ΑΝΤΩΝΗΣ ΡΗΓΟΠΟΥΛΟΣ

Δεκάδες δήμοι έλαβαν την απόφαση να υψώσουν την παλαιστινιακή σημαία, σήμερα 15/5/2023, ανήμερα της επετείου της «Νάκμπα» (Καταστροφή) που σηματοδοτεί τον εκτοπισμό και τη δολοφονία εκατοντάδων χιλιάδων Παλαιστινίων το 1948 προκειμένου να ιδρυθεί στα εδάφη τους το κράτος του Ισραήλ.

Εν μέσω της τεράστιας σφαγής που συντελείται τους τελευταίους μήνες στη Λωρίδα της Γάζας, 30 ελληνικοί δήμοι ύψωσαν σήμερα στα δημαρχία τους την παλαιστινιακή σημαία, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της παλαιστινιακής πρεσβείας στην Αθήνα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της πρεσβείας, οι δήμοι που ύψωσαν την παλαιστινιακή σημαία είναι:

Ιλίου, Χαλανδρίου, Καισαριανής, Ζωγράφου, Νέας Σμύρνης, Καλλιθέας, Χαϊδαρίου, Πετρούπολης, Αγκιστρίου, Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας, Νισύρου, Λίμνης Πλαστήρα, Πάτρας, Αγαθονησίου, Σερρών, Διρφύων-Μεσσαπίων, Γαύδου, Μηλοποτάμου, Βόρειας Κέρκυρας, Ικαρίας, Εορδαίας, Ιεράπετρας, Αγίου Βασιλείου, Νικολάου Σκουφά, Ρόδου, Λοκρών, Δυτικής Μάνης, Καραμαριάς, Μήλου και Τυρνάβου.

«Αυτή η ευγενική έκφραση αλληλεγγύης ενδυναμώνει ακόμη περισσότερο την ιστορική και διαρκή φιλία ανάμεσα στον Ελληνικό και τον Παλαιστινιακό λαό, που βασίζεται στις κοινές αξίες της Δημοκρατίας, των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, της Δικαιοσύνης, της Ειρήνης και της Υπεράσπισης των Αρχών του Διεθνούς Δικαίου και της Νομιμότητας», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο πρέσβης της Παλαιστίνης στην Αθήνα, Γιούσεφ Ντόρχομ.

Παράλληλα, ο κ. Ντόρχομ καλεί την ελληνική κυβέρνηση να συμμετάσχει με τις άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις αναγνωρίζοντας το κράτος της Παλαιστίνης στα σύνορα του 1967 με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, προκειμένου να διασωθεί η λύση των δύο κρατών.

«Η ισραηλινή κατοχή συνεχίζει τη συστηματική πολιτική της καταπίεσης, του απαρτχάιντ και της αποικιοποίησης από το 1948, πραγματοποιώντας επιθετικές στρατιωτικές ενέργειες στα Κατεχόμενα Παλαιστινιακά Εδάφη: τη Γάζα, τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ», αναφέρει ο πρέσβης της Παλαιστίνης.

Καθώς τιμούμε το 76ο  έτος από τη Νάκμπα, «την Καταστροφή της 15ης  Μαΐου του 1948»,  το μήνυμά μας είναι ξεκάθαρο. «Θα παραμείνουμε βαθιά ριζωμένοι στη γη των προγόνων μας, στην πατρίδα μας την Παλαιστίνη. Η Παλαιστινιακή ιστορία και ο πολιτισμός δεν μπορούν να διαγραφούν και με τη σταθερή θέληση του λαού μας θα συνεχίσουμε να επιδιώκουμε και να διεκδικούμε τα δικαιώματά μας: το δικαίωμα της επιστροφής, το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, την ελευθερία, τη δικαιοσύνη και την ανεξαρτησία».

Γιάννης Αγουρίδης

Νέα άνοδο στο 3,4% σημείωσε ο πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Μάρτιο από 3,1% τον Φεβρουάριο, παρά την εφαρμογή των μέτρων Σκρέκα κατά της ακρίβειας, δείγμα της αναποτελεσματικότητάς τους. Παράλληλα, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat -σε μηνιαίο επίπεδο- υπήρξε άνοδος της τάξης του 1,8%, κάτι που δείχνει την αυξητική τάση που υπάρχει. Την ίδια στιγμή, ο πληθωρισμός στην ευρωζώνη διαμορφώθηκε στο 2,4% τον Μάρτιο από 2,6% τον Φεβρουάριο, κινούμενος σε αντίθετο κατεύθυνση με τον ελληνικό, ο οποίος παραμένει για 6ο συνεχόμενο μήνα απάνω από τον μέσο όρο της ευρωζώνης.

Ακόμη, η Ελλάδα σημείωσε την 5η μεγαλύτερη άνοδο τιμών, με χειρότερες επιδόσεις να εμφανίζονται από την Κροατία, την Αυστρία, την Εσθονία και το Βέλγιο. Παρά την περαιτέρω επιβράδυνση των τιμών των τροφίμων, αλκοόλ και καπνού, ο ρυθμός αύξησής τους στην Ελλάδα (4,8% τον Μάρτιο από 5,8% τον Φεβρουάριο) είναι σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με την ευρωζώνη, όπου μειώθηκε στο 2,7% από 3,9% τον Φεβρουάριο.

Εκτός αυτού, οι τιμές για τα βιομηχανικά αγαθά «έτρεξαν» με ρυθμό 3,4% από 3% έναν μήνα πριν, ενώ οι υπηρεσίες με 3,9% από 3,5% τον Φεβρουάριο.

Εξετάζοντας τις κύριες συνιστώσες του πληθωρισμού της ζώνης του ευρώ, οι υπηρεσίες αναμένεται να έχουν τον υψηλότερο ετήσιο ρυθμό τον Μάρτιο (4,0%, σταθερός σε σχέση με τον Φεβρουάριο), ακολουθούμενες από τα τρόφιμα, το αλκοόλ και τον καπνό (2,7%, έναντι 3,9% τον Φεβρουάριο), τα μη ενεργειακά βιομηχανικά αγαθά (1,1%, έναντι 1,6% τον Φεβρουάριο) και την ενέργεια (-1,8%, έναντι -3,7% τον Φεβρουάριο). 

Ακόμη, ο δομικός (εξαιρουμένων τιμών ενέργειας και τροφίμων) στην ευρωζώνη υποχώρησε τον Μάρτιο στο 2,9% ετησίως από το 3,1%, ενώ οι αναλυτές περίμεναν μικρότερη κάμψη στο 3%. Αντίθετα, ο δομικός πληθωρισμός στην Ελλάδα επιταχύνθηκε με ρυθμό 3,4% από 3% τον Φεβρουάριο και 3,1% τον Ιανουάριο.

Οι τιμές της ενέργειας μειώθηκαν κατά 1%, λιγότερο σε σχέση με τον Φεβρουάριο (-2,8%).

Πτώση στη Γερμανία

Μεγαλύτερη πτώση από αυτήν που ανέμεναν οι αναλυτές κατέγραψε ο πληθωρισμός στη Γερμανία τον προηγούμενο μήνα.

Ειδικότερα, ο πληθωρισμός στη Γερμανία υποχώρησε στο 2,3% τον Μάρτιο από 2,7% τον Φεβρουάριο. Οι αναλυτές προέβλεπαν ότι θα διαμορφωθεί στο 2,4%. Σε μηνιαία βάση ο δείκτης τιμών καταναλωτή κινήθηκε 0,6% υψηλότερα.

Ο δομικός πληθωρισμός, ο οποίος δεν περιλαμβάνει τις ευμετάβλητες κατηγορίες των τροφίμων και της ενέργειας διαμορφώθηκε στο 3,3%.

Κάτω από 3% στη Γαλλία εδώ και 2,5 χρόνια

Την ίδια ώρα, υποχώρησε κάτω από το 3% ο πληθωρισμός στη Γαλλία, για πρώτη φορά εδώ και 2,5 χρόνια. Ο δείκτης τιμών καταναλωτή έτρεξε με 2,4% σε σύγκριση με τον αντίστοιχο περσινό μήνα, από 3,2% τον Φεβρουάριο. Η επιβράδυνση ήταν μεγαλύτερη από τις εκτιμήσεις για 2,8% σε έρευνα του Bloomberg.

Στην Ιταλία, ο πληθωρισμός είχε ήδη πέσει κάτω από το 2% τον Οκτώβριο. Τα νέα στοιχεία της έδειξαν επιτάχυνση στο 1,3% από 0,8% που ήταν τον Φεβρουάριο, αλλά χαμηλότερα από τις εκτιμήσεις για 1,5%.

Πηγή:ot.gr

Συστάσεις προς την Ελλάδα για την εξάλειψη της έμφυλης βίας στην Ελλάδα κάνει η Επιτροπή του Οργανισμού για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών (CEDAW). Οι συστάσεις αφορούν τις γυναικοκτονίες, την έμφυλη βία, τις επαναπροωθήσεις, την εμπορία γυναικών, τους γάμους παιδιών, την ισότητα των φύλων, τις καισαρικές τομές, τη σεξουαλική εκπαίδευση, αλλά και τις οροθετικές γυναίκες.

Οι καταληκτικές παρατηρήσεις συντάχθηκαν στις 19 Φεβρουαρίου, έπειτα από ενημέρωση που είχε η CEDAW από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) και δίνονται στη δημοσιότητα σήμερα, με αφορμή την 8η Μαρτίου, Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας. Τα βασικά θέματα που τόνισε το ΕΠΣΕ στις εκθέσεις του και παρουσιάσεις του στην Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Διακρίσεων κατά των Γυναικών υιοθετήθηκαν στις συστάσεις του ΟΗΕ προς την Ελλάδα.

Οι 10 βασικές συστάσεις προς την Ελλάδα είναι οι εξής:

• Τροποποίηση του Ποινικού Κώδικα ώστε να ποινικοποιηθεί ρητά η γυναικοκτονία
• Η βία με βάση το φύλο, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής βίας κατά των γυναικών, να διερευνάται και διώκεται αποτελεσματικά, οι δράστες να τιμωρούνται επαρκώς και οι εντολές προστασίας των θυμάτων να επιβάλλονται και να παρακολουθούνται αποτελεσματικά, με κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης
• Να σταματήσουν οι επαναπροωθήσεις
• Εναρμόνιση του Άρθρου 323Α του Ποινικού Κώδικα για την εμπορία ανθρώπων με το Πρωτόκολλο του Παλέρμο
• να διερευνά και να διώκει άμεσα και να καταδικάζει επαρκώς τους υπεύθυνους για την εμπορία ανθρώπων και να διασφαλίζει ότι οι υποθέσεις εμπορίας ανθρώπων θα διεκπεραιώνονται εντός αποδεκτού χρονικού πλαισίου και να μειώσει τον φόρτο των χρονοβόρων διαδικασιών, καθώς και να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για την επιτάχυνση της διαδικασίας πιστοποίησης των θυμάτων, ανεξάρτητα από τη συνεργασία των θυμάτων στις προσπάθειες επιβολής του νόμου, και να διασφαλίσει ότι τα θύματα ενημερώνονται και τους παρέχεται κατάλληλη περίοδος περισυλλογής και ανάκαμψης,
• Καταπολέμηση των γάμων παιδιών και των αναγκαστικών γάμων
• Ισότιμη συμμετοχή στην πολιτική και δημόσια ζωή
• Να διασφαλίζεται ότι οι καισαρικές τομές διενεργούνται μόνο κατ’ εξαίρεση, όταν αυτό απαιτείται ιατρικά
• Να εισαγάγει στα σχολικά προγράμματα υποχρεωτική εκπαίδευση σχετικά με τη σεξουαλική και αναπαραγωγική υγεία και τα δικαιώματα, συμπεριλαμβανομένης της εκπαίδευσης σχετικά με τις σύγχρονες μορφές αντισύλληψης για τη μείωση της πρόωρης εγκυμοσύνης και την πρόληψη των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων λοιμώξεων,
• Να ενσωματώσει την οπτική του φύλου στις πολιτικές του για την καταπολέμηση του HIV/AIDS, επισημαίνοντας μάλιστα την πρόσφατη καταδίκη της Ελλάδας από το ΕΔΔΑ για παραβίαση του δικαιώματος σεβασμού της ιδιωτικής ζωής των οροθετικών εργαζομένων στο σεξ, επιβάλλοντας αιματολογικές εξετάσεις στις εργαζόμενες στο σεξ και δημοσιοποιώντας τα προσωπικά τους δεδομένα κατόπιν εισαγγελικής εντολής το 2012.

Ελαφρώς αυξημένη ήταν η ενεργειακή εξάρτηση της ΕΕ από τα ορυκτά καύσιμα το 2022 καθώς ο συνολικός ενεργειακός εφοδιασμός της ανήλθε στο 70,9% όσον αφορά στη συμμετοχή των ορυκτών καυσίμων σε σχέση με την ακαθάριστη διαθέσιμη ενέργεια (η συνολική ενεργειακή ζήτηση μιας χώρας ή περιοχής). Το αντίστοιχο ποσοστό το 2021 είχε διαμορφωθεί στο 69,9%.

Το ποσοστό αυτό μειώθηκε σημαντικά τις τελευταίες δεκαετίες. Σε σχέση με το 1990, το πρώτο έτος για το οποίο υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία, μειώθηκε κατά περίπου 11,5 ποσοστιαίες μονάδες κυρίως λόγω της αύξησης των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Το 2022, η Μάλτα (96,1%) παρέμεινε η χώρα της ΕΕ με το υψηλότερο μερίδιο ορυκτών καυσίμων στην ακαθάριστη διαθέσιμη ενέργεια, ακολουθούμενη από την Κύπρο (89,3%) και την Ολλανδία (87,6%). Οι περισσότερες από τις άλλες χώρες της ΕΕ είχαν μερίδια μεταξύ 50% και 85%. Μόνο η Σουηδία (30,4%) και η Φινλανδία (38,3%) είχαν μερίδια κάτω του 50%.

Η Ελλάδα είχε μερίδιο 83,37% το 2022, καταγράφοντας τρίτη κατά σειρά ετήσια αύξηση, καθώς το 2020 είχε 81,37% και το 2021 82,18%.

Σε σύγκριση με το 2021, το 2022, οι μεγαλύτερες, αλλά μάλλον μικρές, μειώσεις στο μερίδιο των ορυκτών καυσίμων στην ακαθάριστη διαθέσιμη ενέργεια σημειώθηκαν στη Λετονία (-3,7 ποσοστιαίες μονάδες), τη Σλοβακία (-2,1 π.μ.) και την Ουγγαρία (-1,9 π.μ.). Οι μεγαλύτερες αυξήσεις σημειώθηκαν στην Εσθονία (+4,2 π.μ.), στη Γαλλία (+2,9 π.μ.) και στη Βουλγαρία (2,8 π.μ.).

Το 2022 ήταν εξαιρετικό και από ενεργειακή άποψη. Ως το πρώτο πλήρες ημερολογιακό έτος μετά την άρση των σημαντικών περιορισμών που σχετίζονται με την COVID-19, σημαδεύτηκε επίσης από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία στις 24 Φεβρουαρίου και από τις αυξήσεις των τιμών των διαφόρων ενεργειακών εμπορευμάτων.

Επιπλέον, σημειώθηκε μείωση της παραγωγής πυρηνικής ενέργειας το 2022. Ακόμη και αν οι ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αυξήθηκαν, αυτό δεν ήταν αρκετό για να αντισταθμίσει τη μείωση της πυρηνικής ενέργειας.

Πηγή: OT.gr

Σκληρή απάντηση στους ισχυρισμούς της κυβέρνησης ότι η Ελλάδα πάει καλά και βελτιώνεται διαρκώς η οικονομική κατάσταση των πολιτών έρχεται να δώσει το ευρωβαρόμετρο για το φθινόπωρο του 2023. 

Οι Έλληνες πολίτες δηλώνουν σε συντριπτικά ποσοστά ότι δυσκολεύονται να εξοφλήσουν τους μηνιαίους λογαριασμούς τους, αλλά και ότι ρίχνοντας το βλέμμα στο μέλλον πιστεύουν ότι η οικονομική τους κατάσταση θα επιδεινωθεί ή δεν θα βελτιωθεί.

Η Ελλάδα μάλιστα έχει αρνητική πρωτιά, και μάλιστα με διαφορά από τη δεύτερη Πορτογαλία, ως προς τη δυνατότητα των πολιτών να πληρώνουν λογαριασμούς, με το ποσοστό να φτάνει στο 86%, καθώς έχουν γονατίσει από το κόστος ζωής και τον πληθωρισμό.

Πιο συγκεκριμένα, στην ερώτηση αν οι Έλληνες αντιμετωπίζουν, το τελευταίο έτος, δυσκολίες στην πληρωμή των λογαριασμών, το 50% απαντά ότι κατά καιρούς δεν μπορεί να πληρώσει τους λογαριασμούς, το 36% λέει τις περισσότερες φορές και μόλις 14% απαντά ότι δεν συναντά δυσκολίες στην εξόφληση των λογαριασμών.

Τι γίνεται στις άλλες χώρες

Δυσκολία πληρωμής λογαριασμών

• 86% Ελλάδα
• 64% Πορτογαλία
• 63% Κύπρος
• 59% Βουλγαρία
• 57% Ιταλία
• 57% Ρουμανία
• 55% Ιρλανδία
• 53% Κροατία
• 37%  Λετονία
• 36% Γαλλία

Πώς βλέπουν το μέλλον

Στην ερώτηση προς τους πολίτες αν πιστεύουν ότι σε ένα χρόνο από τώρα θα έχει βελτιωθεί το βιοτικό τους επίπεδο, το 58% των Ελλήνων περιμένει να έχει χειροτερεύσει η κατάστασή τους και το 33% πιστεύει ότι θα είναι στα ίδια. Μόλις 7% πιστεύει ότι θα βελτιωθεί. 

Στο σύνολο της Ε.Ε., το 46% των Ευρωπαίων πιστεύουν πως θα είναι ίδια η κατάσταση, το 38% θεωρούν ότι θα είναι χειρότερη η κατάσταση, το 13% θεωρεί ότι θα βελτιωθούν τα πράγματα και το 3% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Όσον αφορά την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας σε έναν χρόνο από τώρα το 66% των Ελλήνων πιστεύουν πως θα βρίσκονται σε χειρότερη κατάσταση, το 24% θεωρεί πως θα είναι ίδια η κατάσταση, το 9% θεωρεί ότι θα βελτιωθεί η κατάσταση και το 1% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Στην αντίστοιχη ερώτηση, το 52% των Ευρωπαίων πιστεύουν πως θα είναι χειρότερη η κατάσταση, το 31% θεωρούν ότι θα είναι ίδια η κατάσταση, το 13% θεωρεί ότι θα είναι καλύτερη η κατάσταση και το 4% δεν απάντησε στην ερώτηση.

Βασίλης Τσακίρογλου

Στη διάρκεια του 2022, δηλαδή του τελευταίου έτους για το οποίο η ΕΛΣΤΑΤ έχει ολοκληρωμένη στατιστική εικόνα, επιβεβαιώθηκε η τάση συρρίκνωσης του ελληνικού πληθυσμού: Οι γεννήσεις ήταν μειωμένες κατά 10,31% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά. Σε απόλυτους αριθμούς, το 2022 γεννήθηκαν 76.541 παιδιά -και, προοπτικά, νέοι Έλληνες πολίτες- ήτοι 8.805 λιγότερα από τα 85.346 παιδιά που καταγράφηκαν στα ληξιαρχεία ανά την επικράτεια το 2021.

Μάλιστα, το σύνολο των γεννήσεων του 2022 κατέρριψε κάθε προηγούμενο αρνητικό ρεκόρ για τη χώρα μας από το 1955, καθώς για πρώτη φορά από τότε που τηρούνται επίσημα και έγκυρα στατιστικά στοιχεία, καταγράφηκαν λιγότερες από 80.000 γεννήσεις ετησίως στην Ελλάδα.

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Το πιο δυσοίωνο στοιχείο είναι όμως ότι τα τελευταία 67 χρόνια οι γεννήσεις στην Ελλάδα βαίνουν σταδιακά μειούμενες. Η δε καθοδική τάση γίνεται πιο έντονη τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα μετά από το 2008, μια χρονική περίοδο που χαρακτηρίστηκε από την οικονομική κρίση, τόσο παγκοσμίως όσο -και ίσως πολύ πιο επώδυνα για την πλειονότητα των πολιτών- στην Ελλάδα. Έτσι, ενώ τη δεκαετία των '00s εκδηλώθηκε μια αναλαμπή αύξησης των γεννήσεων, από το 2008 και εξής ο πληθυσμιακός κατήφορος κυριαρχεί. Και προβληματίζει, βεβαίως, θέτοντας επιτακτικά ακόμη και ζήτημα ύπαρξης της Ελλάδας στο βάθος του χρόνου.

Την ως άνω, εξαιρετικά ανησυχητική εικόνα, με τη σαφή πληθυσμιακή συρρίκνωση της χώρας, αποτυπώνει εναργώς σε μια διεξοδική επιστημονική μελέτη με τίτλο «Υπογεννητικότητα και Θνησιμότητα στην Ελλάδα», την οποίαν εκπόνησαν ο καθηγητής Κωνσταντίνος Ζοπουνίδης (Ακαδημαϊκός, Βασιλική Ακαδημία Οικονομικών & Χρηματοοικονομικών, Βασιλική Ευρωπαϊκή Ακαδημία των Διδακτόρων Ισπανίας, Επίτιμος Δρ. ΑΠΘ, Πολυτεχνείο Κρήτης & Audencia Business School στη Γαλλία), ο Δρ. Δημήτρης Μπατάκης (Πολυτεχνείο Κρήτης, Εργαστήριο Financial Engineering, Μ.Sc. LSE International Health Policy, M.Sc. Health Economics and Management) και ο Μανώλης Καρακώστας (M.Sc. Διοίκησης Επιχειρήσεων Επαγγελματίας Υγείας – Ερευνητής).

Πηγή: The World Factbook (cia.gov)

Πηγή: statista.com

Η συγκριτική παρατήρηση και η αντιπαραβολή του ρυθμού γεννήσεων με τον αντίστοιχο των θανάτων, εικονογραφεί με ακόμη μεγαλύτερη ακρίβεια το μέγεθος του προβλήματος. Διότι, βάσει των στατιστικών στοιχείων, καθίσταται σαφές ότι από το 2010 το ισοζύγιο γεννήσεων/θανάτων είναι μονίμως αρνητικό, έχοντας σταθερά αυξητικές τάσεις.

Όπως σημειώνουν χαρακτηριστικά οι ερευνητές «ανά μέσο όρο πενταετίας από το 1955, ο αριθμός των θανάτων συνεχώς αυξάνεται. Μάλιστα, την τριετία 2020-2022 η αύξηση είναι αισθητά μεγαλύτερη από την αντίστοιχη των προηγούμενων χρονικών περιόδων. Θα μπορούσε κανείς να υποθέσει πως αυτό οφείλεται στην πανδημία του κορονοϊού, για τα έτη 2021 και 2022, όμως η εκτίναξη των θανάτων στους 131.084 το 2020 από τους 124.954 που ήταν το 2019, μαρτυρά πως το πρόβλημα είναι βαθύτερο».

Η άμεση συνέπεια της υστέρησης των γεννήσεων έναντι των θανάτων, είναι ότι η Ελλάδα γερνά. Μέσα σε 50 χρόνια οι Έλληνες ηλικίας έως 14 ετών μειώθηκαν κατά 11,3%: Το 1971 ήταν 25,4% επί του συνόλου του πληθυσμού, ενώ το 2021 μετρήθηκαν μόλις στο 14,1%. Ταυτόχρονα, αντιστρόφως ανάλογη είναι η πορεία των ηλικιωμένων. Η πληθυσμιακή ομάδα των ατόμων άνω των 65 ετών αυξήθηκε σχεδόν όσο μειώθηκαν οι νέοι, με 11,7%.

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Ως προς τη σύγκριση με ό,τι ισχύει παγκοσμίως, η μελέτη διαπιστώνει ότι, ως προς την γήρανση του πληθυσμού, η Ελλάδα βρίσκεται στην 6η θέση παγκοσμίως, με το 22,8% των κατοίκων της να είναι ηλικίας άνω των 65 ετών. Έως το 2050, αυτή η πληθυσμιακή ομάδα θα περιλαμβάνει το 34,5% των κατοίκων, φέρνοντας την χώρα μας στην 7η θέση του σχετικού καταλόγου.

Πηγή: statista.com / World Data Forum

Εξυπακούεται ότι όταν αυξάνονται οι ηλικιωμένοι και μειώνονται οι νεότεροι, πολλαπλασιάζονται οι θάνατοι. Και η περιδίνηση προς την εξαφάνιση, καθώς επιταχύνει συν τω χρόνω, από ένα ορισμένο χρονικό σημείο και μετά, καθίσταται μη αναστρέψιμη. Παράλληλα, θα πρέπει να λάβει κανείς υπόψιν του ότι πχ στην Αφρική παρατηρείται τα τελευταία χρόνια αντίστροφη τάση, με τον εκεί πληθυσμό να αυξάνεται, τον ηλικιακό μέσον όρο να πέφτει κ.ο.κ.

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Εύλογα, λοιπόν, διατυπώνεται η υπόθεση ότι η Ελλάδα θα είναι όλο και πιο ευάλωτη στο μέλλον, όλο και πιο ανίσχυρη να αντισταθεί σε κύματα μετανάστευσης από τον διεθνή περίγυρο. Η προοπτική «κατάκτησης» της Ελλάδας από φύλα διαφορετικής εθνοτικής, θρησκευτικής, πολιτισμικής κ.λπ. προέλευσης, δεν είναι μια εθνικιστικού και αντιδραστικού τύπου κινδυνολογία. Δεν προκύπτει από ιδεολογικές, ρατσιστικές επί της ουσίας, φοβίες ή προκαταλήψεις. Είναι απλώς μια πραγματικότητα που αποτυπώνεται στα ψυχρά στατιστικά στοιχεία και επιβεβαιώνεται από μελέτες όπως η συγκεκριμένη που παρουσιάζει το protothema.gr.

Στον πάτο της Ευρώπης βρίσκεται για άλλη μια φορά η χώρα μας. Αυτή τη φορά η αρνητική πρωτιά της Ελλάδας αφορά τις μέσες απολαβές των εργαζομένων, οι οποίες είναι οι χαμηλότερες από όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Το παραπάνω γεγονός σε συνδυασμό με τον υψηλό πληθωρισμό και την ακρίβεια που συνεχώς καλπάζει, δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα για τους πολίτες της χώρας, το οποίο διαγράφει πλήρως τα όποια αφηγήματα επιχειρεί να στήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη. 

Ειδικότερα, το Euronews Business παρουσιάζει τα στοιχεία της Statista (που αναφέρονται στο έτος 2022), τα οποία καταγράφουν ότι οι μέσοι ετήσιοι μισθοί στην Ε.Ε. κυμαίνονταν από τα 24.067 ευρώ στην Ελλάδα μέχρι τα 73.642 ευρώ στην Ισλανδία. Πρόκειται για μια ψαλίδα στους μισθούς ιδιαίτερα μεγάλη. 

Σύμφωνα με την ίδια πηγή, οι χώρες με τις υψηλότερες αποδοχές το 2022 ήταν η Ισλανδία (73.642 ευρώ), το Λουξεμβούργο (72.529 ευρώ), η Ελβετία (67.605 ευρώ), το Βέλγιο (63.758 ευρώ) και η Δανία (59.405 ευρώ). Αντίθετα, οι χώρες με τις χαμηλότερες απολαβές ήταν η Ελλάδα (24.067 ευρώ), η Σλοβακία (24.337 ευρώ), η Ουγγαρία (26.376 ευρώ), η Πορτογαλία (29.540 ευρώ) και η Τσεχία (30.967 ευρώ).

Τα στοιχεία της Statista αφορούν το 2022, ωστόσο η κατάσταση σχετικά με τους μισθούς επιδεινώνεται στη χώρα μας. Όπως κατέγραψε πρόσφατη έρευνα της Συνομοσπονδίας Ευρωπαϊκών Συνδικάτων, ο μισθός των εργαζομένων εξακολουθεί να μειώνεται σε πραγματικούς όρους. Σύμφωνα με την εν λόγω έκθεση, «η αξία των μισθών έχει μειωθεί εφέτος σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αντίθετα, τα κέρδη των εταιριών αυξήθηκαν κατά σχεδόν 2% σε πραγματικούς όρους». Για την Ελλάδα, η αύξηση των πραγματικών κερδών είναι στο 5,9%, ενώ οι πραγματικοί μισθοί μειώνονται κατά 0,2%. 

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τη Eurostat, το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας στην Ε.Ε. ήταν στα 30,5 ευρώ. Επίσης, ο μέσος ετήσιος μισθός για τους άγαμους υπαλλήλους χωρίς παιδιά ήταν στα 26.136 ευρώ, ενώ τα ζευγάρια εργαζομένων με δύο παιδιά λάμβαναν κατά μέσο όρο 55.573 ευρώ ετησίως.

Όπως αναφέρει το Euronews Business, οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί στην Ελλάδα, επειδή η οικονομία της χώρας και η αγορά εργασίας αγωνίζονται να ανακάμψουν από την κρίση δημόσιου χρέους των προηγούμενων ετών. Επίσης, το δημοσίευμα τονίζει ότι πρόσφατα έχει εφαρμοστεί μια σειρά από πιο αυστηρά μέτρα για την αγορά εργασίας, τα οποία μεταξύ άλλων οδηγούν σε πρόσληψη νεότερων ατόμων, που μόλις έχουν πάρει το πτυχίο τους, τα οποία αμείβονται συχνά με μικρότερο μισθό.

Αύξηση στο 3,9% κατέγραψε ο ετήσιος πληθωρισμός στην Ελλάδα τον Οκτώβριο, σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat.

Συγκεκριμένα, από το 2,4% του περασμένου μήνα ο δείκτης αυξήθηκε κατά 1,5% για τον μήνα Οκτώβριο.

Αντίθετα, στην Ευρωζώνη, ο δείκτης κατέγραψε επιβράδυνση στο 2,9% τον Οκτώβριο από το 4,3% του Σεπτεμβρίου.

Ο δομικός πληθωρισμός, ένα μέτρο που αφαιρεί τις ευμετάβλητες τιμές των τροφίμων και της ενέργειας, υποχώρησε εν τω μεταξύ στο 4,2% από 4,5%, σύμφωνα με τις προσδοκίες των οικονομολόγων.

Ο ανοιξιάτικος καιρός, οι υψηλές θερμοκρασίες και οι ελάχιστες βροχοπτώσεις κατά τον μήνα Οκτώβριο, έφεραν ξηρασία στην Ελλάδα. Πρόκειται για μία από τις σπάνιες φορές, που Έλληνες μετεωρολόγοι παραθέτουν τα στοιχεία τους σχετικά με την ξηρασία, αποτιμώντας την εξέλιξη του καιρού για τον μήνα που φεύγει.

Σύμφωνα με τον μετεωρολόγο της ΕΡΤ, Παναγιώτη Γιαννόπουλο, είναι ο πιο θερμός και άνυδρος Οκτώβριος των τελευταίων 25 ετών. Από την πλευρά του, ο μετεωρολόγος του OPEN, Κλέαρχος Μαρουσάκης, επισήμανε ότι η ξηρασία απειλεί αρκετές περιοχές της χώρας, εξηγώντας παράλληλα, πως οι βροχές «εκτονώνονται σε θάλασσες και ποτάμια» με αποτέλεσμα τα εδάφη να μην μπορούν να απορροφήσουν τις ποσότητες νερού που χρειάζονται.

Παναγιώτης Γιαννόπουλος: Ο πιο ζεστός Οκτώβριος από το 2000

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο κ. Γιαννόπουλος, στον μετεωρολογικό σταθμό του Ελληνικού, στο παλιό αεροδρόμιο, έπεσε μόλις ένα χιλιοστό βροχής, μια ημέρα, όταν κατά μέσο όρο βρέχει επτά ημέρες και πέφτουν 60 χιλιοστά. Σύμφωνα με τον ίδιο, μόνο τον Οκτώβριο του 2001 δεν είχε βρέξει καθόλου. Επίσης, ο φετινός Οκτώβριος θα είναι ο πιο ζεστός από το 2000, με μέση μέγιστη 27 βαθμούς, και ακολουθούν ο Οκτώβριος του 2012 και του 2019.

Κλέαρχος Μαρουσάκης: Ξηρασία σε πολλές περιοχές, για πάρα πολλές ημέρες

«Δεν λέει ο καιρός να εναρμονιστεί με το ημερολόγιο, ένας ανοιξιάτικος καιρός θα επικρατήσει σήμερα, με μια πιθανότητα πρόσκαιρων τοπικών βροχών στην Κρήτη» τόνισε ο κ. Μαρουσάκης. Υπογράμμισε δε ότι υπάρχει ξηρασία σε πολλές περιοχές της χώρας, για πάρα πολλές ημέρες.

Ανέφερε χαρακτηριστικά:

«Ο όγκος νερού πέφτει σε μικρό χρονικό διάστημα και δεν δίνει τη δυνατότητα στα εδάφη να απορροφήσουν τις ποσότητες νερού. Εκτονώνονται προς θάλασσες και ποτάμια, με αποτέλεσμα να μη βοηθάει καθόλου αυτό την κατάσταση.»

Θεμιστοκλής Μπάκας

Ο τίτλος μπορεί να μη βοηθάει τον αναγνώστη να κατανοήσει τι σημαίνει «χάθηκαν» 102.695 κατοικίες, αλλά μόνο έτσι θα μπορούσαμε να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει τα τελευταία 3-4 χρόνια όσον αφορά τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας.

Το στεγαστικό απόθεμα στην Ελλάδα σύμφωνα με την Eurostat για τα έτος 2019 ήταν 3.949.900 κατοικίες – σπίτια, δεν αναφερόμαστε σε επαγγελματικά ακίνητα, χωράφια ή/και οικόπεδα, αλλά σε κατοικίες που διαμένουν οικογένειες είτε ως ιδιοκτήτες, είτε ως ενοικιαστές.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat και της δημοσιευμένης έρευνα του ορφανισμού Housing Europe (European Federation of Public, Cooperative & Social Housing), το έτος 2019, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας ήταν 75,4% (2.978.224 κατοικίες), είτε πρόκειται για ιδιοκτησίες με υποθήκη ή δάνειο, είτε για ιδιοκτησίες που δεν εκκρεμεί κάποια υποθήκη ή δάνειο. Ενώ, το 24,6% (971.675 κατοικίες) των ιδιοκτησιών μισθώνονταν.

Ο μύθος του υψηλού ποσοστού ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα έχει καταρριφθεί προ πολλού. Το 2020 η χώρα μας κατατάχθηκε στη 19η θέση ανάμεσα σε 33 χώρες της Ευρώπης, χάνοντας την 17η θέση που κατείχε το 2019.

Η Ελλάδα από το 2005 έως το 2022 έχει χάσει 11,8 ποσοστιαίες μονάδες στο ποσοστό ιδιοκατοίκησης σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostast.

Πηγή/Επεξεργασία: Eurostat,ΕΛΣΤΑΤ/Πανελλαδικό Δίκτυο E-Real Estates

Τα μικρότερα ποσοστά ιδιοκατοίκησης το χρονικό διάστημα 2005-2014 καταγράφηκαν το έτος 2014 (74%), ως αποτέλεσμα των αρνητικών επιπτώσεων της προσφυγής της χώρας στον μηχανισμό στήριξης (Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας) στις 23 Απριλίου του 2010.

Οι αρνητικές επιπτώσεις των μνημονιακών χρόνων επιβεβαιώνονται και το χρονικό διάστημα 2016-2018. Η Ελλάδα στις 13 Ιουλίου του 2015 εισήλθε σε νέο μνημόνιο διότι στις 30 Ιουνίου του ιδίου έτους δεν πληρώθηκαν οι δόσεις του δανείου προς το ΔΝΤ, με αποτέλεσμα η Ελλάδα από την 1η Ιουλίου του 2015 να θεωρείται χρεοκοπημένη χώρα, σύμφωνα με τους κανονισμούς του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου

Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα το 2015 ήταν 75,1%, με αρνητικές διακυμάνσεις την επόμενη τριετία (2016,2017,2018), ενώ το 2019 αυξήθηκε στο 75,4%. Δηλαδή, ενώ η χώρα μας το 2015 εισήχθη σε νέο μνημόνιο με ποσοστό ιδιοκατοίκησης 75,1%, το 2019 αυξήθηκε η ιδιοκατοίκηση κατά 11.849 κατοικίες αγγίζοντας το 75,4%.

Χαμηλότερο το ποσοστό ιδιοκατοίκησης ακόμη και από τα χρόνια των μνημονίων

Η Ελλάδα μπορεί να βγήκε από τα μνημόνια, αλλά, απ΄ ότι φαίνεται, τα ποσοστά ιδιοκατοίκησης επιστρέφουν σε ποσοστά χαμηλότερα και από τα μνημονιακά χρόνια.

Το 2019 το ποσοστό ιδιοκατοίκησης ήταν 75,4%, το 2020 κυμάνθηκε στο 73,9%, το 2021 στο 73,3% και το 2022 στο 72,8%. Δηλαδή, η ιδιοκατοίκηση στη χώρα μας μειώθηκε κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες το χρονικό διάστημα 2019-2022.

Το 2022, είναι η πρώτη χρονιά που καταγράφουμε ποσοστό ιδιοκατοίκησης μικρότερο και από τα χρόνια των μνημονίων σύμφωνα με τον άνωθεν πίνακα.

Τις δύσκολες χρονιές για την Ελληνική οικονομία και κατ΄επέκταση για το σύνολο των πολιτών, όπως το 2016, 2017 και το 2018, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης ήταν 73,9% , 73,3% και 73,9% αντίστοιχα.

Στην χώρα μας δεν έχει καταγραφεί μικρότερο ποσοστό ιδιοκατοίκησης από το 2005 έως και σήμερα.

Η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης κατά 2,6 ποσοστιαίες μονάδες το χρονικό διάστημα 2019-2022, σε απόλυτα νούμερα, αντιστοιχεί περίπου σε 102.695 κατοικίες (3.949.900 το στεγαστικό απόθεμα –Eurostat 2019).

Σύμφωνα με τα άνωθεν δεδομένα, τα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης στην εγχώρια κτηματαγορά, όπως η μείωση του ΕΝΦΙΑ, η αναστολή του Φ.Π.Α 24% στην οικοδομή, η δωρεάν (αφορολόγητες) γονικές παροχές (οι συγγενείς πρώτου βαθμού: σύζυγοι, παιδιά, παππούδες, εγγόνια και γονείς) ως 800.000 ευρώ για σπίτια και μετρητά, φαίνεται να μην «λειτούργησαν» ώστε να καταγραφεί αύξηση ή/και να αποτελέσουν ανάχωμα της μείωσης του ποσοστού ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας.

Γιατί «χάθηκαν» 102.695 κατοικίες

Η εύλογη απορία, δεν είναι άλλη από το γιατί «χάθηκαν» 102.695 κατοικίες. Ένα μεγάλο μέρος των άνωθεν κατοικιών μπορεί να «χάθηκαν» λόγω της έναρξης των πλειστηριασμών, καθώς και λόγω της πανδημικής κρίσης. Παράλληλα, μέρος των ιδιοκτητών ακινήτων με οφειλές σε τραπεζικά ιδρύματα μπορεί να θέλησαν να εξοφλήσουν το ποσό οφειλής πουλώντας την ιδιοκτησία τους, επιλέγοντας πλέον να διαμείνουν σε μισθωμένη κατοικία.

Επιπλέον, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι ένα μέρος των ιδιοκτητών επέλεξε την «εκμετάλλευση» των ακινήτων τους μέσω βραχυχρόνιας μίσθωσης ή/και να πουλήσουν την κατοικία τους λόγω της αύξησης των τιμών πώλησης σε επενδυτές εγχώριους ή μη, που δεν ιδιοκατοικούν.

Όσον αφορά την παραδοχή της βραχυχρόνιας μίσθωσης ως λόγο μείωσης της ιδιοκατοίκησης, δεν μπορεί να ισχυροποιηθεί, διότι το έτος 2019 που αποτέλεσε και τη καλύτερη χρονιά για τον κλάδο, το ποσοστό ιδιοκατοίκησης είναι υψηλότερο απ΄ότι το 2020 και 2021.

Θα ενταθεί η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης

Από το 2019, είχαμε αναφέρει ότι η Ελλάδα θα διανύσει μια έντονη στεγαστική κρίση και ραγδαία μείωση της ιδιοκατοίκησης για τα εγχώρια δεδομένα.

Πέρυσι σε ανάλογη έρευνά μας είχαμε αναφέρει ότι η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης θα ενταθεί περισσότερο, γεγονός που πλέον επαληθεύεται από τα επίσημα στοιχεία.

Η μείωση του ποσοστού ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας θα ενταθεί περαιτέρω, τόσο λόγω της «απελευθέρωσης» των πλειστηριασμών, όσο και της περιορισμένης δυναμικής – της αδυναμίας μεγάλου μέρους των συμπολιτών μας να αποκτήσουν κατοικία με στόχο την ιδιοκατοίκηση.

Οι εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων σύμφωνα με δημοσιεύματα έχουν στη κατοχή τους 700.000 όλων των κατηγοριών (κατοικίες, καταστήματα, βιομηχανικά κτίρια, οικόπεδα κ.ά.), η αξίας των οποίων εκτιμάται ότι υπερβαίνει τα 40 δισ. ευρώ.

Σήμερα, μεγάλο μέρος των άνωθεν ακινήτων εγγράφονται ακόμη στο Ε9 των οφειλετών. Αν το ακίνητο είναι κατοικία, μεγάλο μέρος αυτών ιδιοκατοικούνται και παράλληλα προσμετρώνται στο ποσοστό ιδιοκατοίκησης της χώρας μας. Όταν ολοκληρωθεί επιτυχώς ο πλειστηριασμός, τότε μόνο αλλάζει η ιδιοκτησία του ακινήτου.

Ταυτόχρονα, εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς η δημιουργία του Φορέα Απόκτησης και Επαναμίσθωσης, το τελευταίο καταφύγιο του ευάλωτου δανειολήπτη για να μένει στο σπίτι του για 12 χρόνια πληρώνοντας ένα ενοίκιο, τότε κατανοούμε ότι το ποσοστό ιδιοκατοίκησης θα μειωθεί περαιτέρω διότι ο δανειολήπτης υποχρεούται να «μεταβιβάσει» την κυριότητα του ακινήτου στον Φορέα.

Σύμφωνα με την 13η Έκθεση Αξιολόγησης των θεσμών, στο πλαίσιο του καθεστώτος Ενισχυμένης Εποπτείας, από τους 23.073 πλειστηριασμούς που είχαν προγραμματιστεί για το 2021 οι 11.318 (49%) ολοκληρώθηκαν επιτυχώς, ενώ οι 11.658 (50,5%) ανεστάλησαν.

Στην περίπτωση των επιτυχημένων ηλεκτρονικών πλειστηριασμών η πλειονότητα των ακινήτων εξακολουθεί να καταλήγει στα χαρτοφυλάκια τραπεζών και services παρά τις ενδείξεις αυξημένου ενδιαφέροντος από τρίτους.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα για το έτος 2022, προγραμματίστηκαν 51.960 και πραγματοποιήθηκε το 75% (38.869). Η τάση διατηρήθηκε το πρώτο τρίμηνο με 11.012 ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Από αυτούς, όμως, το 78% απέβη άκαρπο.

Ενώ, συνολικά 120.000-140.000 ακίνητα, εκ των οποίων το 60%-70% πρώτες κατοικίες, έχουν δρομολογηθεί από funds και services να βγουν σε πλειστηριασμό τη διετία 2023-2024.

Οι πλειστηριασμοί έχουν «επιστρέψει» στη κανονικότητα του παρελθόντος, όταν οι οικονομικές προκλήσεις , επηρεάζουν άμεσα το κόστος διαβίωσης των συμπολιτών μας.

Άμεση η ανάγκη ενός ολοκληρωμένου σχεδίου στεγαστικής πολιτικής

Στη χώρα μας, ο πληθωρισμός στα τρόφιμα και τα είδη πρώτης ανάγκης, η αύξηση του κόστους κατασκευής που πιέζει αυξητικά τις τιμές πώλησης, η αύξηση των επιτοκίων στεγαστικών δανείων, η ραγδαία αύξηση των ενοικίων, το κόστος ενέργειας και γενικότερα η αύξηση του κόστους διαβίωσης, συρρικνώνει τα διαθέσιμα εισοδήματα.

Απαιτείται να λάβουμε σοβαρά υπόψη και να κατανοήσουμε ότι το προσαυξημένο κόστος στέγασης δεν αφορά πλέον αποκλειστικά τα κατώτερα οικονομικά στρώματα που βρίσκονται κοντά στον κίνδυνο φτώχειας ή/τα ευάλωτα οικονομικά νοικοκυριά ή μόνο τους νέους ηλικιακά, πλήττει και άτομα των οποίων τα εισοδήματα είναι, αφενός υψηλότερα, αφετέρου όμως, πολύ χαμηλά για να μπορούν να στεγαστούν υπό τις συνθήκες της ιδιωτικής αγοράς.

Οι οικονομικές προκλήσεις στη παγκόσμια κοινότητα καθώς και στη χώρα μας βρίσκονται προ των πυλών και απαιτούνται άμεσα διευρυμένες πολιτικές στέγασης, πολιτικές με διεύρυνση των δικαιούχων, με στόχο την αναχαίτηση του κόστους την επόμενη ημέρα και τη προσβασιμότητα σε αγορά κατοικίας, αλλά, παράλληλα και πολιτικές με υλοποίηση 2-3 ετών, που θα στοχεύουν στην εξάλειψη ιδίων δεδομένων στο μέλλον, καθώς και μέτρα που θα «προστατεύουν» την ιδιοκτησία υπό συνθήκες μη υγιούς οικονομικού περιβάλλοντος.

Μέτρα που θα ελαφρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό της οικογένειας που μισθώνει τη κύρια κατοικία της, που πληρώνει ενοίκιο για τον φοιτητή της αλλά δεν δικαιούται το φοιτητικό επίδομα, στους νέους έως 39ετών που δεν εμπίπτουν στο άνωθεν πρόγραμμα διότι έχουν υψηλότερες αποδοχές, που θέλουν να αγοράσουν σπίτι αλλά δεν διαθέτουν το ποσοστό της ιδίας συμμετοχής (δεν διαθέτουν αποταμιεύσεις) που ζητούν τα τραπεζικά ιδρύματα, τον 26χρονο του 2009 και πλέον 40χρονο που χάνει το όριο ηλικίας για ένα μόλις έτος. Μέτρα που θα διευρύνουν τους δικαιούχους.

Η δημιουργία μέτρων φθηνού δανεισμού και μάλιστα μικρής κλίμακας με βάση την ανάγκη του σήμερα, δεν μπορούν να αποτελούν την ναυαρχίδα στεγαστικών πολιτικών μιας χώρας που είναι πρωταθλήτρια του κόστους στέγασης, που απαιτείται ένας ολόκληρος μισθός για τη μίσθωση οικογενειακής κατοικίας, που το 36,9% των Ελλήνων ζουν σε νοικοκυριά με καθυστερήσεις σε στεγαστικά δάνεια, ενοίκια ή λογαριασμούς κοινής ωφέλειας, αλλά ένα από τα πολλά μέτρα ενός ολοκληρωμένου σχεδίου στεγαστικής πολιτικής – κάτι που δεν ισχύει στη χώρα μας.

Μη ξεχνάμε ότι η χώρα μας είναι από τις λίγες χώρες της Ε.Ε που δεν διαθέτει κοινωνικές κατοικίες (όχι εργατικές).Η κοινωνική κατοικία αντιπροσωπεύει μορφές παρεμβάσεων- κατασκευή, ρυθμιστικά μέτρα κλπ., της εθνικής κυβέρνησης ή/και των τοπικών αρχών στην αγορά κατοικίας προκειμένου να εξασφαλιστεί η πρόσβαση όλων.

Η παροχή της στέγης αποτελεί υποχρέωση της πολιτείας και υπάγεται στον τομέα της κρατικής κοινωνικής πολιτικής.

Η γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής

Σύμφωνα με τη γνωμοδότηση στις 20/2/2020 της Ευρωπαϊκής Οικονομικής και Κοινωνικής Επιτροπής (Καθολική πρόσβαση σε στέγαση αξιοπρεπή, βιώσιμη και οικονομικά προσιτή σε μακροπρόθεσμη βάση) με εισηγητή τον Raymond HENCKS , οι στεγαστικές πολιτικές των κρατών μελών δεν μπορούν να περιορίζονται στο αποκλειστικό στόχο να βοηθήσουν τα ευάλωτα άτομα να βάλουν «ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους», πρέπει να μεριμνούν για την προσαρμογή της κατοικίας στην κατάσταση της οικογένειας και για τη βελτίωση της ποιότητας της κατοικίας, ιδίως μέσω της αναβάθμισης των υφιστάμενων κατοικιών, δηλαδή να εξασφαλίζουν αξιοπρεπή και προσιτή στέγη σε όλους τους πολίτες, εκεί όπου διαπιστώνονται τόσο ποσοτικές όσο και ποιοτικές ανάγκες.

Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών (UN-Habitat) για το δικαίωμα στη στέγαση

Ο καθένας έχει ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα στη στέγαση, το οποίο διασφαλίζει την πρόσβαση σε ένα ασφαλές, κατοικήσιμο και οικονομικά προσιτό σπίτι. Η στέγαση είναι κάτι περισσότερο από μια στέγη, είναι η ευκαιρία για καλύτερες ζωές και καλύτερο μέλλον.

Μέχρι το 2030, το UN-Habitat υπολογίζει ότι 3 δισεκατομμύρια άνθρωποι, περίπου το 40% του παγκόσμιου πληθυσμού, θα χρειάζονται πρόσβαση σε επαρκή στέγαση. Αυτό μεταφράζεται σε ζήτηση για 96.000 νέες προσιτές και προσβάσιμες κατοικίες κάθε μέρα.

*Θεμιστοκλής Μπάκας: Πρόεδρος Πανελλαδικού Δικτύου E-Real Estates

Πηγή: tvxs.gr