Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΚΟΡΟΒΕΣΗΣ - ERT Open
Ο ΣΦΕΑ αποχαιρετά τον Περικλή Κοροβέση

Ο ΣΦΕΑ αποχαιρετά τον Περικλή Κοροβέση

Σάββατο, 11/04/2020 - 23:00

Έφυγε από τη ζωή το μέλος του «ΣΦΕΑ 1967-1974», ο συγγραφέας, πολιτικός και αγωνιστής της αριστεράς Περικλής Κοροβέσης.
Ήταν ο άνθρωπος που μέσω του βιβλίου του “Ανθρωποφύλακες” έκανε γνωστά τα βασανιστήρια της Χούντας σε όλο τον κόσμο.

Ο “ΣΦΕΑ 1967-1974” αποχαιρετά σήμερα τον συναγωνιστή Περικλή Κοροβέση που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 χρόνων.

Ο Περικλής Κοροβέσης γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1941 στο Αργοστόλι Κεφαλονιάς. Σπούδασε Θέατρο με τον Δημήτρη Ροντήρη, σημειολογία με τον Ρολάν Μπαρτ και παρακολούθησε μαθήματα των Πιερ Βιντάλ-Νακέ, Μαρσέλ Ντετιέν, Κορνήλιου Καστοριάδη και άλλων στο Παρίσι. Από μικρή ηλικία μετείχε στο μαχητικό δημοκρατικό κίνημα της αριστεράς.

Φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί Χούντας.Κρατήθηκε στο ΕΑΤ – ΕΣΑ, υποβαλλόμενος σε ηλεκτροσόκ και απομόνωση.

Έχει εργαστεί ως αρθρογράφος στις εφημερίδες Ελευθεροτυπία, Η Εποχή και στην Εφημερίδα των Συντακτών. Επίσης, έχει συνεργαστεί με διάφορα περιοδικά, πολιτικά ή λογοτεχνικά, όπως η Γαλέρα.

Το 1998 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, με το συνδυασμό του Λέοντα Αυδή (ΚΚΕ).

Ο Περικλής Κοροβέσης εκλέχθηκε βουλευτής στην Α΄ περιφέρεια Αθηνών με τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α. το 2007. Συμμετείχε στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και ήταν μέλος της Διπλωματικής Αντιπροσωπείας για τη φιλία και συνεργασία με τα κοινοβούλια της Γεωργίας, Νότιας Αφρικής και Σουηδίας. Το 2009 λόγω των γνωστών διαφωνιών του αποχώρησε από το ΣΥΡΙΖΑ.

Ο Περικλής Κοροβέσης ήταν ένας εκ των ομιλητών  στην εκδήλωση που πραγματοποίησε ο “ΣΦEA 1967-1974” στις  21 Απρίλη του 2016 στην αίθουσα του κινηματογράφου  “TΡIANOΝ” με θέμα « Προσφυγικό. Ανθρώπινα δικαιώματα . Ευρώπη»

 Στο πλαίσιο της εκδήλωσης παρουσιάστηκε η θεατρική μεταφορά του έργου του Περικλή Κοροβέση “Ανθρωποφύλακες” με τον Πάνο Τζίνο.

Εκτός από τους Ανθρωποφύλακες, δημοσίευσε πολλά ακόμα βιβλία.

    Ο “ΣΦΕΑ 1967-1974” απευθύνει τα θερμά του συλλυπητήρια στην οικογένειά του και τους οικείους του.

Για το Δ.Σ. του “ΣΦΕΑ 1967-1974”

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΣΠΥΡΟΣ ΧΑΛΒΑΤΖΗΣ
Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ: ΝΙΚΟΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

Ο Περικλής Κοροβέσης για τα βασανιστήρια που υπέστη στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας

Ο Περικλής Κοροβέσης για τα βασανιστήρια που υπέστη στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας

Σάββατο, 11/04/2020 - 21:15

Λίγους μήνες μετά την έναρξη της χούντας των συνταγματαρχών ο δημοσιογράφος και συγγραφέας Περικλής Κοροβέσης, που έφυγε από τη ζωή σήμερα, έπεσε στα χέρια της Ασφάλειας.

Αμέσως τον οδήγησαν στην διαβόητη οδό Μπουμπουλίνας, όπου σε πρώτη φάση ξυλοκοπήθηκε άγρια για να ομολογήσει. Όταν οι βασανιστές είδαν ότι δεν «έδινε» ονόματα αντιστασιακών με τους οποίους συνεργαζόταν, τον ανέβασαν στο πλυσταριό που βρισκόταν στην ταράτσα του κτηρίου.

Το πρώτο μαρτύριο που του έκαναν ήταν αυτό της φάλαγγας. Ο Κοροβέσης δεν λύγισε και σύντομα οδηγήθηκε από την οδό Μπουμπουλίνας στο 401, όπου οι βασανιστές του έκαναν ηλεκτροσόκ.

Παρακολουθήστε τη συγκλονιστική μαρτυρία του στη «Μηχανή του Χρόνου» και τις καταγγελίες που έκανε μαζί με άλλους βασανισθέντες, ενώπιον της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι αποκαλύψεις του για τα βασανιστήρια είχαν ως αποτέλεσμα να υποστεί καίριο πλήγμα το καθεστώς της χούντας καθώς αποπέμφθηκε ταπεινωτικά από το Συμβούλιο της Ευρώπης.



Πηγή: «Η Μηχανή του Χρόνου»

Αναδημοσίευση από imerodromos

Πέθανε ο Περικλής Κοροβέσης

Πέθανε ο Περικλής Κοροβέσης

Σάββατο, 11/04/2020 - 19:03

Έφυγε από τη ζωή ο συγγραφέας, πολιτικός και αγωνιστής της αριστεράς Περικλής Κοροβέσης. Ήταν ο άνθρωπος που μέσω του βιβλίου του "Ανθρωποφύλακες" έκανε γνωστά τα βασανιστήρια της Χούντας σε όλο τον κόσμο.

Απεβίωσε σε ηλικία 79 ετών, ο συγγραφέας, ποιητής, αντιστασιακός και πολιτικός της αριστεράς Περικλής Κοροβέσης, μετά από σύντομη νοσηλεία σε νοσοκομείο.

Ο Περικλής Κοροβέσης, ήταν ο άνθρωπος που μέσω του βιβλίου του "Ανθρωποφύλακες", έκανε γνωστά τα βασανιστήρια της Χούντας των Συνταγματαρχών σε όλο τον κόσμο. Ο ίδιος είχε βασανιστεί άγρια.

Γεννήθηκε στις 20 Ιουλίου 1941 στο Αργοστόλι Κεφαλληνίας. Σπούδασε Θέατρο με τον Δημήτρη Ροντήρη, σημειολογία με τον Ρολάν Μπαρτ και παρακολούθησε μαθήματα των Πιερ Βιντάλ-Νακέ, Μαρσέλ Ντετιέν, Κορνήλιου Καστοριάδη και άλλων στο Παρίσι. Από μικρή ηλικία μετείχε στο μαχητικό δημοκρατικό κίνημα της αριστεράς. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε επί Χούντας.

Το πρώτο και πιο γνωστό του βιβλίο, όπως προαναφέραμε είναι οι Ανθρωποφύλακες (1969), όπου περιγράφονται τα βασανιστήρια στα οποία προέβαινε η Χούντα των Συνταγματαρχών και η προσωπική του εμπειρία. Αρχικά κυκλοφόρησε κρυφά, αλλά αργότερα μεταφράστηκε σε πολλές γλώσσες.

 

Έκτοτε έχει δημοσιεύσει και άλλα βιβλία, όπως Αριστερή Ανακύκλωση, Παράπλευρες καθημερινές απώλειες, Γυναίκες ευσεβείς του πάθους, Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, Στο κέντρο του περιθωρίου. Εκτός από πεζά, έχει συγγράψει και θεατρικά (πχ. Tango Bar), αλλά και παιδικά έργα.

Το 1998 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, με το συνδυασμό του Λέοντα Αυδή (ΚΚΕ). Ο Περικλής Κοροβέσης υπήρξε βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στο ξεκίνημα του. Συγκεκριμένα το 2007 εκλέχθηκε στην Α΄περιφέρεια Αθηνών. Μετείχε στη Διαρκή Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής και ήταν μέλος της Διπλωματικής Αντιπροσωπείας για τη φιλία και συνεργασία με τα κοινοβούλια της Γεωργίας, Νότιας Αφρικής και Σουηδίας. Το 2009 αποχώρησε από το κόμμα.

Μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη από την 17 Νοέμβρη το 1989, η εφημερίδα Έθνος δημοσίευσε συκοφαντικό άρθρο με υπογραφή της Αγγελικής Νικολούλη, το οποίο προσπαθούσε να εμπλέξει τον Περικλή Κοροβέση με την ενέργεια της τρομοκρατικής οργάνωσης. Η κατηγορία αποδείχθηκε ανυπόστατη και η εφημερίδα αναγκάστηκε να απολογηθεί.

Βασανιστές: προστατευόμενο είδος

Βασανιστές: προστατευόμενο είδος

Δευτέρα, 04/11/2019 - 12:00
 

Κάθε τόσο διαβάζουμε στις εφημερίδες (όχι σε όλες) για κάποιον ξυλοδαρμό στα αστυνομικά τμήματα, βλέπουμε και φωτογραφίες με μώλωπες. Τα θύματα συνήθως μετανάστες, αν βέβαια έχουν σύνδεση με κάποια ανθρωπιστική οργάνωση. Σύμφωνα με τη διεθνή εμπειρία, τα θύματα των βασανισμών, όπως και τα θύματα των βιασμών, δεν καταγγέλλουν όλα τη φρικτή εμπειρία τους. Είναι μόνο μια μικρή μειονότητα που έχει το θάρρος να καταγγείλει τα δεινά της και να αποδείξει την αλήθεια της.

Εχει να αντιμετωπίσει μια ανακριτική γραφειοκρατία, που στην καλύτερη περίπτωση είναι δύσπιστη και στη χειρότερη, αποτρεπτική. «Τι θέλεις και μπλέκεσαι; Ο,τι έγινε έγινε, ξέχασέ το, άσ’ το να περάσει, δεν μπορείς να το διορθώσεις, ξέχασέ το και κοίτα τη δουλειά σου» είναι από τα επιχειρήματα που έχουν ακούσει πολλά θύματα.

Πέρα από τη γραφειοκρατία υπάρχει και μια νοοτροπία πολύ διαδεδομένη στον κόσμο, που δέχεται τον βιασμό ή τα βασανιστήρια ως ευθύνη του θύματος. «Αυτή προκάλεσε. Πήγαινε γυρεύοντας» είναι συνήθης φράση που καμιά φορά λέγεται και από επωνύμους. ‘Η «Ποιος ξέρει τι έκανες για να σε τουλουμιάσουν στο ξύλο».

Και αυτό σημαίνει πως δέχονται τον βασανισμό σαν μια νομότυπη πράξη σωφρονισμού. Και το θύμα που δεν μιλάει τα παίρνει όλα αυτά υπόψη του. Στην περίπτωση καταγγελίας αστυνομικών, φοβάται περαιτέρω δίωξη. Λίγοι είναι αυτοί που έχουν τη συνείδηση πως η δημόσια καταγγελία των βασανιστηρίων είναι ένας αγώνας για την κατάργησή τους. Και το κλίμα δεν είναι πάντοτε ευνοϊκό. Κατά κανόνα τα κυρίαρχα ΜΜΕ θάβουν αυτές τις καταγγελίες για να μη θιχτούν κρατικοί θεσμοί. Γιατί αυτοί βασανίζουν και όχι κάποιο ανθρωπόμορφο κτήνος. Υπάρχουν και αυτοί. Αλλά δεν είναι δική τους πρωτοβουλία. Εκτελούν διαταγές.

Κάποιοι άνθρωποι καλών προθέσεων βάζουν το ερώτημα: «Μα είναι δυνατόν να γίνονται ακόμα βασανιστήρια στην Ελλάδα, ενώ, εδώ και πενήντα χρόνια, καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο ως χώρα βασανιστηρίων;». Αλλά το πραγματικό ερώτημα είναι αλλού: «Επαψε ποτέ η Ελλάδα να είναι χώρα βασανιστηρίων, όποια κυβέρνηση κι αν είναι στην εξουσία, είτε Δεξιά, είτε Κέντρο, είτε Αριστερά;» Και ας πάρουμε ένα πραγματικό γεγονός που έγινε στον κολοφώνα της μεταχουντικής δημοκρατίας. Το 2012 η Χρυσή Αυγή αλώνιζε.

Ολα τα κόμματα την είχαν υποτιμήσει και πίστευαν πως οι νεοναζί θα φορέσουν γραβάτες που θα καλύψουν τις σβάστικες και θα συμμορφωθούν στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι. Λίγοι ήταν αυτοί που κατάλαβαν πως ήταν εγκληματική οργάνωση.

Ανάμεσά τους και η δική μας εφημερίδα, με τις εκτεταμένες και τεκμηριωμένες έρευνες των συντακτών μας και κυρίως με τις έρευνες του Δημήτρη Ψαρρά, που αποτελούν υπόδειγμα δημοσιογραφίας. Παράλληλα, ακτιβιστές (αυτοί τους οποίους εν γένει αποκαλούν αναρχο-αυτόνομους) πήραν το θάρρος να φέρουν τον αντιφασιστικό αγώνα στους δρόμους.

Στις 30/9/2012 η αστυνομία συλλαμβάνει 15 αντιφασίστες και τους οδηγεί στη ΓΑΔΑ. Εκεί, ομάδα 17 αστυνομικών (ποτέ δεν διερευνήθηκε η σχέση τους με τη Χρυσή Αυγή, αλλά στην ουσία αυτήν υπεράσπιζαν) χτυπούσαν για ώρες στο κεφάλι τους κρατούμενους, τους έφτυναν, τους χαστούκιζαν, τους έκαιγαν με αναπτήρες και τσιγάρα, τους στέρησαν τον ύπνο και το νερό, αρνήθηκαν τη μεταγωγή των σοβαρά τραυματισμένων στο νοσοκομείο και τους στέρησαν την πρόσβαση σε δικηγόρο για σχεδόν μία μέρα. Και όλα αυτά κάτω από την ιαχή «κομμούνια, θα σας κάνουμε σαπούνια» («Εφ.Συν.», Κ. Ζαφειρόπουλος, 24/10/2019).

Τι απέγινε στη συνέχεια; Οι βασανιστές μηνύθηκαν, ο εισαγγελέας χαρακτήρισε συνεκτικές και πειστικές τις καταθέσεις και ασκήθηκε ποινική δίωξη το 2012. Αλλά το κλητήριο θέσπισμα συντάχθηκε πέντε χρόνια αργότερα. Τελικά παραγράφηκε το αδίκημα. Με άλλα λόγια, η Δικαιοσύνη νομιμοποίησε τα βασανιστήρια με την ατιμωρησία των βασανιστών. Υπήρχε βέβαια και το προηγούμενο δεδικασμένο στη δίκη των βασανιστών της χούντας στη Χαλκίδα.

Ουσιαστικά αθωώθηκαν. Προφανώς οι δικαστές πίστευαν πως τα βασανιστήρια είναι μέρος της δουλειάς των αστυνομικών, όπως υποστήριξαν στην απολογία τους (έμμεσα) οι βασανιστές. Τα σημερινά θύματα δεν έχουν άλλη λύση παρά να προσφύγουν στο Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο. Και αν καταδικαστούμε για δεύτερη φορά ύστερα από πενήντα χρόνια από την πρώτη καταδίκη, τότε σημαίνει πως τα βασανιστήρια στην Ελλάδα ποτέ δεν έπαψαν. Και οι βασανιστές είναι προστατευόμενο επάγγελμα.

Σε αυτό συνηγορεί όλο το ποινικό μας σύστημα. Υπάρχει κρατούμενος που είναι στη φυλακή για τριάντα τέσσερα χρόνια. Είναι ο Μιχάλης Μακρυγιάννης, ο οποίος έστειλε επιστολή στην «Εφ.Συν.» (στον Γιώργο Σταματόπουλο που τη δημοσίευσε στη στήλη του 24/10/2019). Ολα αυτά δείχνουν μια ενιαία λογική. Το κράτος δεν σωφρονίζει, αλλά εκδικείται αμείλικτα. Και αυτό είναι μια φασιστική αντίληψη η οποία στηρίζεται στις πιο αντιδραστικές θεωρίες για την εγκληματικότητα, που δεν έχουν καμία βάση στην πραγματικότητα. Ο άνθρωπος δεν χάνει ποτέ τα ανθρώπινα δικαιώματά του, ακόμα και αν είναι ο ίδιος ο Χίτλερ.

Για τους εγκληματίες πολέμου προβλέπεται θανατική ποινή. Αλλά όχι βασανισμός. Και τα όρια των ισόβιων δεσμών δεν είναι μέχρι τον θάνατο, αλλά ένας αριθμός χρόνων που η κάθε χώρα τον ορίζει διαφορετικά (π.χ. στη Σουηδία είναι δώδεκα χρόνια και δεν είναι λίγο).



πηγή / ΕΦ.ΣΥΝ./ Περικλής Κοροβέσης /

Tango Bar στο θέατρο ΑΒΑΤΟΝ

Tango Bar στο θέατρο ΑΒΑΤΟΝ

Παρασκευή, 18/10/2019 - 15:25

Μετά την περσινό, πρώτο κι επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων, ο Σπύρος Μιχαλόπουλος και ένα ντουέτο αξιόλογων ηθοποιών (Χρήστος Αυλωνίτης, Κώστας Κονταράτος) μεταφέρουν ξανά στη σκηνή του θεάτρου Άβατον τη μαύρη κωμωδία του Περικλή Κοροβέση “Tango Bar”.

Το βιβλίο του γνωστού συγγραφέα και δημοσιογράφου κυκλοφόρησε το 1988 και η πλοκή του εκτυλίσσεται σ’ ένα μπαρ στο κέντρο της πόλης τη δεκαετία του 1980. Το μπαρ είναι έτοιμο να κλείσει όταν εμφανίζεται ο Λάκης, ένας αποτυχημένος θεατρικός συγγραφέας. Η συζήτησή του με τον Φώντα, ιδιοκτήτη του μπαρ και αποτυχημένο ηθοποιό θα κρατήσει ως τα χαράματα.

Οι δυο τους θα τσακωθούν, θ’ αγαπηθούν, θ’ ασκήσουν σκληρή κριτική ο ένας στον άλλο. Η σχέση τους θα περάσει από τρικυμίες, δηλαδή ό,τι ακριβώς συμβαίνει από τότε που ήταν παιδιά. Ό,τι συμβαίνει και τώρα, που είναι ενήλικες, κάθε βράδυ. 
Θαρρείς κι η ζωή τους είναι ένα tango, εφιαλτικό και τρυφερό μαζί που το χορεύουν σε λούπα. Ή ένα παιχνίδι εξουσίας που αλλάζει διαρκώς χέρια, σαν φαύλος κύκλος που πότε τους απομακρύνει και πότε τους φέρνει πιο κοντά στον πυρήνα της σχέσης και της ύπαρξής τους.

Σκηνοθετικό σημείωμα 
«…Τη κρίση μας δεν την παίρνουμε ποτέ σαν σημάδι τιμιότητας, σαν σημείο αντίστασης, σαν ιδεολογία άρνησης. Δεν παίρνουμε ποτέ την αποτυχία σαν δικιά μας επιτυχία. Αποτύχαμε να γίνουμε αυτό που θέλουν οι άλλοι, άρα είμαστε κοντά σ’ εμάς τους ίδιους, κοντά στον εαυτό μας…». 
Αυτή η φράση του Λάκη, από το κείμενο του Κοροβέση, είναι η κεντρική ιδέα του έργου. Το “Tango Bar” είναι μια πραγματικότητα, μια αλήθεια. Είναι η σχέση ενός αποτυχημένου ηθοποιού, αλλά επιτυχημένου μπάρμαν και ενός αποτυχημένου θεατρικού συγγραφέα. 
Χαρακτήρες με πάθη, με ουσία, με υπόσταση. 
Με το που έφτασε στα χέρια μου το κείμενο, σκέφτηκα πολύ σοβαρά να το ανεβάσω και κάπως έτσι, ένα βροχερό βράδυ, συνάντησα τον Περικλή Κοροβέση. Η συνάντηση αυτή ήταν καθοριστική. Έφυγα από το σπίτι του πιο σίγουρος από ποτέ. Δουλεύοντας σκληρά με δύο αξιόλογους και ιδιαίτερους ηθοποιούς, τον Χρήστο Αυλωνίτη και τον Κώστα Κονταράτο, το “Tango Bar” φτάνει στην πρεμιέρα του. Είναι εδώ λοιπόν, μπροστά σας, έτοιμο να σας κάνει να σκεφτείτε, να κλάψετε, να γελάσετε, μα πάνω από όλα να μας θυμίσει ότι, όπως λέει κι ένας από τους ήρωες της παράστασης «φόβος και λογική είναι το ίδιο. Να παίζεις με το φόβο σου, να βρίσκεσαι εκεί που φοβάσαι, αυτό είναι να κάνεις κάτι…». 
Σπύρος Μιχαλόπουλος

Ταυτότητα παράστασης 
Tango Bar 
Κείμενο: Περικλής Κοροβέσης 
Σκηνοθεσία: Σπύρος Μιχαλόπουλος 
Παίζουν: Χρήστος Αυλωνίτης (Λάκης), Κωστας Κονταράτος (Φώντας) 
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Παπαδόπουλος 
Επιμέλεια σκηνικού: Γιάννης Μυρσιώτης 
Μουσική: Χριστίνα Κανάκη 
Μουσική επιμέλεια: Σπύρος Μιχαλόπουλος 
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μάρω Χασιώτη, Κατερίνα Σκέμπη 
Προβολή και επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will 
Έναρξη: Σάββατο 19 Οκτωβρίου στις 21:00 
Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Γκάζι, τηλ.: 210 3412689 
Πότε: Κάθε Σάββατο και Κυριακή μέχρι τις 7 Μαρτίου 
Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα) 
Εισιτήρια: 12 € (γενική είσοδος), 8 € (μειωμένο) 
Προπώληση: Στα ταμεία του θεάτρου

Ο τρόμος της ελευθερίας . Του Περικλή Κοροβέση :

Ο τρόμος της ελευθερίας . Του Περικλή Κοροβέση :

Κυριακή, 08/09/2019 - 16:30

Περικλής Κοροβέσης

Να αρχίσουμε με ένα συνηθισμένο φιλοσοφικό ερώτημα: Είμαστε αυτό που θα θέλαμε να είμαστε ή έχουμε έναν εαυτό ξένο από αυτό που είμαστε; Ο Αντρέ Γκορζ, ο μεγάλος Γάλλος φιλόσοφος έχει ασχοληθεί διεξοδικά με αυτό το θέμα. Ο κάθε άνθρωπος που γεννιέται είναι μοναδικός και οι δυνατότητες που μπορεί να αναπτύξει είναι άπειρες.

Είτε προς το καλό είτε προς το κακό. Και εδώ καθοριστικό ρόλο παίζει το περιβάλλον και ο κοινωνικός του χώρος και όχι η κληρονομικότητα. Και η κληρονομικότητα παίζει κάποιο ρόλο, αλλά δεν είναι μοίρα. Ενας Χίτλερ δεν θα μπορούσε να ήταν τίποτα άλλο παρά προϊόν του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Αν είχε γεννηθεί σε κάποια άγρια φυλή του Αμαζονίου, το πολύ πολύ να ήταν ένας πολέμαρχος να υπερασπιζόταν τη φυλή του (όχι ως ανώτερη, αυτή η έννοια δεν υπάρχει παρά μόνο στη λευκή Δύση) σε έναν αγώνα επιβίωσης. Και η ίδια φυλή βέβαια δεν θα μπορούσε να βγάλει έναν Αϊνστάιν. Μπορεί κάποιον σοφό σαμάνο ή κάτι αντίστοιχο που να είχε συσσωρεύσει τη σοφία της παράδοσης.

Ο,τι έκανε ο Χίτλερ, είχε ξαναγίνει. Απλώς μεγάλωσε την κλίμακα. Να αρχίσουμε από τους Εβραίους. Οταν επικράτησε ο μονοθεϊσμός του χριστιανισμού, αντίπαλος πια δεν ήταν ο πολυθεϊσμός, αλλά ο μονοθεϊσμός των Εβραίων που ήταν μια ιδιαίτερα επιθετική θρησκεία. Είχε επεκταθεί προς όλο τον τότε γνωστό κόσμο (Εγγύς Ανατολή, Αφρική, Ευρώπη, Ρωσία). Τα πογκρόμ που έχουν γίνει στις χριστιανικές χώρες είναι αμέτρητα με πολλές χιλιάδες θύματα. Και μια εποχή είχε απαγορευτεί στους χριστιανούς να συναναστρέφονται τους συμπολίτες τους που είχαν την ιουδαϊκή θρησκεία.

Η ανωτερότητα της Αρίας φυλής ήταν η θεωρία των αποικιοκρατικών ευρωπαϊκών δυνάμεων, που είχαν θεσμοθετήσει πως η λευκή φυλή ήταν ανώτερη από τους έγχρωμους λαούς τους οποίους είχαν κατακτήσει. Τις γενοκτονίες και στις εθνοκαθάρσεις που σχεδίαζε ο Χίτλερ, τις έχει μελετήσει από τις ήδη υπαρκτές των Αγγλων και των Γάλλων. Και υπολόγιζε πως αυτές θα ξεχαστούν, όπως έγινε με τους Αρμένιους. Και ήταν θαυμαστής του εγγλέζικου ιμπεριαλισμού στην Ινδία, που με ελάχιστες δυνάμεις διοικούσαν μια χώρα πολλών εκατομμυρίων κατοίκων.

Ο Αϊνστάιν, αν δεν είχε μελετήσει όλη τη γνωστή Φυσική και δεν είχε βρει τα αναπάντητα ερωτήματα (και σε αυτά προσπάθησε να απαντήσει), δεν θα γινόταν ιδιοφυΐα. Η σκέψη της ανθρωπότητας προχωράει πάντα με την ανατροπή της προηγούμενης βεβαιότητας που διεκδικεί το σωστό και το σίγουρο. Στις θρησκείες αυτό γίνεται με τις διάφορες ερμηνείες του θεόπνευστου λόγου. Οταν ξεφύγουν από την επίσημη ερμηνεία, τότε δημιουργούνται σχίσματα, αιρέσεις ή ακόμα άλλες θρησκείες. (Οπως οι τρεις επικρατούσες μονοθεϊστικές που αναφέρονται στον ίδιο Θεό.)

Τι γίνεται όμως με μας τους κοινούς θνητούς και κατά πόσο ορίζουμε τη μοίρα μας; Αυτό που παίζει καθοριστικό ρόλο στα πρώτα βήματα της ζωής του ανθρώπου είναι η αγάπη. Είναι μια αθάνατη τροφή που μπορεί να τον συντηρήσει εφ’ όρου ζωής. Δεν είναι ούτε οι καλές ή κακές συνθήκες, πλούτος ή φτώχεια, που καθορίζουν το παιδί. Αρκεί μόνο να είναι το παιδί προϊόν αγάπης. Και στην περίοδο της συμβίωσης των πρώτων χρόνων να δεχτεί όλη τη στοργή και φροντίδα που χρειάζεται. Αν του λείψουν αυτά, τότε κουβαλά ένα τραύμα αθεράπευτο για μια ολόκληρη ζωή, χωρίς να το ξέρει, παρ’ όλο που τον καθορίζει. Αλλά τα πιο πολλά παιδιά που γεννιούνται είναι προϊόν τύχης ή και συχνά ανεπιθύμητα. (Για αυτό η έκτρωση είναι μια πράξη ανθρωπισμού.)

Και από την κούνια τους διαμορφώνονται να γίνουν αυτό που πρέπει και όχι να αναπτύξουν αυτό που είναι. Ενα παιδί που ήδη από τα παιδικά του χρόνια δείχνει πως είναι ομοφυλόφιλο, κατά κανόνα μεγαλώνει στην ατμόσφαιρα που δημιουργείται από το περιβάλλον, το οποίο είναι αρνητικό. Και αυτό δημιουργεί ενοχές στο παιδί, χωρίς να έχει κάνει κάτι. Απλά νιώθει τη διαφορετικότητα σαν παράπτωμα. Το ίδιο ισχύει για όλα τα παιδιά που διαφέρουν και που πρέπει η οικογένεια να τα «στρώσει» για να ταιριάξουν στην κοινωνία.

Μετά έρχεται το σχολείο που προσπαθεί να καλλιεργεί την ομοιομορφία, την προσαρμογή στις καθιερωμένες αξίες, στον ανταγωνισμό μέσω της αριστείας, με αντικειμενικό σκοπό την καριέρα και το χρήμα. Αδιάφορο αν αυτό έχει σκοτώσει το είναι του παιδιού και μπαίνει στη ζωή με μια μάσκα που είναι της κοινωνίας, αλλά όχι η δικιά του.

Με αποτέλεσμα την κοινωνία-πρόβατα που περιμένουν τον ποιμένα τους. Και αυτόν τον βρίσκουν σε ένα δόγμα θρησκευτικό ή πολιτικό, που δικαιώνει την ψεύτικη προσωπικότητά τους και τους δίνει οντότητα. Και παύουν να ακούν, και αρχίζουν να διδάσκουν και να νουθετούν. Οχι να συνεννοούνται. Και όταν η κοινωνία χάνει τον ιστό της και οι εν δυνάμει πολίτες γίνονται μεμονωμένα ανταγωνιστικά άτομα, τότε το πολίτευμα που τους εκφράζει είναι μια ιεραρχική τυραννία.

Από αυτόν τον κανόνα λίγοι ξεφεύγουν και ζουν τη ζωή τους όπως τη θέλουν. Αλλά για όλους αυτούς ισχύει το ίδιο πράγμα. Εχουν βρει τον εαυτό τους, σέβονται τη ζωή τους και τη ζωή των άλλων και απολαμβάνουν τη χαρά του να ζεις. Και αυτό είναι το πιο δύσκολο πράγμα που έχει να κάνει στη ζωή του ένας άνθρωπος. Ο στερημένος άνθρωπος, που στηρίζεται στις βεβαιότητές του, αναζητεί τη σωτηρία του στη μιζέρια, γιατί του είναι οικεία. Το άγνωστο τον τρομάζει και ας είναι ελευθερία.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.


πηγή Έντυπη Έκδοση ΕΦ.ΣΥΝ.

“Ανθρωποφύλακες” στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης

“Ανθρωποφύλακες” στο Υπόγειο του Θεάτρου Τέχνης

Παρασκευή, 10/05/2019 - 20:08

Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση

Σκηνοθεσία Μάνος Βαβαδάκης

 

 

Πρεμιέρα 13 Μαΐου 2019

 

Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5 | Τηλ. 2103222760

 

 

Οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση αποτελούν βιβλίο ορόσημο, αφού είναι η πρώτη μαρτυρία που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε διεθνώς κάνοντας γνωστή την πρακτική βασανισμών που ακολουθούσε το καθεστώς των συνταγματαρχών έναντι των αντιφρονούντων. Μια οργανωμένη άνωθεν πρακτική που στόχευε στον πλήρη εξευτελισμό των συλληφθέντων, σωματικά και ψυχικά. Η σκληρότητα της περιγραφής των βασανισμών στην ταράτσα της Μπουμπουλίνας ισορροπεί με την λογοτεχνική αφήγηση του Κοροβέση, απόρροια της καλλιτεχνικής του ιδιότητας. 

 

Ακριβώς πενήντα χρόνια μετά από την πρώτη έκδοση του βιβλίου η παράσταση αναμοχλεύει τις σκληρές δοκιμασίες εξευτελισμού και βίας που υπέστη μέρος του λαού, πρακτική που ακόμα και σήμερα, έστω και ως αστείο, επιδοκιμάζεται από πολιτικούς και πολίτες. Σε συνδυασμό με τη σκιαγράφηση της περιόδου της Επταετίας αναδεικνύεται πως το καθεστώς απλώθηκε σε όλους τους τομείς, στραγγαλίζοντας κάθε φωνή αντίστασης και δημιουργίας. 

 

Συντελεστές: 

Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου

Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού

Μουσική: Φάνης Ζαχόπουλος

Κίνηση: Μυρτώ Γράψα

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Γεωργακοπούλου

Βοηθός σκηνογράφου: Τίνα Μαρινάκη

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

 

Παίζουν οι: Νέστωρ Κοψιδάς, Θεοδώρα Γεωργακοπούλου, Ειρήνη Γεωργαλάκη, Ελένη Ζαχοπούλου, Άρης Λάσκος

 

Παραστάσεις κάθε Δευτέρα & Τρίτη από 13/05 έως 04/06.

Ώρα παράστασης: 21:15 | Διάρκεια παράστασης 90 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ γενική είσοδος, 10 ευρώ μειωμένο

 

 

 

Παράταση για το “Tango Bar” του Περικλή Κοροβέση| Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, τον Μάϊο στο θέατρο Άβατον

Παράταση για το “Tango Bar” του Περικλή Κοροβέση| Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, τον Μάϊο στο θέατρο Άβατον

Πέμπτη, 02/05/2019 - 00:07

Μετά τη θερμή υποδοχή του κοινού το “Tango Bar” του Περικλή Κοροβέση, σε σκηνοθεσία Σπύρου Μιχαλόπουλου, παίρνει παράταση.
Για 4 ακόμη παραστάσεις, τις Δευτέρες του Μαΐου (6, 13, 20 και 27/5), η σκηνή του θεάτρου Άβατον θα μεταμορφώνεται σε μπαρ. Αυτό είναι το φυσικό περιβάλλον όπου δρουν οι κεντρικοί χαρακτήρες, τους οποίους υποδύονται ο Χρήστος Αυλωνίτης και ο Κώστας Κονταράτος.

Ο Σπύρος Μιχαλόπουλος και ένα ντουέτο αξιόλογων ηθοποιών (Χρήστος Αυλωνίτης, Κώστας Κονταράτος) μεταφέρουν στη σκηνή του θεάτρου Άβατον την μαύρη κωμωδία του Περικλή Κοροβέση “Tango Bar”.
Το βιβλίο του γνωστού συγγραφέα και δημοσιογράφου κυκλοφόρησε το 1988 και η πλοκή του εκτυλίσσεται σ’ ένα μπαρ στο κέντρο της πόλης τη δεκαετία του 1980. Το μπαρ είναι έτοιμο να κλείσει όταν εμφανίζεται ο Λάκης, ένας αποτυχημένος θεατρικός συγγραφέας. Η συζήτησή του με τον Φώντα, ιδιοκτήτη του μπαρ και αποτυχημένο ηθοποιό θα κρατήσει ως τα χαράματα.
Οι δυο τους θα τσακωθούν, θ’ αγαπηθούν, θ’ ασκήσουν σκληρή κριτική ο ένας στον άλλο. Η σχέση τους θα περάσει από τρικυμίες, δηλαδή ό,τι ακριβώς συμβαίνει από τότε που ήταν παιδιά. Ό,τι συμβαίνει και τώρα, που είναι ενήλικες, κάθε βράδυ.
Θαρρείς κι η ζωή τους είναι ένα tango, εφιαλτικό και τρυφερό μαζί που το χορεύουν σε λούπα. Ή ένα παιχνίδι εξουσίας που αλλάζει διαρκώς χέρια, σαν φαύλος κύκλος που πότε τους απομακρύνει και πότε τους φέρνει πιο κοντά στον πυρήνα της σχέσης και της υπαρξής τους.

αυτότητα παράστασης
Tango Bar
Κείμενο: Περικλής Κοροβέσης
Σκηνοθεσία: Σπύρος Μιχαλόπουλος
Παίζουν: Χρήστος Αυλωνίτης (Λάκης), Κωστας Κονταράτος (Φώντας)
Σχεδιασμός φωτισμού: Γιώργος Παπαδόπουλος
Επιμέλεια σκηνικού: Γιάννης Μυρσιώτης
Μουσική: Χριστίνα Κανάκη
Μουσική επιμέλεια: Σπύρος Μιχαλόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Μάρω Χασιώτη, Κατερίνα Σκέμπη
Προβολή και επικοινωνία: Βάσω Σωτηρίου-We Will

Πού: Θέατρο Άβατον, Ευπατριδών 3, Γκάζι, τηλ.: 210 3412689
Πότε: Όλο τον Μάιο, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00
Διάρκεια: 90 λεπτά (χωρίς διάλειμμα)
Εισιτήρια: 12 € (γενική είσοδος), 8 € (μειωμένο)
Προπώληση: Στο ταμείο του θεάτρου αλλά και τηλεφωνικά

Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση στο θέατρο Τέχνης

Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση στο θέατρο Τέχνης

Δευτέρα, 22/04/2019 - 01:41
Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν

 

Περικλής Κοροβέσης

Ανθρωποφύλακες

Σκηνοθεσία Μάνος Βαβαδάκης

 

 

Πρεμιέρα 13 Μαΐου 2019

 

Υπόγειο

Πεσμαζόγλου 5 | Τηλ. 2103222760

Οι Ανθρωποφύλακες του Περικλή Κοροβέση αποτελούν βιβλίο ορόσημο, αφού είναι η πρώτη μαρτυρία που τυπώθηκε και κυκλοφόρησε διεθνώς κάνοντας γνωστή την πρακτική βασανισμών που ακολουθούσε το καθεστώς των συνταγματαρχών έναντι των αντιφρονούντων. Μια οργανωμένη άνωθεν πρακτική που στόχευε στον πλήρη εξευτελισμό των συλληφθέντων, σωματικά και ψυχικά. Η σκληρότητα της περιγραφής των βασανισμών στην ταράτσα της Μπουμπουλίναςισορροπεί με την λογοτεχνική αφήγηση του Κοροβέση, απόρροια της καλλιτεχνικής του ιδιότητας.

Ακριβώς πενήντα χρόνια μετά από την πρώτη έκδοση του βιβλίου η παράσταση αναμοχλεύει τις σκληρές δοκιμασίες εξευτελισμού και βίας που υπέστη μέρος του λαού, πρακτική που ακόμα και σήμερα, έστω και ως αστείο, επιδοκιμάζεται από πολιτικούς και πολίτες. Σε συνδυασμό με τη σκιαγράφηση της περιόδου της Επταετίας αναδεικνύεται πως το καθεστώς απλώθηκε σε όλους τους τομείς, στραγγαλίζοντας κάθε φωνή αντίστασης και δημιουργίας.

Συντελεστές:

Διασκευή: Άνδρη Θεοδότου

Σκηνοθεσία: Μάνος Βαβαδάκης

Σκηνικά-Κοστούμια: Γιωργίνα Γερμανού

Μουσική: Φάνης Ζαχόπουλος

Κίνηση: Μυρτώ Γράψα

Φωτισμοί: Στέλλα Κάλτσου

Βοηθός σκηνοθέτη: Θεοδώρα Γεωργακοπούλου

Βοηθός σκηνογράφου: Τίνα Μαρινάκη

Φωτογραφίες: Μυρτώ Αποστολίδου

Παίζουν οι: Νέστωρ Κοψιδάς, Θεοδώρα Γεωργακοπούλου, Ειρήνη Γεωργαλάκη, Ελένη Ζαχοπούλου, Άρης Λάσκος

Παραστάσεις κάθε Δευτέρα & Τρίτη από 13/05 έως 04/06.

Ώρα παράστασης: 21:15 | Διάρκεια παράστασης 90 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων:15 ευρώ γενική είσοδος, 10 ευρώ μειωμένο

45η επέτειος Πολυτεχνείου | Οι "Ανθρωποφύλακες" του Περικλή Κοροβέση στο Small Argo για 1 παράσταση

45η επέτειος Πολυτεχνείου | Οι "Ανθρωποφύλακες" του Περικλή Κοροβέση στο Small Argo για 1 παράσταση

Πέμπτη, 15/11/2018 - 12:22
ΚΥΡΙΑΚΗ 18 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ, 21:00
Στο Small Argo full of Art
Στο πλαίσιο του εορτασμού της ιστορικής Ημέρας Μνήμης, της 45ης επετείου του Πολυτεχνείου, το Small Argo full of Art παρουσιάζει τους “Ανθρωποφύλακες”, την πολιτική μαρτυρία του Περικλή Κοροβέση, την αντίσταση του ανθρώπινου λόγου και του σώματος στη βία και στο φασισμό, για μία μόνο παράσταση την Κυριακή 18 Νοεμβρίου στις 21:00.

Ένα έργο-σταθμός που σημάδεψε μια σκοτεινή εποχή, η σύγκρουση του πολιτισμού με τον σκοταδισμό, μεταφέρεται για πρώτη φορά στο θέατρο. “Έχουμε μπει πια σε μια σκοτεινή εποχή και ίσως τα χειρότερα να μην τα έχουμε δει ακόμα. Η τάξη του κόσμου έχει διασαλευτεί. Οι προτάσεις σωτηρίας που εμφανίζονται με τη μορφή του Εθνικισμού και του Φυλετισμού είναι ένα ακόμα βήμα προς το βάραθρο. […] Πάνω από όλα αυτά, εγώ, με την ταπεινή μου γνώμη, θεωρώ την πιο μεγάλη απειλή της ζωής στον πλανήτη μας την αδιαφορία.” – Περικλής Κοροβέσης

Σκηνοθεσία: Χάρης Γιουλάτος
Δραματουργική επεξεργασία: Χάρης Γιουλάτος, Πάνος Τζίνος
Ερμηνεία: Πάνος Τζίνος
Φωτισμοί: Χάρης Γιουλάτος
Σκηνικά – κοστούμια: Μέη Καραμανίδη
Curator: Χρύσα Καψούλη

ΑΝΘΡΩΠΟΦΥΛΑΚΕΣ
Χώρος: A Small Argo full of Art, Ελευσινίων 15, Μεταξουργείο
Ημέρες και ώρες παραστάσεων: Κυριακή στις 21:00
Ημερομηνίες: 18 Νοεμβρίου 2018 (Μία μόνο παράσταση)
Διάρκεια παράστασης: 75 λεπτά
Τιμές εισιτηρίων: €12 (γενική είσοδος)
Πληροφορίες-κρατήσεις: 210 5201684 (ταμείο θεάτρου)

Video trailer: https://www.youtube.com/watch?v=_W1J8ct7H8Y
Σελίδα 1 από 2