Η Λετονία από την 1η Ιανουαρίου γίνεται η δεύτερη χώρα της Βαλτικής που εισέρχεται στην Ευρωζώνη και η 18η χώρα που υιοθετεί το ευρώ.

Ωστόσο στη  Ρίγα το ευρώ δεν προκαλεί κύματα ενθουσιασμού. Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι οι περισσότεροι Λετονοί τάσσονται εναντίον του κοινού νομίσματος.

Η άνοδος των τιμών και η μείωση της αγοραστικής δύναμης προκαλούν ανησυχία σε μια χώρα όπου ο μέσος μισθός φτάνει τα 500 ευρώ.

Όπως σχολιάζει η γαλλική εφημερίδα Le Monde, οι Λετονοί δεν έχουν καμιά όρεξη να πληρώνουν για τα χρέη της Ελλάδας, ενώ όπως αναφέρει η ίδια πηγή αναφορικά με το γεωπολιτικό επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο με την υιοθέτηση του ευρώ η Λετονία αποκτά ισχυρή προστασία έναντι της Ρωσίας, δεν πείθει όσους πιστεύουν ότι η χώρα δεν αντιμετωπίζει πλέον σοβαρούς κινδύνους στα ανατολικά της.

 «Οι Βρυξέλλες δεν πούλησαν καλά το θέμα», λέει η Μπάιμπα Σαβρίνα, καθηγήτρια οικονομίας στο πανεπιστήμιο της Ρίγας. «Μας παρουσίασαν το ευρώ με επιχειρήματα που θύμιζαν τη σοβιετική εποχή, ότι θα φέρει την ευημερία, ένα καλό μέλλον για τα παιδιά μας κλπ.»

Σύμφωνα με την ίδια, είκοσι χρόνια μετά την ανεξαρτησία της χώρας, η ιδέα ότι οι αποφάσεις για το μέλλον της θα λαμβάνονται στις Βρυξέλλες είναι επίσης απωθητική.


Η Λετονία «μπαίνει» στο Ευρώ

Το παράδοξο, σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα, είναι ότι αυτό το νόμισμα που τρομάζει τόσο πολύ δεν πρόκειται να διαταράξει τη ζωή των Λετονών.

«Η οικονομία είναι ήδη προσανατολισμένη προς το ευρώ», λέει ένας διπλωμάτης. Η ισοτιμία του λατς με το ευρώ είναι αναλλοίωτη από το 2005 (ένα ευρώ ισοδυναμεί με 0,70 λατς) και πάνω από το 80% των τραπεζικών δανείων έχουν συναφθεί σε ευρώ, γεγονός που καθιστά την υποτίμηση πρακτικά αδύνατη.

Η μετάβαση στο ευρώ είναι κυρίως συμβολική, σχολιάζουν αναλυτές.

 Ο πρωθυπουργός Βάλντις Ντομπρόβσκις, αρχιτέκτοντας της ένταξης στο κοινό νόμισμα, δεν εκπλήσσεται από την έλλειψη ενθουσιασμού. «Εδώ και τρία χρόνια, η εικόνα που έχουμε για την Ευρωζώνη είναι κρίση, κρίση, κρίση», σημειώνει. Στη Λετονία, όπου το 40% του πληθυσμού κινδυνεύει από τη φτώχεια, το πρώτο αντανακλαστικό είναι ο φόβος. «Πρέπει να εξηγούμε συνεχώς το ζήτημα. Και με τον καιρό, οι Λετονοί θα καταλάβουν» δήλωσε.

Τέλος η εφημερίδα επισημαίνει ότι ο Ντομπρόβσκις έχει παραιτηθεί από τον Νοέμβριο, μετά την κατάρρευση της σκεπής ενός σούπερ μάρκετ στη Ρίγα, αλλά τονίζει ότι η  θέση του στην ιστορία είναι εξασφαλισμένη. Ισως και στην Ευρώπη.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Η αποδοχή των Αυστριακών για το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, έπειτα από τις αμφιταλαντεύσεις της και την εντυπωσιακή μείωση της μέσα στο 2012, φαίνεται τώρα να σταθεροποιείται και το ποσοστό εκείνων που εμπιστεύονται το ευρώ να ξεπερνά το 50%, διαπιστώνεται σε νέα αντιπροσωπευτική δημοσκόπηση που διενεργήθηκε για λογαριασμό της Αυστριακής Εταιρείας Ευρωπαϊκής Πολιτικής.
 

Την επιστροφή στο εθνικό νόμισμα και την έξοδο από την Ευρωζώνη σε Ελλάδα, Πορτογαλία και Ισπανία προτείνει ο κορυφαίος οικονομολόγος και πρόεδρος του γνωστού γερμανικού ινστιτούτου Ifo, Χανς Βέρνερ Ζιν ως μέτρα διάσωσης της νομισματικής ένωσης.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Frakfurter Allgemeine Zeitung, ο κ. Ζιν πρότεινε ως λύση για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας αυτών των οικονομιών να βγουν από το κοινό νόμισμα οι τρεις χώρες του Νότου και το εξωτερικό τους χρέους να ξαναγραφτεί στο εθνικό τους νόμισμα σε ισοτιμία που θα αποτυπωθεί με βάση την αναμενόμενη υποτίμηση έναντι του ευρώ.

Παράλληλα ο Χανς Βέρνερ Ζιν εκτιμά ότι πέρα από την έξοδο των τριών χωρών θα χρειαστεί να αυξηθεί ο πληθωρισμός στη Γερμανία για να μπορέσει να διασωθεί το ευρώ.

Τις προτάσεις διατύπωσε κατά τη διάρκεια συζήτησης σε επενδυτικό συνεδρίο στη Γερμανία, όπου συμμετείχε και ο νομπελίστας οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς, ο οποίος απ´ο την πλευρά του τόνισε ότι είναι αναγκαία μια πολιτική και δημοσιονομική ενοποίηση αν κάποιος θέλει να διατηρήσει την νομισματική ένωση.

Τόνισε τη σημασία του εγχειρήματος της δημιουργίας μια τραπεζικής ένωσης στην Ευρωζώνη, σημειώνοντας ότι δεν θα πρέπει να περιοριστεί στο επίπεδο της κοινής τραπεζικής εποπτείας, αλλά να δημιουργηθεί ένας κοινός μηχανισμός management, αλλά και ένα κοινό σχήμα εγγύησης καταθέσεων.

Για μία «ερωτική σχέση» - μεταξύ της Ελλάδας και του ευρώ -  που επιμένει να υφίσταται,  αναφέρεται δημοσίευμα της «Wall Street Journal». Στην «ψήφο εμπιστοσύνης» που εξακολουθούν να δίδουν ελληνική κυβέρνηση και η πλειονότητα των Ελλήνων, στο ευρώ, μετά από έξι χρόνια ύφεσης και δεν είναι λίγοι εκείνοι που θεωρούν εσφαλμένη την απόφαση εισόδου της χώρας στην Ευρωζώνη. 

Η οικονομική ύφεση πλήττει ιδιαίτερα την μεσαία τάξη στην Ελλάδα υποστηρίζεται σε έρευνα που δημοσιεύει η ηλεκτρονική έκδοση του Spiegel Online.

Στην έρευνα τονίζεται πως αν κάποιος στην Ελλάδα θέλει να κατανοήσει τις αιτίες της σημερινής κρίσης, πρέπει να ανατρέξει στη δεκαετία του '70. Το τέλος της επτάχρονης δικτατορίας, τον Ιούλιο του 1974, καταγράφεται ως η πιο σημαντική ημερομηνία στη νεότερη ελληνική ιστορία. Τότε δημιουργήθηκαν νέες πολιτικές ελίτ που διεκδικούσαν σταθερή εκλογική βάση. Το κλειδί γι αυτό ήταν οι πελατειακές σχέσεις και ο λαϊκισμός.

Όλα αυτά συνέβαιναν πολύ πριν την είσοδο στο ευρώ, που σηματοδοτεί και την υποτιθέμενη πτώση. Όταν εισήχθη το ενιαίο νόμισμα, το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος εκτοξεύτηκαν. Ο δανεισμός στη δεκαετία του ενενήντα αυξήθηκε κατά μέσο όρο 4% του ΑΕΠ φτάνοντας πλέον το 10%.

Το ευρώ έφερε την ψευδαίσθηση της ευημερίας, αλλά οι υψηλοί ρυθμοί ανάπτυξης ήταν στο πλαίσιο των αναποτελεσματικών πολιτικών που εφάρμοσαν οι πολιτικοί στη δεκαετία του εβδομήντα.

Παρόλα αυτά η ανάπτυξη στην Ελλάδα είχε θεωρηθεί θετική. «Οι οικονομικές προοπτικές στην Ελλάδα φαίνονται καλές», έγραφαν οι Times το 2007.
 
Οικονομολόγοι και αναλυτές αισιοδοξούσαν ότι η Ελλάδα θα διατηρήσει τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Μόλις στο τέλος της δεκαετίας του 2000 και όταν ξεκίνησε η κρίση, άρχισε και η κριτική για τον δήθεν πολυτελή τρόπο διαβίωσης των Ελλήνων.

Πηγή: ΑΠΕ - ΜΠΕ