Την επομένη της ημέρας των μαζικών κινητοποιήσεων στην Γαλλία, τα μαθήματα επαναλήφθηκαν σήμερα στην πλειονότητα των λυκείων της χώρας, παρά τον αποκλεισμό ορισμένων σχολείων, ενώ η κυβέρνηση προσπαθεί να εκτονώσει την κατάσταση καλώντας τους διαδηλωτές να επανέλθουν στα σχολεία για να ξεκινήσει διάλογος.

Οι μαθητές, οι κινητοποιήσεις των οποίων ξεκίνησαν στα μέσα του Σεπτεμβρίου στα παρισινά περίχωρα, καταγγέλλουν την κακή κατάσταση των κτιρίων, τις υπερπλήρεις τάξεις και τα κενά στις θέσεις των εκπαιδευτικών που δεν αναπληρώνονται, κυρίως στις λαϊκές συνοικίες.

Σήμερα, το 86% των σχολείων άνοιξαν τις πόρτες τους στην Γαλλία, σύμφωνα με τα προσωρινά στοιχεία του υπουργείου Εθνικής Παιδείας. Αποκλεισμένα παραμένουν ολικά ή μερικά ένα στα επτά σχολεία, πτώση κατά 41% σε σχέση με την χθεσινή ημέρα.

Στο Παρίσι, πολλά σχολεία παραμένουν αποκλεισμένα από μαθητές, με κάδους απορριμμάτων που μπλοκάρουν την είσοδο.

Νέες διαδηλώσεις αύριο στην Γαλλία

Ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνύ θα πάρει τον λόγο το βράδυ για να μιλήσει για την κατάσταση στα λύκεια, τις τιμές των καυσίμων, την αγροτική κρίση και τη δημοσιονομική κατάσταση της Γαλλίας.

Από την πλευρά του, ο υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνιές, που υπερασπίζεται την αναλογική χρήση βίας, ανακοίνωσε τη διακοπή της χρήσης κροτίδων κρότου-λάμψης μετά τον ακρωτηριασμό 15χρονου διαδηλωτή.

Ο Γάλλος πρωθυπουργός δήλωσε στο ραδιοφωνικό δίκτυο RTL την έναρξη 18 ερευνών από την υπηρεσία ελέγχου της αστυνομίας. Συνολικά, 215 μαθητές,  85 μέλη του εκπαιδευτικού προσωπικού και 800 αστυνομικοί έχουν τραυματισθεί από την έναρξη των κινητοποιήσεων.

Η συνδικαλιστική ένωση λυκείων και η Φοιτητική Ενωση καλούν σε νέες διαδηλώσεις αύριο στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις, υποστηριζόμενες από πέντε συνδικάτα εκπαιδευτικών.

Η γαλλική κυβέρνηση, τα δημοσιονομικά περιθώρια της οποίας είναι πολύ στενά, βρίσκεται σε δυσχερή θέση για τη διαχείριση της τήρησης της τάξης έπειτα από τον μεγάλο αριθμό σοβαρών τραυματισμών μαθητών.

Απέναντι στο εύρος των κινητοποιήσεων, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν συναντήθηκε χθες το βράδυ με μέλη της κυβέρνησης, όπως ο πρωθυπουργός Σεμπαστιέν Λεκορνύ, ο υπουργός Εσωτερικών Λοράν Νουνιές και ο υπουργός Παιδείας Εντουάρ Ζεφρέ, με αντικείμενο την επίλυση της κρίσης. Οι υπουργοί Εσωτερικών και Παιδείας θα μιλήσουν σήμερα, Τετάρτη, ενώπιον του κοινοβουλίου.

«Η παγίδα του μπλαμπλά»

Η στρατηγική της κυβέρνησης ποντάρει στον διάλογο εντός κάθε σχολείου για την άμβλυνση του κινήματος διαμαρτυρίας στην Γαλλία. Ο πρωθυπουργός ζήτησε να δοθεί «χρόνος στην εσωτερική δημοκρατία», ώστε μαθητές και εκπαιδευτικό προσωπικό να ξεπεράσουν τις δυσκολίες σε κάθε σχολείο χωριστά.

Απόπειρα «φίμωσης» για να θολώσουν τα νερά και να κερδηθεί χρόνος καταγγέλλουν μαθητικά συνδικάτα κάνοντας λόγο για «παγίδα του μπλαμπλά» και καλούν σε συνέχιση των κινητοποιήσεων, την ώρα που ένα νέο μέτωπο εμφανίζεται απέναντι στην κυβέρνηση, αυτό της ανώτατης εκπαίδευσης, καθώς το 40% των πανεπιστημιακών σχολών δεν βρίσκεται σήμερα σε κανονική λειτουργία, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Παιδείας.

Μια δικαστική διαμάχη με εταιρεία ακινήτων, που είχε υπερτριπλασιάσει το ενοίκιο, οδήγησε χθες, Τετάρτη, στην έξωση μιας 87χρονης γυναίκας με αναπηρία από το διαμέρισμά της στην ισπανική πρωτεύουσα, με την αστυνομία να κάνει χρήση δακρυγόνων και γκλομπ προκειμένου να απομακρύνει τους εκατοντάδες διαδηλωτές που προσπάθησαν να αποτρέψουν τη διαδικασία.

Η ηλικιωμένη Μαρικάρμεν κατοικούσε στην περιοχή Ρετίρο για 71 χρόνια, ωστόσο η νέα ιδιοκτήτρια εταιρεία Urbagestión SL αύξησε το μίσθωμα από τα 500 στα 1.650 ευρώ, ποσό που ξεπερνά τη σύνταξη των 1.350 ευρώ που λαμβάνει, σύμφωνα με τη βρετανική εφημερίδα The Guardian.

Η επιχείρηση ζήτησε αρχικά 247.000 ευρώ για την πώληση του ακινήτου και στη συνέχεια αγνόησε την πρόταση γνωστού συγγραφέα να καλύψει ο ίδιος τη διαφορά του ενοικίου επ’ αόριστον. Το Ανώτατο Δικαστήριο δικαίωσε τελικά την εταιρεία, η οποία υποστήριξε επιτυχώς ότι το παλιό συμβόλαιο του 1956 στο όνομα του πατέρα της ενοικιάστριας έπαψε να ισχύει, θεωρώντας άκυρη την υπεκμίσθωση του διαμερίσματος προς την 87χρονη μετά τον θάνατο της μητέρας της το 2008.

Η απόφαση αυτή εκτελέστηκε παρά το γεγονός ότι η Επιτροπή του ΟΗΕ για τα Οικονομικά, Κοινωνικά και Πολιτιστικά Δικαιώματα είχε ζητήσει τον περασμένο Ιούνιο από την ισπανική κυβέρνηση να σταματήσει την έξωση. Οι διαδηλωτές που συγκεντρώθηκαν έξω από την πολυκατοικία φώναζαν συνθήματα κατά της προέδρου της περιφέρειας Ισαμπέλ Δίας Αγιούσο, την οποία κατηγορούν πως αγόρασε προσωρινό γραφείο εκατομμυρίων με κρατικά χρήματα, ενώ στην κινητοποίηση συμμετείχαν μέλη συνδικάτων ενοικιαστών και καλλιτέχνες.

Πολιτικές ευθύνες και κόστος στέγασης

Το ζήτημα προκάλεσε πολιτική αντιπαράθεση στο εσωτερικό της χώρας. Ο εκπρόσωπος των Σοσιαλιστών Πάτσι Λόπεθ επέρριψε την ευθύνη για τη στέγαση στις δημοτικές και περιφερειακές αρχές, με τον δήμαρχο Χοσέ Λουίς Μαρτίνεθ-Αλμέιδα να απαντά ότι οι υπηρεσίες του δήμου είχαν ήδη προτείνει άλλες επιλογές διαμονής στην ηλικιωμένη γυναίκα.

Η Μαρικάρμεν είναι μία από τις 4.000 εξώσεις που έχουν γίνει φέτος στην Ισπανία, σε μια χώρα όπου το ενοίκιο απορροφά πλέον τον μισό μισθό. Σύμφωνα με μελέτη που βασίζεται σε στοιχεία των πλατφορμών αγγελιών InfoJobs και Fotocasa και την οποία επικαλείται το Euronews, οι Ισπανοί έδιναν το 2025 κατά μέσο όρο το 50% του μικτού μισθού τους σε ενοίκιο, από 38% το 2019. Στην περιφέρεια της Μαδρίτης το ποσοστό φτάνει το 71%. Μέσα σε έναν χρόνο τα ενοίκια ανέβηκαν 6,9%, την ώρα που οι μισθοί στις αγγελίες αυξήθηκαν μόλις κατά 1%.

Η στέγη βρέθηκε στο επίκεντρο και της ισπανικής κρίσης του 2008, όταν οι τιμές κατέρρευσαν και οι εξώσεις έφτασαν τις 585.000 την περίοδο 2008-2017, με κορύφωση το 2012. Τον Μάιο του 2011, οι «Αγανακτισμένοι» (Indignados) κατέλαβαν το κέντρο της Μαδρίτης διαμαρτυρόμενοι για τη λιτότητα και τη διαφθορά, με μέλη του κινήματος να στηρίζουν στη συνέχεια την Πλατφόρμα των Πληγέντων από τις Υποθήκες (PAH), που από το 2009 μπλόκαρε εξώσεις έξω από τα σπίτια των οφειλετών. Οι ισπανικές τράπεζες είχαν δώσει πολλά στεγαστικά δάνεια πριν από την κρίση και, όταν οι δανειολήπτες σταμάτησαν να πληρώνουν, το 2012 η ευρωζώνη ενέκρινε έως 100 δισ. ευρώ για να τις σώσει. Την ίδια χρονιά, τα δικαστήρια δέχτηκαν 91.622 αιτήσεις κατάσχεσης ακινήτων όσων δεν μπορούσαν πλέον να πληρώσουν τις δόσεις τους.

Το πρόβλημα αφορά όλη την Ευρώπη, όπου, κατά την στατιστική υπηρεσία Eurostat, οι τιμές των σπιτιών ανέβηκαν 5,1% και τα ενοίκια 3% το πρώτο τρίμηνο του 2026

Οι ξένες επενδύσεις

Την ίδια ώρα, η στέγη στη Μαδρίτη έχει γίνει ελκυστικός στόχος για επενδυτές. Η αγορά κατοικίας της ισπανικής πρωτεύουσας προσελκύει έντονο ενδιαφέρον από το εξωτερικό, όπως κατέγραψε το ισραηλινό μέσο Ynetnews σε ρεπορτάζ για ισραηλινές εταιρείες ανάπτυξης ακινήτων που αγοράζουν ακίνητα στη Μαδρίτη.

Το ίδιο ρεπορτάζ επισημαίνει πως από τις αρχές του 2021 τα ισπανικά ενοίκια αυξήθηκαν 38% και οι τιμές αγοράς 53%, με το τετραγωνικό μέτρο στη Μαδρίτη να προσεγγίζει τα 6.000 ευρώ, όταν μια δεκαετία πριν κόστιζε λιγότερο από 3.000. Η έλλειψη κατοικιών στη χώρα αναμένεται να φτάσει περίπου τις 725.000 μέχρι το 2027, ενώ η εταιρεία ακινήτων JLL υπολογίζει ότι οι επενδύσεις στον συγκεκριμένο τομέα θα αγγίξουν τα 5 δισεκατομμύρια ευρώ το 2026.

Οι συνταξιούχοι

Για τους συνταξιούχους η πίεση είναι μεγαλύτερη, καθώς το μέσο μηνιαίο ενοίκιο των περίπου 1.137 ευρώ αντιστοιχεί στο 72% της μέσης σύνταξης γήρατος, η οποία σύμφωνα με το υπουργείο Κοινωνικής Ασφάλισης είναι 1.572 ευρώ. Αν μετά το ενοίκιο μένουν περίπου 435 ευρώ σε όποιον παίρνει τη μέση σύνταξη, τι μένει σε όσους παίρνουν λιγότερα, όπως η Μαρικάρμεν;

Η ίδια πίεση περιμένει όσους πλησιάζουν τη σύνταξη χωρίς δικό τους σπίτι. Σύμφωνα με στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας (INE) που επικαλείται η ισπανική εφημερίδα El País, το 2024 νοίκιαζε σπίτι το 14,9% των νοικοκυριών με επικεφαλής άτομο 45 έως 65 ετών, έναντι 6,5% το 2004, ενώ στις ηλικίες άνω των 65 το ποσοστό ανέβηκε από 3,2% σε 5,2%. «Ίσως παρατείνω τον εργασιακό μου βίο για μερικά χρόνια ώστε να αυξήσω τη σύνταξή μου, αλλά ακόμη κι έτσι είναι πιθανό να χρειαστεί να μετακομίσω σε μια μικρή πόλη», λέει στην εφημερίδα ο 57χρονος Ραμόν Μπουλτό, που νοικιάζει διαμέρισμα στο Χετάφε, περίπου 16 χιλιόμετρα νότια της Μαδρίτης. Ο ομότιμος καθηγητής εφαρμοσμένης οικονομίας στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Βαρκελώνης Ζοζέπ Ολιβέρ χαρακτηρίζει την κατάσταση «ωρολογιακή βόμβα».

Η υπόθεση της 87χρονης Μαρικάρμεν αποτυπώνει «τι συμβαίνει όταν η στέγη μπαίνει στα χέρια των ιδιοκτητών», ανέφερε ο εκπρόσωπος της Συνομοσπονδίας Συνδικάτων Ενοικιαστών Άλντο Ρεβέρτε. Η δικηγόρος της 87χρονης, Βεατρίθ Δούρο, σημείωσε ότι η ιδιοκτήτρια εταιρεία αρνήθηκε κάθε διαπραγμάτευση ή πρόταση, προσθέτοντας: «Ζητήσαμε έναν χώρο για να μεταφέρουμε τα προσωπικά αντικείμενα της Μαρικάρμεν».

Κύμα μαζικών διαδηλώσεων σάρωσε το Παρίσι και πολλές ακόμη γαλλικές πόλεις, με χιλιάδες πολίτες να κατεβαίνουν στους δρόμους για να εκφράσουν την οργή τους απέναντι στην αποκρουστική πρόταση νόμου που ενισχύει το νομικό πλαίσιο υπέρ της οπλοχρησίας από αστυνομικούς και χωροφύλακες.

Η «ασπίδα» προστασίας στους αστυνομικούς και οι αντιδράσεις

Το επίμαχο νομοσχέδιο, το οποίο εγκρίθηκε σε πρώτη ανάγνωση από τη γαλλική Εθνοσυνέλευση τον περασμένο Ιούλιο και πλέον οδεύει προς τη Γερουσία, θεσπίζει το τεκμήριο ότι οι αστυνομικοί και οι χωροφύλακες ενήργησαν νόμιμα όταν κάνουν χρήση των όπλων τους, εκτός εάν υπάρξουν αποδεικτικά στοιχεία που να αποδεικνύουν το αντίθετο.

Οι επικριτές του μέτρου, οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, δικαστές και ακτιβιστές, κάνουν λόγο για μια επικίνδυνη ρύθμιση που ουσιαστικά παρέχει «άδεια να σκοτώνουν» και οδηγεί σε καθεστώς οργανωμένης αστυνομικής ατιμωρησίας, δυσκολεύοντας δραματικά την απόδοση ευθυνών σε περιπτώσεις υπέρμετρης ή παράνομης αστυνομικής βίας.

Μαζική συμμετοχή και συνθήματα στις πόλεις της Γαλλίας

Στη μεγάλη διαδήλωση του Παρισιού έδωσαν το «παρών» κορυφαία πολιτικά στελέχη και εκπρόσωποι κινημάτων, όπως η Ματίλντ Πανό επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας της «Ανυπότακτης Γαλλίας» (LFI), η οποία τόνισε χαρακτηριστικά: «Στη Δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρχει οργανωμένη αστυνομική ατιμωρησία ούτε κατηγορία πολιτών με δικαίωμα ζωής ή θανάτου πάνω σε άλλους». Στις κινητοποιήσεις συμμετείχε ενεργά και η Αμάλ Μπεντουσί, αδελφή θύματος αστυνομικής βίας, χαρακτηρίζοντας την πρόταση «άδεια εκτέλεσης».

Δυναμικό «παρών» έδωσαν επίσης η Διεθνής Αμνηστία, η Ένωση Δικαστών της Γαλλίας και η Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Πέραν του Παρισιού, κινητοποιήσεις καταγράφηκαν σε πολλές περιοχές της χώρας, με χιλιάδες διαδηλωτές στη Λυών και στην Τουλούζη. Στη Ρεν σημειώθηκαν επεισόδια με ρίψεις αντικειμένων, με αποτέλεσμα τον τραυματισμό τριών αστυνομικών και οκτώ συλληφθέντες.

Πάνω από 730.000 υπογραφές

Η κοινωνική αντίδραση αποτυπώνεται και στις διαδικτυακές πλατφόρμες, καθώς περισσότεροι από 730.000 πολίτες έχουν ήδη υπογράψει σχετική αναφορά προς την Εθνοσυνέλευση ζητώντας την απόσυρση του νομοσχεδίου μια πρωτοβουλία ωστόσο που η αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή είχε θέσει στο αρχείο.

Από την πλευρά τους, οι υποστηρικτές της αλλαγής υποστηρίζουν ότι στόχος είναι να προστατευθούν οι ένστολοι ώστε να μην τίθενται αυτομάτως υπό κράτηση ή αντιμετωπίζονται ως ύποπτοι κατά την εκτέλεση του δύσκολου καθήκοντός τους. Αντίθετα, οργανώσεις όπως η Διεθνής Αμνηστία προειδοποιούν ότι ο νόμος αυτός θα λειτουργήσει ως πολλαπλασιαστής της αστυνομικής αυθαιρεσίας, εν μέσω αυξημένης επιφυλακής από τις αρχές ασφαλείας.

Διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 16 Σεπτεμβρίου στη Βαλέτα, με πλήθος κόσμου να διαδηλώνει ζητώντας την απόδοση δικαιοσύνης στην υπόθεση της δημοσιογράφου Δάφνη Καρουάνα Γκαλίζια.

Η Γκαλίζια είχε ξεσκεπάσει μέσω της δημοσιογραφικής της έρευνας δίκτυα διαφθοράς και είχε αποκαλύψει πληροφορίες σχετικά με τα Panama Papers και την εμπλοκή τότε υπουργών της Μάλτας. Το 2017 η δημοσιογράφος δολοφονήθηκε μετά από έκρηξη βόμβας που είχε τοποθετηθεί στο αυτοκίνητό της.

Για την υπόθεση έχουν καταδικαστεί με μακροχρόνιες ποινές κάθειρξης οι άμεσοι δράστες, τρεις άνδρες που τοποθέτησαν τη βόμβα και δύο που την κατασκεύασαν. Προ ολίγων ημερών, όμως, ο κατηγορούμενος για την ηθική αυτουργία και την οργάνωση της δολοφονίας της Γκαλιζία, κρίθηκε αθώος από το ένορκο σώμα της δίκης, εγείροντας ερωτηματικά για τη διαδικασία και προκαλώντας οργή για το αποτέλεσμα σε πλήθος κόσμου.

«Μαφία, μαφία» φώναζαν οι διαδηλωτές την Τετάρτη, ζητώντας να μπει «Τέλος στην ατιμωρησία» και δηλώνοντας πως «Δεν θα κοιτάξουμε αλλού», όπως ήταν τα συνθήματα στα πλακάτ τους.

«Ο αγώνας δεν αφορά μόνο τη δικαιοσύνη για τη Δάφνη, αλλά μια χώρα που δεν θα κυβερνάται από τη διαφθορά και τον φόβο, αλλά από υγιείς θεσμούς και το κράτος δικαίου», ήταν το μήνυμα του πατέρα της Γκαλίζια, όπως διαβάστηκε στη διαδήλωση.

Επιπρόσθετα της απόδοσης δικαιοσύνης για τη δολοφονία της δημοσιογράφου, οι διαμαρτυρίες ζητούν επίσης τη θέσπιση αποτελεσματικής νομοθεσίας κατά της μαφίας, την ανάληψη κυβερνητικής δράσης για την προστασία των δημοσιογράφων και τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας των εθνικών θεσμών από πολιτικές ή επιχειρηματικές πιέσεις.

Ο γενικός εισαγγελέας της Μάλτας αναμένεται να ασκήσει έφεση για την υπόθεση του κατηγορούμενου ως «εγκέφαλου» της δολοφονίας της Γκαλίζια. Παρόλα αυτά, όμως, τα περιθώρια ελιγμών είναι περιορισμένα, καθώς η έφεση μπορεί να βασιστεί μόνο σε νομικά ζητήματα και όχι στην απόφαση.

Σημειώνεται πως προς το παρόν, η κυβέρνηση της Μάλτας έχει αποφύγει να σχολιάσει την ετυμηγορία της δίκης.

Ροζ φλαμίνγκο» και έξω από την αλβανική βουλή, καθώς οι πολίτες εξακολουθούν να αντιδρούν οργισμένα στα σχέδια κατασκευής πολυτελούς ξενοδοχείου σε προστατευόμενη περιοχή.

Σήμερα, κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης, η αστυνομία χρησιμοποίησε νερό υπό πίεση και δακρυγόνα για να διαλύσει μια αντικυβερνητική διαδήλωση έξω από το κοινοβούλιο, με τους συγκεντρωμένους να εκτοξεύουν αυγά και αλεύρι σε αστυνομικούς και σε ορισμένους βουλευτές, ενώ επιχείρησαν να διασπάσουν και τον κλοιό ασφαλείας.

Οι διαδηλώσεις έχουν ξεσπάσει από τα τέλη Μαΐου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την κατασκευή ενός πολυτελούς ξενοδοχείου, μια επένδυση που συνδέεται με την κόρη του Αμερικανού προέδρου Ιβάνκα Τραμπ και τον σύζυγό της, Τζάρεντ Κούσνερ, σε μια προστατευόμενη περιοχή του Ζβέρνετς, στη νοτιοδυτική Αλβανία.

Για δεύτερη φορά αυτήν την εβδομάδα, ένα μεγάλο πλήθος είχε συγκεντρωθεί έξω από το κοινοβούλιο, προσπαθώντας να μπλοκάρει την πρόσβαση στο κτίριο. Η αστυνομία απώθησε τους διαδηλωτές, γεγονός που οδήγησε σε μικροσυμπλοκές και πολλές συλλήψεις, σύμφωνα με δημοσιογράφους του Γαλλικού Πρακτορείου που βρίσκονταν στο σημείο.

Τα αλβανικά μέσα ενημέρωσης έκαναν λόγο για τέσσερις τραυματίες – τρεις αστυνομικούς και έναν διαδηλωτή.

Την Τρίτη είχαν συλληφθεί έξι διαδηλωτές που εκτόξευαν αυγά σε αυτοκίνητα βουλευτών.

«Διαδηλώνουμε και ποιο είναι το θέμα; Θέλουμε διαφάνεια. Θέλουμε να προστατεύσουμε τη φύση. Η κυβέρνηση είναι διεφθαρμένη» είπε στο Reuters ο Ασλάν Ντοτζάνι.

Μια νέα διαδήλωση είναι προγραμματισμένη για το Σάββατο.

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κήρυξε τη Βολιβία ο πρόεδρος Ροδρίγο Πας, εν μέσω της παρατεταμένης κοινωνικής αναταραχής που ταλανίζει τη χώρα εδώ και περισσότερες από 50 ημέρες.

Οι μαζικές διαδηλώσεις και οι αποκλεισμοί δρόμων έχουν παραλύσει μεγάλο μέρος της οικονομικής δραστηριότητας, ενώ η απόφαση της κυβέρνησης ανοίγει τον δρόμο για την ανάπτυξη των ενόπλων δυνάμεων στο εσωτερικό, προκαλώντας ανησυχίες για εντονότερη καταστολή.

Η ανακοίνωση έγινε λίγες ώρες μετά τη συμφωνία της κυβέρνησης με τη μεγαλύτερη συνδικαλιστική συνομοσπονδία της χώρας (COB), η οποία ωστόσο δεν καλύπτει όλες τις κοινωνικές ομάδες που συμμετέχουν στις κινητοποιήσεις.

Αγροτικές οργανώσεις και καλλιεργητές στην περιοχή Τσαπάρε, που ήταν προπύργιο του προέδρου Έβο Μοράλες, συνεχίζουν τις διαμαρτυρίες, με εκπροσώπους τους να δηλώνουν ότι θα εντείνουν τους αποκλεισμούς δρόμων, καταγγέλλοντας ότι αισθάνονται «προδομένοι» από τη συνδικαλιστική ηγεσία.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ

Την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές ακούω από το μπαλκόνι μου τη βοή της διαδήλωσης.

Τύχη καλή για μένα έφερε να βρίσκομαι στα Τίρανα για διαλέξεις αυτές τις μέρες των διαδηλώσεων που έχουν συγκεντρώσει παγκόσμιο διαγενεακό ενδιαφέρον. Εδώ καταθέτω τις σκέψεις μου γι’αυτό που παρακολουθώ ότι συμβαίνει εδώ.

Με αφορμή την υπόθεση του επενδυτικού σχεδίου Κουσνέρ στη λιμνοθάλασσα του Σβερνέτς και τη νήσο Σάσωνα, ξεκίνησε ένα γαϊτανάκι αντιδράσεων που ονομάστηκε «κίνημα των φλαμίνγκο». Στον υδροβιότοπο αυτόν που ουσιαστικά αποτελεί το δέλτα της εκβολής του ποταμού Αωού, κατοικεί ένα αριθμός της τάξης του 6% του συνόλου του ευρωπαϊκού πληθυσμού του πουλιού αυτού.

Ilir Tsouko

Πολύ γρήγορα το κίνημα ξέφυγε από την αρχική αμιγώς περιβαλλοντολογική του στόχευση. Και όταν λέω «πολύ γρήγορα» εννοώ μάλλον κυριολεκτικά αμέσως. Από την αρχή των διαδηλώσεων, η αυστηρά οικολογική διεκδίκηση έχει περιοριστεί στη γαλαρία των διαδηλωτών. Ως κυρίαρχο προτάχθηκε καθολικά το αίτημα εναντίον της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου της χώρας. Αυτό, αμέσως πάλι, οδήγησε σε μια ανεξέλεγκτη ανάφλεξη συνολικής αποστροφής προς το σύστημα διακυβέρνησης της Αλβανίας. Και επειδή το σύστημα αυτό έχει έναν αδιανόητα προσωποπαγή χαρακτήρα συγκροτημένο γύρω από τον χαρισματικό πρωθυπουργό Έντι Ράμα, αυτός είναι που βρίσκεται στοχοποιημένος από τους διαδηλωτές.

Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές διάγουμε ήδη την 12η μέρα των διαδηλώσεων και τα πρώτα συμπεράσματα που μπορούν να συναχθούν είναι τα ακόλουθα:

1ον. Είναι η πρώτη φορά που το καθεστώς Ράμα αντιμετωπίζει στα δεκατρία χρόνια κυριαρχίας του ένα τέτοιο ρήγμα νομιμοποίησης στις συνειδήσεις των Αλβανών πολιτών. Η τελευταία φορά που μπορούμε να κάνουμε λόγο για κίνημα εναντίον της αλβανικής κυβέρνησης ήταν το αυτόνομο φοιτητικό κίνημα που έλαβε χώρα από το τέλος του 2018 ως το Φλεβάρη του 2019 ενάντια στα υψηλά δίδακτρα και τις συνθήκες στα πανεπιστήμια, πετυχαίνοντας την ακύρωση των μέτρων.

Με την εξαίρεση αυτής της περιόδου, ο Ράμα απολαμβάνει τη δημοφιλία του τόσο εντός όσο εκτός Αλβανίας με τρόπο που όσο περνάει ο καιρός γίνεται ολοένα και πιο εκκεντρικός: δυσανάλογα εκκεντρικός, θα έλεγα, για μια χώρα του αλβανικού μεγέθους. Και αυτό διότι στο τελευταίο μισό της διάρκειας της πρωθυπουργίας του (σχηματικά από το 2019 και ύστερα) δεν έχει απέναντί του κάποιο θεσμικό αντίβαρο ή αντίπαλο πολιτικό δέος να τον συγκρατήσει.

Ilir Tsouko

2ο. Όταν όμως δεν έχεις κάποιον ή κάτι να σε κρατά, γίνεσαι δέσμιος της ναρκισσιστικής ορμής σου. Οι αρετές γίνονται πάθη. Αυτό έπαθε ο Ράμα εδώ και κάμποσο καιρό. Κινεί μόνος του τα νήματα της αλβανικής πολιτικής σκηνής χωρίς κανένα εμπόδιο που θα μπορούσε να τον βάλει να αναστοχαστεί τα κεκτημένα του, τις προκλήσεις και τις ματαιώσεις που έχει επιφέρει. Με τον τρόπο αυτό, ένας ομολογουμένως ευφυέστατος και χαρισματικός ηγέτης δεν δείχνει να μπορεί να καταλάβει εν έτει 2026 ότι ένας λαός δυσκολεύεται να ακολουθήσει αυτή τη ρητορική περί ανάπτυξης χωρίς αντιρρήσεις.

Εδώ βέβαια ο ίδιος ο Ράμα θα αντέτεινε ότι «μια χαρά ακολουθεί ο λαός ως σήμερα» και θα είχε απολύτως – μα απολύτως δίκιο. Οι Αλβανοί έχουν εθιστεί στη μέθη της ανάπτυξης, συναινώντας αλόγιστα στην οικολογική καταστροφή της ακτογραμμής της χώρας τους (και όχι μόνο). Όμως, έρχεται κάποια στιγμή που φτάνει ο κόμπος στο χτένι. Αυτό έγινε στην περίπτωσή μας.

Η Αλβανία δεν είναι Ελλάδα. Και η Ελλάδα έχει καταστρέψει, αλλά η ζημιά στην Αλβανία είναι ασύγκριτη. Διότι ασύγκριτα είναι τα μεγέθη: η ακτογραμμή της Αλβανίας είναι 475 χιλιόμετρα ενώ της Ελλάδας σχεδόν 14 χιλιάδες. Τα νησιά και οι βραχονησίδες της Ελλάδας είναι έξι χιλιάδες, της Αλβανίας 13, εκ των οποίων μόνο η Σάσωνα πληροί τις προϋποθέσεις αυτού που ορίζεται ως νησί. Ε λοιπόν όταν έχεις μόνο ένα νησί ως κράτος, δεν το πουλάς! Έστω και ακατοίκητο. Αυτό δεν έπρεπε να είναι συζητήσιμο.

3ο. Η κρισιμότερη ωστόσο διάσταση που έχει λάβει το κύμα των διαδηλώσεων στα Τίρανα που δεν εμφανίζεται ακόμη διατεθειμένο να ξεφουσκώσει, δεν είναι ούτε το οικολογικό, ούτε πλέον η άρνηση στην εκποίηση των κοινών. Αυτά υπήρξαν οι θρυαλλίδες. Αυτό που έβγαλε και κρατάει τον κόσμο στο δρόμο, είναι η συνολική και εφ’όλης της ύλης εναντίωση στον ίδιο τον Αλβανό πρωθυπουργό και τον τρόπο με τον οποίο ασκεί την εξουσία του. Δεν κάνω λόγο για «αλβανική κυβέρνηση» διότι ο κόσμος δεν στρέφεται εναντίον της κυβέρνησης γενικά, αλλά εναντίον του ισχυρότερου πολιτικού κεφαλαίου που ανέδειξε η μεταψυχροπολεμική Αλβανία που ακούει στο όνομα Έντι Ράμα.

Ilir Tsouko

Όταν όμως λέμε ο «κόσμος» που διαδηλώνει θα πρέπει να είναι σαφές ότι μιλάμε για ένα απολύτως ανομοιογενές πολιτικό και ιδεολογικό σύνολο στο οποίο ανήκουν αλβανοί εθνικιστές που στρέφονται εναντίον του «ξεπουλήματος της πατρίδας» (όπως θα το έκανε οποιοδήποτε λαϊκιστικό ακροδεξιό κόμμα), συντηρητικοί, προοδευτικοί, οικολόγοι, διανοούμενοι, εργαζόμενοι αλλά και μια σημαντική μάζα νέων απολιτίκ της γενιάς z. Αυτό είναι το μόνο ακροατήριο ενώπιον του οποίου ο μάστορας της επικοινωνίας Ράμα αδυνατεί να διεισδύσει και να κατανοήσει. Οι νέοι αυτοί είναι μάλιστα εκείνοι που δίνουν τον τόνο όταν τελειώνει η διαδήλωση κάθε βράδυ στον κεντρικό δρόμο των Τιράνων μπροστά στο πρωθυπουργικό μέγαρο. Τότε, είναι που πραγματικά φαίνεται η πρωτοφανής για τα αλβανικά δεδομένα δυναμική των διαδηλωτών. Οι νέοι αυτοί φτιάχνουν ομάδες οι οποίες ειρηνικά και μαζικά γυρνάνε στους δρόμους του ιστορικού κέντρου της αλβανικής πρωτεύουσας προσκαλώντας τον κόσμο να σηκωθεί από τα καφενεία. Και το καταφέρνουν. Για πρώτη φορά βλέπουμε ένα πραγματικό grassroots κίνημα στην χώρα αυτή. Ένα βήμα μπροστά για την Αλβανία, είτε συμφωνεί κανείς, είτε διαφωνεί μαζί του.

4ο. Αυτή η ασυμμάζευτη ετερογένεια των διαδηλωτών είναι δίκοπη. Είναι η ισχύς της μαζικότητας, είναι όμως και η αδυναμία αντοχής. Στο τελευταίο προφανώς ποντάρει εν όψει της καλοκαιρινής ζέστης και ο Ράμα, όπως θα έκανε καθένας στη θέση του, προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο. Ο Αλβανός πρωθυπουργός ωστόσο – ακουσίως ή εκουσίως ενίοτε – δυναμιτίζει το κλίμα προσπαθώντας να απαξιώσει το κίνημα, σαρκαζόμενος και ειρωνευόμενός το με ανοίκειο για αρχηγό κράτους τρόπο. Αυτό πεισμώνει τους διαδηλωτές που βλέπουν για πρώτη φορά έναν παντοδύναμο ηγέτη να χάνει τον έλεγχο και την ψυχραιμία του, βάζοντάς τα με όλα και με όλους. Ως και η δημοσιογράφος του CNN την πλήρωσε… Αυτά είναι συμπτώματα ορατής αστάθειας.

Στο κείμενο αυτό προσπάθησα να αποδώσω αυτά που κατάλαβα την τελευταία βδομάδα στα Τίρανα. Δεν είμαι σε θέση να προβλέψω την έκβαση των πραγμάτων σε μικρή διάρκεια. Κανείς νομίζω δεν είναι. Το επίπεδο μη προβλεψιμότητας εδώ είναι στα ιστορικά υψηλά του.

Σε κάθε όμως περίπτωση, στη μέση ή μακρά διάρκεια το μέλλον στην Αλβανία δεν θα είναι πλέον το ίδιο εύκολο για τον πρωθυπουργό της. Μέχρι σήμερα, ο Ράμα αρέσκονταν να πιστώνεται όλα τα θετικά: τον μετασχηματισμό της χώρας του στα χρόνια του και κυρίως την αλλαγή της εικόνας της προς το καλύτερο. Ως έναν βαθμό, εύλογα. Τώρα όμως φαίνεται πως έρχεται η στιγμή που θα χρεωθεί και τις αμαρτίες του.

Πηγή: news247.gr

H αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας ανακοίνωσε σήμερα τη σύλληψη ενός άνδρα, ο οποίος φέρεται να είναι σουδανικής καταγωγής, έπειτα από επίθεση με μαχαίρι χθες βράδυ στο Μπέλφαστ που προκάλεσε τον σοβαρό τραυματισμό ενός ατόμου, συμβάν που καταδίκασε ο πρωθυπουργός Κιρ Στάρμερ και οδήγησε καλέσματα για διαδηλώσεις από την άκρα δεξιά.

Ένα βίντεο της επίθεσης, με σκληρές εικόνες, κυκλοφόρησε σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Σε αυτό εμφανίζεται ο δράστης να κάθεται πάνω σε έναν άνδρα που αιμορραγεί και κείτεται στο έδαφος, προσπαθώντας να του κόψει το λαιμό. Τρεις άνδρες φαίνονται να παρεμβαίνουν, ένας εκ των οποίων εξουδετερώνει τον δράστη χτυπώντας τον με ένα ρόπαλο.

«Η φρικτή επίθεση που έλαβε χώρα χθες το βράδυ στο Μπέλφαστ είναι αποκρουστική», δήλωσε ο Στάρμερ με ανάρτηση στο X. «Έχω μηδενική ανοχή για τέτοιες αποτρόπαιες σκηνές βίας στους δρόμους μας. Οι σκέψεις μου είναι πρώτα και κύρια με το θύμα και ευχαριστώ τους πολίτες που παρενέβησαν», πρόσθεσε.

Η επίθεση συνέβη περίπου στις 22:30 τοπική ώρα σε μια γειτονιά στο βόρειο Μπέλφαστ.

Το χθεσινό περιστατικό έρχεται μια εβδομάδα ύστερα από μια βίαιη διαμαρτυρία στο Σαουθάμπτον κατά των χειρισμών της αστυνομίας στην υπόθεση της δολοφονίας ενός λευκού φοιτητή, του Χένρι Νόουακ, από έναν νεαρό Σιχ τον περασμένο Δεκέμβριο. Προσωπικότητες της άκρας δεξιάς, συμπεριλαμβανομένου του ακτιβιστή Τόμι Ρόμπινσον συμμετείχαν στις βίαιες διαδηλώσεις.

Στο Μπέλφαστ, ο φερόμενος δράστης της χθεσινοβραδινής επίθεσης, ηλικίας 30 ετών σύμφωνα με την αστυνομία, συνελήφθη ως ύποπτος για απόπειρα δολοφονίας. Η αστυνομία τον ταυτοποίησε αργότερα ως Σουδανό υπήκοο, αφού αρχικά είπε πως είναι «πιθανώς Σομαλός».

Το θύμα, κοντά στα 40 του χρόνια, συνεχίζει να νοσηλεύεται σε σοβαρή κατάσταση.

Η πρώτη υπουργός της Βόρειας Ιρλανδίας Ιρλανδίας Μισέλ Ο’Νιλ που ανήκει στο Σιν Φέιν και η αναπληρώτρια πρωθυπουργός Έμμα Λιτλ-Πέντζελι του DUP, καθώς και η υπουργός Βρετανίας για τη Βόρεια Ιρλανδία Χίλαρι Μπεν, καταδίκασαν την επίθεση και απηύθυναν έκκληση για ηρεμία.

«Αυτή η βάναυση επίθεση αναμφίβολα προκάλεσε μεγάλο σοκ και ανησυχία στην κοινότητα. Θέλω να καθησυχάσω τον τοπικό πληθυσμό ότι αντιμετωπίζουμε αυτό το θέμα με τη μέγιστη σοβαρότητα», δήλωσε ο αναπληρωτής αρχηγός της αστυνομίας Ράιαν Χέντερσον σε ανακοίνωση της αστυνομίας.

Κάλεσε όποιον ήταν μάρτυρας της επίθεσης ή κατέχει υλικό από κάμερες αυτοκινήτου ή κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης στην περιοχή να επικοινωνήσει με την αστυνομία.«Έχει ξεκινήσει έρευνα για να διαπιστωθεί το κίνητρο» της επίθεσης, πρόσθεσε.

Παράλληλα τόνισε ότι η αστυνομία της Βόρειας Ιρλανδίας θα «αυξήσει την παρουσία της» στους δρόμους της βρετανικής επαρχίας, ανταποκρινόμενη στα καλέσματα για διαδηλώσεις μετά την επίθεση. Πρόσθεσε ότι ο επιτιθέμενος ήταν Σουδανός και, σύμφωνα με τις αρχικές αναφορές, έχει άδεια παραμονής, και ότι το ενδεχόμενο τρομοκρατικής ενέργειας είχε αποκλειστεί σε αυτό το στάδιο.

Ενώ το βίντεο συγκέντρωσε εκατομμύρια προβολές σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η αστυνομία ζήτησε από το κοινό να μην το κοινοποιεί, δηλώνοντας ότι κάτι τέτοιο «θα μπορούσε να προκαλέσει περαιτέρω τραύμα στην οικογένεια του θύματος και να θέσει σε κίνδυνο την έρευνα που βρίσκεται σε εξέλιξη».

Η ακροδεξιά αμέσως προσπάθησε να εκμεταλλευτεί το περιστατικό, με ορισμένους αυτοαποκαλούμενους «πατριωτικούς» λογαριασμούς σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης να καλούν σε διαδήλωση στο Μπέλφαστ σήμερα το βράδυ και να προτρέπουν τις τοπικές επιχειρήσεις να κλείσουν.

Ο ηγέτης του αντιμεταναστευτικού κόμματος Reform UK, Νάιτζελ Φάρατζ, κάλεσε τις αρχές να αποκαλύψουν την «ταυτότητα» και το «καθεστώς» μετανάστη του υπόπτου, υποστηρίζοντας ότι το κοινό «έχει δικαίωμα να γνωρίζει την αλήθεια».

Ο Ρόμπινσον κάλεσε σε μια ακόμη συγκέντρωση σήμερα το βράδυ στο Σαουθάμπτον, έξω από ένα ξενοδοχείο που χρησιμοποιούνταν προηγουμένως ως χώρος συγκέντρωσης κατά των μεταναστών.

Τον Ιούνιο του 2025, μια γειτονιά που στέγαζε μετανάστες έγινε στόχος και δεκάδες αστυνομικοί τραυματίστηκαν στη Βόρεια Ιρλανδία μετά τη σύλληψη δύο ρουμανόφωνων εφήβων που κατηγορήθηκαν για απόπειρα βιασμού ενός νεαρού κοριτσιού στην Μπαλιμένα, βορειοδυτικά του Μπέλφαστ.

Το καλοκαίρι του 2024, ταραχές συγκλόνισαν περίπου 30 πόλεις σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο, ιδιαίτερα στη Βόρεια Ιρλανδία, μετά τη δολοφονία τριών νεαρών κοριτσιών που μαχαιρώθηκαν θανάσιμα από τον Άξελ Ρουντακουμπάνα, έναν νεαρό Βρετανό που γεννήθηκε από γονείς από τη Ρουάντα.

εκαθαρίζουμε πως τα βίαια επεισόδια δεν είναι αποδεκτά, ο μόνος δρόμος να προχωρήσουμε μπροστά είναι οι ειρηνικές διαμαρτυρίες».

Με αυτόν τον τρόπο η οικογένεια του 44χρονου που έπεσε θύμα μαχαιρώματος στο Μπέλφαστ καταδικάζει την αντιμεταναστευτική βία που ξέσπασε στην πόλη, ενώ στέλνει και μήνυμα κατά της καπήλευσης του τραγικού περιστατικού από τη βρετανική ακροδεξιά.

Στην ανακοίνωσή της η οικογένεια ξεκαθαρίζει «έχουμε πολλούς μετανάστες που έχουν πολύτιμη συνεισφορά στη χώρα μας, όπως στο σύστημα υγείας και στον τομέα της φιλοξενίας και στηριζόμαστε σε αυτούς για να λειτουργεί η χώρα μας. Δεν θέλουμε αυτή η τραγωδία να χρησιμοποιηθεί για να διχάσει τον κόσμο και να πυροδοτήσει εχθρότητα».

Το σημαντικό μήνυμα της οικογένειας έρχεται μετά από μια νύχτα γεμάτη ακροδεξιά βία με επιθέσεις κατά μεταναστών, καμένα σπίτια και αυτοκίνητα, την ώρα που στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης επιφανείς εκπρόσωποι της Ακροδεξιάς ρίχνουν λάδι στη φωτιά με κηρύγματα και καλέσματα μίσους.

Τα νεότερα για την υγεία του 44χρονου θύματος αναφέρουν ότι από την επίθεση με μαχαίρι έχασε το αριστερό του μάτι.

Την ίδια στιγμή ο 30χρονος κατηγορούμενος παραμένει υπό κράτηση και χωρίς εγγύηση. Ο άνδρας με καταγωγή από το Σουδάν φέρεται να είχε φτάσει στη Βόρεια Ιρλανδία μέσω Παρισιού, ενώ φέρεται να έχει λάβει καθεστώς πρόσφυγα που λήγει το 2028.

Σε όλη τη Βρετανία, πάντως, η κατάσταση μυρίζει μπαρούτι με την αστυνομία να έχει ενισχυμένη παρουσία στους δρόμους προκειμένου να αποτραπούν νέα ακραία επεισόδια.

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΔΟΥΛΙΑ

Η Αλβανία ξεσηκώνεται για ένα αύριο που θα ανήκει σε όλ@. Στους ανθρώπους, στα πουλιά, στα ζώα, τα δέντρα και τα λουλούδια. Σε ό,τι ζει και αναπνέει γύρω μας. Κυρίως, όμως, θα ανήκει στους αξιοπρεπείς ανθρώπους που δεν ξεπουλιούνται και στις περήφανες συνειδήσεις που δεν βολεύονται με λιγότερη ανάσα.  

Αυτό που συμβαίνει στην Αλβανία, η λεγόμενη «επανάσταση των φλαμίνγκο», δεν είναι ο λαός που ζητά «τουλάχιστον» να μην του πάρουν τη γη του. Είναι ο λαός που ζητά περισσότερα, αυτά που του ανήκουν. Δεν είναι ο αγώνας του «έστω», είναι ο αγώνας του «θα τα πάρουμε όλα πίσω». Είναι αυτός ο μεγαλειώδης αγώνας. 

Κάπου ανάμεσα στο τρέξιμο και την προετοιμασία για την απογευματινή διαδήλωση, η Αριέλα Ζενέλι, ακτιβίστρια από το «Κίνημα Μαζί», ένα αλβανικό αριστερό κόμμα που ιδρύθηκε το 2022, βρήκε λίγο χρόνο για να μιλήσει στη ROSA για όσα συμβαίνουν στη χώρα της. 

Μας εξήγησε τα πάντα η Αριέλα. Τόσο για τις κινητοποιήσεις κατά της λεηλασίας της αλβανικής φύσης στις περιοχές του Ζβέρνετς και του Pishe Poro-Nartë για την πολυτελή επένδυση Κούσνερ, όσο και για τη ζωντανή μάχη για ένα καλύτερο μέλλον, η οποία είναι πιο αναγκαία από ποτέ στη «γειτονιά» μας που λέγεται Βαλκάνια και Μεσόγειος.

Αν κάτι από αυτά που μας είπε κρατάμε ήδη από την αρχή της κουβέντας, είναι το εξής: «Για εμένα, η διαμαρτυρία δεν αποτελεί απλώς μια οργισμένη αντίδραση απέναντι σε ένα αδιαφανές τουριστικό σχέδιο ή στον επόμενο ολιγάρχη, αλλά μια αντίσταση σε ένα οικονομικό μοντέλο που συσσωρεύει πλούτο μέσω της απαλλοτρίωσης των κατοίκων».

Το χρονικό του κινήματος: Ένα μικρό explainer από την Αριέλα

Ζητήσαμε από την ακτιβίστρια να μας εξηγήσει με απλά λόγια όσα εκτυλίσσονται στην Αλβανία: τι περιλαμβάνει η επένδυση που συνδέεται με την οικογένεια Τραμπ και γιατί είναι κάτι στο οποίο αντιτίθενται τόσο οι πολίτες. 

Ουσιαστικά, όλα ξεκίνησαν ως αντίδραση κατοίκων της περιοχής του Ζβέρνετς και του Pishe Poro-Nartë, που αντιτίθενται στην ανέγερση πολυτελούς θερέτρου σε μια προστατευόμενη περιοχή. Στην αρχή, στις διαμαρτυρίες συμμετείχαν κάτοικοι και περιβαλλοντικοί ακτιβιστές, ανάμεσά τους και το «Κίνημα Μαζί». 

Λόγω της παρθένας φύσης της και της λιμνοθάλασσας που φιλοξενεί αποδημητικά πουλιά όπως τα φλαμίνγκο, η περιοχή έχει χαρακτηριστεί ως προστατευόμενη. Ωστόσο, αυτό δεν εμπόδισε την κυβέρνηση να εγκρίνει σχέδια “ανάπτυξης”», συνεχίζει να αφηγείται η Αριέλα.

Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι και έγινε η θρυαλλίδα για να ξεσπάσουν ευρύτερες λαϊκές κινητοποιήσεις, ήταν η ακραία βία σε βάρος διαδηλωτών από ιδιωτικούς φρουρούς της επένδυσης. Εικόνες με μασκοφόρους μπράβους να σέρνουν διαδηλωτή στο έδαφος, με την Κρατική Αστυνομία παρούσα, έκαναν τον γύρο του διαδικτύου. Εσωτερικά, στην Αλβανία, όσα διαδραματίστηκαν στο σημείο «προκάλεσαν αντιδράσεις και λαϊκή αγανάκτηση». 

«Ήταν ακριβώς αυτή η βία που λειτούργησε ως καταλύτης για την εξάπλωση της διαμαρτυρίας», θα σχολιάσει η Αριέλα και θα μας περιγράψει πώς από τις μικρές και περιορισμένες διαμαρτυρίες φτάσαμε στις δυναμικές και μαζικές διαδηλώσεις στη γειτονική μας χώρα. «Αυτό που ξεκίνησε ως αγώνας για την προστασία μιας συγκεκριμένης φυσικής περιοχής μετατράπηκε σταδιακά σε μια ευρύτερη μορφή αντίστασης απέναντι στον τρόπο με τον οποίο διαχειρίζονται τα δημόσια αγαθά και η γη στην Αλβανία τις τελευταίες δεκαετίες».

«Ο Ράμα στη φυλακή» και «ο Μπερίσα στη φυλακή», είναι συνθήματα που κυριαρχούν και αποκαλύπτουν πως η δυσαρέσκεια της κοινωνίας «δεν τρέφεται μόνο κατά της σημερινής κυβέρνησης, αλλά συνολικά απέναντι στο πολιτικό κατεστημένο των τελευταίων 35 ετών».

«Με το σύνθημα “Η Αλβανία δεν πωλείται”, ζητήσαμε την ακύρωση του έργου στο Ζβέρνετς, την παραίτηση του πρωθυπουργού Έντι Ράμα και την απαγόρευση πολιτικών που ευνοούν ολιγάρχες και ξένους επενδυτές συνδεδεμένους με την εξουσία, εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος», συμπληρώνει η Αριέλα μιλώντας στη ROSA.

«Δεν θέλουν την ανάπτυξη;», θα ρωτήσουν κάποι@ και η Αριέλα θα απαντήσει

Και γιατί βγαίνουν στον δρόμο οι πολίτες της χώρας, εναντίον μιας επένδυσης που υποτίθεται θα φέρει πρόοδο στην οικονομία και τον τουρισμό, ρωτούν κάποι@. 

Στην περίπτωση της περιοχής Pishë Poro–Nartë, το σχέδιο απόφασης επιτρέπει τη δημιουργία καταλυμάτων αγροτουρισμού, χώρων κάμπινγκ, εγκαταστάσεων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, κέντρων ιχθυοκαλλιέργειας και, με την έγκριση του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας, την κατασκευή αστικών περιοχών και αυτοκινητοδρόμων. Τα παραπάνω, λέει η ακτιβίστρια του «Κινήματος Μαζί», συνιστούν μια παρέμβαση με σημαντικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στα ευαίσθητα οικοσυστήματα που είναι γνωστά για τη βιοποικιλότητα και την οικολογική τους σημασία.

Ωστόσο, δεν είναι μόνο οι περιβαλλοντικές ανησυχίες που προκαλούν τις αντιδράσεις. «Πολλοί αντιτίθενται επειδή το θεωρούν μέρος ενός ευρύτερου μοτίβου που εξελίσσεται στην Αλβανία, όπου δημόσια γη ή περιουσίες μικρών κατοίκων μεταβιβάζονται -συχνά με αδιαφανείς και διεφθαρμένες διαδικασίες- προς όφελος τοπικών ολιγαρχών και ξένων επενδυτών». 

Μέσω νομικών εργαλείων, μας εξηγεί η Αριέλα, «δημιουργούνται συνθήκες που ευνοούν τη συγκέντρωση πλούτου και κεφαλαίου στα χέρια λίγων, συχνά εις βάρος των τοπικών κοινοτήτων». Στην Περίπτωση του Ζβέρνετς, «πιστεύουμε ότι διακυβεύονται μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, τα οποία δεν έχουν καμία σχέση με την ευημερία του αλβανικού λαού, αλλά με τον περαιτέρω πλουτισμό ντόπιων και ξένων ολιγαρχών, καθώς και διεφθαρμένων αξιωματούχων».

«Είμαστε αντίθετοι σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που καταστρέφει δημόσια αγαθά, παραβιάζει την εδαφική ακεραιότητα, βλάπτει προστατευόμενες περιοχές και συγκεντρώνει τα οφέλη σε μια προνομιούχα μειονότητα, ενώ το κοινωνικό και περιβαλλοντικό κόστος το επωμίζεται η πλειονότητα των πολιτών», ξεκαθαρίζει.

Για τον Ράμα: «Το μόνο που απαιτείται είναι η παραίτησή του»

Η ίδια, σχολίασε και τη στάση του πρωθυπουργού της χώρας, ο οποίος έχει δώσει πλήρη στήριξη στην επένδυση Κούσνερ, σημειώνοντας πως όσο βρίσκεται αυτός στην κυβέρνηση, δεν υπάρχει καμία απολύτως πιθανότητα να σταματήσει. 

«Υπό αυτές τις συνθήκες, κανείς πλέον δεν ζητά να διαπραγματευτεί μαζί του. Το μόνο που απαιτείται είναι η παραίτησή του», τα ξεκάθαρα λόγια της ακτιβίστριας, με τα οποία ασκεί έντονη κριτική στην έλλειψη διαφάνειας γύρω από το έργο. 

Tο κάλεσμα της διαμαρτυρίας είναι: “Παραίτηση!”

«Από τη μία πλευρά, ο πρωθυπουργός υπερασπίστηκε την επένδυση, λέγοντας ότι εκεί θα επενδυθούν 4 δισεκατομμύρια ευρώ· από την άλλη, έχει δηλώσει ότι ακόμη δεν υπάρχει τελικό σχέδιο και ότι η εταιρεία βρίσκεται στη φάση της περιβαλλοντικής μελέτης. Αυτές οι δηλώσεις είναι αντιφατικές. Ο Ράμα εμφανίζεται καθημερινά με μια νέα προσέγγιση και είναι σαφές ότι φοβάται. Έχει επίσης καλέσει σε διαπραγματεύσεις, αλλά το κάλεσμα της διαμαρτυρίας είναι: “Παραίτηση!”.

«Η επανάσταση των φλαμίνγκο»: Το εντυπωσιακό πτηνό ως σύμβολο κοινωνικής αντίστασης

Χάρτινα φλαμίνγκο μεταφέρουν το αίτημα του αλβανικού λαού, με τις κινητοποιήσεις να λαμβάνουν προσοχή ως «Η επανάσταση των φλαμίνγκο». Πώς το σπάνιο και εντυπωσιακό πτηνό έγινε το σύμβολο κόντρα στην καταπάτηση του δημόσιου χώρου και της υπεράσπισης της φύσης και της ζωής;

«Το φλαμίνγκο έχει γίνει ένα ισχυρό σύμβολο τόσο της μοναδικής βιοποικιλότητας της Λιμνοθάλασσας όσο και της αντίστασης απέναντι σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που απειλεί προστατευόμενες φυσικές περιοχές. Το οικοσύστημα της Νάρτας φιλοξενεί περισσότερα από 200 είδη πτηνών, συμπεριλαμβανομένων απειλούμενων ειδών όπως τα φλαμίνγκο και οι αργυροπελεκάνοι (Dalmatian pelicans), γεγονός που το καθιστά έναν από τους σημαντικότερους οικολογικούς τόπους στην Αλβανία», εξηγεί η Αριέλα.

Όμως, για πολλούς διαδηλωτές, το ροζ πτηνό δεν αντιπροσωπεύει μόνο την άγρια ζωή που απειλείται από επενδυτικά έργα σαν αυτό του Κούσνερ. Πρεσβεύει επίσης «και τον ευρύτερο αγώνα για την υπεράσπιση των δημόσιων αγαθών, της φυσικής κληρονομιάς και του περιβάλλοντος απέναντι σε ιδιωτικά συμφέροντα».

Κάπως έτσι, το φλαμίνγκο «αναβαθμίστηκε» σε «σύμβολο περιβαλλοντικής προστασίας, κοινωνικής αντίστασης και της απαίτησης για ένα διαφορετικό όραμα ανάπτυξης» για να μας πει το εξής: Η Αλβανία δεν πωλείται.

Η φαντασία στην εξουσία: Η νεολαία δίνει τις μάχες της γενιάς της

Φλαμίνγκο, δημιουργικότητα, ποπ στοιχείο, μαχητικότητα και η φαντασία στην εξουσία. Αν και η νιότη δεν είναι αποκλειστικά ηλικιακό προνόμιο, δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε πως στην Αλβανία, τα ηνία του κινήματος κρατά η νέα γενιά, η οποία με πείσμα δίνει τις μάχες της και δείχνει τον δρόμο. 

«Μια νέα Αλβανία» είναι ένα από τα συνθήματα που φωνάζουν άνθρωποι κάθε ηλικίας στις διαδηλώσεις και συνοψίζει «το όραμα για τη δημιουργία μιας κοινωνίας και μιας κυβέρνησης διαφορετικής από αυτή που έχουν σήμερα, όχι απλώς με μικρές αλλαγές στο υπάρχον σύστημα», περιγράφει η Αριέλα. 

Όχι απλώς με μικρές αλλαγές στο υπάρχον σύστημα

«Η έντονη συμμετοχή της νεότερης γενιάς πηγάζει από μια βαθιά απογοήτευση που έχει συσσωρευτεί επί δεκαετίες. Οι νέοι Αλβανοί έχουν κουραστεί να ζουν με τη διαφθορά, τις οικονομικές ανισότητες, τις περιορισμένες ευκαιρίες εξέλιξης, το εκτοξευόμενο κόστος ζωής και την αίσθηση ότι η μετανάστευση είναι η μοναδική τους ευκαιρία για ένα καλύτερο μέλλον», προσθέτει, και -νομίζω- ταυτιζόμαστε. 

«Το μήνυμά μας είναι πως η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη»

Όταν μίλησα με την Αριέλα, σκεπτόμενη τι θα ρωτήσω, ένα πράγμα δεν μπορούσε να φύγει από το μυαλό μου: Πως με τους αγωνιζόμενους λαούς ανά τον κόσμο, τίποτα δεν έχουμε να χωρίσουμε. Οι μάχες μας είναι κοινές, το μέλλον μας είναι αβέβαιο και η καταπίεση μας πατάει στον λαιμό ακριβώς με τον ίδιο τρόπο. 

Το αποτυπώνει, εξάλλου, και η ίδια η Αριέλα, στο μήνυμά της, στο οποίο λέει:

«Αυτό που μας ενώνει στα Βαλκάνια και τη Μεσόγειο είναι ο αγώνας να προστατέψουμε τους δημόσιους χώρους, τη φύση και το κοινό μας μέλλον. Μέλλον που δεν θα ορίζεται από το κέρδος και το συμφέρον ντόπιων και διεθνών ολιγαρχών. Αν και διαφορετικές χώρες, αντιμετωπίζουμε κοινές προκλήσεις: Διαφθορά, βάθεμα των ανισοτήτων. Το μήνυμά μας είναι πως η αλληλεγγύη είναι απαραίτητη. Χρειαζόμαστε μια συλλογική δέσμευση για την οικοδόμηση ενός μέλλοντος βασισμένου στην κοινωνική δικαιοσύνη». 

Αυτό είναι το παντοτινό νήμα των αγώνων μας. Ή, αλλιώς, όπως θα μας πει η ακτιβίστρια: «Καρδιές μαζί, μυαλά μαζί – Το μέλλον ανήκει σε όλ@».

Πηγή: rosa.gr

Η απόφαση για την ανάκληση της άδειας λειτουργίας του Πανεπιστημίου Μπιλγκί, την οποία είχε υπογράψει ο πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην Κωνσταντινούπολη, με φοιτητές και ακαδημαϊκούς να διαμαρτύρονται για το κλείσιμο του ιδρύματος και την αστυνομία να προχωρά στην επιβολή μέτρων αποκλεισμού της πανεπιστημιούπολης.

Οι φοιτητικές διαδηλώσεις, οι οποίες διήρκεσαν αρκετές ημέρες, κατάφεραν μια σημαντική νίκη: Το βράδυ της Κυριακής 24/05, ανακοινώθηκε μέσω δημοσιεύματος στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως πως το Πανεπιστήμιο ανοίγει ξανά.

Όπως αναφέρεται στο εν λόγω δημοσίευμα: «Αποφασίστηκε, κατόπιν αιτήματος της Προεδρίας του Συμβουλίου Ανώτατης Εκπαίδευσης και σύμφωνα με το ‘Αρθρο 11 του Νόμου περί Ανώτατης Εκπαίδευσης αριθ. 2547, να καταργηθεί το Προεδρικό Διάταγμα αριθ. 11384 της 21/5/2026 σχετικά με την ανάκληση της άδειας λειτουργίας του Πανεπιστημίου Μπιλγκί της Κωνσταντινούπολης, στο οποίο είχε διοριστεί επίτροπος».