Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΑΡΘΡΟ - ERT Open
Το θηρίο είναι εδώ

Το θηρίο είναι εδώ

Δευτέρα, 09/03/2020 - 13:00
 

Κώστας Καναβούρης

Σοβαρά τώρα: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει συναίσθηση των όσων λέει; Έχει συναίσθηση ότι αυτά που λέει δεν είναι λόγια του αέρα ή κουβέντες μεταξύ φίλων «για να περνάει η ώρα», αλλά ο δημόσιος λόγος του πρωθυπουργού της Ελληνικής Δημοκρατίας; Θα πρέπει, έχω την αίσθηση, να σκεφτούμε πάρα πολύ πριν απαντήσουμε καταφατικά. Γιατί όσα είπε αυτές τις μέρες και ύστερα από οκτώ ολόκληρους μήνες τραγικών χειρισμών στο προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα δείχνουν άνθρωπο που δεν είναι σε θέση να αντιληφθεί ούτε το πρόβλημα ούτε τον ρόλο τον οποίο είναι υποχρεωμένος να παίξει λόγω χρήσης της εντολής που του έδωσε ο ελληνικός λαός.

Ναι. Το προσφυγικό και μεταναστευτικό πρόβλημα, μετά την εργαλειοποίηση των προσφύγων από τον Ερντογάν, αλλά και την κυνική αδιαφορία της Ε.Ε., έφτασε στο μη παρέκει. Και είναι ευθύνη της κυβέρνησης της Ν.Δ. που το άφησε να φτάσει μέχρι εδώ. Και επίσης είναι φανερό ότι τα δύσκολα προβλήματα έχουν δύσκολες και πολύπλοκες λύσεις. Με εθνική συναίνεση, αφού το πρόβλημα αφορά όλους. Λύσεις όμως ενός συντεταγμένου κράτους, που έχει νόμους, σύνταγμα, θεσμούς, εξουσίες, που συμμετέχει σε διεθνείς οργανισμούς μέσα σε ένα πλαίσιο διεθνούς δικαίου, με διεθνείς κανόνες και συμβάσεις. Αντί όλων αυτών βλέπουμε ότι η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Ο τρόπος διαχείρισης του προβλήματος έφερε στην επιφάνεια ό,τι πιο σάπιο, μαύρο και απάνθρωπο έχει στη σκευή της η ελληνική κοινωνία και ο πρωθυπουργός τι κάνει; Κάνει δηλώσεις με τους Ευρωπαίους επίσημους ελαφρά τη καρδία, σαν να δήλωνε πως πέρασε ένα τριήμερο στο Μέτσοβο.

 

Πού ακούστηκε πρωθυπουργός της χώρας να μιλάει για «παράνομη εισβολή», δηλαδή για κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, με τόση ευκολία; Έχει συναίσθηση ο Κυριάκος Μητσοτάκης τι θα πει «εισβολή»; Ή απλώς κολακεύει το φασισταριό που τριγυρνάει αγριεμένο, ανελέητο και άκρως επικίνδυνο αναλαμβάνοντας ρόλο που δεν θα έπρεπε να βλέπει ούτε με το τηλεσκόπιο; Σε επικίνδυνες περιπέτειες μας βάζει ο πρωθυπουργός όταν χαρακτηρίζει ανθρώπους ρημαγμένους που στοιβάχτηκαν παρά τη θέλησή τους (ούτε καν για να μείνουν, αλλά για να περάσουν και να φύγουν) στα σύνορα του Έβρου, και τους άλλους που πνίγονται μαζί με τα παιδιά τους, «εμπροσθοφυλακή ανθρώπων άγνωστης προέλευσης αλλά και άγνωστων σκοπών». Και όταν καθαγιάζει τις αποτρόπαιες και οπλοφόρες συμμορίες που αλωνίζουν στα σύνορα, συγχαίροντάς τους! Λέγοντας πως είναι «πολίτες που συμπαρίστανται αυθόρμητα στο δύσκολο έργο» της ΕΛ.ΑΣ., του Λιμενικού και των Ενόπλων Δυνάμεων.

Είναι τραγικό, τρομακτικό να ακούς τον πρωθυπουργό της Ελληνικής Δημοκρατίας να λέει τέτοιες φρικώδεις ελαφρότητες, να ανοίγει διάπλατα τις πύλες της Δημοκρατίας στους εχθρούς της, στα χίλια μύρια πρόσωπα του φασισμού. Που είναι όλα κατάμαυρα και σκοτεινά. Όσο πατριώτες ήταν οι ταγματασφαλίτες, άλλο τόσο είναι και οι περίπολοι με τις καραμπίνες. Όσα προβλήματα έλυσε ο φασισμός στο παρελθόν, άλλα τόσα θα λύσει και τώρα. Καιρός να το συνειδητοποιήσουν όλοι οι δημοκράτες, όλων των πολιτικών πεποιθήσεων.

 
 
 

Απάνθρωπη δημοκρατία δεν νοείται, όπως και δημοκρατικός φασισμός. Κανένα «εχθρό» δεν κυνηγούν οι οπλισμένοι «πολιτοφύλακες» που επαινεί ο πρωθυπουργός. Τον φοβισμένο, τον ανήμπορο και τον αδύναμο άνθρωπο κυνηγούν. Το θήραμα που δικαιώνει την ύπαρξη του θηρευτή.

Συστημικό πολιτικό όνειδος, δημοσιογραφική αλητεία και πυώδης φασισμός στην κοινωνία. Αυτό είναι το εκρηκτικό μίγμα που απειλεί να τινάξει τα πάντα στον αέρα, αλλά όχι και να ταράξει τη χορτάτη και επηρμένη αθωότητα του πρωθυπουργού.

 

Αλίμονο όμως στη χώρα που σχεδιάζει ξερονήσια. Αλίμονο στη χώρα που τη σώζει το κτήνος που έχει κρεμάσει στην πετονιά του ένα μωρουδίστικο καλτσάκι και την ανεβάζει, χαμογελαστός, στο Διαδίκτυο με τη λεζάντα «απομεινάρι από πνιγμένο προσφυγόπουλο». Αλίμονο στη χώρα που οι πολίτες της βρίζουν χυδαία έγκυους γυναίκες και τις σπρώχνουν να πνιγούν. Αλίμονο στη χώρα που έχει εθελοντές στη φρίκη. Αλίμονο στη χώρα που προπηλακίζει «...τα δροσερά Ελληνόπουλα» (Νίκος Καρούζος) που θέλουν να παρηγορήσουν και «ανεμίζει τους αμέτρητους γραικύλους» που είναι έτοιμοι για κάθε βαρβαρότητα.

Ήδη οι πληροφορίες συγκλίνουν ότι υπάρχει ένα 22χρονος Σύρος νεκρός. Ή «Χρυσή Αυγή» συγκροτεί στη Θράκη ομάδες πολιτοφυλακής. Το Die Linke καταγγέλλει ότι ομάδες Γερμανών νεοναζί προσεγγίζουν τα ελληνοτουρκικά σύνορα στον Έβρο.

Ας πληροφορήσει κάποιος τον πρωθυπουργό ότι το θηρίο είναι εδώ. Πολλοί και για πολύ καιρό το κοίταζαν στα μάτια και τώρα μας κοιτάζει αυτό. Όποιος δεν το βλέπει πάει να πει ότι του μοιάζει. Ας το καταλάβουμε πριν να είναι αργά. Πιο αργά από τώρα.

Πηγή: Αυγή

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Η μνημονιακή συνθηκολόγηση Βαρουφάκη άνοιξε δρόμο στο 3ο Μνημόνιο Τσίπρα

Παναγιώτης Λαφαζάνης: Η μνημονιακή συνθηκολόγηση Βαρουφάκη άνοιξε δρόμο στο 3ο Μνημόνιο Τσίπρα

Τρίτη, 11/06/2019 - 17:00

Ο Παν. Λαφαζάνης έγραψε στην Iskra το παρακάτω άρθρο με τίτλο:

Η μνημονιακή συνθηκολόγηση Βαρουφάκη άνοιξε δρόμο στο 3ο Μνημόνιο Τσίπρα

«Ο Γιάννης Βαρουφάκης λέει πολλά και ευχάριστα προκειμένου να πείσει ότι αντιπροσωπεύει, τάχα, μια εναλλακτική απάντηση στη συνεχιζόμενη κηδεμονία και αποικιακή εποπτεία της χώρας μας από τους θεσμούς.

Η αλήθεια είναι ότι όλα τούτα συνιστούν ένα μεγάλο ψεύδος και μια μεγάλη εξαπάτηση του ελληνικού λαού.

Και είναι μια μεγάλη εξαπάτηση όχι μόνο γιατί καμιά από τις σημερινές δεσμεύσεις Βαρουφάκη δεν αφήνουν περιθώρια για ανακοπή της κηδεμονίας της χώρας αλλά και γιατί επαναλαμβάνουν τα απαράδεκτα έργα και την ψευδεπίγραφη ρητορική τη δική του και του Αλ. Τσίπρα στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, έργα και ρητορική που με μαθηματική ακρίβεια οδήγησαν στο τρίτο καταστροφικό μνημόνιο.

Λίγοι, δυστυχώς, γνωρίζουν σε αυτήν την χώρα ότι ο Γ. Βαρουφάκης ήταν ο πρώτος, πριν ακόμα και τον Τσίπρα, που έσπευσε από την πρώτη στιγμή της πρώτης διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, να συνθηκολογήσει με την Τρόϊκα.

Είναι τραγικό αλλά σε αυτόν τον τόπο αρκετοί πολίτες τελούν υπό χειραγώγηση, ενώ ένα τμήμα τους αρέσκεται να ζει στη σκιά αυταπατών.

Υπογραμμίζω, λοιπόν, ότι ο Γ. Βαρουφάκης υπόγραψε, τέλη Φλεβάρη του 2015 και ερήμην των πάντων, την επέκταση της Δανειακής Σύμβασης του 2ου μνημονίου του Σαμαρά, μαζί με τα σκληρότατα προαπαιτούμενα, της 5ης αξιολόγησης και βεβαίως έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην απαράδεκτη επιστολή προς τον Βίζερ του Eurogroup.

Η επέκταση της Δανειακής Σύμβασης , μαζί με τα προαπαιτούμενα μέτρα που υπόγραψε ο Γιάννης Βαρουφάκης, αντιπροσώπευε την 3η Τροποποίηση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης.

Και αυτή η επικαιροποίηση του Μνημονίου του Α. Σαμαρά διέπετο από το Αγγλικό Δίκαιο, παρέπεμψε τις διαφορές αποκλειστικά στα δικαστήρια του Λουξεμβούργου  και περιλάμβανε την παραίτηση της Ελλάδας από οποιαδήποτε ασυλία επί των περιουσιακών της στοιχείων.

Αυτή η συνθηκολόγηση Βαρουφάκη που αποτέλεσε την βάση, το προοίμιο και το θεμέλιο για το κατάπτυστο τρίτο μνημόνιο, πραγματοποιήθηκε στο παρασκήνιο, παρά την σφοδρή δημόσια αντίδραση της τότε Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ. Πραγματοποιήθηκε μάλιστα εν κρυπτώ, παράνομα και αντισυνταγματικά, αφού η επέκταση της Δανειακής Σύμβασης με τους παλιούς και τους νέους πρόσθετους όρους που την συνόδευαν, θα έπρεπε να εγκριθεί από την Βουλή, πράγμα που συνωμοτικά και εν γνώσει τους απέφυγαν τότε Τσίπρας και Βαρουφάκης για προφανέστατους λόγους, αφού αν η κυβέρνηση πήγαινε την συνθηκολόγηση στην Βουλή θα έπεφτε, μιας και η Αριστερή Πλατφόρμα όπως είχε δηλώσει, θα την καταψήφιζε με χέρια και πόδια.

Προφανέστατα η συνθηκολόγηση Βαρουφάκη έγινε για ένα και μόνο λόγο  για να διασωθεί το ευρώ και να προστατευθούν οι Ευρωπαϊκές τράπεζες, από ενδεχόμενη έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, που αναγκαστικά θα συνεπάγετο αδυναμία αποπληρωμής του ελληνικού χρέους και επομένως βαθύτατο κούρεμα του.

Προς νέα συνθηκολόγηση;

Αυτή ήταν τότε η ανεκτίμητη προσφορά Βαρουφάκη στις Βρυξέλλες και την Γερμανο- αμερικανοκρατία, η οποία ολοκληρώθηκε πραξικοπηματικά με τυμπανοκρουσίες και συναινετικά απ’ όλο το πολιτικό κατεστημένο, με πρωτεργάτη τον Τσίπρα, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο.

Η τραγωδία είναι ότι τα ίδια ακριβώς λέει και υπόσχεται και σήμερα ο Βαρουφάκης, ο οποίος παριστάνει το ίδιο ανέξοδα και σήμερα τον θαυματοποιό που θα σώσει την Ελλάδα από την κηδεμονία και τις δεσμεύσεις των Θεσμών, χωρίς, όμως, να διαταραχθούν οι σχέσεις της χώρας μας με την Ευρωζώνη και τις Βρυξέλλες αλλά μόνο με τις μαγικές πιέσεις του, οι οποίες αν δεν έπιασαν το 2015 και μας οδήγησαν στην ταπείνωση και την τραγωδία, θα πιάσουν τώρα!

Όπως τότε, λοιπόν, έτσι και σήμερα ο Γιάνης Βαρουφάκης, διατρανώνει την πίστη του στο ευρώ και λέει, απαντώντας στον Λαφαζάνη, πως εμείς δεν είμαστε “ούτε με το Grexit ούτε με το Brexit (σώζει και τη Βρετανία!). Είμαστε στο ευρώ και θέλουμε να μείνουμε στο ευρώ“. Εκτός, όπως σημειώνει, για να επιβεβαιώσει ότι πάντα κλείνει ανούσια και αόριστα το μάτι προς όλες τις κατευθύνσεις, αν εντός του ευρώ “ερημοποιηθεί η χώρα“. Και επειδή η ερημοποίηση μιας χώρας δεν έχει τέλος ούτε υπάρχει ερημόμετρο για να διαπιστωθεί, ο Γιάνης κοροϊδεύει ξανά τους πολίτες στην χώρα μας προκειμένου να επαναληφθεί, αν υπάρξουν ανάλογες συνθήκες, η τραγωδία του καλοκαιριού του 2015 με άλλους χειρότερους όρους.

Η Ελλάδα κύριοι Βαρουφάκηδες έχει ερημοποιηθεί εδώ και καιρό και πρώτα απ’ όλα από την νεολαία της. Ως πότε η προσαρμογή σας στις Βρυξέλλες και τον ολοκληρωτισμό τους, ως πότε ακόμα η τύφλωση μπροστά στον ψευδεπίγραφο “ευρωπαϊσμό” και στην παγκοσμιοποίηση των ελίτ, θα εκτελεί την πατρίδα μας και το μέλλον της για χάρη μιας νάρκισηςπαρακμιακήςκαλοταϊσμένης, εθελόδουλης και ψευτοδιεθνιστικής ελίτ της χώρας μας;»

Παναγιώτης Λαφαζάνης

Ο Κώστας Σημίτης σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής» άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν νέα Ίμια

Ο Κώστας Σημίτης σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής» άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξουν νέα Ίμια

Δευτέρα, 10/06/2019 - 14:00

Σε άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής» με τίτλο «Αιγιαλίτιδα ζώνη – ΑΟΖ – Υφαλοκρηπίδα: Προσοχή τώρα», ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης, αναφέρει ότι η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να αντιμετωπίσει το σημαντικό θέμα της εξωτερικής πολιτικής μας, δηλαδή τις σχέσεις της χώρας με την Τουρκία.

Σε ό,τι αφορά πρόβλημα των Ιμίων το 1996 ο ίδιος γράφει πως «δεν προέκυψε τυχαία», «καθώς η τουρκική ηγεσία τότε θέλησε να εκμεταλλευθεί την κρίση που προκάλεσε η ασθένεια του Ανδρέα Παπανδρέου, η παραίτησή του, και η εκλογή νέας ηγεσίας, για την οποία πίστεψε ότι μπορεί να την αιφνιδιάσει».

«Δεν αποκλείεται να υπάρξουν παρόμοιες σκέψεις στη σημερινή τουρκική ηγεσία», σημειώνει επίσης ο πρώην πρωθυπουργός κρίνοντας ότι η «έντονη πολιτική αντιπαράθεση στην Ελλάδα λόγω των εκλογών δημιουργεί ευνοϊκές προϋποθέσεις για δράσεις.  

Σύμφωνα με τον κ. Σημίτη, τα προβλήματα είναι γνωστά, αλλά «οι συνθήκες που επικρατούν σήμερα είναι διαφορετικές από εκείνες που επικρατούσαν επί δεκαετίες» και ο «κίνδυνος επεισοδίων θα είναι υπαρκτός εάν δεν προσπαθήσουμε να βρούμε λύσεις, όχι πάντα ευχάριστες».

Τέλος, επισημαίνει πως ότι η αποφασιστική διαφορά προέκυψε από την ανεύρεση κοιτασμάτων φυσικού αερίου στην κυπριακή Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη και την πιθανολόγηση ότι υπάρχουν κοιτάσματα φυσικού αερίου και πετρελαίου σε περιοχές της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας.

Αύξησης παιδικής ψυχασθένειας -  «Κενά παιδιά» | Το άρθρο του ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος που έγινε viral

Αύξησης παιδικής ψυχασθένειας - «Κενά παιδιά» | Το άρθρο του ψυχιάτρου Λουίς Ρόχας Μάρκος που έγινε viral

Τετάρτη, 22/05/2019 - 15:00

Υπάρχει μια σιωπηλή τραγωδία που εκτυλίσσεται σήμερα στα σπίτια μας και αφορά στα πιο πολύτιμα «κοσμήματά» μας: τα παιδιά μας.


Τα παιδιά μας βρίσκονται σε μια συναισθηματική κατάσταση καταστροφική!

Τα τελευταία 15 χρόνια, οι ερευνητές μας πρόσφεραν στατιστικές κάθε φορά και πιο ανησυχητικές σχετικά με την οξυμένη και επίμονη αύξησης παιδικής ψυχασθένειας που τώρα έχει φτάσει αναλογίες επιδημίας:

Οι στατιστικές δεν ψεύδονται:

  • • 1 κάθε 5 παιδιά έχει προβλήματα ψυχικής υγείας
    • παρατηρήθηκε αύξηση 43% στη Δ.Ε.Π.Υ.( Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας)
    • παρατηρήθηκε αύξηση 37% στην εφηβική κατάθλιψη
    • παρατηρήθηκε αύξηση 200% στον αριθμό των παιδικών (μεταξύ 10 και 14 ετών) αυτοκτονιών

Τι συμβαίνει και τι κάνουμε λάθος;

Τα σημερινά παιδιά βρίσκονται σε υπερδιέγερση και είναι γεμάτα υλικά δώρα, αλλά στερούνται των βασικών για μια υγιή παιδική ηλικία, όπως:

  • • συναισθηματικά διαθέσιμους γονείς
    • όρια ξεκάθαρα βαλμένα
    • υπευθυνότητα
    • ισορροπημένη διατροφή και επαρκή ύπνο
    • κίνηση εν γένει και ειδικά στην ύπαιθρο
    • δημιουργικό παιχνίδι, κοινωνική αλληλεπίδραση, ευκαιρίες για μη-καθοδηγούμενο παιχνίδι και «ευκαιρίες» για να…βαριούνται

Αντιθέτως, τα τελευταία χρόνια τα παιδιά χόρτασαν από:

  • • γονείς με την προσοχή τους αποσπασμένη από την ψηφιακή τεχνολογία
    • γονείς επιεικείς και επιτρεπτικούς που αφήνουν τα παιδιά τους «να κυβερνούν τον κόσμο» και να είναι εκείνα που βάζουν τους κανόνες
    • μια αίσθηση δικαιωμάτων, του να τα αξίζουν όλα χωρίς να τα κερδίζουν ή να γίνονται υπεύθυνα μόλις το αποκτούν
    • ακατάλληλος ύπνος και μη ισορροπημένη διατροφή
    • καθιστικός τρόπος ζωής
    • ατελείωτη διέγερση, τεχνολογικές νταντάδες, άμεση επιβράβευση κι απουσία «βαρετών στιγμών»

Τι να κάνουμε;

Αν θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν άτομα ευτυχισμένα και υγιή, πρέπει να ξυπνήσουμε και να επιστρέψουμε στα βασικά.

Είναι ακόμη δυνατόν!

Πολλές οικογένειες είδαν άμεση βελτίωση λίγες εβδομάδες αφότου εφάρμοσαν τις ακόλουθες συστάσεις:

  • • Βάλτε όρια και να θυμάστε ότι εσείς είστε ο καπετάνιος του καραβιού. Τα παιδιά σας θα αισθανθούν πιο σίγουρα ξέροντας πως εσείς έχετε τον έλεγχο του πηδαλίου.
  • • Προσφέρετε στα παιδιά έναν ισορροπημένο τρόπο ζωής, γεμάτο από αυτό που τα παιδιά ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ, όχι από αυτό που ΘΕΛΟΥΝ. Μη φοβάστε να πείτε «όχι» στα παιδιά σας, αν αυτό που θέλουν δεν είναι αυτό που χρειάζονται.

• Δώστε τους θρεπτική τροφή και περιορίστε την τροφή-σκουπίδι.

  • • Να περνάτε τουλάχιστον μια ώρα ημερησίως στον καθαρό αέρα με δραστηριότητες όπως: ποδήλατο, περπάτημα, ψάρεμα, παρατήρηση πουλιών/εντόμων.

• Απολαύστε καθημερινά ένα οικογενειακό βραδινό φαγητό χωρίς έξυπνα τηλέφωνα ή τεχνολογία που θα τους αποσπά την προσοχή

  • • Παίξτε επιτραπέζια παιχνίδια με όλη την οικογένεια ή, αν τ παιδιά είναι πολύ μικρά για επιτραπέζια, αφεθείτε να παρασυρθείτε από τα ενδιαφέροντά τους κι επιτρέψτε να είναι εκείνα που θα καθοδηγούν το παιχνίδι
  • • Εμπλέξτε τα παιδιά σας σε κάποια από τις δραστηριότητες ή τα καθήκοντα του σπιτιού σύμφωνα με την ηλικία τους (να διπλώνουν τα ρούχα, να τακτοποιούν τα παιχνίδια τους, να απλώνουν τα ρούχα, να ξεπακετάρουν τα φαγητά, να στρώνουν το τραπέζι, να ταΐζουν τον σκύλο κλπ.)
  • • Καθιερώστε μια συνεπή ρουτίνα ως προς την ώρα ύπνου, για να βεβαιωθείτε ότι το παιδί σας κοιμάται όσο χρειάζεται. Τα ωράρια θα είναι ακόμη πιο σημαντικά για παιδιά σε σχολική ηλικία.

• Διδάξτε υπευθυνότητα κι ανεξαρτησία.

Μην τα προστατεύετε υπερβολικά έναντι κάθε απογοήτευσης ή κάθε λάθους. Τα να κάνουν λάθη θα τους βοηθήσει να αναπτύξουν ανθεκτικότητα και να μάθουν να υπερνικούν τις προκλήσεις της ζωής.

  • • Μη φτιάχνετε την τσάντα τού παιδιού σας, μην τους την κουβαλάτε, μην τους πηγαίνετε την εργασία που ξέχασαν, μην τους ξεφλουδίζετε την μπανάνα ή το πορτοκάλι, αν μπορούν να το κάνουν μόνα τους (4-5 ετών). Αντί να τους δίνετε το ψάρι, μάθετέ τους να ψαρεύουν.

• Μάθετέ τους να περιμένουν.

  • • Δώστε ευκαιρίες για «πλήξη», μιας και η πλήξη είναι η στιγμή οπότε και ξυπνά η δημιουργικότητα. Μην αισθάνεστε υπεύθυνος να διασκεδάζουν τα παιδιά όλη την ώρα.
  • • Μη χρησιμοποιείτε την τεχνολογία ως θεραπεία για τη βαρεμάρα, μήτε να τους την προσφέρετε στην πρώτη ευκαιρία απραξίας.
  • • Αποφύγετε τη χρήση τής τεχνολογίας στο τραπέζι, στο αυτοκίνητο, στα εστιατόρια, στα εμπορικά κέντρα. Χρησιμοποιείστε αυτές τις στιγμές ως ευκαιρίες κοινωνικοποίησης, εκπαιδεύοντας έτσι τον εγκέφαλό τους να ξέρει να λειτουργεί όταν βρίσκονται σε κατάσταση: «πλήξη»

• Βοηθήστε τους να φτιάξουν ένα «βαζάκι πλήξης» με ιδέες για δραστηριότητες για όταν θα βαριούνται.

  • • Να είστε συναισθηματικά διαθέσιμος ούτως ώστε να «συνδέεστε» με το παιδί σας και να του διδάσκετε αυτορρύθμιση και κοινωνικές δεξιότητες.
  • • Τα βράδια απενεργοποιείστε τα τηλέφωνα, όταν τα παιδιά πρέπει να πάνε για ύπνο, ούτως ώστε να αποφύγετε την ψηφιακή απόσπαση προσοχής.
  • • Γίνετε ένας συναισθηματικός ρυθμιστής ή προπονητής των παιδιών σας. Διδάξτε τους να αναγνωρίζουν και να διαχειρίζονται την απογοήτευση ή την οργή τους.
  • • Μάθετέ τους να χαιρετούν, να αλλάζουν ρόλους, να μοιράζονται χωρίς να μένουν με άδεια χέρια, να λένε «ευχαριστώ» και «παρακαλώ», να παραδέχονται τα λάθη τους και να ζητούν συγγνώμη (μην τους το επιβάλετε), και να είστε το πρότυπο όλων αυτών των αξιών που θέλετε να μεταδώσετε..
  • • Συνδεθείτε συναισθηματικά – χαμογελάστε, αγκαλιάστε, φιλήστε, γαργαλήστε, διαβάστε, χορέψτε, παίξτε ή μπουσουλήστε μαζί τους.


Πηγή infokids.gr
Το διαβάσαμε στο dinfo.gr.
Ποιο το μέλλον της εργασίας: Προς το 996 ή στο 355 ;

Ποιο το μέλλον της εργασίας: Προς το 996 ή στο 355 ;

Σάββατο, 04/05/2019 - 21:00

Ποιο το μέλλον της εργασίας: Προς το 996 ή στο 355 ;

                                           Γιάννης Τόλιος*

Εισαγωγή

Κάθε χρόνο στην «Εργατική Πρωτομαγιά», έρχονται στο προσκήνιο οι διαχρονικοί αγώνες της Εργατικής Τάξης για «κοινωνική δικαιοσύνη» και «κοινωνική χειραφέτηση» (απελευθέρωση), από τα δεσμά της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης. Εκτός από μέρα «μνήμης και τιμής» στους λαϊκούς αγωνιστές, είναι και μέρα αγωνιστικής διεκδίκησης για επίλυση βασικών προβλημάτων. Παρ’ ότι με την ηρωϊκή εξέγερση των εργατών του Σικάγου την Πρωτομαγιά του 1886, έγινε ένα μεγάλο βήμα για τη θεσμοθέτηση ανθρωπινότερων συνθηκών δουλειάς των εργατών, με καθιέρωση 8ωρης ημερήσιας εργασίας και αντίστοιχα 8ωρης ξεκούρασης και 8ωρου ελεύθερου χρόνου (8-8-8), στην πορεία αυτή η μεγάλη κατάκτηση με κάθε ευκαιρία, αμφισβητείται από την εργοδοσία & ποικιλώνυμους πολιτικούς εκπροσώπους του κεφαλαίου.

Η καπιταλιστική συσσώρευση γεννά φτώχεια και εξαθλίωση

Δεν πρόκειται για διανοητική «διαστροφή» ή ψυχολογική ανισορροπία των «αφεντικών», αλλά για εσωτερική «ανάγκη» του κεφαλαίου, να παράγει κέρδος και να αυξάνει αέναα την «προκαταβεβλημένη αξία» (αρχικό κεφάλαιο), με ιδιοποίηση της υπεραξίας που παράγεται από την εκμετάλλευση των εργαζόμενων.! Ο ανταγωνισμός και η ανισότητα διανομής και αναδιανομής εισοδήματος, αποτελούν τη βαθύτατη αιτία των αντιθέσεων, των κοινωνικών συγκρούσεων και «εν πολλοίς» των γεωπολιτικών και θερμών συγκρούσεων στη νεώτερη εποχή. Αρκεί να σκεφτούμε ότι η τάση συγκέντρωσης του πλούτου σε όλο και πιο λίγους «ολιγάρχες» και «πολυεκκατομυριούχους» (billionaires) στο κόσμο, με αύξηση ταυτόχρονα της φτώχειας και αθλιότητας δισεκατομμυρίων ανθρώπων στον πλανήτη, είναι αρκετό να κατανοήσουμε την βαθύτερη αιτία (ασφαλώς όχι αποκλειστική) των σημερινών προβλημάτων στον κόσμο.

Σύμφωνα με στοιχεία της διεθνούς οργάνωσης «Oxfam», το 2018 υπήρχαν 26 δισεκατομμυριούχοι στον κόσμο (έναντι 43 το 2017 και 61 το 2016) που είχαν περιουσία όση το φτωχότερο 50% του πληθυσμού της ανθρωπότητας (δηλ. 3,4 τρις δολάρια).  Επίσης 2.200 δισεκατομμυριούχοι τον ίδιο χρόνο, αύξησαν τον πλούτο τους κατά 12% (ή κατά 900 δις δολάρια). Την ίδια στιγμή στον κόσμο πεθαίνουν κάθε μέρα από την πείνα, πάνω από 10.000 άτομα, ενώ 262 εκατομμύρια παιδιά δεν θα μπορέσουν να πάνε σχολείο. Θα επαρκούσε μόλις 1% της φορολογίας αυτής της ολιγομελούς ομάδας, να αποφέρει 418 δις δολάρια για την εκπαίδευση των παιδιών και για άλλες ανάγκες. Αντί αυτού οι πολύ πλούσιοι (billionaires), κρύβουν τα πλούτοι τους στους «φορολογικούς παραδείσους» του πλανήτη, τα οποία ανέρχονται σε 7,6 τρις δολάρια. Στη λίστα των δισεκατομμυριούχων είναι και 16 έλληνες εφοπλιστές με στόλο 1.058 πλοίων, συνολικής αξίας 38,2 δις δολάρια.!

Πηγή του τεράστιου πλούτου των «ολίγων», είναι η άνιση κατανομή εισοδήματος σε βάρος των εργαζόμενων και των λαών. Σύμφωνα με στοιχεία του «Παγκόσμιου Οργανισμού Εργασίας» (ILO: Global Wage Report), παρά την ανάκαμψη της παγκόσμιας οικονομίας τα τελευταία χρόνια και σχετική μείωση της ανεργίας, οι μισθοί απολαμβάνουν όλο και μικρότερο μερίδιο στο συνολικό παραγόμενο προϊόν. Το 2017 το μερίδιο τους ήταν λιγότερο από το 2016, αλλά και λιγότερο από το 2008.(!) Είναι χαρακτηριστικό ότι σε 52 χώρες υψηλού εισοδήματος, η παραγωγικότητα της εργασίας μεταξύ 1999-2017, αυξήθηκε κατά 17%, ενώ οι πραγματικοί μισθοί αυξήθηκαν μόνο 13% και σε άλλες, όπως στην Ελλάδα μειώθηκαν στο επίπεδο των αρχών δεκαετίας ‘90. Ειδικότερα στις αναπτυγμένες χώρες του G-20, το μερίδιο των πραγματικών μισθών στο ΑΕΠ, στο διάστημα 2015-17, συρρικνώθηκε κατά 3%. Η αποσύνδεση της αύξησης των μισθών από την παραγωγικότητα, εξηγεί, σύμφωνα με την ILO, γιατί το μερίδιο των μισθών είναι μικρότερο από εκείνο που ήταν στις αρχές της δεκαετίας ’90.

Έχει μέλλον το μοντέλο 996;

Εκτός από την άνιση κατανομή και ανακατανομή του εισοδήματος και πλούτου, όπου όλο και «περισσότεροι» δουλεύουν για να ωφελούνται «λιγότεροι», η άλλη όψη της καπιταλιστικής συσσώρευσης, είναι η αύξηση του επιπέδου ανεργίας σε όλες τις χώρες και σε ορισμένες όπως στην Ελλάδα, σε υψηλά επίπεδα. Ταυτόχρονα οι ώρες εργασίας όλο και αυξάνονται, είτε με την ανεπίσημη παραβίαση του 8ωρου, είτε με τη μη καταβολή υπερωριακής αμοιβής, είτε με ελαστικές μορφές απασχόλησης και εντατικοποίησης εργασίας, κά. Τελευταία αρχίζει να καλλιεργείται η ιδέα της επιστροφής στον 19ο αιώνα (!), δηλ. στη 12ωρη απασχόληση. Αρχή έγινε με μια πρόσφατη νομοθετική ρύθμιση στη σύγχρονη Αυστρία (2018) όπου πέρασε νόμος για «δυνατότητα» (!) 12ωρης ημερήσιας εργασίας και 60ωρης εβδομαδιαίας απασχόλησης.! Βέβαια στη μακρινή Κίνα, εν έτη 2019, ένας Κινέζος δισεκατομμυριούχος,  ο Τζακ Μα, ιδρυτής του ομίλου «Alibaba», μιλώντας στους εργαζομένους της εταιρείας, πρόβαλε ως ιδανικό το ωράριο εργασίας «996». Δηλαδή δουλειά από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, για 6 ημέρες την εβδομάδα.! Σύνολο 72 ώρες.! Πρόκειται για ωράριο το οποίο ο ίδιος θεωρεί ευλογία»(!!!). Η φράση μας φέρνει στην εποχή του Μαρξ, που έλεγε από το 1863, ότι …«μόνιμη τάση του κεφαλαίου είναι να υποβιβάσει τους εργάτες μέχρι σε αυτό το μηδενιστικό επίπεδο». (Το Κεφάλαιο, Α’ τόμος, σελίδα 621).

Ελπιδοφόρο μέλλον δίνει το μοντέλο 35-5

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, αν υπάρχει εναλλακτική λύση που να δίνει ελπιδοφόρα προοπτική στους εργαζόμενους και συνολικά την κοινωνία, πολύ περισσότερο που στις συνθήκες των ψηφιακών τεχνολογιών (ρομπότ, τεχνητή νοημοσύνη κά), συνεπάγεται μείωση της «ζωντανής» εργασίας και απελευθέρωση εργατικών χεριών. Μπορεί άραγε να υπάρξει ουσιαστική λύση, εξασφάλισης απασχόλησης, υψηλού εισοδήματος και βελτίωση του βιοτικού επιπέδου για όλους τους ανθρώπους στον πλανήτη; Ασφαλώς και υπάρχει.!! Ένα πρώτο βήμα θα ήταν, η μείωση του χρόνου εργασίας, χωρίς μείωση αποδοχών και ταυτόχρονα δικαιότερη κατανομή και ανακατανομή εισοδήματος και πλούτου για κάλυψη θεμελιωδών κοινωνικών αναγκών. Δηλαδή να περάσουμε άμεσα στις 35 ώρες εβδομαδιαίας απασχόλησης και σε 5ήμερη εργασία. Με λίγα λόγια το μοντέλο 35-5.! Ένα τέτοιο μέτρο είναι απόλυτα ρεαλιστικό αν σκεφτούμε ότι πριν μερικές δεκαετίες, στις αναπτυγμένες χώρες, εκτός από 5ημερο και 40ωρο, υπήρχαν πληρωμένες διακοπές 4 εβδομάδων, «κοινωνικό κράτος» με δημόσιες παροχές σε υγεία, παιδεία, κοινωνικές υπηρεσίες κά. Όλα αυτά σε μεγάλο βαθμό, με την εφαρμογή του νεοφιλελεύθερου μοντέλου, «εξαερώθηκαν» για τις ανάγκες της καπιταλιστικής συσσώρευσης.

Ωστόσο η «επίλυση της αντίθεσης», προϋποθέτει και έναν «φορέα ανατροπής». Ένα ισχυρό εργατικό κίνημα, που θα κάνει την «απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών» και εφαρμογή της αρχής «στον καθένα σύμφωνα με την προσφορά του και ανάλογα με τις δυνατότητες του». Αυτό το ελπιδοφόρο μήνυμα παραμένει πάντα επίκαιρο, σε κάθε Εργατική Πρωτομαγιά, όπως και στη φετινή, του 2019.!  



*Γιάννης Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών και υποψήφιος Ευρωβουλευτής της «Λαϊκής Ενότητας - Μετώπου Ανατροπής»

 

e-mail:ytolios@gmail.com                                                                 https://ytoliosblog.wordpress.com

Βλέπει κατάρρευση και επιτίθεται – Η Τουρκία παίζει επικίνδυνα με την ελληνική αδυναμία (του Δημήτρη Μηλάκα)

Βλέπει κατάρρευση και επιτίθεται – Η Τουρκία παίζει επικίνδυνα με την ελληνική αδυναμία (του Δημήτρη Μηλάκα)

Δευτέρα, 19/03/2018 - 20:00
του Δημήτρη Μηλάκα


Για την ένταση που καθημερινά κλιμακώνεται στις ελληνοτουρκικές σχέσεις το τελευταίο διάστημα «κυκλοφορούν» πολλές επιμέρους εξηγήσεις, οι οποίες περιστρέφονται γύρω από την αιτία, ωστόσο αδυνατούν ή αποφεύγουν να τη θίξουν: πρόκειται για την απόλυτη κατάρρευση της ελληνικής στρατηγικής των τελευταίων δεκαετιών έναντι της Τουρκίας. 


Τα αίτια των καταστροφών, άλλωστε, σαν αυτή που μπορεί να προκύψει από μια πιθανή – όπως εμφανίζεται πια – εκδήλωση ενός ελληνοτουρκικού στρατιωτικού επεισοδίου, διερευνώνται κατά κανόνα εκ των υστέρων, είτε για να αναζητηθούν εξιλαστήρια θύματα και αποδιοπομπαίοι τράγοι είτε για να καταγραφούν στις σελίδες της Ιστορίας. 



Παρακολουθώντας τις τρέχουσες εξελίξεις στα ελληνοτουρκικά (κοιτάζοντας δηλαδή την ιστορία που γράφεται μέρα με τη μέρα) το ελληνικό πολιτικό σύστημα, συνεπικουρούμενο (και) από τα ΜΜΕ, περιορίζεται σε καταγραφές περιστατικών και διαπιστώσεις μέσα από διάφορα πολιτικά πρίσματα και αντιλήψεις. Όλα αυτά έχουν τη σημασία και την αξία τους, ωστόσο αποφεύγουν ή αδυνατούν να προσδιορίσουν την αιτία του «κακού» και κατά συνέπεια να παρέμβουν προσπαθώντας να αποτρέψουν μια πιθανή ελληνοτουρκική στρατιωτική θερμή αντιπαράθεση.



«Μισές» αλήθειες



Το ελληνικό πολιτικό σύστημα (και τα ΜΜΕ) αποδίδει, σε γενικές γραμμές, την κλιμάκωση της έντασης στα ελληνοτουρκικά:



1 Στα εσωτερικά πολιτικά προβλήματα του Ερντογάν που τον «αναγκάζουν» να αναζητήσει τη συμμαχία των εθνικιστών «γκρίζων λύκων».

2 Στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία στις πολεμικές επιχειρήσεις που έχει αναλάβει στη Συρία.

3 Στα προβλήματα που έχουν ανακύψει στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

4 Στα σκληρά παιχνίδια αντιπαράθεσης μεταξύ των μεγαλοαστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας, οι οποίες θέλουν να πάρουν μέρος στο ενεργειακό πάρτι που στήνεται στην περιοχή.

5 Στην πάγια διάθεση της Τουρκίας να αναθεωρήσει εις βάρος της Ελλάδας τις Συνθήκες (της Λωζάννης κατά κύριο λόγο) που περιγράφουν τα όρια της γειτονίας.



Όλα τα παραπάνω ισχύουν σε έναν βαθμό και αποτυπώνονται καθημερινά είτε στις δηλώσεις των αξιωματούχων των δύο χωρών είτε, πολύ περισσότερο, στις κινήσεις των στρατιωτικών τους δυνάμεων σε επίμαχες περιοχές στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο (Καστελλόριζο). Κάτι που επίσης ισχύει είναι ότι, ειδικά τα δύο τελευταία χρόνια, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν μεγιστοποιήσει τις κινήσεις τους με στόχο την επίδειξη δύναμης ικανής να επιβάλει de facto την αναθεώρηση του καθεστώτος στην περιοχή.



Χωρίς στρατηγική



Ωστόσο τίποτε από αυτά (μόνο του ή όλα μαζί) δεν εξηγεί την αιτία εκδήλωσης της έξαρσης των τουρκικών κινήσεων (και σε στρατιωτικό επίπεδο) την τελευταία διετία. Η αιτία, την οποία το ελληνικό πολιτικό σύστημα αποφεύγει να δει – διότι, αν το κάνει, θα πρέπει να αναλάβει και τις τεράστιες ευθύνες του – είναι η κατάρρευση της «εθνικής στρατηγικής» έναντι της Τουρκίας και η απόλυτη αδυναμία του να την αντικαταστήσει.



Η ελληνική εθνική στρατηγική έναντι της Τουρκίας διαμορφώθηκε από τη δεκαετία του 1970 (μετά την τραυματική εμπειρία της κατάληψης της Βόρειας Κύπρου) και είχε, σε γενικές γραμμές, δύο αντικρουόμενα χαρακτηριστικά που τελικά οδήγησαν στην κατάρρευσή της: την αποτροπή και τον κατευνασμό. Στον αντιφατικό χαρακτήρα αυτών των δύο παραμέτρων της εθνικής στρατηγικής ή της αδυναμίας των ελληνικών κυβερνήσεων να αξιοποιήσουν τα βέλτιστα κάθε φορά χαρακτηριστικά τους που απαιτούσαν οι περιστάσεις οφείλεται τελικά η απονεύρωση και η κατάρρευση στο σύνολό της.



Τζάμπα λεφτά



Στο πλαίσιο της αποτροπής οι ελληνικές κυβερνήσεις μετέτρεψαν τη χώρα σε έναν από τους καλύτερους πελάτες των πολεμικών βιομηχανιών παγκοσμίως. Η χώρα υλοποίησε θηριώδη εξοπλιστικά προγράμματα, ωστόσο το δημόσιο χρήμα δεν έπιασε τόπο γιατί δαπανήθηκε με κριτήριο τις μίζες και την εξασφάλιση συμβατότητας των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων με τις δυνάμεις του ΝΑΤΟ. 



Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εν λόγω δαπάνες «συμμετέχουν» στο 25% του χρέους της χώρας, όπως έχει παραδεχτεί σε ομιλία του στη Βουλή αρμόδιος επί των οικονομικών υπουργός (Νίκος Χριστοδουλάκης). Οι σημερινές επιχειρησιακές αδυναμίες των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων, εξ αιτίας ακριβώς των άστοχων τεράστιων δαπανών του πρόσφατου παρελθόντος, επιδεινώνονται καθημερινά από την οικονομική χρεοκοπία της χώρας την τελευταία δεκαετία, δίνοντας στην Τουρκία πλεονεκτήματα «επί του πεδίου», τα οποία ευχαρίστως και επιμελώς εκμεταλλεύεται.



Φρούδες ελπίδες



Ο κατευνασμός, ως δεύτερη παράμετρος της ελληνικής εθνικής στρατηγικής, εκδηλώθηκε κατά κύριο λόγο με τη συμπαράσταση των ελληνικών κυβερνήσεων στην ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας. Αρκεί να θυμηθούμε ότι για χάρη του κατευνασμού η Ελλάδα υποχώρησε από τη θέση ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. αν δεν αποχωρήσει ο τουρκικός στρατός κατοχής. 



Η ελληνική υποχώρηση έγινε με αντάλλαγμα την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη και όλοι πια σε Ελλάδα και Κύπρο μπορούν να μετρήσουν κέρδη και ζημιές: ο τουρκικός στρατός παραμένει και απειλεί, η Κύπρος πλήρωσε και αυτή το μερίδιό της (χρεοκοπία – μνημόνιο) στις γερμανικές τράπεζες, η Τουρκία ασκεί πειρατική πολιτική στην κυπριακή ΑΟΖ και η Ε.Ε. παρακολουθεί και… συμπαρίσταται. 



Είναι ολοφάνερο, σε όσους τουλάχιστον επιθυμούν να δουν τα πράγματα όπως είναι, ότι και αυτή η παράμετρος (κατευνασμός) της ελληνικής εθνικής στρατηγικής έναντι της Τουρκίας κατέρρευσε όταν έγινε σαφές ότι ούτε οι εταίροι επιθυμούν την Τουρκία εντός της Ένωσης ούτε η Τουρκία επιθυμεί να συμβιβαστεί με τον έλεγχο των Βρυξελλών.



Γυμνοί στην καταιγίδα



Οι συζητήσεις των τελευταίων ημερών στην Αθήνα περί της ανάγκης δημιουργίας ενός Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, όπως αυτές προέκυψαν από τη συνάντηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον αρχηγό του Ποταμιού Σταύρο Θεοδωράκη, περιγράφουν σε έναν βαθμό το άγχος του ελληνικού πολιτικού συστήματος, το οποίο διαπιστώνει ότι με ευθύνη του η χώρα είναι γυμνή (χωρίς στρατηγική) απέναντι σε κινδύνους οι οποίοι εμφανίζονται καθημερινά από τις επιδείξεις ισχύος των τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων. 



Χωρίς την ικανότητα σχεδιασμού αντίδρασης και απάντησης απέναντι σε ένα πιθανό – όπως οι πάντες πια ομολογούν – στρατιωτικό επεισόδιο, η σημερινή κυβέρνηση εμφανίζεται στρατηγικά και ιδεολογικά (καθώς η στρατιωτική παράμετρος ισχύος της χώρας ουδέποτε υπήρξε προσφιλής συλλογισμός στις αναλύσεις της) μετέωρη, με αποτέλεσμα να ψάχνει σήμερα προστάτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση (που σφυρίζει αδιάφορα), το ΝΑΤΟ (που το παίζει Πόντιος Πιλάτος) και τους Αμερικανούς (οι οποίοι, για να κάνουν τη δουλειά τους, μπορούν να πουλήσουν τη μάνα τους, πόσο μάλλον την «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση και τον Αλέξη Τσίπρα…).





Πηγή: topontiki.gr– Δημοσιεύτηκε στο ΠΟΝΤΙΚΙ, τεύχος 2012 στις 15-03-2018
Τ. Γκαλμπρέιθ: " Η ελληνική κυβέρνηση ούτε θα πέσει, ούτε θα υποκύψει"

Τ. Γκαλμπρέιθ: " Η ελληνική κυβέρνηση ούτε θα πέσει, ούτε θα υποκύψει"

Σάββατο, 06/06/2015 - 00:00
"Η Αθήνα έχει δίκιο να αρνείται τη συνέχιση μίας αντιπαραγωγικής πολιτικής" τονίζει ο οικονομολόγος Τζέημς Γκαλμπρέιθ σε άρθρο του στην βελγική εφημερίδα "LE SOIR" με τον τίτλο "H ελληνική κυβέρνηση ούτε θα πέσει, ούτε θα υποκύψει".
Άρθρο του Βρετανού πρωθυπουργού στην εφημερίδα New York Daily News

Σκληρότερη στάση απέναντι στη Ρωσία ζητεί ο Κάμερον

Παρασκευή, 25/07/2014 - 11:30
Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον σε άρθρο του στην εφημερίδα New York Daily News, καλεί την Ε.Ε. να εναντιωθεί στη Ρωσία ώστε να δοθεί τέλος στη σύγκρουση στην Ουκρανία «προτού χαθούν και άλλες αθώες ζωές».