Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΑΝΘΡΩΠΟΙ - ERT Open
ΟΚΔΕ - Πρώτα οι Άνθρωποι, όχι τα Κέρδη - Δεν αφήνουμε τη μάχη για τη ζωή στα χέρια τους!

ΟΚΔΕ - Πρώτα οι Άνθρωποι, όχι τα Κέρδη - Δεν αφήνουμε τη μάχη για τη ζωή στα χέρια τους!

Πέμπτη, 26/03/2020 - 13:00

Ανακοίνωση της ΟΚΔΕ: ΟΧΙ στην χουντικού τύπου απαγόρευση της κυκλοφορίας και την ενοχοποίηση της κοινωνίας, ΝΑΙ σε πραγματικά μέτρα προστασίας

Ανακοίνωση της Ο.Κ.Δ.Ε.

 24/03/2020

ΟΧΙ στην χουντικού τύπου απαγόρευση της κυκλοφορίας και την ενοχοποίηση της κοινωνίας

 

ΝΑΙ σε πραγματικά μέτρα προστασίας

Με ένα μέτρο ακραίου ελέγχου και παρακολούθησης των πολιτών, αστυνομοκρατίας και επιβολής προστίμων, η κυβέρνηση –με τη βοήθεια των ΜΜΕ– προσπαθεί να πείσει ότι επιχειρεί να αντιμετωπίσει την επιδημία. Ο Μητσοτάκης επιδόθηκε σε ένα παραλήρημα με εκφράσεις όπως «άσκηση της ατομικής ελευθερίας που υπερβαίνει το συνταγματικό της σκοπό», «ελλειμματική ευθύνη» και «μερικούς επιπόλαιους», ρίχνοντας ξανά όλο το βάρος στη διαχείριση της «ατομικής ευθύνης». Δηλαδή στην ενοχοποίηση των εργαζομένων, φτωχών λαϊκών στρωμάτων και νέων, την ατομική δήθεν αντιμετώπιση της πανδημίας και στις «αντικοινωνικές συμπεριφορές» που δήθεν αιτιολογούν τη γενίκευση της καταστολής.

Αυτή η αντιδημοκρατική αναδίπλωση, όλο και πιο σκληρή, δεν καταπολεμά την επιδημία. Ούτε οι πρωτοφανείς και αδικαιολόγητες απαγορεύσεις, η αστυνομία και ο στρατός. Η πραγματική καταπολέμηση της επιδημίας και προστασία του πληθυσμού προϋποθέτει δυνατό δημόσιο σύστημα υγείας και η κυβέρνηση ως προς αυτό δεν έχει κάνει τίποτα, κοροϊδεύει εργαζόμενους, φτωχούς και νέους. Παρά τα υποκριτικά «χειροκροτήματα» από κυβέρνηση, μνημονιακούς όλων των αποχρώσεων και τους παπαγάλους τους, για τους «ήρωες» (που μέχρι χθες τους έβριζαν νυχθημερόν ως τεμπέληδες, συντεχνίες, υψηλόμισθους, διεφθαρμένους!), οι εξαγγελίες για προσλήψεις γιατρών δεν έχουν πραγματοποιηθεί και κανείς δεν ξέρει αν και πότε θα γίνουν. Οι μάσκες και τα Μέτρα Ατομικής Προστασίας δεν υπάρχουν για το προσωπικό των νοσοκομείων, που καλείται να ρισκάρει τη ζωή του για ένα πρόσκαιρο επίδομα. Γιατροί που έχουν νοσήσει ξαναρίχνονται μετά από λίγες μέρες στη μάχη, με τη φανφάρα ότι είναι «πρώτη γραμμή». Δεν έχει πραγματοποιηθεί αύξηση κλινών στις ΜΕΘ. Τα διαγνωστικά τεστ σπανίζουν και γίνονται με το σταγονόμετρο, ενώ δεν έχει γίνει καν επίταξη αντιδραστηρίων, επιτρέποντας στα ιδιωτικά εξεταστήρια να κερδοσκοπούν εν μέσω επιδημίας. Οι ελλείψεις και η αισχροκέρδεια στα είδη ΜΑΠ συνεχίζονται την στιγμή που θα έπρεπε να μοιράζονται δωρεάν προς όλους και ειδικά προς τους εργαζόμενους που συνεχίζουν να εργάζονται. Όλα αυτά την στιγμή που ο ίδιος ο Τσιόδρας μιλάει για δεκάδες χιλιάδες κρούσματα, πράγμα που σημαίνει ότι βρισκόμαστε μια ανάσα από την έκρηξη της απειλής…

Αν η κυβέρνηση ήθελε να προστατέψει πραγματικά την κοινωνία θα έπρεπε να εξαντλεί την αυστηρότητα, τα πρόστιμα και τα λουκέτα στη συντριπτική πλειοψηφία των εργοδοτών που συνεχίζουν να λειτουργούν τις επιχειρήσεις τους σε άθλιες συνθήκες υγιεινής, παρά τις συνεχείς καταγγελίες των εργαζομένων και παρότι οι περισσότερες από αυτές δεν έχουν καμία σχέση με βασικές ανάγκες του πληθυσμού μέσα στην έκτακτη κατάσταση. Θα φρόντιζε να προστατέψει τους εργαζόμενους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα από τις συνθήκες φτώχειας, εξαθλίωσης ακόμη και πείνας που επικρατούσαν και πριν το ξέσπασμα της επιδημίας και που τώρα, με τον γύψο που επιβάλλει λόγω έκτακτης ανάγκης στο εργατικό δίκαιο, κινδυνεύουν να πάρουν διαστάσεις συμφοράς (βλ. https://www.okde.gr/archives/11175) και θα οδηγήσει αντικειμενικά στο σπάσιμο της καραντίνας. Θα απεγκλώβιζε τους πρόσφυγες από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, που κινδυνεύουν να μετατραπούν σε κρεματόρια.

Αντίθετα, όμως, η κυβέρνηση της ΝΔ μέσα σε μια νύχτα περνά μέτρα που ισοδυναμούν με μνημόνια δέκα χρόνων και απαγορεύσεις που ισοδυναμούν με «επταετίες». Αυτή η απαγόρευση της κυκλοφορίας είναι αντισυνταγματική, καθώς η «ελευθερία κίνησης και εγκατάστασης στην ελληνική επικράτεια», ως μορφή προσωπικής ελευθερίας, κατοχυρώνεται από το σύνταγμα (άρθρο 5), χωρίς να επιτρέπεται η αναστολή της. Αλλά η κυβέρνηση, αφού καθυστέρησε δραματικά σε αποφασιστικά μέτρα, δεν έχει καιρό για τέτοιες λεπτομέρειες, έχει άλλες προτεραιότητες. Απαγορεύει ουσιαστικά την συνδικαλιστική δράση, εν μέσω κύματος απολύσεων, αλλαγής ωραρίων και συμβάσεων, αρπαγής μισθών κ.λπ., καθώς ούτε τα σωματεία δεν μπορούν να πάνε στους χώρους δουλειάς. Πετάει στον δρόμο τους φοιτητές των εστιών, με την εγκληματική απόφαση να τις κλείσει, δημιουργώντας άμεσο πρόβλημα επιβίωσης στους ίδιους αλλά και κίνδυνο διασποράς του ιού (αν πάνε στους τόπους καταγωγής τους), γελοιοποιώντας το ίδιο το δικό της «Μένουμε Σπίτι» – και στέλνοντας την αστυνομία να προστατεύσει τους πρυτάνεις απ’ τις διαμαρτυρίες των φοιτητών οικοτρόφων. Δηλαδή συνεχίζει εν μέσω επιδημίας να υπηρετεί απάνθρωπα και αταλάντευτα τα συμφέροντα των επιχειρηματιών, των πλουσίων και να ενισχύει το μαύρο Κράτος Έκτακτης Ανάγκης για να τα περιφρουρήσει. Και οι άθλιοι του ΣΥΡΙΖΑ δίνουν πλήρη συναινετική στήριξη σ’ αυτά τα τερατουργήματα, μιλώντας για απλές «παρενέργειες».

Ας μην εκμεταλλεύονται, όλοι τους, την υπομονή και την αγωνία των εργαζομένων, της νεολαίας και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Κρίνονται και κρίνονται σκληρά. Και ας μην αυταπατώνται, θα έρθει η ώρα του λογαριασμού.

Παρά την προπαγάνδα των ΜΜΕ, οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα δεν περιμένουμε και ούτε χρειαζόμαστε τις απαγορεύσεις τους για να προστατέψουμε ο ένας τον άλλο και ιδιαίτερα τις ευπαθείς ομάδες. Εμείς είμαστε αυτοί που με κίνδυνο ακόμη και των ζωών μας καθημερινά συνεχίζουμε την παραγωγή, λειτουργούμε τα διαλυμένα νοσοκομεία, κάνουμε την αποκομιδή σκουπιδιών και την καθαριότητα, λειτουργούμε τα ΜΜΜ, το εμπόριο, κ.ο.κ. Λένε ψέματα για την «ανευθυνότητα» του πληθυσμού, στην πραγματικότητα οι εργαζόμενοι, νέοι, φτωχοί έχουν επιδείξει υποδειγματική υπομονή και ψυχραιμία, παρά τις πρωτοφανείς συνθήκες! Να μην επιτρέψουμε να μας παρουσιάζουν ως τέρατα «αντικοινωνικής συμπεριφοράς» αυτοί που μας έριξαν στην επιδημία απροστάτευτους! Να στηριχτούμε στις αξίες της αλληλεγγύης και της αλληλοβοήθειας για να σταθούμε όρθιοι σε αυτή την πολύ μαύρη συγκυρία, που θα χειροτερεύσει κι άλλο, όσο η κρίση του καπιταλιστικού συστήματος στην Ελλάδα και τον κόσμο έχει αρχίσει να επελαύνει (χειρότερα κι απ’ το 2008). Καλούμε τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, τις οργανώσεις του εργατικού κινήματος σε αγωνιστική ενότητα και εγρήγορση, σε ετοιμότητα για δράση για την προστασία των κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων μας, για την προστασία των ζωών μας ενάντια στην ανικανότητα και την επιθετική ταξική πολιτική της κυβέρνησης.

ΟΧΙ στην ενοχοποίηση της κοινωνίας με την «ατομική ευθύνη» και την αστυνομοκρατία. Αγώνας ενάντια στη χουντικού τύπου απαγόρευση της κυκλοφορίας. Μαχητική υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών.

ΝΑΙ σε πραγματικά μέτρα προστασίας: Άμεσα χιλιάδες μόνιμες προσλήψεις στην υγεία. Επίταξη – Εθνικοποίηση όλων των δομών υγείας, υποδομών, υλικών, τροφίμων για να προστατευτεί και να ζήσει αξιοπρεπώς ο πληθυσμός.

 
 
 
Μέρες θεόρατες

Μέρες θεόρατες

Πέμπτη, 28/04/2016 - 19:00
Γιώργος Σταματόπουλος

Ακόμη και οι μεγαλύτεροι νοησιάρχες (Πλάτων, π.χ.) μπορεί να παραδίδουν ότι ο κόσμος γίνεται γνωστός μέσω της λογικής, ο εαυτός μας όμως χρειάζεται κάτι θείο για να γίνει κατανοητός. Ο μεγάλος φιλόσοφος σκάρωσε τούτο το σκανδαλιάρικο ρητό: «Τα μεγαλύτερα αγαθά προέρχονται από την τρέλα, που φύσει δίδεται ως θείο δώρο».

Συντρίβει έτσι κάθε σοβαρότητα και κάθε λογική και ανοίγει χώρο για την επικράτεια της συγκίνησης, της έκστασης, καταστάσεων δηλαδή που οι άνθρωποι αποφεύγουν στην κάθε μέρα τους, γιατί εκεί καραδοκεί το άγνωστο, το ανερμήνευτο, το ξένο· αλλά πόσο ταραχώδη.

Είπαν τον έρωτα λυσιμελή (διότι παραλύει ή απελευθερώνει τα μέλη του σώματος)· θα μπορούσαμε να πούμε, λόγω ημερών, ότι και ο οίνος (που καταναλίσκεται χωρίς πολλή φειδώ) είναι και αυτός λυσίνους (παραλύει ή απελευθερώνει τον νου). Μέσα του στροβιλίζονται: πορφυρές σκέψεις, αιμάσσουσες, πυρφόρες, χωρίς ειρμό, αυθόρμητες, παιδικές και αθώες (είτε σκληρές είτε τρυφερές, αθώες πάντως).

Για να δούμε ακόμη: ηλιόλουστες μέρες, αστέρια που γεννούν ακούραστα κι αγόγγυστα αναρίθμητους γαλαξίες, σπασμοί και αλαλαγμοί χαράς, μουγκρητά πόνου και ηδονής, χορευτές με ελαφρά πόδια και κατεργάρηδες δαίμονες, φλογισμένα, φωτεινά κορμιά, χειμαρρώδη πάθη. Φρικίαση ομορφιάς. Γυμνότητα.

Ψαλμοί και εγκώμια, μελωδίες και πυρετός ήχων συνθέτουν τη μουσική των ημερών, ευφρόσυνες κραυγές της ύπαρξης· χορός πάνω από το ύψος των πραγμάτων, λέξεις που γράφονται με αίμα, στιγμές που δοξάζουν τη σάρκα και την επιδερμικότητα του βάθους (ή το βάθος της επιδερμικότητας).

Αλαφρωμένοι από το βάρος της ανίας και την ταπείνωση της πείνας, ελεύθεροι, σάτυροι και μαινάδες· μπολιασμένοι με αυτοσαρκασμό και αυτοπεποίθηση, σεληνόφωτοι, εύβουλοι, εύθυμοι, χαρίεντες.

Ιδού η αγία απλότης των ημερών, η ιερή κατάφαση στη ζωή, η ευτυχισμένη χλεύη του θανάτου, το «ναι» στην ανάσταση καρπών, ψυχών, πνεύματος και λοιπά (περικάρδια τρεμίσματα λ.χ. ή λιπιδικές μυρμηγκιάσεις...).

Αυτά τα λίγα με τον λυσίνουν οίνον και το πώς ελαφρώνει τους καημούς και τα βάσανα της πλέμπας... και πώς βοηθάει -θαρρώ- να γίνουμε αυτό που είμαστε, όπως πρωτοδιατύπωσε ο Πίνδαρος (και εξακολουθεί να αιφνιδιάζει και να ξαφνιάζει όσους τον εννοούν).

Μέρες ανά(σ)τασης και συγκίνησης όφειλαν να είναι τούτες οι γιορτινές μέρες· να γινόμασταν ο καθένας και από μια γιορτή, μια λαμπηδόνα συνύπαρξης μέσα από μια βαθιά εαυτοσκόπηση (ρίγους και σφρίγους...). Μέρες στοχασμού και αυτάρκειας, μα πού τέτοια τύχη, μέρες θεόρατες χωρίς γραμματική και συντακτικό· μέρες αισθητικές. Χωρίς κίνδυνο και ανασφάλειες εσωτερικές ή εξωτερικές, διονυσιακές αλλά και απολλώνιες· ευφάνταστες!

Πρασινισμένα βουνά και κάμποι, αγλαοί καρποί, παιδικά χέρια υψώνονται, χυμοί ευωδιαστοί στα χείλη τους· ιδρωμένα, κατάκοπα, χαρούμενα. Βλαστικοί θεοί παντού· ε, τα 'χει αυτά ο οργασμός της Γης, της παμμήτειρας, γόνιμης και ανθοφορούσης, ευ-λογημένης, παντάνασσας, μακράς, πλατιάς και αιώνιας.

Κήποι θαυμαστοί με μέλισσες και πεταλούδες και παντός είδους ζωύφια ξυπνάνε την ανάγκη επαφής των παιδιών και των ενηλίκων με το χώμα και τις μυρωδιές του: αρώματα, χώματα, χρώματα· θαύμα.

Πολλοί είμαστε ανίκανοι να δούμε το θαύμα. Και, για δες: ξινισμένα μούτρα, κατσούφικα, καχύποπτα, γκρινιάρικα, μικρούλικα· ποιος τους δίνει σημασία; Βράζουν στο ζουμί τους, αλλά φταίει κανείς γι' αυτό; Κρατάμε τους φιλίστορες, τους λυσίνοες, τους λυσιμελείς λόγους, την έκρηξη της φύσης, το φως της.




πηγή efsyn