Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: Ζωή Κωνσταντοπούλου - ERT Open
Ο χαιρετισμός της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην παρουσίαση της μελέτης του ΕΔΕΚΟΠ «Σχεδιάζοντας τη Λύση»

Ο χαιρετισμός της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην παρουσίαση της μελέτης του ΕΔΕΚΟΠ «Σχεδιάζοντας τη Λύση»

Παρασκευή, 17/02/2017 - 13:30

Ο χαιρετισμός της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην παρουσίαση της μελέτης του ΕΔΕΚΟΠ «Σχεδιάζοντας τη Λύση»:

15 Φεβρουαρίου 2017

Καλησπέρα σε όλες και σε όλους.

Καλησπέρα στον Κώστα Λαπαβίτσα και στους εκλεκτούς συμμετέχοντες στο αποψινό πάνελ.

Είναι ιδιαίτερη χαρά μου να χαιρετίζω την εκδήλωση αυτή, που αποτελεί μια τεκμηριωμένη και έμπρακτη απάντηση σε εκείνους που επί 7 χρόνια συμπράττουν για να υποδουλώσουν το λαό και τη χώρα μας και να πείσουν τους πολίτες ότι δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική παρά μόνον η παράδοση και η υποταγή.

Επί 7 χρόνια η χώρα μας διαλύεται, κατακερματίζεται και διανέμεται στους δανειστές και στα κοράκια.

Η κοινωνία δολοφονείται.

Οι νέες γενιές καταστρέφονται, εκδιώκονται από την πατρίδα, όπου θέλουν αλλά δεν μπορούν να ζήσουν. Και τα παιδιά, τα γεννημένα και τα αγέννητα, καλούνται να πληρώσουν ένα Χρέος που δεν δημιούργησαν και δεν οφείλουν. Ένα Χρέος που χρησιμοποιείται ως εργαλείο επιβολής και καταδυνάστευσης.

Ένα Χρέος που δεν αποπληρώνεται με οποιοδήποτε νόμισμα, αλλά με το αίμα των ανθρώπων και τη γη και το ύδωρ της πατρίδας μας.

Ένα Χρέος που για την αποπληρωμή του η χώρα φορτώνεται διαρκώς νέα δάνεια, νέα Χρέη, που για να τα ξεπληρώσει εκβιάζεται με όργανο την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα -το τραπεζικό σύστημα συνολικά- και όπλο το ευρώ και την άρνηση ρευστότητας.

Επί 7 χρόνια ακούμε ότι δεν πρέπει και δεν πρέπει να θέλουμε να φύγουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωζώνη, την ώρα που η παραμονή μας ισοδυναμεί με θανατική ποινή.

Επί 7 χρόνια ακούμε ότι η τυχόν έξοδος από την Ευρωζώνη σημαίνει μύρια δεινά, μεγάλη καταστροφή. Και επί 7 χρόνια υλοποιούνται στο πετσί των πολιτών, στο πετσί του ελληνικού λαού, τα πιο εφιαλτικά σενάρια καταστροφής, αυτά που δήθεν αποφεύγουμε.

Και ανερυθρίαστα, θρασύτατα, κάποιοι που διαπράττουν και ομολογούν το ένα λάθος μετά το άλλο, το ένα έγκλημα μετά το άλλο -γιατί λάθος που ομολογείται και επαναλαμβάνεται δεν είναι πια λάθος, είναι έγκλημα- με θύματα ανθρώπινες ζωές, εξακολουθούν να συμπεριφέρονται ως γνώστες και σωτήρες, εξακολουθούν να υποδεικνύουν το δρόμο της διάσωσης, που δεν είναι παρά ο δρόμος της υποδούλωσης και της καταστροφής.

Οι λεγόμενοι τεχνοκράτες δεν είναι επιστήμονες ούτε ειδικοί. Είναι υπάλληλοι ενός Συστήματος που στόχο έχει την πλήρη αντικατάσταση της Δημοκρατίας από τη Μνημονιακή Δεσποτεία, σε ολόκληρη την Ευρώπη, με πρώτο πεδίο πειραματισμού τη χώρα μας, την Ελλάδα, με ό,τι συμβολίζει η Ιστορία της, ο λαός της και η Αντίστασή του – η παρακαταθήκη Αντίστασης και δημοκρατικών αγώνων.

Η συμμετοχή μας στην Ευρωζώνη και συνολικά στην Ευρωπαϊκή Ένωση -αυτό είναι που πρέπει να πούμε θαρρετά και καθαρά- δεν έχει πια κανένα χαρακτηριστικό ισότιμης συμμετοχής ανεξάρτητου κράτους-μέλους σε διεθνή οργανισμό.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Ευρωζώνη δεν έχουν πια τα χαρακτηριστικά διεθνούς οργανισμού αλλά μιας δεσποτείας, ενός απολυταρχικού συστήματος νέου ολοκληρωτισμού, που επιβάλλει πολιτικές σε ένα λαό, ο οποίος όχι απλώς δεν τις έχει νομιμοποιήσει, όχι απλώς δεν τις έχει αποδεχθεί, αλλά τις έχει πανηγυρικά και περίτρανα απορρίψει.

Το ΟΧΙ της 5ης Ιουλίου 2015, το ΟΧΙ του Δημοψηφίσματος, αποτελεί απαραβίαστη και απερίφραστη λαϊκή ετυμηγορία. Η κατάλυσή του, η κατάλυση του ΟΧΙ, από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ελληνική Κυβέρνηση συνιστά κατάλυση της Δημοκρατίας, που ενεργοποιεί το καθήκον Αντίστασης των πολιτών, το καθήκον Αντίστασης όλων μας.

Η Αντίσταση δεν μπορεί παρά να έχει ως στόχο την κατακρήμνιση του Καθεστώτος με κάθε πρόσφορο μέσο, όπως επιτάσσει το άρθρο 120 του Συντάγματος.

Δεν μπορεί παρά να σκοπεύει να ρίξει αυτήν την απολυταρχία.

Και για την κατακρήμνιση του Καθεστώτος απαιτείται παλλαϊκή συμμετοχή, με αυταπάρνηση και αυτοθυσία.

Απαιτείται Καθολική Ανυπακοή, για την οποίαη Πλεύση Ελευθερίας την προηγούμενη εβδομάδα, στις 6 Φλεβάρη, ανέλαβε πρωτοβουλία προκειμένου να οργανωθεί και να συγκροτηθεί αυτή η Καθολική Ανυπακοή, να αποτελέσει το κύμα εκείνο και τη δύναμη που θα ρίξει το Καθεστώς, που θα δώσει τέλος στα μέτρα, που αλλιώς δεν θα τελειώσουν ποτέ.

Παράλληλα με την κατακρήμνιση του Καθεστώτος, απαιτείται και σχέδιο. Σχέδιο για την επόμενη ημέρα. Σχέδιο για την ανοικοδόμηση της χώρας μας από την αρχή.

Χωρίς ευρώ. Γιατί το ευρώ σήμερα είναι το όπλο που σκοτώνει το λαό μας. Και, απέναντι στο όπλο αυτό, πρέπει να αμυνθούμε. Δεν είναι νόμισμα. Είναι ένα εργαλείο υποταγής και επιβολής. Γι’ αυτό παίρνουμε θέση εναντίον του ευρώ.

Και παίρνουμε θέση απέναντι στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, που αποτελούν αυτή τη στιγμή μηχανισμούς επιβολής.

Λένε κάποιοι ότι μπορεί και πρέπει η χώρα να σωθεί εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εντός του ευρώ.

Λέει ο Κώστας Λαπαβίτσας και η ομάδα του ΕΔΕΚΟΠ σε αυτή τη μελέτη, που είναι και ενδιαφέρουσα και εμπεριστατωμένη: «Δεν μπορεί και δεν πρέπει».

Λέμε εμείς: Δεν έχει καμμία σημασία αν μπορεί. Δεν πρέπει.

Πρέπει και οφείλουμε να αναζητήσουμε εκείνα τα μέσα άμυνας, εκείνους τους τρόπους απεμπλοκής από αυτόν τον μηχανισμό επιβολής και υποταγής, γιατί είναι υπόθεση, όχι οικονομίας, είναι υπόθεση δημοκρατίας, είναι υπόθεση συλλογικής και προσωπικής αξιοπρέπειας, είναι υπόθεση δημοκρατικής και κοινωνικής άμυνας.

Η σημασία της σημερινής εκδήλωσης και η σημασία της μελέτης που παρουσιάζει το ΕΔΕΚΟΠ είναι τεράστια.

Γιατί;

Γιατί αποτελεί γροθιά στην προπαγάνδα της έλλειψης εναλλακτικής.

Γιατί αποτελεί γροθιά και ευθεία διάψευση στον ισχυρισμό ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος, δεν υπάρχει άλλος τρόπος.

Γιατί αποτελείγροθιά στον σκοταδισμό, που επί 7 χρόνια δεν θέλει να συζητιούνται άλλοι τρόποι, άλλοι δρόμοι, άλλα σχέδια, ώστε να απελπίζεται ο πολίτης, να παραιτείται και να περιθωριοποιείται.

Γιατί αποτελεί γροθιά στον φασισμό που λέει «θα υποταχθείτε στο δρόμο που υποδεικνύουμε εμείς».

Για το λόγο αυτό, η Πλεύση Ελευθερίας κι εγώ προσωπικά, υποδεχόμαστε με πολύ μεγάλη χαρά αυτή την πρωτοβουλία, που έχει σημασία ότι προέρχεται από ανθρώπους του πνεύματος, από ανθρώπους ακαδημαϊκούς, από επιστήμονες με λαμπρή διαδρομή, σε αντιδιαστολή με τους γιαλαντζί πτυχιούχους του Eurogroup και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

Γιατί προέρχεται επίσης από μια θέση ανεξαρτησίας και χειραφετημένης αμφισβήτησης. Αυτή είναι που κίνησε την ανθρώπινη πρόοδο διαχρονικά στην Ιστορία.

Γιατί πρεσβεύει την ανεξαρτησία του πνεύματος απέναντι στην υπαλληλία της ευρωμνημονιακής πειθαρχίας.

Είμαι πολύ χαρούμενη, γιατί με αρκετούς από τους συμμετέχοντες στο πάνελ συνεργαζόμαστε και σε αυτή την προσπάθεια, συνεργαζόμαστε σε αρκετά πεδία. Με τον StefanoFassina και με τον SergiCutillas συνεργαζόμαστε και στο PlanB, όπου βρισκόμαστε συχνά και με τον Κώστα Λαπαβίτσα – είναι ένα πανευρωπαϊκό forum που προτείνει ακριβώς το σχέδιο και τη λύση για τους λαούς της Ευρώπης, και, βέβαια, ο Sergi, αυτός ο νέος και λαμπρός οικονομολόγος, συμμετέχει και στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους.

Φίλες και φίλοι, ξέρω ότι όλοι ανυπομονείτε να ξεκινήσει η εκδήλωση.

Επομένως, εκφράζω την πραγματική ικανοποίηση γι’ αυτή την ιστορική στιγμή και ευχαριστώ για την πρόσκληση για τον χαιρετισμό.

Καλή μας συνέχεια.

Σε Γενική Ανυπακοή, κάλεσε τους πολίτες η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την ομιλία της στην εκδήλωση της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΌΧΙ στα Ναι τους στις 6 Φλεβάρη

Σε Γενική Ανυπακοή, κάλεσε τους πολίτες η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την ομιλία της στην εκδήλωση της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΌΧΙ στα Ναι τους στις 6 Φλεβάρη

Πέμπτη, 09/02/2017 - 17:03
6η Φλεβάρη

ΑΝΥΠΑΚΟΗ

Όλη η Ομιλία




Σε Γενική Ανυπακοή, κάλεσε τους πολίτες η Ζωή Κωνσταντοπούλου, με την ομιλία της στην εκδήλωση της Πλεύσης Ελευθερίας και του ΌΧΙ στα Ναι τους στις 6 Φλεβάρη.

«Με άρνηση πληρωμής κάθε οφειλής που προορίζεται για το παράνομο χρέος, κάθε ποσού που ζητείται αχρεωστήτως και χωρίς ανταπόδοση, φόρων που πάνε στους δανειστές, ασφαλιστικών εισφορών χωρίς εγγυημένη σύνταξη, δόσεων δανείων που έχουν πουληθεί αντί πινακίου φακής σε funds»

 

Το video όλης της ομιλίας εδώ:

https://www.youtube.com/watch?v=99AMRKFjsbI

-«Το πραγματικό ερώτημα είναι ένα, υποταγή ή εξέγερση; Και σε αυτό το ερώτημα απαντάμε καθαρά: Καθολική εξέγερση».

-«Πριν από τα σχέδια, είναι η απόφαση. Η απόφαση να παλέψεις»

-«Σήμερα παίρνουμε καθαρή θέση απέναντι σε εκείνα που φοβίζουν»

-«Εμείς δεν φοβόμαστε. Όχι γιατί “δεν θα μας συμβεί τίποτα” , αλλά γιατί έχουμε πάρει την απόφαση»

-«Θα κάνω ό,τι χρειαστεί για να ρίξουμε το Μνημόνιο και να αποκαταστήσουμε τη δημοκρατία στη χώρα μας. Έχω πάρει την απόφαση να δώσω ακόμα και τη ζωή μου για να απελευθερώσουμε την πατρίδα μας, τον λαό μας, τα παιδιά που ζουν στη χώρα αυτή. Για να μη ζήσουν υπόδουλα τα σημερινά και τα μελλοντικά παιδιά».

Με αυτά τα λόγια, η Ζωή ξεκίνησε το κάλεσμα για γενική ανυπακοή, ως «αναγκαία πράξη για τη διεκδίκηση ελευθερίας και ανεξαρτησίας».

 

«ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ»

Με αυτές τις λέξεις, προσδιόρισε πώς τοποθετείται η Πλεύση Ελευθερίας:

 

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟ ΕΥΡΩ:

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ: Το ευρώ δεν είναι πλέον νόμισμα, αλλά εργαλείο εκβιασμού και εξανδραποδισμού. Η ΕΚΤ δεν είναι Τράπεζα, αλλά όργανο επιβολής πολιτικών στους λαούς. Αποκρούουμε τους εκβιασμούς τους και διεκδικούμε νομισματική κυριαρχία. Νόμισμα και τρόπους πληρωμής που να απελευθερώσουν τις συναλλαγές και τις ζωές των πολιτών»

 

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ: Οι τράπεζες σήμερα χρησιμοποιούνται ως εργαλείο του καθεστώτος. Από τη μια παρακρατούν ληστρικά τις καταθέσεις των πολιτών μέσω των capital controls, του παράνομου καθεστώτος που αποτελεί άλλη μια μέγγενη για τους πολίτες. Από την άλλη επισπεύδουν κατασχέσεις και πλειστηριασμούς, σε βάρος των υπερχρεωμένων πολιτών, που έχουν αιμοδοτήσει με φόρους κα εισφορές τη διάσωση αυτών των χρεοκοπημένων τραπεζών. Οφείλουμε να αντισταθούμε συνολικά στο Τραπεζικό Σύστημα και στον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, που ενεργεί ως τοποτηρητής του Μνημονίου

 

ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ, Ε.Ε. και ΔΝΤ: Δεν είναι διεθνείς οργανισμοί στους οποίους συμμετέχουμε ισότιμα όπως λένε οι συνθήκες. Είναι δυνάστες της χώρας. Το ερώτημα «μέσα ή έξω» από Ε.Ε., ευρώ, ΔΝΤ δεν έχει νόημα όταν μας θέλουν και μας θέτουν «υπό». Παίρνουμε θέση απέναντι. Συγκρουόμαστε διεκδικώντας ελευθερία και δημοκρατία.

 

Μίλησε για την διεκδίκηση ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ και ΛΟΓΟΔΟΣΙΑΣ, για το έγκλημα του Μνημονίου. Αλλά και για τα μέσα ανυπακοής και διεκδίκησης που έχουν οι πολίτες για τον εξαναγκασμό της Γερμανίας να καταβάλει τις οφειλές της στην Ελλάδα από τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Σε στήριξη του καλέσματος σε γενική ανυπακοή μίλησαν στην εκδήλωση ο Επίτιμος Καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου Γιώργος Κασσιμάτης και το Ιδρυτικό Μέλος του Κινήματος Δεν Πληρώνω Ηλίας Παπαδόπουλος.

Η ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ:

Στο Εσωτερικό:

Η Ζωή ανακοίνωσε ότι η Πλεύση Ελευθερίας ξεκινά άμεσα εκστρατεία γενικής ανυπακοής, που θα οργανωθεί και θα στελεχωθεί στους επόμενους δύο μήνες, με τη δημιουργία:

 

-πλατφόρμας νομικής στήριξης,

-πλατφόρμας έμπρακτης υπεράσπισης της ανυπακοής,

-ηλεκτρονικής πλατφόρμας μέσα από την οποία θα οργανώνονται οι δράσεις της ανυπακοής.

 

Θα ακολουθήσει οργανωτική διάσκεψη συγκρότησης και συντονισμού δράσεων, από την οποία θα ανακοινωθεί η ημερομηνία έναρξης της γενικής ανυπακοής.



Στο εξωτερικό:

  • Plan B
Το κίνημα της ανυπακοής θα στηριχθεί από την Πανευρωπαϊκή Πρωτοβουλία Plan B (11-12 Μαρτίου, Ρώμη), στην οποία η Ζωή είναι εκ των ιδρυτών, με εμπνευστή της τον υποψήφιο Πρόεδρο της Γαλλίας Ζαν-Λυκ Μελανσόν, που απέστειλε βιντεοσκοπημένο μήνυμα στήριξης της ανυπακοής και της Ζωής.

  • Μήνυση εναντίον της ΕΚΤ για τον εκβιασμό του καλοκαιριού του 2015
Για την απονομιμοποίηση των ενεργειών των δανειστών, θα κατατεθεί μήνυση εναντίον της ΕΚΤ από τον Γερμανό Ευρωβουλευτή της Γερμανικής Αριστεράς Fabio Di Masi, σταθερό υπέρμαχο της Ελλάδας και του Ελληνικού λαού, ο οποίος επίσης με μαγνητοσκοπημένο μήνυμά του δήλωσε τη στήριξή του στη Ζωή και στην πρωτοβουλία. Η Ζωή θα είναι μεταξύ των κεντρικών προσώπων που θα υπογράψουν και θα ενεργοποιηθούν στη δράση αυτή.

Τον τόνο για τη μάχη της ανυπακοής έδωσε η Ζωή σε πολλά άλλα σημεία της ομιλίας της:

Υπογράμμισε την αξία της γενικής ανυπακοής, που είναι το «πανίσχυρο όπλο που έχουν οι πολίτες και οι λαοί απέναντι στους δυνάστες τους», και επισήμανε «την υποχρέωση όσων πιστεύουμε στη δύναμη του ΌΧΙ μας και στη δύναμη ενός λαού που δεν υπέκυψε, να κάνουμε το παν για να υπερασπιστούμε το περιεχόμενο του ΟΧΙ και την Ελευθερία μας».

 

Μίλησε προσωπικά, για την απόφασή της: «Είναι το λιγότερο που μπορώ να κάνω, αφού γεννήθηκα σε μια δημοκρατία και πήρα τα εφόδια να ξεχωρίζω την ελευθερία από τη σκλαβιά. Αφού έχω κάποια από τα εργαλεία για να αποκρούσω αυτό που συμβαίνει»

 

Μίλησε με ευθύτητα για το πόσο δύσκολη είναι η μάχη: «Όποιος θέλει να μπει στη μάχη αυτή, όποιος θέλει να έρθει στο καράβι μας, όποιος θέλει να με ακολουθήσει, πρέπει να ξέρει ότι η πορεία για την ελευθερία είναι πάρα πολύ δύσκολη. Δεν έχει σιγουριές, εγγυήσεις, συμβόλαια επιτυχίας. Έχει δοκιμασίες και απώλειες. Και φοβερές δυσχέρειες. Γιατί όλα πρέπει να γίνουν από την αρχή. Και γιατί απέναντί μας έχουμε τους πιο αδίστακτους, τους πιο αιμοδιψείς εχθρούς»

Και έκλεισε με αισιοδοξία:

«Έχουμε για όλα αυτά τα δύσκολα, πολύ μεγάλη αισιοδοξία. Προσωπικά έχω την απόλυτη πεποίθηση ότι θα πετύχουμε.

Έχουμε την αισιοδοξία της θέλησης και της αποφασιστικότητάς μας. Γιατί ξέρουμε καλά ότι καμμιά αλλαγή και καμμιά ανατροπή στον κόσμο αυτό δεν έγινε ποτέ από απαισιόδοξους ανθρώπους».

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ : 6 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΣΦΙΓΓΑ

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ : 6 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΣΦΙΓΓΑ

Σάββατο, 04/02/2017 - 19:32

6 ΦΛΕΒΑΡΗ ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

 Τη Δευτέρα 6 Φλεβάρη συναντιόμαστε στη «Σφίγγα». Στην πρώτη μας ανοιχτή συνάντηση για το 2017.  

Ξεκινάμε για να τους ρίξουμε.  

Και δεν θα σταματήσουμε μέχρι να πέσουν.  

Τα μέτρα δεν θα είναι ποτέ τα τελευταία.  

Δεν θα τελειώσουν ποτέ, αν δεν τα τελειώσουμε εμείς.  

Στις 6 Φλεβάρη παίρνουμε θέση μάχης. Απέναντι.  

Απέναντι σε Ευρωπαϊκή Ένωση, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.  

Χωρίς Μνημόνια, χωρίς Χρέος, χωρίς Ευρώ, χωρίς άλλους εκβιασμούς και τελεσίγραφα.  

Επιμένουμε ανοιχτά. Επιμένουμε δημοκρατικά. Επιμένουμε και ενημερώνουμε για τα επόμενα βήματα.  

Επιμένουμε έξω. Και συναντιόμαστε παντού.  

Τόπος: «Σφίγγα» (Κιάφας 13, Συμβολή Ακαδημίας και Ζωοδόχου Πηγής, Αθήνα)

Χρόνος: Δευτέρα 6/2/2017, 7.00 μ.μ.
https://youtu.be/NhmDZKGI99Y
Ζωή Κωνσταντοπούλου για τους συνεχιζόμενους θανάτους στη Μόρια: «Καμμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη»

Ζωή Κωνσταντοπούλου για τους συνεχιζόμενους θανάτους στη Μόρια: «Καμμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη»

Κυριακή, 29/01/2017 - 15:00

Η ανακοίνωση της Ζωής Κωνσταντοπούλου για τους συνεχιζόμενους θανάτους στη Μόρια:

«Καμμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη»

Για τον θάνατο ενός ακόμη ανθρώπου, στο λεγόμενο Κέντρο «Υποδοχής» Προσφύγων στη Μόρια της Λέσβου, δήλωσε:

«Η συνεχιζόμενη τραγωδία στη Μόρια ήταν πλήρως προβλέψιμη. Οι ευθύνες βαρύνουν την Ελληνική Κυβέρνηση και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καμμία ανθρώπινη ζωή δεν είναι αναλώσιμη».

Όταν επισκέφθηκε το Κέντρο «Υποδοχής» στη Μόρια, στις 8 Ιουλίου 2016, είχε πει:

«Θα πρέπει να ακουστεί δυνατά ότι εδώ παραβιάζονται στοιχειώδεις προϋποθέσεις διαβίωσης και εγγύησης ανθρωπίνων δικαιωμάτων»

«Για τις παραβιάσεις αυτές υπάρχει τεράστια ευθύνη της Πολιτείας, υπάρχει τεράστια ευθύνη της Κυβέρνησης, υπάρχει τεράστια ευθύνη των θεσμικών οργάνων της  Ευρωπαϊκής Ένωσης»

Η Συνθήκη ΕΕ-Τουρκίας είναι η θεσμική καταρράκωση, η παραβίαση όλων των θεσμικών υποχρεώσεων και της ΕΕ και των κρατών-μελών της. Είναι μια ντροπιαστική συμφωνία, και ακόμα πιο ντροπιαστικά είναι τα αποτελέσματά της

«Οι άνθρωποι αυτοί είναι στο έλεος των συνθηκών, του καιρού, του Θεού και της καλής προαίρεσης ή της έλλειψης καλής προαίρεσης από πλευράς εκείνων που καταλήγουν και προσπαθούν να επιλύσουν τα ζητήματα»

«Μιλάμε για ανθρώπινες ιστορίες – τραγωδίες, μιλάμε για 98 παιδιά ασυνόδευτα που βρίσκονται μήνες σε αυτήν τη δομή που δεν είναι κατάλληλη για παιδιά»

Μπορείτε να βρείτε τις πλήρεις δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου από την επίσκεψή της σε Μυτιλήνη και Μόρια και τη συμμετοχή της στο Διεθνές Συνέδριο «CrossingBorders» για το Προσφυγικό, που διεξαγόταν στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, εδώ:

http://www.zoikonstantopoulou.gr/dilwseis/item/dilosi-tis-zois-konstantopoulou-kata-tin-episkepsi-tis-sto-kentro-ypodochis-sti-moria

https://www.plefsieleftherias.gr/zoi-konstantopoulou-synthiki-ee-tourkias-ine-mia-ntropiastiki-symfonia/

Το μήνυμα της Ζωής, 2 χρόνια μετά

Το μήνυμα της Ζωής, 2 χρόνια μετά

Πέμπτη, 26/01/2017 - 09:00

Πριν δύο χρόνια πήρα μια εντολή. Τη δική σας εντολή. Πριν δύο χρόνια ξημέρωσε για τους περισσότερους Έλληνες η Ελπίδα για Δημοκρατία, Ελευθερία, Δικαιοσύνη. Η ελπίδα για το τέλος του φόβου, της αδικίας, της διαφθοράς, της καταστολής. Χωρίς μνημόνια και επιβολή.
Η Ελπίδα για Αξιοπρέπεια.

Πριν 2 χρόνια ξημέρωσε για τους περισσότερους Ευρωπαίους η Ελπίδα της δικής μας Αντίστασης.

Πριν δύο χρόνια, ο αέρας γέμιζε τα πνευμόνια σου αισιοδοξία για το μέλλον που αγγίζαμε:
δρόμοι ανοιχτοί, χωρίς κάγκελα και κλούβες. Πόρτες ανοιχτές στους πολίτες, στους νέους. Ορίζοντες ανοιχτοί και όλα ήταν δυνατά μέσα από τη δική μας πράξη και αντίσταση.

Λυπάμαι και θυμώνω, γιατί εξαπατήθηκα μαζί με όλους εσάς.

Αντιστάθηκα με όλες μου τις δυνάμεις χωρίς να παραιτηθώ ποτέ.
Συνεχίζω και θα συνεχίσω να αντιστέκομαι με όλες μου τις δυνάμεις από την πρώτη γραμμή, μαζί με όλους σας, για να γίνουν οι Ελπίδες μας πραγματικότητα. Για να αναπνεύσουμε επιτέλους ελεύθεροι.

Και να είναι στ´ αλήθεια.

Ζ.Κ.

«Αυτό στο χωριό μου λέγεται "πόσα τους δώσανε ρε"»: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στην ERTopen (Vid.05/01/17)

«Αυτό στο χωριό μου λέγεται "πόσα τους δώσανε ρε"»: Η Ζωή Κωνσταντοπούλου στην ERTopen (Vid.05/01/17)

Σάββατο, 07/01/2017 - 14:00
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μιλάει με ονόματα για την προσπάθεια υπονόμευσης της Πλεύσης Ελευθερίας, στο ραδιόφωνο της ERTopen στο www.ertopen.com/radio και στους 106.7 στα fm με την Μαρία Κωνσταντοπούλου (5/1/2017).


Ακούστε το ηχητικό εδώ:

Το θέμα δεν είναι να λες, αλλά να πράττεις.  Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μέσα από τα δικά μου μάτια.

Το θέμα δεν είναι να λες, αλλά να πράττεις. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου μέσα από τα δικά μου μάτια.

Παρασκευή, 06/01/2017 - 12:22
Του Νίκου Κορόβηλα

Σε αυτό το άρθρο δεν θα είμαι αντικειμενικός. Θα είμαι υποκειμενικός και συναισθηματικά φορτισμένος, για να «κλέψω» μια ατάκα, από την ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο νομοσχέδιο για την ΕΡΤ.

Δηλώνω ευθύς εξ’ αρχής ότι τούτη γυναίκα με έχει πάρει… αιχμάλωτο. Ίσως να φταίει και το όνομα. Ζωή η σύζυγός μου, που… τυφλώθηκε και έχει μείνει μαζί μου 30 και πλέον έτη, Ζωή και ετούτη. Έχω βαθιά πλέον ριζωμένη μέσα μου την πεποίθηση, ότι δεν πιστεύω σε πολιτικές, αλλά σε πολιτικούς. Εξηγώ. ΠΑΣΟΚ ήταν ο Κουτσόγιωργας, ΠΑΣΟΚ και ο Γεννηματάς. Ο νοών νοείτω.

Έχω μάθει, 49 και πλέον έτη στο κουρμπέτι, να ξεχωρίζω τους ανθρώπους από τη ματιά. Δεν λέω σε καμία περίπτωση ότι η συγκεκριμένη μέθοδος είναι αλάνθαστη ή ο κύριος τρόπος… ψυχογραφήματος για οποιονδήποτε γνωρίζω ή συναναστρέφομαι. Αποτελεί, όμως, ένα καλό κριτήριο. Από την πρώτη ημέρα που συναντήθηκαν τα βλέμματά μας, ήταν και καιρός… πολέμου, στην υπό αυτοδιαχείριση ΕΡΤ, είδα μια λάμψη σπάνια. Καθαρή. Φωτεινή ως άλλο ήλιο.

Για τους περισσότερους πολιτικούς θεωρούσα ότι αποτελούν την κάστα ανθρώπων που… μπροστά στην κάμερα δίνουν στο παιδάκι ένα γλυφιτζούρι και την ώρα που το παίρνουν αγκαλιά το παίρνουν πίσω στα μουλωχτά. Δεν το κρύβω πως είχα πάψει να πιστεύω στη συγκεκριμένη… φυλή. Μόνο δεινά είχε επιφέρει σε αυτή τη χώρα, αλλά και γενικότερα.

Είδα πολιτικούς να μεταλλάσσονται από τη στιγμή που η εξουσία τους έπαιρνε το μυαλό. Λες και όλοι τους ήταν θιασώτες του Πολέμου των Άστρων και του Άνακιν Σκάιγουόκερ. Λες και τους απορροφούσε όλους η σκοτεινή πλευρά της δύναμης. Επειδή δε, εδώ, η ζωή μας δεν είναι αμερικανικός κινηματογράφος, η μετάνοια στο τέλος σίγουρα δεν χαρίζει τη λύτρωση.

Η πορεία Ζωής ήταν σε ευθεία γραμμή. Καθαρή ρότα. Δίχως τεθλασμένες. Γεμάτη πάθος. Ένα… εσώτερο πυρ που έδειχνε να φουντώνει ολοένα και περισσότερο, όταν όλα έδειχναν χαμένα. Η λέξη: ρίψασπις, φάνταζε άγνωστη στο δικό της λεξικό. Όπως και στο δικό μου. Χαμένες μάχες, άλλωστε, είναι όσες δεν δίνονται. Η ομιλία της για τον Νίκο Ρωμανό, μάλιστα, θεωρώ ότι θα διδάσκεται τα επόμενα χρόνια σε σεμινάρια. Στην μικρή μου κόρη, την Άλκηστις, έφερε δάκρυ κορόμηλο και συνάμα ένα πρότυπο. Μια κατεύθυνση. Είδε κάτι που κανένας πολιτικός δεν της είχε δείξει. Στα 16 της, άλλωστε, τους αμφισβητούσε όλους. ΟΧΙ ΠΙΑ. ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ. Η δικηγορία αποτελούσε στόχο της. Τώρα πια τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται σε πρώτη μοίρα.

Η εκρηκτική βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ έγινε Πρόεδρος της Βουλής. Θα μπορούσε κάλλιστα να επιλέξει τον δρόμο του Υπέρ-Υπουργείου Εσωτερικών. «Χλίδα», «Πουλ Μουρ» και άγιος ο Θεός. Τα αξιώματα όμως δεν φαίνεται να βρίσκονται στις προτεραιότητές της. Προτίμησε την Προεδρία της Βουλής. Ένα «αξίωμα» σε φθίνουσα πορεία. Μέχρι πρότινος ένας… τίτλος τιμής. Σε οκτώ σχεδόν μήνες με άοκνη προσπάθεια προσπάθησε να τον φέρει εκεί που κανονικά πρέπει να βρίσκεται. Τρίτο στην πολιτειακή βαθμίδα. Αν υπήρχε μετρητής φυσικής παρουσίας στο κοινοβούλιο η Ζωή σε αυτό το οκτάμηνο θα πρέπει να έχει υπερκεράσει προκατόχους της με… τετραετή θητεία.

Το προσωπικό κόστος τώρα… Ως Πρόεδρος της Βουλής πληρώνονταν το μισθό του βουλευτή. Δεν υπάρχουν «εξτραδάκια». Ταυτόχρονα όμως, χάνει το δικαίωμα στη μάχιμη δικηγορία. Επειδή είναι μάλιστα και καλή ως δικηγόρος, τα εισοδήματά της μειώθηκαν δραστικά. «Μάτωνε» κατά το κοινώς λεγόμενο. Τι μάτωνε δηλαδή; Αιμορραγούσε… Απεμπόλησε, οικειοθελώς, όλα τα δικαιώματα που πηγάζουν από τη θέση της. Δηλαδή… Δεν ελάμβανε αποζημίωση όταν βρισκόταν στο εξωτερικό. Δεν έκανε χρήση των κρατικών καυσίμων, πλήρωνε από την τσέπη της. Ό,τι είχε χρειαστεί να κεράσει, τους όποιους καλεσμένους, το πλήρωνε από το… πορτοφόλι της. Το ίδιο, ίσχυε (ως βουλευτής αλλά και ως Πρόεδρος της Βουλής), για διόδια, ακτοπλοϊκά ναύλα κτλ. Έδειξε επί του πρακτέου, πως αντιλαμβάνεται τι γίνεται εκεί έξω, καθώς οι περισσότεροι από τους συναδέλφους της στη Βουλή, δεν έδειχναν να βρίσκονται στον ίδιο… πλανήτη με τους υπόλοιπους συμπατριώτες τους. Το θέμα δεν είναι να λες, αλλά να πράττεις. Εν κατακλείδι, η Ζωή δεν μπήκε στα κοινά και στις ζωές μας προκειμένου να βγάλει… φράγκα. Αυτό το έκανε πριν δια μέσω του επαγγέλματός της. Μάλλον για να προσφέρει ήρθε…

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είναι μια έννοια που την έχω μέσα μου. Αναπτύχθηκε δε σε μεγάλο βαθμό 23 μήνες στο μετερίζι της αντίστασης στο μαύρο και αργότερα στο «γκρι». Ο αγώνας των εργαζομένων της ΕΡΤ, που δεν δέχτηκαν τα φράγκα και μια θεσούλα προκειμένου να βγάλουν το ΣΚΑΣΜΟ, μεγάλωσε την οικογένειά μου. Με ολοκλήρωσε ως άνθρωπο. Ότι διδαχές είχα πάρει από τους δικούς μου, όσον αφορά σε αυτό που εγώ έχω στο κεφάλι μου ως αξίες ζωής, δεν προδόθηκαν ούτε στο χιλιοστό, αφενός, αφετέρου, θεωρώ πως μεταλαμπαδεύτηκαν στις κόρες μου που αποτελούν και τη συνέχεια μου. ΟΧΙ ΣΤΑ ΛΟΓΙΑ, ΑΛΛΑ ΣΤΙΣ ΠΡΑΞΕΙΣ. Τους στέρησα πράγματα με αυτή την επιλογή, αλλά ήταν, τόσο αυτές, όσο και η γυναίκα μου με την σειρά τους, αλληλέγγυες στην προσπάθεια. Πιστεύω ότι όταν έρθει η ώρα μου, εκεί πάνω στη Βαλχάλλα των προγόνων μου, θα με περιμένει μια θέση στο τραπέζι. ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΟΣ, λοιπόν, και εγώ στην Ζωή Κωνσταντοπούλου και τη μάχη που δίνει για ένα καλύτερο αύριο.

Η λάσπη που καθημερινά εκτοξεύεται στο πρόσωπό της από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης είναι πρωτοφανής. Τέτοιο μένος χρόνια είχα να δω.
Όπως κάθε χαρισματική προσωπικότητα, έτσι και η Ζωή, έχει φανατικούς φίλους και ορκισμένους εχθρούς. Το γεγονός ότι κυκλοφορεί, χωρίς συνοδεία πάνοπλων σωματοφυλάκων ανάμεσά μας κάτι δείχνει, την ίδια ώρα που τόσο οι πρώην συνάδελφοί της, όσο και οι περισσότεροι «λασπολόγοι», ούτε που το διανοούνται. Αυτό που οι απλοί άνθρωποι ονομάζουμε «σύστημα και διαπλοκή» ξέρει καλά τη δουλειά του. Διάολε, τόσα χρόνια και αυτοί στο κουρμπέτι. Όλοι όσοι ανήκουν στην κατηγορία: δεν πρόκειται ποτέ να συναλλαχθώ, δεν πρόκειται ποτέ να βουτήξω το δάχτυλο ή το χέρι ολόκληρο στο βάζο με το μέλι, αποτελούν το μεγαλύτερο εχθρό. Τους ομαδοποιούν, τους ονοματίζουν αιρετικούς, τροχοπέδη κάθε προσπάθειας κτλ. Για το λόγο αυτό δεν μου κάνει καμία εντύπωση όλος αυτός ο πόλεμος λάσπης που έχει ξεσπάσει.

Όταν ο «άλλος» δεν κουβαλά «σκελετούς» πρέπει να τους δημιουργήσουμε. Όταν ούτε αυτό είναι εφικτό να είναι καλά ο Γκαίμπελς. Πες, πες κάτι θα μείνει. Τα παραδείγματα πολλά.
Από το βενζινάδικο, μέχρι τον… άμοιρο αστυνομικό διευθυντή (όλοι τον παρουσίαζαν ως Ταξίαρχο στα τότε ρεπορτάζ) ο οποίος δεν απάντησε ποτέ τελικά στο ποιος του είχε δώσει άδεια να παρατάξει κλούβες και διμοιρίες ΜΑΤ μπροστά στη Βουλή. Η αλήθεια είναι ότι είχε ξεκινήσει ένας «κρυφός» πόλεμος, τότε, ελέω του γεγονότος ότι η Ζωή είχε στείλει εκτός Βουλής όλους όσοι το 10 και το 12 με τους αγανακτισμένους, έβγαιναν από τα υπόγεια του κοινοβουλίου και προέβαιναν σε προβοκάτσιες, προκειμένου να έχουν την αιτιολογία οι ένστολοι συνάδελφοί τους στην πάταξη της όποιας αντίστασης από το λαό. Τα περιστατικά όπως προείπα ήταν πολλά. Πάρα πολλά.

Το πόσο ενοχλεί με τον πολιτικό της λόγο και τον άλλο δρόμο που προτείνει, ακόμα και τώρα που βρίσκεται εκτός κοινοβουλίου είναι πασιφανές.
Μην μασάτε, θα χειροτερέψει όσο ο κόσμος συσπειρώνεται δίπλα της. Βλέπεται ο φόβος είναι πολύ σημαντικός σύμμαχος. Αυτοί που δεν φοβούνται, που δεν λυγίζουν, που δεν μπαίνουν στο αλισβερίσι, αποτελούν το μεγαλύτερο των προβλημάτων. Συνεχίζουν να εκπέμπουν ένα σήμα ενοχλητικό.
Το πόσο ενοχλητικό είναι προσδιορίζεται από το μένος των επιθέσεων. Στην περίπτωση της, όπως το αντιλαμβάνομαι, ενοχλεί πολύ. Πάρα πολύ.
Δεν δικαιολογείται αλλιώς, όλο το υπόλοιπο παιχνίδι που έχει στηθεί. Η «αποπλάνηση» ή προσπάθεια που γίνεται προκειμένου να ενταχθούν στο σύστημα κοντινοί της συνεργάτες μιλάει από μόνο του. Το σημείο «βρασμού», «τήξης» ή αγγλιστί breakingpoint του κάθε ανθρώπου είναι άγνωστο… Για τον καθένα από εμάς αποτελεί μια διδαχή που τη μαθαίνουμε παλεύοντας για επιβίωση. Κάποιοι δεν δίνουν τη μάχη ποτέ, άλλοι υποτάσσονται μετά από μικρή ή μεγάλη μάχη. Υπάρχουν όμως και κάποιοι που δεν παραδίδονται ποτέ. Η Ζωή μέχρι τώρα, τουλάχιστον, δείχνει να ανήκει στη τελευταία κατηγορία. Λέω δείχνει καθώς, όποιος μιλήσει με σιγουριά για την πορεία ενός ανθρώπου στο μέλλον θα πρέπει να έχει το γενετικό κώδικα του Κάλχα του Τειρεσία ή της Πυθίας, αφενός, αφετέρου, όμως τα πεπραγμένα της το καταδεικνύουν. Στα 38 τους δεν γνωρίζω πολλούς πολιτικούς που θα άφηναν τον θώκο της Βουλής για μια… διαφωνία πλεύσης.

Ήταν προπαραμονή της Πρωτοχρονιάς του 2015 όταν ξεκινήσαμε μια συζήτηση για τη χώρα, το μέλλον της, τους στόχους που είχε ως πολιτικός.
Η κουβέντα τελείωσε ξημερώματα της παραμονής. Με είχε πείσει, κοιτώντας με στα μάτια ότι η δυναμική βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τότε είχε έρθει να βοηθήσει. Όλους εμάς που στενάζαμε κάτω από τον βούρδουλα των μνημονίων. Όλους εμάς που πληρώναμε τα σπασμένα άλλων. Δεν το έκανε για πάρτη της. Έχοντας αποκομίσει αυτή την εντύπωση συντάχθηκα σε αυτή την προσπάθεια, αφήνοντας πίσω μου πολύ αγαπημένα πράγματα, με πρώτο και καλύτερο την εργασία και την καθημερινότητά μου. Στη Βουλή για οκτώ μήνες εργαζόμασταν από 14 ώρες και πάνω. Πολλές φορές κοιμόμασταν και μέσα. Ξέχασα κάτι σημαντικό. Δεν έδινε κατευθυντήριες και μετά «πουλί». Ήταν εκεί. Πάντοτε. Πιστέψτε με είναι πολύ σημαντικό να βλέπεις την υπεύθυνο στο μετερίζι. Ουχί στα μετόπισθεν, αλλά στην πρώτη γραμμή.

Η μετέπειτα προσπάθεια με την «Πλεύση Ελευθερίας» στηρίχθηκε στη συλλογικότητα, στην κοινή προσφορά, στην αλληλεγγύη. Όποιος μπερδεύτηκε και μπήκε στο εγχείρημα για οφίτσια, τίτλους, χρήματα και όλα τα υπόλοιπα, μάλλον διάβηκε λάθος πόρτα.

Τελικά είναι νομοτελειακό το γεγονός ότι στην πορεία οι μάσκες πέφτουν. Τότε γυμνός μπροστά στην αλήθεια ο καθένας δίνει της απαντήσεις του. Αν αντέξει συνεχίζει, αν όχι, τότε πάει σπίτι του. Όπως λένε και οι μηχανόβιοι: «Όποιος φοβάται, μένει σπίτι και κοιμάται». Είναι καλό εν κατακλείδι να πέφτουν οι μάσκες, διότι όσοι αντέξουν είναι για πάντα οικογένειά σου.

«Όλων των ανθρώπων οι ψυχές είναι αθάνατες. Όμως των δικαίων δεν είναι μόνο αθάνατες, αλλά και θεϊκές», είχε πει ο Σωκράτης. Αυτό το απόφθεγμα το χαρίζω σε όλους όσοι προσπαθούν να σηκώσουν μποφόρ, προκειμένου να τσακίσουν το καράβι της Πλεύσης.

ΥΓ. Θα περιμένετε πολύ αδέλφια, διότι το πλεούμενο δαύτο έχει δομική μελέτη για τυφώνες…


Η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τη Βασιλική Σιούτη στο ραδιόφωνο της ERTOPEN σήμερα στις 6 το απόγευμα

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τη Βασιλική Σιούτη στο ραδιόφωνο της ERTOPEN σήμερα στις 6 το απόγευμα

Παρασκευή, 21/10/2016 - 17:00
Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συζητά με τη Βασιλική Σιούτη σήμερα Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2016 και ώρα 6 με 7 το απόγευμα στο ραδιόφωνο της ERTopen.

Συντονιστείτε στους 106.7στα fm στην Αττικήστο ραδιόφωνο της ERTOPEN
Επίσης εναλλακτικά όσοι είστε εκτός Αττικής, μπορείτε να μας ακούσετε από τον ραδιοφωνικό σταθμό του σωματείου Εργαζομένων Αλουμινίου στους 97,3 με έδρα τη Βοιωτία ή από τον ραδιοσταθμό του εργατικού κέντρου Εύβοιας στους 96,5, στα Χανιά στους1134 χιλιόκυκλους στα μεσαία και διαδικτυακά στην www.ertopen.com και στο live24.gr σε ολόκληρο τον κόσμο.

Για την συμμετοχή σας μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα 210 6002909-10  ή να στείλετε αποστολή SMS γράφοντας: (κενό) και μετά το ΜΗΝΥΜΑ στο 54045

Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Θεσσαλονίκη: “Στο "γη και ύδωρ", απαντάμε "μολών λαβέ", στέλνοντας μήνυμα ότι οι Εφιάλτες θα αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη”

Ζωή Κωνσταντοπούλου στη Θεσσαλονίκη: “Στο "γη και ύδωρ", απαντάμε "μολών λαβέ", στέλνοντας μήνυμα ότι οι Εφιάλτες θα αντιμετωπίσουν τη Δικαιοσύνη”

Πέμπτη, 13/10/2016 - 09:00
Η ομιλία της Ζωής Κωνσταντοπούλου στη Θεσσαλονίκη    
Στη Δεύτερη δημόσια παρέμβαση της «Δικαιοσύνης για Όλους»    
Για τα Μνημόνια, το Χρέος, το ΤΑΙΠΕΔ, το Υπερταμείο ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας 

Στο αμφιθέατρο της Αποθήκης Δ’ στον Ο.Λ.θ. πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Δευτέρας η δεύτερη δημόσια παρέμβαση της «Δικαιοσύνης για Όλους», για την υπόθεση του Χρέους και του Μνημονίου, με έμφαση το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας από το ΤΑΙΠΕΔ και το Υπερταμείο.

Την εκδήλωση συνδιοργάνωσαν η «Δικαιοσύνη για Όλους», το «ΟΧΙ στα Ναι τους» και σωματεία εργαζομένων στον Ο.Λ.Θ.

Την εκδήλωση άνοιξε ο Διαμαντής Καραναστάσης, που παρουσίασε τα βίντεο της Πρωτοβουλίας «Δικαιοσύνη για Όλους» και το Βίντεο της Εκδήλωσης.

Ο Νίκος Παπαδόπουλος του Plasticobilism στο πλευρό της Ζωής.
Ένα ξεχωριστό κομμάτι της εκδήλωσης ήταν η τοποθέτηση του Νίκου Παπαδόπουλου, που, μέσα από τη δράση «Plasticobilism» παρεμβαίνει τα τελευταία χρόνια στη δημόσια σφαίρα, οπτικοποιώντας μηνύματα αντίστασης και ανατροπής, πολλά από τα οποία προβλήθηκαν στην εκδήλωση.

Στην ομιλία της η Ζωή μίλησε και πάλι με ντοκουμέντα: άνοιξε τα απόρρητα έγγραφα της δικογραφίας του Μνημονίου, αλλά και έκανε ιδιαίτερη αναφορά στο πώς  οι σημερινές «ιδιωτικοποιήσεις» ισοδυναμούν με την πλήρη παράδοση στους κατακτητές, που σήμερα είναι οι δανειστές. Παράδοση που συνοδεύεται από ασυλία και ατιμωρησία σε αυτούς που συμπράττουν στο έγκλημα., επιτελείς του ΤΑΙΠΕΔ και του Υπερταμείου, με την ίδια πατέντα που δόθηκε ασυλία στον Ναζί εγκληματία Μέρτεν από την Κυβέρνηση Καραμανλή το 1959.

«Στο «γη και ύδωρ» απαντάμε «μολών λαβέ» και δεν ξεχνάμε ότι εκείνοι που υπερασπίσθηκαν τις Θερμοπύλες προδόθηκαν από τον Εφιάλτη. Το δικό μας «μολών λαβέ», περνά μέσα από τη Δικαιοσύνη και τη λογοδοσία για τους σύγχρονους Εφιάλτες», είπε κλείνοντας.

Στο τελευταίο μέρος της εκδήλωσης, που συντόνισε ο Μιχάλης Χουρδάκης, μίλησαν ο Λάζαρος Τανταλίδης, εκπροσωπώντας σωματεία του ΟΛΘ, που συνδιοργάνωσαν την εκδήλωση και ο Πρόεδρος των εργαζομένων της ΕΥΑΘ Γιώργος Αρχοντόπουλος.

Ολόκληρη η ομιλία της Ζωής:

Σας καλησπερίζω όλους και όλες.

Είναι τιμή που είστε μαζί μας απόψε. Είναι ιδιαίτερη χαρά που βρίσκομαι ανάμεσά σας και που κάνουμε αυτό το δεύτερο βήμα της πρωτοβουλίας ”Δικαιοσύνη για Όλους”, που δεν είναι τίποτε άλλο παρά η κυρίαρχη και κυριαρχική έκφραση της λαϊκής αξίωσης, της κοινωνικής απαίτησης για Δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει Δημοκρατία χωρίς Δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει Ειρήνη χωρίς Δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει κοινωνική ευημερία χωρίς Δικαιοσύνη.

Δεν υπάρχει προοπτική χωρίς Δικαιοσύνη.

Και αυτοί που σήμερα λυσσομανούν να καθυποτάξουν την κοινωνία, εκείνοι που επιχειρούν να ενσταλάξουν το αίσθημα της απόγνωσης και της παραίτησης, είναι οι ίδιοι που θέλουν να αποδεχθούμε την αδικία, ως γενικό καθεστώς ύπαρξης και συνύπαρξης.

Θέλω να ευχαριστήσω από καρδιάς τα Σωματεία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης, τα Σωματεία Χειριστών, Αρχιεργατών και Σημειωτών που μας φιλοξενούν απόψε εδώ. Και που δέχθηκαν να συμπράξουν μαζί μας σε αυτήν την πρωτοβουλία.

Γιατί η ”Δικαιοσύνη για Όλους” είναι μια πρωτοβουλία νομική, αλλά και βαθιά πολιτική. Είναι μια πρωτοβουλία νομική, πολιτική και, προεχόντως και προεξαρχόντως, κοινωνική και κινηματική. Είναι η απάντησή μας σε αυτούς που θέλουν να εξαπλώσουν την διαφθορά, την διαπλοκή, την ασυλία για τους επιόρκους, την ατιμωρησία για τους υπαίτιους και του υπόλογους, την έλλειψη λογοδοσίας, για εκείνους οι οποίοι έχουν καταβυθίσει την κοινωνία στο Μνημονιακό καθεστώς, έχουν συλήσει τα δημόσια ταμεία, έχουν εγκαθιδρύσει μηχανισμούς υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας, της δημοκρατικής κυριαρχίας, συνολικά, της ανεξαρτησίας της χώρας μας. Είναι μεγάλη χαρά μου που κάνουμε αυτήν την δεύτερη εκδήλωση, αλλά επειδή ίσως έχετε χάσει επεισόδια, γιατί επικεντρωθήκαμε το τελευταίο διάστημα στην Αθήνα, έχουμε να έρθουμε στην Θεσσαλονίκη, κάτι λιγότερο από ένα μήνα, θα ήθελα να σας πω δυο λόγια για το τι σηματοδοτεί η πρωτοβουλία μας:

Το τι σηματοδοτεί η πρωτοβουλία μας το λέει το όνομά της.

Το λέει ο τίτλος της:

Διεκδικούμε Δικαιοσύνη για Όλους. Αυτό σημαίνει, διεκδικούμε το τέλος του καθεστώτος της ασυδοσίας, το τέλος του καθεστώτος της ατιμωρησίας, το τέλος του καθεστώτος της Μνημονιακής λεηλασίας.

Το άρθρο 1 του Συντάγματος λέει καθαρά ότι όλες οι εξουσίες πηγάζουν από τον λαό και ασκούνται υπέρ αυτού, όπως ορίζει το Σύνταγμα. Αυτό σημαίνει ότι Εκτελεστική Εξουσία, Νομοθετική Λειτουργία, Δικαστική Λειτουργία πηγάζουν από τον λαό. Ασκούνται στο όνομά του. Και πρέπει να ασκούνται υπέρ αυτού. Και πρέπει να ασκούνται υπέρ των συμφερόντων του. Και πρέπει να ασκούνται υπέρ του δημοσίου συμφέροντος, που δεν είναι τίποτε άλλο από το συμφέρον των πολιτών της χώρας αυτής και το συμφέρον της χώρας αυτής.

Δυστυχώς, τα τελευταία 6,5 χρόνια, επί Μνημονίου, στις μείζονες υποθέσεις δημοσίου συμφέροντος παρατηρούμε διαφόρων τύπων προδοσίες. Παρατηρούμε εκείνοι που όφειλαν να λογοδοτούν να περιφέρονται αμέριμνοι, να απολαμβάνουν την ασυλία και την ατιμωρησία την ίδια ώρα που οι απλοί πολίτες συνθλίβονται από αδυσώπητες διαδικασίες, ακόμη κι από την απειλή στην ίδια την περιουσία τους.

Σήμερα εκπλειστηριάζονται οι κατοικίες των πολιτών, τα σπίτια τους, και θέλω με την ευκαιρία αυτή να δηλώσω την αμέριστη συμπαράσταση και αλληλεγγύη μου και τον σεβασμό που αισθάνομαι για τους ανθρώπους που συμπαρατασσόμενοι και ορθώνοντας το ανάστημα, αποτρέπουν τους πλειστηριασμούς αδύναμων συνανθρώπων μας. Την ίδια ώρα που παραδίδονται στις τράπεζες τα σπίτια των απλών ανθρώπων, την ίδια ώρα ακόμη και Κράτη υπόλογα, όπως η Γερμανία, απολαμβάνουν ένα ιδιότυπο καθεστώς προστασίας. Τέτοιο ιδιότυπο καθεστώς προστασίας είναι η άρνηση των Υπουργών Δικαιοσύνης της χώρας αυτής, επί δεκαέξι χρόνια, από το 2000, όταν κατέστη αμετάκλητη η απόφαση αποζημίωσης των θυμάτων της θηριωδίας του Διστόμου, η άρνηση των Υπουργών Δικαιοσύνης να υπογράψουν προκειμένου να εκτελεστεί η απόφαση αυτή. Προκειμένου, δηλαδή, να αποδοθεί Δικαιοσύνη και να εκτελεσθεί η δικαστική απόφαση.

Γιατί αρνούνται;

Για να μην κατασχεθεί η περιουσία της Γερμανίας στην Ελλάδα.

Λες και η Γερμανία δεν έχει τρόπο να μην κατασχεθεί η περιουσία της.

Έχει, βεβαίως: να πληρώσει.

Όμως, αυτήν την στιγμή, δεν καλείται να πληρώσει: δεν υποχρεώνεται να πληρώσει, γιατί την προστατεύουν οι Υπουργοί Δικαιοσύνης της Ελλάδας. Με πρώτο Υπουργό-προστάτη τον κύριο Μιχάλη Σταθόπουλο, τον Υπουργό Δικαιοσύνης που διορίστηκε στις 13 Απριλίου 2000, την ημέρα που κατέστη αμετάκλητη η απόφαση του Διστόμου, και τελευταίο Υπουργό Δικαιοσύνης που αρνείται να υπογράψει για την εκτέλεση της απόφασης για το Δίστομο τον εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενο, κύριο Νίκο Παρασκευόπουλο.

Αποφασίσαμε να μην καθίσουμε με σταυρωμένα τα χέρια. Αποφασίσαμε να υλοποιήσουμε την συνταγματική επιταγή: το άρθρο 120 του Συντάγματος που λέει ότι οι Έλληνες “δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσον εναντίον εκείνων που επιχειρούν να καταλύσουν το Σύνταγμα με τη βία”. Είναι βίαιη η κατάλυση του Συντάγματος, η Μνημονιακή επιβολή. Είναι βίαιη κατάλυση του Συντάγματος οι Μνημονιακοί εκβιασμοί, η κατάλυση της Κοινοβουλευτικής λειτουργίας και ο σφετερισμός Νομοθετικής, Εκτελεστικής αλλά και Δικαστικής λειτουργίας.

Και απέναντι σε αυτήν την βίαιη κατάλυση του Συντάγματος, απέναντι στην καταστρατήγηση της επιταγής της λαϊκής κυριαρχίας, υπάρχει η δημοκρατική, ηθική και ιστορική ευθύνη της αντίστασης με κάθε μέσο.

Εμείς λέμε, λοιπόν, ότι θα αντισταθούμε με όλα τα μέσα. Θα αντισταθούμε και με νομικά μέσα. Σε αυτούς που επιχειρούν να παρουσιάσουν τα νομικά μέσα ως δήθεν απολιτικά, απαντάμε ότι ήττα της πολιτικής και της δημοκρατικής λειτουργίας είναι να απεμπολείς τα δικαιώματα και τα νομικά σου εργαλεία, την ώρα που είναι κατακτημένα και μάλιστα με θυσίες πολλών και με το αίμα πολλών.

Θα απαντήσουμε, λοιπόν, με νομικά μέσα.

Συγκροτήσαμε την «Δικαιοσύνη για Όλους», που είναι ένας νομικός φορέας παρέμβασης στις μείζονες υποθέσεις Δημοσίου συμφέροντος και ξεχωρίσαμε τέσσερις μείζονες υποθέσεις, στις οποίες θα παρέμβουμε. Γιατί πιστεύουμε ακράδαντα ότι αυτές τις υποθέσεις τις έχει πουλήσει η Κυβέρνηση, η Δικαιοσύνη δεν έχει ενεργήσει, ή έχει παρεμποδιστεί να ενεργήσει, μέσα από τροπολογίες της ντροπής της τελευταίας στιγμής και μέσα από Μνημονιακές μεθοδεύσεις και εναπόκειται στους πολίτες, εναπόκειται σε εκείνους που τιμούν την Αρχή της λαϊκής κυριαρχίας, να παρέμβουν και να διεκδικήσουν Δικαιοσύνη για όλους.

Ξεκινάμε με τις Γερμανικές Οφειλές, με την υπόθεση της Siemens, με την υπόθεση της ΕΛΣΤΑΤ και με την μεγάλη, βέβαια, ποινική και ιστορική εκκρεμότητα, που είναι η υπόθεση του Μνημονίου και του Χρέους.

Έχουμε εδραία την πεποίθηση ότι οι υποθέσεις αυτές πρέπει να αρθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης.

Έχουμε την πεποίθηση ότι χωρίς Δικαιοσύνη δεν μπορεί να περπατήσει η κοινωνία και η Ιστορία.

Κι έχουμε την πεποίθηση ότι αν δεν το κάνουμε εμείς, δεν θα μπορέσουμε ούτε εμείς να δικαιώσουμε τις προσδοκίες, αλλά και την ιστορική παρακαταθήκη και το ιστορικό παράδειγμα εκείνων που διαχρονικά αγωνίσθηκαν με πολύ λιγότερα μέσα, με πολύ λιγότερα κεκτημένα, με πολύ λιγότερα δικαιώματα καταγεγραμμένα, θεμελιωμένα και θεσμοθετημένα.

Την προηγούμενη εβδομάδα στη «Δεξαμενή», μιλήσαμε για τις Γερμανικές Οφειλές. Και εκεί είπα ότι θα εκθέσω τον εαυτό μου στον κίνδυνο της σύλληψης: θα ανοίξω τα απόρρητα έγγραφα. Γιατί έχω εδραία την πεποίθηση, ότι τίποτε από αυτά που κρατιούνται απόρρητα, δεν δικαιούται κανείς να το κρύβει από τον Ελληνικό λαό. Κι έχω εδραία, επίσης, την πεποίθηση, ότι η σιωπή ενεργεί για τη συγκάλυψη, ότι η παρασιώπηση δεν είναι παρά ένα ακόμη μέσο παρέλκυσης και, τελικά, διαιώνισης της ατιμωρησίας, της αμνησίας, της αμνηστίας.

Σήμερα, στο δεύτερο αυτό βήμα μας, θα το ξανακάνω το αδίκημα. Θα σας διαβάσω και εδώ από απόρρητα έγγραφα, γιατί πιστεύω ότι μέσα από αυτά, που κάποιοι θέλουν να κρατήσουν κρυφά, μέσα από αυτά που δεν εμπεριέχουν τίποτε το ουσιαστικά και νομικά απόρρητο, μέσα από αυτά ενεργοποιείται η συνείδηση και κινητοποιείται η κοινωνική δράση.

Σήμερα θα μιλήσουμε Νομικά, θα μιλήσουμε Πολιτικά, θα μιλήσουμε για το Χρέος και για το Μνημόνιο, θα μιλήσουμε γι’ αυτήν την νέου τύπου οικονομική, πολιτική και εδαφική Κατοχή, που λέγεται Μνημόνιο. Και η οποία υλοποιείται μέσα και από τη στρατηγική της υφαρπαγής της Δημόσιας περιουσίας.

Δεν είναι τυχαία η επιλογή μας να κάνουμε την εκδήλωση – παρέμβασή μας αυτή εδώ στον ΟΛΘ. Γιατί ο ΟΛΘ, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ο Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης, είναι μεταξύ των Δημοσίων Οργανισμών και Επιχειρήσεων που άγονται βιαίως προς ιδιωτικοποίηση.

Δεν είναι τυχαία η επιλογή μας να κάνουμε την παρέμβασή μας αυτή σε συνεργασία και συνάφεια με τους εργαζομένους στις υπό ιδιωτικοποίηση, υπό ξεπούλημα Δημόσιες Επιχειρήσεις. Γιατί ο φορέας μας, η «Δικαιοσύνη για Όλους», είναι νομικός, αλλά είναι και βαθιά κινηματικός. Ακουμπάει πάνω στους ανθρώπους, πάνω στους πολίτες, πάνω στους εργαζομένους που διεκδικούν, υπερασπίζονται, αντιστέκονται και που θα νικήσουν.

Θα σας μιλήσω, λοιπόν, για την υφαρπαγή της Δημόσιας περιουσίας, ως μηχανισμό του Μνημονίου. Και θα σας πω εκείνα που καταδεικνύουν ότι δεν μιλάμε, βέβαια, για μία όψιμη τακτική. Δεν μιλάμε για μία πρόσφατη πρακτική.

Στα αρχαία χρόνια, χρησιμοποιούσαν την έκφραση «παρέδωσαν γη και ύδωρ». Και με την έκφραση αυτή, της παράδοσης της γης και του ύδατος, αυτό που σηματοδοτούσαν εκείνοι που ζητούσαν κι εκείνοι που παρέδιδαν, οι Πέρσες και οι Έλληνες αντιστοίχως, ήταν η εξευτελιστική συνθηκολόγηση. Η παραίτηση από κάθε δικαίωμα.

Η παράδοση γης και ύδατος ήταν η απαίτηση διαχρονικά των κατακτητών.

Και εκφράσθηκε στη χώρα μας και με τον πιο αδυσώπητο τρόπο επί Γερμανικής Κατοχής. Τότε που ζητήθηκε να παραδοθούν αναγκαστικά τα ταμειακά διαθέσιμα της Τράπεζας της Ελλάδος, τότε που ζητήθηκε να παραδοθούν αναγκαστικά ακόμη και τα προϊόντα της παραγωγής της χώρας αυτής, τότε που τέθηκαν υπό τον πλήρη έλεγχο των κατακτητών όλες οι Δημόσιες επιχειρήσεις και οι υποδομές του Κράτους. Οι ίδιες που σήμερα, αφού καταστράφηκαν και ανοικοδομήθηκαν, ξεπουλιούνται, παραδίδονται.

Θα σας διαβάσω από το απόρρητο πόρισμα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους. Έχει ημερομηνία 31 Ιανουαρίου 2014, και αποκρυσταλλώνει το βέβαιο και εμπεδωμένο των απαιτήσεων της Ελλάδας έναντι της Γερμανίας. Κάνει και μία αναδρομή. Και αναφέρεται στις μεθόδους της Κατοχής. Και αναφέρει, ειδικότερα, εκτός από την σύληση της σοδειάς, εκτός από την υφαρπαγή των ταμείων και τί άλλο έκαναν οι κατακτητές.

«Την εποχή εκείνη,- είναι η σελίδα 23-, εν όψει και των διαπραγματεύσεων του Βερολίνου και της αρχής η οποία επικράτησε σ’ αυτές, σχετικά με το ότι η έκδοση χαρτονομίσματος για την χρηματοδότηση των αρχών Κατοχής, πρέπει να αντισταθμίζεται με την εισαγωγή αγαθών ίσης αξίας, συστήθηκαν δύο Εταιρίες. Η μεν “Deutsch Griechische Gesellscnaft” από τους Γερμανούς, η δε “SACIG” από τους Ιταλούς, οι οποίες ανέλαβαν τη διεξαγωγή του εισαγωγικού και εξαγωγικού εμπορίου της Ελλάδας, η μεν πρώτη μετά της Γερμανίας, η δε δεύτερη μετά της Ιταλίας. Ο εν λόγω μηχανισμός εμπορικών ανταλλαγών, κατά το σύστημα του “κλήρινγκ”, όπως αποδείχθηκε, υπήρξε άλλος ένας τρόπος οικονομικής αφαίμαξης της Ελλάδας. Ειδικότερα, οι ανωτέρω δύο Κρατικοί Εμπορικοί Οργανισμοί, έπαιρναν το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής παραγωγής και έφερναν άλλα φτηνά και άχρηστα προϊόντα από την υπόλοιπη Ευρώπη. Κατόπιν, συμψήφιζαν τις αξίες των εμπορευμάτων αυτών αλλά οι τιμές τους καθορίζονταν αυθαίρετα από τους ίδιους τους κατακτητές σε βάρος των ελληνικών προϊόντων”

Δεν ξέρω αν σας θυμίζουν τίποτε όλα αυτά…

“Δηλαδή, η δραστηριότητα των εταιρειών αυτών στην πράξη λειτούργησε σε βάρος του ελληνικού λαού ως ένα νέο μέσο απομυζήσεως αυτού.”

Αυτό αναφέρεται και στην έκθεση της Τράπεζας της Ελλάδας του Απριλίου του 1963, αφού “οι αναληφθείσες από τις Κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Ιταλίας πιστώσεις, υπερέβησαν στο πολλαπλάσιο τις γενόμενες υπό των δυο αυτών εταιρειών καταθέσεις, σε πίστωση των λογαριασμών χρηματοδότησης, πλην όμως η λειτουργία και η σύστασή τους αποτέλεσαν αναμφίβολα έμπρακτη αναγνώριση εκ μέρους των Κυβερνήσεων της Γερμανίας και της Ιταλίας της υποχρέωσής τους να εξασφαλίσουν τις πιστώσεις που εισέπραξαν πλέον των εξόδων κατοχής με την εισαγωγή αγαθών ίσης αξίας.”

Ανώνυμη εταιρία είναι και μάλιστα εδρεύουσα στο Λουξεμβούργο εταιρία είναι και το νέο Υπερταμείο, που συστήθηκε πριν από λίγους μήνες με κατεπείγουσα διαδικασία για να ρευστοποιήσει τη δημόσια περιουσία της χώρας μας. Με τις ίδιες πρακτικές που ακολουθήθηκαν πριν από εβδομήντα τόσα χρόνια, επί Κατοχής, με τις ίδιες πρακτικές προωθείται το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μνημονίου και με τα ίδια ή ανάλογα μορφώματα επιχειρείται η υφαρπαγή της κυριαρχίας της χώρας αυτής.

Το είπα και στην Αθήνα και θα το πω κι εδώ γιατί έχει ξεχωριστή σημασία για τη Θεσσαλονίκη:

Η χώρα μας πλήρωσε το βαρύτερο φόρο αίματος από όλες τις χώρες που θυματοποιήθηκαν από τη Γερμανία. Σύμφωνα με το απόρρητο πόρισμα του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, η Ελλάδα κατέχει την πρώτη θέση μεταξύ των κρατών που θρήνησαν θύματα του πολέμου σε αναλογία επί του πληθυσμού ανερχόμενη σε 19,7% Επί συνολικού πληθυσμού 7 εκατομμυρίων περίπου, είχαμε 558.000 θανόντες και 880.000 ανάπηρους, συνολικά 1.438.000 ανθρώπους θύματα της ναζιστικής θηριωδίας. 19,7% του πληθυσμού της Ελλάδας θύματα, το αντίστοιχο για την Γαλλία ήταν 2,65%, για την Ολλανδία 2,5%, για την Τσεχοσλοβακία 2,44%, για το Λουξεμβούργο 2,34%, για το Βέλγιο 2,24%. Και όμως αυτός ο βαρύς φόρος αίματος μεταφράστηκε, μετά από διαπραγμάτευση, σε αναλογία για την Ελλάδα 2,7% των χρημάτων με τα οποία η Γερμανία θα αποζημίωνε εκ των διαθεσίμων της τότε τις χώρες-θύματά της, τους πληθυσμούς-θύματά της.

Και μπορούμε, νομίζω, να αποτιμήσουμε διαχρονικά το πώς διαπραγματεύτηκαν για τον λαό αυτό οι ηγεσίες του.

Υπάρχει, όμως, και κάτι άλλο που είναι ακόμη πιο οχληρό και, δυστυχώς, εξίσου διαχρονικό: Με δυο επάλληλες διατάξεις που δημοσιεύτηκαν στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης το 1959, η Κυβέρνηση Καραμανλή, σύσσωμο το Υπουργικό Συμβούλιο, νομοθέτησε, αρχικά, την αναστολή των ποινικών διώξεων εναντίον των εγκληματιών πολέμου και στην συνέχεια την πλήρη αναστολή, την πλήρη κατάργηση των δικαστικών εκκρεμοτήτων. Με αυτές τις δυο διατάξεις που δημοσιεύτηκαν στο Φύλλο Εφημερίδας της Κυβέρνησης το Φλεβάρη και τον Νοέμβρη του 1959 -ήταν το άρθρο μόνο του νόμου 3933 του ’59 και το Νομοθετικό Διάταγμα 4016 του ’59- με αυτές τις διατάξεις περιεβλήθησαν με ατιμωρησία και ασυλία οι μεγάλοι εγκληματίες σε βάρος του λαού μας μεταξύ των οποίων ο μεγάλος εγκληματίας των ναζί, που είναι υπεύθυνος για απροσμέτρητα θύματα εδώ στη Θεσσαλονίκη, ο Μέρτεν.

Σήμερα, η κατοχή και η παράδοση της χώρας υλοποιείται όχι με τα όπλα, όχι με τα τανκς αλλά με τις τράπεζες, με την οικονομική αφαίμαξη, την επιβολή του Χρέους. Στο όνομα της οικονομικής ασφυξίας και υπό την απειλή της πλήρους άρνησης ρευστότητας, ζητείται από τη χώρα μας να παραδώσει ό,τι έχει και δεν έχει. Να παραδώσει “γη και ύδωρ”. Και κάποιοι, δυστυχώς, υπέγραψαν.

Υπέγραψαν για να παραδώσουν “γην και ύδωρ”. Στην κυριολεξία γη και ύδωρ: όλα τα ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου, ακόμη και εκείνα που περιέχουν αρχαιότητες ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά εκτάσεις, αιγιαλούς, παραλίες, περιοχές φυσικού κάλλους, πηγές, δρυμούς, όλα. Υπέγραψαν για να δρομολογηθούν προς “Αξιοποίηση”, όπως έλεγε ο πρώτος νόμος, ένας επείγων νόμος του 2011, “Αξιοποίηση” ή “Ρευστοποίηση”, όπως λέει η νεότερη διάταξη, αυτή με την οποία δημιουργείται το λεγόμενο Υπερταμείο, η “Εταιρεία Συμμετοχών του Ελληνικού Δημοσίου”.

Γη και ύδωρ, λοιπόν: εκτάσεις εδαφικές αλλά και το νερό και η ΕΥΑΘ και η ΕΥΔΑΠ. Παρά το γεγονός ότι στην Πόλη αυτή, στην Θεσσαλονίκη, πριν από δυόμιση χρόνια έγινε δημοψήφισμα, και χαίρομαι που είναι ανάμεσά μας και οι εργαζόμενοι στην ΕΥΑΘ που είχαν ενεργό ρόλο σε αυτήν την κινηματική, δημοκρατική και κυριαρχική πρωτοβουλία.

98% των Θεσσαλονικέων αντιτάχθηκε στην ιδιωτικοποίηση και αυτό δεν είναι αμελητέο ούτε προσπερνιέται έτσι εύκολα.

Αλλά και η Δικαιοσύνη τοποθετήθηκε εναντίον της ιδιωτικοποίησης των δικτύων και του νερού στην απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας για την ΕΥΔΑΠ, την αδελφή εταιρία της ΕΥΑΘ στην Αθήνα και τον Πειραιά.

Όμως, σήμερα κάποιοι παραδίδουν γη και ύδωρ και είναι χαρακτηριστικό ότι χωρίς να περιλαμβάνεται καν σε εκείνα τα οποία δήθεν εξαναγκάσθηκαν να συμφωνήσουν, ενέταξαν την ΕΥΔΑΠ και την ΕΥΑΘ στο πρόγραμμα ρευστοποίησης με το νόμο-τέρας που ψηφίστηκε το Μάιο του ΄16, με τον νόμο των 7.500 σελίδων, με τον οποίο δεσμεύτηκαν να υλοποιήσουν, όχι μόνον αυτές τις ιδιωτικοποιήσεις, αλλά κι άλλες, κι άλλες. Λιμάνια, ΟΛΠ, ΟΛΘ, Αεροδρόμια, Δίκτυα, ο ΑΔΜΗΕ, ό,τι υπάρχει και δεν υπάρχει, ό,τι προσμετράται στην πολύτιμη περιουσία της χώρας και του λαού μας, δρομολογείται προς ιδιωτικοποίηση.

Εμείς ξεκινήσαμε, η Πλεύση Ελευθερίας, πριν από λίγους μήνες, στις 5 Ιουλίου, στην επέτειο του Δημοψηφίσματος, μια πρωτοβουλία που λέγεται «ΟΧΙ στα Ναι τους» και είναι η συνδιοργανώτρια πρωτοβουλία αυτής της εκδήλωσης. Και ξεκινήσαμε με μία εκδήλωση, συναυλία και αντίσταση, στο Λυκαβηττό. «ΟΧΙ στα Ναι τους», είπαμε, και με το «ΟΧΙ στα Ναι τους» εννοούμε ότι θα αντισταθούμε σε κάθε «Ναι» που λέγεται, παραβιάζοντας το «Όχι» του Δημοψηφίσματος, το «Όχι» της 5ης Ιουλίου του 2015. Γιατί πρέπει να το ξέρετε και, κυρίως, πρέπει να το υπενθυμίζουμε: ό,τι ψηφίζεται από τον Ιούλιο του 2015 και μετά, ψηφίζεται κατά παραβίαση της λαϊκής ετυμηγορίας, ψηφίζεται κατά παραβίαση του δεσμευτικού αποτελέσματος του Δημοψηφίσματος.

Σήμερα ξεπουλιέται, εκτός από τον ΟΛΠ, εκτός από τον ΟΛΘ, εκτός από την ΕΥΔΑΠ, εκτός από την ΕΥΑΘ, ξεπουλιέται το Ελληνικό. Όμως το Ελληνικό ήταν κομμάτι της συμφωνίας, που απέρριψε με 61,3% ο ελληνικός λαός λέγοντας «Όχι». Και η εκποίηση του Ελληνικού, εκτός από επιζήμια πράξη για το δημόσιο συμφέρον και την δημόσια περιουσία, αποτελεί και σφετερισμό της δημοκρατικής λειτουργίας, του πολιτεύματος, γιατί παραβιάζει ευθέως την δεσμευτική λαϊκή ετυμηγορία της 5ης Ιουλίου 2015.

Πώς προωθείται η ιδιωτικοποίηση; Προωθείται με κατεπείγουσες διαδικασίες. Εδώ και 6 χρόνια είναι κατεπείγον να ξεπουλήσουμε, όσο-όσο, με τον πιο επιζήμιο τρόπο. Σήμερα κάναμε διάβημα με την Σοφία τη Σακοράφα στην Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι και ο λόγος για τον οποίο χρειάστηκε να περιμένετε λίγο παραπάνω εδώ, γιατί καθυστερήσαμε εκεί αρκετά. Κάναμε διάβημα για το Ελληνικό, γιατί το Ελληνικό εκχωρείται, παραδίδεται για 915 εκατομμύρια ευρώ ονομαστική αξία σε βάθος δεκαετίας, πράγμα που σημαίνει σημερινή αξία 576 εκατομμύρια ευρώ. Και αυτό το δρομολογούν Υπουργοί, όπως ο κύριος Σπίρτζης, που έχουν διατυπώσει την θέση ότι η αξία του Ελληνικού, κυμαίνεται στα 3 δισεκατομμύρια ευρώ. Υπουργοί που γνωρίζουν, ότι υπάρχουν εκθέσεις πραγματογνωμοσύνης σύμφωνα με τις οποίες η αξία αυτής της έκτασης-φιλέτου αποτιμάται σε 1,5 έως 2,1 δισεκατομμύρια ευρώ. Υπουργοί που, παρ’ όλα αυτά, δέχονται να υπογράψουν αυτήν την τόσο επιζήμια πράξη εκχώρησης, και στη συνέχεια κλαυθμυρίζουν και παριστάνουν τους ανήμπορους. Κάτι σαν τον κύριο Δρίτσα, που έκανε πολιτική καριέρα ως υπερασπιστής του Λιμανιού, ως Επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «το Λιμάνι της Αγωνίας», για να γίνει ο Υπουργός που υπέγραψε το ξεπούλημα του λιμανιού.

Με κατεπείγουσες, λοιπόν, διαδικασίες το ξεπούλημα. Θυμάμαι την Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου του 2012, για να παρακαμφθεί η Βουλή και να οριστεί άρον-άρον Διοίκηση του ΤΑΙΠΕΔ. Και φτάσαμε στις σημερινές διαδικασίες όπου, ο εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενος κύριος Πιτσιόρλας, ενώ έχει εκπνεύσει απολύτως η εντολή του, που ήταν για ένα μόνο δίμηνο, όταν διορίστηκε το Μάρτιο του 2015, συμπράττει στην δρομολόγηση του ξεπουλήματος και νέων περιουσιακών στοιχείων του Δημοσίου και διεκδικεί το ρόλο του εθνικού πλασιέ. Και νομίζω ότι θα μπορούσε να τον κατακτήσει αν δεν του είχε πάρει τα σκήπτρα ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, που ήρθε εδώ στην ΔΕΘ και έδωσε και τιμή πώλησης για το λιμάνι, κάτι το οποίο δεν έχει προηγούμενο στα ιστορικά και πολιτικά χρονικά.

Σήμερα, στη Βουλή έγινε συζήτηση για την διαφθορά και τη διαπλοκή. Αν ήμουν μέσα θα ζητούσα από τον κύριο Τσίπρα να μας πει για την υπόθεση της ΕΥΔΑΠ. Της ΕΥΔΑΠ την οποία ξεπουλάει. Της ΕΥΔΑΠ τα χρήματα της οποίας χρησιμοποίησε η Κυβέρνησή του και οι επιτελείς του ιδίου και του Υπουργικού του Συμβουλίου προκειμένου να επιτυγχάνουν ευμενείς καταχωρίσεις σε ιστοσελίδες και εφημερίδες για Κυβερνητικά πρόσωπα. Η υπόθεση των λεγόμενων “εκβιαστών”. Δεν ξέρω αν την γνωρίζετε. Δεν την γνωρίζετε, μάλλον, και αυτό συμβαίνει γιατί η διαφθορά και διαπλοκή καλά κρατεί και η υπόθεση αυτή εμφανίστηκε ως υπόθεση εκβιασμού. Η υπόθεση αυτή, όμως, είναι μία υπόθεση όζουσας διαπλοκής στην οποία καταγράφονται και δημοσιοποιήθηκαν οι συνομιλίες των περιθωριακών αλλά όχι περιθωριοποιημένων δημοσιογράφων οι οποίοι ζητούσαν και λάμβαναν χρήματα της ΕΥΔΑΠ με Διευθύνοντα Σύμβουλο τον κύριο Μπενίση, λάμβαναν χρήματα της ΕΥΔΑΠ για να πλέκουν το εγκώμιο κυβερνητικών προσώπων.

Θα σας βάλω ένα κουίζ. Στις συνομιλίες αυτές περιγράφεται ένας Υπουργός ως “ο Αρχιμανδρίτης”. Ποιος θα μπορούσε να είναι ο Αρχιμανδρίτης; To λένε τα ίδια τα έγγραφα, και δεν θα σας βάλω σε κόπο. Είναι ο κύριος Παππάς. Για τον “Αρχιμανδρίτη”, λοιπόν, ζητούνται θετικές καταχωρίσεις και γίνονται.
Περιγράφεται, όμως, και ένα άλλο πρόσωπο, ο “Πατριάρχης Αλέξιος”. Ποιος θα μπορούσε να είναι ο “Πατριάρχης Αλέξιος”;

O Τσίπρας, λέτε.

Όμως τα Μέσα Ενημέρωσης, αυτά που “δεν διαπλέκονται”, αυτά που “δεν χειραγωγούνται” και αυτά που “δεν ελέγχει, δήθεν, η Κυβέρνηση”, έγραψαν ότι ο “Πατριάρχης Αλέξιος” είναι ο …Τρύφων Αλεξιάδης και νομίζω ότι από αυτή και μόνο την απόπειρα παρασιώπησης και χειραγώγησης μπορεί κανείς καλά να καταλάβει τι σημαίνει διαφθορά και διαπλοκή σήμερα και τί δεν ειπώθηκε στη σημερινή συζήτηση για τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

Όπως δεν ειπώθηκε στη σημερινή συζήτηση για τη διαφθορά και τη διαπλοκή ότι η σημερινή Κυβέρνηση, η Κυβέρνηση Τσίπρα, εξασφάλισε κατ’ απαίτηση των δανειστών για τους συμπράττοντες στην υφαρπαγή της δημόσιας περιουσίας για τα μέλη, δηλαδή, της Διοίκησης του ΤΑΙΠΕΔ και του Υπερταμείου το ίδιο που διασφάλισε ο Καραμανλής για το Μέρτεν: την ασυλία και την ατιμωρησία.

Γιατί αυτές οι πρακτικές και αυτές οι τακτικές δεν είναι σημερινές. Υφαρπαγή της Δημόσιας περιουσίας και όλων των στρατηγικών εργαλείων της χώρας μας γίνεται στο όνομα του Χρέους, γίνεται στο όνομα της δήθεν εξυπηρέτησης του Χρέους και πιστεύω ότι μπορεί να έχετε μία καλή αίσθηση του τι σημαίνει να εκχωρούνται περιουσιακά στοιχεία φιλέτα αντί τόσο ευτελούς τιμήματος και να πέφτει το τίμημα στη μαύρη τρύπα του Χρέους. Εκείνο που θέλω σήμερα να σας πω είναι ότι και αυτό το έγκλημα είναι προμελετημένο αλλά και αυτό το έγκλημα είναι αποδεδειγμένο. Πάλι θα σας διαβάσω απόρρητα έγγραφα και ειδικότερα το απόρρητο έγγραφο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, με ημερομηνία 25 Μαρτίου 2010. Είναι ένα έγγραφο που εστάλη στον τότε Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, τον κύριο Προβόπουλο, στις 29 Μαρτίου 2010. Είναι μέρος της ποινικής δικογραφίας για το Μνημόνιο. Μιας δικογραφίας που κρατήθηκε για 2,5, σχεδόν, χρόνια στο συρτάρι της Νομοθετικής Υπηρεσίας της Βουλής και ανασύρθηκε το 2015 και παραδόθηκε στην Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους, που χαίρομαι που βλέπω εδώ και επιφανή μέλη της.

Είναι μια Επιτροπή την οποία κυνήγησε και κατήργησε στη συνέχεια η σημερινή Κυβέρνηση και στην Επιτροπή διερεύνησης των ευθυνών για το Μνημόνιο, είναι μια Επιτροπή που διαλύθηκε με τη βίαιη διάλυση της Βουλής και δεν επανασυστήθηκε, ακριβώς για να μην διερευνηθούν οι ευθύνες για τα Μνημόνια και για το τρίτο και χειρότερο Μνημόνιο, που είναι και τριπλό Μνημόνιο, όπως ξέρετε, γιατί υπογράφηκε τον Αύγουστο του 2015, επεκτάθηκε τον Μάρτιο και συμπληρώθηκε τον Μάιο του 2016. Σε αυτό το έγγραφο, λοιπόν, υπογραμμίζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο ότι μία προσαρμογή όπως αυτή που περιγραφόταν σε μια ηπιότερη μορφή του πρώτου Μνημονίου, είναι πάρα πολύ ριψοκίνδυνη. Η Ελλάδα είναι μια σχετικά κλειστή οικονομία και η συμπίεση, η δημοσιονομική συμπίεση και πίεση η οποία υπονοείται στην προσαρμογή θα προκαλέσει μεγάλες αναταράξεις στην εσωτερική οικονομία, βαθιά ύφεση και διάρρηξη του κοινωνικού ιστού. Αυτό το έγγραφο από το 2010 αποδεικνύει ότι οι δανειστές γνωρίζουν -από το 2010- ότι όλα αυτά τα μέτρα τα οποία επιβάλλουν για την αποπληρωμή του Χρέους δεν μπορεί να οδηγήσουν ούτε σε σε αποπληρωμή του Χρέους αλλά ούτε και σε ανάκαμψη και ανάπτυξη. Το γνωρίζουν, αλλά αδιαφορούν, γιατί αντλούν οφέλη από την επιβολή αυτού του καθεστώτος, γιατί, όπως αναγράφεται στα επίσης εμπιστευτικά και απόρρητα έγγραφα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του Μαρτίου και του Μαΐου του 2010, που τα έχω κι αυτά στα χέρια μου γιατί είναι μέρος αυτής της δικογραφίας, η πραγματική διάσωση δεν έγινε για την Ελληνική οικονομία, έγινε για τις Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες οι οποίες γλίτωσαν δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ ζημίας, επιβάλλοντας τη μη διαγραφή του Ελληνικού Χρέους. Την ίδια ώρα, στο απόρρητο έγγραφο που αποτελεί και υπόμνημα εργασίας της 10ης Μαΐου 2010, δύο μέρες μετά την υπογραφή της 1ης Δανειακής Σύμβασης, καταγράφεται ότι εκπρόσωποι πολλών χωρών – στις συζητήσεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, κατέγραψαν ότι το πρόγραμμα δεν μπορεί να προωθηθεί και να υλοποιηθεί χωρίς αναδιάρθρωση Χρέους. Αυτά όλα, και πολλά ακόμη, που υπάρχουν και που η “Δικαιοσύνη για Όλους”, όχι απλώς θα φέρει στο φως αλλά θα διεκδικήσει να χρησιμοποιηθούν με κατεύθυνση και με ζητούμενο την λογοδοσία και την απόδοση Δικαίου, αυτά όλα αποδεικνύουν και το προμελετημένο και το ασύγγνωστο του διενεργούμενου και διαπραττόμενου σε βάρος της χώρας μας εγκλήματος.
Για την σκανδαλώδη εκποίηση-υφαρπαγή της Δημόσιας Περιουσίας υπάρχουν ανοιχτές ποινικές δικογραφίες.

Ανοιχτή ποινική δικογραφία για το Ελληνικό.

Ανοιχτή ποινική δικογραφία για τον Αστέρα Βουλιαγμένης.

Ανοιχτή ποινική δικογραφία για τα 28 ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου, στο πεδίο των οποίων κερδοσκόπησαν εταιρίες τραπεζικές και πρόσωπα συνδεδεμένα με τράπεζες και εταιρίες τραπεζικές.

Στην επιταγή “να παραδώσεις γη και ύδωρ”, υπάρχουν επιλογές.

Δεν υπάρχει μόνο η επιλογή της υποταγής.

Δεν υπάρχει μόνο η επιλογή της παράδοσης.

Υπάρχει και το “μολών λαβέ”.

Και αυτό που, ιστορικά, οφείλουμε, να γνωρίζουμε είναι ότι εκείνοι που υπερασπίστηκαν τη “γη και το ύδωρ”, προδόθηκαν από τον Εφιάλτη.

Το δικό μας “μολών λαβέ” περνάει μέσα από την Δικαιοσύνη.

Το δικό μας “μολών λαβέ” είναι ένα μήνυμα ότι “κανένας Εφιάλτης, ούτε οι απώτεροι, ούτε οι πιο πρόσφατοι δεν θα μείνει ατιμώρητος”.

Το δικό μας “μολών λαβέ” είναι η δική μας ενεργοποίηση ώστε η ασυλία και η ατιμωρησία, με την οποία προέλασαν τα καθεστώτα Κατοχής και στην οποία βασίζεται και ερείδεται και το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μνημονίου, τελειώνει. Και τελειώνει γιατί θα το τελειώσει ο λαός, οι πολίτες, όλοι εμείς, διεκδικώντας Δικαιοσύνη για Όλους.

Σας ευχαριστώ πολύ.

received_10154634320809914-1-1 received_10154634320699914 olth2 olth1 20161010_194816 20161010_194805 2016-10-12-19-19-03