Πολωνία σε Ε.Ε.: «Δε δεχόμαστε εκβιασμούς» για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα

Πολωνία σε Ε.Ε.: «Δε δεχόμαστε εκβιασμούς» για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα

Παρασκευή, 22/10/2021 - 12:38
Ο πρωθυπουργός της Πολωνίας, Mateusz Morawiecki, αρνείται να υποκύψει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά το ότι αντιμετωπίζει πιθανές κυρώσεις, λόγω της παράβασης του δικαίου της Ε.Ε.

Ο Morawiecki είπε στην πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ursula von der Leyen, ότι η Πολωνία «δε θα εκβιαστεί» μετά από δήλωσή της ότι η χώρα ενδεχομένως να αντιμετωπίσει σοβαρές κυρώσεις.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Πολωνία αποφάνθηκε ότι τμήματα του δικαίου της Ε.Ε. είναι ασυμβίβαστα με το πολωνικό σύνταγμα. Η δικαστική διαδικασία ζητήθηκε από την πολωνική κυβέρνηση και η απόφαση ελήφθη από την πλειοψηφία των πιστών του κόμματος. Η απόφαση θα χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο από την πολωνική κυβέρνηση, στον αγώνα της να συνεχίσει να αγνοεί τις οδηγίες του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν της αρέσουν. Η γραμμή των πολωνικών αρχών είναι ότι θέλουν να διορθώσουν το αναποτελεσματικό δικαστικό τους σύστημα αποκτώντας δικαστική ανεξαρτησία. Αν και αυτό μπορεί αρχικά να φαίνεται γραφειοκρατικό ζήτημα, μεγάλο μέρος της υποκείμενης έντασης μεταξύ της Ε.Ε. και της Πολωνίας επικεντρώνεται στα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα εντός της χώρας.

Το δικαστήριο δήλωσε την Πέμπτη ότι τέσσερις κρίσιμες διατάξεις της κύριας συνθήκης της Ε.Ε. συγκρούονται με το πολωνικό σύνταγμα. Ένα από αυτά είναι το άρθρο 2, το οποίο αναφέρει λεπτομερώς τις κύριες αξίες της Ένωσης:

«Σεβασμός στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια, ελευθερία, δημοκρατία, ισότητα, κράτος δικαίου, και σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένων των δικαιωμάτων των ατόμων που ανήκουν σε μειονότητες» σε μια κοινωνία στην οποία «ο πλουραλισμός, η μη διάκριση, η ανοχή, η δικαιοσύνη, η αλληλεγγύη και η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών επικρατούν.»

Το δικαστήριο αμφισβήτησε, επίσης, το δικαίωμα της Ε.Ε. να τιμωρήσει τα μέλη της, για μη τήρηση των νόμων ή των αξιών της, κάτι που η Ε.Ε. έχει κάνει τα τελευταία χρόνια, λόγω παραβιάσεων των ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιωμάτων στην Πολωνία.

Ο πολιτιστικός πόλεμος ενάντια στις πολωνικές ΛΟΑΤ+ κοινότητες

Το 2019, ορισμένες τοπικές αρχές στην Πολωνία δήλωσαν ότι είναι «ζώνες» απαλλαγμένες από «ΛΟΑΤ ιδεολογία». Η κίνηση ήταν το αποκορύφωμα μιας ανησυχητικής αύξησης της ομοφοβίας και της εχθρότητας των μέσων ενημέρωσης που επικυρώθηκε από το κράτος. Αν και η Πολωνία ήταν μία από τις πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που αποποινικοποίησε την ομοφυλοφιλία το 1932, ένας πολιτιστικός πόλεμος έχει κλιμακωθεί μεταξύ των θρησκευτικών συντηρητικών στην κυρίως Καθολική χώρα και των φιλελεύθερων Πολωνών τα τελευταία χρόνια.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δήλωσε ότι οι ζώνες παραβιάζουν τη νομοθεσία της Ε.Ε. σχετικά με τη μη διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού. Επικοινώνησε με πέντε περιφερειακά συμβούλια της Πολωνίας και τους ζητήθηκε να ανακαλέσουν τις δηλώσεις τους, προκειμένου να λάβουν χρηματοδότηση. Τρία από τα συμβούλια συμμορφώθηκαν. Σε ένα, στο Podkarpackie, ένα νέο ψήφισμα με τίτλο “Podkarpackie ως περιοχή καθιερωμένης ανοχής” ψηφίστηκε αντ’ αυτού. Στο Lubelskie, οι αξιωματούχοι ψήφισαν μια πρόταση «για την προστασία των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών.»

Η πρόσφατη απόφαση αμφισβητεί σήμερα την ικανότητα της Ε.Ε. να επιβάλλει τέτοιου είδους κυρώσεις.

Η Ε.Ε. δηλώνει ότι η Πολωνία θα πληρώσει για την αμφισβήτηση του κοινού δικαίου.

«Είμαι βαθιά ανήσυχη», είπε η von der Leyen στη συνεδρίαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο Στρασβούργο πριν από την ομιλία του Morawiecki στη συνέλευση.

«Αυτή η απόφαση θέτει υπό αμφισβήτηση τα θεμέλια της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Είναι μια άμεση πρόκληση για την ενότητα της ευρωπαϊκής έννομης τάξης.»

«Δεν μπορούμε και δε θα επιτρέψουμε να τεθούν σε κίνδυνο οι κοινές μας αξίες», προειδοποίησε.

«Ο λαός της Πολωνίας ήθελε τη δημοκρατία […] ήθελε την ελευθερία να επιλέξει την κυβέρνησή του, ήθελε την ελευθερία του λόγου και τα ελεύθερα μέσα ενημέρωσης, ήθελε ένα τέλος στη διαφθορά και ήθελε ανεξάρτητα δικαστήρια να προστατεύσουν τα δικαιώματά του», δήλωσε η von der Leyen.

«Αυτό είναι το θέμα της Ευρώπης και αυτό σημαίνει η Ευρώπη», πρόσθεσε. «Η πρόσφατη απόφαση του Πολωνικού Συνταγματικού Δικαστηρίου θέτει πολλά από αυτά σε αμφισβήτηση.»

Απάντηση Morawiecki

Σε απάντηση, ο Morawiecki είπε ότι η Πολωνία ήταν ένα «υπερήφανο έθνος» και ότι δε θα δεχτεί απειλές οικονομικών κυρώσεων, που ισοδυναμούν με «εκβιασμό».

«Απορρίπτω τη γλώσσα των απειλών, της σύγχυσης, και του εξαναγκασμού», είπε ο Morawiecki. Ο πρωθυπουργός ανέφερε στη συνέχεια ότι το χάσμα Δύσης-Ανατολής είχε ως αποτέλεσμα την πρώτη και τη δεύτερη τάξη εντός της Ε.Ε., με τα κράτη-μέλη, όπως η Πολωνία να έχουν λιγότερη επιείκεια.

«Δεν μπορούμε να παραμείνουμε σιωπηλοί όταν η χώρα μας – συμπεριλαμβανομένου αυτού του Επιμελητηρίου – δέχεται επίθεση με άδικο και μεροληπτικό τρόπο.»

Επικείμενες πιθανές κυρώσεις

Εάν η Πολωνία συνεχίσει να σφετερίζεται την εξουσία της Ε.Ε., θα αντιμετωπίσει τρεις πιθανές γραμμές κυρώσεων. Η πρώτη επιλογή είναι η Επιτροπή να αμφισβητήσει νομικά την απόφαση του πολωνικού δικαστηρίου, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει σε πρόστιμα.

Η δεύτερη επιλογή είναι ο μηχανισμός υπό όρους της Ε.Ε. Αυτό συνεπάγεται παρακράτηση κονδυλίων της Ε.Ε. από την Πολωνία. Η Πολωνία πρόκειται να λάβει 23,9 δισεκατομμύρια ευρώ ως επιχορηγήσεις και 12,1 δισεκατομμύρια φθηνά δάνεια, τα οποία ζήτησε ως μέρος του ταμείου ανάκαμψης της Ε.Ε. μετά την πανδημία της COVID-19. Θα μπορούσε επίσης να τεθεί η παύση στην πρόσβαση της Πολωνίας σε επιχορηγήσεις της Ε.Ε. για αναπτυξιακά και διαρθρωτικά έργα στον προϋπολογισμό 2021-2027, αξίας περίπου 70 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Η τρίτη, και πιο ακραία, επιλογή είναι η εφαρμογή του άρθρου 7 των συνθηκών της Ε.Ε. Σύμφωνα με αυτό, τα δικαιώματα των κρατών-μελών μπορούν να ανασταλούν, λόγω παραβίασης των βασικών αξιών της ένωσης – συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος ψήφου για αποφάσεις της Ε.Ε.

 
 Πηγή: avmag.gr
Η Μαρίνα Γαλανού γεννήθηκε σε έναν κόσμο και πέθανε σε έναν εντελώς διαφορετικό

Η Μαρίνα Γαλανού γεννήθηκε σε έναν κόσμο και πέθανε σε έναν εντελώς διαφορετικό

Σάββατο, 09/10/2021 - 16:09
του Βασίλη Σωτηρόπουλου

αναδημοσίευση από το προσωπικό του προφίλ

Η Μαρίνα κυριολεκτικά θυσίασε την ζωή της για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες χωρίς διακρίσεις. Ήταν μια απόλυτα συνειδητή επιλογή της. Με τρομακτική αξιοπρέπεια, δεν είχε αποκαλύψει ούτε στους πιο στενούς συνεργάτες της ότι είχε διαγνωστεί με καρκίνο τον Απρίλιο του 2021. Γιατί ήταν περήφανη και δεν ήθελε αυτό να διακόψει ούτε για ένα δευτερόλεπτο τους στόχους που είχε θέσει. Το τεράστιο έργο της για τα δικαιώματα. Γι’ αυτό έδωσε το αίμα της.

Η Μαρίνα Γαλανού άλλαξε κυριολεκτικά την ζωή χιλιάδων συνανθρώπων μας. Άλλαξε την αντίληψη όλων μας για την ίδια την έννοια του φύλου. “Πρέπει να καταλάβετε ότι υπάρχουν γυναίκες με πουλάκι και άντρες με μουτζό”, έλεγε απροκάλυπτα σε μια επιτροπή στο Υπουργείο Υγείας, για να τους εξηγήσει ότι πρέπει να ξεχάσουν αυτά που ξέρουν. Είναι η σπάνια εκείνη περίπτωση ανθρώπου που πολέμησε τις προκαταλήψεις χιλιετιών και τις κέρδισε θεσμικά. Γιατί, πολύ γρήγορα, κατάλαβε ότι οι αντιλήψεις μεταβάλλονται πρωτίστως μέσα από την συλλογικότητα, τους θεσμούς, την δημοκρατική διαδικασία, το κράτος δικαίου, τις δικαστικές αποφάσεις, την νομοθεσία. Η Μαρίνα είναι ο πιο σημαντικός εξωκοινοβουλευτικός “νομοθέτης” που πέρασε από την χώρα. Είχε συντάξει μόνη της, χωρίς καν την βοήθεια δικηγόρου, δεκάδες νομοσχέδια, τροπολογίες, υπουργικές αποφάσεις, εγκυκλίους για τα δικαιώματα, ορισμένα από τα οποία είναι ήδη νόμοι του κράτους και κανονιστικές διοικητικές πράξεις! Δεν έχω γνωρίσει άλλη ακτιβίστρια τόσο αφιερωμένη την ρυθμιστική διαμόρφωση της ελευθερίας, μέσω της νομοπαρασκευαστικής παρέμβασης και του υγιούς, διαφανέστατου δικαιωματικού λόμπινγκ.

Το 2004 η Μαρίνα ίδρυσε το πρώτο αποκλειστικά γκέι, λεσβιακό και τρανς (τότε) βιβλιοπωλείο και εκδοτικό οίκο στην Αθήνα. Τον Πολύχρωμο Πλανήτη. Αυτό, εκείνα τα χρόνια για τα ελληνικά δεδομένα ήταν μια εξαιρετικά τολμηρή κίνηση, από όλες τις απόψεις: επιχειρηματικά, οικονομικά, αλλά και κοινωνικά, πολιτισμικά. Τότε, το λοατκι+ μάρκετινγκ στην Αθήνα εξαντλείτο αποκλειστικά στα gay bars στο Γκάζι. Ο Πολύχρωμος Πλανήτης εξέδωσε βιβλία που αφορούσαν τα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα σε μια εποχή που η έννοια δεν υπήρχε καλά – καλά. Ήταν περήφανη όταν τον χώρο επισκέπτονταν γονείς, για να βρουν κατάλληλα βιβλία για να καταλάβουν καλύτερα τα παιδιά τους. Όταν έρχονταν στρέιτ για να ενημερωθούν σχετικά με τα δικαιώματα. Όταν ΛΟΑΤΚΙ συγγραφείς εμπιστεύονταν τα έργα τους στον εκδοτικό της οίκο, επειδή ήξεραν ότι πουθενά αλλού δεν θα έβρισκαν στέγη και ενώ η ίδια ήξερε πόσο παράτολμο οικονομικά ήταν αυτό για την ίδια. Παράλληλα, είχε και η ίδια ως συγγραφέας να παρουσιάσει έναν αξιόλογο αριθμό βιβλίων, όλα σχετικά με τα δικαιώματα. Την ενδιέφερε πάρα πολύ να μπορεί να ενημερώσει, με απλό λόγο, όλα τα άτομα που μπορούν να βοηθηθούν με πρακτικούς τρόπους να ασκήσουν τα δικαιώματά τους. Ήταν ένα λόγιο άτομο, αλλά καθόλου αποστειρωμένο. Αποστρεφόταν την εμμονή στην μιζέρια, την προσκόλληση στο περιθώριο και την μοιρολατρία. Γι’ αυτό έφτιαξε τον Πολύχρωμο Πλανήτη.

Η Μαρίνα έτρεξε εκείνα τα χρόνια και συνέβαλε ενεργά στο να δοθεί το πρώτο άσυλο σε γκέι Ιρανό πρόσφυγα, το πρώτο άσυλο που έδωσε η Ελληνική Δημοκρατία λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού! Αυτό μετά από πολλά χρόνια κατοχυρώθηκε ως ειδικός λόγος ασύλου στην ελληνική νομοθεσία. Ήταν ένας από τους πρώτους δρόμους που άνοιξε, ένας δρόμος που έσωσε την ζωή σε ανθρώπους που αν έμεναν στις χώρες τους, θα τους περίμενε η θανατική καταδίκη. Τα έχει γράψει όλα στο βιβλίο της “ΛΟΑΤΚΙ Πρόσφυγες στην Ελλάδα” που κυκλοφόρησε τον Ιούλιο 2021.

Το 2010 η Μαρίνα μαζί με πολλές άλλες τρανς ίδρυσαν το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών. Είχε υπάρξει και γενική γραμματέας σε μια πολύ παλαιότερη σωματειακή προσπάθεια (εκείνη την εποχή που ο όρος ήταν “τραβεστί – τρανσέξουαλ”) που είχε προ πολλού ατονήσει. Από την αρχή είχε στο μυαλό της να συγκροτήσει το Σ.Υ.Δ. ως μια οργάνωση με έντονη πολιτική παρέμβαση, με επισκέψεις σε υπουργεία, με παρεμβάσεις στην Βουλή, στην δημόσια ζωή και στην συνδιαμόρφωση της νομοθεσίας. Με συμμετοχή σε δίκες που θα αναγνώριζαν νέα δικαιώματα και θα οδηγούσαν στην διαμόρφωση μιας νέας αντίληψης ελευθερίας για το φύλο, την ταυτότητα φύλου, την σεξουαλικότητα.

Από τον πρώτο κι όλας χρόνο, το Σ.Υ.Δ. οργάνωσε την Ημέρα Μνήμης Τρανς Θυμάτων, μια εκδήλωση με έντονο το στοιχείο της ημερίδας, όπου καλούσε πάντοτε και πολιτικούς και βουλευτές για να τους φέρει σε άμεση επαφή με την τρανς κοινότητα, τα προβλήματά της και να αποσπάσει δεσμεύσεις για νομοθετικές λύσεις. “Θέλω να έχουμε εκεί τους πολιτικούς, να τα ακούσουν όλα”, έλεγε, αλλά ταυτόχρονα ήταν κέρβερος για να μην επιτεθεί ποτέ κανείς από το κοινό εναντίον τους. Κάποιοι κάποτε χάσαμε την ψυχραιμία μας σε αυτό το δύσκολο μέρος της εκδήλωσης και ήταν η πρώτη που μας επανέφερε στην τάξη. Εκείνο το βράδυ παραλίγο να με περάσει πειθαρχικό! Ήθελε να μπορεί να είναι συνομιλήτρια με τους βουλευτές ως ΣΥΔ, για να μπορεί να περάσει τα αιτήματα της Κοινότητας νομοθετικά.

Η Μαρίνα ήταν αυτή στην οποία οφείλεται η ίδια η εφαρμογή της “νομικής αναγνώρισης ταυτότητας φύλου” στην Ελλάδα. Είχε εντοπίσει ακριβώς την περίπτωση του παιδιού που είχε όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά για να αποτελέσει την εναρκτήρια υπόθεση, πολύ πριν φυσικά αλλάξει η ίδια η νομοθεσία. Η υπόθεση του ατόμου που βιώνει την ταυτότητα φύλου του ως άρρεν, χωρίς να έχει υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις, ενώ όταν γεννήθηκε του είχε αποδοθεί το γυναικείο φύλο. Διεκδικώντας από την Πολιτεία την νομική μεταβολή των στοιχείων του, σύμφωνα με την ταυτότητα φύλου. Αυτό, τότε, δεν το είχε ακόμη δεχτεί ούτε καν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Το δέχτηκε όμως στην υπόθεση αυτή, το Ειρηνοδικείο Αθηνών. Στην υπόθεση που η Μαρίνα αποφάσισε ότι ήταν η καθοριστική για αυτό το θέμα. Στο δικαστήριο χρησιμοποιήθηκε το δικό της βιβλίο “Ταυτότητα και έκφραση φύλου: ορολογία, διακρίσεις, στερεότυπα και μύθοι” (ΣΥΔ, 2014), με όλη την ανάλυση της ορθής ορολογίας που διαφώτιζε για τις νέες έννοιες σε μια εποχή που αυτά ήταν μόνο θεωρία. Μετά από αυτή την απόφαση ενεργοποιήθηκε ο νομοθέτης, ο οποίος προχώρησε στην θεσμοθέτηση της διαδικασίας. Μέχρι τότε, υπήρχε μόνο ο δικαστικός ακτιβισμός της Μαρίνας και μερικών φωτισμένων δικαστών του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

Η εικόνα της Μαρίνας στο θεωρείο της Βουλής όταν ψηφιζόταν ο νόμος για την νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου το 2017 ήταν το πορτραίτο της ιστορικής νίκης. Με όλα τα λάθη που έκανε ο νομοθέτης του Ν.4491/2017, τα οποία η Μαρίνα τα είχε προσδιορίσει ένα προς ένα. Η Μαρίνα ήταν επίσημα η πρώτη τρανς γυναίκα μέλος νομοπαρασκευαστικής επιτροπής (αλλά χωρίς ψήφο), μαζί με καθηγητές πανεπιστημίου και νομικούς! Μια απίστευτη επιτυχία. Σε λιγότερο από δέκα χρόνια, το ΣΥΔ είχε επιτύχει τον σημαντικότερο νομοθετικό στόχο του. Ανατρέποντας εντελώς την αντίληψη χιλιετιών για το φύλο, μέσα από το κορυφαίο πολιτειακό όργανο, την Βουλή των Ελλήνων!

Αυτό δεν το έχει πετύχει κανένας άλλος ακτιβιστής στην Ελλάδα. Κανένα άλλο σωματείο ή οργάνωση ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο θεσμικής αποτελεσματικότητας, με ένα τόσο ανατρεπτικό περιεχόμενο. Πολύ πριν από πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, πολύ πριν από τις ΗΠΑ.

Ωστόσο, το αποτύπωμα της Μαρίνας και του ΣΥΔ στην νομοθεσία δεν εξαντλείται σε αυτή την κορυφαία στιγμή του 2017. Πολύ πιο πριν, με δική της παρέμβαση και επιμονή, σε πιο δύσκολα χρόνια έπεισε έναν υπουργό δικαιοσύνης να μπει η (άγνωστη τότε) έννοια της “ταυτότητας φύλου” στον Ποινικό Κώδικα! Ως επιβαρυντική περίσταση για κάποιο έγκλημα, ώστε ο δράστης να τιμωρείται αυστηρότερα όταν επιλέγει το θύμα του λόγω ταυτότητας φύλου (τρανσφοβικό έγκλημα). Αλλά και στην αντιρατσιστική νομοθεσία (2014), στο σύμφωνο συμβίωσης (2015), στον νόμο για την ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου (2016). Πάρα πολλά ακόμη νομοθετήματα φέρουν τα ίχνη της Μαρίνας και της παρέμβασης του ΣΥΔ.

Στην Βουλη, όταν την καλούσαν σε επιτροπές, δεν χρειαζόταν να δείχνει την ταυτότητά της στην είσοδο. Μια ταυτότητα που πήγε τελευταία από όλες σχεδόν τις γνωστές τρανς να την αλλάξει. Γιατί δεν την ενδιέφερε ο εαυτός της, αλλά πρώτα να προσφέρει σε όλα τα άλλα άτομα. Να οργανώσει παροχή τροφίμων, να μαζέψει βοήθεια για ανθρώπους που δεν είχαν κυριολεκτικά στον ήλιο μοίρα. Να τρέξει για τους πρόσφυγες. Να βρει γιατρούς και δικηγόρους για ανθρώπους που κινδύνευαν. Να σταθεί σε νοσοκομεία δίπλα σε άτομα που δεν είχαν κανέναν.

Η Μαρίνα θα μπορούσε να ήταν η πρώτη τρανς βουλευτής του Ελληνικού Κοινοβουλίου. Το αρνήθηκε, γιατί δεν την αφορούσε καθόλου η έννοια του αξιώματος. Όπως έλεγε η ίδια “δεν κάνω πολιτική, κάνω ακτιβισμό”. Ήταν απόλυτα συνεπής σε αυτό: έπρεπε να μπορεί να τους κράξει όλους, όσο κοντά κι αν ήταν “πολιτικά” ή “ιδεολογικά” στην ίδια. Δεν θα βολευόταν ποτέ σε μια καρέκλα ευκαιρίας ή σε μια τιμητική θέση. Όταν έγινε το πρώτο τρανς μέλος στην Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μπήκε μόνο για να πετύχει τις θεσμικές αλλαγές που περιλάμβανε η ατζέντα των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων. Η Μαρίνα έχει δουλέψει εξαντλητικά για την Ε.Ε.Δ.Α. Έχουμε περάσει μαζί ατέλειωτες ώρες σύνταξης παρατηρήσεων και προτάσεων για νομοθετήματα, για νέους νόμους, για κανονιστικές πράξεις, ώστε όλες να περιλαμβάνουν σωστές προβλέψεις στα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώματα.

Ήταν η πρώτη που οργάνωσε σεμινάρια ανθρώπινων δικαιωμάτων, με την ιδιότητα της ως Εμπειρογνώμονας του Συμβουλίου της Ευρώπης, σε χώρους που ουδέποτε στο παρελθόν είχαν αναλυθεί τα τρανς δικαιώματα, όπως είναι η αστυνομία, οι δικαστές και ο δικηγορικός σύλλογος. Πήγε η ίδια, μία τρανς ανάμεσα σε δεκάδες αστυνομικούς που κάθονταν σαν καλοί μαθητές στα θρανία τους, να τους διδάξει ότι πρέπει πρέπει να σέβονται την ταυτότητα φύλου! Τους εξήγησε πώς πρέπει να την αποκαλούν. Τους είχε “σούζα” σε όλο το σεμινάριο.

Το 2019 πρωτοστάτησε σε μια ομάδα εργασίας που είχε συγκροτηθεί στο Υπουργείο Υγείας με θέμα την πρόσβαση των διεμφυλικών ανθρώπων σε υπηρεσίες υγείας. Αυτό είναι το πρώτο πόρισμα κρατικής επιτρπής που υποστήριξε και την άρση της απαγόρευσης αιμοδοσίας για ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, ένα πόρισμα που δυστυχώς βρίσκεται στα συρτάρια του Υπουργείου από τότε. Η Μαρίνα από την πρώτη συνάντηση είχε έρθει με το νομοσχέδιο έτοιμο. Δεν ήθελε να χάσουμε το χρόνο μας σε ατέρμονες συζητήσεις, είχε πανέτοιμη την νομοθετική λύση σε όλα τα προβλήματα. Ένα νομοσχέδιο διαμάντι που επέλυε τα πάντα που αφορούν το θέμα του, με φοβερή εμβάθυνση και τεράστιο εύρος.

Έχοντας διανύσει όλη αυτή την τεράστια διαδρομή, ήταν βέβαιο ότι θα επιλεγόταν από τον πρωθυπουργό για να αποτελέσει μέλος της Επιτροπής Σύνταξης Εθνικής Στρατηγικής ΛΟΑΤΚΙ+ Ισότητας. Ως μέλος της επιτροπής αυτής, η Μαρίνα δεν πέρασε καθόλου καλά. Επέμεινε πάρα πολύ, κόντρα σε στενόμυαλες και ακαδημαϊκές αντιλήψεις για τα ΛΟΑΤΚΙ+ δικαιώματα και άσκησε τεράστια πίεση θέτοντας ακόμη και την παραίτησή της στο τραπέζι. Ήταν απογοητευμένη μετά από κάθε συνεδρίαση, πέτυχε όμως με την επιμονή της να συμπεριλάβει στην τελική Έκθεση ένα μεγάλο μέρος από όσα αρχικά είχαν απορριφθεί. Όχι όμως όλα και σίγουρα όχι με την διατύπωση που θα ήθελε, την ξεκάθαρη και ανεπιφύλακτη δηλαδή διατύπωση των ψηφισμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης που πάντα επικαλείτο. Όλη αυτή την περίοδο ένιωθε ότι ήταν το μόνο μέλος που δούλευε ουσιαστικά για την Εθνική Στρατηγική ΛΟΑΤΚΙ+ Ισότητας και κάθε φορά, πριν και μετά από κάθε συνεδρίαση που μιλούσαμε τηλεφωνικά, ήταν εξοργισμένη και εξαντλημένη. Η τελευταία της δημόσια εμφάνιση ήταν στην αναμνηστική φωτογραφία στο Μέγαρο Μαξίμου, μαζί με τα άλλα μέλη της επιτροπής. Τέλος Ιουνίου 2021, την ημέρα που παρέδωσαν στον πρωθυπουργό το πόρισμα, με κύριο αίτημα την θεσμοθέτηση γάμου ομοφύλων ζευγαριών. Δίπλα στον Κυριάκο Μητσοτάκη εικονίζονται η ίδια και ο πρόεδρος της επιτροπής και μετά όλοι οι άλλοι.

Σημαντικό επίτευγμά της, τον Σεπτέμβριο που πέρασε, ήταν ότι περιλήφθηκαν επιτέλους στο Υπουργείο Εργασίας τα τρανς άτομα στις ομάδες που όταν προσλαμβάνονται επιδοτούνται οι εργοδότες. Ήταν πολύ συγκινητική η ανάρτηση μιας τρανς γυναίκας που έγραψε ότι κρέμασε τα τακούνια της σεξεργασίας που ήταν η μόνη δουλειά που μπορούσε να κάνει, επειδή χάρη σε αυτή την απόφαση μπόρεσε να προσληφθεί ως πωλήτρια σε ένα μαγαζί. Αυτό ήταν μια μεγάλη επιτυχία του ΣΥΔ και της Μαρίνας που επέμεινε για την συμπερίληψη των τρανς στην σχετική υπουργική αποφαση.

Το τελευταίο της μέλημα ήταν να προτείνει τροποποιήσεις για τις αλλαγές του Ποινικού Κώδικα. Είχα ανησυχήσει πολύ για την υγεία της, ιδίως μετά τον Ιούνιο. Μου είχε πει ότι είχε αναιμία. Ότι περίμενε εξετάσεις. Ότι ήταν πολύ κουρασμένη. Δεν είχε περάσει καν από το μυαλό μου. Η αξιοπρέπειά της δεν θα της επέτρεπε ποτέ να πει απολύτως τίποτε. Ακόμη και σε έναν τόσο στενό συνεργάτη και φίλο. Δεν ήθελε να ανησυχήσει κανέναν. Θα απαγόρευε μια υπόνοια συμπόνιας ή έστω και ένα δάκρυ. Μπήκε πριν τρεις μέρες στο Ιπποκράτειο. Είχε ήδη ξεκινήσει η αποχώρησή της. Τα είχε δώσει όλα. Είχε τα πάντα και τίποτε.

Ήταν η αγία Μαρίνα.

Άλλαξε προς το καλύτερο την ζωή πολλών, πολλών άλλων συνανθρώπων μας. Αυτό είναι το μοναδικό πράγμα που αξίζει να έχει κανείς ως σκοπό στη ζωή.

Goody’s Πασαλιμάνι: Ομοφοβικός και σεξιστικός οχετός σε συνέντευξη για εργασία

Goody’s Πασαλιμάνι: Ομοφοβικός και σεξιστικός οχετός σε συνέντευξη για εργασία

Παρασκευή, 08/10/2021 - 21:39
Ομοφοβικές και σεξιστικές τοποθετήσεις σε συνέντευξη για εργασία φαίνεται ότι εκφράζουν εκπρόσωποι του Goody’s Burger House στο Πασαλιμάνι. Σύμφωνα με ανάρτηση που έκανε στο Facebook συνεντευξιαζόμενο άτομο, την Τρίτη 5/10/21 το απόγευμα που πέρασε από συνέντευξη, αναγκάστηκε να ακούσει έναν χυδαίο ομοφοβικό και σεξιστικό οχετό. Χαρακτηριστικά, ο διαχειριστής είπε ότι οι άνδρες απαγορεύεται να φοράνε σκουλαρίκια, και πρόσθεσε: «Οι γυναίκες είναι για να τις γ@μάνε (ναι, αυτό ακριβώς είπε). Οι άντρες είναι για να γ@μάνε. Όχι οι άντρες να γ@μιούνται.» 

Το συνεντευξιαζόμενο άτομο απάντησε, ωστόσο, ανάλογα και ανέφερε ότι το επόμενο βήμα είναι να κάνει αναφορά στην εταιρεία.

Ακολουθεί ολόκληρη η μαρτυρία:

Τρίτη, 5/10/2021

Στις 6:23 το απόγευμα έγινε η συνέντευξή μου στο Goody’s Burger House, στο Πασαλιμάνι του Πειραιά. Οι συνεντευκτές μου ήταν δύο, ένα παλικάρι με σκουλαρίκι (διευθυντής) και ένας μεσήλικας άντρας (διαχειριστής). Προς το τέλος της συνέντευξης έγινε μια αναφορά για τα σκουλαρίκια. Ο μεσήλικας μού είπε πως απαγορεύονται τα σκουλαρίκια στους άντρες.

Τον ρώτησα, επειδή κάτι δε μου κολλούσε, το φύλο ήταν πολύ συγκεκριμένο: «Συγγνώμη, αλλά τι εννοείτε “στους άντρες”; Τα σκουλαρίκια δεν απαγορεύονται στον χώρο της εστίασης και για τις γυναίκες; Για λόγους ασφαλείας και υγιεινής των τροφίμων;»

(Εντωμεταξύ δε φοράω σκουλαρίκια, ήταν εντελώς άτοπο, αλλά χαίρομαι που στο τέλος αναφέρθηκε για να τρέξω μακριά, όσο πιο μακριά γίνεται, καθώς και όποιο άλλο άτομο διαβάζει αυτή την ανάρτηση)

Απάντησε: «Όχι. Τα σκουλαρίκια φτιάχτηκαν για τις γυναίκες. Οι άντρες απαγορεύεται.»

«Μα και το παιδί εδώ φοράει σκουλαρίκι.»

Σε εκείνη τη φάση δε με ενδιέφερε να φανώ ευγενικός πλέον, προφανώς.

Ο άλλος συνεντευκτής (ο διευθυντής) σε αυτό το στάδιο ήταν φανερό πως ένιωθε και εκείνος άβολα, αρκετά άβολα για να μην επέμβει (αλλά και αρκετά οικεία για να μη δώσει σημασία, αφού αντιλήφθηκα πως άνθρωπος με τέτοιες απόψεις δύσκολα τις κρύβει κιόλας ή δεν μπορείς να του πεις κάτι αφού είναι «παλαιών αρχών»).

«Αυτός… άστο με τα σκουλαρίκια», απάντησε και συνέχισε. «Στις γυναίκες, στα κορίτσια, είναι ωραίο όταν φοράνε σκουλαρίκια. Άντρας δεν είσαι; Είμαστε άντρες ή δεν είμαστε; Αν δω άντρα με χαλκάδες έχει φύγει.»

Και με το επόμενο επικό, μου πέφτουν τα μαλλιά: «Οι γυναίκες είναι για να τις γ@μάνε (ναι, αυτό ακριβώς είπε). Οι άντρες είναι για να γ@μάνε. Όχι οι άντρες να γ@μιούνται.»

Και επειδή δεν άντεξα να ακούω άλλες κουταμάρες, τους απάντησα ψύχραιμα: «Ναι, αλλά κι εγώ γ@μιέμαι:)»

Δεν είμαι σίγουρος αν τους άρεσε ή όχι η απάντηση. Προσπάθησαν να το παίξουν χαλαροί, ότι «τώρα που μιλάς τη γλώσσα μας, πέρασες το τεστ». Αν και πιο πολύ μου φάνηκε, «Α, κάπως έτσι είναι να αισθάνεσαι υπερβολικά άβολα;»

Μου είπαν ότι θα μου τηλεφωνήσουν. Δεν ξέρω, αν τηλεφωνήσουν σκέφτομαι να τους πω, «Αυτή τη στιγμή γ@μιέμαι, δεν ενδιαφέρομαι.»

Ένιωσα τύψεις για την απάντησή μου; Ναι, γιατί γενικά δε μου αρέσει να εκφράζομαι έτσι, αλλά δε θα έπρεπε να νιώθω τύψεις για κάτι τέτοιο. Ένιωσα καλά που το είπα; Και πάλι όχι, γιατί ήδη ο εμετός του με έκανε να νιώσω άσχημα. Αλλά τους έκανα να νιώσουν επίσης άβολα; Ναι. Άξιζε; Ναι. Για μένα, ναι.

Γιατί ένιωθα σαν ηλίθιος που περνούσα συνέντευξη και με «εξέταζαν» επί σαράντα λεπτά, που έχω ανάγκη τα χρήματα (και ο καθένας μας) και έπρεπε να καθίσω να ακούσω τέτοια πράγματα, χωρίς να περιμένουν αντίδραση, νομίζοντας ότι θα παρακαλέσω για μια γ*μημένη θέση, και «Όποιος θέλει να δουλέψει…» κλπ κλπ. Μερικές φορές ξεχνάνε (ή δεν τους νοιάζει) ότι και οι ίδιοι περνάνε από συνέντευξη.

Επόμενο βήμα, να στείλω στην εταιρεία τα παράπονά μου. Όποιο άτομο έχει να μου προτείνει τρόπους για να το προχωρήσω μπορεί ελεύθερα να μου γράψει και θα το εκτιμήσω βαθύτατα (no pun intended).

ΥΓ: Επειδή πολλά άτομα μπορεί να μου πουν πως δεν πρέπει να ασχολούμαστε. Εγώ διαφωνώ με αυτό. 1) Είναι ποινικό αδίκημα η εκφορά κακοποιητικού λόγου, ή οποιαδήποτε παραβατική συμπεριφορά με ρατσιστικά κίνητρα, με βάσει τον αντιρατσιστικό νόμο —τηρείται ή δεν τηρείται όσο θα έπρεπε. 2) Ωστόσο, και νόμος να μην υπήρχε, ή να μη γινόταν αυστηρή εφαρμογή του, είναι θετικό να εκθέτουμε τέτοιες καταστάσεις, συμπεριφορές και τέτοια περιστατικά, γιατί βοηθάμε κι άλλα άτομα να μη βρεθούν στην ίδια ή σε παρόμοια δυσάρεστη θέση και να ξέρουν τι ανθρώπους έχουν να αντιμετωπίσουν. Ότι ο άνθρωπος «παλιάς κοπής» δε θα αλλάξει, το ξέρω, το ξέρουμε καλά όλα μας, όλα όσα έχουμε βιώσει (και εξακολουθούμε ακόμη να βιώνουμε, όπως φαίνεται) ρατσισμό στον πυρήνα μας.

Η ουσία είναι όμως με τη στάση μας ότι ενισχύουμε και φροντίζουμε για τους ανθρώπους μετά από εμάς, είτε ενημερώνοντάς τους για τις συνθήκες είτε γιατί θέλουμε να κάνουμε τούτον τον κόσμο λίγο πιο φιλικό για τον καθένα μας. Δε θα ήθελα κανένας, άντρας ή γυναίκα ή άλλο, γκέι ή bi ή διεμφυλικό άτομο, ΛΟΑΤΚΙ+, να καθίσει στην ίδια θέση που κάθισα εγώ σήμερα, για τρία ευρώ (και αν/ή λιγότερο) την ώρα. Δεν αξίζει σε κανέναν!

Πηγή: avmag.gr

 
 
Καθηγήτρια κερδίζει ξανά τη δουλειά της μετά από ιστορική νίκη

Καθηγήτρια κερδίζει ξανά τη δουλειά της μετά από ιστορική νίκη

Τετάρτη, 15/09/2021 - 17:46
Η δρ. Rachel Tudor δίνει μάχη εδώ και μια δεκαετία από τότε που απολύθηκε λόγω «θρησκευτικών πεποιθήσεων.» Σήμερα, είναι η πρώτη καθηγήτρια ιθαγενής της Αμερικής στην ιστορία του τμήματος της.

Ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο διέταξε το Νοτιοανατολικό Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα να επαναπροσλάβει τη δρ. Rachel Tudor, μια καθηγήτρια που απολύθηκε το 2011, όταν ένας υπεύθυνος της διοίκησης του Πανεπιστημίου είπε ότι η τρανς ταυτότητά της είναι ένας «τρόπος ζωής» που προσέβαλε τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις.

Το πανεπιστήμιο «ήθελε ανθρώπους σαν τη δρ. Tudor να φοβούνται και να φεύγουν», ανέφερε μια δήλωση που της αποδίδεται. «Αντί να φύγει, αντί να αποδεχθεί έναν συμβιβασμό – υπό την προϋπόθεση ότι δε θα δίδασκε ποτέ στην Οκλαχόμα – πάλεψε για τα δικαιώματα και την αξιοπρέπεια των κοινοτήτων των ιθαγενών και των ΛΟΑΤΚΙ+ στις οποίες ανήκει.»

Η Tudor ξεκίνησε να εργάζεται για το Southeastern το 2004, ως επίκουρη καθηγήτρια, πριν από τη φυλομετάβασή της. Προχώρησε σε διαδικασία φυλομετάβασης το 2007 και είπε ότι έλαβε ένα τηλεφώνημα από ένα ανώνυμο άτομο που εργαζόταν στο τμήμα ανθρώπινου δυναμικού.

Η γυναίκα που της τηλεφώνησε είπε ότι ο αντιπρόεδρος ακαδημαϊκών υποθέσεων, Douglas McMillan, ρωτούσε αν θα μπορούσε να απολύσει την Tudor, επειδή ο «τρανς τρόπος ζωής» προσέβαλε τον ίδιο ως θρησκευόμενο άτομο.

Η αδελφή του McMillan, Jane McMillan, η οποία επίσης εργαζόταν στο πανεπιστήμιο, μίλησε με την Tudor και της είπε να «πάρει ασφαλιστικά μέτρα». Η Jane McMillan είπε ότι ο αδελφός της πίστευε ότι οι τρανς άνθρωποι ήταν «σοβαρό αδίκημα για τις [θρησκευτικές] ευαισθησίες του», σύμφωνα με τη μήνυση.

Μια επιτροπή συνέστησε την Tudor για θητεία το 2009, αλλά η πρόταση απορρίφθηκε. Η αιτιολογία ήταν ότι ένας αντίστοιχα καταρτισμένος -cis άνδρας- υποψήφιος έχει ήδη εγκριθεί για τη θέση. Ρώτησε, γιατί απορρίφθηκε η αίτησή της, αλλά ο McMillan και ένας άλλος κοσμήτορας δεν της απάντησε το γιατί.

Η τραγική ειρωνία είναι ότι αφού την απέκλεισαν, τον επόμενο χρόνο, το πανεπιστήμιο την απέλυσε, επειδή δεν είχε κάνει τη θητεία της ως διδάσκουσα.

Πίστευε ότι της αρνήθηκαν τη θητεία λόγω της τρανς ταυτότητά της, οπότε έκανε καταγγελία στο Υπουργείο Παιδείας (DOE) και στο Υπουργείο Δικαιοσύνης (DOJ). Ο Υπουργός Δικαιοσύνης άσκησε μήνυση στο σχολείο το 2015, και η Tudor συμμετείχε στην αγωγή, υποστηρίζοντας διακρίσεις λόγω φύλου, καθώς και εχθρικό εργασιακό περιβάλλον.

Το 2017, μια κριτική επιτροπή συμφώνησε με την Tudor και της απένειμε αποζημίωση άνω του ενός εκατομμυρίου δολαρίων, χρόνια πριν το Ανώτατο Δικαστήριο αποφασίσει ότι η απαγόρευση του Τίτλου VII στις διακρίσεις λόγω φύλου περιλαμβάνει διακρίσεις κατά της ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητας.

«Αυτή είναι η πρώτη από αυτές τις υποθέσεις του Τίτλου VII πολιτικών δικαιωμάτων για ένα τρανς άτομο που βασίζεται σε διακρίσεις λόγω φύλου και πηγαίνει σε ορκωτό δικαστήριο», δήλωσε μία από τους δικηγόρους της, Brittany Novotny, αφού κέρδισε τη δίκη της το 2017. «Είναι αρκετά συναρπαστική μέρα και μια αρκετά μεγάλη στιγμή.»

 
Περηφάνια και προκατάληψη

Περηφάνια και προκατάληψη

Κυριακή, 12/09/2021 - 15:06
ΓΡΑΦΕΙ Ο ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΤΑΧΤΣΙΔΗΣ

Να αγωνίζεσαι -με όλες τις υπερβολές του κόσμου- για να μην είσαι “αόρατος’’.

Να χρειάζεται ακόμα και να “ενοχλήσεις”, για το μίνιμουμ δικαίωμα της αποδοχής και των δικαιωμάτων που για όλους τους υπόλοιπους φαντάζουν δεδομένα.

Για το "έγκλημα" του ν' αγαπάς και να ηδονίζεσαι.

Το Athens Pride, με όλες τις παθογένειες που μπορεί να έχει ένα κίνημα, είναι αυτό που πρέπει να είναι. Μια γιορτή ορατότητας, μια εκδήλωση διαμαρτυρίας, ένα ξέσπασμα υπερβολής.
Κάτι που αφορά πολύ παραπάνω από τους συμμετέχοντες, αυτούς κυρίως που κάνουν πως δεν βλέπουν ή δεν κάνουν απολύτως τίποτα.

«Δε χρειάζεται να μας επιδεικνύουν τις διαστροφές τους», λένε. 

Λες και υπάρχει μεγαλύτερη διαστροφή, πιο εμφανής προσβολή της αξιοπρέπειας του ατόμου –γυναικών και ανδρών- από τις πατριαρχικές νόρμες, «την παράδοση, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας».

Από τη ζούγκλα και την ανθρωποφαγία του alt-right νεοφιλελευθερισμού που έχει επιστρέψει πιο διψασμένος για αίμα από ποτέ (και ήδη επιχειρεί pink washing μπαλωματάκια για να μακιγιάρει το πρόσωπο του τέρατος)

Από τις μαθητικές παρελάσεις.

Τους παπάδες να τσαλαβουτάνε παιδιά σε κολυμπήθρες για να τα αναγνωρίσουν από την "στάμπα" στον παράδεισο.

Το ότι εξακολουθούμε να ζούμε στη χώρα όπου οι ομοφυλόφιλοι, οι διεμφυλικοί, οι non-binary, οι intersex κ.λπ., είναι «ανώμαλοι», ενώ είναι "φυσιολογικό" για παράδειγμα, γενειοφόροι άντρες με μαύρα χρυσοποίκιλτα φουστάνια, που ραντίζουν ανήλικα παιδάκια με ένα ματσάκι βασιλικού, βουτηγμένο σε νερό βρύσης, μέσα σε εκπαιδευτικές δομές;

Το σημερινό -και όσα Athens Pride έχουν προηγηθεί- είναι από τα πιο "φυσιολογικά" πράγματα που μπορούν να συμβούν αυτή τη στιγμή, σε αυτή τη χώρα.

Πηγή: 2020mag.gr

Athens Pride: Ανακοίνωση Πορείας Υπερηφάνειας | Σεπτέμβριος 2021

Athens Pride: Ανακοίνωση Πορείας Υπερηφάνειας | Σεπτέμβριος 2021

Τρίτη, 07/09/2021 - 16:03
Το Athens Pride ανακοίνωσε σήμερα, την πραγματοποίηση πορείας υπερηφάνειας το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου του 2021 στις 19:00, που θα ξεκινήσει από την πλατεία Κλαυθμώνος με κατεύθυνση στη Βουλή.

Διαβάστε την ανακοίνωση

Περάσαμε ακόμη έναν χρόνο να παρακολουθούμε τη ζωή μας να περνάει και τα δικαιώματα μας —όσα λίγα κρατούσαμε σφιχτά στο ένα χέρι— να καταπατούνται. Έναν χρόνο που η ατομική ευθύνη μας φορέθηκε σε τέτοιο βαθμό, που αντικατέστησε την πολιτική. Έναν χρόνο που καθημερινά θρηνούμε θύματα, ελευθερίες κι αδικίες. Έναν χρόνο με τις διεκδικήσεις μας να μένουν στο συρτάρι και με μια κυβέρνηση που αρνείται να αντιμετωπίσει την LGBTQI+ κοινότητα ως ισότιμο μέλος της κοινωνίας. Η στέρηση των δικαιωμάτων μας έχει διαχρονικό και διακομματικό χαρακτήρα.
Η κοινωνία είναι έτοιμη. Οι κυβερνήσεις όχι.

Ήρθε η στιγμή μας. Η ώρα να κατέβουμε στον δρόμο, εκεί που όλα ξεκίνησαν.
Απλά. Συντροφικά. Διεκδικητικά. Ανθρώπινα.

Ήρθε η στιγμή μας, ως κοινότητα, να επιστρέψουμε στην αρχή και να αναζητήσουμε τα στοιχεία αυτά που μας ενώνουν. Αυτά που μας δίνουν κουράγιο να συνεχίζουμε σε αυτή την ομοφοβική, τρανσφοβική και ρατσιστική κοινωνία και παρά την αστυνομική βία, την πατριαρχία, την ανισότητα, την απομόνωση και την κακοποίηση που βιώνουμε. Αυτά που θα μας κάνουν να βγούμε περήφανα μαζί στον δρόμο, διατηρώντας τη διεκδίκηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναπόσπαστο μέρος της νέας μας καθημερινότητας.

Athens Pride 2021 | Αυτό που μας ενώνει

Το Pride είναι γιορτή, είναι διεκδίκηση, είναι μνήμη.
Σε καλούμε να είσαι μαζί μας στη φετινή πορεία-παρέλαση υπερηφάνειας.

Ημέρα: Σάββατο 11.09.2021
Σημείο εκκίνησης: Κλαυθμώνος
Ώρα εκκίνησης: 19:00

Θα πραγματοποιηθεί αποκλειστικά παρέλαση υπερηφάνειας, όπου μαζί θα τηρήσουμε τις ενδεδειγμένες αποστάσεις και θα φοράμε μάσκα καθ’ όλη τη διάρκεια της.

Δε θα πραγματοποιηθεί συναυλία ούτε θα υπάρχει χώρος με περίπτερα.

Φινλανδία: Εξελίξεις στην απαγόρευση της «θεραπείας» μεταστροφής

Φινλανδία: Εξελίξεις στην απαγόρευση της «θεραπείας» μεταστροφής

Τετάρτη, 01/09/2021 - 20:04
Το κοινοβούλιο της Φινλανδίας θα εξετάσει την πλήρη απαγόρευση της «θεραπείας» μεταστροφής, μετά από τον συντριπτικό αριθμό των Φινλανδών, που υπέγραψαν την σχετική πρωτοβουλία πολιτών.

Η πρωτοβουλία, η οποία θα απαγόρευε τις προσπάθειες για αλλαγή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου, τόσο των ενηλίκων όσο και των παιδιών, συγκέντρωσε τις απαραίτητες 50.000 υπογραφές σε μόλις έναν μήνα και τώρα παραπέμπεται στο κοινοβούλιο.

Ο Perttu Jussila, ο οποίος ξεκίνησε την πρωτοβουλία, δήλωσε στο YLE«Είναι παράλογο που οι «θεραπείες» μεταστροφής δεν έχουν ακόμη απαγορευτεί.»

«Εξάλλου, η ρύθμιση των εναλλακτικών θεραπειών συμπεριλήφθηκε στο πρόγραμμα της κυβέρνησης [της πρωθυπουργού Sanna Marin]. Πέρασαν μερικά χρόνια από τότε που ανέλαβε η κυβέρνηση και τίποτα δεν έχει ρυθμιστεί πραγματικά. Η Ε.Ε. καταδίκασε τις «θεραπείες» μεταστροφής στην πολιτική της και η Μάλτα απαγόρευσε ήδη τις «θεραπείες» το 2016. Απλώς κατέληξα στο συμπέρασμα ότι το ζήτημα δε θα αντιμετωπιζόταν, χωρίς την πρωτοβουλία των πολιτών.»

Ο Jussila είπε ότι είναι ζωτικής σημασίας να απαγορευτεί η ψευτο-θεραπεία μεταστροφής για ενήλικα, καθώς και για ανήλικα άτομα, ακόμη κι αν είναι νομικά δύσκολο, δεδομένου ότι τα ενήλικα άτομα μπορούν να συναινέσουν σε μία ψευτο-θεραπεία.

«Δεν είναι το πιο εύκολο νομικό ζήτημα στον κόσμο, αλλά ούτε είναι και αδύνατο. Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι πραγματικά ένα ασπρόμαυρο πράγμα. Δεν μπορούμε να αποφεύγουμε κάτι, επειδή είναι δύσκολο. Επιπλέον, έχουμε παραδείγματα από όλον τον κόσμο… Είναι αδιανόητο ότι δεν μπορούμε να το καταφέρουμε [στη Φινλανδία].»

Η ψευδοεπιστημονική πρακτική της «θεραπείας» μεταστροφής έχει καταδικαστεί από όλες τις μεγάλες ιατρικές και ψυχολογικές ενώσεις, αλλά προς το παρόν, παραμένει νόμιμη στη Φινλανδία.

Νωρίτερα φέτος, η Φινλανδική Ψυχολογική Ένωση δημοσίευσε μια δήλωση θέσης σχετικά με τη «θεραπεία» μεταστροφής:

«Οι βασικές αξίες που καθοδηγούν την ψυχολογία και το έργο των ψυχολόγων περιλαμβάνουν τον σεβασμό των δικαιωμάτων και των αξιών του ατόμου, καθώς και την ευθύνη, η οποία σημαίνει ισχυρό σεβασμό και προαγωγή των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ως εκ τούτου, η Φινλανδική Ψυχολογική Ένωση θέλει σαφώς να εκφράσει τη θέση της σχετικά με την ψευτο-θεραπεία μεταστροφής ως ανεύθυνη και παραβιάζει σοβαρά τα ανθρώπινα δικαιώματα, κάτι που έρχεται σε αντίθεση με τη σύγχρονη ψυχολογία. Κανένας ψυχολόγος δεν πρέπει να συμμετέχει στην εφαρμογή ή τη διεύθυνση «θεραπείας» μεταστροφής, τόσο στην υγειονομική περίθαλψη όσο και εκτός αυτής.» 

  • Πηγή: avmag.gr