Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΕΠΑΜ - ERT Open
Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο - "Απολιγνιτοποίηση", ενεργειακή εξάρτηση και κοινωνικός αυτοματισμός

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο - "Απολιγνιτοποίηση", ενεργειακή εξάρτηση και κοινωνικός αυτοματισμός

Τετάρτη, 20/11/2019 - 11:00

Ανακοίνωση της Π.Γ. του ΕΠΑΜ

Το κλείσιμο όλων των λιγνιτικών Μονάδων της ΔΕΗ έως το 2028, αν όχι συντομότερα -πολύ πριν από το 2050 που είναι το καταληκτικό όριο για την ΕΕ, ή και το 2038 που προβλέπεται για το κλείσιμο των ανθρακικών μονάδων της Γερμανίας– δεν συνεπάγεται μόνο την άμεση απώλεια θέσεων εργασίας. Καταδικάζει ταυτόχρονα, Δυτική Μακεδονία και Αρκαδία σε οικονομική καταστροφή και κοινωνικό μαρασμό. Τα προγράμματα της ΕΕ, που διαφημίζονται στις τοπικές κοινωνίες, είναι σταχτή στα μάτια προς κατευνασμό και διασκέδαση των λαϊκών αντιδράσεων.

Η «απολιγνιτοποίηση» καθιστά την πατρίδα μας απόλυτα εξαρτημένη από εισαγωγές ενέργειας, πρώτων υλών και καυσίμων. Καθιστά το λαό μας όμηρο στα κερδοσκοπικά παιχνίδια των αγορών. Ποτέ άλλοτε στην ιστορία μας δεν αντιμετωπίσαμε τέτοια ενεργειακή εξάρτηση από το εξωτερικό με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Οι πολιτικές δυνάμεις του δωσιλογισμού και της χρεοκρατίας, οι κατοχικές «δεξαμενές σκέψης», τα συστημικά ΜΜΕ, παρουσιάζουν τη συγκεκριμένη πολιτική επιλογή ως αναπόδραστη αναγκαιότητα για την «προστασία του περιβάλλοντος» και τη «βιωσιμότητα του οικοσυστήματος». Δεν είναι μακριά η εποχή που τα πυρηνικά θα θεωρούνται «πράσινα», όπως θεωρείται σήμερα η κατασπατάληση του Φυσικού Αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή και οι «πράσινες» επενδύσεις τα αντίστοιχα ιδιωτικά εργοστάσια!

Στις μέρες μας θεωρείται «οικολογικό» να τσιμεντάρονται και να γεμίζουν ανεμογεννήτριες και πυλώνες οι βουνοκορφές και τα ρουμάνια. Να κατασπαταλώνται μη ανανεώσιμοι πόροι για την ανάπτυξη των ΑΠΕ, όταν αυτές αδυνατούν προς το παρόν αλλά και στο αμέσως επόμενο μέλλον να εξασφαλίσουν τη συνεχή και απρόσκοπτη παροχή ηλεκτρικής ενέργειας χωρίς την ύπαρξη μονάδων βάσης. Παρά το σχετικό προπαγανδιστικό αφήγημα, οι ΑΠΕ είναι πολλαπλά πανάκριβες και πολλαπλά επιδοτούμενες. Επιτρέπουν όμως «επενδυτικές» αρπαχτές και γεωπολιτικά παιχνίδια!

Παρά τις κλοτσοπατινάδες των κατά καιρούς «μονομάχων» της πολιτικής μας σκηνής και των κολαούζων τους, η ενεργειακή πολιτική των τελευταίων χρόνων έχει και συνέπεια και συνέχεια, γιατί είναι αυτή που χαράζουν η Ε.Ε. και οι «Θεσμοί» της χρεοκρατίας. Έχει πολύ χρήμα, έχει κερδισμένους και χαμένους: Η ΔΕΗ ΑΕ έχει σήμερα την ακριβότερη κιλοβατώρα (kwh) στην ΕΕ, όταν η άλλοτε ενιαία κρατική ΔΕΗ είχε το χαμηλότερο οικιακό τιμολόγιο στην ΕΕ. Τότε, στήριζε την εγχώρια βιομηχανία (δηλ. τους βιομήχανους) και δη σκανδαλωδώς. Σήμερα όμως το ενεργειακό κόστος είναι βασικός παράγοντας αποβιομηχάνισης της πατρίδας μας!

Τα γεγονότα δείχνουν πως όσο απελευθερώνονται και διεθνοποιούνται οι ενεργειακές αγορές, όσο πληθαίνουν οι αγωγοί και αυξάνουν οι διασυνδέσεις, τόσο περισσότερο μεγαλώνει η ενεργειακή ένδεια, τόσο περισσότερες οικογένειες αδυνατούν να έχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Κάτι που δεν συμβαίνει μόνο στη μνημονιακή Ελλάδα, αλλά σε όλες τις χώρες-μέλη της Ε.Ε.

Όλα τούτα, συνοδεύονται από τεκτονικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις. Η Κυβέρνηση και η «συμμαχία των προθύμων» στα ΜΜΕ και την Αντιπολίτευση πανηγυρίζουν για το «τέλος της μονιμότητας»! Μήπως δεν γνωρίζουν ότι δεν ισχύει καθεστώς μονιμότητας στις πρώην ΔΕΚΟ; Δεν γνωρίζουν ότι ισχύει εργασιακή σχέση ιδιωτικού δικαίου, ότι οι εργαζόμενοι στον κρατικό τομέα της οικονομίας δεν είναι δημόσιοι υπάλληλοι; Προς τι λοιπόν η παραπληροφόρηση και ο καταιγισμός των ψεμάτων του ΥΠΕΝ; Γιατί, με τέτοια καταπληκτική ομοφωνία, τα ΜΜΕ κρύβουν την αλήθεια; Η κυβέρνηση βαφτίζει «κατάργηση της μονιμότητας» την κατάργηση των ΣΣΕ και την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Τα ΜΜΕ συμμετέχουν στην παραπληροφόρηση βαφτίζοντας «εθελούσια έξοδο» τις απολύσεις!

Μπροστά μας βρίσκονται εκποιήσεις δικτύων, θυγατρικών και άλλων περιουσιακών στοιχείων. Μαζί μ’ αυτά, θα βγουν στο σφυρί και τα περιουσιακά στοιχεία χιλιάδων οικογενειών που αδυνατούν πλέον να ανταποκριθούν στο κόστος του ρεύματος. Σε αυτές τις οικογένειες και τους συμπολίτες μας που βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαθλίωσης, αναφέρονται οι προπαγανδιστές όταν ανερυθρίαστα κάνουν λόγο για «στρατηγικούς κακοπληρωτές»!

Η πάλαι ποτέ κοινωφελής επιχείρηση μετατρέπεται, πλάι στις τράπεζες, σε σεξπηρικό Σάυλοκ. Στόχος των δανειστών, των «επενδυτών», των «Θεσμών», των κατακτητών, είναι η πατρίδα μας, το βιός του λαού μας!

Η όξυνση του «κοινωνικού αυτοματισμού», τους χρειάζεται για να εμποδίσει την κοινωνική αντίσταση στο συνεχώς εντεινόμενο εθνικό ξεπούλημα. Θέλουν τον καθένα από εμάς μόνο του και το λαό μας διχασμένο. Μας θέλουν ολοκληρωτικά ανήμπορους θεατές, αδιάφορους στο δωσιλογισμό, ανίκανους να αντιδράσουμε στην καταστροφή που απειλεί εμάς και τα παιδιά μας.

Η επικείμενη ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ δεν είναι «επένδυση», ούτε «αξιοποίηση», αλλά ένα έγκλημα που δεν πρέπει να επιτρέψουμε να ολοκληρωθεί. Το ρεύμα είναι κοινωνικό αγαθό και η ΔΕΗ περιουσία του ελληνικού λαού. Αυτό που χρειάζεται η χώρα μας είναι ένας σχεδιασμός με στόχο την ενεργειακή της αυτάρκεια. Μια ενεργειακή πολιτική που θα εξασφαλίζει φτηνό ρεύμα για όλους τους κατοίκους της χώρας και θα μπορεί να υποστηρίξει την ανάπτυξή της. Αυτά τα στοιχειώδη οφείλουμε να διεκδικήσουμε, για να μη βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να γίνουμε όλοι μας "στρατηγικοί κακοπληρωτές" και ζήτουλες του ηλεκτρικού ρεύματος!

 

Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος από το  ΕΠΑΜ σήμερα Παρασκευή 1 Ιουνίου στο ρ/φ της ΕΡΤ Open, στην εκπομπή του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ

Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος από το ΕΠΑΜ σήμερα Παρασκευή 1 Ιουνίου στο ρ/φ της ΕΡΤ Open, στην εκπομπή του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ

Παρασκευή, 01/06/2018 - 08:20
Ο Δημήτρης Παναγιωτόπουλος μέλος της πολιτικής γραμματείας του Ε.ΠΑ.Μ , Δικηγόρος και καθηγητής πανεπιστημίου Αθηνών σήμερα Παρασκευή 1 Ιουνίου 2018 και ώρα 12:00 με 13:00, είναι προσκεκλημένος στο ρ/φ της ΕΡΤ Open*, στην εκπομπή του Συμβουλίου Κοινωνικού Ελέγχου της ΕΡΤ .


Στην παρουσίαση της εκπομπής του ΣΚΕ ο Νίκος Δημητρακόπουλος.
ΕΠΑΜ: Δημιουργία Πατριωτικού Δημοκρατικού Μετώπου

ΕΠΑΜ: Δημιουργία Πατριωτικού Δημοκρατικού Μετώπου

Τετάρτη, 24/05/2017 - 21:00
Ολόκληρη η ανακοίνωση από το ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ:



Μετά την ανοιχτή πρόσκληση του Γενικού Γραμματέα του ΕΠΑΜ Δ. Καζάκη, προς όλες τις πολιτικές δυνάμεις που ομοφωνούν στη δημιουργία ενός πολιτικού Πατριωτικού Δημοκρατικού Μετώπου, για την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας και την απελευθέρωση από τα δεσμά των "οικονομικών" κατακτητών, ο πρόεδρος του ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Π.Κ.Ε) κ. Ιωάννης Μπαδάνης, με δήλωσή του, θέτει τις δυνάμεις του κόμματός του στην υπηρεσία αυτού του σκοπού.
Στην παραπάνω δήλωση προέβη ο πρόεδρος του ΕΠΚΕ, στη διάρκεια της συνάντησης στα γραφεία του ΕΠΑΜ. Συγκεκριμένα, την Παρασκευή 19 Μαΐου, πραγματοποιήθηκε συνάντηση στα γραφεία του
Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου, στην οποία παρόντες ήταν εκ μέρους του ΕΠΑΜ, ο Γενικός Γραμματέας Δημήτρης Καζάκης και ο Οργανωτικός Γραμματέας Δημήτρης Κυπριώτης και εκ μέρους του ΕΘΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (Ε.Π.Κ.Ε), ο πρόεδρος Ιωάννης Μπαδάνης.

Στην διάρκεια της συνάντησης, διαπιστώθηκε η συναντίληψη για την άμεση δημιουργία του Πατριωτικού Δημοκρατικού Μετώπου με σκοπό την ανάκτηση, από τη χώρα μας, της Εθνικής Ανεξαρτησίας και την απελευθέρωση από τη φυλακή του ευρωσυστήματος. Αφετέρου, τέθηκαν επί τάπητος οι επιμέρους πολιτικές που θα πρέπει να εφαρμοστούν από μια Πατριωτική Δημοκρατική κυβέρνηση για να οδηγήσει τη χώρα σε ασφαλή λιμάνια και με αισιόδοξες προοπτικές στο μέλλον.

Οι δύο πλευρές συμφώνησαν ότι η χώρα βρίσκεται υπό ξένη κατοχή και υπάρχει η ανάγκη της συσπείρωσης όλων των Πατριωτικών Δημοκρατικών και Ριζοσπαστικών Δυνάμεων σε μια πολιτική Εθνική Συμμαχία, για να διασωθεί η Ελλάδα και οι Έλληνες.

ΕΠΑΜ : Βία και καταστολή σε κάθε διαμαρτυρία.

ΕΠΑΜ : Βία και καταστολή σε κάθε διαμαρτυρία.

Παρασκευή, 10/03/2017 - 13:05
Είναι ξεκάθαρο πια σε κάθε Έλληνα, ότι η σημερινή κυβέρνηση όπως και οι προηγούμενες κυβερνήσεις των μνημονίων,δεν έχει τη δυνατότητα, ούτε τη θέληση να αντικρύσει τους οργισμένους από την εξαθλίωση πολίτες, πόσο μάλλον να συνδιαλλαγεί μαζί τους για τα δίκαια ούτως ή άλλως αιτήματα κάθε κλάδου.
Ετσι, επιλέγει να καταστείλει με βία, μέσω των πραιτωριανών της, την δίκαιη διαμαρτυρία των αγροτών, στην πλειοψηφία τους Κρήτες, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν έξω από το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης για να παραδώσουν ένα ψήφισμα, και να διαδηλώσουν τα αιτηματά τους.

Αυτό που τώρα γίνεται κατανοητό από τους Ελληνες, είναι ότι η περίοδος της διαμαρτυρίας και της διεκδίκησης κλαδικών αιτημάτων τελείωσε. Δεν έχει κανένα νόημα, να ζητά κάτι ο οποιοσδήποτε κλάδος πλέον από μία κυβέρνηση, που από κοινού, σχεδόν με το σύνολο της αντιπολίτευσης, έκανε νόμο του κράτους, πως δεν θα ψηφιστεί κανένα νομοσχέδιο στη βουλή, χωρίς την προηγούμενη έγκριση των λεγόμενων «θεσμών». Δηλαδή, την έγκριση των τοκογλύφων δανειστών.

Πρόκειται για μια ιδιότυπη κατάσταση κατοχής ενός κράτους, για την οποία πλέον, ύψιστο χρέος των πολιτών της είναι ένας: η απελευθέρωσή του από αυτή την σκλαβιά, δυνάμει της οποίας σήμερα υποφέρει ο ελληνικός λαός.

Το ΕΠΑΜ με αφορμή τα σοβαρά επεισόδια έξω από το υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης αλλά και τις προσαγωγές αγροτών - διαδηλωτών, καταδικάζει απερίφραστα την κυβερνητική επιλογή καταστολής του δημοκρατικού δικαιώματος των πολιτών για διεκδίκηση καίριων και ζωτικής σημασίας αιτημάτων του κλάδου του και της κοινωνικής τάξης. Η χρήση βίας και μάλιστα από μια "κοινωνικά ευαίσθητη" αριστερή κυβέρνηση, όπως διατείνεται, όπως αυτοαποκαλείται η ίδια, πολλαπλασιάζει την οργή και την αγανάκτηση των Ελλήνων δημοκρατών πολιτών.

Η αριστερή κυβέρνηση πέταξε την μάσκα της και αποκάλυψε το πραγματικό της πρόσωπο. Ο αυταρχισμός διαφάνηκε σε όλο το μεγαλείο του. Αποτελεί ενδεικτικό για τις μελλοντικές της επιλογές.

Το ΕΠΑΜ δηλώνει ότι θα είναι στο πλευρό των αγροτών και των δίκαιων αιτημάτων του αγροτικού Κινήματος μέχρι την δικαίωσή τους.

Το ΕΠΑΜ δηλώνει και κάνει σαφές ότι για την τελική δικαίωση των αιτημάτων και την επίτευξη των προαναφερθέντων στόχων είναι μονόδρομος:

- Η έξοδος της χώρας από την Ε.Ε, και την φυλακή του Ευρώ, η διαγραφή χρέους, καθώς και η ανατροπή των μνημονίων.

- Η Δικαιοσύνη, η Δημοκρατία και ο Πατριωτισμός είναι το τρίπτυχο, είναι ο μοναδικός δρόμος τον οποίο πρέπει να ακολουθήσουμε, για την εγκαθίδρυση μιας Πατριωτικής Δημοκρατικής Εξουσίας.

Η ανατροπή των σχεδίων τους είναι στα δικά μας χέρια.

Διεθνείς πρωτοβουλίες του ΕΠΑΜ, για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα

Διεθνείς πρωτοβουλίες του ΕΠΑΜ, για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα

Τρίτη, 14/02/2017 - 15:00
Στο πλαίσιο σειράς επαφών του επικεφαλής των Διεθνών Σχέσεων του Ε.ΠΑ.Μ., πρέσβη ε.τ., Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, με κορυφαίους αξιωματούχους στο εξωτερικό, ο κ. Χρυσανθόπουλος συναντήθηκε στις 8.2.17 στο Βερολίνο με τον Γενικό Δ/ντη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Γερμανικού ΥΠ.ΕΞ, πρέσβη κ. Nunn και συζήτησαν τη συμμετοχή της Γερμανίας και των άλλων κρατών- μελών της ευρωζώνης σε παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα λόγω μέτρων λιτότητος.

Ο κ. Νunn ανέφερε ότι πρώτη φορά του τίθεται επισήμωςθέμα παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε κράτος μέλος της Ε.Ε και γι’ αυτό χαιρετίζει την πρωτοβουλία αυτή. Διαπιστώθηκε ότι υπάρχει μια οξεία αντίθεση στο θέμα αυτό μεταξύ της οικονομικής πολιτικής της Ε.Ε και της πολιτικής ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υποσχέθηκε να επιληφθεί του θέματος προκειμένου να τεθεί προς συζήτηση στις Βρυξέλλες.

Τέλος, ο Πρέσβης κ. Χρυσανθόπουλος υπογράμμισε την ανάγκη λήψεως άμεσων μέτρων για την κατάπαυση των παραβιάσεων λόγω και του αυξανόμενου αριθμού θανάτων, που μόνον τον Ιανουάριο 2017 ήσαν της τάξεως των 12.000 σε όλη την Ελλάδα.
Το Ε.ΠΑ.Μ. συνεχίζει την διεθνή εκστρατεία για την αποκατάσταση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα



ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ-Ε.ΠΑ.Μ




























































Σειρά πρωτοβουλιών για το κυπριακό αναλαμβάνει το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο: Πορεία το Σάββατο  - ημερίδα την Κυριακή

Σειρά πρωτοβουλιών για το κυπριακό αναλαμβάνει το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο: Πορεία το Σάββατο - ημερίδα την Κυριακή

Παρασκευή, 13/01/2017 - 09:00
Σειρά πρωτοβουλιών για το κυπριακό εθνικό ζήτημα, αναλαμβάνει το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (Ε.ΠΑ.Μ.) στην τρέχουσα συγκυρία, με στόχο, αφενός την καλύτερη δυνατή ενημέρωση των Ελλήνων και των Κυπρίων και αφετέρου ενόψει της συζήτησης στην Γενεύη, αυτή την ύστατη στιγμή, να μπει τέλος στο κυοφορούμενο εθνικό έγκλημα που θα συντελεστεί με την εφαρμογή και υλοποίηση της “πρότασης” που έχει τεθεί προς συζήτηση για την λύση του προβλήματος.
Στο πλαίσιο αυτό:

  1. Το Σάββατο 14 Ιανουαρίου στις 11:00 με αφετηρία το Μοναστηράκι διοργανώνει πορεία (πικετοφορία) προς την ελληνική Βουλή, όπου και θα επιδοθεί ψήφισμα με τις προτάσεις - απαιτήσεις για το κυπριακό ζήτημα.

  2. Την Κυριακή 22 Ιανουαρίου, από κοινού με άλλες πολιτικές δυνάμεις και Κινήματα, συνδιοργανώνει μεγάλη εκδήλωση - ημερίδα στην οποία τα εξεταστεί σε βάθος το εθνικό ζήτημα της Κύπρου και στην οποία έχουν κληθεί να παραστούν εξέχουσες προσωπικότητες, των Κινημάτων, της πολιτικής και της διπλωματίας από την Ελλάδα και την Κύπρο. Θα προηγηθεί σχετική συνέντευξη Τύπου.

  3. Απέστειλε προς τους τρεις κορυφαίους θεσμικούς παράγοντες της ελληνικής πολιτείας, τον Πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας, τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, όπως επίσης προς όλα τα κόμματα του ελληνικού Κοινοβουλίου, καθώς και προς τον πρέσβη της κυπριακής Δημοκρατίας στην Ελλάδα και στον Γ.Γ. του ΟΗΕ, επιστολή στην οποία επισημαίνεται μεταξύ άλλων ότι:
    Οι εξελίξεις στο Κυπριακό προσλαμβάνουν πλέον επικίνδυνες διαστάσεις και οι ευθύνες που επωμίζεται συνολικά το πολιτικό σύστημα της χώρας μας για τους εν εξελίξει χειρισμούς, είναι κορυφαίες. Η όλη διαδικασία που ακολουθείται για την αντιμετώπιση του Κυπριακού είναι εκτός των προβλεπόμενων του Διεθνούς Δικαίου, παραμένει εγκλωβισμένη απόλυτα σε μια αποικιοκρατική προσέγγιση της Κύπρου.
    Το Κυπριακό υφίσταται αποκλειστικά και μόνο ως ζήτημα στρατιωτικής εισβολής και κατοχής. Επομένως το μόνο ζήτημα που υφίσταται για τη διεθνή κοινότητα και τον ΟΗΕ, ως Κυπριακό πρόβλημα, είναι η ανατροπή του καθεστώτος κατοχής της εδαφικής επικράτειας της Κύπρου και η άμεση, άνευ όρων, αποχώρηση όλων των στρατιωτικών δυνάμεων της Τουρκίας, ως αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για την πραγματοποίηση όποιας διεθνούς συμφωνίας, με σκοπό την πλήρη αποκατάσταση της εδαφικής ακεραιότητας του κράτους της Κύπρου, καθώς και του ενιαίου και αδιαίρετου της Κυπριακής Δημοκρατίας για όλους τους πολίτες της ανεξάρτητα εθνοτικής, θρησκευτικής ή άλλης διαφοράς.
    Το ΕΠΑΜ υπενθυμίζει στον ΓΓ του ΟΗΕ και στις πολιτικές ηγεσίες των χωρών που εμφανίζονται ως ενδιαφερόμενα μέρη για την αντιμετώπιση του Κυπριακού, την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το Διεθνές Σύμφωνο για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα, την Διακήρυξη για τη χορήγηση Ανεξαρτησίας σε Χώρες και Λαούς υπό καθεστώς Αποικίας, που αναφέρονται αντίστοιχα στην προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων, στο δικαίωμα στην αυτοδιάθεση των λαών δυνάμει του οποίου οι λαοί «καθορίζουν ελεύθερα το πολιτικό τους καθεστώς και επιδιώκουν ελεύθερα την οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική τους ανάπτυξη» καθώς και ότι «η ανεπάρκεια της πολιτικής οικονομικής, κοινωνικής ή εκπαιδευτικής προετοιμασίας δεν πρέπει να χρησιμεύσει ως πρόσχημα για την καθυστέρηση της ανεξαρτησίας».
    Υπενθυμίζει επίσης πως η Παγκόσμια Διάσκεψη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου θεωρεί την άρνηση του δικαιώματος της αυτοδιάθεσης ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και υπογραμμίζει τη σημασία της αποτελεσματικής άσκησης του δικαιώματος αυτού.
    Το Ε.ΠΑ.Μ. εκφράζει την έντονη ανησυχία του και ξεκαθαρίζει πώς η επικείμενη, διεθνής διάσκεψη της Γενεύης για το κυπριακό, ως και η απαίτηση να προηγηθεί διμερής συνάντηση στη Γενεύη μεταξύ Τσίπρα – Ερντογάν, συνιστούν παραβίαση των βασικών αρχών και διατάξεων του διεθνούς ανθρωπιστικού Δικαίου και διαιωνίζουν το Δίκαιο της αποικιοκρατίας και των πολεμικών τετελεσμένων σε βάρος της Κύπρου και των Κυπρίων.
    Μόνον ο λαός της Κύπρου έχει το αποκλειστικό δικαίωμα να καθορίσει ελεύθερα και χωρίς εξωτερικές πιέσεις, τετελεσμένα ή δεσμεύσεις, το εσωτερικό καθεστώς της χώρας του, την οικονομική, κοινωνική και πολιτική ανάπτυξή του.

    Το Ε.ΠΑ.Μ. συναισθανόμενο το μέγεθος της εθνικής του ευθύνης :
    α) Καταγγέλλει τα επικίνδυνα παιχνίδια που παίζονται πίσω από την πλάτη και ερήμην των λαών σε σκοτεινούς διαδρόμους της διπλωματίας των μεγάλων δυνάμεων.
    β) Καταγγέλλει το ύποπτο, επικίνδυνο και βεβιασμένο της επανέναρξης των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη, σε μία καταστρεπτική πενταμερή διάσκεψη, με την Κυπριακή Δημοκρατία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ως ελληνοκυπριακή κοινότητα (!)
    γ) Καταγγέλλει τη μεθοδευμένη ακύρωση της υπόστασης της Κυπριακής Δημοκρατίας και τη μετατροπή της Κύπρου σε ένα διαμελισμένο κράτος υπό ξένη κηδεμονία και προειδοποιεί όλες τις πλευρές, συμπεριλαμβανομένων των πολιτικών ηγεσιών της Ελλάδας και της Κύπρου, ότι έχουν στο ακέραιο τόσο την πολιτική, όσο και την ποινική ευθύνη που προκύπτει από την κατάφωρη παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων ενός λαού σαν αυτόν της Κύπρου.

Το Ε.ΠΑ.Μ. δεν πρόκειται να αποδεχθεί κανενός είδους "λύση" του Κυπριακού στη λογική της αποικιοκρατίας και των τετελεσμένων της Τουρκίας. Θα συνεχίσει να μάχεται για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του Κυπριακού λαού, χωρίς ξένη κατοχή, στρατεύματα, προστάτιδες δυνάμεις και κηδεμονία.
Το ΕΠΑΜ καλεί ιδιαίτερα τις πολιτικές ηγεσίες και τα κόμματα σε Ελλάδα και Κύπρο να αναλογισθούν τις ευθύνες τους απέναντι στους λαούς τους, να μην συμμετάσχουν στην προγραμματισμένη Διάσκεψη και να ανακόψουν τις όποιες δρομολογημένες διαδικασίες.
Το Ε.ΠΑ.Μ. διαμηνύει προς κάθε κατεύθυνση ότι θα υπερασπίζεται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης των λαών και την υποχρέωσή τους να το διεκδικήσουν έναντι όσων το επιβουλεύονται.

Ο Χαιρετισμός του Δημήτρη Καζάκη στην έναρξη του 5ου Συνεδρίου του Ε.ΠΑ.Μ.

Ο Χαιρετισμός του Δημήτρη Καζάκη στην έναρξη του 5ου Συνεδρίου του Ε.ΠΑ.Μ.

Κυριακή, 03/07/2016 - 13:00
Ο χαιρετισμός του Γενικού Γραμματέα του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρη Καζάκη προς του συνέδρους και τους προσκεκλημένους, στην έναρξη των εργασιών του 5ου Πανελλήνιου Συνεδρίου του Ενιαίου Παλλαϊκού Μετώπου (Ε.ΠΑ.Μ.), την Παρασκευή 1η Ιουλίου 2016, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μοσχάτου στην αίθουσα «Θεόδωρος Αγγελόπουλος».

Μοσχάτο, 1/3/2016.

Αγαπητές φίλες, φίλοι, συναγωνίστριες και συναγωνιστές. Αγαπητοί προσκεκλημένοι.

Οι πολιτικοί δεν μπορούν να ακούνε τους λαούς τους. Πρέπει και οφείλουν να ακούνε τις παγκόσμιες ελίτ, οι οποίες έχουν ως κοινό σημείο αναφοράς τη βιωσιμότητα όχι των λαών, των εθνών και των χωρών, αλλά των τραπεζών και των χρηματαγορών.

Ειδικά μετά το δημοψήφισμα του βρετανικού λαού υπέρ του Brexit δεν είναι λίγοι εκείνοι που το θέτουν πλέον ανοιχτά. "Είναι ώρα για την ελίτ να ξεσηκωθεί ενάντια στις αδαείς μάζες. Το Brexit έχει απογυμνώσει το πολιτικό σχίσμα της εποχής μας. Δεν είναι η αριστερά εναντίον της δεξιάς. Είναι ανάμεσα στους λογικούς εναντίον των παράλογα οργισμένων." Έτσι έγραφε στις 26 Ιουνίου ένας από τους εκδότες του περιοδικού Foreign Policy, το οποίο είναι γνωστό για την επιρροή του στα υψηλά κλιμάκια διαμόρφωσης παγκόσμιας πολιτικής.

Κι αυτό είναι αλήθεια. Το Brexit έφερε ορμητικά στην επιφάνεια το κυρίαρχο πολιτικό σχίσμα της εποχής μας. Ανάμεσα στο δικαίωμα των λαών στην εθνική τους αυτοδιάθεση και τη δημοκρατία όπου όλες οι εξουσίες εκπορεύονται από το λαό και ασκούνται υπέρ αυτού, από τη μια και από την άλλη στις παγκόσμιες ελίτ και τα υπερεθνικά μορφώματα της παγκόσμιας διακυβέρνησης.
Κι αυτό το σχίσμα δεν εκφράζεται πλέον μόνο ή απλά ανάμεσα σε χώρες δουλοκτήτες και χώρες δούλους, όπως συνέβαινε επί αποικιοκρατίας, αλλά διατρέχει, συνταράσσει και διαπερνά όλες τις χώρες. Μικρές και μεγάλες. Ανεπτυγμένες και λιγότερο ανεπτυγμένες. Ιμπεριαλιστικές και μη.

Αυτή είναι η κυρίαρχη αντίθεση της εποχής μας. Αυτή είναι η κυρίαρχη αντίθεση που διαπερνά πρωτίστως και το υπερεθνικό μόρφωμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ζούμε μια πρωτοφανή ιστορική οπισθοδρόμηση στα δόγματα του Imperium Universalis του μεσαίωνα, δηλαδή της παγκόσμιας αυτοκρατορίας. Αντί για ένα σύστημα διακυβέρνησης που να εξαρτάται από τη θέληση των πολλών, του έθνους και του λαού, δημιουργήθηκε κυρίως με την ΕΕ ένα σύστημα διακυβέρνησης από μια πεφωτισμένη ελίτ πολιτικών και γραφειοκρατών. Οι ΠΟΛΛΟΙ (εσείς και εγώ) είναι απλά πάρα πολύ αδιάφοροι, πάρα πολύ συναισθηματικοί, πολύ απαίδευτοι για να τους επιτραπεί με ασφάλεια η δυνατότητα να επιλέγουν τις κυβερνήσεις τους και τις πολιτικές που θα εφαρμόζονται στον τόπο τους.

Η δημοκρατία όπου ο λαός αποφασίζει τι θα γίνει στον τόπο του, είναι σύστημα ανασφαλές για τις αγορές και την εξουσία κι επομένως θα πρέπει να αντικατασταθεί με ένα σύστημα υπερεθνικών εξουσιών. Αυτή είναι η κεντρική ιδέα που διαπνέει ολόκληρο το οικοδόμημα της ΕΕ. Να γιατί οι αξιωματούχοι της Ένωσης δεν λογοδοτούν σε κανέναν, ενώ είναι προστατευμένοι με αυξημένες ασυλίες έναντι οιουδήποτε συστήματος δικαιοσύνης.

Οι σύγχρονες λογικές που θέλουν να αφομοιώσουν λαούς και χώρες σε ένα Imperium Universalis, που σήμερα ονομάζεται παγκόσμια διακυβέρνηση, ή ευρωπαϊκή ενοποίηση, στηρίζονται σε μια πρόστυχη, ανιστόρητη και χυδαία επίθεση εναντίον πρώτα και κύρια του έθνους και της εθνικής κυριαρχίας. Αυτό που επιχειρούν είναι να ταυτιστεί το έθνος με τον εθνικισμό, τον κατακερματισμό, τους πολέμους, τις ανωμαλίες, την αστάθεια, κοκ. Ακριβώς με την ίδια λογική που η Ιερή Συμμαχία έβλεπε τους εθνικούς αγώνες των λαών σαν απειλή εναντίον της Pax Europeana, που υποτίθεται ότι μπορούσαν να εγγυηθούν μόνο οι μεγάλες δυναστείες και η απολυταρχία τους στην Ευρώπη.

Θέλουν να ξεχνούν ότι το σύγχρονο έθνος είναι το λίκνο κάθε δημοκρατικού δικαιώματος και ελευθερίας των λαών. Είναι το προνομιακό πεδίο κάθε κοινωνικής κατάκτησης και πολιτικού δικαιώματος των πολλών, των αδυνάμων, των εργαζομένων. Χωρίς αυτό δεν μπορεί να υπάρξει ούτε καν ιδέα δημοκρατίας και ελευθερίας για την κοινωνία.

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί τις καταστροφές του εθνικισμού και του βρώμικου, ανισόρροπου αισθήματος, που θέλει το έθνος ανάδελφο και προϊόν κάποιας ανώτερης θεϊκής αποστολής. Όμως οι κριτικοί του εθνικισμού, που είναι επίσης και αρνητές των εθνών, ξεχνούν πολύ εύκολα τα επιτεύγματα αυτού του τύπου πολιτικής οργάνωσης. Το έθνος έχει ως αρχή και ως επιδίωξή του τη συμμετοχή όλου του κυβερνώμενου λαού στο κράτος. Στην άσκηση της κυριαρχίας σε μια επικράτεια, που δεν πρέπει να περιορίζεται απλά στους κατέχοντες τη δύναμη και την εξουσία. Με σκοπό τη συμμετοχή στο κράτος διεκδικούν όλες οι μειονότητες να αναγνωριστεί η γλώσσα τους και να γίνουν ισότιμοι πολίτες. Με σκοπό την αποφασιστική συμμετοχή στην άσκηση της εξουσίας διεκδικούν οι εργαζόμενες τάξεις, με πρώτες τις εργατικές, τα δικαιώματά τους και αγωνίζονται για τις κατακτήσεις τους στο εργασιακό, τον κοινωνικό και το πολιτικό επίπεδο. Χωρίς το έθνος κανένας αγώνας για την ισονομία, την ισοπολιτεία και την ισότητα σ' όλα τα επίπεδα δεν θα είχε κανένα, μα κανένα νόημα.

Όποιος θαυμάζει την εποχή που κάθε μια από τις κοινωνικές λειτουργίες εκπληρώνονταν από προσωπικότητες χωρίς συγκεκριμένη εθνικότητα (όπως για παράδειγμα στην εποχή των μεγάλων αυτοκρατοριών), ξεχνά ότι αυτή η πολυπολιτισμικότητα ήταν το αποτέλεσμα στρατιωτικών κατακτήσεων και ότι απέκλειε από την πολιτική το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού. Το να αρνηθεί κανείς το σύγχρονο έθνος σημαίνει ότι απορρίπτει την μεταφορά στην πολιτική της αιώνιας διεκδίκησης της ισότητας και της λύτρωσης των κατατρεγμένων.

Όπως οι παλιοί γραφειοκράτες της απολυταρχίας την εποχή της Ιερής Συμμαχίας, έτσι και οι σημερινοί απάτριδες γραφειοκράτες της παγκόσμιας διακυβέρνησης, παραπονούνται γιατί οι λαοί τους αντιμετωπίζουν με τόση αχαριστία. Ξεχνούν "ότι τίποτα, ούτε καν τα καλά πράγματα που χορηγούνται ή επιβάλλονται, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας," όπως έγραφε ο Καρλ Μαρξ στη Νέα Εφημερίδα του Ρήνου τον Αύγουστο του 1848 καταμεσής της άνοιξης των λαών της Ευρώπης. Όπως ονομάστηκαν οι σαρωτικές εξεγέρσεις των λαών της Ευρώπης εναντίον των πολιτικών και νομισματικών ολοκληρώσεων, που προωθούσε η απολυταρχία της εποχής. "Δεν μπορεί να υπάρξει καμία πραγματική μεταρρύθμιση όσο η κυριαρχία δεν ανήκει εξ ολοκλήρου στο έθνος και δεν μπορεί να υπάρξει εθνική κυριαρχία εφ 'όσον οι αρχές του συντάγματος του 1793 δεν γίνουν πραγματικότητα," διαλαλούσε ο Φρίντριχ Ένγκελς απηχώντας το αίτημα όλων των λαών της εποχής του.

Αν ένας λαός δεν μάθει να μάχεται για τα στοιχειώδη, δηλαδή για την εθνική κυριαρχία, για την ανεξαρτησία, για την εθνική του αυτοδιάθεση, για τη δική του πατρίδα που οφείλει να διαφεντεύει ο ίδιος, δεν θα μπορέσει ποτέ του να διεκδικήσει ούτε καν το δικαίωμα στη ζωή.

Όσοι σήμερα ταυτίζουν το έθνος, την εθνική κυριαρχία και ανεξαρτησία με τον εθνικισμό, πάσχουν από μια βαριά και ανίατη ασθένεια: τον ολοκληρωτισμό της κρατούσας τάξης. Διότι μόνο ο ολοκληρωτισμός στην ιστορία ταύτισε το έθνος με τον εθνικισμό κι έτσι γέννησε τον φασισμό και το ναζισμό.

Και ειλικρινά χρειάστηκε δεκαετίες υποβάθμισης του διανοητικού επιπέδου των λαών και πρωτίστως της διανόησης. Χρειάστηκε δεκαετίες υποβάθμισης των σπουδών σ' όλα τα επίπεδα. Χρειάστηκαν εκατοντάδες δις να δαπανηθούν σε πτυχία, διδακτορικά και προγράμματα μαζικής εκπαίδευσης, για να οδηγηθούμε να πιστεύουμε ως νεωτερισμό την ίδια αποστροφή προς το έθνος που ένιωθαν οι παλιοί χρεοκοπημένοι εκπρόσωποι του οικουμενισμού της απολυταρχίας. Πριν οι μεγάλες εθνικές απελευθερωτικές επαναστάσεις των λαών τον 19ο αιώνα τους οδηγήσουν στο σκουπιδοτενεκέ της ιστορίας. Εκεί απ' όπου ξέθαψαν τις θεωρίες τους οι σύγχρονοι αρνητές των εθνών.

Και όντως πρέπει να είναι κανείς ιδιαίτερα αμόρφωτος, τραγικά χαμηλού επιπέδου και προκλητικά διεστραμμένος για να ταυτίζει το έθνος με τον εθνικισμό, μόνο και μόνο επειδή έτσι το θέλει η κρατούσα τάξη. Σε μια εποχή όπου τα μεγαλύτερα αρπακτικά που γνώρισε ποτέ η ανθρώπινη ιστορία, απαιτούν ανοιχτά σύνορα και υποβιβασμό των κρατών σε απλά εργαλεία άσκησης της κυριαρχίας των αγορών, το έθνος, η εθνική αυτοδιάθεση, η λαϊκή κυριαρχία συνιστά το Νο 1 εχθρό τους. Κι επομένως το επίπεδο όλων μας οφείλει να επιστρέψει στην εποχή του μεσαίωνα. Τότε όπου κυριαρχούσε ο οικουμενισμός της μοναρχίας, ο οποίος θεμελιωνόταν στον οικουμενισμό της θρησκείας ως μέσο πνευματικής καταστολής των καταπιεσμένων.

Σήμερα στη θέση των παλιών μοναρχών και μοναρχιών έχουμε τους βαρόνους του χρήματος, που αγοράζουν και πουλάνε ολόκληρες χώρες και περιοχές του πλανήτη. Ενώ στη θέση της θρησκείας έχουμε τη θεολογία της αγοράς, η οποία δεν έχει ούτε καν την ελεήμονα διάθεση της παλιάς θεολογίας του μεσαίωνα.

Χρειάστηκε μια ανίερη ταξική συμμαχία δεξιάς και αριστεράς για να ξεχάσουμε αυτό που συνιστούσε την άλφα-βήτα για κάθε φιλελεύθερο μορφωμένο διανοούμενο της εποχής που οι λαοί διέθεταν ακόμη εθνική συνείδηση και στη βάση της πάλευαν για τη δημοκρατία και την κυριαρχία στον τόπο τους, την πατρίδα τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το παρακάτω απόσπασμα του νεαρού τότε καθηγητή της κοινωνιολογίας και μετέπειτα γνωστού πολιτικού της κεντροδεξιάς στην Ελλάδα του 20ου αιώνα, Παναγιώτη Κανελλόπουλου, ο οποίος έγραφε στα 1932:

"Αφ΄ης στιγμής ήρξατο αποκρυσταλλούμενη η εθνική συνείδησις, ήρξατο και η συν τω χρόνω επικρατήσασα αστική τάξις, ήτις εν τω μεταξύ διέλυσε πάντα δεσμόν προς την κατ' αρχάς ομού μετ' αυτής αγωνισθείσαν τάξιν των μη κατεχόντων, εκμεταλλευομένη προς το ίδιον πολιτικόν ή οικονομικόν αυτής συμφέρον την ιδέαν του έθνους, την εθνική συνείδησιν. Ο εθνικισμός, του οποίου φορεύς είναι η αστική τάξις, εμφανίζεται ως προϊόν ακριβώς της χειρονομίας ταύτης, δι' ής απηρνήθη ο αστός την κοινήν μεθ' ολοκλήρου του λαού "πολιτικήν" καταγωγήν του και εστράφη προς την αποκλειστικήν επιδίωξιν των συμφερόντων του. Η περίπτωσις αύτη - περίπτωσις επικυρουμένη υπό της πολιτικής ιστορίας του παρελθόντος αιώνος και των τριών δεκαετηρίδων του εικοστού αιώνος - δεικνύει καθαρότατα, ότι εθνικισμός και εθνική ιδέα δεν έχουν την αυτήν καταγωγήν. Ο εθνικισμός χρησιμοποιεί την εθνικήν συνείδησιν, ήτις εκπροσωπεί ομογένειαν ψυχικού και πνευματικού όλου, ως μέσον προς παραβίασιν ακριβώς της ακεραιτότητος του όλου τούτου, δηλαδή προς επιδίωξιν συμφερόντων, τα οποία όχι μόνον δεν σέβονται την ομοιογένειαν του έθνους, αλλά βασίζονται επί της ετερογενείας της τάξεως, ήτις αποτελεί ακριβώς τον φορέα του εθνικισμού. Οι πλείστοι των πολέμων, οίτινες ενεφανίσθησαν κατά τους νεωτέρους χρόνους ως εκδηλώσεις εθνικισμού απέβλεψαν εις την εξυπηρέτησιν των συμφερόντων του κεφαλαίου και εξηνάγκασαν την εθνικήν συνείδησιν, όπως προβάλη εαυτήν εις σφαίρας ενεργείας, αίτινες έκειντο εκτός εαυτής. Οπωσδήποτε και αν εξεδηλώθη εν τη ιστορία της ανθρωπότητος ο εθνικισμός, ουδέποτε εξεπορεύθη ούτος εκ της εθνικής συνειδήσεως και ιδέας φυσικώς και οργανικώς. Η σφαίρα ενεργείας του ευρίσκεται πάντοτε εκτός της σφαίρας ενεργείας της εθνικής συνειδήσεως. Ως εκ του τούτου δέον θεμελιωδώς να διακρίνωμεν τον εθνικισμόν από του εθνισμού. Εν ω ο εθνισμός είναι η ιδεολογική εκδήλωσις της πίστεως αυτής ταύτης της εθνικής συνειδήσεως επί την εσωτερικήν και μυστικήν αυτής ουσίαν, ο εθνικισμός είναι η εκμετάλλευσις της πίστεως ταύτης εκ μέρους τάξεως διασπώσης την οργανικήν ομοιογένειαν του έθνους και θετούσης ταύτην εις την εξυπηρέτησιν πολιτικών και οικονομικών υπολισμών."

Το ΕΠΑΜ δεν δημιουργήθηκε ως ένα συνηθισμένο πολιτικό σχήμα. Όσοι από εμάς πρωτοστατήσαμε στη δημιουργία του ΕΠΑΜ είχαμε πλήρη συνείδηση ότι αυτό που έχει ανάγκη ο λαός μας είναι να ανακτήσει πρώτα και κύρια την εθνική του συνείδηση. Να αντιληφθεί ότι αυτό που διακυβεύεται δεν είναι απλά και μόνο η ταξική του υποβάθμιση, αλλά η ιστορική του εξαφάνιση και εξόντωση. Να αντιληφθεί ότι αυτό που προέχει είναι η υπεράσπιση της πατρίδας του από το καθεστώς κατοχής, που επέβαλλε πρώτα και κύρια το υπερεθνικό μόρφωμα της ΕΕ.

Το ΕΠΑΜ είναι το μόνο πολιτικό σχήμα που γεννήθηκε ως "τέκνο της Ανάγκης κι ώριμο τέκνο της Οργής," την εποχή που ξεκινούσε η μεγαλύτερη δοκιμασία του ελληνικού λαού τουλάχιστον στη νεώτερη ιστορία του. Δεν γεννήθηκε από παρθενογένεση, αλλά δεν υπήρξε προϊόν του υπάρχοντος πολιτικού συστήματος. Ούτε της δεξιάς, ούτε της αριστεράς. Αντίθετα υπήρξε διαλεκτική άρνηση του συνόλου του πολιτικού συστήματος.

Το ΕΠΑΜ γεννήθηκε χωρίς προπατορικό αμάρτημα και χωρίς κανενός είδους πολιτική ή ιδεολογική "προίκα". Ξεκίνησε να οργανώνεται από μηδενικής βάσης χωρίς πλάτες, χωρίς μέσα, με μόνο όπλο την πίστη στο δίκιο και την αφοσίωση των αγωνιστών του στην ελευθερία της πατρίδας.

Σήμερα, το ΕΠΑΜ στέκει ακόμη ορθό, εκεί όπου όλοι οι άλλοι διαλύονται ή αποσυντίθενται. Με πανελλαδική οργάνωση που συνεχίζει να αυξάνει και να επεκτείνεται. Γύρω του βλέπουμε παντού τα ερείπια και τα θραύσματα του πάλαι ποτέ αντιμνημονιακού χώρου και της αριστεράς. Το ΕΠΑΜ επιβίωσε, αναπτύχθηκε και εξακολουθεί να αναπτύσσεται εκεί όπου κανένα άλλο μόρφωμα, σχήμα, κίνημα - εντός κι εκτός εισαγωγικών - δεν μπόρεσε. Ποτέ ξανά δεν συνέβη κάτι τέτοιο.

Κι ενώ το πολιτικό σύστημα της δεξιάς και της αριστεράς κυριολεκτικά καταρρέει, το ΕΠΑΜ συνεχίζει ακάθεκτο να οργανώνεται παντού στην Ελλάδα. Σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη και χωριό.

Το ΕΠΑΜ γεννήθηκε με την φιλοδοξία να παίξει καταλυτικό ρόλο στην κινητοποίηση του λαού. Μόνο που για να γίνει κάτι τέτοιο - σε μια εποχή όπου ο λαός έχει χάσει ουσιαστικά την κοινωνική του συνοχή και την εθνική του συνείδηση - πρέπει να ακολουθήσει τον μαρτυρικό δρόμο της Φιλικής Εταιρείας. Να απλώσει ένα ευρύτατο και πυκνό δίκτυο οργανώσεων, αφοσιωμένων μελών και φίλων, ικανό να δώσει στην πλειοψηφία του λαού την χαμένη της τιμή και υπόληψη, να της εμπνεύσει εμπιστοσύνη, φιλότιμο και αξιοπρέπεια.

Και για να γίνει αυτό θα πρέπει ο λαός μας να λυτρωθεί από τους δαίμονες που έχουν αλυσοδέσει την καρδιά και το μυαλό του. Τους δαίμονες των ιδεοληψιών και των ιδεολογιών της δεξιάς και της αριστεράς, που τον έχουν αλυσοδέσει από την εποχή του εμφυλίου και τον έχουν κάνει μαλθακό στο μυαλό και κοινωνικά νωθρό. Ανίκανο να αντιληφθεί το στοιχειώδες. Την ανάγκη να υπερασπιστεί τον εαυτό του και την πατρίδα του.

Αυτή είναι και παραμένει η μεγαλύτερη πρόκληση του ΕΠΑΜ. Να αναγεννήσει στη μνήμη και τη συνείδηση της πλειοψηφίας του λαού τις δικές της παραδόσεις ακατάπαυστων αγώνων για την ελευθερία και τη δημοκρατία στον τόπο του. Να αποκαθάρει τα ριζίτικα της εθνικής συνείδησης του λαού μας από τις βρωμιές και τα περιττώματα του εθνικισμού, αλλά και της εσαεί ξενόδουλης και βαμμένης στο αίμα του λαού εθνικοφροσύνης των προδοτών και των δοσίλογων από την εποχή της βαυαροκρατίας. Να της θυμίσει ότι από τα χρόνια της εθνεγερσίας του 21 έως τις μέρες της ναζιστικής κατοχής «αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι πάντα είν' ο ίδιος ο λαός». Κι αυτή η παράδοση δεν ανήκει για να την μολύνει σε κανένα κόμμα, σε καμιά κομματική νομενκλατούρα, σε καμιά ιδεολογία. Είναι ατόφια και ανήκει αποκλειστικά στον ίδιο το λαό. Είναι από τις καλύτερες παραδόσεις του, γιατί ξεπέρασε τις διχόνοιες των κομματικών παρατάξεων και ενώθηκε για τον κοινό εθνικοαπελευθερωτικό σκοπό.

Το ΕΠΑΜ λοιπόν δεν δημιουργήθηκε για να ενώσει τις όποιες αντιμνημονιακές δυνάμεις. Ούτε για να λειτουργήσει ως καταλύτης ενότητας της αριστεράς στην όποια παραλλαγή της. Το ΕΠΑΜ ιδρύθηκε ως Μέτωπο το 2011, γιατί εκτιμούσαμε τότε ότι στη συγκεκριμένη ιστορική συγκυρία δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα του λαού σε εθνικοαπελευθερωτική βάση μέσα από μια Μετωπική σύμπτυξη των όποιων δυνάμεων του αντιμνημονίου, ή της όποιας αριστεράς.

Επομένως το πρώτο και θεμελιώδες καθήκον που έθετε το ΕΠΑΜ στον εαυτό του ήταν να λειτουργήσει καταλυτικά μέσα στον ίδιο τον λαό για να κατακτηθεί η ενότητά του. Πρωτίστως μέσα από την συγκρότηση μιας οριζόντιας, μετωπικής, αλλά ταυτόχρονα και ενιαίας οργάνωσης, ανοιχτή σε κάθε αγωνιστή ανεξάρτητα ιδεολογίας, ή άλλης πεποίθησης. Ο βασικός τρόπος για να γίνει κάτι τέτοιο ήταν και παραμένει μέσα από την πολιτική και οργανωτική ανάπτυξη του ΕΠΑΜ απευθείας μέσα στον λαό.

Εξαρχής θεωρούσαμε ότι δεν υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις, οι οποίες να διαθέτουν τέτοιους δεσμούς με την κοινωνία ώστε να συνδράμουν στην κινητοποίησή της μέσα από την σύμπτυξη ενός Μετώπου, που θα το συγκροτούσαν διαφορετικοί πολιτικοί σχηματισμοί, οργανωμένες τάσεις και ιδεολογικοπολιτικά ρεύματα. Έπρεπε να ξεκινήσουμε από ένα ποιό πρωτογενές και στοιχειώδες επίπεδο. Έπρεπε το Μέτωπο να συγκροτηθεί ως τέτοιο απευθείας μέσα στον λαό. Και να συγκροτηθεί ως οριζόντια και ενιαία οργάνωση για τη μέγιστη δυνατή αποτελεσματικότητα.

Από πού προέκυπτε μια τέτοια εκτίμηση; Από την κοινωνικοπολιτική ανάλυση που κάναμε εκείνη την εποχή. Βλέπαμε καθαρά ότι η αποτυχία του πολιτικού συστήματος και ειδικότερα της επονομαζόμενης αριστεράς όλως των αποχρώσεων, είναι η τρομακτική απόσπασή της από την κοινωνία. Και μάλιστα σε μια εποχή όπου ο λαός έχανε εν πολλοίς τους πανεθνικούς δεσμούς του μαζί με τις οργανωμένες κοινωνικές και ταξικές του αναφορές, οι οποίες κατά τις πρώτες μεταπολεμικές δεκαετίες συνιστούσαν το υπόβαθρο των παλλαϊκών κοινωνικών και εθνικών αγώνων του.

Έτσι ο λαός μετατρεπόταν συστηματικά από το σύστημα εξουσίας εδώ και δεκαετίες σε "ψηφολαό", σε ένα άθροισμα κοινωνικοεπαγγελματικών στρωμάτων, όπου κυριαρχούσε και κυριαρχεί η εξατομίκευση και η εξάρτηση σε πρωτόγνωρο βαθμό από ένα απόλυτα διεφθαρμένο, απολυταρχικό και αντεθνικό κράτος. Υπήρχαν πολιτικές δυνάμεις που σ' αυτές τις συνθήκες θα μπορούσαν να εκφράσουν έστω και στοιχειωδώς την ενότητα του λαού πάνω σε εθνικοαπελευθερωτική βάση; Ούτε κατά διάνοια.

Αντίθετα. Τα κόμματα στο σύνολό τους είχαν μεταβληθεί σε κρατικοδίαιτα μορφώματα, όπου η ιδεολογία τους είχε μόνο μία βασική χρησιμότητα, να προσελκύει ψήφους και εκλογική πελατεία. Γι' αυτό και το μόνο που τα νοιάζει ήταν και είναι η διείσδυση στους μηχανισμούς εξάρτησης της κοινωνίας για κομματικά οφέλη, αλλά και οι τυφλές ιδεολογικές αναμετρήσεις που δικαιολογούσαν στους πιστούς την ανάγκη ύπαρξή τους.

Έπρεπε λοιπόν να εφεύρουμε τον τροχό. Έπρεπε δηλαδή να δημιουργήσουμε από μηδενικής βάσης μια καλά οργανωμένη πολιτική δύναμη μέσα στον ίδιο τον λαό, η οποία θα είχε τη δυνατότητα να υπερβαίνει στην πράξη και με την πολιτική της τους παραδοσιακούς κομματικούς και ιδεολογικούς διαχωρισμούς, ώστε να αναδειχθεί το κεντρικό πατριωτικό καθήκον. Η ανατροπή από τον ίδιο τον λαό του καθεστώτος κατοχής. Αυτό ακριβώς συνιστούσε και συνιστά τον Μετωπικό χαρακτήρα του ΕΠΑΜ.

Ταυτόχρονα θα έπρεπε η οργάνωση αυτή να λειτουργεί οριζόντια για να είναι όσο πιο ανοιχτή μπορεί μέσα στην κοινωνία. Αλλά και ενιαία για να είναι αποτελεσματική στις πολιτικές μάχες που καλείται να δώσει. Αποτελεσματική τόσο για το ίδιο το ΕΠΑΜ, όσο και για το λαό. Τόσο ενιαία όσο το πιο καλά συγκροτημένο κόμμα.
Μέτωπο λοιπόν τόσο ανοιχτό μέσα στον ίδιο τον λαό, όσο κανένα άλλο Μέτωπο ως σύμπραξη κομμάτων και δυνάμεων. Με τόσο ενιαία και πολιτικά αποτελεσματική οργάνωση, όσο κανένα άλλο κόμμα πριν και μετά το ΕΠΑΜ. Αυτός ήταν ευθύς εξαρχής ο διαλεκτικά διττός χαρακτήρας του ΕΠΑΜ, που στάθηκε αδύνατον να τον αντιληφθούν ακόμη κι όσοι εντάχθηκαν στις γραμμές μας υπακούοντας στις δικές τους ατζέντες και ιδεοληψίες.

Γιατί όμως ενιαία οργάνωση; Διότι γνωρίζουμε πολύ καλά ότι ανεξάρτητα από τις μορφές και τα πεδία της πολιτικής αναμέτρησης, βασικός κινητήριος μοχλός ανατροπής του καθεστώτος κατοχής δεν μπορεί να είναι άλλη από την μαζική πάλη του λαού. "Τώρα κατανοούμε," έγραφε ο Δημήτρης Γληνός το 1942, "πώς ένας λαός δεν μπορεί να αγωνιστεί για τη λευτεριά του αναθέτοντας το έργο αυτό σε λίγα άτομα, ή σε μερικές ομάδες, ή σε μερικά μπουλούκια, ή σε λίγους τρομοκράτες, ή σε λίγους επαγγελματίες των αγώνων. Μαζική πάλη σημαίνει πάλη ολόκληρου του λαού. Και επειδή ο απελευθερωτικός αγώνας δεν μπορεί να φτάσει ποτέ σε αποτελέσματα αν γίνεται από ασύνταχτα πλήθη ή από μπουλούκια, μαζική πάλη σημαίνει οργανωμένη πάλη, πάλη του λαού οργανωμένου και κινητοποιημένου ολόκληρου προς ένα σκοπό."

Δεν μπορεί λοιπόν ένας πολιτικός σχηματισμός, που επενδύει στη μαζική πάλη του λαού να μην συγκροτείται σε ενιαία οργάνωση. Ιδίως όταν έχει Μετωπικό χαρακτήρα και εκ των πραγμάτων οι ιδεολογικές και κοσμοθεωρητικές διαφορές στις γραμμές του είναι υπαρκτές και βαθύτατες. Τι σημαίνει ενιαία οργάνωση; Σημαίνει ότι η οργάνωση δεν είναι ένα άθροισμα από καπετανάτα, ή τοπαρχίες, όπου ο καθένας μπορεί να σηκώνει το δικό του μπαϊράκι. Αυτή είναι μια βαθιά φεουδαρχική αντίληψη οργάνωσης, όπου η κάθε οργάνωση, ο κάθε πυρήνας καταντά να είναι φέουδο μιας μικρής κλίκας.

Στο ΕΠΑΜ οι πυρήνες των μελών του είναι μεν κυρίαρχοι, αλλά όχι αυτεξούσιοι όπως τα τιμάρια, ή τα φέουδα στην εποχή του Μεσαίωνα. Οι πυρήνες ασκούν κυριαρχία στο ΕΠΑΜ ως οργανικό μέρος όλου Μετώπου. Διαμορφώνουν όλοι από κοινού την πολιτική του Μετώπου και πειθαρχούν στις συλλογικές αποφάσεις και τις καταστατικές διαδικασίες, οι οποίες είναι οι μόνες που επιτρέπουν να υπάρχει δημοκρατία στις γραμμές του ΕΠΑΜ. Εκεί όπου ο καθένας κάνει του κεφαλιού του όχι μόνο δεν υπάρχει ίχνος δημοκρατίας, αλλά εκεί αναφύεται ο ολοκληρωτισμός ως πρακτική και ιδεολογία. Το πρώτο αναγκαίο βήμα προς τον φασισμό.

Το μέλος του ΕΠΑΜ εντάσσεται στο Μέτωπο, όχι στο συγκεκριμένο πυρήνα απ' όπου καλείται να λειτουργήσει συλλογικά. Την αφοσίωσή του την οφείλει στο Μέτωπο κι όχι στον πυρήνα του. Εκτός κι αν ο πυρήνας λογίζεται ως καπετανάτο. Με τη σειρά τους και οι πυρήνες ο καθένας ξεχωριστά και όλοι μαζί ανήκουν στο Μέτωπο, δηλαδή στο ΕΠΑΜ κι όχι στα μέλη που τον απαρτίζουν.

Το ζήτημα αυτό ήταν ένα από τα κορυφαία πεδία αναμέτρησης με την ομάδα που παραιτήθηκε τελευταία. Στην απόφαση του 4ου Συνεδρίου αναφέρεται ρητά: "Οι πυρήνες του Μετώπου, δεν ανήκουν σε κανέναν άλλον εκτός από το ίδιο το Μέτωπο. Δεν είναι «εργολαβία» των μελών που τον συστήνουν. Επομένως δεν μπορεί κανένας να σταματήσει τη δράση τους. Ούτε καν η συνέλευση των μελών του. Όποιος επιδιώκει την ακινητοποίηση ή την διάλυση του πυρήνα του, τίθεται αυτομάτως εκτός Μετώπου." Κι όντως ήταν αυτοί οι 4-5 "πυρήνες" που παραιτήθηκαν, οι οποίοι αφεαυτού τους είχαν στην πράξη τεθεί εκτός Μετώπου ήδη πριν το 4ο Συνέδριο. Δεν ήταν καν πυρήνες. Ήταν εργολαβία συγκεκριμένης κλίκας.

Το 4ο Συνέδριο επίσης απαιτούσε: "Για να ανταπεξέλθει το ΕΠΑΜ στον αγώνα και για να αντέξει υπό τις νέες ακόμη πιο δύσκολες συνθήκες, χρειάζεται να γίνει ακόμη πιο συνεκτική και ενιαία οργάνωση. Θα πρέπει οι οργανώσεις και τα όργανά τους να λειτουργούν σαν ενιαίος οργανισμός μάχης τόσο στα καθημερινά πολιτικά μέτωπα, όσο και μέσα στην κοινωνία με όρους κινήματος. Για να γίνει αυτό τα μέλη του Μετώπου θα πρέπει να μάθουν στην πράξη τι σημαίνει συνειδητή πειθαρχία. Πειθαρχία του συνειδητού αγωνιστή, που δεν στρατεύτηκε για μια βόλτα μέχρι τις εκλογές και το κοινοβούλιο. Ούτε στρατεύθηκε σε μια ακόμη σέχτα που κατέχει την απόλυτη αλήθεια. Πρόκειται για την πειθαρχία που κρίνει και αξιολογεί τη δράση όλων ανεξαιρέτως των μελών και των οργανώσεων του Μετώπου με βάση το αποτέλεσμα, τη διεύρυνση της επιρροής του στον απλό κόσμο, αλλά και την κινητοποίηση μαζών στα προτάγματά του."

Τα καταφέραμε; Σε μεγάλο βαθμό. Όχι όμως όσο θα θέλαμε΄ή επιδιώκαμε. Το ΕΠΑΜ έμαθε επιτέλους να δρα με βάση οργανωτικό και πολιτικό σχέδιο, όπου υπάρχουν στόχοι, ποσοτικοί και ποιοτικοί. Έμαθε να μετρά τη δράση του με βάση τα αποτελέσματά της. Έμαθε να αξιολογεί τη συνεισφορά κάθε πυρήνα και συναγωνιστή με βάση την υλοποίηση των στόχων που έχουμε θέσει συλλογικά για τον εαυτό μας. Έμαθε να αναπτύσσεται οργανωτικά σε κάθε γειτονιά, σε κάθε χωριό, σε κάθε γωνιά της πατρίδας μας. Έμαθε τι σημαίνει στην πράξη αγωνιστής, αφοσιωμένος στην απελευθέρωση της πατρίδας.

Και ο αγωνιστής, όπως πολλές φορές έχει αποδείξει η ιστορία των εθνικών και κοινωνικών αγώνων, έχει σαν γενικό ορισμό εκείνον που έδωσε ο Νικόλαος Δραγούμης ήδη από τα πρώτα χρόνια της επανάστασης του 1821: "Αγωνιστής ελέγετο ο προθύμως, απροφασίστως και αφιλοκερδώς υπηρετών υπέρ του αγώνος, ο αγογγύστως υποβάλλων εαυτόν εις πάσαν κακουχίαν, ο πεινών, ο γυμνητεύων, ο εις όρη και σπήλαια περπλανώμενος, ο φειδόμενος των δημοσίων, ο μη αποβλέπων εις τίτλους, βαθμούς, παράσημα ή άλλας τιμάς, ο δυνάμενος να ζήση εν ευπαθεία εκτός της Ελλάδος, και όμως προτιμών να δεινοπαθή εν αυτή, ενί λόγω ο τιθέμενος υπεράνω του ιδίου συμφέροντος το κοινόν και αποθνήσκων υπέρ πατρίδος".

Με μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη συγκίνηση οφείλω να πω - πώς σήμερα στην έναρξη του 5ου Συνεδρίου μας αισθάνομαι ότι βρίσκομαι ανάμεσα σε αληθινούς συναγωνιστές, σε συντρόφους με την κυριολεξία της λέξης - κι όχι όπως αυτή ξεφτιλίστηκε από την αριστερά - οι οποίοι μπορούν να αντεπεξέλθουν σε κάθε δυσκολία, σε κάθε αντιξοότητα ώστε με υπερηφάνεια να επαναλαμβάνουν τους στίχους του ηρωικού Θούριου:

Κάλλιο για την Πατρίδα, κανένας να χαθή,
Ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.

Όλα αυτά που είπαμε σημαίνουν ότι είμαστε ενάντια στις συμμαχίες και τις συνεργασίες; Κάθε άλλο. Οι συμμαχίες και οι συνεργασίες είναι ένας αποφασιστικός δρόμος για να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο και να αναδειχθεί η κυρίαρχη αντίθεση, το κυρίαρχο σχίσμα σήμερα. Κι αυτό δεν είναι ανάμεσα στις αντιμνημονιακές και μνημονιακές δυνάμεις, ούτε ανάμεσα στην όποια δεξιά και στην όποια αριστερά. Η κυρίαρχη αντίθεση είναι ανάμεσα στις δυνάμεις που αναδεικνύουν ως πρώτιστο καθήκον το εθνικοαπελευθερωτικό, πατριωτικό, δημοκρατικό σκοπό στις σημερινές συνθήκες και σ' εκείνες που έχουν αποδεχθεί το καθεστώς ιμπεριαλιστικής κατοχής της πατρίδας και παγκόσμιας διακυβέρνησης. Είτε μιλούν εξ ονόματος του καπιταλισμού, είτε του αντικαπιταλισμού.

Για μας οι πολιτικές συνεργασίες και συμμαχίες έχουν νόημα μόνο στον βαθμό, που τόσο στο επίπεδο του κινήματος, όσο και στο επίπεδο της γενικής πολιτικής προωθούν τη συνείδηση και την πρακτική της ενότητας του λαού μπροστά στο κεντρικό πατριωτικό καθήκον. Και η ενότητα του λαού αναλύεται, πρώτο, στην ενότητα του σκοπού, που δεν μπορεί παρά να είναι η ανατροπή του καθεστώτος κατοχής και η εγκαθίδρυση μιας αληθινά δημοκρατικής, ανεξάρτητης και κυρίαρχης για τον λαό πολιτείας.

Δεύτερο, στην ενότητα της οργάνωσης, που δεν μπορεί παρά να συνθέτει στην υπηρεσία του κοινού σκοπού κάθε κινηματική και πολιτική δράση μέσα στην κοινωνία.

Και τρίτο, στην ενότητα της πολιτικής ηγεσίας, που σημαίνει ότι μπορεί να συσπειρωθεί η μεγάλη πλειοψηφία του λαού γύρω από τον κοινό σκοπό, υπερβαίνοντας διαχωρισμούς ιδεολογίας.

Ας βάλουμε επιτέλους καλά μέσα στο νου και στην καρδιά μας τα σοφά λόγια του δάσκαλου της εθνικής αντίστασης, Δημήτρη Γληνού:

"Δεν υπάρχει στιγμή ιερώτερη από τη σημερινή για να βάλουμε κάτω όλοι τις προσωπικές μας φιλοδοξίες, τις προσωπικές μας φιλοτιμίες, τα παρελθόντα μας, τα πάθη μας, τα μίση μας, τα συμφέροντά μας, τις σοφίες μας και τις γνώσεις μας, και να τα υποτάξουμε όλα μα όλα στον ένα και μόνο ιερό σκοπό τη σωτηρία του λαού μας και την απολύτρωσή του από την σκλαβιά. Όποιος, κρατώντας οποιουσδήποτε προσωπικούς υπολογισμούς, συμφέροντα, μίση, αντιπάθειες, συμπάθειες και φιλοδοξίες και "ιδεολογίες", καταπολεμάει ή υπονομεύει μ' οποιοδήποτε τρόπο την ενότητα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα, την ενότητα στους σκοπούς, στην οργάνωση και στην καθοδήγησή του, αυτός οπουδήποτε και να βρίσκεται, οπωσδήποτε και να λέγεται, είναι συνεργάτης των ξένων καταχτητών, θεληματικά ή άθελα, προδότης του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα."

Το ΕΠΑΜ αποτελεί τη μοναδική κιβωτό αυτής της αλήθειας σήμερα. Όμως οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι στον αγώνα μας δεν αντιμετωπίσαμε πιο ύπουλο προδότη από εκείνον που βάζει τα προσωπικά του πάνω από τον κοινό αγώνα και στο όνομα της δικής του "καθαρής αλήθειας", ιδεολογίας, ή ιδιοπάθειας, δεν διστάζει να υπονομεύσει και να διαλύσει τα πάντα. Τους βλέπετε γύρω μας. Τα ερείπια και απομεινάρια δήθεν αγωνιστών που στην πράξη με την διαλυτική τους νοοτροπία και πράξη, συνιστούν ίσως τη χειρότερη Πέμπτη Φάλαγγα του εχθρού.

Και οφείλουμε επίσης να ομολογήσουμε ότι αυτός ο πιο ύπουλος προδότης βρίσκεται πολύ συχνά μέσα μας. Είναι ο κακό μας εαυτός. Είναι ο μωροφιλόδοξος Κουτρούλης που κουβαλάμε όλοι μέσα μας. Αυτός που ξέρει να μετρά τα πάντα με το ατομικό του νιτερέσο, που ξέρει μόνο από καβγάδες και ίντριγκες, που δεν νιώθει τι σημαίνει συλλογική προσπάθεια και αφοσίωση στον κοινό σκοπό, που ξέρει μόνο από κουτσομπολιό και κακίες, που ξέρει να κατασκευάζει ιδεολογίες και ιδεολογήματα για να προστατευτεί από την σκληρή πραγματικότητα, που ξέρει να κρύβει τη δειλία, την άγνοια και την ανεπάρκειά του με τη διαβολή των άλλων, που ξέρει να δηλητηριάζεται και να δηλητηριάζει τα πάντα γύρω του με το μίσος και την τυφλή οργή προς όλους και όλα.

Άλλωστε, για τα πρωτεία ξεψυχά κάθε Ρωμιός λεβέντης, μόνον αυτός πρωθυπουργός, μόνον αυτός αφέντης, όπως εύστοχα σατίριζε ο Γεώργιος Σουρής.

Το 5ο Συνέδριό μας οφείλει να αποτελέσει τομή. Να ανεβάσει τον πήχη των απαιτήσεων στο επίπεδο των αναγκών, όχι του ΕΠΑΜ, αλλά του ίδιου του λαού και των απειλών που τον στοιχειώνουν. Οφείλει να χαράξει το οργανωτικό και πολιτικό σχέδιο που θα επιτρέψει στο ΕΠΑΜ να αναδειχθεί σε βασικό καταλύτη των εξελίξεων υπέρ του λαού και της πατρίδας μέσα στον επόμενο χρόνο, δηλαδή με ορίζοντα το 6ο ετήσιο συνέδριό του. Οι καιροί ου μενετοί!

Ευχαριστώ.



ΕΠΑΜ: Προ των πυλών, η ιδιωτικοποίηση του κράτους

ΕΠΑΜ: Προ των πυλών, η ιδιωτικοποίηση του κράτους

Τετάρτη, 25/05/2016 - 17:03

Με πρόσχημα την αποτελεσματικότητα των αρμοδιοτήτων της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων και την πάταξη της γραφειοκρατίας, η φερόμενη ως ελληνική κυβέρνηση δεν διστάζει να προχωρήσει στην δημιουργία ενός ανεξέλεγκτου και αυθαίρετου μηχανισμού, επιχειρώντας ένα ακόμα κυβερνητικό πραξικόπημα ύστερα από προσχέδιο Νόμου που δημοσιοποιήθηκε στις 14 Μαΐου 2016, φέροντας τον τίτλο: «Σύσταση Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων»

Με το εν λόγω σχέδιο, που αναμένεται να ψηφιστεί την Κυριακή 22 Μαΐου, καταργείται η Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και στην θέση της συστήνεται Ανεξάρτητη Αρχή, η οποία θα ελέγχει το σύνολο της δημοσιονομικής πολιτικής και τον δημοσιονομικό μηχανισμό του κράτους.

Πιό συγκεκριμένα, στις αρμοδιότητες της υπάγονται: α) ο προσδιορισμός, η βεβαίωση και η είσπραξη φορολογικών, τελωνειακών και λοιπών δημοσίων εσόδων, β) η παρακολούθηση και ο έλεγχος της πορείας της βεβαίωσης και της είσπραξης των δημοσίων εσόδων, γ) η λήψη και η εφαρμογή των αναγκαίων μέτρων για την αποδοτική λειτουργία των φορολογικών και λοιπών υπηρεσιών της, δ) η έκδοση κανονιστικών πράξεων, εγκυκλίων , οδηγιών και λοιπών διοικητικών εγγράφων που αφορούν εν γένει στην ερμηνεία και στην εφαρμογή των διατάξεων της φορολογικής, τελωνειακής και λοιπής νομοθεσίας που σχετίζεται με τους τομείς της αρμοδιότητάς της.

Επίσης περαιτέρω αρμοδιότητες που κατά την κείμενη νομοθεσία ασκούνται από τον Υπουργό Οικονομικών ή τον αρμόδιο Αναπληρωτή ή Υφυπουργό Οικονομικών  δύνανται να μεταβιβάζονται και να περιέχονται στην Αρχή, χωρίς να μπορούν να αναμεταβιβασθούν στους ανωτέρω υπουργούς ή σε άλλα κυβερνητικά όργανα με μεταγενέστερη κανονιστική διοικητική πράξη.

Το σχέδιο Νόμου, καθιστά την Αρχή λειτουργικά ανεξάρτητη, με πλήρη διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια καιχωρίς να υπόκειται σε κανενός είδους έλεγχο από κυβερνητικά όργανα, κρατικούς φορείς ή άλλες διοικητικές αρχές αφού:

«Τα μέλη του Συμβουλίου της Διοίκησης της Αρχής συμπεριλαμβανομένου του Προέδρου και του Διοικητού της,δεν υπόκεινται σε ιεραρχικό έλεγχο ούτε σε διοικητική εποπτεία από κυβερνητικά όργανα ή άλλες διοικητικές αρχές ή άλλο δημόσιο ή ιδιωτικό οργανισμό και απολαμβάνουν προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας. Επίσης δεν υπόκεινται σε ιεραρχικό έλεγχο από τον Υπουργό Οικονομικών. Ο Υπουργός Οικονομικών μπορεί μόνο να υποβάλλει προτάσεις και να παρέχει στρατηγικές οδηγίες που άπτονται στις αρμοδιότητες της Αρχής, μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις και οι οποίες δεν μπορούν να επεκταθούν σε οργανωτικά και λειτουργικά ζητήματα της Αρχής, ή σε θέματα του προσωπικού αυτής.»

«Ο υπουργός Οικονομικών, δεν δύναται για συγκεκριμένες περιπτώσεις να υποβάλλει προς την Αρχή αίτημα παροχής πληροφοριών, ή να παράσχει δεσμευτικές οδηγίες.  Σε περίπτωση διαφωνίας του Υπουργού Οικονομικών με τον Διοικητή της Αρχής σχετικά με την εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής, το ζήτημα παραπέμπεται στο Συμβούλιο της Αρχής.»

Τέλος, ο Διοικητής και το πενταμελές Συμβούλιο της Διοίκησης ορίζεται από Επιτροπή Επιλογής, δεν θα είναι πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης, και η μόνη υποχρέωσή τους είναι... «να υπηρετούν με συνέπεια τους σκοπούς της Αρχής και να ασκούν τις αρμοδιότητες που τους ανατίθενται από τον παρόντα νόμο και την εκάστοτε κείμενη νομοθεσία, με γνώμονα την επίτευξη των στόχων αυτής, και την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία και δράση της Αρχής.» Προβλέπεται επίσης κι ένας ειδικός εμπειρογνώμονας σε ρόλο εντεταλμένου συμβούλου, ο οποίος και θα επιλέγεται από κατάλογο 3 υποψηφίων επιλογής της ΕΕ.

Όπως γίνεται αντιληπτό, με το Σχέδιο Νόμου θα νομοθετηθεί η πλήρης κατάργηση του ελληνικού κράτους και  η ταυτόχρονη ιδιωτικοποίηση του.

Το κράτος δεν θα έχει πλέον λόγο και νόημα ύπαρξης, παρά μόνο σαν ιδιωτική εταιρεία, η οποία και θα δίνει λογαριασμό στην εν λόγω Ανεξάρτητη Αρχή, που θα αντικαταστήσει την Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων. Καταργείται κάθε έννοια λογοδοσίας και ελέγχου, ενώ αντίθετα λογοδοτούν και ελέγχονται όλοι οι υπηρεσιακοί παράγοντες και ειδικά ο εκάστοτε Υπουργός Οικονομικών.

Καταργείται η ίδια η έννοια του δημόσιου συμφέροντος. Ο δημόσιος υπάλληλος ή ο αξιωματούχος της διοίκησης, υποχρεούται να υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον. Αντίθετα οι αρμοδιότητες και ο τρόπος στελέχωσης και οργάνωσης της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, παραδίδει τον προσδιορισμό, την βεβαίωση και την είσπραξη των δημοσίων εσόδων σε τεχνοκράτες και εξωθεσμικά – παρακρατικά κέντρα και δημιουργείται για να υπηρετήσει τους στόχους, τις λογικές και τις σκοπιμότητες των μνημονίων, και την λεηλασία που απορρέει από τον εναγκαλισμό με τους δανειστές.

Καταργείται η προστασία του πολίτη και η έννοια της λαϊκής κυριαρχίας, από τις μεθοδεύσεις που θα υιοθετηθούν και τις πρακτικές που θα εφαρμοστούν, προκειμένου να εισπραχθούν φόροι και οφειλές που δημιουργήθηκαν την περίοδο των μνημονιακών πολιτικών και αποτελούν παραβίαση κάθε έννοιας δικαίου και Συνταγματικής τάξης στην χώρα, εκχωρώντας εκ νέου την εθνική κυριαρχία.

Ταυτόχρονα, με το νέο πολυνομοσχέδιο 7.000 σελίδων που κατατέθηκε και θα ψηφιστεί την Κυριακή 22 Μαΐου, και που περιλαμβάνει το νέο υπέρ - Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων, τις ρυθμίσεις για τα κόκκινα και πράσινα, ενήμερα δάνεια των πολιτών, μια σειρά αποτρόπαιων μέτρων αύξησης άμεσης και έμμεσης φορολογίας ύψους 1.8 δις ευρώ και βέβαια την τροπολογία για τον γνωστό κόφτη που στοχεύει σε μισθούς , συντάξεις και κοινωνικές δαπάνες πλην της υγείας, ο κυβερνητικός θίασος, δικαιώνει απόλυτα τον τίτλο της πλέον υποτελούς και δοσίλογης κυβέρνησης, αντάξια και γνήσιο τέκνο των προκατόχων της στα έξι χρόνια του καθεστώτος κατοχής στην Ελλάδα.

Ο Ελληνικός λαός βρίσκεται αντιμέτωπος με μιά πρωτόγνωρη επίθεση σε όλα τα επίπεδα. Βιώνει ακόμα και αν δεν το αντιλαμβάνεται πλήρως, την εγκαθίδρυση του καθεστώτος κατοχής στο δημοσιονομικό, κανονιστικό, και οικονομικό πεδίο άσκησης πολιτικής στην χώρα. Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία εκτέλεσης των εντολών των επικυρίαρχων και της διαχείρισης τους προς όφελος ξένων και ντόπιων συμφερόντων, αδιαφορώντας για την ανείπωτη καταστροφή που δημιουργεί με την παραμονή της στην εξουσία.

Το ΕΠΑΜ καλεί τον ελληνικό λαό ν’ αντιδράσει και ν΄αντισταθεί απέναντι στις λογικές που τον θέλουν δουλοπάροικο κι εξαθλιωμένο, μετανάστη μέσα στην ίδια του την χώρα. Τον καλεί να ανασυντάξει τις δυνάμεις του τόσο σε ατομικό όσο και συλλογικό επίπεδο, και να δώσει το παρόν την Κυριακή 22 Μαΐου στην πλατεία Συντάγματοςσ’ ένα μαζικό και λυτρωτικό συλλαλητήριο – σάλπισμα για την διεκδίκηση της αξιοπρέπειας, των δικαιωμάτων, της ελευθερίας του ίδιου και της πατρίδας του, απέναντι στον μονόδρομο της φτωχοποίησης, του εξανδραποδισμού και της υποδούλωσης του.

Καλεί τους Έλληνες πολίτες να πάρουν τα πράγματα στα χέρια τους, και να επιβάλλουν με ένα νέο ΟΧΙ, την πολιτική που θα ανοίξει τον δρόμο και θα καταστήσει την Ελλάδα, λαϊκά κυρίαρχη και εθνικά ανεξάρτητη, απελευθερωμένη από κάθε είδους τυρρανία, εξάρτηση και κατοχή.

·         Μη αναγνώριση και διαγραφή του παράνομου και ληστρικού δημόσιου χρέους με βάση το Διεθνές Δίκαιο.

·         Καταγγελία των δεσμεύσεων και των Δανειακών Συμβάσεων

·         Έξοδος από την ευρωζώνη , και την Ευρωπαϊκή Ένωση, μετάβαση σε εθνικό – κρατικό νόμισμα.

·         Τιμωρία των ενόχων και απόδοση Δικαιοσύνης

·         Συντακτική Εθνοσυνέλευση διευρυμένης εκπροσώπησης του ίδιου του λαού, για την σύνταξη και ψήφιση δημοκρατικού Συντάγματος

Δευτέρα 7 Μαρτίου: Ο Δημήτρης Καζάκης & η Γεωργία Μπιτάκου στην εκπομπή "Πολιτικοί Διάλογοι" της ΕΡΤopen (13.00-14.00)

Δευτέρα 7 Μαρτίου: Ο Δημήτρης Καζάκης & η Γεωργία Μπιτάκου στην εκπομπή "Πολιτικοί Διάλογοι" της ΕΡΤopen (13.00-14.00)

Κυριακή, 06/03/2016 - 23:53
Κάθε ΔΕΥΤΕΡΑ το μεσημέρι 13:00-14.00 "Πολιτικοί Διάλογοι" στην ΕΡΤopen με τον Δημήτρη Καζάκη.

Αυτήν την Δευτέρα 7 Μαρτίου 2016 και ώρα 13.00-14.00 στην εκπομπή " Πολιτικοί Διάλογοι" ο οικονομολόγος και Γενικός Γραμματέας του Ε.ΠΑ.Μ. Δημήτρης Καζάκης θα συνομιλήσει με την Γεωργία Μπιτάκου Νομικό-Δημοσιογράφο.


Συντονιστείτε στους 106.7 στα fm στην Αττική στην ΕΡΤopen.
Επίσης εναλλακτικά όσοι είστε εκτός Αττικής, μπορείτε να μας ακούσετε από τον ραδιοφωνικό σταθμό του σωματείου Εργαζομένων Αλουμινίου στους 97,3 με έδρα τη Βοιωτία ή από τον ραδιοσταθμό του εργατικού κέντρου Εύβοιας στους 96,5 και διαδικτυακά στην www.ertopen.com σε ολόκληρο τον κόσμο.


Για την συμμετοχή σας στην εκπομπή μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα: 
210 6002909-10 ή να στείλετε αποστολή SMS γράφοντας:  (κενό) και μετά το ΜΗΝΥΜΑ στο 54045
ΕΠΑΜ: Όλοι μαζί στην Μεγάλη Απεργία της 4ης Φεβρουαρίου για την Ανατροπή

ΕΠΑΜ: Όλοι μαζί στην Μεγάλη Απεργία της 4ης Φεβρουαρίου για την Ανατροπή

Πέμπτη, 04/02/2016 - 09:00
Με αφορμή το νομοσχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση έχει προκηρυχθεί για τις 4 Φεβρουαρίου η πανελλαδική απεργία από την ΓΣΕΕ, τα συνδικάτα , και σύσσωμα τα εργασιακά σωματεία σε ολόκληρη την χώρα.

Ο εθνικός και κοινωνικός χαρακτήρας της κοινωνικής ασφάλισης είναι η μεγαλύτερη κατάκτηση των εργαζόμενων όχι μόνο στην πατρίδα μας, μα σε όλο τον κόσμο. Εξασφαλίζει ότι οι οικογένειες των εργαζομένων και οι απόμαχοι της δουλειάς, όσοι για μικρότερο ή μεγαλύτερο χρονικό διάστημα αδυνατούν να εργαστούν, θα έχουν το απαραίτητο εισόδημα, ασφάλεια και πρόνοια. Θα έχουν αξιοπρέπεια.

Ούτε να το φανταστούν δεν μπορούσαν εκείνοι οι πρώτοι ρακένδυτοι εργάτες, που έβαζαν ένα μέρος από το πενιχρό εισόδημά τους στο κοινό ταμείο αλληλεγγύης, ότι με τους αγώνες τους στο διάβα των χρόνων τα ασφαλιστικά ταμεία θα είχαν τη δυνατότητα να παρέχουν όσα παρείχαν μέχρι πριν λίγα χρόνια. Πολύ περισσότερο δεν μπορούμε να φανταστούμε όλοι εμείς που δρέψαμε τους καρπούς των αγώνων και των θυσιών των πατεράδων και των παππούδων μας, ότι θα γυρίσουμε πολύ πιο πίσω από αυτά που ξεκίνησαν 150 χρόνια πριν, οι πρώτοι ρακένδυτοι εργάτες.

Η επίθεση στην κοινωνική ασφάλιση δεν ξεκίνησε με την κρίση του ευρώ. Όλες οι κυβερνήσεις την τελευταία εικοσαετία ψηφίζουν απανωτά νόμους για να «σώσουν» τη δημόσια κοινωνική ασφάλιση. Όσο περισσότεροι νόμοι ψηφίζονται, τόσο αυξάνεται ο κύκλος εργασιών των ιδιωτικών ασφαλιστικών εταιρειών. Όσο μειώνονται οι παροχές για τους εργαζόμενους, τόσο αυξάνουν οι κρατήσεις. Όσο περισσότερο απορρυθμίζεται η αγορά εργασίας, τόσο περισσότερο υποσκάπτεται η βιωσιμότητα του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Επομένως, όλοι οι νόμοι «σωτηρίας» της δημόσιας κοινωνικής ασφάλισης, στο βαθμό που εδράζονται, στηρίζουν και παγκοσμιοποιούν την απορρύθμιση της αγοράς εργασίας, στην καλύτερη περίπτωση είναι ασπιρίνες για την αντιμετώπιση του καρκίνου και στη χειρότερη –όπως στη χώρα μας- μέτρα για την οριστική φτωχοποίηση και εξανδραποδισμό του λαού μας σε όφελος των δανειστών.

Παράλληλα με το πετσόκομμα μισθών και συντάξεων και με το πρόσχημα της αντιμετώπισης της φοροδιαφυγής η φερόμενη ως «Ελληνική Κυβέρνηση» ετοιμάζει και νέα φοροεπιδρομή τσακίζοντας τους «νοικοκυραίους», την «μεσαία τάξη», την αγροτιά, όλους μας! Το φορολογικό είναι η άλλη όψη των ιδιωτικοποιήσεων: Με τις ιδιωτικοποιήσεις εκποιείται ο δημόσιος πλούτος, σε όφελος των δανειστών. Ενώ, με τις φοροεπιδρομές, τις τράπεζες και τις κατασχέσεις δημεύονται για λογαριασμό των επικυρίαρχων οι ιδιωτικές περιουσίες, ο μόχθος και το βιός μας.

Μα πάνω απ’ όλα αυτά, είναι η ολοκληρωτική επίθεση που δέχεται ο λαός μας σε κάθε πτυχή του κοινωνικού βίου. Στην μετατροπή του εργαζόμενου σε ωφελούμενου δούλου, στην κατάλυση κάθε ατομικού και συλλογικού δικαιώματος, στην αρπαγή της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας, στην διάλυση της παιδείας, της υγείας, στην κατάρρευση του πρωτογενή τομέα, στην πολιτιστική αποχαύνωση και την ανυπαρξία στην απόδοση δικαιοσύνης. Στην παράδοση δηλαδή ολόκληρης της χώρας, που πάνω της οικοδομήθηκαν και κατοχυρώθηκαν η έννοια της Δημοκρατίας, και χύθηκε ποτάμι το αίμα για να θεμελιωθεί η λαϊκή κυριαρχία, η εθνική ανεξαρτησία και να καταχτηθεί η λευτεριά.

Εμείς αυτή τη χώρα την λέμε Πατρίδα.

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό και το δημόσιο τομέα, όλους τους επαγγελματίες, τους επιχειρηματίες, τους αγρότες, τους άνεργους, τους νέους και τους συνταξιούχους, τα μέλη και τους φίλους του ΕΠΑΜ να δώσουν βροντερό παρόν στην μεγάλη απεργία της 4ης Φεβρουαρίου. Τώρα που ο λαός μας με αφορμή το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο δείχνει ξανά τον δρόμο της αγωνιστικότητας και της αντίστασης, να διαμηνύσουμε όλοι μαζί με κάθε τρόπο ότι η πατρίδα είναι το σπίτι μας, και πως δεν είμαστε διατεθιμένοι να την χάσουμε μέσα από τα χέρια μας.


Γιατί όπως έλεγε κι ο Γρηγόρης Ξενόπουλος στον «Δεκάλογο του Πατριωτισμού:

Πολύ μεγαλύτερη αγάπη για την πατρίδα από το να σκοτωθείς γι' αυτή, είναι να ζήσεις γι' αυτή.


ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΣ 4 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2016 ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ




Προσυγκέντρωση στην Κοραή (μετρό Πανεπιστημίου) στις 11:00 π.μ.
Σελίδα 1 από 6