Πως το κινητό και ο υπολογιστής επιβαρύνουν  τον αυχένα (Αυχενική  μοίρα  σπονδυλικής στήλης) - Τι λένε οι ειδικοί;

Είναι γνωστό ότι περνάμε ολοένα και περισσότερες ώρες μπροστά σε οθόνες, είτε για δουλειά είτε για επικοινωνία και ψυχαγωγία. Αυτό που συχνά δεν συνειδητοποιούμε είναι πως το σώμα μας "πληρώνει" κυρίως τη διάρκεια και τη στάση, όχι την τεχνολογία. Ο ειδικός στη χειρουργικη της σπονδυλικής στήλης, κ. Ιωάννης Πολυθοδωράκης, Διευθυντής της Δ’ Νευροχειρουργικής Κλινικής του Ερρίκος Ντυνάν Hospital Center και Επιστημονικός Διευθυντής του Athens Brain & Spine Surgery, εξηγεί τι συμβαίνει στον αυχένα όταν σκύβουμε διαρκώς στο κινητό και όταν δουλεύουμε πολλές ώρες σε υπολογιστή, και ποια απλά βήματα μπορούν να μειώσουν την επιβάρυνση.

Ο αυχένας είναι σχεδιασμένος να στηρίζει το κεφάλι σε σχετικά "ουδέτερη" θέση, με το βάρος να μοιράζεται ισομερώς σε μύες, συνδέσμους και αρθρώσεις. Όταν όμως το κεφάλι έρχεται μπροστά και κάτω, όπως συμβαίνει συχνά όταν κοιτάμε το κινητό, οι δυνάμεις που δέχεται η αυχενική μοίρα αυξάνονται. Αυτό δεν σημαίνει ότι "απαγορεύεται" το κινητό, σημαίνει όμως ότι η παρατεταμένη κάμψη κουράζει τους μυς, προκαλεί μυϊκή υπερφόρτιση και μπορεί να οδηγήσει σε πόνο στον αυχένα, δυσκαμψία, αίσθημα "βαριού κεφαλιού" και πονοκεφάλους τάσης. Σε αρκετούς ανθρώπους  ο πόνος επεκτείνεται  και σε ώμους και στις ωμοπλάτες.

Τον τελευταίο καιρό γίνεται αναφορά στα μεσα μαζικης ενημερωσης, στα social media για το    "tech neck" (τεχνολογικός αυχένας ή αυχένας από την τεχνολογία). Τι  σημαίνει όμως "tech neck"; Ο όρος αναφέρεται σε πόνο και δυσκαμψία στον αυχένα που προκαλείται από την παρατεταμένη κάμψη του κεφαλιού για να κοιτάξουμε κινητά τηλέφωνα, tablets ή άλλες συσκευές. Όταν κλίνετε το κεφάλι σας προς τα εμπρός και κάτω για να κοιτάξετε μια οθόνη, ασκείται σημαντικά μεγαλύτερη πίεση στους μύες του αυχένα και τη σπονδυλική στήλη σε σχέση με όταν το κεφάλι σας είναι σε ουδέτερη θέση.

Η μηχανική είναι εντυπωσιακή. Tο κεφάλι ζυγίζει περίπου 4,5-5,5 κιλά σε ουδέτερη θέση, αλλά καθώς το κλίνετε προς τα εμπρός, το πραγματικό βάρος στον αυχένα αυξάνεται δραματικά. Σε κλίση 15 μοιρών, είναι περίπου 12 κιλά πίεσης, σε 60 μοίρες (συνηθισμένο όταν κοιτάζουμε το κινητό), μπορεί να φτάσει τα 27 κιλά. Είναι σαν να κουβαλάτε ένα παιδί 8 ετών στον αυχένα σας για μεγάλα χρονικά διαστήματα.

Τα συνηθισμένα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο και δυσφορία στον αυχένα, πονοκεφάλους, δυσκαμψία και μερικές φορές πόνο που εκτείνεται στους ώμους ή στην άνω πλάτη. Με την πάροδο του χρόνου, αυτή η στάση μπορεί να συμβάλει σε μακροπρόθεσμα προβλήματα όπως μυϊκή καταπόνηση, αλλαγές στη φυσική καμπύλη του αυχένα ή επιταχυνόμενη φθορά στη σπονδυλική στήλη.

Η στάση παίζει ρόλο, αλλά δεν είναι ο μόνος παράγοντας που καθορίζει τον πόνο. Ο ύπνος, το άγχος, η φυσική κατάσταση, η καθιστική καθημερινότητα, παλαιότεροι τραυματισμοί και η έλλειψη ενδυνάμωσης επηρεάζουν σημαντικά το πόσο "αντέχουν" οι μύες και οι αρθρώσεις. Αυτό εξηγεί γιατί δύο άνθρωποι με παρόμοια χρήση οθονών μπορεί να έχουν τελείως διαφορετική εμπειρία: ο ένας να μην ενοχλείται ποτέ και ο άλλος να εμφανίζει συχνά άλγος στον αυχένα.

Η πιο αποτελεσματική πρόληψη είναι να αλλάζουμε συνήθειες χωρίς υπερβολές. Στο κινητό, βοηθά να το φέρνουμε πιο κοντά στο ύψος των ματιών όσο γίνεται, να ξεκουράζουμε συχνά το βλέμμα και να αποφεύγουμε μεγάλα συνεχόμενα διαστήματα σκυψίματος. Στον υπολογιστή, στόχος είναι η εργονομία. Οθόνη σε ύψος που δεν μας αναγκάζει να "πετάμε" το κεφάλι μπροστά, ώμοι χαλαροί, αγκώνες κοντά στο σώμα, και μια καρέκλα που υποστηρίζει σταθερά την πλάτη ώστε να μην καταρρέει η στάση. Πάνω απ’ όλα, αξία έχει το διάλειμμα κίνησης. Ακόμα και μικρές, συχνές διακοπές με λίγα βήματα, ήπιες κινήσεις ώμων και αλλαγή θέσης "σπάνε" την παρατεταμένη φόρτιση και μειώνουν το μυϊκό σφίξιμο.

Σημαντικό είναι επίσης να γνωρίζουμε πότε ένα σύμπτωμα χρειάζεται έλεγχο. Αν ο πόνος επιμένει για εβδομάδες, αν υπάρχει μούδιασμα ή αδυναμία στο χέρι, αν ο πόνος κατεβαίνει προς τον βραχίονα, αν συνοδεύεται από έντονη ζάλη, αστάθεια ή νυχτερινή επιδείνωση, τότε είναι σωστό να γίνει ιατρική αξιολόγηση. Σε αρκετές περιπτώσεις η αιτία είναι λειτουργική και βελτιώνεται με στοχευμένες αλλαγές και αποκατάσταση, όμως είναι κρίσιμο να αποκλειστεί νευρολογική συμμετοχή όταν τα σημάδια το υποδεικνύουν.

Το κινητό και υπολογιστής δεν είναι "εχθροί" της υγείας της σπονδυλικής στήλης, αλλά εργαλεία που απαιτούν σωστή χρήση. Αν κρατήσουμε πιο ουδέτερη στάση σώματος, φροντίσουμε την εργονομία υπολογιστή και δώσουμε στο σώμα μας αυτό που του λείπει περισσότερο στην ψηφιακή εποχή, δηλαδή κίνηση και ποικιλία στάσεων, μειώνουμε ουσιαστικά τον πόνο στον αυχένα και την επιβάρυνση της σπονδυλικής στήλης, χωρίς φόβο και χωρίς υπερβολές.

Ο καυτηριασμός θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες αποτελεί μία σύγχρονη, ασφαλή και ελάχιστα επεμβατική μέθοδο αντιμετώπισης καλοήθων όζων του θυρεοειδούς. Κατά τη διαδικασία, χρησιμοποιείται ένα ειδικά σχεδιασμένο ηλεκτρόδιο για τον θυρεοειδή αδένα, το οποίο επιτρέπει τη στοχευμένη καταστροφή του όζου, χωρίς να επηρεάζεται ο υγιής γύρω ιστός και χωρίς να δημιουργείται ουλή.

«Μετά τη θεραπεία, ο θυρεοειδικός όζος μειώνεται προοδευτικά σε μέγεθος, γεγονός που οδηγεί σε σημαντική ανακούφιση των συμπτωμάτων πίεσης που προκαλούσε (όπως δυσφορία ή δυσκολία στην κατάποση). Για τον λόγο αυτό, η μέθοδος αποτελεί εξαιρετική εναλλακτική λύση στη χειρουργική επέμβαση», επισημαίνει ο κ. Κωνσταντίνος Σέγκος, Ενδοκρινολόγος, επιστημονικός συνεργάτης του Metropolitan General, ο οποίος έχει εφαρμόσει τον καυτηριασμό θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες σε μεγάλο αριθμό ασθενών στις Ηνωμένες Πολιτείες, με εξαιρετικά αποτελέσματα και χωρίς επιπλοκές.

Πώς πραγματοποιείται ο καυτηριασμός;

«Η διαδικασία γίνεται με την τοποθέτηση ενός ειδικού ηλεκτροδίου μέσα στον θυρεοειδικό όζο, υπό συνεχή υπερηχογραφική καθοδήγηση. Όταν το ηλεκτρόδιο ενεργοποιηθεί από τον ιατρό, η ηλεκτρική ενέργεια μετατρέπεται σε ενέργεια ραδιοσυχνοτήτων, η οποία προκαλεί άμεση αύξηση της θερμοκρασίας σε μια μικρή, ελεγχόμενη περιοχή γύρω από το άκρο του ηλεκτροδίου (συνήθως 7–10 χιλιοστά).

Ο ιατρός μετακινεί σταδιακά το ηλεκτρόδιο μέσα στον όζο, ώστε να επιτευχθεί πλήρης καυτηριασμός του και καταστροφή των κυττάρων του, προστατεύοντας παράλληλα τον υγιή θυρεοειδικό ιστό και τις παρακείμενες ανατομικές δομές. Μετά την ολοκλήρωση της επέμβασης, ο/η ασθενής παραμένει υπό παρακολούθηση για σύντομο χρονικό διάστημα και επιστρέφει στο σπίτι την ίδια ημέρα, ενώ συνήθως μπορεί να επανέλθει στις καθημερινές δραστηριότητες και στην εργασία του/της την επόμενη μέρα.

Η μείωση του μεγέθους του όζου συνεχίζεται για αρκετούς μήνες μετά τη θεραπεία, με πιο γρήγορο ρυθμό τις πρώτες εβδομάδες. Δεν δημιουργείται ουλή, δεν επηρεάζονται οι παραθυρεοειδείς αδένες και στις περισσότερες περιπτώσεις η φυσιολογική λειτουργία του θυρεοειδούς διατηρείται» εξηγεί ο ειδικός.

Ποιοι ασθενείς είναι κατάλληλοι για καυτηριασμό θυρεοειδικών όζων με ραδιοσυχνότητες;

«Κατάλληλοι υποψήφιοι για Thyroid RFA είναι ασθενείς με μεγάλους θυρεοειδικούς όζους, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί καλοήθεις μέσω βιοψίας (FNA) και προκαλούν ενοχλητικά συμπτώματα πίεσης, όπως δυσκολία στην κατάποση ή στην αναπνοή, βράγχος φωνής, βήχα ή αίσθημα ξένου σώματος στον λαιμό. Επίσης, η μέθοδος ενδείκνυται σε περιπτώσεις αισθητικής ενόχλησης ή σε λειτουργικούς (θερμούς) όζους που προκαλούν υπερθυρεοειδισμό.

Απαραίτητη προϋπόθεση είναι οι όζοι να απεικονίζονται πλήρως στον υπέρηχο και να μην υπάρχουν συγκεκριμένες αντενδείξεις. Υπάρχουν σαφή κριτήρια επιλογής, τα οποία εξαρτώνται από τα χαρακτηριστικά κάθε όζου. Για τον λόγο αυτόν, συνιστάται η επικοινωνία με τον ειδικό ιατρό, ώστε να αξιολογηθεί εάν η μέθοδος είναι κατάλληλη για τον εκάστοτε ασθενή», διευκρινίζει.

Ποια αποτελέσματα αναμένονται;

«Στους καλοήθεις θυρεοειδικούς όζους, η μέση μείωση του όγκου κυμαίνεται μεταξύ 60% και 80%, με σημαντική βελτίωση ή ακόμη και πλήρη εξάλειψη των συμπτωμάτων πίεσης. Περίπου το 85–90% των όζων παρουσιάζει μείωση μεγαλύτερη από 50% μέσα σε 6 έως 12 μήνες από τη θεραπεία. Σε ποσοστό 10–15% των περιπτώσεων, ο όζος μπορεί να εμφανίσει εκ νέου αύξηση μεγέθους μέσα στα επόμενα 5 χρόνια. Σε μεγάλους όζους ενδέχεται να απαιτηθεί περισσότερη από μία συνεδρία για το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Στους λειτουργικούς (τοξικούς) όζους, εκτός από τη σμίκρυνση του όγκου, παρατηρείται και αποκατάσταση της φυσιολογικής θυρεοειδικής λειτουργίας στο 50–80% των ασθενών, οδηγώντας σε πλήρη ύφεση του υπερθυρεοειδισμού», αναφέρει.

Υπάρχουν επιπλοκές μετά τον καυτηριασμό;

«Ο κίνδυνος επιπλοκών από το Thyroid RFA είναι πολύ μικρός και σαφώς χαμηλότερος σε σύγκριση με τη χειρουργική αφαίρεση του θυρεοειδούς, ιδιαίτερα όταν η επέμβαση πραγματοποιείται από έμπειρο και εξειδικευμένο ιατρό.

Οι σοβαρότερες επιπλοκές περιλαμβάνουν την παροδική πάρεση του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου, η οποία μπορεί να προκαλέσει βράγχος ή αλλαγή στη φωνή (περίπου 1% πιθανότητα). Σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις, η βλάβη μπορεί να είναι μόνιμη (~0,2%). Η ρήξη του όζου αποτελεί επίσης σπάνια επιπλοκή, με αντίστοιχα χαμηλή συχνότητα.

Επιπλοκές που απειλούν τη ζωή είναι εξαιρετικά σπάνιες. Ο πόνος συνήθως είναι ήπιος και ελέγχεται επαρκώς με τοπική αναισθησία. Συμπτώματα όπως ναυτία, έμετος, εγκαύματα, παροδικές αγγειοκινητικές αντιδράσεις, πυρετός, λοίμωξη, αιμορραγία, αιματώματα ή βλάβη άλλων νεύρων εμφανίζονται πολύ σπάνια. Η εμφάνιση υποθυρεοειδισμού μετά την επέμβαση είναι επίσης εξαιρετικά σπάνια (περίπου 0,1%)», καταλήγει ο κ. Σέγκος.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΟΥΣΚΟΥΚΗΣ

Professor of Dermatology - Lawyer

President of the Hellenic Academy of Thermal Medicine 

www.thermalmedicineacademy.gr

Η αγχώδης διαταραχή είναι η πιο διαδεδομένη ψυχιατρική πάθηση στην Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς περισσότεροι από 60 εκατομμύρια άνθρωποι κάθε ηλικίας πάσχουν από αυτή. Οταν δεν αντιμετωπίζεται, το άγχος συνεπάγεται σημαντικό προσωπικό και κοινωνικό αντίκτυπο, λόγω συχνών επισκέψεων στα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, μειωμένη παραγωγικότητα στην εργασία, ανεργία και εξασθενημένες κοινωνικές σχέσεις.

Το άγχος χαρακτηρίζεται από επίμονα συναισθήματα ανησυχίας, απόγνωσης, έντασης και αγωνίας με την ανάπτυξη σωματικών συμπτωμάτων (ταχυκαρδία, νευρικότητα και αδυναμία χαλάρωσης), και παρεμβαίνει στην καθημερινότητα δημιουργώντας έναν ανθυγιεινό τρόπο ζωής, αποτελώντας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη άλλων συννοσηροτήτων.

Η θεραπεία της αγχώδους διαταραχής στηρίζεται στη φαρμακοθεραπεία και την ψυχοθεραπεία, ωστόσο, καθώς η μακροχρόνια φαρμακοθεραπεία παρουσιάζει παρενέργειες, υπάρχει ανάγκη για πιο αποτελεσματικές και ασφαλέστερες θεραπευτικές παρεμβάσεις. Η πιο ευρέως χρησιμοποιούμενη θεραπευτική συμπληρωματική παρέμβαση είναι ο βελονισμός, καθώς οι ασθενείς επωφελούνται από την έλλειψη παρενεργειών και το σχετικά χαμηλό κόστος της θεραπείας.

Ο βελονισμός είναι μια αρχαία παραδοσιακή κινεζική ιατρική τεχνική, η οποία στοχεύει στην ανακατεύθυνση και την εναρμόνιση της ροής ενέργειας κατά μήκος 14 κύριων ενεργειακών καναλιών, που ονομάζονται μεσημβρινοί. Η τεχνική αποτελείται από διέγερση επιλεγμένων σημείων του δέρματος με λεπτές βελόνες. Κάθε εσωτερικό όργανο συνδέεται με έναν συγκεκριμένο μεσημβρινό και η διέγερση ενός συγκεκριμένου σημείου βελονισμού πιστεύεται ότι αλληλεπιδρά με το αντίστοιχο εσωτερικό όργανο, ανακατευθύνοντας και εναρμονίζοντας τη ροή ενέργειας.

Κατά την άποψη της παραδοσιακής κινεζικής ιατρικής, το άγχος είναι κυρίως αποτέλεσμα μειωμένης ζωτικής ενέργειας του μεσημβρινού της καρδιάς και των νεφρών (έλλειψη επικοινωνίας μεταξύ τους) και υπερδραστηριότητας της Yang ενέργειας του μεσημβρινού του ήπατος. Ο βελονισμός, με τη διέγερση συγκεκριμένων σημείων, θα μπορούσε, επομένως, να βελτιώσει και να ανακουφίσει τα συμπτώματα της αγχώδους διαταραχής.

Ορισμένες τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές διερεύνησαν τον βελονισμό ως αποκλειστική ή συμπληρωματική θεραπεία στο άγχος και στις αγχώδεις διαταραχές. Ωστόσο, οι περισσότερες μελέτες ήταν μικρές και τα συνολικά αποτελέσματα παρέμειναν μεικτά ή ασαφή.

Αρκετές συστηματικές ανασκοπήσεις και μετα-αναλύσεις έχουν διεξαχθεί για να αποκαλυφθούν η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του βελονισμού στη θεραπεία του άγχους, χρησιμοποιώντας παρόμοια δεδομένα (ομαδοποιημένα μεγέθη επιδράσεων, όπως τυποποιημένες μέσες διαφορές ή αναλογίες κινδύνου), που προέρχονται από τυχαιοποιημένες κλινικές δοκιμές και μπορούν να επανεξεταστούν συστηματικά για τον κίνδυνο μεροληψίας. Ωστόσο, η ποιότητα αυτών των συστηματικών ανασκοπήσεων και μετα-αναλύσεων δεν έχει αξιολογηθεί, ένα βήμα που είναι απαραίτητο προκειμένου ο βελονισμός να εισαχθεί στις κατευθυντήριες οδηγίες θεραπείας της αγχώδους διαταραχής.

Ο αριθμός των κλινικών μελετών και μετα-αναλύσεων που μελετούν την επίδραση του βελονισμού στην αγχώδη διαταραχή αυξάνεται ετησίως. Αν και οι περισσότερες από τις μελέτες παρουσιάζουν ότι ο βελονισμός φαίνεται να είναι μια αποτελεσματική προσέγγιση για την ανακούφιση του άγχους, τα συμπεράσματα είναι αμφισβητήσιμα, λόγω και της χαμηλής μεθοδολογικής ποιότητάς του. Επομένως, είναι απαραίτητες περισσότερες τυχαιοποιημένες δοκιμές υψηλής ποιότητας ή μετα-αναλύσεις για να καθοριστεί η αποτελεσματικότητα του βελονισμού ως αποκλειστικής ή συμπληρωματικής θεραπείας.

Γράφει ο

Βύρων Χαλίδης
 Επ. Καθηγητής Ορθοπαιδικής, Ιατρική Σχολή ΑΠΘ

Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Ιατρικό Διαβαλκανικό Θεσσαλονίκης 

Τα κατάγματα του ισχίου είναι συχνά, κυρίως στους ηλικιωμένους – ιδιαίτερα σε όσους πάσχουν από οστεοπόρωση – και μπορεί να προκληθούν ακόμη και μετά από μια απλή πτώση στο έδαφος. Στους νεότερους ασθενείς, τα κατάγματα αυτά είναι αποτέλεσμα υψηλής βίας, όπως σε τροχαία ατυχήματα ή πτώση από μεγάλο ύψος.

Η κλινική εικόνα μετά από ένα παρεκτοπισμένο κάταγμα ισχίου είναι χαρακτηριστική και περιλαμβάνει:

• Αδυναμία βάδισης (συχνά ο ασθενής δεν μπορεί να σηκωθεί από το πάτωμα)

• Έντονο πόνο στις κινήσεις της άρθρωσης του ισχίου

• Παραμόρφωση του μέλους, με το πόδι συνήθως πιο κοντό και σε στροφή

Ακτινολογικός έλεγχος

Η απλή ακτινογραφία λεκάνης–ισχίων είναι συνήθως επαρκής για τη διάγνωση. Μόνο σε περιπτώσεις αμφιβολίας, όταν υπάρχει πόνος αλλά χωρίς εμφανή παραμόρφωση ή όταν η ακτινογραφία είναι φυσιολογική, απαιτείται αξονική ή μαγνητική τομογραφία.

Ταξινόμηση

Ανάλογα με την εντόπιση της γραμμής του κατάγματος, τα κατάγματα ισχίου διακρίνονται σε:

• κατάγματα αυχένα του μηριαίου (υποκεφαλικά)

• διατροχαντήρια κατάγματα

Ο διαχωρισμός αυτός είναι σημαντικός, καθώς στα υποκεφαλικά κατάγματα υπάρχει διαταραχή της αιμάτωσης της κεφαλής του μηριαίου, που αυξάνει τον κίνδυνο μη πώρωσης και οστεονέκρωσης.

Θεραπεία

Υποκεφαλικά κατάγματα

Η θεραπεία είναι κυρίως χειρουργική. Μόνο κατάγματα χωρίς παρεκτόπιση σε ασθενείς υψηλού κινδύνου με πολλαπλά προβλήματα υγείας, μπορεί να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με κατάκλιση και αποφυγή φόρτισης.

Στις υπόλοιπες περιπτώσεις εφαρμόζονται:

• Διαδερμική εσωτερική οστεοσύνθεση με συμπιεστικούς κοχλίες ή ενδομυελικό ήλο. Πρόκειται για ελάχιστα επεμβατική τεχνική, με μικρές τομές και χωρίς εκτεταμένη προσπέλαση. Ενδείκνυται κυρίως σε νεότερους ασθενείς, αλλά και σε ηλικιωμένους με κατάγματα χωρίς παρεκτόπιση.

• Ημιαρθροπλαστική ισχίου. Επιλέγεται σε παρεκτοπισμένα υποκεφαλικά κατάγματα ηλικιωμένων. Η εσωτερική οστεοσύνθεση έχει σε αυτούς υψηλά ποσοστά οστεονέκρωσης και ψευδάρθρωσης. Η ημιαρθροπλαστική, αντίθετα, επιτρέπει άμεση κινητοποίηση και φόρτιση, μειώνοντας σημαντικά τον κίνδυνο επιπλοκών.

• Ολική αρθροπλαστική ισχίου. Εφαρμόζεται σε παρεκτοπισμένα υποκεφαλικά κατάγματα ασθενών 55–65 ετών, με καλό προσδόκιμο επιβίωσης. Η αντικατάσταση και των δύο τμημάτων (κοτύλης και μηριαίας κεφαλής) προσφέρει εξαιρετικά μακροχρόνια αποτελέσματα και εξαλείφει τον κίνδυνο αρθρίτιδας. Οι σύγχρονες τεχνικές επιτρέπουν άμεση κινητοποίηση και ταχεία επάνοδο στις δραστηριότητες.

Διατροχαντήρια κατάγματα

Η θεραπεία είναι σχεδόν πάντοτε χειρουργική και περιλαμβάνει κλειστή ανάταξη και διαδερμική οστεοσύνθεση με μικρές τομές. Με τη βοήθεια ακτινοσκόπησης, τοποθετείται ειδικός ενδομυελικός ήλος που εξασφαλίζει σταθερότητα και επιτρέπει άμεση κινητοποίηση, ακόμη και σε ασταθή κατάγματα. Έτσι αποφεύγεται η παρατεταμένη κατάκλιση, που για τους ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να είναι καταστροφική.

Διαβάστε περισσότερα άρθρα για θέματα που αφορούν την υγείας σας, εδώ

                                                       ---------------

Το 22% των ασθενών που εντάχθηκαν στη μελέτη HELICOPD, έπασχε από νεοδιαγνωσθείσα ΧΑΠ ενώ το 21% από νεοδιαγνωσθέν καρδιαγγειακό νόσημα

 Πρόσφατα δεδομένα από νοσηλείες λόγω λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού στο ΓΝΑ «Ευαγγελισμός», έδειξαν ότι ασθενείς με ΧΑΠ που νοσηλεύθηκαν λόγω γρίπης ή RSV είχαν θνητότητα 18%

  «Νιώθεις δύσπνοια; Λαχανιάζεις; Σκέψου τη ΧΑΠ…». Με ένα δυνατό μήνυμα που απευθύνεται στη λογική, παρουσιάζει φέτος η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία (ΕΠΕ) τις δράσεις ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης των πολιτών, που πραγματοποιεί με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας (ΧΑΠ).

 «Η ΧΑΠ ειναι ένα νόσημα του αναπνευστικού που προσβάλλει περισσότερα από 340 εκατομμύρια ανθρώπους και αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου παγκοσμίως» επισημαίνει ο Πέτρος Μπακάκος Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Διευθυντής Α΄ Πανεπιστημιακής Πνευμονολογικής Κλινικής ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», Γενικός Γραμματέας ΕΠΕ. «Η πρόοδος που έχει συντελεστεί τα τελευταία χρόνια στη διαχείριση της ΧΑΠ είναι σημαντική, αλλά υπάρχει περιθώριο για πιο έγκαιρη διάγνωση και καλύτερη αντιμετώπιση στο πλαίσιο της εξειδικευμένης ιατρικής με στόχο την ελάττωση της νοσηρότητας και θνητότητας της ΧΑΠ».

 Η μελέτη HELICOPD - πολυκεντρική, προοπτική, μη παρεμβατική, μελέτη παρατήρησης ασθενών με ΧΑΠ και καρδιαγγειακά συνοδά νοσήματα στην Ελλάδα, την οποία οργανώνει και συντονίζει η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, εξηγεί ο Γιώργος Χειλάς, Πνευμονολόγος-Φυματιολόγος, Αναπληρωτής Καθηγητής Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Β΄ Πνευμονολογική Κλινική, ΠΓΝ «Αττικόν», μεταξύ αλλων περιγράφει τα δημογραφιαν και κλινικα χαρακτηριστικαν των ασθενών με ΧΑΠ και καρδιαγγειακά συνοδά νοσήματα και η διαχείρισή τους τόσο για τον συνολικό πληθυσμό της μελέτης όσο και για προκαθορισμένες υπο-ομάδες (π.χ. ανά φύλο, ηλικιακή ομάδα, βαρύτητα της νόσου κλπ.)»

 Η διάρκεια της μελέτης είναι δύο έτη, ενώ η παρακολούθηση των ασθενών έχει διάρκεια 6–24 μήνες και περιλαμβάνει τουλάχιστον δύο επισκέψεις (αρχική και τελική) και επιπλέον μία ενδιάμεση επίσκεψη τουλάχιστον ανά 6μηνο, στο πλαίσιο της τακτικής κλινικής παρακολούθησης του ασθενή.

  Η ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

Η ΧΑΠ παραμένει μια σημαντική πρόκληση δημόσιας υγείας απαιτώντας μέτρα πρόληψης, έγκαιρη διάγνωση και πρόσβαση όλων των ασθενών σε σύγχρονες και αποτελεσματικές θεραπείες τονίζει ο Πασχάλης Στειρόπουλος Καθηγητής Πνευμονολογίας ΔΠΘ, Διευθυντής Πνευμονολογικής Κλινικής ΠΓΝ Αλεξανδρούπολης, Διευθυντής ΠΜΣ «Ιατρική του Ύπνου», Τμήμα Ιατρικής ΔΠΘ, Υπεύθυνος Ομάδας Εργασίας ΕΠΕ: Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ). «Η πρόοδος της έρευνας μάς επιτρέπει να κατανοούμε καλύτερα τη νόσο, να εντοπίζουμε έγκαιρα τους παράγοντες κινδύνου, να αντιμετωπίζουμε τις συννοσηρότητες και να εφαρμόζουμε εξατομικευμένες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Έτσι η φαρμακολογική θεραπεία της ΧΑΠ περιλαμβάνει πλέον, πέραν των βρογχοδιασταλτικών μακράς δράσης, των εισπνεόμενων κορτικοστεροειδών και της ροφλουμιλάστης, νέα μόρια όπως η ensifentrine (διπλός αναστολέας των ενζύμων PDE3 και PDE4, με συνδυασμένη βρογχοδιασταλτική και αντιφλεγμονώδη δράση) και βιολογικές θεραπείες με μονοκλωνικά αντισώματα όπως το mepolizumab και το dupilumab, σε ασθενείς με παροξύνσεις και υψηλά ηωσινόφιλα στο αίμα».

Η Παρασκευή Κατσαούνου Καθηγήτρια Πνευμονολογίας, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ, Μονάδα Πνευμονολογίας & Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Α΄ΚΕΘ ΓΝΑ «Ευαγγελισμός», Μέλος Δ.Σ. ΕΠΕ. «H Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία ανανεώνει ετησίως τις οδηγίες εμβολιασμού για ασθενείς με αναπνευστικά προβλήματα. Οι ασθενείς με ΧΑΠ αποτελούν ομάδα υψηλού κινδύνου καθώς κάθε λοίμωξη του αναπνευστικού μπορεί να οδηγήσει σε παρόξυνση. Πρόσφατα δεδομένα από νοσηλείες λόγω λοιμώξεων του κατώτερου αναπνευστικού στο ΓΝΑ “Ευαγγελισμός”, έδειξαν ότι οι ασθενείς που κατέληξαν κατά τη νοσηλεία τους ήταν κυρίως ασθενείς με ΧΑΠ. Συγκεκριμένα, οι ασθενείς με ΧΑΠ που νοσηλεύτηκαν λόγω γρίπης ή RSV είχαν θνητότητα 18%», αναφέρει η Παρασκεύη Κατσαούνου Καθηγήτρια Πνευμονολογίας, Ιατρική Σχολή ΕΚΠΑ , Μονάδα Πνευμονολογίας και Αναπνευστικής Ανεπάρκειας Α ΚΕΘ ΓΝΑ Ευαγγελισμός, μέλος Δ.Σ. ΕΠΕ.

  Σύμφωνα με τις συστάσεις της ΕΠΕ οι ασθενείς με ΧΑΠ θα πρέπει να εμβολιάζονται:

1. Εφάπαξ με το εικοσαδύναμο εμβόλιο έναντι του πνευμονιόκοκκου.

2. Ετησίως με το εμβόλιο έναντι της γρίπης.

3. Κάθε δέκα έτη με το εμβόλιο έναντι του κοκκύτη.

4. Kάθε δύο έτη με το εμβόλιο έναντι του RSV.

5. Ετησίως με το εμβόλιο έναντι της COVID-19.

6. Εφάπαξ με το εμβόλιο έναντι του έρπητα ζωστήρα.

Για τις περιπτώσεις 1 – 5 συστήνεται οι ασθενείς με ΧΑΠ να εμβολιάζονται ανεξαρτήτως ηλικίας.

  ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΥΠΑΡΞΟΥΝ ΚΕΝΤΡΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ

  Ειναι σημαντικη η διαχείριση των ασθενών με Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) που νοσηλεύονται και λαμβάνουν εξιτήριο λόγω σοβαρής παρόξυνσης ΧΑΠ (Discharge protocol) τονίζει η Νικολέττα Ροβίνα Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας, Ειδική Γραμματέας ΕΠΕ και Υπεύθυνη Εκπαίδευσης. Οι κυρίες Ανδριάνα Παπαϊωάννου Επίκουρη Καθηγήτρια Πνευμονολογίας ΕΚΠΑ, Α’ Πανεπιστημιακή Πνευμονολογική Κλινική ΓΝΝΘΑ «Η Σωτηρία», Υπεύθυνη Ομάδας Εργασίας ΕΠΕ: Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ) και Αφροδίτη Μπούτου Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Πνευμονολογίας ΑΠΘ, Κλινική Αναπνευστικής Ανεπάρκειας ΓΝΘ Γ. Παπανικολάου», Υπεύθυνη Ομάδας Εργασίας ΕΠΕ: Φυσιολογία & Παθοφυσιολογία Αναπνευστικού-Πνευμονική Κυκλοφορία-Αποκατάσταση εστιαζουν στα πιλοτικά προγράμματα πνευμονικής αποκατάστασης που υλοποιεί η ΕΠΕ στους Δήμους Περιστερίου και Θεσσαλονίκης. Τα πλεονεκτήματα της πνευμονικής αποκατάστασης για τους αναπνευστικούς ασθενείς δεν είναι ευρέως γνωστά ενώ τα προγράμματα αποκατάστασης που λειτουργούν στη χώρα μας είναι πολύ λίγα, υποστηρίζονται κυρίως από τις Ιατρικές Σχολές στο πλαίσιο μεγάλων Πνευμονολογικών κλινικών και δεν αποζημιώνονται, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει η δυνατότητα να καλυφθούν οι ανάγκες των ασθενών. Η Ελληνική Πνευμονολογική Εταιρεία, προκειμένου να δείξει ότι είναι εφικτή η δημιουργία τέτοιων προγραμμάτων στην κοινότητα, υλοποίησε δύο πιλοτικά προγράμματα αποκατάστασης σε δύο μεγάλους Δήμους: Περιστερίου και Θεσσαλονίκης.

Όπως εξήγησε η κα Παπαϊωάννου «στο Περιστέρι χρησιμοποιήθηκε το γυμναστήριο στον χώρο του δημοτικού κολυμβητηρίου. Ο χώρος ήταν πλήρως εξοπλισμένος με όργανα γυμναστικής ενώ χρειάστηκε να μεταφερθούν εκεί δύο συμπυκνωτές οξυγόνου για τους ασθενείς που είχαν πρόσθετη ανάγκη οξυγόνου κατά τη διάρκεια της άσκησης. Στο πρόγραμμα συμμετείχαν οι δύο γυμνάστριες του γυμναστηρίου που βρίσκονταν υπό την καθοδήγηση και επίβλεψη ειδικού εργοφυσιολόγου, φυσικοθεραπευτές από τοπικό φυσικοθεραπευτήριο, ειδική ψυχολόγος, ενώ σε όλες τις συνεδρίες υπήρχε παρουσία ιατρού στον ευρύτερο χώρο του γυμναστηρίου. Η διατροφική υποστήριξη των ασθενών έγινε από διατροφολόγους του πλησιέστερου νοσοκομείου με ραντεβού των ασθενών, για το κλείσιμο του οποίου φρόντισαν οι οργανωτές του προγράμματος. Το πρόγραμμα αγκαλιάστηκε τόσο από τους συντελεστές του δήμου όσο και από τους ασθενείς οι οποίοι το ολοκλήρωσαν αποκομίζοντας τις καλύτερες εντυπώσεις».

 Την ενημερωτική εκστρατε΄ια της ΕΠΕ υποστηρίζουν οι εταιρείες: AstraZeneca, Chiesi, ΕLPEN, GSK, Guidotti Hellas και Menarini Hellas.

  ----------

Περισσότεροι από 75.000 Έλληνες πάσχουν από κερατόκωνο, μία οφθαλμική νόσο κατά την οποία λαμβάνει μη κανονική «κωνοειδή» μορφή ο κερατοειδής χιτώνας στην επιφάνεια του ματιού, που φυσιολογικά έχει καμπύλο σχήμα.

Η συνέπεια είναι να παραμορφώνεται το οπτικό είδωλο, καθώς δεν μπορεί να εστιαστεί επάνω στους φωτοϋποδοχείς του ματιού που βρίσκονται βαθιά στο εσωτερικό του. Έτσι οι πάσχοντες εκδηλώνουν συμπτώματα όπως θόλωση της όρασης και προοδευτική αύξηση του αστιγματισμού και της μυωπίας, που αρχικά οδηγεί σε συχνή αλλαγή της συνταγής των γυαλιών. Με την πάροδο του χρόνου, όμως, ακόμα και με «χοντρά» γυαλιά ο ασθενής δεν έχει πλέον ικανοποιητική όραση.

«Ο κερατόκωνος είναι μία οφθαλμοπάθεια που εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία και εξελίσσεται αργά είτε γρήγορα ιδιαιτέρως στη δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής. Ωστόσο πλέον υπάρχει δυνατότητα ριζικής αντιμετώπισης με ελάχιστα επεμβατική παρέμβαση στα αρχικά στάδια (όταν η οπτική οξύτητα του ασθενούς είναι σχετικά καλή). Αυτό επιτυγχάνει την σταθεροποίηση της νόσου και την αποφυγή της κλασικής επέμβασης που μέχρι πριν από λίγα χρόνια ήταν η διαμπερής κερατοπλαστική (ή μεταμόσχευση κερατοειδούς)», αναφέρει ο Χειρουργός Οφθαλμίατρος δρ Αναστάσιος Χαρώνης, MD, PhD, Επιστημονικός Διευθυντής της Οφθαλμολογικής Μονάδας Athens Vision, Διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Freiburg, στη Γερμανία, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κερατόκωνου (10 Νοεμβρίου).

Πώς αντιμετωπίζεται ο κερατόκωνος

Η ριζική αντιμετώπιση του κερατόκωνου μπορεί να γίνει με την εφαρμογή μίας ή συνδυασμού τεχνικών. Μία από τις ευρύτερα χρησιμοποιούμενους μεθόδους είναι η διασύνδεση κολλαγόνου κερατοειδούς (UVA-collagen crosslinking). Χρησιμοποιείται βιταμίνη Β1 (ριβοφλαβίνη) στην επιφάνεια του κερατοειδούς, με ταυτόχρονη επίδραση φωτός συγκεκριμένου μήκους κύματος και ενέργειας.

Ο συνδυασμός αυτός βελτιώνει τις βιολογικές και μηχανικές ιδιότητες του κερατοειδούς. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο κερατοειδής, ο οποίος στον κερατόκωνο είναι ιδιαίτερα χαλαρός και ελαστικός, με τη συγκεκριμένη θεραπευτική παρέμβαση σκληραίνει και διατηρεί την καμπυλότητά του στον χρόνο.

Αν και η ασφάλεια και η αποτελεσματικότητα της μεθόδου είναι πλέον τεκμηριωμένη και η εφαρμογή της εύκολη, πολλοί ασθενείς απευθύνονται στον οφθαλμίατρο όταν ο κερατόκωνός τους είναι ήδη τόσο προχωρημένος, ώστε η διασύνδεση κερατοειδούς από μόνη της δεν αρκεί για να βελτιώσει την οπτική οξύτητα.

Νεότερες εξελίξεις στην εξατομικευμένη θεραπεία του κερατόκωνου

«Για τους ασθενείς αυτούς εδώ και είκοσι περίπου χρόνια εφαρμόζουμε με σχετική επιτυχία, επιλεκτικά και με πολύ προσοχή, εξατομικευμένα πρωτόκολλα Excimer laser διόρθωσης του αστιγματισμού που όμως δεν ήταν ποτέ σχεδιασμένα για χρήση σε ασταθή κερατοκωνικά μάτια, αφού εξασθενίζουν έτι περαιτέρω τον παθολογικό κερατοειδή.

Μέσω της υπολογιστικής δύναμης της ψηφιακής τεχνολογίας και της τεχνητής νοημοσύνης αποδείξαμε σε πρόσφατη δημοσίευση μας στο Journal of Refractive Surgery, ότι είναι θεωρητικά δυνατό να περιορίσουμε, τουλάχιστον στο 1/4 ή ακόμη και παραπάνω την φωτοκερατεκτομή, αφήνοντας το υπολογιστικό σύστημα να επιλέξει για μας βασική καμπυλότητα και ασφαιρικότητα μετά την εφαρμογή της θεραπείας. Επίσης για πρώτη φορά, με τη μέθοδο μας το σύστημα ορίζει οπτική ζώνη ελεύθερης μορφής, μέθοδο που φαίνεται επιλέγει και η φύση για να διατηρήσει ο κερατοκωνικός ασθενής αρχικά σχεδόν τέλεια οπτική οξύτητα.

Το υπολογιστικό μας πρόγραμμα τελικά στοχεύει στη δημιουργία μόνιμων φακών επαφής από κολλαγόνο συγκεκριμένης γεωμετρίας ώστε να είναι απόλυτα ανεκτοί και εξατομικευμένοι για κάθε ασθενή. Αυτό προφανώς αποτελεί εδώ και πολλά χρόνια το «ιερό δισκοπότηρο» στην αντιμετώπιση του κερατόκωνου.

Όταν το 2013 στην Αθήνα προσπαθήσαμε να δημιουργήσουμε τέτοιο φακίδιο/φακό επαφής από ανθρώπινο μόσχευμα κερατοειδούς με συμβατικό υπολογισμό τα αποτελέσματα ήταν μάλλον απογοητευτικά. Το μέγεθος του φακιδίου που χρειαζόμασταν ήταν ογκώδες και τα συμβατικά laser φωτοαποδόμησης πρακτικά κατέστρεφαν το μόσχευμα κατά την δημιουργία του. Στις μέρες μας όμως, σε αντίθεση με το παρελθόν, έχουμε δυο τεράστια πλεονεκτήματα:

 
1. Το πρόγραμμα «clipped topo» που περιγράψαμε παραπάνω και
2. Tα plasma-Femtolasers (δεύτερης γενιάς) που η εταιρεία Sanoptis πρώτη έχει ήδη φέρει στις μονάδες της, στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη.

Το μόνο που μας λείπει τώρα είναι η δημιουργία μιας καινοτόμου τράπεζας οφθαλμών στην Ελλάδα με όραμα και στόχευση στην καινοτομία, αφού η λύση που προτείνουμε δεν είναι «μεταμόσχευση» με τη συμβατική έννοια αλλά έχει ανάγκη απόλυτα ελεγμένου ιστού για ανθρώπινη χρήση.

Πιστεύω ότι στην επόμενη δεκαετία πάρα πολλά θα αλλάξουν στην αντιμετώπιση του κερατόκωνου. Η Athens Vision φιλοδοξεί όχι μόνο να διατηρήσει την θέση της ως κέντρο αναφοράς για την αντιμετώπιση ασθενών με κερατόκωνο προσφέροντας ότι πιο σύγχρονο υπάρχει στην αντιμετώπιση της νόσου (CAIRS, CTAK, DALK, clipped Topo, customized CXL, scleral-miniscleral, hybrid contact lenses) αλλά και συνδημιουργώντας τις νέες ελάχιστα επεμβατικές παρεμβάσεις του αύριο για όλους τους ασθενείς με κερατόκωνο παγκοσμίως», καταλήγει ο δρ Χαρώνης.

Πρόληψη

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Κερατόκωνου, η Οφθαλμολογική Μονάδα Athens Vision προσφέρει έως τις 30 Νοεμβρίου 2025 τη δυνατότητα πραγματοποίησης προληπτικού check up για κερατόκωνο στην ειδική προνομιακή τιμή των 80€. Ο έλεγχος περιλαμβάνει εξέταση από Οφθαλμίατρο, τοπογραφία Sheimpflug μέτρηση μετωπικού κύματος οφθαλμού, οπτική οξύτητα, τονομέτρηση, έλεγχο διαθλαστικών ανωμαλιών. Για περισσότερες πληροφορίες και για να κλείσετε ραντεβού μπορείτε να επισκέπτεστε τον σύνδεσμο https://www.athensvision.gr/landing-page-keratoconus/ https://www.athensvision.gr/landing-page-keratoconus/ ή καλέστε στο 2109595215

«…ΠΙΟ ΗΟΤ ΑΠΟ ΠΟΤΕ»!

Το μήνυμα της εκστρατείας ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης

για τα αγγειοκινητικά συμπτώματα (VMS) της Εμμηνόπαυσης

Μια πρωτοβουλία της Astellas

με την υποστήριξη της Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης

Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα έως και 80% των γυναικών εμφανίζουν αγγειοκινητικά συμπτώματα (VMS) λόγω της εμμηνόπαυσης.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι το έτος 2030 πάνω από 1,5 δισεκατομμύριο γυναίκες θα βρίσκονται στην ηλικία άνω των 50 ετών.

 «Εγώ μετά τα 50 άρχισα να νιώθω πολύ πιο άνετα…πιο ωραία με τον εαυτό μου, με το στυλ μου, με την πάρτη μου… άρχισα να νιώθω πιο… ΗΟΤ!», δηλώνει χαμογελώντας με άνεση στο φακό η αγαπημένη ηθοποιός, σεναριογράφος και σκηνοθέτης Δήμητρα Παπαδοπούλου.

Η Δήμητρα Παπαδοπούλου, ως ambassador της εκστρατείας ευαισθητοποίησης για τα αγγειοκινητικά συμπτώματα της εμμηνόπαυσης «…ΠΙΟ HOT ΑΠΟ ΠΟΤΕ», με χιούμορ, στο σποτ της εκστρατείας, δίνει απαντήσεις σε πολλά και διαφορετικά θέματα που απασχολούν τη σύγχρονη γυναίκα κατά την περίοδο της εμμηνόπαυσης, στέλνοντας μήνυμα θετικής σκέψης και απενοχοποίησης. «Αναρωτιόμουν εγώ….ναι εγώ! γιατί δεν περνούσε από το μυαλό μου ότι μπαίνω σε μια από τις πιο ωραίες περιόδους της ζωής μου. Την ωριμότητα!»

Η εκστρατεία που παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου στην Ιαπωνική Πρεσβεία είναι μια πρωτοβουλία της βιοφαρμακευτικής εταιρείας Astellas HBRG και πραγματοποιείται με την υποστήριξη της Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης. Στόχος της εκστρατείας «…ΠΙΟ HOT ΑΠΟ ΠΟΤΕ» είναι να ενημερώσει αλλά και να παροτρύνει τις γυναίκες που βρίσκονται στη φάση της εμμηνόπαυσης να συμβουλευτούν τον γιατρό τους (ενδοκρινολόγο ή γυναικολόγο) για τις δυνατότητες διαχείρισης και αντιμετώπισης των πιο συχνών συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης, τις εξάψεις και τις νυχτερινές εφιδρώσεις, τα λεγόμενα αγγειοκινητικά συμπτώματα – VMS .

Εκτός από το spot, βασικό επικοινωνιακό όχημα της εκστρατείας που θα φιλοξενηθεί στο κανάλι της στο youtube, στο πλαίσιο της ενημέρωσης έχει δημιουργηθεί ιστοσελίδα στο διαδίκτυο https://www.piohotapopote.com/ με στοιχεία και πληροφορίες για την κατανόηση της εμμηνόπαυσης και των συμπτωμάτων της.

Η Ειρήνη Λαμπρινουδάκη, Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης, Ενδοκρινολόγος, Καθηγήτρια Ενδοκρινολογίας ΕΚΠΑ σχολιάζει σχετικά με την επίδραση των αγγειοκινητικών συμπτωμάτων κατά την εμμηνόπαυση: « Ένα από τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης είναι οι εξάψεις και οι βραδινές εφιδρώσεις, τα λεγόμενα αγγειοκινητικά συμπτώματα-VMS. Μια κατάσταση που μπορεί να επηρεάσει πολλές πτυχές της ζωής μας, όπως ο ύπνος, η εργασία και οι προσωπικές σχέσεις. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα έως και 80% των γυναικών εμφανίζουν αγγειοκινητικά συμπτώματα (VMS) λόγω της εμμηνόπαυσης. Από το ποσοστό αυτό, το 94% των γυναικών λένε ότι τα αγγειοκινητικά συμπτώματα (VMS) επηρεάζουν τον ύπνο τους, το 69% υποστηρίζουν ότι επηρεάζουν τη συγκέντρωσή τους και το 69% την εργασία τους».

   '' Oταν μια γυναίκα γίνεται εμμηνοπαυσιακή, προσβλέπει σε τουλάχιστον άλλα 30 χρόνια υγιούς και παραγωγικής ζωής, την οποία όμως χαρακτηρίζει η έλλειψη των οιστρογόνων. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υπολογίζει ότι το έτος 2030 πάνω από 1,5 δισεκατομμύριο γυναίκες θα βρίσκονται στην ηλικία άνω των 50 ετών. Σήμερα η γυναίκα δραστηριοποιείται εκτός από τον οικογενειακό, στον επαγγελματικό, κοινωνικό και πολιτικό στίβο, και έχει επομένως δικαίωμα να γνωρίζει τις επιπτώσεις της έλλειψης των οιστρογόνων στην υγεία της και στην ποιότητα της ζωής της. Έχει επίσης δικαίωμα να γνωρίζει τις πολύπλευρες δυνατότητες που παρέχει σήμερα η Ιατρική για την διατήρηση της ποιότητας της ζωής της».

  Πριν από την εμμηνόπαυση υπάρχει μια ισορροπία μεταξύ των οιστρογόνων (ορμόνες που παράγονται από τις ωοθήκες μιας γυναίκας) και της νευροκινίνης Β (NKB), μιας χημικής ουσίας του εγκεφάλου. Αυτή η ισορροπία ρυθμίζει το κέντρο ελέγχου της θερμοκρασίας του σώματος, το οποίο βρίσκεται στον υποθάλαμο, μια συγκεκριμένη περιοχή του εγκεφάλου. Καθώς το σώμα περνά στην εμμηνόπαυση, τα οιστρογόνα μειώνονται και αυτή η ισορροπία διαταράσσεται με αποτέλεσμα την εμφάνιση των εξάψεων και των νυχτερινών εφιδρώσεων, τονίζει η Αντιπροεδρος τηε Ελληνικής Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης

  ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ

Η Μαντώ Τζανετάκου, Business Unit Director και Vice-Chairwoman of BoD, αναφερόμενη στην αντιμετώπιση των VMS συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης σημειώνει: «η Astellas με τη νέα θεραπεία για τη μέτρια έως σοβαρή VMS λόγω εμμηνόπαυσης, αποδεικνύει έμπρακτα τη δέσμευσή της για την παροχή καινοτόμων θεραπειών σε τομείς με ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες, καλύπτοντας ουσιαστικά την υγεία των γυναικών. Πρόκειται για μια μη ορμονική και στοχευμένη θεραπευτική προσέγγιση, η οποία ρυθμίζει την θερμοκρασία του σώματος και συμβάλλει στην αποκατάσταση της φυσιολογικής ισορροπίας, μειώνοντας τον αριθμό και την ένταση των εξάψεων. Με αυτόν τον τρόπο οι γυναίκες μπορούν να ανακτήσουν πολύτιμο χρόνο, να βελτιώσουν την ποιότητα του ύπνου και της καθημερινότητάς τους και εν τέλει να απολαμβάνουν έναν καλύτερο τρόπο ζωής».

Για περισσότερα στοιχεία ακολουθήστε τον σύνδεσμο www.piohotapopote.com

Σχετικά με τα αγγειοκινητικά συμπτώματα - VMS

Οι εξάψεις και οι νυχτερινές εφιδρώσεις ονομάζονται VMS ή αγγειοκινητικά συμπτώματα και οφείλονται στην εμμηνόπαυση:

 Η έξαψη είναι το ξαφνικό και έντονο αίσθημα θερμότητας στο πρόσωπο, στον αυχένα και στον θώρακα και μπορεί να συνοδεύεται από εφίδρωση, ερυθρότητα του δέρματος, ρίγη και γρήγορους καρδιακούς παλμούς.

 Οι νυχτερινές εφιδρώσεις είναι εξάψεις που εμφανίζονται στη διάρκεια του ύπνου.

Οι εξάψεις και οι νυχτερινές εφιδρώσεις λόγω της εμμηνόπαυσης μπορεί να ποικίλλουν σε ένταση.

Σχετικά με την εμμηνόπαυση

Η εμμηνόπαυση είναι μια φυσική φάση της ζωής, κατά την οποία ο καταμήνιος κύκλος σταματά λόγω μείωσης των επιπέδων των ορμονών. Η έναρξή της ορίζεται επισήμως στους 12 συνεχόμενους μήνες μετά την τελευταία έμμηνο ρύση, συνήθως σε ηλικία από 40 έως 58 ετών, αλλά η μέση ηλικία έναρξής της είναι τα 51 έτη.

Σχετικά με την περιεμμηνόπαυση

Η περιεμμηνόπαυση είναι το στάδιο εμφάνισης των συμπτωμάτων της εμμηνόπαυσης προτού σταματήσει εντελώς η έμμηνος ρύση. Αυτό μπορεί να συμβεί έως και 10 χρόνια πριν από την έναρξη της εμμηνόπαυσης. Με τον καιρό, τα επίπεδα των οιστρογόνων μειώνονται και η έμμηνος ρύση σταματά.

Κάθε γυναίκα είναι μοναδική και το ίδιο είναι και τα συμπτώματά της. Διάφοροι παράγοντες επηρεάζουν την εμπειρία της εμμηνόπαυσης, όπως ιατρικές παθήσεις, η φυλή, η εθνοτική καταγωγή και η ψυχική υγεία.

Σχετικά με την Ελληνική Εταιρεία Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης

Η Εταιρεία ιδρύθηκε το 1989 και είναι μια μη κερδοσκοπική επιστημονική εταιρεία που έχει σκοπό να προάγει τη γνώση σε θέματα που αφορούν τη γυναίκα στην εμμηνόπαυση. Διοργανώνει κάθε 2 χρόνια το Πανελλήνιο Συνέδριο Κλιμακτηρίου και Εμμηνόπαυσης και ενδιαμέσως Σεμινάρια και Ημερίδες για ιατρούς όλων των ειδικοτήτων, νοσηλευτικό και μαιευτικό προσωπικό που ασχολούνται κλινικά με θέματα εμμηνόπαυσης. Επίσης προσπαθεί, μέσω διαλέξεων σε Δήμους ή κοινωνικούς φορείς να ενημερώνει το κοινό για ό,τι νεότερο στην πρώιμη διάγνωση και αντιμετώπιση νοσημάτων που σχετίζονται με την εμμηνόπαυση.

Σχετικά με την Astellas

Η Astellas είναι μια παγκόσμια εταιρεία βιοεπιστημών που δεσμεύεται να μετατρέψει την καινοτόμο επιστήμη σε ΑΞΙΑ για τους ασθενείς. Παρέχουμε θεραπείες που αλλάζουν τη ζωή σε τομείς ασθενειών που περιλαμβάνουν την ογκολογία, την οφθαλμολογία, την ουρολογία, την ανοσολογία και την υγεία των γυναικών. Μέσω των προγραμμάτων έρευνας και ανάπτυξης, πρωτοπορούμε σε νέες λύσεις υγειονομικής περίθαλψης για ασθένειες με υψηλές ανεκπλήρωτες ιατρικές ανάγκες. Μάθετε περισσότερα στο www.astellas.com.

Η ενημέρωση μπορεί να «νικήσει» το φόβο και τις προκαταλήψεις γύρω από τον Ηπατοκυτταρικό Καρκίνο - ευρέως γνωστό ως Καρκίνο του Ήπατος - που συχνά επισκιάζουν την ανάγκη για πρόληψη.

Η Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ήπατος (Ε.Ε.Μ.Η.) και αυτό τον Οκτώβριο αποφάσισε να… επενδύσει στη γνώση, μέσω καμπάνιας ευαισθητοποίησης με μήνυμα: «Στόχευσε στην πρόληψη. Μείωσε τον κίνδυνο».

Ο Καρκίνος του Ήπατος αποτελεί τον 5ο πιο συχνό καρκίνο στους άνδρες και τον 7ο πιο συχνό καρκίνο στις γυναίκες, ενώ σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), αποτελεί τη 2η κύρια αιτία θανάτου από καρκίνο μετά τον καρκίνο του πνεύμονα. Κύριος αιτιολογικός παράγοντας για την ανάπτυξη καρκίνου του ήπατος είναι η παρουσία κίρρωσης του ήπατος ανεξαρτήτως αιτιολογίας, με τις χρόνιες ιογενείς ηπατίτιδες B και C, τη χρόνια κατάχρηση αιθυλικής αλκοόλης, και τη μεταβολικώς συσχετιζόμενη στεατωτική νόσο του ήπατος (παλαιότερα γνωστή ως μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος) να αποτελούν τις συχνότερες αιτίες. Η νόσος εμφανίζεται συχνότερα σε άτομα ηλικίας άνω των 50 ετών, αλλά δυστυχώς πληθαίνουν τα περιστατικά εμφάνισης και σε άτομα μικρότερων ηλικιών.

Στόχος της πρωτοβουλίας της Ε.Ε.Μ.Η. είναι η όσο το δυνατό ευρύτερη ενημέρωση της κοινωνίας σχετικά με την πρόληψη και την έγκαιρη διάγνωση της συγκεκριμένης νόσου, καθώς η ανίχνευση του καρκίνου του ήπατος σε αρχικά στάδια μπορεί να οδηγήσει ακόμα και στην ίαση μέσω των κατάλληλων θεραπευτικών παρεμβάσεων. 

Τι περιλαμβάνει η καμπάνια

Η καμπάνια περιλαμβάνει ένα πρωτότυπο vidcast με ειδικούς της Εταιρείας που αναλύουν την αξία της πρόληψης μέσα από μια πραγματική περίπτωση ασθενούς με ηπατική νόσο, υπογραμμίζοντας πόσο καθοριστική είναι η τακτική ιατρική παρακολούθηση.

Δείτε το video podcast ΕΔΩ ή ακούστε το στο Spotify ΕΔΩ.

Επιπλέον, δημιουργήθηκε infographic που συνοψίζει με απλό και κατανοητό τρόπο τους βασικούς παράγοντες κινδύνου, τις δυνατότητες πρόληψης και τις σύγχρονες θεραπευτικές προσεγγίσεις.

Η Ε.Ε.Μ.Η., μέσα από τα κανάλια επικοινωνίας της, καλεί το κοινό να ενημερώνεται, να εξετάζεται τακτικά, να εμβολιάζεται και να υιοθετεί έναν υγιεινό τρόπο ζωής, υπογραμμίζοντας πως αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος για την προστασία του ήπατος και τη μείωση του κινδύνου εμφάνισης καρκίνου.

Εξάλλου, τα τελευταία χρόνια υπάρχει μεγάλη πρόοδος τόσο στο επίπεδο των διαγνωστικών εξετάσεων, όσο και στο επίπεδο των θεραπευτικών παρεμβάσεων.

Η πρόληψη δεν είναι απλά επιλογή, είναι η πιο δυνατή ασπίδα!

Δείτε την καμπάνια:

 Στο facebook: eemh.gr

 Στο X: @eemh_hasl

 Στο LinkedIn: ΕΕΜΗ Ελληνική Εταιρεία Μελέτης Ήπατος

 Στο Instagram: eemh_insta

και ενημερωθείτε για όλες τις δράσεις της Ε.Ε.Μ.Η. στην επίσημη ιστοσελίδα μας: https://eemh.gr

Η καμπάνια υποστηρίζεται από τις φαρμακευτικές εταιρείες:

 Roche

 Ipsen

 AstraZeneca

 Bayer

Τα δεδομένα

Το 90% των περιπτώσεων ΗΚΚ εμφανίζεται σε υπόβαθρο κάποιας χρόνιας ηπατοπάθειας προχωρημένου σταδίου. Κρίνεται λοιπόν αναγκαία η ενημέρωση του πληθυσμού για: τον εμβολιασμό έναντι του ιού της ηπατίτιδας Β, την αποτελεσματικότητα και ασφάλεια των νέων φαρμάκων έναντι του ιού της ηπατίτιδας C, των προγραμμάτων διακοπής της κατανάλωσης αλκοόλ, και της σημασίας αντιμετώπισης της παχυσαρκίας και του σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 που αποτελούν τους σημαντικότερους προδιαθεσικούς παράγοντες ανάπτυξης της μεταβολικά σχετιζόμενης στεατωτικής νόσου του ήπατος.

Αξίζει να σημειωθεί, ότι η Ε.Ε.Μ.Η. έχει προχωρήσει σε πανελλήνιο επίπεδο σε βάσης καταγραφής των ασθενών που πάσχουν από καρκίνο του ήπατος, με σκοπό την καλύτερη κατανόηση των παραγόντων που οδηγούν στην ανάπτυξή του νοσήματος, και το σχεδιασμό ορθότερων και αποτελεσματικότερων πρακτικών παρακολούθησης, διάγνωσης και θεραπείας στη χώρα μας.

Γράφει η
Δρ. Φιορίτα Πουλακάκη PhD, FEBS, CEBS

Χειρουργός Μαστού
Διευθύντρια Κλινικής Μαστού, Ιατρικό Κέντρο Αθηνών

Η ανακοίνωση και μόνο σε μια γυναίκα, ότι πρέπει να οδηγηθεί στο χειρουργείο για κάποιο εύρημα στο μαστό της, αποτελεί παράγοντα άγχους και αποδιοργάνωσης. Όταν μάλιστα υπάρχει υποψία ή ακόμη και βεβαιότητα κακοήθειας, το άγχος πολλαπλασιάζεται, καθώς η εξέλιξη και η περαιτέρω πορεία της ασθένειας φαντάζουν δύσκολες και απειλητικές.

Σε αυτή τη συνθήκη, ο θεράπων ιατρός, συνήθως ο χειρουργός μαστού που ενημερώνει την ασθενή, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο. Η επιλογή των λέξεων, η στάση του και η συνολική ενσυναίσθηση που επιδεικνύει, έχουν ως στόχο την ουσιαστική κατανόηση της κατάστασης από την πλευρά της ασθενούς, την ψυχική υποστήριξη και τη σαφή απάντηση σε τυχόν απορίες.

Ο απώτερος στόχος είναι κάθε ασθενής να νιώθει ότι δεν αντιμετωπίζει μόνη της αυτήν την πρόκληση, ότι δεν στεκόμαστε απέναντί της, αλλά δίπλα της.

Θεμελιώδους σημασίας είναι η ύπαρξη προεγχειρητικής διάγνωσης, κάτι που δυστυχώς δεν είναι πάντοτε εφικτό. Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, επιχειρείται παρακέντηση (βιοψία), ώστε να ληφθεί υλικό από τον όγκο ή την ύποπτη περιοχή και να διασφαλιστεί ότι τόσο η ασθενής, όσο και ο χειρουργός γνωρίζουν με σαφήνεια τι πρόκειται να αντιμετωπίσουν. Με αυτόν τον τρόπο το χειρουργείο προγραμματίζεται αποτελεσματικότερα και τίθενται στη διάθεσή μας όλες οι κατάλληλες θεραπευτικές επιλογές.

Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι επιλογές αυτές περιλαμβάνουν και τη δυνατότητα χορήγησης προεγχειρητικής θεραπείας, με στόχο τον σχεδιασμό του βέλτιστου, εξατομικευμένου πλάνου για κάθε ασθενή. Ένα ξεκάθαρο θεραπευτικό πλάνο, χωρίς αβεβαιότητες, βοηθά την ασθενή να κατανοήσει καλύτερα την κατάστασή της και να οδηγηθεί στο χειρουργείο με μειωμένο άγχος και μεγαλύτερη ψυχική ετοιμότητα.

 Είναι ιδιαίτερα σημαντικό να διαμορφωθούν ρεαλιστικές προσδοκίες σχετικά με το είδος του χειρουργείου που θα επιλεγεί. Συνήθως, η αισθητική αποκατάσταση είναι πολύ καλή και στις περισσότερες τεταρτεκτομές δεν αλλάζει η εικόνα του μαστού. Ωστόσο, εάν γνωρίζουμε εκ των προτέρων ότι ενδέχεται να προκύψει μικρή δυσμορφία ή ανισομαστία, δηλαδή ο ένας μαστός να εμφανίζεται ελαφρώς μικρότερος από τον άλλο λόγω της αφαίρεσης του όγκου, οφείλουμε να έχουμε ενημερώσει την ασθενή για το τι να αναμένει. Η ειλικρινής και σαφής ενημέρωση, μας επιτρέπει να σταθούμε δίπλα στην ασθενή, βλέποντας την κατάσταση μέσα από τα δικά της μάτια. 

Στάδια ανάρρωσης

Η ανάρρωση και η άμεση μετεγχειρητική πορεία μετά από ένα χειρουργείο μαστού είναι συνήθως ταχεία και σχετικά απλή.

 Λίγη μόλις ώρα μετά την επέμβαση, οι περισσότερες ασθενείς αισθάνονται αρκετά καλά.

 Για τις πρώτες 24 ώρες συνιστούμε να αποφεύγεται η οδήγηση ή ο χειρισμός επικίνδυνων μηχανημάτων, λόγω της επίδρασης της γενικής αναισθησίας. Επίσης, είναι καλό για λίγες ημέρες να αποφεύγεται η έκθεση στο νερό (ντους ή θάλασσα). Κατά τα πρώτα εικοσιτετράωρα, η ξεκούραση και η αποφυγή κουραστικών ή επίπονων εργασιών βοηθούν σημαντικά στη γρήγορη αποκατάσταση.

 Τις πρώτες δύο εβδομάδες θα πρέπει να αποφεύγονται, η επίσκεψη στο γυμναστήριο και οι αθλητικές δραστηριότητες, ώστε να μειωθεί ο κίνδυνος τραυματισμών ή κακώσεων.

 Μετά τις πρώτες ημέρες, οι περισσότερες ασθενείς σπάνια παρουσιάζουν πόνο ή αδυναμία, καθώς η αποθεραπεία δεν είναι ιδιαίτερα απαιτητική. Έτσι, οι γυναίκες που έχουν υποβληθεί σε χειρουργείο μαστού μπορούν σύντομα να επιστρέψουν χωρίς πρόβλημα στην οικογένεια, την εργασία και τις καθημερινές τους υποχρεώσεις.

Αναμονή των αποτελεσμάτων

Η αναμονή των αποτελεσμάτων αποτελεί ένα ιδιαίτερα δύσκολο χρονικό διάστημα, στο οποίο ο ρόλος του χειρουργού είναι καθοριστικός. Το άγχος, οι πολλές απορίες και η ανησυχία τόσο της ασθενούς όσο και του οικογενειακού της περιβάλλοντος είναι απολύτως φυσιολογικά. Μια πρακτική και χρήσιμη συμβουλή είναι η καταγραφή των αποριών. Έτσι, η ασθενής μπορεί να προσέρχεται σε κάθε επίσκεψη με μια «ατζέντα» προετοιμασμένη, ώστε να συζητά με τον γιατρό όλα όσα την απασχολούν και να λαμβάνει σαφείς απαντήσεις.

Ανακοίνωση των αποτελεσμάτων

Η ανακοίνωση των αποτελεσμάτων και ο καθορισμός του θεραπευτικού πλάνου (συμπληρωματικές θεραπείες, παρακολούθηση) πιθανώς αποτελούν μια ιδιαίτερα αγχωτική διαδικασία. Η πιο χρήσιμη συμβουλή προς τις ασθενείς μας είναι να προσέρχονται συνοδευόμενες από ένα άτομο του στενού τους περιβάλλοντος. Η παρουσία ενός οικείου προσώπου προσφέρει στήριξη, συμβάλλει στο να ακουστούν οι πληροφορίες με μεγαλύτερη ψυχραιμία και βοηθά στη διαχείριση της συναισθηματικής φόρτισης της στιγμής.

Στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, η στήριξη των ασθενών μας αποτελεί απόλυτη προτεραιότητα. Στεκόμαστε δίπλα τους με ενσυναίσθηση και αγάπη, δημιουργώντας δεσμούς ζωής που μας ενώνουν για πάντα.

Γράφει ο

Δρ. Παρίσης Μακραντωνάκης

Παθολόγος – Ογκολόγος

Διευθυντής Ε’ Ογκολογικής Παθολογικής Κλινικής Ιατρικού Διαβαλκανικού Θεσσαλονίκης
Διεθνές Ογκολογικό Κέντρο

 Τι είναι ο καρκίνος του στομάχου;

Ο καρκίνος του στομάχου (γαστρικός καρκίνος) είναι μια κακοήθεια του πεπτικού συστήματος που ξεκινά από τον βλεννογόνο του στομάχου. Παρότι η συχνότητά του έχει μειωθεί διεθνώς, παραμένει σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας, ιδιαίτερα σε άτομα άνω των 60 ετών.

Χρήζει καθοριστικής σημασίας η ενημέρωση των πολιτών για τους παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, ώστε να ενισχυθεί η πρόληψη και η έγκαιρη διάγνωση.

Επιδημιολογικά στοιχεία στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, καταγράφονται περίπου 1.000–1.200 νέα περιστατικά γαστρικού καρκίνου ετησίως. Η νόσος εμφανίζεται συχνότερα στους άνδρες και σε άτομα μεγαλύτερης ηλικίας. Η βελτίωση των διατροφικών συνηθειών και η μείωση του καπνίσματος έχουν συμβάλει στη σταδιακή μείωση της επίπτωσης.

Τα τελευταία χρόνια, η χρήση ενδοσκόπησης, βιοψιών και σύγχρονων απεικονιστικών τεχνικών (CT, PET-CT) έχει αυξήσει σημαντικά την πιθανότητα πρώιμης διάγνωσης. Επιπλέον, η ανίχνευση του βακτηρίου Helicobacter pylori και η θεραπεία του μειώνουν τον κίνδυνο εξέλιξης σε καρκίνο.

Τι αυξάνει τον κίνδυνο;

 Χρόνια λοίμωξη από το βακτήριο Helicobacter pylori: Πρόκειται για έναν μικροοργανισμό που προκαλεί χρόνια φλεγμονή στο γαστρικό βλεννογόνο και μπορεί να οδηγήσει σε προκαρκινικές αλλοιώσεις.

 Διατροφή πλούσια σε αλατισμένα, καπνιστά ή επεξεργασμένα τρόφιμα:

 Χαμηλή κατανάλωση φρούτων και λαχανικών

 Συνήθειες που επιβαρύνουν σοβαρά το γαστρικό περιβάλλον (κάπνισμα, αλκοόλ)

 Οικογενειακό ιστορικό ή γενετικές μεταλλάξεις.

 Προκαρκινικές καταστάσεις: Αλλοιώσεις του βλεννογόνου που μπορεί να εξελιχθούν σε κακοήθεια.

Η ενημέρωση είναι το πρώτο βήμα προς την πρόληψη. Ο γαστρικός καρκίνος μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά, όταν εντοπιστεί έγκαιρα, με την εμφάνιση ύποπτων συμπτωμάτων όπως δυσπεψία, ναυτία, ανεξήγητη απώλεια βάρους, επίμονο κοιλιακό άλγος και γενική αδυναμία με αίμα στα κόπρανα ή αιματέμεση.

Διάγνωση

Η γαστροσκόπηση είναι η βασική μέθοδος για την απεικόνιση του γαστρικού βλεννογόνου, η οποία επιτρέπει την άμεση παρατήρηση ύποπτων βλαβών και τη λήψη βιοψιών για ιστολογική εξέταση. Οι ιστολογικές εξετάσεις των δειγμάτων που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση επιβεβαιώνουν την παρουσία καρκινικών κυττάρων, καθορίζουν τον τύπο του όγκου (π.χ. αδενοκαρκίνωμα) και παρέχουν πληροφορίες για την διαφοροποίηση και την επιθετικότητα της νόσου. Συμπληρωματικά, χρησιμοποιούνται αξονικές ή μαγνητικές τομογραφίες και PET-CT για τη χαρτογράφηση της νόσου και την αναζήτηση μεταστάσεων.

Θεραπεία

Η θεραπεία του γαστρικού καρκίνου έχει εξελιχθεί σημαντικά την τελευταία δεκαετία, με την επιστήμη να στρέφεται πλέον σε πιο στοχευμένες και εξατομικευμένες προσεγγίσεις. Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας εξαρτάται από το στάδιο της νόσου, τη γενική κατάσταση του ασθενούς και τα βιολογικά χαρακτηριστικά του όγκου.

Η χειρουργική αντιμετώπιση εξακολουθεί να αποτελεί τη βάση της θεραπείας όταν η νόσος είναι εντοπισμένη.

Η χημειοθεραπεία εφαρμόζεται προ εγχειρητικά ή συμπληρωματικά με σκοπό την υποσταδιοποίηση και την μείωση πιθανής υποτροπής της νόσου.

Η ακτινοθεραπεία μπορεί να συνδυαστεί μαζί με χημειοθεραπεία για τοπικά προχωρημένο ή μη χειρουργήσιμο καρκίνωμα.

Υπάρχουν καινοτόμες στοχευμένες θεραπείες βάσει γονιδιακών μεταλλάξεων (HER2), που πυροδοτούν μοριακά μονοπάτια καρκινογένεσης, που δείχνουν θεαματικά αποτελέσματα στην συνολική επιβίωση.

Η ανοσοθεραπεία σε συνδυασμό με την χημειοθεραπεία, όπως προκύπτει από δεδομένα πρόσφατων ογκολογικών μελετών (μελέτη Matterhorn) αυξάνει σημαντικά την πλήρη παθολογική ανταπόκριση και την επιβίωση των ασθενών χωρίς υποτροπή της νόσου.

Εξατομίκευση: Το μέλλον της ογκολογίας

Η σύγχρονη θεραπευτική προσέγγιση δεν είναι πλέον «μία λύση για όλους». Η ανάλυση του γενετικού προφίλ του όγκου, η αξιολόγηση της κλινικής κατάστασης του ασθενούς και η χρήση βιοδεικτών οδηγούν σε καινοτόμες θεραπείες προσαρμοσμένες στις ανάγκες του κάθε ασθενούς τόσο στην συνολική επιβίωση αλλά και στην βέλτιστη ποιότητα ζωής.

 Νέα εποχή στην Ογκολογία σηματοδοτεί η έναρξη λειτουργίας του Διεθνούς Ογκολογικού Κέντρου του Ομίλου Ιατρικού Αθηνών στη Θεσσαλονίκη. Το πρότυπο Διεθνές Ογκολογικό Κέντρο, λειτουργεί με προδιαγραφές εφάμιλλες των κορυφαίων ογκολογικών κέντρων παγκοσμίως, προσφέροντας ολιστική φροντίδα σε κάθε ασθενή, από την έγκαιρη διάγνωση, την εξατομικευμένη θεραπεία και τη συνεχή παρακολούθηση, σε υπερσύγχρονους, ειδικά σχεδιασμένους χώρους, υψηλής ασφάλειας αλλά και αισθητικής.