και τώρα υιοθετείται από το ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό που είχε διαφημιστεί ως το παράλληλο πρόγραμμα της κυβέρνησης για την προστασία των αδυνάμων κατατέθηκε και μετά αποσύρθηκε από την κυβέρνηση υπό την πίεση των πιστωτών.

Και η Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους μπαίνει στο στόχαστρο, κυριολεκτικά καταδιώκεται. Τα πορίσματά της αφαιρέθηκαν από την ιστοσελίδα της Βουλής, τα γραφεία της τής αφαιρέθηκαν, κηρύχθηκε η λήξη των εργασιών της πριν αυτές ολοκληρωθούν με απόφαση του νέου Προέδρου της Βουλής, ο οποίος τώρα προσπαθεί να κατάσχει τα προσωπικά αντικείμενα και αρχεία των μελών της Επιτροπής.

Παρεμπιπτόντως, την Δευτέρα θα υπάρξει απόπειρα κατάσχεσης των αρχείων των μελών της Επιτροπής με τη βοήθεια αστυνομικής δύναμης, όπως ενημερώθηκα από επιστολή του νέου Προέδρου της Βουλής. Η κοινωνία, από την άλλη, αγκαλιάζει την Επιτροπή και ήδη ένας πολίτης προσέφερε τα γραφεία του για να στεγαστεί η Επιτροπή.

Ωστόσο η κοινωνία βυθίζεται στην απελπισία, ζητείται από το λαό να αρνηθεί την αξιοπρέπεια του και την ελπίδα του και να αποδεχτεί ότι δεν υπάρχει εναλλακτική, από αυτό το ίδιο πολιτικό κόμμα που εκλέχθηκε για να αποδείξει ότι η ελπίδα θα επικρατήσει του φόβου και του οικονομικού εκβιασμού.

Οι πιστωτές είναι κάτι παραπάνω από ευχαριστημένοι, ανεξάρτητα από το γεγονός ότι, αυτό που τώρα βυθίζεται σαν τον Τιτανικό είναι οι ίδιες οι αρχές στις οποίες στηρίχθηκε η δημιουργία της Ε.Ε., η δημοκρατία, η ειρήνη, η κοινωνική δικαιοσύνη, ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, η ευημερία των λαών και των κοινωνιών μέσα στην Ευρώπη.

Η ύφεση συνεχίζεται και το χρέος της χώρας υπολογίζεται ότι θα έχει φτάσει το 200% του ΑΕΠ μέσα στα επόμενα 2 χρόνια σύμφωνα με τις εκθέσεις του ΔΝΤ .

Τα μνημόνια δεν είναι συμφωνίες διάσωσης.

Συγκροτούν ένα καθεστώς-θανατική ποινή για τον ελληνικό λαό και τους λαούς της Ευρώπης και ένα ευθύ πραξικόπημα ενάντια στη δημοκρατία.

Προάγουν ένα ολοκληρωτικό καθεστώς που χρησιμοποιεί τις τράπεζες και τη ρευστότητα με τρόπο ανάλογο με αυτόν που χρησιμοποιούνταν τα τανκς και τα όπλα σε προηγούμενες περιόδους.

Αυτό είναι ένα καθεστώς που είτε πρέπει να ανατραπεί από τους Ευρωπαϊκούς λαούς και τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους είτε θα κυριαρχήσει στην Ευρώπη και θα υποκαταστήσει το ευρωπαϊκό κεκτημένο ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δημοκρατίας, που μπορούν να βασιστούν μόνο στο σεβασμό των ανθρώπινων ελευθεριών, των ανθρώπινων ζωών, της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Κανείς δεν μπορεί να προσποιείται ότι δεν καταλαβαίνει τι συμβαίνει αυτή τη στιγμή στην Ευρώπη.

Και οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του λαού δεν μπορούν να προσποιούνται ότι δεν έχουν επιλογή.


Η παράδοση της δημοκρατίας, της κοινοβουλευτικής κυριαρχίας, του κράτους δικαίου και του σεβασμού των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων δεν μπορεί ποτέ να είναι επιλογή.

Η θυσία του λαού και ολόκληρων γενεών για να σωθούν οι τράπεζες και οι τραπεζίτες δεν μπορεί ποτέ να είναι επιλογή.

Η παραβίαση της λαϊκής εντολής για την ικανοποίηση των δανειστών δεν μπορεί ποτέ να είναι επιλογή.

Αντιθέτως, έχουμε καθήκον και δημοκρατική υποχρέωση, μια πραγματική επιλογή, να διεκδικήσουμε:

1. Θεσμοθέτηση της διαδικασίας του λογιστικού ελέγχου του χρέους, όχι απλώς ως υποχρέωση των κυβερνήσεων και των κρατών, όπως περιγράφεται στον ευρωπαϊκό κανονισμό 472/2013 (που ουδέποτε εφαρμόσθηκε από οποιαδήποτε ευρωπαϊκή κυβέρνηση) , αλλά ως αυτοτελές δημοκρατικό, συλλογικό και κυριαρχικό δικαίωμα των λαών, που νομιμοποιούνται να γνωρίζουν πώς δημιουργήθηκε το χρέος και δικαιούνται να αρνηθούν να πληρώσουν ένα χρέος που δεν είναι δικό τους, δηλαδή ένα χρέος που δεν δημιουργήθηκε εν γνώσει και προς όφελος του λαού και του κράτους.

2. Θεσμοθέτηση ενός αυτοτελούς κυριαρχικού δικαιώματος των κρατών να απόσχουν από κάθε είδους αποπληρωμή χρέους μέχρι την ολοκλήρωση του λογιστικού ελέγχου και θεσμοθέτηση, αντίστοιχα, έννομης υποχρέωσης των άλλων κρατών, των ευρωπαϊκών και διεθνών Αρχών και οργανισμών να σέβονται το δικαίωμα αυτό και να απόσχουν από κάθε πράξη εξαναγκασμού.

3. Υπαγωγή της διαδικασίας λογιστικού ελέγχου υπό την αιγίδα των Κοινοβουλίων, με την υποχρεωτική εξέταση-συζήτηση του Πορίσματος του λογιστικού ελέγχου σε δημόσιες συνεδριάσεις.

4. Υιοθέτηση κριτηρίων για τη διασφάλιση της ικανότητας, της εμπειρογνωμοσύνης, της αμεροληψίας και της αντιπροσωπευτικότητας των Επιτροπών Λογιστικού Ελέγχου. Η σύνθεση των επιτροπών να είναι διεθνής, να συμπεριλαμβάνει ειδικούς, καθώς και εκπροσώπους της κοινωνίας που δραστηριοποιούνται σε διαδικασίες λογιστικού ελέγχου και διαφάνειας. Η δομή και η εμπειρία της Επιτροπής Λογιστικού Ελέγχου (Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους) που δημιουργήθηκε από το Ελληνικό Κοινοβούλιο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως υπόδειγμα.

5. Θεσμοθέτηση της υποχρεωτικής συνεργασίας όλων των κρατικών, δημόσιων, ευρωπαϊκών και διεθνών Αρχών με τις Επιτροπές Λογιστικού Ελέγχου και πρόβλεψη κυρώσεων για την άρνηση συνεργασίας.

6. Προώθηση-ενίσχυση διαδικασιών αστικής και διεθνούς ευθύνης για κυβερνητικούς και διεθνείς αξιωματούχους και φορείς που σκόπιμα ή εν γνώσει τους παραβιάζουν τις διεθνείς τους υποχρεώσεις και ζημιώνουν κράτη και λαούς.

7. Διεκδίκηση δημοκρατικού και κοινωνικού ελέγχου επί του τραπεζικού συστήματος. Το ευρωπαϊκό και διεθνές τραπεζικό σύστημα έχει εξελιχθεί σε αυτοτελή καταναγκαστική εξουσία που λειτουργεί με αδιαφανείς μεθόδους, χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση ή δημόσιο έλεγχο. Αυτό συνιστά κατάσταση μη ανεκτή σε μια δημοκρατία. Οι γραφειοκράτες και οι τραπεζίτες δεν μπορούν να υποκαθιστούν ή να ελέγχουν τους εκλεγμένους εκπροσώπους του λαού, δεν μπορούν να υπαγορεύουν πολιτικές και να χειραγωγούν κυβερνήσεις, δεν μπορούν να αρνούνται τον σεβασμό στην λαϊκή εντολή. Ο δημοκρατικός έλεγχος επί του τραπεζικού συστήματος σημαίνει πραγματική διαφάνεια στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και την υπαγωγή του τραπεζικού συστήματος στους δημοκρατικά νομιμοποιημένους εκπροσώπους των λαών και στους δημοκρατικούς θεσμούς. Σημαίνει, επίσης, δημόσια ιδιοκτησία και έλεγχο των τραπεζών και, πρωτίστως, των κεντρικών εθνικών και διεθνών τραπεζών.

8. Μείωση των εξοπλιστικών δαπανών ως προτεραιότητα, με δεδομένο το γεγονός ότι αποτέλεσαν το κατεξοχήν πεδίο διαφθοράς και άδικης υπερχρέωσης κρατών και λαών. Ταυτόχρονα, η σχετική απόφαση προωθεί το παγκόσμιο αίτημα αφοπλισμού ως αναπόσπαστο τμήμα μιας πολιτικής για την παγκόσμια ειρήνη.

9. Ενίσχυση της διαδικασίας διαφάνειας και της νομοθεσίας κατά της διαφθοράς ως αναγκαίο τμήμα μιας πολιτικής που στοχεύει στη φορολογική και κοινωνική δικαιοσύνη.

10. Θεσμοθέτηση αποτελεσματικών διαδικασιών απονομής της δικαιοσύνης και λογοδοσίας για τους υπόλογους δημοσίων δαπανών και διακυβέρνησης. Η αδικία συνιστά αφόρητη κατάσταση και δηλητηριώδες συναίσθημα για τις κοινωνίες. Μηχανισμοί λογοδοσίας πρέπει να εξασφαλισθούν για εκείνους που υπερχρεώνουν τις χώρες σε βάρος των λαών τους.

11. Ενίσχυση των αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών όπως τα δημοψηφίσματα κα θεσμοθέτηση του υποχρεωτικού οικουμενικού σεβασμού του αποτελέσματός τους.

12. Θεσμοθέτηση νέων μορφών συμμετοχής των πολιτών και ιδιαίτερα των νέων γενεών στη διαδικασία λήψης αποφάσεων και στην εποπτεία της εφαρμογής τους. Αξιοποίηση της γνώσης, της επιστημοσύνης και των ιδεών εκείνων που σήμερα περιθωριοποιούνται, με πρώτους τους νέους επιστήμονες που εξαναγκάζονται να μεταναστεύουν.

13. Σύγκληση ευρωπαϊκής διάσκεψης για το χρέος.

14.Διευρύνοντας την ατζέντα – Μαδρίτη – Νέα βήματα .

Το μήνυμα που μεταφέρεται από το συνέδριό μας :

Δεν παραδίδουμε την δημοκρατία

Τα δικαιώματα και τις ελευθερίες

Δεν παραδίδουμε την αξιοπρέπειά μας .

Δεν παραδίδουμε τις ζωές μας, τις χώρες μας ούτε την Ευρώπη στους Ευρω-γραφειοκράτες και τους τραπεζίτες .

Διεκδικούμε αυτά που μας ανήκουν.
 

Ομιλία Ζωής Κωνσταντοπούλου στη Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών

Ομιλία Ζωής Κωνσταντοπούλου στη Συνέλευση της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών

Δευτέρα, 15/02/2016 - 10:00
Κυρίες και κύριοι δικαστές,

κυρίες και κύριοι προσκεκλημένοι, 

Με έναν τρόπο αισθάνομαι ανακούφιση που θα πω τα ίδια που είπα και πριν από περίπου έναν χρόνο ως Πρόεδρος της Βουλής και πριν από δύο χρόνια ως υπεύθυνη Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ενός κόμματος, στο οποίο δεν ανήκω πια και το οποίο δεν λέει πια τα ίδια. 

Με έναν τρόπο αισθάνομαι ανακούφιση που άκουσα και τον κ. Φαϊτά ως συντονιστή της εκδήλωσης και οικοδεσπότη και την κα Γιανναδάκη Πρόεδρο της Ένωσης να λένε τα ίδια.

Όχι γιατί τίποτε δεν έχει διορθωθεί, αυτό δεν είναι καθόλου ανακουφιστικό ούτε αποδεκτό, αλλά τουλάχιστον γιατί κάποιοι άνθρωποι από θεσμική θέση και από το μετερίζι το οποίο υπηρετούν ή από την κοινωνία, την εργασία και το λειτούργημά τους δεν παύουν να μάχονται για όσα κατοχυρώθηκαν συνταγματικά, για όσα είναι ιερά και όσια του πολιτεύματός μας και τα οποία δεν επιτρέπεται με κανένα πρόσχημα, με κανένα αντάλλαγμα και για καμία εξουσία να τα ξεπουλάμε ή να τα τσαλαπατάμε. 

Η αξιοπιστία και η θεσμική αξιοπιστία είναι ζητούμενο. Και η αλήθεια είναι ότι η Δικαιοσύνη αποτελεί ίσως το τελευταίο προπύργιο αξιοπιστίας, με πάρα πολλές βέβαια αδυναμίες, αλλά και την τελευταία ελπίδα των πολιτών. Γιατί γνωρίζετε καλύτερα απ' όλους, το βιώνετε μέσα από την καθημερινότητά σας, το βιώνετε μέσα από την επαφή με τους πολίτες ως διαδίκους, απέναντι στο κράτος, απέναντι σε υπηρεσίες του κράτους, ότι η αδικία και ειδικά η αδικία που προέρχεται από την εξουσία είναι πράγμα αφόρητο για μία κοινωνία. Η αδικία είναι παράγοντας διάρρηξης της κοινωνικής συνοχής, είναι παράγοντας υπονόμευσης της Δημοκρατίας.


Κυρίες και κύριοι δικαστές, 

Δεν μπορούμε να παριστάνουμε ότι ζούμε σε μία τρέχουσα καθημερινότητα συνταγματικής ομαλότητας. Ζούμε σε καθεστώς κατάλυσης της Δημοκρατίας από το 2010, όταν στη χώρα επιβλήθηκε το καθεστώς των Μνημονίων. Και την κατάλυση της Δημοκρατίας την βιώνετε εμπειρικά εσείς οι δικαστές μέσα από την αμφισβήτηση της ανεξάρτητης δικαστικής λειτουργίας, μέσα ακόμη και από τη διεκδίκηση των δανειστών να παρακάμπτονται οι αποφάσεις των δικαστών και, μάλιστα, εκείνες οι αποφάσεις που εγγυώνται τα πιο θεμελιώδη δικαιώματα των πολιτών. 

Γνωρίζετε πολύ καλά ότι σήμερα στη χώρα εφαρμόζονται εντολές, παραγγελίες και ουσιαστικά διαμορφωμένες αντιδημοκρατικές στρατηγικές, που θέλουν ακόμη και την εξοικονόμηση παραβίασης των δικαστικών αποφάσεων μέσα από την κοινοβουλευτική και εκτελεστική λειτουργία. Αυτό έχει ξεκάθαρα διατυπωθεί στην αλληλογραφία των δανειστών, της πρώην Τρόικας που αντί να φύγει επέστρεψε ενισχυμένη ως κουαρτέτο, με τις προηγούμενες κυβερνήσεις αλλά και την σημερινή. Γνωρίζετε ότι το πρόγραμμα που εφαρμόζεται σήμερα, το τρίτο Μνημόνιο, εφαρμόζεται για να παρακαμφθούν οι δικαστικές αποφάσεις, που αφορούν την αντισυνταγματικότητα των περικοπών των συντάξεων του 2012. Γνωρίζετε ότι η Δικαιοσύνη έχει κρίνει αντισυνταγματικές τις τότε περικοπές, του 2012, και η σημερινή Κυβέρνηση, εκείνη που θα αποτίνασσε τον μνημονιακό ζυγό και θα αποκαθιστούσε την δημοκρατία, το κράτος δικαίου και τα δικαιώματα των πολιτών, έχει αναλάβει και να παρακάμψει τις δικαστικές αποφάσεις, δηλαδή να παραβιάσει την ανεξάρτητη δικαστική λειτουργία και να φέρει νέες, μεγαλύτερες, εφιαλτικότερες, αβίωτες περικοπές στις συντάξεις, και έχει το θράσος να ονομάζει ένα τέτοιο νομοσχέδιο «ασφαλιστικό». 

Στις 22 Ιουλίου 2015 και το λέω γιατί χρειάζεται μια αιδώς όταν απευθυνόμαστε σε γνωρίζοντες, άκουσα τον εκπρόσωπο του Πρωθυπουργού να μιλά για την κακονομία και την πολυνομία, και τον Υπουργό Δικαιοσύνης να μιλά για μια νομοπαρασκευαστική επιτροπή για τον Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας. Όμως υπήρχε νομοπαρασκευαστική επιτροπή και για τον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας. Αλλά στις 22 Ιουλίου 2015, με ένα άρθρο, σε ένα νόμο 997 σελίδων που ήρθε για να ψηφισθεί σε λιγότερο από 24 ώρες, συμπεριελήφθησαν για να ψηφισθούν και δυστυχώς ψηφίσθηκαν, 1008 άρθρα, ενός Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που είχε αποσύρει ο προηγούμενος Υπουργός Δικαιοσύνης, ο κύριος Αθανασίου, το Δεκέμβριο 2014 μετά από το πανηγυρικό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος των δικηγόρων με 93% στον Κώδικα αυτόν. Και σήμερα, αν θεσμοθετείται η διαταγή πληρωμής κατά του Δημοσίου, η εντύπωση δεν είναι ότι αυτό γίνεται για να δικαιωθούν οι άμοιροι πολίτες, που δεν έχουν καν την δυνατότητα συμψηφισμού των εκατέρωθεν οφειλών, αλλά για να διευκολυνθούν οι δανειστές και οι Τράπεζες. 

Οι ίδιοι που διευκολύνονται από τον τερατώδη Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που έφερε ο παριστάμενος Υπουργός Δικαιοσύνης, αρθρογραφήσας εναντίον του κειμένου αυτού, λέγοντας «δεν έχω άλλη επιλογή». Υπέγραψε τον νόμο τον οποίο είχε κατακρίνει, τον έφερε στη Βουλή και ζήτησε να ψηφισθεί, ρωτήθηκε αν μπορούν να γίνουν από την Βουλή αλλαγές σε αυτό το κείμενο, επιφυλάχθηκε να ρωτήσει τους δανειστές, και επανήλθε στην Βουλή, λέγοντας ότι λυπάται πολύ αλλά δεν μπορούν να γίνουν αλλαγές. Δεν μπορεί λοιπόν να μιλούμε εδώ σαν να είναι όλα ομαλά. Δεν μπορεί να μην αναγνωρίζεται η κατάλυση την δημοκρατικής λειτουργίας. Και αν για ένα λόγο έπρεπε να είναι απολογητικός ο κύριος υπουργός, αν και για τον ίδιο θα έπρεπε να έχει παραιτηθεί, είναι ακριβώς, η κατάλυση αυτής της Δημοκρατίας. Λυπάμαι που άκουσα, για την αρχή της επιεικείας έναντι της εξουσίας. Ως δικηγόρος του ποινικού δικαίου, γνωρίζω ότι η αρχή της επιεικείας αφορά τον κατηγορούμενο. Τον πολίτη, όχι την εξουσία. Και η αρχή της επιείκειας σίγουρα δεν αφορά την κυβερνητική ασυδοσία. Λυπάμαι πολύ που άκουσα και μια απόπειρα επηρεασμού δικαστικής κρίσης, υπήρξαν ευτυχώς τα αντανακλαστικά αμέσως, σε σχέση με την εκτροπή που σημειώθηκε ως προς την διάλυση, με κυβερνητική απόφαση, των ανεξάρτητων αρχών. 


Κύριε Υπουργέ, 

Δεν επιτρέπεται εσείς που γνωρίζετε να λέτε ότι δεν υπάρχει Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης. Γνωρίζετε ότι υπάρχουν τέσσερις συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ο Συνήγορος του Πολίτη, η Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, και η Αρχή Προστασίας των Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, όλες συναφείς και με το έργο της Διοικητικής Δικαιοσύνης. Όλες προοριζόμενες ακριβώς να αντιμετωπίσουν εκείνα τα οποία δεν θα έπρεπε να απασχολούν την Διοικητική Δικαιοσύνη. Είναι ψευδές, και πραγματικά οχληρό, να ισχυρίζεστε ότι δεν υπάρχει Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, ενώ γνωρίζετε ότι η Κυβέρνηση με εκπρόθεσμη τροπολογία της τελευταίας στιγμής, την οποία ονόμασε «νομοτεχνική βελτίωση» έπαυσε όλα τα μέλη, όλα τα εν ενεργεία μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και με αυτήν τη διάταξη, που προοριζόταν φωτογραφικά για τα εν ενεργεία μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης, κατάφερε να διαλύσει και να απενεργοποιήσει όλες τις Ανεξάρτητες Αρχές.

Γνωρίζετε ότι μέλη της κυβέρνησης είπαν «τι τις θέλουμε τις Ανεξάρτητες Αρχές»; και το λέω σε αυτήν εδώ τη Γενική Συνέλευση γιατί ίσως να ακούσουμε και αντίστοιχες διατυπώσεις για τη Δικαιοσύνη, «τι τη θέλουμε τη Δικαιοσύνη όταν μπορούμε να αποφασίζουμε και να διατάσσουμε;». Γνωρίζετε ότι αυτό που συμβαίνει  σήμερα σε επίπεδο Ανεξαρτήτων Αρχών, Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και των λοιπών Ανεξαρτήτων Αρχών είναι μία εκτροπή, την οποία η Κυβέρνηση αποφάσισε Δεν προέκυψε ούτε από τον κακό καιρό ούτε από την κακή μοίρα μας.

Κυρίες και κύριοι Δικαστές, 

Mε χαροποίησε ιδιαιτέρως το γεγονός ότι επισημάνθηκε σε αυτήν την εκδήλωση εισηγητικά ότι η Δικαιοσύνη λειτουργεί για τους πολίτες αλλά η Δικαιοσύνη σήμερα είναι απρόσιτη, οικονομικά απρόσιτη για τους πολίτες. Και τα χαράτσια στη Δικαιοσύνη, που επιβλήθηκαν με αντισυνταγματικούς τρόπους, όχι απλώς δεν καταργήθηκαν αλλά εξακολουθούν να εμποδίζουν τους πολίτες από το να προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη. Εξακολουθούν, δηλαδή, να καταλύουν το δικαίωμα, το συνταγματικά και υπερνομοθετικά θεσμοθετημένο και εγγυημένο, προσφυγής στο φυσικό δικαστή, το δικαίωμα δικαστικής προστασίας. Και είναι μη ανεκτό να συμβαίνει αυτό την ίδια ώρα που με κραυγαλέο τρόπο διαπιστώνεται μια ασύδοτη κυβερνητική συμπεριφορά: Δηλώσεις «πόθεν έσχες» στις οποίες παραλείπονται εκατομμύρια ευρώ, διορισμοί ημετέρων και ,γενικότερα, μία κυβερνητική διαγωγή, η οποία ουδόλως δικαιολογεί την ρητορεία περί έλλειψης εναλλακτικής.

Κυρίες και κύριοι Δικαστές,

Eίχα την χαρά και την τιμή, πριν από λιγότερο έναν χρόνο στις 8 Μαρτίου 2015 σε μια εκδήλωση για την Ημέρα της Γυναίκας, ως Πρόεδρος τότε της Βουλής, να τιμήσω μεταξύ άλλων εκ μέρους της Βουλής την Πρόεδρο της Ενώσεώς σας, την κα Ειρήνη Γιανναδάκη, μεταξύ των γυναικών που η Βουλή τίμησε για την προσφορά τους στους αγώνες για Ελευθερία, Δικαιοσύνη, Δικαιώματα, Δημοκρατία. Και με αυτήν την αφορμή θα ήθελα να σας πω ότι επειδή οι καιροί έχουν αλλάξει, έχουν αλλάξει και οι ρόλοι. Συνηθίζω να αναφέρομαι στον εαυτό μου και στους συναδέλφους μου, τους δικηγόρους εννοώ γιατί έχουμε διαφορετικά λειτουργήματα, ως μαχόμενους δικηγόρους και να τιμώ τους μαχόμενους δικηγόρους. Νομίζω ότι μέσα από τη συγκυρία των Μνημονίων έχει αναδυθεί και αναδειχθεί, έχει γίνει πιο διακριτή και η λειτουργία του μαχόμενου δικαστή, των μαχόμενων δικαστών, που σε πείσμα των συνθηκών, σε πείσμα της υπονόμευσης της θεσμικής λειτουργίας, σε πείσμα ακόμη ακόμη της κατάλυσης της Δημοκρατίας, επιμένουν να προστατεύουν το Σύνταγμα και την κοινωνία. Κλείνοντας, λοιπόν, αυτόν τον χαιρετισμό θα ήθελα να σας καλέσω, όπως έχω κάνει και πέρυσι και πρόπερσι, και αντιπρόπερσι από αυτό εδώ το βήμα με άλλες ιδιότητες, να προστατεύσετε την κοινωνία και την Δημοκρατία, να προστατεύσετε εντέλει την Δικαιοσύνη από αυτήν την μνημονιακή απολυταρχία που απειλεί και, τελικά, σκοτώνει.


Σας ευχαριστώ.