Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Ζωή Κωνσταντοπούλου - ERT Open
Ζωή Κωνσταντοπούλου : H ERTOPEN είναι ένα πολύ σημαντικό κίνημα για την αχειραγώγητη ενημέρωση - Ολόκληρη η συνέντευξη:

Ζωή Κωνσταντοπούλου : H ERTOPEN είναι ένα πολύ σημαντικό κίνημα για την αχειραγώγητη ενημέρωση - Ολόκληρη η συνέντευξη:

Πέμπτη, 26/05/2016 - 14:00

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στην εκπομπή «Τελεία και Παύλα» με τον Γιώργο Σαράφη και τη Μαρίνα Παπαδημητρίου στην ERT OPEN, 24/05/2016:

Μαρίνα Παπαδημητρίου:

Πρέπει, αγαπητοί ακροατές, να μένουμε ευχαριστημένοι από το ό,τι μας προσφέρουν όσα μέσα διανοητικής χειραγώγησης προσπαθούν τόσα χρόνια να παρουσιάσουν κατά κύριο λόγο αντεστραμμένη την πραγματικότητα; Όπως λέει ο λαός μας, «το άσπρο, μαύρο»;

Βασικό στοιχείο της Δημοκρατίας είναι η πολυμορφία των απόψεων. Έτσι, λοιπόν, αποφασίσαμε να κάνουμε αυτήν την εκπομπή με καλεσμένους αυτούς, κυρίως, που έχουν διαφορετική άποψη από την κρατούσα. Καλεσμένη σήμερα είναι η προηγούμενη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων, η κυρία Ζωή Κωνσταντοπούλου που έχουμε τη χαρά να τη φιλοξενούμε εδώ στο στούντιο της ERTOPEN.

Γιώργος Σαράφης: Κυρία Κωνσταντοπούλου, γεια σας κι από μένα. Και μπαίνουμε αμέσως στην πρώτη ερώτηση.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Δεν θεωρώ ότι έχω αντίθετη άποψη από την κρατούσα. Έχω αντίθετη άποψη από την άποψη των κρατούντων. Και η άποψη των κρατούντων δεν είναι κατ’ ανάγκη η κρατούσα άποψη. Νομίζω ότι, στη συγκεκριμένη συγκυρία, η άποψη των κρατούντων είναι μια άκρως μειοψηφική άποψη, σε πλήρη δυσαρμονία με την κοινωνία.

Γιώργος Σαράφης: Η πρώτη ερώτηση: Υπηρετεί η παρούσα Βουλή τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η Βουλή που ουσιαστικά κατασκευάστηκε μέσα από το πραξικόπημα του καλοκαιριού, είναι μια Βουλή σύμφωνα με τις επιθυμίες των δανειστών. Οι δανειστές, με τους εδώ επιτετραμμένους τους, με πρώτους συνομιλούντες και συνομιλητές τον Πρωθυπουργό και τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, αποφάσισαν να διαλύσουν τη Βουλή που είχε αναδειχθεί το Γενάρη του ’15, με σαφή αντιμνημονιακή εντολή. Τη Βουλή, δηλαδή, η οποία ξεκίνησε το Λογιστικό Έλεγχο του Χρέους, ανέδειξε και αναβάθμισε τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών, ανέσυρε πολύ σοβαρές υποθέσεις οικονομικών σκανδάλων και διαπλοκής, όπως το σκάνδαλο Siemens και το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ, δημιούργησε Εξεταστική Επιτροπή για τις ευθύνες που αφορούν την υπαγωγή της χώρας στα Μνημόνια. Αυτή τη Βουλή δεν την ήθελαν οι δανειστές, δεν την ήθελαν και οι κρατούντες. Και θέλησαν να φτιάξουν μια άλλη Βουλή, το είπαν πολύ καθαρά ότι ήθελαν μια «σταθερή κοινοβουλευτική πλειοψηφία», η οποία να επικυρώνει τα μνημονιακά κελεύσματα. Αυτή τη Βουλή, λοιπόν, πέτυχαν μέσα από τις αιφνιδιαστικές και αντισυνταγματικές διαδικασίες που εκκινήθηκαν στα τέλη του Αυγούστου, μέσα από εκλογές, στις οποίες καταγράφηκε η μεγαλύτερη αποχή όλων των εποχών, 50% σχεδόν αποχή. Και, βέβαια, ξέρετε πολύ καλά ότι η αποτύπωση της σημερινής Βουλής δεν εκπροσωπεί ούτε το 50%, ούτε το μισό, δηλαδή, του ενεργού πληθυσμού και των εκλογέων: είναι μια Βουλή η οποία επικυρώνει Μνημόνια, είναι μία Βουλή όργανο των δανειστών, δεν λειτουργεί στο πνεύμα του δημοκρατικού πολιτεύματος, όπως ορίζεται από το Σύνταγμα, και είναι και μια Βουλή η οποία, προχθές μόλις, εκχώρησε συνολικά την κοινοβουλευτική λειτουργία σε ένα αυτόματο σύστημα πολιτειακής προσαρμογής: είναι μια ανατριχιαστική σύλληψη αυτός ο «Κόφτης», που, στην πραγματικότητα, ακυρώνει κάθε έννοια δημοκρατικής λειτουργίας.

Μαρίνα Παπαδημητρίου: Επομένως, κυρία Κωνσταντοπούλου, η εθνική κυριαρχία πρέπει να επανακτηθεί από την ελληνική πολιτεία. Με ποιόν τρόπο θα δημιουργηθεί ένα νέο πολιτικό σύστημα στη θέση του σημερινού που σάπισε, αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τη χώρα και την οδηγεί σε μεγάλες περιπέτειες;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η εθνική, λαϊκή, δημοκρατική κυριαρχία πρέπει να ανακτηθεί από το λαό. Ο λαός είναι ο φορέας και το υποκείμενο της Δημοκρατίας και πρέπει ο λαός να ενεργοποιηθεί σε αυτήν την πάρα πολύ δύσκολη και σκοτεινή συγκυρία: πρέπει να αναλάβει την ευθύνη που του αναλογεί, που είναι μια ευθύνη διεκδίκησης και αντίστασης. Είναι η ευθύνη που καταγράφεται στο ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματός μας στο άρθρο 120, στο παλιό 1-1-4, το οποίο με έναν πάντοτε συγκινητικό για μένα τρόπο, κι όπως ξέρω για τους περισσότερους ανθρώπους, ορίζει ότι η πίστη Πατρίδα και τη Δημοκρατία είναι θεμελιώδες δικαίωμα όλων των Ελλήνων και ότι η τήρηση του Συντάγματος, δηλαδή η διαφύλαξη της Δημοκρατίας, επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον οποιουδήποτε προσπαθεί να το καταλύσει με τη βία. Αυτή τη στιγμή έχουμε μια βίαιη κατάλυση του Συντάγματος και της δημοκρατικής λειτουργίας και ενεργοποιείται το δικαίωμα και το καθήκον αντίστασης των πολιτών, ενεργοποιείται το δικαίωμα αλλά και το καθήκον ανυπακοής, κοινωνικής και πολιτικής, απέναντι σε μέτρα και κελεύσματα τα οποία εξαϋλώνουν τη Δημοκρατία, εξουθενώνουν την κοινωνία και τελικώς εκμηδενίζουν την ανθρώπινη ζωή.

Γιώργος Σαράφης: Στο «μηχανισμό παραγωγής επιχειρημάτων» της Κυβέρνησης κυριαρχεί η εξής αφήγηση: η Αριστερά εδώ κι έναν αιώνα ηττάται συνεχώς στις μεγάλες αναμετρήσεις στην αντιπαράθεσή της με την Άρχουσα Τάξη. Τώρα που κάποιος από την πλευρά της κατέκτησε δημοκρατικά το αξίωμα του Πρωθυπουργού, σας πειράζει; Η απάντηση, βέβαια, είναι εύλογη. Μέχρι τώρα η Αριστερά έδινε μάχες και τις έχανε λόγω του συσχετισμού δύναμης: δικτατορία Πάγκαλου, δικτατορία Μεταξά, Δεκεμβριανά, Εμφύλιος, δικτατορία 21ης Απριλίου. Μόνο που σηκωνόταν ξανά μετά από κάθε μάχη και προετοιμαζόταν για την επόμενη. Ποτέ, ακόμη και στις πιο αντίξοες γι’ αυτήν συνθήκες, δεν προσχώρησε στο στρατόπεδο του αντιπάλου. Πλήρωσε με πολύ αίμα την εμμονή της στα ιδανικά της. Πάντοτε, όμως, ήταν έτοιμη για καινούργιους αγώνες. Κοινώς, δεν το έβαζε κάτω. Σήμερα, όμως, η ηγεσία ενός μεγάλου τμήματός της προσχώρησε τουλάχιστον εξ αντικειμένου στο στρατόπεδο του κοινωνικού και πολιτικού αντιπάλου. Αυτό συνιστά ποιοτική διαφορά καθοριστικής σημασίας. Σε ποιες βάσεις πρέπει να αναδιοργανωθεί η Αριστερά, ώστε να αντιμετωπίσει νικηφόρα τις καινούριες αντιπαραθέσεις και μάχες που έρχονται;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Να σας πω, κατ’ αρχάς, ότι μου άρεσε πολύ η διατύπωσή σας «ο μηχανισμός παραγωγής επιχειρημάτων». Είναι πράγματι μία Γκεμπελική λειτουργία αυτή, την οποία και παρατηρούμε και υφιστάμεθα. Την είδαμε να εκτυλίσσεται σε όλη την προηγούμενη περίοδο, στην περίοδο της διακυβέρνησης Σαμαρά και, πλέον, την παρατηρούμε να διανθίζεται και να εμπλουτίζεται από πλευράς των σήμερα κρατούντων. Θα σας πω με πολύ μεγάλη ειλικρίνεια ότι εγώ δεν αναγνωρίζω καμμία Αριστερά στην σημερινή διακυβέρνηση. Δεν έχει καμμία σχέση με την Αριστερά αυτός ο καθεστωτισμός. Δεν έχει καμμία σχέση με την Αριστερά αυτή η εκδικητική και καταδιωκτική λειτουργία απέναντι σε οποιονδήποτε αντιστέκεται και διατυπώνει και αρθρώνει λόγο αντίστασης και ανυπακοής ή, έστω, κριτική. Δεν έχει καμμία σχέση με την Αριστερά αυτός ο άκρατος νεποτισμός, αυτή η παρεοκρατία: να έχουν αποκατασταθεί οι φίλοι, συγγενείς ανεξαρτήτως προσόντων, ανεξαρτήτως προϋπηρεσίας, ανεξαρτήτως ικανοτήτων και δυνατοτήτων.

Δεν αντιπροσωπεύει την Αριστερά όλο το πλαίσιο αυτών των Μνημονίων, ένα νεοφιλελεύθερο, ένα άκρως νεοφιλελεύθερο πλαίσιο. Δεν έχει καμμία σχέση με την Αριστερά αυτή η ανατριχιαστική συμφωνία η οποία υπεγράφη από τον κύριο Τσίπρα για το προσφυγικό, μία συμφωνία που μας πάει αιώνες πίσω, αντιμετωπίζει τους ανθρώπους ως αντικείμενα και εγκαθιδρύει ένα νέο δουλεμπόριο.

Τέλος, θα σας έλεγα ότι δεν έχει καμμία σχέση με την Αριστερά, με τους αγώνες και την αγωνιστικότητα που διαποτίζει τη διαδρομή της Αριστεράς στην ιστορία, αυτή η εθελόδουλη στάση, η ετσιθελική απόπειρα επιβολής της θεωρίας της έλλειψης εναλλακτικής, της αυτοακύρωσης και της δικαίωσης όλων όσων ήταν απέναντί μας όλον αυτόν τον καιρό.

Η απάντησή μου στο ερώτημά σας «Πώς θα ανασυγκροτηθεί η Αριστερά» είναι στη δική μου συνείδηση αυτονόητη: η Αριστερά θα ανασυγκροτηθεί μέσα από την κοινωνία και μέσα στην κοινωνία, σε πλήρη συνάφεια, σε σύμπραξη και αρμονία με τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις. Όχι με θεωρητικούς ελιτισμούς αλλά σε μία πραγματική συμμαχία με τους ζωντανούς ανθρώπους. Γι’ αυτό το λόγο και πιστεύω βαθιά ότι η δικαίωση της Αριστεράς, η ανασυγκρότηση της Αριστεράς δεν είναι ζήτημα διακήρυξης. Δεν είναι ζήτημα να σηκώσουμε τη σημαία της Αριστεράς, ούτε να διεκδικεί όποιος θεωρεί τον εαυτό του αριστερό, αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερός, να διεκδικεί να δικαιωθεί επικαλούμενος ένα ηθικό πλεονέκτημα το οποίο έχει ακυρωθεί. Έχει ακυρωθεί το ηθικό πλεονέκτημα από τις συμπεριφορές ακριβώς αυτών των ανθρώπων που προέρχονταν από τους κόλπους της Αριστεράς και συμπεριφέρθηκαν κατ’ αυτόν τον προδοτικό τρόπο. Για μένα, λοιπόν, η Αριστερά θα υπάρξει μόνο εάν συνδράμει και συμπράξει στην ανασυγκρότηση της κοινωνίας, στη άμυνα της κοινωνίας, στην απελευθέρωση της πατρίδας και στην αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Και, προσωπικά, γι’ αυτά θα εργαστώ με όλες μου τις δυνάμεις.

Μαρίνα Παπαδημητρίου: Κυρία Κωνσταντοπούλου, σήμερα αναμένονται οι αποφάσεις των δανειστών για τα καινούργια βάρη που θα επωμισθεί η ελληνική κοινωνία, οι Έλληνες πολίτες, με τη μορφή δανείων. Πιστεύετε ότι αυτή η μορφή υπερδανεισμού της χώρας αντί της ενίσχυσής της για την επαναδημιουργία της παραγωγικής της βάσης που θρυμματίστηκε οδηγεί σε λύσεις; Ή δημιουργεί καινούργια αδιέξοδα;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Είναι ξεκάθαρο ότι δεν μπορεί να οδηγήσει σε οποιαδήποτε λύση αυτός ο φαύλος κύκλος του δανεισμού και της υπερχρέωσης. Προηγουμένως, στις προηγούμενες δεκαετίες, μιλούσαμε για δανεισμό προς εξυπηρέτηση υποτιθέμενων αναγκών. Ήδη έχει αποδειχθεί μέσα από τις εργασίες και από τα Πορίσματα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους ότι αυτός ο δανεισμός δεν κατευθύνθηκε στην εξυπηρέτηση κοινωνικών αναγκών, κατευθύνθηκε στην εξυπηρέτηση συμβάσεων διαφθοράς, δημιουργίας και ενίσχυσης συγκεκριμένων ολιγαρχιών προς την κατεύθυνση, επίσης, μιας συναλλαγής των Κυβερνήσεων των τεσσάρων πρώτων δεκαετιών της Μεταπολίτευσης προς τεράστια βλάβη της κοινωνίας. Είναι, λοιπόν, σίγουρο ότι ο δανεισμός των προηγούμενων δεκαετιών είναι επιβλαβής και παράνομος. Μπορούν να αποκηρυχθούν τα χρέη που προέκυψαν και συνδέονται με αυτόν τον δανεισμό. Αντίστοιχα, επιβάλλεται να αποκηρυχθεί το μνημονιακό χρέος, το οποίο έχει αποδειχθεί πια ότι δεν εξυπηρέτησε την διάσωση της οικονομίας και της κοινωνίας, αλλά εξυπηρέτησε τη διάσωση των γερμανικών και των γαλλικών τραπεζών, καθώς και την εγκαθίδρυση αυτού του εφιαλτικού καθεστώτος, του Μνημονιακού Καθεστώτος.

Θα σας πω καθαρά, η άποψή μου είναι ότι το Χρέος λειτουργεί ως εργαλείο υποδούλωσης του λαού αυτού και άλλων λαών γιατί αυτό το σύστημα εξάγεται και σε λίγο θα εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη. Το χρέος αυτή τη στιγμή λειτουργεί ως θηλιά στο λαιμό της κοινωνίας, το τραπεζικό σύστημα του ευρωπαϊκού κεντρικού μηχανισμού χρησιμοποιείται αυτή τη στιγμή ως όπλο, όπως και το νόμισμα, το κοινό νόμισμα, το ευρώ, χρησιμοποιούνται ως όπλα εναντίον του λαού και της κοινωνίας. Αυτό είναι μια πλήρης διαστροφή και των ευρωπαϊκών συνθηκών και των κοινών σκοπών και στόχων που καταγράφονται στις ιδρυτικές συνθήκες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Από την στιγμή που είμαστε σε αυτήν την συνθήκη, σε μία συνθήκη, δηλαδή, εχθροπραξίας έναντι της χώρας, εχθροπραξίας από τα μέσα, από το εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι σαφές ότι ενεργοποιείται το καθήκον άμυνας και αντίστασης.

Μαρίνα Παπαδημητρίου: Η αναφορά από τη μεριά της Κυβέρνησης στην ελάφρυνση του Χρέους, πώς το βλέπετε αυτό; Πώς; Λειτουργεί πολλές φορές σαν να θέλει να θολώσει τα νερά;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Θέλω να σας μιλήσω από καρδιάς.. Αν σκεφθεί κανείς ότι ένα παιδί που γεννιέται σήμερα, χωρίς να έχει ούτε πάρει μια ανάσα, χωρίς να έχει ζήσει, χωρίς να έχει ψηφίσει, χωρίς να έχει δημιουργήσει, χωρίς να έχει αναλάβει ευθύνες, χρωστάει 40.000 ευρώ, γιατί έτσι αποφάσισαν εκείνοι οι οποίοι καταλήστευσαν τα δημόσια ταμεία και κατασπατάλησαν το δημόσιο χρήμα, αντιλαμβάνεται το μέγεθος της αδικίας. Το αποτέλεσμα αυτό είναι ευθέως συνδεδεμένο με την μετακύληση των υποχρεώσεων της χώρας σε μεταγενέστερο στάδιο. Αντί, δηλαδή, να κάνουν οι κυβερνήσεις αυτό που οφείλουν, να αποκηρύξουν το Χρέος, να αρνηθούν την αποπληρωμή του – δεν είναι διακριτική ευχέρεια, είναι υποχρέωσή τους, από τη στιγμή που διαπιστώνεται αφενός μεν παρανομία στην συγκρότηση και στην διόγκωση αυτού του χρέους, αφετέρου μη βιωσιμότητα του χρέους, δηλαδή, αδυναμία εξυπηρέτησής του χωρίς υπονόμευση των θεμελιωδών δικαιωμάτων, ενεργοποιείται η υποχρέωση της Κυβέρνησης να αποκηρύξει αυτό το χρέος – το ότι δεν το κάνει συγκροτεί ευθεία παράβαση των καθηκόντων της. Ωστόσο, οι Μνημονιακές Κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης και της σημερινής Κυβέρνησης, της Κυβέρνησης Τσίπρα, έχουν αποφασίσει αυτό το χρέος να το φορτώσουν στα μωρά, στους νέους ανθρώπους και στις επόμενες γενιές: στα αγέννητα παιδιά. Αυτό σημαίνει ότι θα ζητήσουμε από αυτούς που δεν φταίνε σε τίποτα, από αυτούς που δεν δημιούργησαν επ’ ουδενί ούτε νομιμοποίησαν ούτε δια της αποχής ή της σιωπής τους ανέχθηκαν τη δημιουργία αυτού του χρέους, τους ζητάμε να το πληρώσουν. Αυτό σε καμμία συνθήκη και σε καμμία βιοτική κατάσταση δεν είναι ανεκτό. Να ζητάς, δηλαδή, και να επιβάλλεις στον άλλον να πληρώσει χρέη που δεν του αναλογούν. Αυτό που λέω και αυτό που λέει η Πλεύση Ελευθερίας, η κίνηση αυτή, το κόμμα – κίνημα, που δημιουργούμε αυτή τη στιγμή και έχει μεταξύ των έξι προταγμάτων της την Διαγραφή του Χρέους, είναι ότι η διαγραφή του χρέους, η αποκήρυξη αυτού του παράνομου χρέους αποτελεί κυριαρχικό δικαίωμα του λαού: ότι δεν επαφίεται αποκλειστικά στην Κυβέρνηση και στις προαιρέσεις των κυβερνητικών στελεχών: υπάρχει ένα κυριαρχικό δικαίωμα του λαού να αποκηρύξει αυτό το χρέος. Αυτό το δικαίωμα πρέπει να διεκδικηθεί. Έχουμε πάρα πολλούς συμμάχους, έχουμε πάρα πολλά εργαλεία υποστηρικτικά αυτής της προσέγγισης από τις εργασίες της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους στις Αποφάσεις, στις Εκθέσεις του Ανεξάρτητου Εμπειρογνώμονα του ΟΗΕ για το Χρέος, στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για το Χρέος, στην συστράτευση πάρα πολύ σημαντικών προσωπικοτήτων στην υποστήριξη αυτού του αιτήματος και αυτού του δικαιώματος.

Ο Ken Loach που βραβεύτηκε προχθές ήταν μεταξύ των πρώτων προσώπων που υποστήριξαν την δημιουργία και τις εργασίας της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους. Και χαίρομαι πάρα πολύ που μια τέτοια φωνή, φωνή αντίστασης και δημιουργίας, αυτή που αναλογεί στους ανθρώπους του πολιτισμού και της διανόησης, τιμήθηκε και αναγνωρίσθηκε. Και χαίρομαι πάρα πολύ που τον είχαμε σύμμαχο και υποστηρικτή μας από την πρώτη στιγμή. Στα δύσκολα.

Γιώργος Σαράφης : Η νομοθέτηση και η ψήφιση του περίφημου Υπερταμείου, υποθηκεύει, όπως είπαμε, το μέλλον των νέων γενεών των Ελλήνων. Οι πολίτες πρέπει να καταλάβουν ότι όσο παρατείνεται το καθεστώς των Μνημονίων τόσο θα κινδυνεύει η χώρα να περιπέσει σε αυτό που στο εξής θα ονομάζουμε «Νέα Τουρκοκρατία». Δηλαδή μία πολύ μακρά περίοδος αφελληνισμού της ελληνικής κοινωνίας, που θα οδηγήσει σε απώλεια της εθνικής μνήμης και συνείδησης. Το νέο αυτό κοινωνικό status, συνοδευόμενο από τις υλακές του κ. Μητσοτάκη, που μίλησε για υπεράσπιση των αδύναμων και ταξικό πόλεμο της Κυβέρνησης κατά των προνομιούχων της κοινωνίας παραπέμπει σε oργουελικές καταστάσεις και ανοίγει διάπλατα την πόρτα του φρενοκομείου . Πώς μπορούν οι Έλληνες να αποτρέψουν αυτή την κατάσταση;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Εγώ θα παρατηρήσω ότι η αναλογία που κάνατε με την διάρκεια της οθωμανικής αυτοκρατορίας και της τουρκοκρατίας, της λεγόμενης, είναι εύστοχη, από ποια άποψη: το δίδαγμα της Ιστορίας είναι ότι τα καθεστώτα που εγκαθιδρύονται και έχουν τέτοια χαρακτηριστικά, χαρακτηριστικά απολυταρχίας, ανελευθερίας, επιβολής και υποδούλωσης έχουν την τάση και να ριζώνουν και να διαιωνίζονται.

Και αποτελεί πεποίθησή μου ότι το Μνημόνιο έχει τέτοια προοπτική, εάν δεν το αποτινάξουμε. Ήδη η πρώτη μνημονιακή σύμβαση, το πρώτο μνημονιακό κείμενο, εκτείνεται μέχρι το 2060 ρητά, όχι κρυφά. Διεκδικεί, δηλαδή, ήδη από το 2010 από τους ανθρώπους να παραδώσουν τη ζωή τους, γιατί κάθε ζώσα γενιά και κάθε ζώσα ύπαρξη στην πορεία της πεντηκοετίας, αντιλαμβάνεται ότι έχει απεμπολήσει και διανύσει ένα πολύ πολύ σημαντικό μέρος της ζωής της. Είναι, λοιπόν, σαφές ότι το μνημόνιο, όπως κάθε απολυταρχικό, αυταρχικό, ανελεύθερο και αντιδημοκρατικό καθεστώς, δεν θα πέσει μόνο του, παρά μόνον εάν επιτελέσει τον πολύ καταστροφικό σκοπό του, όπως έπεσε η δικτατορία. Δεν μας αναλογεί να περιμένουμε να πέσει σαν ώριμο φρούτο το μνημονιακό καθεστώς. Μας αναλογεί να παλέψουμε και να το αποτινάξουμε. Μας αναλογεί, εάν θέλετε, να μην επιτρέψουμε να συμπληρώσει ούτε επταετία. Είμαστε ήδη στα έξι χρόνια. Μας καλεί και η μοίρα μας και το καθήκον να ενεργοποιηθούμε για να θωρακίσουμε την κοινωνία, να αποκαταστήσουμε, να ανακτήσουμε την ελευθερία και την δημοκρατία και να προστατεύσουμε και τους άλλους λαούς, που θυματοποιούνται από τα Μνημόνια που ξεκίνησαν με πρώτο πειραματόζωο την Ελλάδα και την ελληνική κοινωνία.

Μαρίνα Παπαδημητρίου: Κυρία Κωνσταντοπούλου αναφερθήκατε, πριν από λίγο, στην Επιτροπή για το Δημόσιο Χρέος. Μετά τις εκλογές, τον Γενάρη του 2015, για πρώτη φορά πρώτος τη τάξη θεσμός, όπως η Βουλή των Ελλήνων, τόλμησε να ασχοληθεί με την χρέος της χώρας, συστήνοντας την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους. Βέβαια, μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου τα φώτα της δημοσιότητας έσβησαν. Η Επιτροπή, όμως, έχοντας βγάλει το πόρισμά της συνέχισε τις εργασίες της. Αυτήν περίοδο πώς συνεχίζει το έργο της;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Κατ’ αρχάς, να σας πω ότι έχοντας ιδρύσει την Επιτροπή αυτή και συμπράξει στις εργασίες της όλο το διάστημα που ήμουν Πρόεδρος της Βουλής και έχοντας εγγυηθεί να λειτουργεί με ανεξαρτησία και ελευθερία συνείδησης των μελών της, που είναι διακεκριμένα μέλη και της επιστημονικής κοινότητας και της διανόησης και της νομικής επιστήμης και της οικονομικής επιστήμης, απ’ όλον τον κόσμο, βίωσα με πολύ οδυνηρό τρόπο την καταδίωξη της Επιτροπής. Μετά την ανάληψη καθηκόντων του νέου Προέδρου της Βουλής, στον οποίο θα θυμάστε ότι παρέδωσα το πόρισμα της Επιτροπής Αλήθειας, όπως και όλα τα πορίσματα, που κατά την άποψή μου συγκροτούν κοινοβουλευτικό κεκτημένο (τα δύο πορίσματα της Επιτροπής Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, το πόρισμα της Επιτροπής για τη Siemens, το πόρισμα της Επιτροπής για τις Γερμανικές Οφειλές, της Επιτροπής του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους). Μετά, λοιπόν, από αυτήν μου την ενέργεια η οποία έγινε δημόσια, υπό το φως, καλώντας τον νέο Πρόεδρο της Βουλής να στηρίξει αυτές τις εργασίες, εκτυλίχθηκε μία οργουελική κατάσταση κατά την οποία με φιρμάνια που εκδίδονταν τις ημέρες απεργίας από τη μία αφαιρούνταν τα γραφεία της Επιτροπής, από την άλλη καταργούντο μονομερώς - κηρυσσόταν το πέρας των εργασιών της, εκ τρίτου αποφασιζόταν ότι θα κατασχεθούν τα αρχεία της Επιτροπής, θα καταγραφούν σαν να ήταν, περίπου, παράνομο υλικό, στο τέλος υπήρξε και αλλαγή κλειδαριών και κατάσχεση και των αρχείων της Επιτροπής. Όλα αυτά αποτυπώνουν, βέβαια, την αδυναμία και την αμηχανία των κρατούντων απέναντι σε μία Επιτροπή που απολαμβάνει διεθνούς αναγνώρισης, ακόμη και σήμερα: ο ανεξάρτητος εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ για το Χρέος και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα επισημαίνει στα πορίσματά του ότι θα έπρεπε να συνεχιστεί ο λογιστικός έλεγχος. Η Επιτροπή έχει κληθεί να παρουσιάσει τα πορίσματά της σε όλον τον κόσμο, εγώ έχω πάει από την Ισπανία, τη Γαλλία, το LondonSchoolofEconomics (ELC), το Columbia στις ΗΠΑ, παντού για να μιλήσω για τα θέματα της Επιτροπής και ο Επιστημονικός Συντονιστής της Επιτροπής, ο Eric Toussaint, επίσης. Αποφασίσαμε ότι δεν θα υπακούσουμε στις επιταγές της διακοπής, της επιβεβλημένης και βίαιης διακοπής εργασιών μας, ότι θα συνεχίσουμε, έστω και χωρίς την αιγίδα μια Βουλής, που, ούτως ή άλλως, δε θέλουμε την αιγίδα της, γιατί είναι μία Βουλή αυτοακυρωμένη. Είναι μία Βουλή μνημονιακή, μία Βουλή σφραγίδα των δανειστών.

Από τον Μάρτιο, λοιπόν, σε δημόσια συνεδρίαση που έγινε στο Ευρωκοινοβούλιο, ανακοινώσαμε την ανασυγκρότηση της Επιτροπής με τη μορφή Σωματείου. Έχει γίνει και η συνεδρίαση που αποφάσισε τη δημιουργία της Επιτροπής ως Σωματείου και από μέρα σε μέρα, βδομάδα σε βδομάδα, μόλις υπάρξει η δυνατότητα, διότι, όπως ξέρετε, απέχουν οι δικηγόροι της χώρας, αντιστεκόμενοι ακριβώς σε μνημονιακά μέτρα, μόλις, λοιπόν, δοθεί η δυνατότητα, θα κατατεθεί και στο Πρωτοδικείο η αίτηση δημιουργίας της Επιτροπής ως Σωματείου για να προχωρήσει η Επιτροπή στο έργο της και, κυρίως, στη διερεύνηση εκείνων τα οποία έχει επιλέξει ως προτάγματα στις έρευνές της, που είναι: το τραπεζικό σύστημα, η σύνδεση του τραπεζικού συστήματος και των τραπεζών με τον μηχανισμό του χρέους, οι αποκρατικοποιήσεις, οι ιδιωτικοποιήσεις, που αποτελούν άλλον έναν μηχανισμό σύλησης και παράνομης οικειοποίησης της δημόσιας περιουσίας, με εργαλείο και πρόσχημα το χρέος το ασφαλιστικό σύστημα, που κατέρρευσε, μεταξύ άλλων, λόγω και των μνημονιακών αποφάσεων και διατάξεων και που αυτή τη στιγμή παραδίδεται βορά, χωρίς την παραμικρή προστασία των ασφαλισμένων, οι οποίοι αφενός έχουν καταβάλει τις εισφορές τους σε μια ολόκληρη ζωή και πληρώσει με τον ιδρώτα τους και με το μόχθο τους, αφετέρου δικαιούνται την ανταπόδοση της εργασίας τους.

Γιώργο Σαράφης: Μπροστά στο νέο διπολικό σκηνικό που επιχειρείται να στηθεί, θεωρείτε απαραίτητη τη δημιουργία ενός μετώπου όλων των πατριωτικών, προοδευτικών δυνάμεων για την απαλλαγή της χώρας από τον θανάσιμο εναγκαλισμό των δανειστών; Η Πλεύση Ελευθερίας είναι διατεθειμένη μαζί με τις άλλες δυνάμεις της κοινωνικής δικαιοσύνης να προχωρήσει στην δημιουργία ενός γρανιτένιου μετώπου προς αυτήν την κατεύθυνση; Τουλάχιστον, η τεράστια πλειοψηφία των πολιτών, πλην της ολιγαρχίας, το απαιτεί αυτό.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Η Πλεύση Ελευθερίας, ήδη από την ιδρυτική της διακήρυξη, μιλά για την αναγκαιότητα σύμπραξης, την δημιουργία ενός μετώπου που θα απελευθερώσει την χώρα και τον λαό, θα αποτινάξει τον μνημονιακό ζυγό και θα αναλάβει την επαναδημιουργία του μέλλοντός μας. Το μέτωπο δεν φτιάχνεται, βεβαίως, δια της αυτοανακηρύξεως. Απαιτεί και συγκροτημένες δυνάμεις και συμπράξεις και κοινές πρωτοβουλίες και κοινές δράσεις. Σε ό,τι αφορά την Πλεύση Ελευθερίας είναι σαφές ότι θα κάνουμε ό,τι περνάει από το χέρι μας, προκειμένου να δημιουργηθούν οι συνθήκες για την συγκρότηση ενός τέτοιου μετώπου, που θα έχει στην προμετωπίδα του τις κοινωνικές, πολιτικές και κινηματικές δυνάμεις, που ενεργοποιούνται και δραστηριοποιούνται προς αυτόν τον σκοπό. Δίνουμε πάρα πολύ μεγάλη έμφαση στα κινήματα. Γιατί τα κινήματα είναι το ζωντανό κύτταρο της κοινωνίας. Είναι και αυτό το οποίο επιδιώκει να καταπνίξει το μνηνονιακό καθεστώς και επιδιώκει να το καταπνίξει, κυρίως στοχεύοντας στην ψυχολογία των ανθρώπων, τους οποίους θέλει να αποκαρδιώσει και να απενεργοποιήσει.

Γιώργο Σαράφης: Ας πάμε τώρα και σε μία γενικότερη θεώρηση. Δύο πόλοι ισχύος εξακολουθούν να υπάρχουν στην χώρα. Ο ένας είναι πανίσχυρος και εκπροσωπεί την ξενοκρατία. Ο άλλος στηρίζεται στον λαϊκό παράγοντα και στα διακόσια, περίπου, χρόνια της ανεξαρτησίας έχει εμφανισθεί ελάχιστες φορές. Το αποτύπωμά του, όμως, εξακολουθεί να επικαθορίζει την πορεία της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Εμφανίζεται πάντοτε μετά από μεγάλες ταπεινώσεις και ήττες. Εθνεγερσία, 1909, Εθνική Αντίσταση, πτώση της Χούντας. Αυτός ο πόλος, παρ’ όλες τις παλινδρομήσεις και τις προδοσίες, εξακολουθεί να τείνει προς μία πορεία συνεχούς μορφοποίησης και αναζητά συγκεκριμένη πολιτική έκφραση και στίγμα. Πιστεύετε ότι στο άμεσο μέλλον είναι δυνατόν να επανεμφανισθεί ξανά στο προσκήνιο;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Εγώ, όπως σας είπα, αναγνωρίζω ως μοναδικό υποκείμενο των εξελίξεων και της ιστορίας τους λαούς. Τους λαούς και τις κοινωνίες, τους ζωντανούς ανθρώπους. Και νομίζω ότι αν οι άνθρωποι, αν οι κοινωνίες, αν οι λαοί συνειδητοποιήσουν την δύναμη που έχουν, αυτήν την δύναμη την οποία φοβούνται και τρέμουν οι κρατούντες, και αν πάρουν αυτήν την δύναμη στα χέρια τους, αν την ενεργοποιήσουν, τα πάντα είναι δυνατά. Η λύση δεν είναι ούτε στην εξάρτηση από οποιονδήποτε εξωτερικό σωτήρα. Η λύση δεν είναι στην φιλοτέχνηση θεωριών ‘’εξωτερικής σωτηρίας’’. Η λύση είναι μέσα στις κοινωνίες με διεθνική, αν θέλετε, αλληλεγγύη, διεθνική και διεθνιστική αλληλεγγύη, γιατί η δύναμη των κοινωνιών διαπερνά και τα σύνορα και τα όρια των κρατών. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι απεμπολούν οι λαοί και οι κοινωνίες την αγάπη τους για την πατρίδα τους, μία πατρίδα που έχει πάρα πολλές έννοιες και φέρει πάρα πολλά νοήματα.

Γιώργος Σαράφης: Είναι πανθομολογούμενο ότι το πολιτικό σύστημα έχει ήδη σαπίσει. Το έχει δηλώσει και ο νυν Πρωθυπουργός. Για ποιο λόγο σάπισε; Και αν αυτό οφείλεται στη δομή του.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Ο νυν Πρωθυπουργός, βέβαια, αποτελεί ένα από τα πλέον σάπια μέρη του συστήματος.

Γιώργος Σαράφης: Για ποιο λόγο σάπισε το σύστημα αυτό και αν αυτό οφείλεται στη δομή του. Το σημερινό πολιτικό σύστημα χαρακτηρίζεται δημοκρατικό; Ή «κομματοκρατία με δημοκρατική επάλειψη»;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Θα σας πω αυτό που πιστεύω. Πιστεύω ότι το πρόβλημα εντοπίζεται στην ενσάρκωση των θεσμών και όχι στους θεσμούς τους ίδιους. Και αυτό προσπάθησα να το δείξω και νομίζω ότι το έδειξα ως Πρόεδρος της Βουλής. Η Βουλή που είναι διακοσμητική, ο Πρόεδρος της Βουλής που λειτουργεί ως δημοσιοσχεσίτης – επικυρωτής είναι η μία εκδοχή αυτής της λειτουργίας. Υπάρχει και η εκδοχή της ανοιχτής Βουλής, της διαφανούς Βουλής, της Βουλής που ενεργοποιείται στο επίκεντρο των δημοκρατικών αιτημάτων και των κοινωνικών εξελίξεων. Της Βουλής που ανοίγει τις πόρτες της στην κοινωνία, της Βουλής που ανοίγει τις πόρτες της στους μετανάστες, της Βουλής που ανοίγει τις πόρτες της στις κοινωνικές ομάδες οι οποίες υφίστανται ρατσισμό, περιθωριοποίηση, διακρίσεις όπως είναι όλες οι ομάδες που κατατάσσονται, ας πούμε, στην ΛΟΑΤ κοινότητα. Υπάρχει η εκδοχή της Βουλής η οποία θέτει σε πανευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο τα πιο σύγχρονα ζητήματα όπως είναι το ζήτημα της αποκήρυξης του παράνομου χρέους. Της Βουλής η οποία ελέγχει το χρέος που δημιούργησαν οι Κυβερνήσεις και οι δανειστές – δυνάστες αυτής της κοινωνίας. Της Βουλής η οποία διεκδικεί για λογαριασμό του λαού οφειλές οι οποίες ανάγονται στο πέρας του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και στην καταδυνάστευση αυτού του λαού κατά την περίοδο της Κατοχής. Της Βουλής η οποία ανοίγει υποθέσεις σκανδάλων δεν τις ξεπλένει και δεν τις θάβει. Της Βουλής η οποία ανοίγει τις ποινικές δικογραφίες που αφορούν κυβερνητικές ευθύνες. Της Βουλής η οποία ελέγχει την διαχείριση του δημοσίου χρήματος, που δεν το διασπαθίζει σαν να τρέχει από τη βρύση αφειδώς. Της Βουλής η οποία υπερασπίζεται το δημόσιο χρήμα, που δεν δίνει τα αποθεματικά της για να πληρωθούν οι δανειστές. Υπάρχει αυτή η εκδοχή, λοιπόν. Είναι μέσα στο ίδιο θεσμικό πλαίσιο και τι αποδεικνύει; Ότι εναπόκειται στους εκπροσώπους των θεσμών, σ’ αυτούς που ενσαρκώνουν τους θεσμούς να τους προσδώσουν το πραγματικό τους νόημα. Η δική μου πεποίθηση είναι ότι οι δημοκρατικοί θεσμοί όπως είναι αποτυπωμένοι αυτή τη στιγμή στο Σύνταγμά μας δίνουν μία προοπτική πολύ ανατρεπτικής και ριζοσπαστικής λειτουργίας, αρκεί αν το θέλουν αυτοί που αναλαμβάνουν την ευθύνη. Αρκεί να μην μπαίνουν στα παπούτσια του υπευθύνου και να μεταλλάσσονται ως νέοι «Ρινόκεροι». Γιατί είναι πραγματικά αγνώριστοι οι άνθρωποι με τους οποίους κάποιοι από εμάς συμπορευθήκαμε και σήμερα απαγγέλλουν τα Μνημόνια σαν να είναι το Ευαγγέλιο, σαν νέα θρησκεία, διακηρύσσουν όπου γης ότι δεν υπάρχει εναλλακτική και κάνουν τα χειρότερα, τα τερατωδέστερα, με την μεγαλύτερη ευκολία, μια ευκολία που δεν θα είχε ποτέ κανείς φαντασθεί, να κάνουν τα πολύ ήσσονα οι προηγούμενοι. Η προσγείωση ενός νομοσχεδίου, νομοσχεδίου κατ’ ευφημισμόν, 7.500 σελίδων για να ψηφισθεί μέσα σε δυόμιση μέρες, με αυτονόητη παραδοχή ότι δεν θα μπορέσει κανείς ούτε να το διαβάσει ούτε να το επεξεργασθεί και με πρόδηλη τη στόχευση να μην μπορέσει κανείς να το διαβάσει και να το επεξεργασθεί, να το αποκωδικοποιούμε και να το ανακαλύπτουμε σε βάθος χρόνου και – ει δυνατόν – με τους βραδύτερους δυνατούς ρυθμούς, αυτό είναι μια τερατώδης πρωτοβουλία. Δεν θα τολμούσε, το λέω ευθέως, ο κύριος Σαμαράς, που αποτέλεσε, πραγματικά, στην δική μου συνείδηση, τον εκπρόσωπο μιας πολύ σκοτεινής εποχής, ακραία αντιδημοκρατικής λειτουργίας, φίμωσης της ενημέρωσης, σκοταδιστικής διακυβέρνησης, ενίσχυσης της διαφθοράς και της διαπλοκής, αυτός ο μνημονιακός Πρωθυπουργός δεν τόλμησε να κάνει αυτά που κάνει ο Τσίπρας.

Και είναι τρομακτικό, εγώ εξεγείρομαι από το γεγονός ότι έχει σήμερα συγκροτηθεί ένα σύστημα, τέτοιο που διεκδικεί να κάνει τα τρισχειρότερα από τους προηγούμενους, στο όνομα ότι τα έκαναν και οι άλλοι πριν: τους κουνάει το δάχτυλο λέγοντας ότι «μαζί τα ψηφίσαμε», την ίδια ώρα τους επιτρέπει να επανέρχονται ως δήθεν δικαιωμένοι με ευθύνη και της σημερινής Κυβέρνησης, με ευθύνη του Αλέξη Τσίπρα ότι επιτρέπει να μιλάει και να παριστάνει τον δικαιωμένο ο κύριος Βενιζέλος, που έπρεπε να λογοδοτεί στη Δικαιοσύνη, ο κύριος Σαμαράς, που έπρεπε να λογοδοτεί στην Δικαιοσύνη. Πλείστοι όσοι έπρεπε να λογοδοτούν στη Δικαιοσύνη και επανέρχονται ως δικαιωμένοι με τις ευλογίες και με την άδεια της σημερινής διακυβέρνησης.

Είναι, λοιπόν, τρομακτικό αυτό το φαινόμενο. Είναι, όμως, επιλογή: δεν είναι έλλειψη εναλλακτικής, είναι μια πολύ συγκεκριμένη, κυνική επιλογή ανθρώπων και συμφερόντων που έχουν συγκροτηθεί ως ένα νέο λόμπι εξουσίας, που δημιουργεί τη δική του διαπλοκή, με Γκεμπελικές μεθόδους και με τρομακτικές, αν θέλετε, πρακτικές σπίλωσης προσώπων, προσωπικοτήτων και διαδρομών.

Αισθάνομαι την ανάγκη να πω ότι θα έπρεπε να κρύβονται εκείνοι που εξέδωσαν αυτήν την κατάπτυστη ανακοίνωση κατά της Σοφίας Σακοράφα, επιχειρώντας να ακυρώσουν έναν άνθρωπο που έχει δώσει αγώνες που εκείνοι δεν έδωσαν, που βρίσκεται εκεί που βρίσκεται με το σπαθί της και με την ψήφο των συμπολιτών της και που ήταν παρούσα εκεί που άλλοι ήταν εκκωφαντικά απόντες. Οι ‘’κομμένες κεφαλές’’, ξέρετε, έχουν πολύ συγκεκριμένο στίγμα στην ιστορία και τη συνείδηση της Αριστεράς. Εγώ λυπάμαι πια που παρατηρώ ένα σύστημα ‘’κομμένων κεφαλών’’, που λειτουργούν ως ανθρωπάκια, θέλοντας, τελικά, να συντηρήσουν τους εαυτούς τους στην εξουσία και προσπαθώντας να ακυρώσουν ανθρώπους αδιαμφισβήτητης και ανεπίληπτης διαδρομής.

Γιώργος Σαράφης: Τέλος, κυρία Κωνσταντοπούλου, με αφορμή και τις δηλώσεις της κυρίας Σακοράφα, υπάρχει ένα κοινό αίσθημα στην πλειοψηφία των πολιτών που απαιτεί Δικαιοσύνη σε σχέση με τα πρόσωπα που ευθύνονται για τη σημερινή τραγωδία της χώρας. Και, κατά τη γνώμη σας, οι άνθρωποι αυτοί που είναι συγκεκριμένοι, ασφαλώς και πρέπει να δώσουν λόγο. Πώς μπορεί αυτό να πραγματοποιηθεί;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, κύριε Σαράφη. Δεν είναι τυχαίο ότι η Πλεύση Ελευθερίας στα 6 προτάγματά της, τα 6 ‘’Δέλτα’’, που είναι τα πανιά του καραβιού, του συμβόλου μας, έχει την Δημοκρατία, την Δικαιοσύνη, την Διαφάνεια, τα Δικαιώματα, την Διαγραφή του Χρέους και την Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών.

Η Δικαιοσύνη είναι απαραίτητο στοιχείο για την κοινωνική συνοχή. Το διάχυτο αίσθημα αδικίας και αρνησιδικίας, το διάχυτο αίσθημα μιας κοινωνίας που εγκαταλείπεται ανυπεράσπιστη από τους κρατούντες αλλά και το αίτημα απόδοσης ευθυνών, λογοδοσίας και απόδοσης Δικαιοσύνης, συγκροτεί αναπόσπαστο στοιχείο της μάχης για την ανάκτηση και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει ούτε Δημοκρατία, ούτε Ελευθερία χωρίς Δικαιοσύνη. Και αυτό είναι κάτι που σε κάθε ευκαιρία το επισημαίνω ως συλλειτουργός και της Δικαιοσύνης, γιατί έχει αυτή τη στιγμή πολύ ουσιαστική αξία η Δικαιοσύνη όχι απλώς να αποδοθεί, αλλά να αποδοθεί με τη σύμπραξη του λαού.

Γι’ αυτό το λόγο και στην Διακήρυξη της Πλεύσης Ελευθερίας μιλάμε ευθέως για μεικτές συνθέσεις δικαστηρίων, με συμμετοχή των πολιτών. Αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό βήμα για την ανάκτηση της δημοκρατικής κυριαρχίας.

Γιώργος Σαράφης: Κυρία Κωνσταντοπούλου, σας ευχαριστούμε πάρα πολύ και ιδιαίτερα γιατί είσαστε παρούσα στα στούντιο της ERTOPEN και προσβλέπουμε και, εν ευθέτω χρόνω, σε μια νέα συνεργασία.

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Εγώ σας ευχαριστώ για την πρόσκληση. Ξέρετε ότι στο στούντιο της ERTOPEN ήρθα ως Πρόεδρος της Βουλής για να δώσω την πρώτη μου συνέντευξη και, βέβαια, και ήμουν εδώ και προηγουμένως. Νομίζω ότι η ERTOPEN είναι ένα πολύ σημαντικό κίνημα για την αχειραγώγητη ενημέρωση και για την υπηρέτηση ενός θεμελιώδους δικαιώματος των πολιτών, που είναι το δικαίωμα στην πληροφόρηση και γι’ αυτό το λόγο στηρίζω αυτό το κίνημα και θα στηρίζω αυτό το κίνημα και εσάς που στηρίζετε με τις δυνάμεις σας αυτήν την πολύ – πολύ ωραία και δημοκρατική λειτουργία.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για τη Σοφία Σακοράφα

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για τη Σοφία Σακοράφα

Τετάρτη, 25/05/2016 - 10:04

Απόσπασμα από την μεσημεριανή εκπομπή "Τελεία και Παύλα" 

(13:00 - 14:00) με τους Μαρίνα Παπαδημητρίου και Γιώργο Σαράφη στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ open 24/5/2016

Ζωή Κωνσταντοπούλου: ..

Αισθάνομαι την ανάγκη να πω ότι θα έπρεπε να κρύβονται εκείνοι που εξέδωσαν αυτήν την κατάπτυστη ανακοίνωση κατά της Σοφίας Σακοράφα επιχειρώντας να ακυρώσουν έναν άνθρωπο που έχει δώσει αγώνες που αυτοί δεν έδωσαν, που βρίσκεται εκεί που βρίσκεται με το σπαθί της και με την ψήφο των συμπολιτών της και που ήταν παρούσα εκεί που άλλοι ήταν εκκωφαντικά απόντες. Οι κομμένες κεφαλές, ξέρετε, έχουν πολύ συγκεκριμένο στίγμα στην ιστορία και τη συνείδηση της Αριστεράς. Εγώ λυπάμαι  που πια  παρατηρώ ένα σύστημα κομμένων κεφαλών που λειτουργούν ως ανθρωπάκια θέλοντας τελικά να συντηρήσουν τους εαυτούς τους στην εξουσία και προσπαθώντας να ακυρώσουν ανθρώπους αδιαμφισβήτητης και ανεπίληπτης διαδρομής.

Γιώργος Σαράφης: Τέλος, κυρία Κωνσταντοπούλου, παίρνοντας αφορμή από τις δηλώσεις της κυρίας Σακοράφα, υπάρχει ένα κοινό αίσθημα στην πλειοψηφία των πολιτών που απαιτεί δικαιοσύνη σε σχέση με τα πρόσωπα που ευθύνονται για τη σημερινή τραγωδία της χώρας. Και κατά τη γνώμη σας οι άνθρωποι αυτοί που είναι συγκεκριμένοι, ασφαλώς και πρέπει να δώσουν λόγο. Πώς μπορεί αυτό να πραγματοποιηθεί;

Ζωή Κωνσταντοπούλου: Με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας, κύριε Σαράφη. Δεν είναι τυχαίο ότι η Πλεύση Ελευθερίας στα έξι  προτάγματά της, τα έξι δέλτα που είναι τα πανιά του καραβιού του συμβόλου μας, έχει την Δημοκρατία, την Δικαιοσύνη, την Διαφάνεια, τα Δικαιώματα, την Διαγραφή του Χρέους και την Διεκδίκηση των Γερμανικών Οφειλών. Η Δικαιοσύνη είναι απαραίτητο στοιχείο για την κοινωνική συνοχή. Το διάχυτο αίσθημα αδικίας και αρνησιδικίας. Το διάχυτο αίσθημα μιας κοινωνίας που εγκαταλείπεται ανυπεράσπιστη από τους κρατούντες, αλλά και το αίτημα απόδοσης ευθυνών, λογοδοσίας και απόδοσης Δικαιοσύνης συγκροτεί αναπόσπαστο στοιχείο της μάχης για την ανάκτηση και την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Δεν υπάρχει ούτε Δημοκρατία, ούτε Ελευθερία χωρίς Δικαιοσύνη. Και αυτό είναι κάτι που σε κάθε ευκαιρία το επισημαίνω ως συλλειτουργός και της Δικαιοσύνης γιατί έχει αυτή τη στιγμή πολύ ουσιαστική αξία η Δικαιοσύνη όχι απλώς να αποδοθεί αλλά να αποδοθεί με τη σύμπραξη του λαού.

Γι' αυτό το λόγο και στη διακήρυξη της Πλεύσης Ελευθερίας μιλάμε ευθέως για μεικτές συνθέσεις δικαστηρίων με συμμετοχή των πολιτών. Αυτό θα αποτελέσει ένα πολύ σημαντικό βήμα για την ανάκτηση της δημοκρατικής κυριαρχίας.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου εφ' όλης της ύλης την Τρίτη 24 Μάη,13.00-14.00, καλεσμένη στο studio της ERTopen

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου εφ' όλης της ύλης την Τρίτη 24 Μάη,13.00-14.00, καλεσμένη στο studio της ERTopen

Δευτέρα, 23/05/2016 - 23:16
Η προηγούμενη Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Ζωή Κωνσταντοπούλου, είναι καλεσμένη στο στούντιο της ΕΡΤopen,
την Τρίτη 24 Μαΐου 2016 και ώρα 13.00 με 14.00.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου στην εκπομπή " Τελεία και Παύλα " με τους Μαρίνα Παπαδημητρίου και Γιώργο Σαράφη, για το ραδιόφωνο της ΕΡΤ open θα σχολιάσει εφ' όλης της ύλης την πολιτική επικαιρότητα.

Συντονιστείτε στους 106.7 στα fm στην Αττική στην ΕΡΤopen.
Επίσης εναλλακτικά όσοι είστε εκτός Αττικής, μπορείτε να μας ακούσετε από τον ραδιοφωνικό σταθμό του σωματείου Εργαζομένων Αλουμινίου στους 97,3 με έδρα τη Βοιωτία ή από τον ραδιοσταθμό του εργατικού κέντρου Εύβοιας στους 96,5 στα Χανιά στους 1134 χιλιόκυκλους στα μεσαία και διαδικτυακά στην www.ertopen.com σε ολόκληρο τον κόσμο.


Για την συμμετοχή σας στην εκπομπή μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα: 
210 6002909-10 ή να στείλετε αποστολή SMS γράφοντας:  (κενό) και μετά το ΜΗΝΥΜΑ στο 54045
Πλεύση Ελευθερίας: Εκδήλωση για την κοινωνική και πολιτική ανυπακοή & τη Δημοκρατική άμυνα σήμερα 10 Μαΐου στις 19:30, στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ

Πλεύση Ελευθερίας: Εκδήλωση για την κοινωνική και πολιτική ανυπακοή & τη Δημοκρατική άμυνα σήμερα 10 Μαΐου στις 19:30, στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ

Τρίτη, 10/05/2016 - 08:00
 Η Ζωή Κωνσταντοπούλου και η Πλεύση Ελευθερίας για την κοινωνική και πολιτική ανυπακοή και τη Δημοκρατική άμυνα απέναντι σε μνημόνια – ασφαλιστικό.

Στην εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί την Τρίτη 10 Μαΐου 2016, στις 19:30 στον πολυχώρο ΑΙΤΙΟΝ (Τζιραίων 10, Αθήνα – Μετρό Ακρόπολη), θα μιλήσουν, επίσης, ο Επ. Καθηγητής Γιώργος Κασιμάτης και ο δικηγόρος, Κώστας Ζηκογιάννης.
Η Πλεύση Ελευθερίας στηρίζει τις σημερινές κινητοποιήσεις και καλεί τους πολίτες σε αντίσταση, ανυπακοή και ενδυνάμωση των κοινωνικών κινημάτων

Η Πλεύση Ελευθερίας στηρίζει τις σημερινές κινητοποιήσεις και καλεί τους πολίτες σε αντίσταση, ανυπακοή και ενδυνάμωση των κοινωνικών κινημάτων

Κυριακή, 08/05/2016 - 16:00

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στο απογευματινό συλλαλητήριο κατά του ασφαλιστικού-φορολογικού νομοσχεδίου

Η Πλεύση Ελευθερίας καλεί τους πολίτες να συμμετάσχουν μαζικά και συλλογικά στις αποψινές κινητοποιήσεις εναντίον του αντι-ασφαλιστικού σχεδίου νόμου που προωθείται από το μνημονιακό καθεστώς.

Καλούμε καθέναν και καθεμιά να ενδυναμώσουν με την φωνή και την παρουσία τους τα κινήματα και τις κινήσεις που όλους τους τελευταίους μήνες αντιτάσσονται και παλεύουν εναντίον αυτού του νομοσχεδίου.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα συμμετάσχει στις αποψινές κινητοποιήσεις κατά του ασφαλιστικού-φορολογικού νομοσχεδίου με την Επιτροπή Αγώνα Δικηγόρων, όπως είχε πράξει και στις προηγούμενες κινητοποιήσεις κατά του Ασφαλιστικού-Φορολογικού, δίνοντας το μήνυμα ότι η Πλεύση Ελευθερίας πιστεύει και στηρίζει έμπρακτα την αγωνιστική συνύπαρξη και σύμπλευση των αντιμνημονιακών, δημοκρατικών, ριζοσπαστικών δυνάμεων και κοινωνικών κινημάτων για την ανατροπή του μνημονιακού καθεστώτος και την απελευθέρωση της χώρας.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την αιφνιδιαστική επιτάχυνση της διαδικασίας ψήφισης του ασφαλιστικού – φορολογικού νομοσχεδίου

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου για την αιφνιδιαστική επιτάχυνση της διαδικασίας ψήφισης του ασφαλιστικού – φορολογικού νομοσχεδίου

Πέμπτη, 05/05/2016 - 20:39
Η Κυβέρνηση εφαρμόζει ακριβώς την ίδια πρακτική με την εξουσιοδότηση της 10ης Ιουλίου 2015.

Τα δίνει όλα προκαταβολικά με κατεπείγουσα διαδ/σία, για να "εξαναγκαστεί" να δώσει ακόμη περισσότερα μετά.

Η Κυβέρνηση και ο Αλέξης Τσίπρας υλοποιούν ασμένως τη μνημονιακή κοινωνική γενοκτονία παριστάνοντας τα θύματα.

Η κοινωνία, με πρώτες τις νέες γενιές που καταστρέφονται, πρέπει να απαντήσει με αντίσταση και ανυπακοή.









Επίσκεψη Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Αλουμίνιο της Ελλάδος, στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας & το Δίστομο. Σήμερα & αύριο 3-4 Μαΐου σε Κέλλη & Λέχοβο Φλώρινας

Επίσκεψη Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Αλουμίνιο της Ελλάδος, στα Άσπρα Σπίτια Βοιωτίας & το Δίστομο. Σήμερα & αύριο 3-4 Μαΐου σε Κέλλη & Λέχοβο Φλώρινας

Τρίτη, 03/05/2016 - 07:04
Επίσκεψη στους εργάτες της πρωινής βάρδιας στο εργοστάσιο του Αλουμινίου έκανε η Ζωή Κωνσταντοπούλου τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα.

IMG_2493


Οι εργάτες της μίλησαν για τις συνθήκες της δουλειάς τους και τα προβλήματά τους, της ζήτησαν την ιδρυτική διακήρυξη της Πλεύσης Ελευθερίας καθώς και περισσότερη ενημέρωση για τις επόμενες κινήσεις της ενώ δεν παρέλειψαν να εκφράσουν την αγωνία τους για το αύριο και το μέλλον των παιδιών τους.


13148011_995280353841539_1980687061_o


IMG_2629


Η Ζωή Κωνσταντοπούλου επισκέφθηκε, επίσης, το μαρτυρικό Δίστομο και το μνημείο των σφαγιασθέντων..

IMG_2734




Η Ζωή Κωνσταντοπούλου σε Κέλλη και Λέχοβο Φλώρινας την Τρίτη 3 και Τετάρτη 4 Μαΐου

Στην κοινότητα Κέλλη του νομού Φλωρίνης, θα βρίσκεται σήμερα Τρίτη 3 Μαΐου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου προσκεκλημένη του προέδρου Αθανάσιου Τάσκα.
Η επικεφαλής της «Πλεύσης Ελευθερίας» θα παραστεί στις 20:00 στη λιτάνευση της εικόνας του Μ. Αθανασίου καθώς και στη βράβευση των μαθητών που πέτυχαν στις Ανώτερες και Ανώτατες Σχολές.

Την επόμενη μέρα, Τετάρτη 4 Μαΐου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα επισκεφθεί τον ατμοηλεκτρικό σταθμό Μελίτης ενώ στη συνέχεια θα μεταβεί στο μαρτυρικό χωριό Λέχοβο.
Ζωή Κωνσταντοπούλου - H «Πλεύση Ελευθερίας» θα δικαιώσει τους αγώνες των τελευταίων 6 ετών κατά των μνημονίων

Ζωή Κωνσταντοπούλου - H «Πλεύση Ελευθερίας» θα δικαιώσει τους αγώνες των τελευταίων 6 ετών κατά των μνημονίων

Πέμπτη, 28/04/2016 - 10:00

Συνέντευξη της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην εφημερίδα “REAL NEWS” και στη Μαριτίνα Ζαφειριάδου:

  1. Όταν λέτε ότι η «Πλεύση Ελευθερίας» θα αλλάξει τον ρου της Ιστορίας, τι υπονοείτε κυρία Κωνσταντοπούλου;

Η Πλεύση Ελευθερίας έρχεται να ταράξει τα νερά του βαλτωμένου πολιτικού σκηνικού, να απευθυνθεί στη συντριπτική πλειοψηφία της Ελληνικής κοινωνίας, που δεν εκφράζεται ούτε από τη σημερινή Κυβέρνηση ούτε από τη σημερινή Βουλή και που δεν παραιτείται από την αξίωση για δημοκρατία, ελευθερία, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη, διαφάνεια, ισότητα. Μιας κοινωνίας που δεν εκχωρεί τα δίκαια και τα δικαιώματά της. Η Πλεύση Ελευθερίας δεν σέρνει ούτε αποσκευές ενός αμαρτωλού κομματικού παρελθόντος, όπως τα μνημονιακά, κυβερνητικά κόμματα, ούτε αγκυλώσεις και δογματισμούς που κρατούν τους πολίτες μακριά από την πολιτική. Έρχεται για να ανοίξει το δρόμο προς μια πραγματική συμμετοχή νέων ανθρώπων, που έχουν πολύ περισσότερα να προσφέρουν στην πολιτική από τους επαγγελματίες του κομματικού σωλήνα και των μηχανισμών εξουσίας. Έρχεται να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση για λογαριασμό ενός λαού που προδόθηκε. Έρχεται για να δώσει και να κερδίσει έναν αγώνα ζωής, που μπορεί να ματαιώθηκε από την προδοσία, αλλά δεν εγκαταλείφθηκε από την κοινωνία.

  1. Εκτιμάτε ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει ταυτιστεί πλήρως με το μνημονιακό καθεστώς; Και εννοείτε μόνο τον Αλέξη Τσίπρα, ή υπάρχουν και άλλα ηγετικά στελέχη που τα θεωρείτε πρωταγωνιστές στην πολιτική στροφή που έγινε;
Η σημερινή Κυβέρνηση είναι μία ακόμη μνημονιακή κυβέρνηση. Και για αυτό πρέπει να φύγει το συντομότερο, πριν ολοκληρώσει τις εντολές των δανειστών, τις οποίες εκπονεί πειθήνια. Προφανώς αυτό αφορά όλο το κυβερνητικό επιτελείο, όλες τις πρόθυμες και διαθέσιμες «κομμένες κεφαλές», που εκτελούν σαν ανθρωπάκια το πιο νεοφιλελεύθερο, αντιδημοκρατικό, αντικοινωνικό πρόγραμμα, έχοντας οριστικά πάρει το μέρος των δυναστών του ελληνικού λαού.

  1. Καλείτε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να μην ψηφίσουν τα μέτρα που θα έρθουν; Ή σας αρκεί και κάποιοι να παραδώσουν την έδρα τους;
Το τι θα πράξουν οι κυβερνητικοί βουλευτές αφορά τους ίδιους και τη συνείδησή τους. Εκείνοι που αποδέχθηκαν να συμμετέχουν σε έναν σχηματισμό-απάτη (αφού στην πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διαλυθεί και πάψει να υφίσταται από το καλοκαίρι), αυτοί που συμφώνησαν να μπουν σε λίστες καταρτισμένες από την κυβερνητική ομάδα για να υπερψηφίζουν και να επικυρώνουν Μνημόνια χωρίς την ψήφο και την έγκριση του λαού, σε μια Βουλή «όπως την ξέρανε», έχουν προ πολλού εκπέσει ηθικά και πολιτικά και απλώς διαγράφουν την καταληκτική κοινοβουλευτική τροχιά τους ως δοτοί μνημονιακοί βουλευτές.

  1. Κυβερνητικά στελέχη σας κατηγορούν ήδη για ‘μονομέτωπο αγώνα’ κατά του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς όπως λένε, «αν φύγει ο Τσίπρας, θα έρθει ο Κυριάκος»…

Ο καλύτερος σύμμαχος του κ. Μητσοτάκη είναι ο κ. Τσίπρας και το αντίστροφο. Ερήμην των πολιτών και της κοινωνίας καταστρώνουν την εναλλαγή τους ως δήθεν κυρίαρχων και στρώνουν ο ένας στον άλλον το χαλί για να απευθύνονται στο ακροατήριό τους. Η συνταγή «ψηφίστε μας για να μην έρθει η δεξιά» δεν πείθει πια κανέναν, γιατί η σημερινή Κυβέρνηση εφαρμόζει το πιο ακροδεξιό και νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα. Η Πλεύση Ελευθερίας έρχεται να προτείνει πραγματική εναλλακτική και πραγματική προοπτική. Για αυτό και θα προτιμηθεί από τους πολίτες που δεν θα επιλέξουν ούτε θα εμπιστευθούν τον κ. Τσίπρα ούτε τον κ. Μητσοτάκη. Θα εμπιστευθούν τις δικές τους δυνάμεις, την Πλεύση Ελευθερίας, που θα συγκροτηθεί μέσα από την κοινωνία, ως κύτταρό της, και δεν θα το μετανιώσουν.

  1. Πιστεύετε, δηλαδή, ότι μπορεί να προκύψει σύντομα «αντι-μνημονιακή πλειοψηφία» και άλλου είδους κυβέρνηση;

Η ελληνική κοινωνία είναι στην συντριπτική πλειοψηφία της αντιμνημονιακή, γιατί είναι στο συντριπτικό κομμάτι της δημοκρατική και συνδεδεμένη ιστορικά και υπαρξιακά με τους δημοκρατικούς αγώνες του λαού μας, τις δημοκρατικές μάχες και διεκδικήσεις. Ο στόχος μιας αντιμνημονιακής διακυβέρνησης ματαιώθηκε απλώς προσωρινά από την προδοτική στάση Τσίπρα και των συν αυτώ, αλλά δεν ακυρώθηκε. Και η Πλεύση Ελευθερίας θα καταβάλει όλες της τις δυνάμεις προκειμένου, μέσα από την κοινωνία, μέσα από τα κινήματα, μέσα από τους ζωντανούς ανθρώπους, να προκύψει ένα πραγματικό αντιμνημονιακό κίνημα και μέτωπο, που θα δικαιώσει τους αγώνες των τελευταίων 6 ετών κατά των μνημονίων και θα εκπροσωπήσει γνήσια αυτό το λαό σε όλες τις μάχες που πρέπει να δοθούν για να αποκατασταθεί η δημοκρατική, λαϊκή και εθνική κυριαρχία.

  1. Αλήθεια, για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, τι γνώμη έχετε;

Η άποψή μου έχει αποτυπωθεί σε όλες τις τοποθετήσεις μου την εποχή που ο κ. Μητσοτάκης ήταν Υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, αλλά και στο διάστημα που ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος της Ν.Δ., όταν εγώ ήμουν Πρόεδρος της Βουλής. Ο σημερινός Πρόεδρος της Ν.Δ. εμφορείται από εντελώς αντιδραστικές απόψεις για τη λειτουργία του κράτους και άκρως νεοφιλελεύθερη προσέγγιση της διακυβέρνησης. Πρόκειται για έναν ακόμη θιασώτη του Μνημονίου, που, επιπλέον, από πολύ νωρίς στην πολιτική του διαδρομή συνδέθηκε με την πιο κραυγαλέα υπόθεση διαπλοκής, την υπόθεση Siemens, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει αποσείσει πειστικά το στίγμα αυτής της εμπλοκής. Είναι πρόδηλο ότι ο κ. Μητσοτάκης ούτε επιθυμεί να πέσει ο κ. Τσίπρας ούτε πρόκειται να υπηρετήσει τον ελληνικό λαό ούτε και να φέρει τίποτε καινούριο. Και είμαι βέβαιη ότι οι πολίτες βλέπουν και καταλαβαίνουν. Ο κ. Μητσοτάκης ούτε ενοχλεί ούτε εμποδίζει την μνημονιακή διακυβέρνηση Τσίπρα. Η πραγματική αντιπολίτευση στη σημερινή κυβέρνηση θα είναι η Πλεύση Ελευθερίας, γιατί θα προέρχεται από τον λαό και την κοινωνία.

  1. Το εγχείρημα της Φώφης Γεννηματά με τον Σταύρο Θεοδωράκη, εκτιμάτε ότι μπορεί να έχει αίσιο τέλος και να οδηγηθούν τα δύο κόμματα σε κοινή κάθοδο;

Αίσιο για ποιον; Τα σχήματα και τα κόλπα ανακύκλωσης ενός φθαρμένου, διεφθαρμένου και σάπιου πολιτικού προσωπικού στο πολιτικό στερέωμα δεν είναι σενάρια που μπορούν να εγγυηθούν το παραμικρό για την κοινωνία και το μέλλον των νέων ανθρώπων.

  1. Η Κυβέρνηση μέχρι πότε εκτιμάτε ότι θα αντέξει; Και βλέπετε εκλογές ή «λύση» από την παρούσα Βουλή;

Ο κ. Τσίπρας και όσοι τον περιστοιχίζουν συμπεριφέρονται ως τζογαδόροι της πολιτικής. Θα προκαλέσουν εκλογές όταν κρίνουν ότι τους συμφέρει περισσότερο. Η άποψή μου είναι ότι ο κ. Τσίπρας αναζητεί ένα πρόσχημα για Κυβερνητική διεύρυνση. Είναι εξίσου πιθανό το πρόσχημα να το αναζητήσει προκαλώντας εκλογές όσο και προκαλώντας τεχνητή πολιτική κρίση και εμφανίζοντας έναν ανασχηματισμό με διεύρυνση ως αναγκαία κίνηση «σταθεροποίησης». Όποια μεθόδευση και αν ακολουθήσει, ήδη μετράει αντίστροφα η παραμονή του στη θέση του Πρωθυπουργού και η κυβερνητική θητεία.

  1. Η «Πλεύση Ελευθερίας» τάσσεται υπέρ της εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη;

Και μόνο η διατύπωση του ερωτήματος με αυτόν τον τρόπο αλλοιώνει το πραγματικό διακύβευμα: υπάρχει κανείς που υποστηρίζει την οριστική παραίτηση από την δημοκρατία; Υπάρχει κανείς που υποστηρίζει ότι οφείλουμε, χάριν οιασδήποτε σκοπιμότητας, να παραιτηθούμε από την κοινοβουλευτική λειτουργία και το ίδιο το δημοκρατικό πολίτευμα; Από το καλοκαίρι και μετά έχει αποκαλυφθεί και αποδειχθεί αυτό που πολλοί εξηγούσαμε εδώ και χρόνια: ότι το Μνημόνιο δεν είναι απλώς ένα οικονομικό πρόγραμμα, είναι ένα αντιδημοκρατικό καθεστώς, το οποίο χρησιμοποιεί τα εργαλεία της ευρωζώνης ως μοχλούς υποταγής ενός κυρίαρχου λαού κι ενός ανεξάρτητου κράτους, που το μετατρέπει σε αποικία χρέους. Το 3ο Μνημόνιο προβλέπει ρητά ότι η Βουλή δεν θα ξανανομοθετήσει αυτεξούσια, ότι δεν θα ξαναψηφίσει χωρίς την άδεια των δανειστών κι ότι θα ακυρώσει κάθε διάταξη που ψηφίσθηκε χωρίς την άδειά τους. Όλα αυτά, με εργαλείο την ρευστότητα σε ευρώ, που εγκρίνεται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Απέναντι σε αυτό το πραξικόπημα, το ερώτημα είναι αν θα παλέψουμε για την αποκατάσταση της δημοκρατίας ή αν θα εκχωρήσουμε την δημοκρατία χάριν ενός νομίσματος. Η Πλεύση Ελευθερίας υποστηρίζει ότι πρέπει να παλέψουμε για τη δημοκρατία και για να ανακτήσουμε την ελευθερία μας. Και δεν εμφορείται από κανένα δογματισμό ως προς κανένα νόμισμα.

  1. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης σας απηύθυνε πρόταση για εκλογική συνεργασία. Πώς απαντάτε; Και με ποιον επικεφαλής;

Με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη αλλά και με όλους τους ανθρώπους που δίνουν τη μάχη από το μετερίζι της ΛΑ.Ε. είχαμε θεωρώ μία άριστη συνύπαρξη και συνεργασία τόσο στην περίοδο 2012-2015 όσο και στις εκλογές του Σεπτέμβρη. Η Πλεύση Ελευθερίας δεν έρχεται για να διαιρέσει τις αντιμνημονιακές δημοκρατικές ριζοσπαστικές και πατριωτικές δυνάμεις αλλά για να τις πολλαπλασιάσει. Αυτός θα είναι ο γνώμονας των κινήσεων και των επιλογών μας, που θα είναι κινήσεις και επιλογές ενωτικές και ενισχυτικές ενός αντιμνημονιακού απελευθερωτικού μετώπου και κινήματος. Θέλουμε να βρεθούμε κοντά με κοινωνικά κινήματα και πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις με τις οποίες θα μας συνδέουν κοινές αφετηρίες, αξίες και στόχοι, όπως προσδιορίζεται και στη διακήρυξή μας και με αυτό το στόχο θα πορευτούμε.

  1. Ποια θα είναι η ηγετική ομάδα της «Πλεύσης Ελευθερίας»; Θα αποτελείται από πρώην βουλευτές και κομματικά στελέχη; Και νυν βουλευτές ή ευρωβουλευτές, υπό ποιες προϋποθέσεις θα δεχόσασταν;

Ξεχάστε τα παλαιοκομματικά μοντέλα. Ξεχάστε τις ηγετικές ομάδες. Ξεχάστε τα κλειστά επιτελεία. Η Πλεύση Ελευθερίας θα πάρει σάρκα και οστά μέσα από την κοινωνία, με ανοιχτές-αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες και με διακριτά βήματα, στο φως.

  1. Αν συσταθεί εξεταστική για τα μνημόνια, θα πρέπει να περιλαμβάνει και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ;
Αυτονοήτως. Άλλωστε, το γεγονός ότι η Εξεταστική για τα Μνημόνια της προηγούμενης περιόδου διακόπηκε βίαια από τις σκηνοθετημένες εκλογές του Σεπτέμβρη και δεν επανασυστήθηκε μέχρι σήμερα αποτελεί δείγμα ένοχης συμπεριφοράς της σημερινής Κυβέρνησης.

  1. Από πότε κατά τη γνώμη σας ο Αλ.Τσίπρας είχε αποφασίσει να «αλλάξει γραμμή» στον ΣΥΡΙΖΑ:
Δυστυχώς όλα δείχνουν πια ότι αυτό συνέβη ήδη πριν από τις εκλογές του Γενάρη του 2015. Είναι όμως μια ερώτηση που οφείλετε να απευθύνετε στον ίδιο τον κ. Τσίπρα και που ο ίδιος οφείλει να απαντήσει δημόσια.

  1. Παρά τις αυταπόδεικτες πολιτικές διαφωνίες σας, σε προσωπικό επίπεδο, με τον Αλέξη Τσίπρα διατηρείτε καλές σχέσεις;

Δεν θα μπορούσα να διατηρώ οποιαδήποτε σχέση με έναν άνθρωπο που πούλησε την πατρίδα και τους συντρόφους του, στιγμάτισε ανεξίτηλα την Αριστερά και πρόδωσε τον λαό. 


plefsieleftherias
Το κόμμα-κίνημα " Πλεύση Ελευθερίας " παρουσιάζει σήμερα η Ζωή Κωνσταντοπούλου:

Το κόμμα-κίνημα " Πλεύση Ελευθερίας " παρουσιάζει σήμερα η Ζωή Κωνσταντοπούλου:

Τρίτη, 19/04/2016 - 07:00



Την Τρίτη 19 Απριλίου 2016 ξεκινάμε την πλεύση μας προς το μέλλον.

Ξεκινάμε τον συλλογικό αγώνα μας, για την απελευθέρωση του λαού και της πατρίδας μας από τα μνημονιακά δεσμά.

Ανοίγουμε πανιά προς ένα μέλλον ελευθερίας, δημοκρατίας και δικαιοσύνης.

Με διαφάνεια και σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και τις θεμελιώδεις ελευθερίες.

Για τη διαγραφή του δημοσίου χρέους.

Για τη διεκδίκηση των γερμανικών οφειλών και κάθε αξίωσης της χώρας.

Για την δικαίωση του λαού μας και των αγώνων του, την ανάκτηση της δημοκρατικής κυριαρχίας.

Δημιουργούμε ένα κόμμα, που θέλουμε να αποτελέσει συστατικό κύτταρο ενός κινήματος κι ενός μετώπου, στο οποίο θα συναντηθούμε με κινηματικές, κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις, με τις οποίες θα μας συνδέουν κοινές αφετηρίες, αξίες και στόχοι.

Δεν είμαστε κόμμα στελεχών, σύμπραξης ή ανακύκλωσης προσωπικοτήτων.

Δεν είμαστε κόμμα μηχανισμών ή εσωτερικών ισορροπιών.

Φιλοδοξούμε να είμαστε κόμμα-κίνημα, μέσα απ’ την κοινωνία, μέσα από τις ζωντανές κοινωνικές δυνάμεις και τους ζωντανούς ανθρώπους, που δεν σκύβουν το κεφάλι, δεν υποτάσσονται, αντιστέκονται, διεκδικούν, νικούν.

Λειτουργούμε με ανοιχτές, αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες, έχοντας το διαδίκτυο ως οργανικό εργαλείο επικοινωνίας μας.

Στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις και στην κοινωνία.

Δεν λαμβάνουμε χρηματοδότηση παρά μόνο με διαφανή τρόπο, από τα μέλη μας και τους πολίτες που επιθυμούν να υποστηρίξουν τους σκοπούς και τη λειτουργία μας. Δημοσιεύουμε τα στοιχεία της χρηματοδότησής μας.

Δεν χαρίζουμε το μέλλον μας. Το διεκδικούμε και το κερδίζουμε.

Την Τρίτη, 19 Απριλίου, 2016 στις 7μμ, στο Θέατρο Χυτήριο (Ιερά Οδός 44, Αθήνα – Στάση Μετρό Κεραμεικός), κάνουμε την αρχή, με μια ανοιχτή εκδήλωση και ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου.

Η εκδήλωση θα μεταδίδεται σε ζωντανή μετάδοση στην ιστοσελίδα: www.plefsieleftherias.gr






www.plefsieleftherias.gr
Ζωή Κωνσταντοπούλου: «Πρέπει ο ελληνικός λαός να εκπροσωπηθεί από μια κυβέρνηση που θα εργάζεται για την ευημερία, τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη»

Ζωή Κωνσταντοπούλου: «Πρέπει ο ελληνικός λαός να εκπροσωπηθεί από μια κυβέρνηση που θα εργάζεται για την ευημερία, τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη»

Σάββατο, 09/04/2016 - 21:29

Τα τελευταία έξι χρόνια ο ελληνικός λαός βιώνει μία κόλαση. Δυστυχώς, εμπιστεύθηκε τον Τσίπρα για να βάλει τέλος στα μνημόνια και στις ακραίες πολιτικές λιτότητας, που συνοδεύουν ένα ολοκληρωτικό, αντιδημοκρατικό καθεστώς. Δυστυχώς, αντί να βάλει ένα τέλος, έβαλε την υπογραφή του στο Τρίτο Μνημόνιο, που είναι χειρότερο από τα δύο προηγούμενα.

Τα μέτρα λιτότητας συνεχίζονται, οι άνθρωποι είναι και πάλι στους δρόμους, διαδηλώνουν για τα δικαιώματά τους και την αξιοπρέπειά τους. Διότι καλούνται να πληρώσουν φόρους που ανέρχονται στο σύνολο των εισοδημάτων τους, καλούνται να παραδώσουν τα σπίτια τους, ως αποτέλεσμα των πλειστηριασμών που επιτρέπονται και πάλι. Καλούνται να παραδώσουν τη δημόσια περιουσία, που ιδιωτικοποιείται σε εξαιρετικά χαμηλές τιμές. Και καλούνται επίσης, να παραδώσουν τη Δημοκρατία.

Θα μιλήσω οπωσδήποτε, και έχω μιλήσει ξανά και ξανά, για νέο είδος οικονομικού ολοκληρωτισμού. Ένα νέο είδος αντιδημοκρατικού καθεστώτος που έχει επιβληθεί στον λαό και στους δημόσιους υπαλλήλους. Πρακτικά, το Κοινοβούλιο έχει καταργηθεί. Καλείται μόνο για να επικυρώσει νόμους που δεν έχουν διαμορφωθεί από τους νομοθέτες, νόμους που έχουν καταρτισθεί από τεχνοκράτες, γραφειοκράτες και ευρωκράτες. Νόμους που δεν λαμβάνουν υπ'όψιν τις ανάγκες, τα δικαιώματα του λαού και τις αρχές της δημοκρατικής λειτουργίας.

Στη διάρκεια των τελευταίων πεντέμισι ετών είχαμε συνεχείς διαδικασίες “κατεπείγοντος”, πράγμα που σημαίνει ότι τα μέλη του κοινοβουλίου καλούνται να ψηφίζουν εκατοντάδες σελίδες νόμων σε ένα άρθρο, σε μία μόνο ημέρα. Ορισμένες φορές, σε λιγότερο από μία ημέρα. Δεν έχουν το χρόνο να διαβάσουν τι πρόκειται να ψηφίσουν, δεν έχουν το χρόνο να σκεφτούν τι ψηφίζουν, και εκβιάζονται υπό τη συνεχή απειλή ότι η χώρα θα χρεοκοπήσει ή ότι οι πιστωτές θα διακόψουν την παροχή ρευστότητας και θα προκαλέσουν στη χώρα ασφυξία.

Δυστυχώς, το περασμένο καλοκαίρι, αυτός ο εκβιασμός και αυτή η ακραία αντιδημοκρατική πρακτική κορυφώθηκαν. Το Κοινοβούλιο κλήθηκε να αναιρέσει και να καταργήσει όλους τους νόμους που είχε ψηφίσει, χωρίς την έγκριση των δανειστών. Κλήθηκε, επίσης, να εγκρίνει νομοσχέδια που είχαν συνταχθεί από τους πιστωτές, τα οποία είχε απορρίψει ο λαός. Τα είχε απορρίψει ψηφίζοντας ΟΧΙ σε ποστοστό 62% στο δημοψήφισμα της 5 Ιουλίου.

Αυτό το καθεστώς δεν έχει καμία σχέση με τη δημοκρατία, και, δυστυχώς, είναι ένα καθεστώς που αμφισβητεί όχι μόνο το Κοινοβούλιο, αλλά και τις αρχές της Δικαιοσύνης και της ανεξαρτησίας του δικαστικού συστήματος. Στην Ελλάδα εκδόθηκαν, πολλές δικαστικές αποφάσεις, που κρίνουν ότι τα μνημονιακά μέτρα, τα λεγόμενα “μέτρα διάσωσης”, είναι αντισυνταγματικά και παραβιάζουν πολλές διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας. Ωστόσο, οι πιστωτές, ζητούν ξανά και ξανά από το κοινοβούλιο να νομοθετήσει περισσότερα αντισυνταγματικά μέτρα.

Το περασμένο καλοκαίρι, πολλοί από εμάς άνηκαν στην Κ.Ο. ΣΥΡΙΖΑ. Μεταξύ αυτών και εγώ, ως Πρόεδρος της Βουλής, αλλά και οι Αντιπρόεδροι της Βουλής, καθώς και πολλοί και πολλές βουλευτές που αρνήθηκαν να υποκύψουν σ' αυτόν τον εκβιασμό. Είπαμε “ΟΧΙ” σε αυτά τα μέτρα, και βρεθήκαμε αντιμέτωποι, όχι με τους πιστωτές, αλλά με τον Τσίπρα που εκπροσωπούσε τους πιστωτές, και αναζητούσε μια νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα του επέτρεπε να εφαρμόσει νέα μέτρα. Αυτό συμβαίνει στην Ελλάδα από τον Σεπτέμβριο, αλλά, ευτυχώς, ο λαός δεν παραδίδεται. Είναι και πάλι στους δρόμους, διεκδικεί τα δικαιώματά του, διεκδικεί την αξιοπρέπειά του, διεκδικεί δικαίωμα λόγου για τη ζωή του και το μέλλον του.

Θα έλεγα ότι έχω απαιτήσεις, όχι προσδοκίες, υπό την έννοια ότι και εγώ η ίδια έχω μεγαλώσει με την ιδέα μιας ενωμένης Ευρώπης, για τους λαούς της. Για τη διασφάλιση της κυριαρχίας και της ευημερίας των λαών και των πολιτών. Των ανδρών και των γυναικών, των παιδιών, των ηλικιωμένων. Αυτό που βλέπουμε σήμερα, είναι ότι ευρωπαϊκά όργανα χωρίς νομιμοποίηση, στρέφονται εναντίον των λαών, ζητώντας από τις κυβερνήσεις να θυσιάσουν τον λαό, για να σώσουν τις αγορές και τις τράπεζες. Αυτός ο τρόπος λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν είναι αποδεκτός. Δεν είναι νόμιμος και συγκροτεί απολύτως αθέμιτη συμπεριφορά των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών θεσμών.

Αυτό που βιώσαμε το καλοκαίρι ισοδυναμούσε με εχθροπραξία: μια άμεση απειλή για την επιβίωση του πληθυσμού. Οι τράπεζες έκλεισαν και λαός απειλήθηκε με ανθρωπιστική καταστροφή εάν απέρριπτε τα μέτρα που πρότειναν στο τραπέζι οι δανειστές με τελεσίγραφο 48 ωρών. Ανθρωπιστική καταστροφή σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν θα ήταν σε θέση να έχουν τρόφιμα ή φάρμακα. Αυτή είναι μη ανεκτή κατάσταση για την Ευρώπη. Και δεν θα ήταν μια κατάσταση που θα προέκυπτε από έναν σεισμό ή από ένα φυσικό φαινόμενο. Αλλά θα ήταν το άμεσο αποτέλεσμα των αποφάσεων των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών θεσμών.

Η άποψή μου είναι ότι πρόκειται για μια απολύτως παράνομη και εγκληματική συμπεριφορά εκ μέρους των εκπροσώπων των ευρωπαϊκών θεσμών. Είναι δικαίωμα του λαού, όχι μόνο του ελληνικού, αλλά των ευρωπαϊκών λαών συνολικά, να διεκδικήσουν την αποκατάσταση των δημοκρατικών διαδικασιών, την ισότητα και την κυριαρχία των λαών, εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι αυτό εφικτό; Θα έλεγα ότι τίποτα δεν είναι αδύνατο, αλλά πρέπει πραγματικά να παλέψουμε γι’ αυτό και πραγματικά πρέπει να θυμηθούμε τι σημαίνει η Ευρώπη για εμάς.

Πιστεύω ότι η αλληλεγγύη είναι το πιο ισχυρό μας όπλο. Ένα πράγμα θα σας πω: Η αλληλεγγύη των λαών, κατά τις περιόδους Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου 2015 και Ιουνίου-Ιουλίου 2015, η ψυχή και το πνεύμα των διαδηλώσεων, όχι μόνο στην Αθήνα και τις ελληνικές πόλεις αλλά σε όλη την Ευρώπη, είχε συγκλονίσει την Ευρώπη. Και νομίζω ότι αυτό είναι που τρομοκρατεί όσους θέλουν να επικρατούν στην Ευρώπη μέσω σκοτεινών πρακτικών και μη νομιμοποιημένων διαδικασιών.

Θα ήθελα να πάω ένα βήμα παραπέρα και να πω ότι υπάρχει σαφής άνοδος των ναζιστικών και φασιστικών κομμάτων και σαφής άνοδος του ρατσισμού σε όλη την Ευρώπη. Και αυτό είναι προϊόν των πολιτικών που ακολουθούνται από τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις: τις πολιτικές της ξενοφοβίας και της αποξένωσης από τα ιδανικά που η ανθρωπότητα οικοδόμησε στην πορεία της ιστορίας. Πολιτικές που ξεχνούν τι απέδειξε η κοινή μας ιστορία, και παραγνωρίζουν ότι εάν δεν δουλέψουμε μαζί, με αλληλεγγύη και ισότητα, με αδιαμφισβήτητο και αδιαπραγμάτευτο σεβασμό των δικαιωμάτων όλων των ανθρώπων που ζουν και αναπνέουν στην Ευρώπη, τότε αναμφίβολα θα βιώσουμε ξανά τις πιο σκοτεινές μέρες που η Ευρώπη και η Ιστορία έχουν αντικρύσει. Είναι ευθύνη των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, να μην επιτρέψουν να συμβεί αυτό ξανά. Ο μόνος δρόμος που θα μας οδηγήσει μακριά από τις σκοτεινότερες στιγμές της ανθρώπινης ιστορίας, είναι ο δρόμος της αλληλεγγύης και του ανθρωπισμού.

Δεν έχω καμία απολύτως προσδοκία από την Κυβέρνηση Τσίπρα. Ο Αλέξης Τσίπρας επέλεξε την εξουσία, αντί του λαού. Επέλεξε να μην διαπραγματευθεί το δημόσιο χρέος, να μην χρησιμοποιήσει τα εργαλεία και τις αποδείξεις που είχε στα χέρια, που αποδεικνύουν ότι το ελληνικό χρέος είναι παράνομο, απεχθές και μη βιώσιμο. Επέλεξε να φορτώσει τη χώρα με περισσότερο χρέος, πράγμα που σημαίνει ότι κάθε νεογέννητο στην Ελλάδα χρωστάει σήμερα 41,000 ευρώ. Επέλεξε να επιτεθεί στην κοινωνία για να παραμείνει στην κυβέρνηση. Δεν έχω καμία προσδοκία από την κυβέρνησή του. Πιστεύω ότι πρέπει να εργαστούμε ώστε ο ελληνικός λαός να εκπροσωπηθεί από μια κυβέρνηση που θα εργάζεται για την ευημερία, τη δημοκρατία και την αλληλεγγύη.

The Greek people have been living through hell, during the last six years. And, unfortunately, they trusted that Tsipras would put an end to the memoranda, put an end to these extreme austerity measures, which also are combined with a totalitarian undemocratic regime. Unfortunately, instead of putting an end, he put his signature to a third memorandum which is even worse than the previous two: Austerity measures are continuing, people are back on the streets, protesting for their rights, and for their dignity, because right now they are being asked to pay taxes which amount to almost the totality of their revenues, they are asked to give up their homes, as confiscations of homes are allowed again. They are asked to surrender public property, which is privatised at very low prices. And they are also asked to give up democracy. I would definitely talk, and I have definitely talked time and again about a new type of economic totalitarianism. A new type of undemocratic regime which is being imposed upon the people and upon the public servants. The parliament is practically abolished. It is being asked to only ratify laws which have not been forged by the law makers, laws which have been drafted by technocrats, bureaucrats, eurocrats, laws which do not take into account the needs, the rights of the people and the principles of democratic procedure.

We have had during the last five and a half years, procedures of extreme emergency, which means that members of parliament are asked to vote some hundreds of pages of laws in one article, in one single day, sometimes, in less than a day. They do not have time to read what they are voting for, they do not have time to think about what they are voting for and they are being blackmailed with the constant threat that the country will go bankrupt, or that the creditors will cease liquidity and would make the country suffocate.

Unfortunately, last summer, this extortion and this extreme undemocratic practice culminated. The parliament was asked to undo, to abolish all the laws that it had voted without prior approval by the creditors. And it was also asked to approve, to legislate, on laws, which have only been drafted by the creditors and rejected by the people. Rejected by a 62% NO Vote, at the referendum of the 5th of July.

This regime has nothing to do with democracy, and, unfortunately, it is a regime which not only defies the Parliament, but it also defies the justice principles and the independence of the justice system. There have been in Greece, a lot of court findings, which find that the memoranda measures, the so called bail-out measures, are unconstitutional, and are contrary to many international obligations of the country. However, the creditors, time and again, asked the parliament to legislate more unconstitutional measures.

Last summer, there were a lot of us belonging to the SYRIZA Parliamentary Group back then, myself as President of Parliament but also Vice Presidents of the Parliament, and a lot of members of the Parliament who refused to succumb to this kind of extortion. We said “no” to these measures, and we were faced not with the creditors, but with Tsipras representing the Creditors and seeking a new parliamentary majority in order to be able to implement more measures. This is what has been done in Greece ever since September, but luckily and happily the people are not surrendering. They are back on the streets, they are claiming their rights, they are claiming their dignity, and they are claiming a say for their lives and for their future.

I would say I have demands, and not expectations, in the sense that my-self I have been raised with the idea of a united Europe, for its’ people. For the sake of ensuring the sovereignty and the prosperity of the people, of the citizens. Of the men and the women, the children, the elderly. What is now happening, is European institutions with no legitimation, turning against the people. Asking governments to sacrifice the people, in order to save the markets, and save the banks. And this is not an acceptable function of the European Union, this is not a legal function and it constitutes totally illegitimate behaviour on the part of representatives of the European Institutions.

Back in the summer we had what equals an act of war. A direct threat to the survival of the population. The banks were closed, and the people were threatened with a humanitarian disaster if they rejected the measures, which were put on the table by the creditors with a 48-hour ultimatum. Humanitarian disaster means that people would not be able to have food or medicine. This is an unacceptable situation for Europe. And, it would not have been a situation resulting from an earthquake or physical phenomenon, but it would have been the direct result of decisions by representatives of the European Institutions.

My approach is that this is a completely illegal, criminal behaviour on the part of the representatives of European Institutions, and it is the right of the people, not just the Greek people, but in general the European people, and the people of every European country, to claim the restitution of democratic procedures, equality and sovereignty of the people, within the European union. Is this feasible? I would say nothing is impossible, but we really need to struggle for it and we really need to remember what our Europe is all about.

I think solidarity is our most powerful weapon. And I can tell you one thing: The solidarity of the people, back in January-February 2015, or in June-July 2015, the soul and the spirit of those demonstrations not only in Athens and the Greek cities but all around Europe, I think this is what has shaken Europe and I think this is what terrifies those who want to reign Europe, through obscure practices and non-legitimized procedures.

I would go a step further and say that there is a clear rise of Nazi parties, fascist parties, all-around Europe, and there is a clear rise of racism all around Europe. And this is a direct product of the policies chosen, of the policies followed, by the European governments. These are policies of xenophobia; these are policies of alienation from the principles that humanity has built through the years. These are policies which forget what our common history has shown, what our common history has proven, and which also forgets that if we don’t work together, with solidarity, with equality, and with an unequivocal and non-negotiable respect for the rights of every human being, leaving and breathing in Europe, then we will undoubtedly re-experience the darkest days that Europe and history have ever seen. It is the responsibility of European governments, not to allow this again. And the path for this itinerary, the path away from the darkest hours and the darkest moments of human history, is a path of solidarity and humanism.

I have absolutely no expectations from Tsipras government. Alexis Tsipras chose power over people. He chose not to negotiate the state-debt, not to use the elements and the evidence which he had in his hands, and which prove that the Greek debt is illegal, odious and unsustainable. He chose to burden the country with more debt. Which means that every baby born in Greece right now, owes 41,000 euros and he chose to attack society in order to remain in the government. I have absolutely no expectations from his government, rather I think we need to work in order for the Greek people to be represented by a government which will work towards prosperity, towards democracy, towards solidarity. 


Συνέντευξη στην ισπανική ιστοσελίδα tmex.es
http://www.tmex.es/conversaciones-zoe-konstantopoulou/