Σε μια εξαιρετικά σοβαρή καταγγελία προχώρησε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Λάρισας ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του 22χρονου Ντένις που έχασε τη ζωή του στη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών.

Συνεχίζοντας την κατάθεσή του, η οποία είχε διακοπεί την προηγούμενη εβδομάδα όταν αισθάνθηκε αδιαθεσία και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, ο κ. Ρούτσι αποκάλυψε για πρώτη φορά στο δικαστήριο ένα περιστατικό που, σύμφωνα με όσα κατήγγειλε, σημειώθηκε το 2025, λίγους μήνες μετά την απεργία πείνας που είχε πραγματοποιήσει.

Συγκεκριμένα, κατήγγειλε προσπάθεια χρηματισμού του με σκοπό να σταματήσει να ασχολείται με την υπόθεση, αλλά και η συνήγορός του, Ζωή Κωνσταντοπούλου, αλλά και παρακολουθήσεις.

Όπως υποστήριξε, άγνωστοι τον παρέσυραν σε συνάντηση με το πρόσχημα ότι διέθεταν στοιχεία για την υπόθεση των Τεμπών, του προσέφεραν μεγάλο χρηματικό ποσό και του ζήτησαν να απομακρύνει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου και να σταματήσει να ασχολείται με την υπόθεση.

«Με πήραν τηλέφωνο από ξένο νούμερο. Το σήκωσα και μου είπαν πως έχουμε κάποια στοιχεία για την υπόθεση. Ελάτε στο τάδε σημείο για να σας τα δώσουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά, σύμφωνα με το Onlarissa.gr.

Ο ίδιος περιέγραψε όσα, σύμφωνα με την καταγγελία του, ακολούθησαν όταν έφτασε στο προκαθορισμένο σημείο. «Πήγα στο σημείο. Ήταν ένα τζιπ με φιμέ τζάμια. Βλέπω κάτι φουσκωτούς. Μου πήραν το κινητό μου, άνοιξαν την πόρτα και μπήκα μέσα. Στο αμάξι ήταν ένας τύπος».

Στη συνέχεια, σύμφωνα πάντα με την κατάθεσή του, ο άνδρας που βρισκόταν στο όχημα του έδειξε μια τσάντα με χρήματα. «Σε αυτή την τσάντα υπάρχουν λεφτά, πολλά λεφτά. Εμείς το μόνο που θέλουμε είναι να βγάλεις από τη μέση την Κωνσταντοπούλου και να σταματήσεις να ασχολείσαι», του είπε, σύμφωνα με όσα κατέθεσε ο Πάνος Ρούτσι, και μεταφέρει το Onlarissa.gr.

«Αυτό με τις παρακολουθήσεις γινόταν συνέχεια. Δεν καταλαβαίνω γιατί. Τι κάναμε εμείς;» κατέθεσε προσθέτοντας μεταξύ άλλων: «Πρέπει κάποια στιγμή να μάθουμε τι έγινε εκείνο το βράδυ. Θέλω να μάθω ποιος έδωσε εντολή να μπαζώσουν εκείνη την νύχτα. Ακόμα θρηνούμε»

Για το ζήτημα των εκταφών, σύμφωνα με το larissanet.gr, τόνισε: «Είμαι πολύ σίγουρος ότι μέσα στο παιδί μου υπάρχουν και άλλα μέλη. Δεν μπορεί το χαρτί που μας δίνουν οι ιατροδικαστές να είναι το ίδιο με όλα τα παιδιά. Είναι σαν copy-paste. Να μας δώσουν επιτέλους το δικαίωμα να ορίσουμε τεχνικούς συμβούλους να προχωρήσουμε. Γιατί ακόμα δεν έχουμε νέα; Γιατί μας κοροϊδεύουν. Δεν είμαστε εμείς που το καθυστερούμε. Δεν μπορούμε να το κάνουμε μόνοι μας. Είναι και το οικονομικό. Τρία χρόνια έχουμε εξαντληθεί οικονομικά. Νοιώθουμε ότι μας κοροϊδεύουν τέσσερα χρόνια. Εμείς ψάχνουμε στοιχεία, εμείς παλεύουμε. Ούτε ένας δεν μας είπες συγνώμη. Λίγη ανθρωπιά δεν υπάρχει».

Αναφέρθηκε επίσης στη δικογραφία που άνοιξε για γονείς και δικηγόρους για όσα έγιναν στο Δικαστικό Μέγαρο Λάρισας στο πλαίσιο της δίκης για τα βίντεο. «Δεν ξέρω γιατί το κάνουν όλο αυτό. Εμείς ψάχνουμε την αλήθεια» ανέφερε ο κ. Ρούτσι.

Η δίκη συνεχίζεται με την εξέταση του από την κα Κωνσταντοπούλου.

«Στο κόκκινο» η ένταση στη Βουλή με την επανέναρξη της διαδικασίας της Εξεταστικής Επιτροπής για τον ΟΠΕΚΕΠΕ με την Ζωή Κωνσταντοπούλου να καταγγέλλει σοβαρότατες απειλές από την πλευρά του Γιώργου Ξυλούρη.

Η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας ανέφερε ότι ο «Φραπές» βγήκε έξω από την αίθουσα και είπε θα τη σκοτώσω, θα της στρίψω το λαρύγγι που θα με βάλει εμένα φυλακή», επικαλούμενη αυτόπτες και αυτήκοους μάρτυρες.

Τόνισε, ακόμη, ότι ο Φραπές έχει διατυπώσει απειλές θανάτου, ενώ εξαπέλυσε επίθεση και στον πρόεδρο της εξεταστικής λέγοντας «με τις πλάτες σας εκτοξεύει απειλές σε μέλη της επιτροπής και σε πολιτικό αρχηγό».

Και συνέχισε «σας καταγγέλλω προσωπικά για υπόθαλψη, κ. Νικολακόπουλε, διαπράττονται αυτόφωρα αδικήματα, με συμμετοχή μελών του κοινοβουλίου»

Χυδαία επίθεση κατά της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωής Κωνσταντοπούλου εξαπέλυσε κατά την Ολομέλεια της Βουλής ο ανεξάρτητος, πρώην «Σπαρτιάτης», βουλευτής Κωνσταντίνος Φλώρος, χρησιμοποιώντας ανάρμοστο και προσβλητικό χαρακτηρισμό.

Συγκεκριμένα, η χυδαία επίθεση έγινε όταν η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας αναφέρθηκε από το βήμα της Βουλής στον προερχόμενο από το κόμμα των «Σπαρτιατών» και πλέον ανεξάρτητο βουλευτή Κωνσταντίνο Φλώρο, ασκώντας του κριτική για τη στάση του στη χθεσινή συνεδρίαση της Ολομέλειας, όπου φέρεται να συνεχάρη τον υπουργό Υποδομών και Μεταφορών Χρήστο Δήμα για το νομοσχέδιο που αφορά στην ασφάλεια των σιδηροδρόμων.

Μετά το σχόλιο της κυρίας Κωνσταντοπούλου από το βήμα της Βουλής, ο Κ. Φλώρος αντέδρασε χρησιμοποιώντας υβριστικό χαρακτηρισμό κατά της προέδρου της Πλεύσης Ελευθερίας («μ@λ@@μένη» κατά την ίδια, «ξεφτιλισμένη» κατά εκείνο»…).

Ακολούθησε ο εξής διάλογος με τον προεδρεύοντα του Σώματος, Γ. Γεωργαντά να παρεμβαίνει:

Κ. Φλώρος: «Και πολύ καλά έκανα! Εγώ δεν κάνω καριέρα πάνω σε νεκρούς.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Για να ξέρουμε…»

Κ. Φλώρος: «…»

Α. Καζαμίας: «Κύριε Πρόεδρε…»

Προεδρεύων – Γ. Γεωργαντάς: «Παρακαλώ, κύριε συνάδελφε. Να διαγραφεί από τα Πρακτικά η συγκεκριμένη λέξη.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Τι είπατε ακριβώς;»

Κ. Φλώρος: «Την αλήθεια είπα.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Τι είπατε; Ποια λέξη είπατε;»

Κ. Φλώρος: «Ξέρεις πολύ καλά.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Ποια λέξη είπατε;»

Προεδρεύων: «Παρακαλώ και η λέξη να διαγραφεί και ανακαλέστε την.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Ποια λέξη είπατε;»

Προεδρεύων: «Κυρία Πρόεδρε, σας παρακαλώ. Κύριε συνάδελφε, νομίζω ότι καλό είναι να ανακαλέσετε τη συγκεκριμένη έκφραση.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Είπατε τη λέξη «…»; Αυτή τη λέξη είπατε;»

Προεδρεύων: «Κύριε Φλώρε, παρακαλώ μπορείτε να ανακαλέσετε τη φράση που είπατε πριν;»

Κ. Φλώρος: «Ανακαλώ.»

Προεδρεύων: «Δηλώνει ότι ανακαλεί.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Εγώ δεν ζητώ να ανακαλέσει. Ζητώ να εκτεθείτε γι’ αυτά που ανέχεστε και γι’ αυτά που θάλπετε.»

Προεδρεύων: «Παρακαλώ, μπορούμε να συνεχίσουμε.»

Ζ. Κωνσταντοπούλου: «Αυτά ακριβώς καλλιεργείτε. Αυτοί είστε.»

Μπορείτε να ακούσετε τη συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.plefsieleftherias.gr/

Ακολουθεί η Απομαγνητοφώνηση της Συνέντευξης της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Ράδιο Θεσσαλονίκη:

ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Καλημέρα, κυρία Κωνσταντοπούλου. Καλά που φύγατε νωρίς από το πλοίο ΣΥΡΙΖΑ;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ήταν συνειδητή απόφαση. Δεν έφυγα τυχαία. Ήταν και επιβεβλημένη συνειδησιακά απόφαση, όταν είδα να προδίδονται και να αντιστρέφονται όλα εκείνα τα οποία υποτίθεται ότι όλοι μαζί υπηρετούσαμε.

ΣΔ: Εσείς είστε δικηγόρος, η σχέση σας με τη Δικαιοσύνη είναι σχέση… πώς να την περιγράψω;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Ζωής.

ΣΔ: Ναι σωστά, ζωής. Σωστή παράθεση. Πώς βλέπετε την υπόθεση Παπαγγελόπουλου; Ξέρετε, μου κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, διότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν πρόλαβε να βγει στην εξουσία και το πρώτο πράγμα που φαίνεται ότι έχτισε, είναι μία προσπάθεια να μπει ανάμεσα στη Δικαιοσύνη και στην Πολιτική ένας άνθρωπος ο οποίος θα μπορεί να χειρίζεται θέματα. Πώς το βλέπετε;  Ή είναι υπερβολές της αντιπολίτευσης όλα αυτά;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Εγώ, κύριε Διαμαντόπουλε, είχα εκφράσει τις αντιρρήσεις μου για τον κύριο Παπαγγελόπουλο ήδη από το 2014, όταν ο κύριος Τσίπρας είχε συμφωνήσει με τον κύριο Σαμαρά, να ορίσουν τον κύριο Παπαγγελόπουλο, Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου Ραδιοτηλεόρασης και ήταν μία εξέλιξη την οποία απέτρεψα, θεωρώ, με την αντίδρασή μου. Στη συνέχεια, ο κύριος Τσίπρας, τον Μάιο του 2015, σε μία κρίσιμη στιγμή κατά την οποία κρίνονταν πολλά, διόρισε τον κύριο Παπαγγελόπουλο Υφυπουργό, τότε, Δικαιοσύνης, χωρίς να το ξέρει κανείς. Εγώ το πληροφορήθηκα ενώ ήμουν στις Βρυξέλλες για τα θέματα των προσφυγικών ροών, για να μιλήσω στο Ευρωκοινοβούλιο, και του εξέφρασα και πάλι αμέσως την αντίρρησή μου και μάλιστα γραπτώς τότε, είχαμε ανταλλάξει δηλαδή γραπτά μηνύματα για αυτό το θέμα που είχα αντιδράσει και πάλι. Η επιλογή Παπαγγελόπουλου, βεβαίως, είναι μία επιλογή που δείχνει ότι δεν υπάρχει προσήλωση σε αρχές και αξίες που έχουν να κάνουν με την ηθική ακεραιότητα, με την πολιτική εντιμότητα και με τη διαφάνεια στη λειτουργία της Διοίκησης. Τα έργα και οι ημέρες του κυρίου Παπαγγελόπουλου ήταν γνωστά προηγουμένως, ήταν γνωστός ο ρόλος του και στην υπόθεση της κατασκοπείας σε βάρος της χώρας και των υποκλοπών και της δολοφονίας Τσαλικίδη και στην υπόθεση των απαγωγών των Πακιστανών, θα θυμάστε όλες αυτές τις πολύκροτες υποθέσεις, που αφορούν και την Εθνική Ανεξαρτησία της χώρας, αφορούν την ακεραιότητα της χώρας, αφορούν την Κυριαρχία της χώρας. Η επιλογή, λοιπόν, αυτό το άτομο να οριστεί Υφυπουργός Δικαιοσύνης, ήταν μία επιλογή πάρα πολύ κακή. Από εκεί και πέρα, θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι το ζήτημα με τις αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών δεν είναι απλώς «ζήτημα Παπαγγελόπουλου», ούτε είναι απλώς «ζήτημα Παππά». Είναι ζήτημα Τσίπρα,  είναι σκάνδαλο Τσίπρα και το γεγονός ότι ο κύριος Τσίπρας όχι απλώς δεν μιλάει και δεν διαχωρίζει τη θέση του, αλλά καλύπτει και συγκαλύπτει είναι απολύτως δηλωτικό του ποιος ήταν ο ρόλος του και τις κρίσιμες περιόδους.

ΣΔ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, όταν είναι να διαχειριστείς Εθνικά Θέματα, θέματα κατασκοπείας και θέματα καλών φίλων που και αυτοί έχουν τα κατασκοπευτικά τους από τους Αμερικανούς, τους Ισραηλινούς και άλλους, αντιλαμβάνομαι ότι πρέπει να βάλεις σε έναν χώρο που είναι από το παρασκήνιο μέχρι το προσκήνιο, ανθρώπους οι οποίοι να κάνουν τις σκληρές δουλειές και τις δύσκολες, γιατί έχει η εξουσία και σκληρές και δύσκολες δουλειές. Οι αντίπαλοι πολλές φορές, και δεν εννοώ στο εσωτερικό, δουλεύουν με διαφορετικό τρόπο. Αυτό πώς μπορεί να το διαχειριστεί κάποιος ο οποίος λέει, ρε παιδί μου, εγώ θέλω να μπω με διαφάνεια, θέλω να έχω δημόσιο λόγο, δεν θέλω να κινούμαι  στο παρασκήνιο. Εννοώ ότι η υπόθεση της διαρροής στοιχείων από την ΚΥΠ, όχι ο κοριός, όχι ο Μιωνής, όχι η υπόθεση της Novartis και άλλα, είναι πολύ δύσκολες υποθέσεις. Τώρα, είναι γενική η ερώτησή μου, αλλά αναρωτιέμαι, πώς μπορεί να τα χειριστεί όλα αυτά. Λένε, ακούω μερικούς στην Αριστερά να λένε, ρε παιδιά, εμείς έχουμε να κάνουμε με τέρατα. Τώρα γιατί κολλάτε ας πούμε στο ότι βάλαμε τον Παπαγγελόπουλο  να καθαρίσει τον κόπρο του Αυγεία. 

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θα σας πω την δική μου άποψη, η οποία είναι πολύ συγκεκριμένη. Το ποιά πολιτική ασκείς σε χαρακτηρίζει και δεν σε δικαιολογεί. Τι  εννοώ. Δεν ήταν καθόλου μονόδρομος για την Κυβέρνηση Τσίπρα να ακολουθήσει τις πεπατημένες πρακτικές των σκοτεινών παρασκηνίων στις οποίες αναφερθήκατε. Υπάρχει πάντοτε η επιλογή μιας άλλης πολιτικής. Εμείς έχουμε ως Πλεύση Ελευθερίας την θέση που κάποτε την διατύπωναν και άλλοι, εμείς την διατυπώνουμε όμως και την εννοούμε, της ανοιχτής Εξωτερικής Πολιτικής και, κυρίως, της ανοιχτής διπλωματίας. Δεν μπορεί τα Εθνικά Θέματα, επειδή με ρωτήσατε για αυτό το θέμα, και υπάρχει μία πληγή ανοιχτή στην εντελώς πρόσφατη ιστορία μας, αναφέρομαι, βεβαίως, την σύναψη της λεγόμενης Συμφωνίας των Πρεσπών, δεν μπορεί εθνικά θέματα να τα διαπραγματεύονται κάποιοι στο παρασκήνιο, με βρώμικους τρόπους. Δεν μπορεί γύρω από τα εθνικά θέματα να αναπτύσσονται συμφέροντα ενδοκυβερνητικά και εξωκυβερνητικά τα οποία έχουν και οικονομικό αντίκτυπο. Δεν μπορεί να παρακολουθούμε συναλλαγές σε επίπεδο Διεθνές και Εσωτερικό με τα Εθνικά μας Θέματα και, βεβαίως, σας θυμίζω, είμαι βέβαιη ότι δεν την έχετε ξεχάσει, ότι μία από τις πολύ σοβαρές αποκαλύψεις που είχαν γίνει στα τέλη του ‘18 και στις αρχές του ’19, ήταν ακριβώς η αποκάλυψη σε σχέση με τις συνθήκες υπό τις οποίες αφενός υπογράφτηκε η Συμφωνία των Πρεσπών, αφετέρου και ιδιαιτέρως «πείσθηκαν» βουλευτές και της Ελληνικής Βουλής και της  Βουλής της γείτονος χώρας να την υπερψηφίσουν, ενώ προηγουμένως είχανε εντελώς διαφορετική θέση και, βεβαίως, οι καταγγελίες περί εξαγοράς Βουλευτών ήτανε καταγγελίες οι οποίες διατυπώθηκαν και εντός του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι λοιπόν για εμάς και για εμένα προσωπικά, επιταγή Δημοκρατική να υπάρχει διαφάνεια. Δεν είναι καθόλου μονόδρομος το να έχεις κάποιον να σου κάνει τις βρώμικες δουλειές και, αντιθέτως, είναι κάτι το οποίο υπονομεύει την ανεξαρτησία της χώρας, γιατί εκτίθεται συνολικά η χώρα αν έχει βρώμικους κυβερνώντες και καθίσταται διαχειρίσιμη. Αντιθέτως, είναι επιταγή η Διαφάνεια, είναι επιταγή να δημοσιοποιηθούν επιτέλους όχι μόνον οι συνομιλίες με τον κύριο Μιωνή, αλλά και τα Πρακτικά των Υπουργικών Συμβουλίων και τα Πρακτικά του Υπουργικού Συμβουλίου εκείνου του φοβερού, όπου αντηλλάγησαν καταγγελίες, κατηγορίες και εκβιασμοί μεταξύ Καμμένου και Κοτζιά ενώπιον Τσίπρα και ενώπιον ολόκληρου του Υπουργικού Συμβουλίου και για το οποίο στη συνέχεια όλοι εποίησαν την νήσσαν.

ΣΔ: Μάλιστα. Θέλω να πάμε λίγο στο θέμα του Νομοσχεδίου που μπαίνει νομίζω σε λίγη ώρα στη Βουλή και αφορά τις συναθροίσεις. Άκουσα ότι έχετε σοβαρές αντιρρήσεις στη διαχείριση του θέματος και θέλω να μου πείτε δυο κουβέντες.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Θεωρώ, κύριε Διαμαντόπουλε, ότι είναι πολύ μεγάλο πλήγμα για τη Δημοκρατία το να ποινικοποιείται ένα Συνταγματικό Δικαίωμα, το δικαίωμα στη Διαμαρτυρία και τη Διαδήλωση. Έχω τεράστια αντίθεση και διαφωνία συνολικά  με την πολιτική που ασκεί η σημερινή Κυβέρνηση στο πεδίο της λεγόμενης Προστασίας του Πολίτη και της Δημόσιας Τάξης. Έχουμε περάσει με πολύ ξεκάθαρο τρόπο σε μία συνθήκη απρόκλητης καταστολής, τρομοκράτησης του πολίτη και περιστολής θεμελιωδών Συνταγματικών Δικαιωμάτων και Ελευθεριών. Το ότι ανέλαβε, μιας και μιλήσατε για εκείνους που κάνουν τη βρώμικη δουλειά, το ότι ανέλαβε αυτή τη βρώμικη δουλειά ο κύριος Χρυσοχοΐδης που την έχει ξανακάνει, δεν είναι βεβαίως απορίας άξιον. Από την άλλη όμως πλευρά, εν έτει 2020 να παρακολουθούμε μία Κυβέρνηση η οποία στοχοποιεί και ενοχοποιεί την κοινωνία, είναι κάτι πολύ δυσάρεστο. Βεβαίως, επειδή μου αρέσει να είμαι δίκαιη, περίπου ανάλογα έκαναν και οι προηγούμενοι, οι οποίοι τώρα προφασίζονται τους διαμαρτυρόμενους.

ΣΔ: Τώρα, κυρία Κωνσταντοπούλου, στο θέμα ας πούμε, υπάρχει μία αγορά, οι άνθρωποι της αγοράς, της ανοιχτής αγοράς που λένε, καλά τώρα εντάξει, ok μία διαδήλωση, μία διαμαρτυρία 50 ανθρώπων μπορεί να πάει από το πεζοδρόμιο. Γιατί θα πρέπει ντε και καλά να κλείσει το δρόμο. Αυτό το απλοϊκό πώς το απαντά κανείς; Γιατί πρέπει να κλείσει το δρόμο; Ας πάει από το πεζοδρόμιο εκεί που είναι να πάει, λέει κάποιος. Γιατί πρέπει η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη να είναι κλειστή τόσες πολλές μέρες το χρόνο λόγω διαμαρτυριών; Αφού είναι μικρές, μπορούν να είναι αποτελεσματικές και με διαφορετικό τρόπο.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Καταρχάς, το πνεύμα και η στόχευση του Νομοσχεδίου αυτού δεν είναι μία συγκοινωνιακή διαχείριση. Το πνεύμα και η στόχευση του Νομοσχεδίου αυτού είναι μία, ένας έλεγχος και μία αποτροπή των αντιδράσεων στις Κυβερνητικές πολιτικές. Και δεν πρέπει βέβαια οι πολίτες, δε νομίζω φυσικά ότι η πλειοψηφία των πολιτών πείθεται ότι εδώ έχουμε μία αντιπαράθεση μεταξύ εμπορικού κόσμου και διαμαρτυρόμενου κόσμου, άλλωστε καί ο εμπορικός κόσμος πλειστάκις συμμετέχει σε διαμαρτυρίες. Δεν είναι λοιπόν ένα ζήτημα που θα έπρεπε να διχάζει την κοινωνία, είναι ένα ζήτημα που πρέπει να ενώνει την κοινωνία η υπεράσπιση αυτού του θεμελιώδους δικαιώματος, η άσκηση του οποίου ιστορικά οδήγησε σε κατακτήσεις και στην προστασία συνολικά της κοινωνίας.

ΣΔ: Τώρα, βέβαια, είναι σε θεωρητικό επίπεδο οι πολλές συζητήσεις, αλλά λένε πολλοί ότι, η Δημοκρατία και  τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και τα Δίκτυα, πλέον δίνουν τη δυνατότητα στους ανθρώπους να διαμαρτυρηθούν με διαφορετικό τρόπο, να οργανωθούν και μετά ενδέχεται να προκύψει και μία πορεία στο δρόμο,  αλλά από την άλλη μεριά, το συζητούσα προηγουμένως, είμαστε μερικοί οι οποίοι βλέπουμε ότι για κάτι πρέπει να διαμαρτυρηθούμε, θέλουμε να διαμαρτυρηθούμε. Συνεννοούμαστε στο Internet, στα μέσα και λέμε πάμε στο Λευκό Πύργο, ρε παιδιά, να κάνουμε μια παράσταση διαμαρτυρίας. Γιατί θα πρέπει να δηλώσω εγώ ποιος την οργανώνει, ποιος δεν την οργανώνει, να πάρω τηλέφωνο τον αστυνομικό, θα με ρωτήσει ποιος είσαι και αν είναι διαμαρτυρία, πώς να σας το πω, κάπως τη λέτε, αυθόρμητη, ας πούμε. Αυτό τώρα θα έχει κάποια δυσκολία, έχετε δίκιο σε αυτό και πολλές φορές αυτές οι μικρές αυθόρμητες είναι και πηγή ζωής για τη Δημοκρατία, αλλά από την άλλη μεριά δεν γίνεται με το παραμικρό να κλείνουν τα πάντα.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ:  Θα σας πω. Καταρχάς, δεν είμαστε σε μία κατάσταση που με το παραμικρό κλείνουν τα πάντα. Δηλαδή είναι άλλη η ιστορική συγκυρία. Όμως και αυτό το οποίο αναφέρετε, δηλαδή η διαδικασία, εντός εισαγωγικών, αδειοδότησης της διαμαρτυρίας ή της πορείας, είναι μία διαδικασία αστυνομικού κράτους και είναι και μία αντίληψη σε σχέση με τη διαμαρτυρία η οποία  δεν έχει σχέση με πάρα πολλές, αυθόρμητα, όπως είπατε, εκδηλούμενες διαμαρτυρίες. Οι αυθόρμητα εκδηλούμενες διαμαρτυρίες, βεβαίως, για μένα, είναι και οι  πιο γνήσιες και ένα τέτοιο εξαιρετικά ιστορικό συμβάν ήταν η περίοδος του 2011 και των διαμαρτυριών των Πλατειών και των Αγανακτισμένων, που οδήγησαν και σε μία συνολική ανάταση της κοινωνίας σε μία πάρα πολύ δύσκολη περίοδο που ήταν η πρώτη περίοδος της επιβολής των Μνημονίων. Εγώ θα είμαι πάντοτε με την πλευρά των Δικαιωμάτων, πάντοτε με την πλευρά των Ελευθεριών. Δεν απειλείται η Δημοκρατία από τους πολίτες που ασκούν τα δικαιώματά τους και διεκδικούν τις ελευθερίες τους. Η Δημοκρατία θωρακίζεται όταν οι πολίτες είναι ενεργοί, όταν είναι συνειδητοποιημένοι και όταν τα δικαιώματά τους τα ασκούν, τα διεκδικούν και τα γνωρίζουν.

ΣΔ: Οι μη οργανωμένες διαμαρτυρίες κινδυνεύουν από τις προβοκάτσιες, αυτούς που ενσωματώνονται και ανακατεύονται και δημιουργούν θέματα και ακυρώνουν βέβαια κάθε προσπάθεια, από τους μπαχαλάκηδες μέχρι τους  όποιους μπορείτε να φανταστείτε.

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ:  Ισχύει αυτό που λέτε και θα θυμίσω, μιας και έκανα αυτή την ιστορική αναφορά στο 2011, θα θυμίσω ότι ήταν αποκαλυπτική η βιντεοσκόπηση που είχε προβληθεί τότε, των καδρονοφόρων και κουκουλοφόρων, οι οποίοι φυγαδεύτηκαν μέσα από τη Βουλή από αστυνομικούς και φωτογραφήθηκαν και κινηματογραφήθηκαν. Ήταν ο λόγος για τον οποίο εγώ όταν έγινα Πρόεδρος της Βουλής είπα «την Βουλή θα φυλάσσει μόνον η Φρουρά της Βουλής, όπως προβλέπει το Σύνταγμα και απαγορεύεται να διέρχονται άλλες Αστυνομικές Υπηρεσίες και Υπηρεσίες Ασφαλείας μέσα από τη Βουλή» όπως ήταν η τρέχουσα πρακτική προηγουμένως.

ΣΔ: Κυρία Κωνσταντοπούλου, θα κάνει εκλογές ο Μητσοτάκης σύντομα;  Να κάψει την απλή αναλογική; Τι λέτε;

ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: Αν κάνει κάτι τέτοιο θα είναι μία κίνηση πολιτικού τυχοδιωκτισμού και εκλογικής εξαργύρωσης της διαχείρισης που έκανε στην περίοδο της Πανδημίας. Θα είναι κάτι που θα αποκαλύψει έναν τυχοδιωκτισμό και μία ιδιοτέλεια. Δεν μπορώ να σας κάνω πρόγνωση, αλλά μπορώ να αξιολογήσω ότι θα είναι κάτι πολύ αρνητικό για τον ίδιο μακροπρόθεσμα.

ΣΔ: Στην περίοδο αυτή, καλύτερα Μητσοτάκης ή Τσίπρας;

Με ανακοίνωσή της η Πλεύση Ελευθερίας κάνει έναν απολογισμό των 10 ετών από την επιβολή του 1^ου Μνημονίου, και μιλά για τα διδάγματα του σήμερα, μετά την εμπειρία της Πανδημίας:

«Το 2020 δεν είναι 2010. Η λογική και η πρακτική των Μνημονίων δεν πρόκειται πια να βρει έδαφος στις συνειδήσεις των πολιτών, μετά την εμπειρία της Πανδημίας, που ξεσκέπασε πόσο κοινωνικά επιζήμιες είναι οι περικοπές στο κοινωνικό κράτος δικαίου και στις βασικές λειτουργίες του δημοσίου τομέα, για την εξυπηρέτηση των πολιτών και του κοινωνικού συνόλου.

Η στάση «δανειστή» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κανενός διεθνούς οργανισμού δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, από κανέναν λαό και από καμμιά κυβέρνηση. Ούτε οι συνταγές καταστροφής κάποιων γραφειοκρατών τεχνοκρατών, που δεν έχουν σχέση ούτε με επιστήμη ούτε με γνώση ούτε με σχέδιο ούτε με νοιάξιμο για τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι πεντακάθαρο ότι το χρέος που επιβλήθηκε παράνομα στη χώρα μας πρέπει να διαγραφεί κι ότι οι υποχρεώσεις που συνδέθηκαν με την αποπληρωμή του, πρέπει οριστικά να αποσυρθούν. Ένα μέρος των υποχρεώσεων αυτών ανεστάλη ήδη λόγω της Πανδημίας-κι αυτό αποτελεί μια ηχηρή ομολογία ότι ούτε ήταν επιβεβλημένη η θεσμοθέτησή τους ούτε είναι λογική η συνέχισή τους.

Μετά από την εμπειρία της Πανδημίας, είναι πιο επιτακτική από ποτέ μια εθνική πολιτική πλήρους αποδέσμευσης της χώρας μας από τα Μνημόνια, πλήρους ανάκτησης της εθνικής μας κυριαρχίας και επείγοντος σχεδιασμού της κοινωνικής ευημερίας, που είναι ο βασικός νομιμοποιητικός λόγος ύπαρξης τόσο των κρατών όσο και των διεθνών οργανισμών.»

Η Πλεύση Ελευθερίας για τα 10 χρόνια από την επιβολή του 1ου Μνημονίου και για το σήμερα

Πριν δέκα χρόνια κάποιοι αποφάσισαν να βάλουν τη χώρα μας ξανά στο γύψο.

Ενοχοποιώντας τον ελληνικό λαό και συκοφαντώντας τους έλληνες πολίτες, παρουσιάζοντάς τους ως τεμπέληδες, χαραμοφάηδες, που «ζούσαν πάνω απ’ τις δυνάμεις τους», επέβαλαν στους ώμους μας πολιτικές που κατέστρεψαν τη χώρα κι έφεραν δυστυχία στους ανθρώπους.

Οι κυβερνώντες, που διαβεβαίωναν τους πολίτες ότι «η οικονομία μας είναι ισχυρή», που παρότρυναν τον κόσμο να παίξει στο χρηματιστήριο τις οικονομίες του, που του έλεγαν να «μην ανησυχεί για τη διεθνή κρίση, γιατί οι ελληνικές τράπεζες δεν έχουν τοξικά ομόλογα» ανακοίνωσαν ξαφνικά ότι η χώρα είναι χρεοκοπημένη, ότι η οικονομία είναι τιτανικός κι ότι, για να σωθούμε, πρέπει να ξεπληρώσουμε το «Χρέος». Ένα χρέος για το οποίο κανείς υπεύθυνος δεν είχε ποτέ μιλήσει και που η κοινωνία δεν ενημερώθηκε πώς και από ποιον είχε δημιουργηθεί. Με μια φωνή, κυβερνώντες και διεθνείς εταίροι τους, με τη βοήθεια ελεγχόμενων εκπομπών και δημοσιευμάτων, επαναλάμβαναν ότι το «Χρέος» το δημιούργησαν οι πολίτες. Οι φαύλοι κυβερνώντες χωρίς ντροπή είπαν «μαζί τα φάγαμε». Και με μια φωνή, που επαναλαμβανόταν και πολλαπλασιαζόταν, είπαν ότι «για να σωθούμε, πρέπει να κάνετε θυσίες», εννοώντας «για να μην πληρώσουμε εμείς, θα σας θυσιάσουμε».

Οι διεθνείς οργανισμοί ανέλαβαν να υπαγορεύσουν «πώς θα σωθούμε» και να υποδείξουν «μεταρρυθμίσεις», στην πραγματικότητα επιβεβλημένες πολιτικές, συνδεδεμένες με «δάνεια», που δόθηκαν στη χώρα για να ξεπληρώσει «χρέη» προς τους ίδιους. Χρέη, που έχει πια αποδειχθεί ότι δεν ήταν νόμιμα και δεν αφορούσαν χρήματα που ξοδεύτηκαν από τους πολίτες ή για τους πολίτες, αλλά ήταν σε μεγάλο βαθμό συνδεδεμένα με διαφθορά και διαπλοκή. Και δάνεια, που έχει αποδειχθεί ότι δεν πέρασαν καν από το δημόσιο ταμείο. Αυτές τις επιβεβλημένες πολιτικές τις βάφτισαν «Μνημόνια» και «μνημονιακές υποχρεώσεις» της χώρας. Που έπρεπε να υλοποιούνται από τις κυβερνήσεις εντός προθεσμίας, για να καταβάλλεται κάθε επόμενη δόση δανείου, που θα επέτρεπε την πληρωμή των δανειστών και θα απέτρεπε την χρεοκοπία. Στη διεθνή ορολογία μάλιστα, ονόμασαν με θράσος τα μνημόνια «σχέδια διάσωσης».

Σε εφαρμογή των μνημονίων, οι δομές της αποκεντρωμένης διοίκησης έκλεισαν, για «εξοικονόμηση». Η ελληνική Περιφέρεια έμεινε χωρίς νοσοκομεία, δικαστήρια, υποθηκοφυλακεία, εφορίες και ένα σωρό άλλες υπηρεσίες. Ο κόσμος της περιφέρειας έπρεπε ξαφνικά να διανύσει δεκάδες ή και εκατοντάδες χιλιόμετρα για να αποκτήσει πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες και δομές. Η δημόσια υγεία αποδεκατίστηκε, με κλείσιμο δομών, απολύσεις προσωπικού και περικοπές μισθών. Η παιδεία υποβαθμίστηκε σοβαρά: έλλειψη βιβλίων, μαθήματα με φωτοτυπίες, σχολεία χωρίς θέρμανση, σχολεία χωρίς δασκάλους, παιδιά να λιποθυμούν στην τάξη απ’ την πείνα. Η δικαιοσύνη υπονομεύθηκε κι έγινε πανάκριβη κι απροσπέλαστη για τους απλούς πολίτες. Η αδικία κι η αρνησιδικία βασίλεψαν κι εξακολουθούν να βασιλεύουν. Οι δίκες για υποθέσεις διαφθοράς δεν έγιναν ποτέ ή έγιναν με καθυστέρηση δεκαετιών και οδήγησαν σε αποφάσεις προκλητικές. Η πολιτική προστασία αποψιλώθηκε: φτάσαμε να μην υπάρχουν τα απαιτούμενα αξιόμαχα ελικόπτερα και καναντέρ για την κατάσβεση πυρκαγιών, την ώρα που οι πυροσβέστες έδιναν μάχη με τις φλόγες με στολές και μέσα προστασίας 10ετίας. Η κοινωνική ασφάλιση διαλύθηκε και έμειναν ακάλυπτοι στη δύση του βίου τους άνθρωποι που είχαν ιδρώσει και ματώσει δουλεύοντας στη ζωή τους. Η ανεργία εκτινάχθηκε, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις έκλεισαν, το βιοτικό επίπεδο καταποντίστηκε, η φτώχια εξαπλώθηκε. Το πετρέλαιο θέρμανσης έγινε είδος πολυτελείας, οι άνθρωποι άρχισαν να καίνε ό,τι έβρισκαν για να ζεσταθούν, με αυτοσχέδια τζάκια και μαγκάλια. Πολλοί συνάνθρωποί μας χάθηκαν, από αναθυμιάσεις και πυρκαγιές. Άνθρωποι έδωσαν τέλος στη ζωή τους από απελπισία. Ο πολίτης έγινε εχθρός, που το «κράτος» τον κυνήγησε ανελέητα: κόψιμο ρεύματος, κόψιμο νερού, κατασχέσεις και πλειστηριασμοί, ακόμη και της πρώτης κατοικίας, έγιναν καθημερινότητα. Την ίδια ώρα, ο κοινός μας πλούτος, αεροδρόμια, λιμάνια, αιγιαλοί, παραλίες, δημόσιες επιχειρήσεις νερού, ρεύματος, φυσικού αερίου και δημόσιοι οργανισμοί, κερδοφόροι και στρατηγικής σημασίας, δημόσια κτίρια και στοιχεία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, βγήκαν στο σφυρί και κατέληξαν, αντί πινακίου φακής, στα χέρια αετονύχηδων, κολλητών και διαπλεκόμενων. Οι τράπεζες αιμοδοτήθηκαν με εκατοντάδες δις από ένα τσουνάμι φορολόγησης των πολιτών και περικοπών και οι διοικήσεις τους δεν καθαιρέθηκαν ούτε δικάστηκαν.

Η δημοκρατική και κοινοβουλευτική λειτουργία αφαιρέθηκε και απαγορεύτηκε η ψήφιση νόμων που δεν είχαν εγκριθεί από τους δανειστές.

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, ο λαός μας απέδειξε, με τον πιο περήφανο και περίτρανο τρόπο, το μεγαλείο του, με μια υποδειγματική κοινωνική συμπεριφορά για να σωθούν ανθρώπινες ζωές. Και κατάφερε να ματαιώσει μια προδιαγεγραμμένη τραγωδία. Απέδειξε πόσο χυδαία συκοφαντήθηκε, μόνο και μόνο για να υποχρεωθεί να πληρώσει τα σπασμένα των φαύλων πολιτικών και κυβερνήσεων.

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, μετά το #μένουμε_σπίτι

Σήμερα, δέκα χρόνια μετά, η Ευρωπαϊκή Ένωση, που έπαιξε κυρίαρχο ρόλο στην καταδυνάστευση του πληθυσμού, όπως και άλλων ευρωπαϊκών λαών, υπαγορεύοντας, μεταξύ άλλων, στους πρόθυμους κυβερνώντες την δραματική περικοπή των δαπανών για την υγεία και προκαλώντας κοινωνική καταστροφή εξακολουθεί να συμπεριφέρεται ως δανειστής. Εξακολουθεί να μην αναλαμβάνει την ευθύνη που της αναλογεί. Και επιχειρεί να συμπεριφερθεί προς τους ευρωπαϊκούς λαούς συνολικά και πάλι με την λογική των Μνημονίων. Μόνο που αυτή τη φορά είναι πια ξεκάθαρο ότι δεν φταίνε οι λαοί και οι πολίτες. Καμμία συντονισμένη προπαγάνδα δεν μπορεί να ενοχοποιήσει τους λαούς και τους πολίτες για την Πανδημία, ούτε και για τις τεράστιες ελλείψεις των συστημάτων υγείας, που αποδείχθηκε ότι στο σύνολό τους είχαν αφεθεί εντελώς απροετοίμαστα να αντιμετωπίσουν την υπαρκτή πιθανότητα μιας πανδημίας.

Πριν 10 χρόνια, στο δίλημμα «ανθρώπινη ζωή ή οικονομία», κάποιοι απάντησαν κυνικά «οικονομία», αδιαφορώντας για τις ανθρώπινες ζωές. Και αγνοώντας βέβαια το βασικό: ότι δεν υπάρχει οικονομία χωρίς την κοινωνία και τους ανθρώπους.

Τους τελευταίους μήνες, υπήρξαν κυβερνήσεις που απάντησαν με τον ίδιο τρόπο, με τραγικά αποτελέσματα για τους λαούς τους.

Το 2020 δεν είναι 2010.

Η λογική και η πρακτική των Μνημονίων δεν πρόκειται πια να βρει έδαφος στις συνειδήσεις των πολιτών, μετά την εμπειρία της Πανδημίας, που ξεσκέπασε πόσο κοινωνικά επιζήμιες είναι οι περικοπές στο κοινωνικό κράτος δικαίου και στις βασικές λειτουργίες του δημοσίου τομέα, για την εξυπηρέτηση των πολιτών και του κοινωνικού συνόλου.

Η στάση «δανειστή» της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κανενός διεθνούς οργανισμού δεν μπορεί να γίνει ανεκτή, από κανέναν λαό και από καμμιά κυβέρνηση. Ούτε οι συνταγές καταστροφής κάποιων γραφειοκρατών τεχνοκρατών, που δεν έχουν σχέση ούτε με επιστήμη ούτε με γνώση ούτε με σχέδιο ούτε με νοιάξιμο για τον άνθρωπο και την κοινωνία.

Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, είναι πεντακάθαρο ότι το χρέος που επιβλήθηκε παράνομα στη χώρα μας πρέπει να διαγραφεί κι ότι οι υποχρεώσεις που συνδέθηκαν με την αποπληρωμή του, πρέπει οριστικά να αποσυρθούν. Ένα μέρος των υποχρεώσεων αυτών ανεστάλη ήδη λόγω της Πανδημίας-κι αυτό αποτελεί μια ηχηρή ομολογία ότι ούτε ήταν επιβεβλημένη η θεσμοθέτησή τους ούτε είναι λογική η συνέχισή τους.

Μετά από την εμπειρία της Πανδημίας, είναι πιο επιτακτική από ποτέ μια εθνική πολιτική πλήρους αποδέσμευσης της χώρας μας από τα Μνημόνια, πλήρους ανάκτησης της εθνικής μας κυριαρχίας και επείγοντος σχεδιασμού της κοινωνικής ευημερίας, που είναι ο βασικός νομιμοποιητικός λόγος ύπαρξης τόσο των κρατών όσο και των διεθνών οργανισμών.

Θέμα: Με την παράδοση 2 ακόμη κλινών ΜΕΘ, ολοκληρώθηκε χθες η δωρεά της Πλεύσης Ελευθερίας προς το Νοσοκομείο «Παμμακάριστος»

Χθες Τετάρτη 29/4/20 η Ζωή Κωνσταντοπούλου παρέδωσε 2 ακόμη κλίνες ΜΕΘ/ΜΑΦ, ως το δεύτερο τμήμα της δωρεάς της Πλεύσης Ελευθερίας προς το Γ.Ν. Παμμακάριστος, που παραμένει Νοσοκομείο Αναφοράς για τον Κορονοϊό. Ευχαριστώντας τη για τη δωρεά, οι εργαζόμενοι και η διοίκηση του Νοσοκομείου προσέφεραν στην κα Κωνσταντοπούλου 6 μάσκες προστασίας που κατασκευάστηκαν στο ίδιο το Νοσοκομείο.

Στην επιστολή ενημέρωσης που απηύθυνε προς τον Υπουργό Υγείας Βασίλη Κικίλια, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, μεταξύ άλλων, αναφέρει:

«Κατά τις 2 επισκέψεις μου στο Νοσοκομείο, στις 16/4/2020 και σήμερα, διαπίστωσα το υψηλό φρόνημα, την διάθεση προσφοράς στο συνάνθρωπο και την ευσυνειδησία του προσωπικού και της Διοίκησης, που καλούνται να ανταποκριθούν σε αυτό το τόσο δύσκολο έργο. Χρήζουν και αξίζουν κάθε απαιτούμενης ενίσχυσης από την Πολιτεία.»

Υπενθυμίζεται ότι, η Πλεύση Ελευθερίας, με πρόταση της Επικεφαλής της, αποφάσισε να παραχωρήσει ως ελάχιστη συμβολή της στον αγώνα εναντίον της Πανδημίας, την πλήρη κρατική χρηματοδότηση 3 μηνών που έλαβε το κόμμα. Στο πλαίσιο της υλοποίησης της απόφασης αυτής και κατόπιν επικοινωνίας με τις αντίστοιχες δομές υγείας και στήριξης συμπολιτών μας, μέσα από τις οποίες μας γνωστοποιήθηκαν υπάρχουσες ανάγκες, προχωρήσαμε ήδη στις ακόλουθες δωρεές:

1.     Δωρεά προς το Νοσοκομείο Παμμακάριστος 3 κλινών ΜΕΘ/ΜΑΘ και δύο κλιβάνων

2.     Δωρεά προς το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού (ΜΚΙΕ) φαρμάκων σε έλλειψη, για την κάλυψη συνανθρώπων μας που δεν καλύπτονται από το σύστημα υγείας

3.     Προσφορά με τη μορφή επιχορήγησης προς το Ταμείο Αλληλοβοήθειας Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών (ΤΑΣΕΗ) χρηματικού ποσού 2.000€ για τη στήριξη άπορων και ηλικιωμένων καλλιτεχνών, που δεν υποστηρίζονται από το Κράτος

Η Πλεύση Ελευθερίας σχεδιάζει ήδη και άλλες ενέργειες στην κατεύθυνση της στήριξης του Εθνικού Συστήματος Υγείας και της κοινωνίας στη μάχη κατά της Πανδημίας, εκπληρώνοντας τη δέσμευσή της να παραχωρήσει την πλήρη κρατική ενίσχυση του κόμματος 3 μηνών, στη μάχη για την καταπολέμηση του Κορονοϊού.

Όπως έχουμε πει, θεωρούμε τη συμβολή μας αυτονόητο κοινωνικό καθήκον, συστράτευσης και αλληλεγγύης και είναι χαρά και τιμή μας να συμβάλλουμε με τις μικρές μας δυνάμεις σε αυτόν τον αγώνα.

Στις 4 Απριλίου 2015 η Ζωή Κωνσταντοπούλου, ως Πρόεδρος της Βουλής, ίδρυσε την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους.

5 χρόνια μετά (4/4/2020), με ανάρτησή της, υπενθύμισε το έργο της Επιτροπής, αλλά και πόσο επίκαιρο είναι σήμερα, συνοδεύοντας την ανάρτησή της με το βίντεο της ομιλίας της στην εναρκτήρια συνεδρίαση της Επιτροπής.

Το κείμενο της ανάρτησης της Ζωής Κωνσταντοπούλου:

«Σαν σήμερα πριν 5 χρόνια ίδρυσα, ως Πρόεδρος της Βουλής, την Επιτροπή Αλήθειας Δημοσίου Χρέους.

Μολονότι το έργο της διακόπηκε βίαια, η παρακαταθήκη και τα πορίσματά της αποτελούν πολύτιμο κεκτημένο του Ελληνικού λαού.

Καθώς σήμερα οι δημοσιονομικοί κανόνες κάμπτονται και καταργούνται χάριν του υπέρτερου κοινωνικού συμφέροντος, αποδεικνύεται ότι όσα μας παρουσίαζαν ως πρακτικά αδύνατα είναι απολύτως πραγματοποιήσιμα...

Ας το θυμόμαστε.

Με βάση τα κεκτημένα του χθες και τις εμπειρίες του σήμερα, μπορούμε και πρέπει να διεκδικήσουμε το δίκαιο του λαού μας. Που αυτές τις μέρες, με το παράδειγμά του, καταρρίπτει τα στερεότυπα που βολικά προβάλλονταν για τη δικαιολόγηση της επιβολής του παράνομου χρέους.

ΖΚ»

Δείτε εδώ την ανάρτηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου στο Facebook:

https://www.facebook.com/1489639131352219/posts/2502813550034767/