Δικαίωμα στη λήθη

της Δέσποινας Αποστολίδου

 

Σκηνοθεσία: Νάνσυ Ρηγοπούλου

 

Πρεμιέρα Τρίτη 17 Φεβρουαρίου

Κάθε Τρίτη στις 21:00  για πέντε παραστάσεις

Θέατρο Άβατον                           

 

Μετά την περσινή επιτυχία και τα διθυραμβικά σχόλια της κριτικής, το έργο της Δέσποινας Αποστολίδου επιστρέφει για δεύτερη σεζόν, για πέντε μοναδικές παραστάσεις στο Θέατρο Άβατον, κάθε Τρίτη στις 21:00. Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Νάνσυ Ρηγοπούλου, η οποία, μαζί με τη συγγραφέα, ερμηνεύει επί σκηνής τις συγκλονιστικές ιστορίες του έργου.

Στο «Δικαίωμα στη Λήθη», η ταλαντούχα θεατρική συγγραφέας και ηθοποιός φέρνει στο προσκήνιο τον κόσμο των ανθρώπων που δοκιμάζονται από ψυχικές ασθένειες. Έπειτα από εκτενή έρευνα, ζωντανεύει μαρτυρίες ασθενών, φροντιστών και επαγγελματιών υγείας, από το 1924 έως σήμερα.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Σε ένα ιδιόμορφο πλατό τηλεοπτικής εκπομπής δύο γυναίκες που έχουν βιώσει την ψυχική ασθένεια στο οικογενειακό τους περιβάλλον, καλούνται να μιλήσουν για την εμπειρία τους. Σκοπός της εκπομπής είναι η ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης μέσα από πραγματικές εμπειρίες ανθρώπων. Με οδηγό το χιούμορ, την συγκίνηση, την ένταση, οι χαρακτήρες αποκαλύπτονται και οι μάσκες της καθημερινότητας μπαίνουν στην άκρη. Πόσο εύκολο είναι να μιλήσουμε με ειλικρίνεια; Τι συμβιβασμούς κάνουμε για την κοινωνική αποδοχή; Πόσο ντρεπόμαστε, άραγε; Η ροή της εκπομπής διακόπτεται από μαρτυρίες ασθενών, φροντιστών, εργαζομένων ψυχικής υγείας, από την Ελλάδα του 1924 μέχρι και σήμερα. Κλεφτές ματιές σε μια διαφορετική πραγματικότητα.

 

*Το έργο είναι εμπνευσμένο από πραγματικές μαρτυρίες

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Κατά την διάρκεια της μαγνητοσκόπησης μιας τηλεοπτικής εκπομπής, δυο γυναίκες καλούνται να μιλήσουν με την παρουσιάστρια για τους ανθρώπους τους, για τις ζωές τους και πως άλλαξαν όταν ήρθαν αντιμέτωποι με την ψυχική ασθένεια. Σε ένα χαλαρό και αρκετές φορές χιουμοριστικό κλίμα , η κάθε μία ξεδιπλώνει την αλήθεια της. Μέσα από το έργο συνειδητοποιούμε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι είναι δίπλα μας.  Είναι οι άνθρωποι που βλέπουμε στο πλήθος καθημερινά, στις δουλειές μας, στον δρόμο, σε μια συνάντηση, στο σπίτι μας, στον καθρέφτη μας. Άνθρωποι που «φορούν» το χαμόγελό τους και προσπαθούν να ζουν την κάθε μέρα.  Παράλληλα, σπάει η θεατρική σύμβαση του χώρου και του χρόνου και μας φέρνει αντιμέτωπους με αληθινές μαρτυρίες του παρελθόντος. Μαρτυρίες ασθενών -  υπό άθλιες συνθήκες νοσηλείας σε ένα σύστημα υγείας διόλου υποστηρικτικό και βοηθητικό - που η οικογένεια τους γύρισε την πλάτη, συγγενών που βίωσαν το στίγμα και τον κοινωνικό αποκλεισμό, αλλά και ανθρώπων που εργάστηκαν σε δομές ψυχικής υγείας με φροντίδα και αγάπη.  Στην παράσταση διατηρείται ένα ρεαλιστικό πλαίσιο που σπάει η αποστασιοποίηση των αφηγήσεων, ενώ η πρωτότυπη μουσική αγκαλιάζει την ατμόσφαιρα του έργου αναδεικνύοντας την συναισθηματική μνήμη. Οι συμμετέχουσες της εκπομπής έχουν την δυνατότητα, σε περίπτωση που αλλάξουν γνώμη σχετικά με την συμμετοχή τους, να ζητήσουν την διαγραφή όλων των δεδομένων που τις αφορούν και να αποχωρήσουν. Το «Δικαίωμα στη λήθη», δηλαδή. Θα το χρησιμοποιήσουν; Εμείς τι θα κάναμε στη θέση τους; Δεν έχω απαντήσει ακόμα σε αυτό το ερώτημα. Σίγουρα πρέπει να έχουμε το δικαίωμα να κοιτάμε τους ανθρώπους μας στα μάτια χωρίς να ντρεπόμαστε. Να τους κρατάμε από το χέρι σε όλη την διαδρομή.

Νάνσυ Ρηγοπούλου

Trailer: https://www.youtube.com/watch?v=8QEwSaEGB2U 

 

Συντελεστές:

Κείμενο: Δέσποινα Αποστολίδου

Σκηνοθεσία: Νάνσυ Ρηγοπούλου

Παίζουν: Νάνσυ Ρηγοπούλου, Δέσποινα Αποστολίδου

 

Πρωτότυπη μουσική: Ελισάβετ Γούναρη

Σκηνικά: Τζία Τσουρουνάκη

Σχεδιασμός Φωτισμού: Νάνσυ Ρηγοπούλου

Κοστούμια: Niccolò Patissi

Βοηθός σκηνοθέτη / social media: Άκης Χαλκιάς

Φωτογραφίες: Μαρία Μονάντερου

Trailer: Μύρα Δοϊτσίδου, Θάνος Κοφινάς

Γραφιστική επιμέλεια: Λασκαρίνα Καπετοπούλου

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη

 

Πληροφορίες Παράστασης:

Από Τρίτη 17/02 έως Τρίτη 17/03.

Ώρα έναρξης  21.00

 

Τιμές εισιτηρίων:

 

Γενική Είσοδος: 12€

Φοιτητικό, Άνω των 65 ετών: 10€

Ανέργων, ΑΜΕΑ, Ατέλειες: 7€

 

*Ειδικές τιμές εισιτηρίων για ομαδικές κρατήσεις κατόπιν συνεννόησης.

* Τηλέφωνα κρατήσεων: 210-3412689, 6949681428

 

Προπώληση εισιτηρίων : Δικαίωμα στη λήθη - 2ος χρόνος | Εισιτήρια online! | More.com

 

 

Διάρκεια παράστασης : 70 λεπτά

 

ΘΕΑΤΡΟ ΑΒΑΤΟΝ

ΕΥΠΑΤΡΙΔΩΝ 3, 11854 ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ (300μ. από το μετρό Κεραμεικός)

Τηλ. 210-3412689

Email: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

 

Social Media:

 

Instagram: ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΛΗΘΗ (@dikaioma.sti.lithi) • Φωτογραφίες και βίντεο στο Instagram 

Facebook: https://facebook.com/61573452053401 

 

Την Τρίτη 24 Φεβρουαρίου, μετά την παράσταση «Δικαίωμα στη Λήθη» της Δέσποινας Αποστολίδου, σε σκηνοθεσία της Νάνσυς Ρηγοπούλου, θα ακολουθήσει συζήτηση με την ψυχολόγο – παιδοψυχολόγο Αλεξάνδρα Καππάτου.

Η κ. Καππάτου θα αναφερθεί σε ένα ιδιαίτερα σημαντικό και επίκαιρο κοινωνικό ζήτημα, αυτό του κοινωνικού στίγματος που βιώνουν οι άνθρωποι με ψυχικές διαταραχές, καθώς και το ευρύτερο περιβάλλον τους. Μέσα από τη συζήτηση θα τεθούν ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο η σύγχρονη κοινωνία έχει ωριμάσει και εξελιχθεί απέναντι στις ψυχικές νόσους, αλλά και ποια στάση καλούμαστε να υιοθετήσουμε ως άτομα και ως σύνολο, ώστε να ενισχυθεί η κατανόηση, η αποδοχή και η συμπερίληψη.

Η παράσταση ξεκινάει στις 21:00 στο Θέατρο Άβατον και έχει διάρκεια 70 λεπτά.

Προπώληση εισιτηρίων μέσω https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/dikaioma-sti-lithi-2os-xronos/ 

 

Η είσοδος στη συζήτηση είναι δωρεάν για το κοινό.

 

Ένα σύντομο βιογραφικό της Αλεξάνδρας Καππάτου

Η Αλεξάνδρα Καππάτου είναι Ψυχολόγος – Παιδοψυχολόγος, απόφοιτος του Γαλλικού Πανεπιστημίου Picardie Jules Verne, με κατεύθυνση την Κλινική Ψυχολογία και την Παιδοψυχολογία. Το 1986, ολοκληρώνοντας τις σπουδές της, επιστρέφει στην Ελλάδα και ξεκινά την επαγγελματική της δραστηριότητα στην Αθήνα, σε μια εποχή που ο ρόλος του ψυχολόγου ήταν ουσιαστικά άγνωστος και το στίγμα της ψυχικής ασθένειας ιδιαίτερα έντονο.

Από τα πρώτα της βήματα ασχολήθηκε συστηματικά με την έλλειψη ενημέρωσης γύρω από τα θέματα ψυχικής υγείας, καθώς και την υποτίμηση των προβλημάτων παιδιών και εφήβων, με την πρόληψη να αποτελεί άγνωστη πρακτική. Με έντονο ενδιαφέρον και πάθος για τον άνθρωπο, εργάζεται αδιάλειπτα στον ιδιωτικό τομέα από το 1986 έως σήμερα, με κύριο στόχο τόσο την κλινική αντιμετώπιση των ψυχικών προβλημάτων όσο και την ευαισθητοποίηση του κοινού.

Από το 1989 έχει δυναμική παρουσία στα μέσα μαζικής επικοινωνίας, με εκτενή αρθρογραφία και πολυάριθμες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές παρεμβάσεις. Έχει δώσει περίπου 400 διαλέξεις, έχει συμμετάσχει σε τουλάχιστον 100 επιστημονικές ημερίδες και έχει δημοσιεύσει περίπου 3.000 άρθρα.

Είναι συγγραφέας 11 βιβλίων ψυχολογίας παιδιών και εφήβων, 12 ημερολογίων για γονείς και έχει επιμεληθεί δύο βιβλία. Είναι μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Ψυχολόγων, κάτοχος πιστοποίησης EUROPSY (EFPA) και η βιογραφία της περιλαμβάνεται στο Who is Who Ελλάδας. Παραμένει σταθερά προσηλωμένη στον στόχο της έγκυρης ενημέρωσης για την ψυχική υγεία.

 

ΘΕΑΤΡΟ ΦΟΥΡΝΟΣ
 Μαυρομιχάλη 168
 210 6460748
 

ΦΑΕΘΩΝ
 του Δημήτρη Δημητριάδη
 Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη

Το Σύμπαν του Δημήτρη Δημητριάδη
 Συζήτηση με τον συγγραφέα και την Ελισάβετ Σακελλαρίδου 
 την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου μετά το τέλος της παράστασης.

 

Η θεατρική ομάδα Bonaventura, με αφορμή το ανέβασμα του έργου «Φαέθων», του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη, διοργανώνει μια ανοιχτή συζήτηση με τον συγγραφέα, την Τρίτη 10 Φεβρουαρίου 2026 στο Θέατρο Φούρνος.

Μετά την ολοκλήρωση της παράστασης, ο Δημήτρης Δημητριάδης θα συνομιλήσει με την Ομότιμη Καθηγήτρια Θεατρικών Σπουδών του Τμήματος Αγγλικής του ΑΠΘ, Ελισάβετ Σακελλαρίδου.

Με αφετηρία τον «Φαέθοντα» και τη νέα σκηνοθετική πρόταση της Χρύσας Καψούλη, η συζήτηση θα κινηθεί γύρω από το δραματουργικό σύμπαν του συγγραφέα και τους πυρήνες της γραφής του.

Λίγα λόγια για την παράσταση

Ο Φαέθων επανέρχεται στην σκηνή από τη νέα θεατρική ομάδα Bonaventura, σε σκηνοθεσία Χρύσας Καψούλη.

Στο μεσοαστικό σαλόνι της οικογένειας Λομ στο βόρειο Λονδίνο, η καθημερινότητα είναι ένα καλοκουρδισμένο καθεστώς τρόμου. Ο πατέρας, Άμνετ Λομ, εξουσιάζει ως απόλυτος δυνάστης, επιβάλλοντας τη διαστρεβλωμένη πίστη του σε μια οικογένεια που έχει μάθει να υπακούει.

Η μητέρα, Τζούλι, υποτάσσεται σε ό,τι ο πατριάρχης Άμνετ προστάζει και οι κόρες, Ανν και Μπεθ, πιστεύουν ότι «τους αξίζει το χειρότερο». Η κακοποίηση διαβρώνει κάθε πτυχή της ύπαρξής τους και τις καθιστά σιωπηλές μάρτυρες και θύματα της βίας που συμβαίνει μακριά από τα βλέμματα των θεατών, όπως στην αρχαία τραγωδία.

Μέρος αυτού του ασφυκτικού σύμπαντος, ο εξουσιαζόμενος γιος Λέλο, που ζει ακόμη στο βρεφικό του καρότσι, αναλαμβάνει να δώσει τη δική του απάντηση στο Aμλετικό δίλημμα «να ζεις ή να μη ζεις».

Αντιστρέφοντας τον αρχαίο μύθο, ο Φαέθων του Δημήτρη Δημητριάδη δεν θα πέσει καιόμενος στη γη, αλλά θα αναληφθεί με το άρμα του Ήλιου στον ουρανό. Στη σκηνοθεσία της Χρύσας Καψούλη, το σαλόνι του σπιτιού μετατρέπεται σε πεδίο πυρηνικής αναμέτρησης του Καλού και του Κακού. Του Εξουσιαστή και του Εξουσιαζόμενου. Της Υποταγής και της Ανυπακοής.

Ο Φαέθων κάνει πρεμιέρα τη Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου στο Θέατρο Φούρνος.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Συγγραφέας: Δημήτρης Δημητριάδης

Σκηνοθεσία: Χρύσα Καψούλη

Scenography – Video Scenography – Costume design: Xsquare DesignLab

Φωτισμοί: Απόστολος Τσατσάκος

Βοηθός σκηνοθέτη: Κατερίνα Κέντρου, Κλέλια Μαμουνάκη

Μουσική επιμέλεια: Χρύσα Καψούλη, Κατερίνα Κέντρου

Υλικό προώθησης - Trailer: Xsquare DesignLab

Ερμηνεύουν:

Χριστόφορος Κώνστας (Άμνετ Λομ)
 Μάγδα Κατσιπάνου (Τζούλι)
 Κατερίνα Κέντρου (Μπεθ)
 Κλέλια Μαμουνάκη (Ανν)
 Δημήτρης Βουτσής (Λέλο)

 Θέατρο Φούρνος, Μαυρομιχάλη 168, Νεάπολη Εξαρχείων

Πρεμιέρα: 9 Φεβρουαρίου 2026

Παραστάσεις: κάθε Δευτέρα και Τρίτη μέχρι και 7 Απριλίου 2026

Ώρα έναρξης: 21:00

Διάρκεια: 80 λεπτά

Εισιτήρια: 15 ευρώ - Γενική Είσοδος, 12 ευρώ - Μειωμένο

Διεύθυνση Παραγωγής: Γιάννης Γκουντάρας

Παραγωγή: Bonaventura ΑΜΚΕ

Επικοινωνία – Δημόσιες Σχέσεις: Αντώνης Κοκολάκης

Social Media: Bonaventura ΑΜΚΕ

Προπώληση Εισιτηρίων
 https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/faethon-tou-dimitri-dimitriadi/ 
 και στο ταμείο του θεάτρου.

Σημείωση: Η παράσταση είναι αυστηρώς ακατάλληλη για ανηλίκους.

• Facebook: faethon.dimitriadis

• Instagram: bonaventura.theatre

 

Endgame – 4 ημέρες και 7 λεπτά

 

                           Βασισμένο σε κείμενα της Γλυκερίας Μπασδέκη

                                             Σκηνοθεσία Ρουμπίνη Φέφε

                 

 

                                                                   Κυριακή στις 21:00

                                Θέατρο  Μικρός Κεραμεικός

                            5 τελευταίες παραστάσεις  Κυριακή στις 21:00

Την Κυριακή 25 Ιανουαρίου η Γλυκερία Μπασδέκη θα παρακολουθήσει την παράσταση «Endgame – 4 ημέρες και 7 λεπτά», βασισμένη στην αιχμηρή και τρυφερή γραφή της  και σκηνοθετημένη από τη Ρουμπίνη Φέφε. 

Μετά την παράσταση θα ακολουθήσει συζήτηση με τους συντελεστές και τη συγγραφέα.

Ο κόσμος τελειώνει σε τέσσερις ημέρες και επτά λεπτά. Μέχρι τότε, τέσσερις γυναίκες καταφεύγουν σε ένα υπόγειο, ηχογραφώντας ιστορίες για έναν μελλοντικό αρχαιολόγο. Μικρές εξομολογήσεις, αστείες, ωμές και ανθρώπινες, συνθέτουν ένα σκηνικό μωσαϊκό όπου το χιούμορ, η αγωνία και ο έρωτας συναντούν την απώλεια και την ανάγκη για λύτρωση.

Η παράσταση «Endgame – 4 ημέρες και 7 λεπτά», βασισμένη στην αιχμηρή και τρυφερή γραφή της Γλυκερίας Μπασδέκη και σκηνοθετημένη από τη Ρουμπίνη Φέφε, φέρνει στη σκηνή μια πολυφωνική ιστορία για το τέλος του κόσμου – ή για όλα όσα επιμένουν να ανθίζουν λίγο πριν από αυτό.

Η λαϊκή τέχνη του θεάτρου σκιών, με την υπογραφή του Άθω Δανέλλη, φωτίζει τις φωνές των γυναικών και χαρίζει στην παράσταση μια διάσταση συλλογικής μνήμης, υπέρβασης και χιούμορ, ακόμα και μπροστά στο σκοτάδι.

Η δραματουργική σύνθεση βασίζεται στο βιβλίο «Κλάματα» της Γλυκερίας Μπασδέκη και σε δημοσιευμένα κείμενα της, στην εφημερίδα Lifo (Crying Games). Η αιχμηρή γλώσσα της Μπασδέκη –ωμή,τρυφερή και σαρκαστική μαζί– διαπερνά το έργο σαν ηλεκτρισμός, χαράσσοντας το αποτύπωμα μιας εποχής που μοιάζει ταυτόχρονα γνώριμη και ανοίκεια. Η λαϊκή τέχνη του θεάτρου σκιών, με την υπογραφή του Άθω Δανέλλη, παρεμβαίνει ως καταλύτης φωτίζοντας μέσα από την δύναμη της σκιάς τα όσα ειπώθηκαν και δίνει στην παράσταση μια διάσταση συλλογικής μνήμης και υπέρβασης.To «Endgame 4 μέρες και 7 λεπτά» αφορά στιγμές παράδοξου αδιεξόδου, με την πολυφωνία των επεισοδίων να ξυπνά αναλογίες του Βοκάκιου δεκαήμερου, μικρές ιστορίες αστείες, ωμές, ανθρώπινες.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Σε τέσσερις μέρες και επτά λεπτά ακριβώς ο κόσμος όπως τον ξέρουμε θα

τελειώσει. Ένας κομήτης καταστρέφει την γη. Τέσσερις γυναίκες καταφεύγουν

σε ένα υπόγειο, ηχογραφώντας ιστορίες για τον μελλοντικό αρχαιολόγο. Οι

φωνές μπλέκονται, άλλοτε ψιθυρίζοντας το «φταίω», άλλοτε φωνάζοντας την

ανάγκη του «είμαι», δημιουργώντας ένα πολύχρωμο μωσαϊκό ταυτότητας. Ο

δραματικός χρόνος ορίζεται σε ένα άχρονο μέλλον. Η ατμόσφαιρα είναι post

apocalyptic, με εικόνες που κοιτούν ταυτόχρονα πίσω και μπροστά, σαν ένα

χρονικό καρουσέλ.

 

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

Η θεατρική ομάδα “παν-αγνώστου¨ αφηγείται μια αλληγορία αντιμετώπισης

ενός επερχόμενου (;) τέλους του κόσμου. Τέσσερις γυναίκες καταφεύγουν σε

ένα υπόγειο. Ένας κομήτης απειλεί με αφανισμό τον πλανήτη, η σκηνή

συνεχίζει για λίγο ακόμη, από πείσμα. Στους μήνες που δουλεύουμε πάνω

στα κείμενα της Γλυκερίας Μπασδέκη μας απασχόλησε αυτή η στιγμή της

αναπνοής ανάμεσα στο τέλος και στο “cut”. Εκείνη η υπαρξιακή ακινησία

όπου η θεατρική πράξη γίνεται επιβίωση και όχι αναπαράσταση. Τέσσερις

γυναίκες ηχογραφούν για τον μελλοντικό αρχαιολόγο ιστορίες, σκέψεις,

άρρητα θραύσματα, γιατί δεν έχουν άλλο τρόπο να κρατηθούν σε μια άλογη

συνθήκη τέλους. Ο ήχος γίνεται σώμα, η σκιά αντανάκλαση και η φωνή το

τελευταίο τους καταφύγιο. Στήνουμε ένα χειροποίητο θέατρο που

αυτοδιαλύεται την ώρα που μιλά. Ό,τι απομένει είναι ένα pastiche:

εξομολογήσεις, μνήμες, αυτοσαρκασμός, επιθυμία και ελπίδα.Η γλώσσα της

Γλυκερίας Μπασδέκη και οι σκιές του Άθου Δανέλλη συνομιλούν και

επανοηματοδοτούν μια πραγματικότητα στο χείλος της καταστροφής,

σπέρνοντας τους σπόρους της ακόλουθης μετασχηματικής αναγέννησης στα

χνάρια του θεού Διόνυσου. Δεν στολίζουμε το τέλος, το φωτίζουμε για μια

στιγμή, όσο χρειάζεται για να δούμε ότι υπάρχει ακόμη υπόσχεση ζωής μέσα

στο προσωπικό μας σκοτάδι. Αν κάτι σώζεται, είναι ο ήχος της φωνής μας

λίγο πριν σβήσει. Τέλος ή αρχή;

Ρουμπίνη Φέφε

 

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Ρουμπίνη Φέφε και ομάδα Παναγνώστου

Βοηθός σκηνοθέτη: Ράνια Πολυχρονάκη

Δραματουργική επεξεργασια: Ρουμπίνη Φέφε

Βοηθός Δραματουργικής επεξεργασίας: Ράνια Πολυχρονάκη

Σκηνογραφία: Ράνια Πολυχρονάκη

Ενδυματολογία: η ομάδα Παναγνώστου

Θέατρο Σκιών: Άθως Δανέλης

Ηχητικός σχεδιασμός: ομάδα Παναγνώστου

Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Έλενα Τσέλιου, Λουκάς Μποράκης

Φώτα & Ήχος: Χριστίνα Φυλακτοπούλου

Video - Φωτογραφία: Πέτρος Στεριώτης

Παραγωγή: Bateau Lavoir AMKE

 

Ερμηνεύουν: Νιόβη Γαβριήλ, Ράνια Πολυχρονάκη, Έλενα Τσέλιου ,Ρουμπίνη

Φέφε

Ακούγεται σε ηχογράφηση η φωνή του Άθου Δανέλλη

 

Πληροφορίες:

Τιμές εισιτηρίων: 15 ευρώ γενική είσοδος/  12 μειωμένο

Κυριακή στις 21:00

Προπώληση: ENDGAME 4 ημέρες και 7 λεπτά : https://www.ticketservices.gr/event/mikros-kerameikos-endgame/?lang=el 

Διάρκεια: 70 λεπτά χωρίς διάλειμμα

 

Μικρός Κεραμεικός

Ευμολπιδών 13, Αθήνα

« HIV»

  του Θανάση Τριαρίδη

Σκηνοθεσία- Δραματουργική Επεξεργασία:  Γιώργος Γκιόκας

  Πρεμιέρα 14 Οκτωβρίου

Για 10 παραστάσεις Τρίτη στις 21:00

  Θέατρο Άβατον 

Στις 14 Νοεμβρίου, μετά την πρεμιέρα της παράστασης, ο συγγραφέας του έργου HIV, Θανάσης Τριαρίδης, θα υποδεχθεί στη σκηνή του Θεάτρου Olvio τον ακτιβιστή Αντώνη Παπάζογλου, μέλος του Συλλόγου Οροθετικών Ελλάδας, ο οποίος ζει με τον HIV εδώ και 15 χρόνια.
Οι δύο τους θα συζητήσουν με αφορμή το ερώτημα:«Ποιος στα αλήθεια σκότωσε την Επίφανι Γκούντμαν;»

Η είσοδος για το κοινό είναι δωρεάν.

 

Η Λίλα Παντελίδου, μετά την περσινή επιτυχία της παράστασης, HIV, επιστρέφει στο έργο του Θανάση Τριαρίδη, προσεγγίζοντάς από την αρχή και παρουσιάζοντας μια νέα, τελείως διαφορετική παράσταση, που έκανε πρεμιέρα στις 14 Οκτωβρίου στο Θέατρο Άβατον.

 Αυτή τη φορά τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Γκιόκας, που προσεγγίζει το κείμενο με μια πολυδιάστατη οπτική, δινοντας έμφαση στη φωνή της καταπιεσμένης κραυγής. Από την παράσταση δεν λείπουν και οι στιγμές χιούμορ που μέσα σ’ ένα τραγικό πλαίσιο, αναδεικνύουν την ανθρώπινη ευαλωτότητα και την κοινωνική υποκρισία.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Μία ηθοποιός που αναγκάζεται να παίξει ένα έργο που απεχθάνεται. Μια Νιγηριανή πόρνη που αυτοκτονεί στο Τμήμα Προσωρινής Κράτησης. Μία σκοτεινή φιγούρα που κινεί τα νήματα της απελπισίας τους. Και ένα ραδιόφωνο που αυτοβούλως επιβάλει τον ήχο μίας πραγματικότητας ανεξέλεγκτης, εφιαλτικής, απάνθρωπης: της πραγματικότητάς μας.

Η παράσταση είναι βασισμένη στο ομώνυμο έργο του Θανάση Τριαρίδη, το οποίο αφορμάται από τα γεγονότα του 2012, όταν τα πρόσωπα δεκάδων γυναικών φορέων του HIV διαπομπεύονται στα μέσα ενημέρωσης με την κατηγορία πως σκορπούν τον τρόμο του AIDS παρέχοντας σεξουαλικές υπηρεσίες.

 

Σκηνοθετικό Σημείωμα:

Ανοσολογική ανεπάρκεια ή ανοσοανεπάρκεια (immunodeficiency) είναι η παθολογική κατάσταση κατά την οποία το ανοσοποιητικό σύστημα δεν είναι σε θέση να επιτελέσει σωστά και πλήρως το ρόλο του, με αποτέλεσμα η ικανότητα του οργανισμού να καταπολεμήσει παθογόνα μικρόβια, παράσιτα και ιούς να είναι περιορισμένη ή εντελώς απούσα.

Νοσούμε, λοιπόν. Ο Άνθρωπος νοσεί βαριά. Μυστικά, ύπουλα εκκολάφθηκε μέσα μας η φρικτή ασθένεια που μας βρωμίζει και μας απειλεί. Οι άμυνές μας κάμφθηκαν: ακλόνητοι απέναντι στον πόνο, αδιάφοροι απέναντι στην αδικία. Ανάλγητοι επεξεργαστές δεδομένων και εκτελεστές εντολών. Σαν να απολαμβάνουμε το κακό

του οποίου είμαστε αυτουργοί και συνένοχοι, ταχθήκαμε ανεπιστρεπτί στην πλευρά της δυστυχίας, αποδεχθήκαμε την ενοχή μας και κλείσαμε τα μάτια. Κι όμως ασίγαστη εκείνη η κραυγή, ριζωμένη στα μύχια της ψυχής, μας προστάζει, μας ξυπνάει και πασχίζει να ακουστεί.

«Η σκέψη αποστρέφεται να σκεφτεί τη δυστυχία, όσο και η ζωντανή σάρκα αποστρέφεται το θάνατο. Οι δυστυχισμένοι ικετεύουν σιωπηλά να τους δώσει κάποιος τις λέξεις για να εκφραστούν. Πρέπει να τους δώσουμε μόνο τις λέξεις που εκφράζουν αποκλειστικά το καλό, το καλό στην καθαρή μορφή του. Ή να βρούμε εκείνες που εκφράζουν την αλήθεια της δυστυχίας τους∙ που κάνουν να ακουστεί από τα βάθη της ανθρώπινης ψυχής η σιωπηλή κραυγή τους, το παιδικό παράπονο που ούτε ο ίδιος ο Χριστός δεν μπόρεσε να συγκρατήσει: «γιατί μου κάνουν κακό;»

Simone Weil, Το πρόσωπο και το ιερό

 

Η γνωριμία με τον Θανάση Τριαρίδη ξεκινά πριν τρία χρόνια περίπου, με την σκηνοθεσία του έργου του «Να ξέρετε πως αυτό που ακούτε είναι σφύριγμα τρένου», την οποία μοιραζόμαστε με τον αγαπημένο φίλο Νίκο Μαρνά. Αυτό που κυρίως με γοητεύει και με ιντριγκάρει στη γραφή του Θανάση Τριαρίδη είναι πως σε φέρνει αντιμέτωπο με την «τωρινή» πραγματικότητα, σε καλεί να αναστοχαστείς πάνω στα όσα συμβαίνουν γύρω σου και να πάρεις θέση. Θα έλεγα πως τα κείμενά του σε προκαλούν να δράσεις. Έτσι, όταν μου προτάθηκε να αναλάβω το «HIV», φυσικά και δέχτηκα. Η πρόκληση μεγάλη.

Το έργο πρόκειται για μονόλογο με σημείο εκκίνησης τα γεγονότα του 2012, όταν, εν μέσω οικονομικής κρίσης και σε μία κρίσιμη προεκλογική περίοδο, τα πρόσωπα δεκάδων γυναικών φορέων του HIV διαπομπεύονται στα μέσα ενημέρωσης με την κατηγορία πως σκορπούν τον τρόμο του AIDS παρέχοντας παράνομες σεξουαλικές υπηρεσίες, υπόθεση για την οποία η χώρα μας πρόσφατα καταδικάστηκε. Στην ανάπτυξή του ωστόσο πραγματεύεται πληθώρα κοινωνικών θεμάτων ανοίγοντας έτσι την δυναμική του σε ένα ευρύτερο φάσμα.

Πέραν ωστόσο της φύσης του κειμένου, η τωρινή εκδοχή του «HIV» έχει να αντιμετωπίσει μία ακόμη μεγάλη πρόκληση. Το έργο ανέβηκε την περασμένη χρονιά, σημειώνοντας μάλιστα μεγάλη επιτυχία, τόσο χάρη στην ερμηνεία της Λίλας Παντελίδου, την οποία έχω τη χαρά να σκηνοθετώ εγώ φέτος, αλλά και τη μεστή και εξαιρετικά ευρηματική σκηνοθεσία της Δήμητρας Κατσανίκα. Σίγουρα η δική μας παράσταση είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, εξετάζουμε το κείμενο από άλλη οπτική γωνία, οφείλω όμως να παραδεχθώ πως έθεσαν τον πήχη πολύ ψηλά.

Η παράσταση που ετοιμάσαμε παίζει με τις εικόνες και τον ήχο, αποτολμά εξωκειμενικούς παραλληλισμούς, ισορροπεί μεταξύ κωμικού και τραγικού,κατακρημνίζεται εν τέλει απολαυστικά, αυτοσαρκάζεται πολύ, αγωνιώντας να ακουστεί στεντόρεια εκείνο «το παιδικό παράπονο που ούτε ο ίδιος ο Χριστός δεν μπόρεσε να συγκρατήσει: γιατί μου κάνουν κακό;».

 

Συντελεστές:

Δραματουργική επεξεργασία – Σκηνοθεσία: Γιώργος Γκιόκας

Ερμηνεία: Λίλα Παντελίδου (μαζί της επί σκηνής οι: Γιώργος Γκιόκας και Κωνσταντίνος Τσώνης)

Μουσική Σύνθεση – Επεξεργασία: Πηνελόπη Μπεκιάρη

Σχεδιασμός φωτισμού: Κατερίνα Μαρία Σαλταούρα

Φωτογραφίες – Trailer: Χρήστος Κυριαζίδης

Σχεδιασμός αφίσας: Βασιλική Γκιόκα

Υπεύθυνη επικοινωνίας: Γιώτα Δημητριάδη

Εκτέλεση παραγωγής: Blackbird Theatre Company

 

Πληροφορίες:

Ημερομηνίες παραστάσεων: 14,21, 28 Οκτωβρίου ///4, 11, 18, 25 Νοεμβρίου///2, 9, 16 Δεκεμβρίου

Κάθε Τρίτη

ώρα έναρξης 21:00

Διάρκεια: 70 λεπτά

Είδος μονόλογος

Τιμές εισιτηρίων: 14 ευρώ (γενική είσοδος), 12 ευρώ (μειωμένο)

Προπώληση: "HIV" του Θανάση Τριαρίδη | Εισιτήρια online! | More.com

 

Θέατρο ΑΒΑΤΟΝ

Ευπατριδών 3, Αθήνα

Τηλ.: 2103412689

theatroavaton.com

 

 

Studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Εξάρχεια – Τηλ. 2106453330

www.studiomavromihali.gr 

 

Ο ερευνητής Κωνσταντίνος Τσιώλης στο studio Μαυρομιχάλη

Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2024

 

Σειρά συζητήσεων με αφορμή την παράσταση

        «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης

και το φάσμα των φατριών» του Παντελή Μπουκάλα 

 

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος», παρουσιάζει για Τρίτη χρονιά , στο Studio Μαυρομιχάλη, το έργο του Παντελή Μπουκάλα, «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και το φάσμα των φατριών» σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, Στέλλας Κρούσκα και Κλεοπάτρας Τολόγκου, με τον Φώτη Μακρή στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

«Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.»

Με βάση αυτή την ρήση του Παντελή Μπουκάλα, μετά από κάθε παράσταση, στο Studio Μαυρομιχάλη θα βρίσκεται μια προσωπικότητα από διαφορετικούς χώρους της δημόσιας ζωής, για να συζητήσουμε όχι μόνο για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, αλλά και για την μεγαλειώδη στιγμή του Ελληνικού έθνους, την επανάσταση του 1821. Με τους ήρωές της, τους προδότες της, τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα, τις αντιφάσεις της, τις προσδοκίες, τις διαψεύσεις, τα φωτεινά αλλά και τα σκοτεινά της σημεία. Και φυσικά για το πως αυτή η μεγαλειώδης εξέγερση, καθόρισε την συνέχεια του Ελληνισμού μέχρι σήμερα. Γιατί όπως πάλι σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας, « Η εθνική αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο».

Η είσοδος στη συζήτηση είναι δωρεάν για το κοινό που θέλει να την παρακολουθήσει.

Στις 15 Νοεμβρίου καλεσμένος είναι ο ερευνητής Κωνσταντίνος Τσιώλης, στις 29 Νοεμβρίου ο σκηνοθέτης Δημήτρης Ινδαρές και στις 27 Δεκεμβρίου ο εκπαιδευτικός, φιλόλογος και δοκιμιογράφος Σταύρος Ζουμπουλάκης.

Λίγα λόγια για την παράσταση :

Πόσο συνδεδεμένοι είμαστε με την ιστορία μας;

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ από ποια πρόσωπα ή ποια γεγονότα πήραν τα ονόματά τους οι οδοί και οι πλατείες που ζούμε ή εργαζόμαστε ή διασχίζουμε σε καθημερινή βάση; Έχουμε ποτέ επιχειρήσει αυτήν την μικρή σύνδεση με το παρελθόν μας;

Αυτή ήταν η αφορμή για να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας παράστασης για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, έναν από τους πρωταγωνιστές της ελληνικής επανάστασης του 1821, από τον οποίον πήρε το όνομά της η οδός Μαυρομιχάλη και κατ’ επέκταση το θέατρό μας, studio Μαυρομιχάλη.

Και είχαμε την τεράστια τύχη και τιμή, συνοδοιπόρος μας σε αυτή μας την προσπάθεια, να είναι ο Παντελής Μπουκάλας που ανέλαβε την συγγραφή του έργου.

 

Παντελής Μπουκάλας :

Διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, ο οικείος μας Πετρόμπεης, παραμένει, αν όχι ένα σημείο αμφιλεγόμενο, πάντως ένα πρόσωπο του Αγώνα ευρύτερα γνωστό όχι για τη μεγάλη συμβολή του στα επαναστατικά χρόνια αλλά για την εμπλοκή της οικογένειάς του στη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Στις 9 Οκτωβρίου 1831, ο Γεώργιος και ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, γιος και αδερφός, αντίστοιχα, του ηγέτη των Μανιατών, πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον Κυβερνήτη στο Ναύπλιο, έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. Στη βαθύτατα διχασμένη Ελλάδα, που δεν είχε βρει ακόμα έναν στέρεο βηματισμό, άλλοι θρηνούσαν κι άλλοι πανηγύριζαν.

Γνώριζε άραγε ο Πετρόμπεης τι σχεδίαζαν οι άμεσοι συγγενείς του; Οι ιστοριογραφικές υποθέσεις ποικίλλουν, όπως ποικίλλουν και για την ενδεχόμενη εμπλοκή της Γαλλίας και της Αγγλίας στον φόνο. Διαθέτουμε ωστόσο μιαν απάντηση του ίδιου του Πέτρου: «Τι μέτρον ήθελον λάβει αν ο υιός μου και ο αδελφός μου εξεμυστηρεύοντο εις εμέ την συνωμοσίαν των; Ήθελον ακούσει την φωνήν της εκδικήσεως και του αυστηρού πατριωτισμού; Ή το γήρας αυτό και η θρησκεία ήθελον με καταφέρει να λησμονήσω τον Άρχοντα διά να ελεήσω τον άνδρα; Ιδού εξέτασις βασανική δι’ εμέ».

Η απάντηση αυτή πρέπει να συνεκτιμηθεί με τη μεγάλη σημασία που της αξίζει, επειδή δόθηκε σε χρόνο ιστορικά και συναισθηματικά ουδέτερο: γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1842, όταν η υπόληψη της μαυρομιχαλαίικης οικογένειας είχε αποκατασταθεί, και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα ημέρα της Τεργέστης στις 25 Μαρτίου 1843.

 Ο Πετρόμπεης αρνείται κατηγορηματικά ότι γνώριζε. Η απάντησή του πρέπει να θεωρηθεί ειλικρινής και τίμια, διότι ακόμα και τότε, πέντε χρόνια πριν από τον θάνατό του, δεν συμπληρώνει την άρνησή του αυτή με μια δεύτερη απάντηση που θα βόλευε τη συνείδησή του και θα ενίσχυε το κύρος του. Δεν λέει δηλαδή ότι θα απέτρεπε τους συγγενείς του από το φονικό εγχείρημά τους. Αντίθετα, εκτίθεται εκουσίως στην κριτική, λέγοντας ότι, μια δεκαετία μετά, εξακολουθεί να βασανίζεται από το ερώτημα τι θα έπραττε, αν όντως γνώριζε.

Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.

Στον «Πετρόμπεη» που συνέγραψε ο Παντελής Μπουκάλας και σκηνοθετεί ο Φώτης Μακρής, ο λόγος, οπωσδήποτε μυθοπλαστικός, θεμελιωμένος εντούτοις στα ιστορικά ντοκουμέντα, τα δημοτικά τραγούδια και τις ιστοριογραφικές αναψηλαφήσεις, είναι φαινομενικά διπλός, αλλά κατά βάθος πολλαπλός.

Είναι διπλός, αφού ο μονόλογος του Πετρόμπεη διαπλέκεται με τον μονόλογο του Απόστολου Μαυρογένη. Ο Μαυρογένης, ο ιταλοσπουδαγμένος αγωνιστής του 1821, γόνος της μεγάλης κυκλαδίτικης οικογένειας, υπήρξε γνώριμος των Μαυρομιχαλαίων, διορίστηκε δε από τον Καποδίστρια πρώτος στρατιωτικός γιατρός της ελεύθερης Ελλάδας. Είναι λοιπόν ένας αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς των επαναστατικών και μετεπαναστατικών χρόνων, ο οποίος στις αρχές του 20ού αιώνα αποκαλούνταν «παππούς όλων των Ελλήνων», λόγω της εξαιρετικά σπάνιας μακροβιότητάς του (Πάρος, 1792 - Αθήνα 1906). Ορισμένες απόψεις του, αλλά και πτυχές του βίου του, τις γνωρίζουμε από συνέντευξή του στον Ζαχαρία Παπαντωνίου, που τον τιμούσε και το σεβόταν, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σκριπ, στις 17 Ιανουαρίου 1904.

Η μυθοπλασία αναδεικνύει τον Απόστολο Μαυρογένη ως επί μακρόν συνομιλητή του Πετρόμπεη και παραλήπτη των ενθυμημάτων του, αλλά και ως φανατικό συλλογέα και αναγνώστη ιστοριογραφημάτων (ελληνικών και ξένων) και απομνημονευμάτων που αφορούν το 1821. Παραγράφους από τα βιβλία αυτά ανακαλεί στη μνήμη του ο Μαυρογένης, και έτσι ο θεατρικός λόγος αποκτά την πολλαπλότητά του.

Ο «Πετρόμπεης» δεν αποτελεί διάβημα ούτε απομυθοποίησης ούτε αποκατάστασης. Είναι η αναψηλάφηση ενός απίστευτου θαύματος, της Επανάστασης, και της βαθιά τραυματικής συνέχειάς της. Η εθνική μας αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο

 

Η παράσταση πραγματοποιήθηκε με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής – Στέλλα Κρούσκα – Κλεοπάτρα Τολόγκου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη

Μουσική : Νείλος Καραγιάννης

Φωτισμοί: Φώτης Μακρής

Βίντεο παράστασης : Φοίβος Σαμαρτζής

3D γραφικά : Κωνσταντίνος Οικονόμου

Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα

 

Παίζει ο Φώτης Μακρής.

Μαζί του στην σκηνή ο μουσικός Νείλος Καραγιάννης.

 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Παρασκευή στις 21.00, σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με «ΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ» του Άρη Αλεξάνδρου

 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό : 14 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 12 ευρώ

Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α. : 10 ευρώ

 

Προπώληση

https://www.more.com/theater/petrompeis-mauromixalis-kai-to-fasma-ton-fatrion-gia-triti-xronia/ 

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ

Studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

www.studiomavromihali.gr

«Ο Φραντς Κάφκα στο Θέατρο – Η προσέγγιση της Ομάδας Σημείο Μηδέν»

Συζήτηση στο 52^ο Φεστιβάλ Βιβλίου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ.

 

Πεδίον Άρεως, Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2024, ώρα έναρξης 20.30.

Σε συνεργασία με τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου.

Είσοδος ελεύθερη

 

Η Ομάδα Σημείο Μηδέν και ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου, σας προσκαλούν στη συζήτηση με θέμα «Ο Φραντς Κάφκα στο Θέατρο – Η προσέγγιση της Ομάδας Σημείο Μηδέν» που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου στις 20.30 στην κεντρική σκηνή, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του 52^ου Φεστιβάλ Βιβλίου.

Ο Νίκος Κοσκινάς, αναπληρωτής καθηγητής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών και η Μαρία Σικιτάνο, υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, συζητούν για τον Κάφκα στο θέατρο και την ιδιαίτερη προσέγγιση της Σημείο Μηδέν.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθούν αποσπάσματα από τις παραστάσεις της Ομάδας “Μεταμόρφωση” (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, 2012), “Στη Σωφρονιστική Αποικία” (Φεστιβάλ Αθηνών, 2014), “Αναφορά Για Μια Ακαδημία” (Θέατρο Άττις – Νέος Χώρος, 2021).

Η Ομάδα Σημείο Μηδέν και ο σκηνοθέτης Σάββας Στρούμπος από το 2008 ασχολούνται διεξοδικά με το έργο του Φραντς Κάφκα, έχοντας ανεβάσει τη "Σωφρονιστική Αποικία" το 2009 (Χώρος Ιστορικής Μνήμης - Κοραή 4) και το 2014 (Φεστιβάλ Αθηνών), τη "Μεταμόρφωση" το 2012 (Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης), το μουσικό έργο "Θραύσματα Από τον Κάφκα" του Γκιόργκι Κούρταγκ το 2018 (Θέατρο Άττις - Νέος Χώρος) και την "Αναφορά Για Μια Ακαδημία το 2022 (Θέατρο Άττις - Νέος Χώρος). Το έργο του Κάφκα αποτελεί ένα πολύ γόνιμο πεδίο θεατρικής δημιουργίας και έρευνας, και η δουλειά της Σημείο Μηδέν έχει προσδώσει το δικό της ιδιαίτερο στίγμα σε αυτό.

Info:

Τοποθεσία: Πεδίον Άρεως, 52ο Φεστιβάλ Βιβλίου [Κεντρική Σκηνή]

Ημερομηνία: Κυριακή 8 Σεπτεμβρίου 2024, ώρα έναρξης 20.30

Είσοδος ελεύθερη

Εταιρεία Θεάτρου Άλκη

"Ζωγραφίζω γράφοντας και γράφω ζωγραφίζοντας " Ν.Χ.

Συζήτηση για το έργο του Νίκου Χουλιαρά με αφορμή την παράσταση

 

Στη Σκιά του Λούσια

 Ο Λούσιας του Νίκου Χουλιαρά

ζωντανεύει μέσα από τις φιγούρες των έργων του 

 

Πέμπτη 6 Ιουνίου, στις 19.00*

Θέατρο Θησείον

Ο Γιώργος Χουλιαράς, γλύπτης και πρώην αντιπρύτανης της ΑΣΚΤ, ο εικαστικός Μάριος Σπηλιόπουλος, καθηγητής της ΑΣΚΤ, και ο καθηγητής Νεοελληνικής Φιλολογίας και Θεωρίας Λογοτεχνίας Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ Δημήτρης Αγγελάτος συζητούν για τη διπλή ιδιότητα του ζωγράφου και συγγραφέα Νίκου Χουλιαρά.

Στην ανοιχτή συζήτηση θα συμμετάσχουν επίσης η Λητώ Ιωακειμίδου, επίκουρη καθηγήτρια Συγκριτικής Φιλολογίας Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ, η Σοφία Χουλιαρά, εικαστικός και σκηνογράφος της παράστασης, η Ρηνιώ Κυριαζή, σκηνοθέτης της παράστασης, ο Άθως Δανέλλης, παίχτης του θεάτρου σκιών, η Διονυσία Πτερουντίου, υποψήφια διδάκτωρ Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ, καθώς και φοιτητές των Σχολών ΑΣΚΤ και Τμήματος Φιλολογίας ΕΚΠΑ.

Στο φουαγιέ του θεάτρου εκτίθενται μεταξοτυπίες και ανατυπώσεις έργων του Νίκου Χουλιαρά

Στις 21.00 θα ακολουθήσει η παράσταση Στη Σκιά του Λούσια

*Η συζήτηση θα έχει δωρεάν είσοδο για την παράσταση κλείνετε το εισιτήριό σας μέσω more.com

 

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ

Ένα παράξενο θέατρο σκιών φτιαγμένο από τις φιγούρες των έργων του Νίκου Χουλιαρά ζωντανεύει το μυθιστόρημά του, ο Λούσιας. Μέσα από τη ζωγραφική του ξεπηδούν οι ήρωες του. Ο Λούσιας καθρεφτίζεται στον μπερντέ, διπλασιάζεται και πολλαπλασιάζεται. Στα νερά της λίμνης αντανακλούν οι σκιές μιας παραμορφωμένης πραγματικότητας.

Η σκληρότητα και η υποκρισία φανερώνεται μέσα από ένα παιδί - καθρέφτη.

Το απολωλός, ο λωλός της πόλης, ο αδύναμος στα μυαλά, ο αλαφροΐσκιωτος

απομένει να μάς θυμίσει την τρυφερότητα.

 

…κλεισμένος μες στα μαύρα περιγράμματα του πρώτου ανθρώπου ή του Καραγκιόζη…

Ν.Χ.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Δραματουργική επεξεργασία - Σκηνοθεσία: Ρηνιώ Κυριαζή

Εικαστική επιμέλεια - Φωτογραφίες: Σοφία Χουλιαρά

Σκηνογραφία: Σοφία Χουλιαρά – Ναταλία Μαντά

Μουσική σύνθεση: Νίκος Βελιώτης

Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση

 

Παίχτης Θεάτρου Σκιών: Άθως Δανέλλης

Ηθοποιός: Ρηνιώ Κυριαζή

Συνεργάτης σκηνής: Δέσποινα Χαλκορόκα

 

Βοηθός σκηνοθέτη: Δέσποινα Χαλκορόκα

Φωτογραφίες παράστασης: Αναστασία Γιαννάκη

Γραφιστική επιμέλεια: Παναγιώτης Ανδριανός

Κατασκευή σκηνικού: Χρήστος Παπαϊωάννου

Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη

Παραγωγή: Εταιρεία Θεάτρου Άλκη

 

Πληροφορίες Παράστασης

Παραστάσεις: Από 9 Μαΐου έως 16 Ιουνίου 2024

Ημέρες & ώρες παραστάσεων:

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο στις 21.00 και Κυριακή στις 18.00

Διάρκεια παράστασης: 100’

Τιμές εισιτηρίων:

Γενική Είσοδος: 15€

Μειωμένο: 12€

Ομαδικό: 10€

 

Προπώληση εισιτηρίων: MORE.COM

https://www.more.com/theater/sti-skia-tou-lousia/ 

 

 

Θέατρο Θησείον, Ένα Θέατρο για τις Τέχνες

Τουρναβίτου 7, Ψυρρή

 

Η παράσταση πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

Περισσότερα για την παράσταση

Το έργο του Νίκου Χουλιαρά είναι ένας κόσμος ολόκληρος. Ζωγράφος, συγγραφέας, ποιητής και μουσικός δημιουργεί ένα μαγικό, σκοτεινό, προσωπικό σύμπαν. Έναν τόπο που συνομιλεί με τη μνήμη, την ομορφιά, την πληγή. Η εικαστικός Σοφία Χουλιαρά (η κόρη του Νίκου) δημιουργεί μορφές, τοπία και περιβάλλοντα που ξεπηδούν από τα έργα του - φιγούρες και καλύβες ενός παράξενου θεάτρου σκιών. Ο Λούσιας καθρεφτίζεται σε ένα παράθυρο - μπερντέ, παίρνει μορφή από τη Ρηνιώ Κυριαζή που συνομιλεί με τη χάρτινη, δισδιάστατη μορφή του, που εμψυχώνει ο Άθως Δανέλλης. Η μουσική του Νίκου Βελιώτη διαστέλλει τον χρόνο και τον χώρο, ενώνει ή διασπά τα κομμάτια. Οι φωτισμοί της Στέβης Κουτσοθανάση μεγαλώνουν τις αντιθέσεις ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι.

Ο ζωγράφος Χρήστος Σαμαράς σημειώνει: Ο Χουλιαράς αρέσκεται να βάζει κωμικές φιγούρες στη ζωγραφική του καθώς και τη δική του που τη σαρκάζει, τη γελοιοποιεί, τη συμπιέζει, την κάνει γκροτέσκα, της αφαιρεί την ύλη και εν τέλει την κάνει σκιά. Μια σκιά άλλοτε καθηλωμένη κάτω από το φως της σελήνης, άλλοτε να γλιστράει πάνω σε επικλινή εδάφη, σε τοίχους, σε ταβάνια, άλλοτε να τρέχει με προτεταμένα τα χέρια όπως κάνουν τα παιδάκια για να προφυλαχτούν όταν τα κυνηγούν μέσα στη νύχτα. Μαύρες φιγούρες που δεν διακρίνεις χαρακτηριστικά, σαν να είναι πίσω από μπερντέδες και να κρυφοκοιτάζουν ή κρυφομιλούν ή συνωμοτούν, ποιος ξέρει. Δεν γνωρίζεις αν είναι δυο σκιές ή δυο φιγούρες, είναι ένα και το αυτό και κάπου στην άκρη βάζει να προπορεύεται ένα ζώο ακαθόριστο. Να είναι άραγε το ζώο που περιέχουμε;

Λούσιας: Μπορεί να ’μαι κανένας άλλος και να μην το ξέρω…

ΘΕΑΤΡΟ RADAR

Πλατεία Αγίου Ιωάννη και Πυθέου 93 - Νέος Κόσμος, Αθήνα Τ.Κ. 11744,

απέναντι από τον σταθμό μετρό ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ

τηλ. : 210 9769294 

 

3ος ΧΡΟΝΟΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ

«ΤΡΟΜΕΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ»

του Ζαν Κοκτώ

 

Μετάφραση - Σκηνοθεσία- Δραματουργική επεξεργασία

Αναστασία Παπαστάθη

 ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 28 ΑΠΡΙΛΙΟΥ (ΒΑΪΩΝ)

 

Κυριακή 21 Απριλίου ανοιχτός διάλογος με το κοινό

Τη συζήτηση συντονίζει η ψυχοθεραπεύτρια Θεραπεία Στάμου Μαζαράκη 

 

Στο θέατρο RADAR ολοκληρώνονται με μεγάλη καλλιτεχνική κι εμπορική επιτυχία την Κυριακή 28 Απριλίου (Βαΐων), οι παραστάσεις του έργου του Ζαν Κοκτώ «Τρομεροί Γονείς» σε σκηνοθεσία, μετάφραση και δραματουργική επεξεργασία Αναστασίας Παπαστάθη, η οποία τοποθετεί τη δράση του έργου από το Παρίσι του 1938 (χρονιά που γράφτηκε το έργο) στην Αθήνα του σήμερα. 

Ένα έργο για τις οικογενειακές σχέσεις, για την δύναμη του έρωτα και την ατομική ελευθερία. 

Ο Ζαν Κοκτώ δεξιοτέχνης της μυθοπλασίας στήνει έναν δυνατό μύθο και αφήνει τις συγκρούσεις να εξελιχθούν με ανατροπές, αποκαλύψεις, απρόοπτα και τις κωμικές καταστάσεις να διαδέχονται τις δραματικές αποφορτίζοντας το συγκρουσιακό τοπίο. 

Λίγα λόγια για το έργο

Η μάνα αποξενωμένη από τον άντρα της, έχει εξαρτηθεί από τον γιο της.

Η ανύπαντρη αδελφή της που ζει μαζί τους έχει αναλάβει να τους συντηρεί αφού κανείς δεν εργάζεται σε αυτό το σπίτι και εκείνη είναι η μόνη που μπορεί να διαχειριστεί την περιουσία από την κληρονομιά που άφησε ο πλούσιος θείος στις δυο αδερφές.

Όλα δείχνουν ισορροπημένα σε αυτή την οικογένεια.

Η διαβητική μάνα χειραγωγεί μέσω της αρρώστιας της και της κυκλοθυμίας της, η θεία ελέγχει με την εξουσία του χρήματος και την εμμονή της για την τάξη και ο μπαμπάς καλύπτει την μοναξιά του με μικρές αποδράσεις σε εξωσυζυγικές σχέσεις.

Τι γίνεται όμως όταν ο γιος ερωτεύεται και θέλει να σπάσει τα δεσμά της οικογένειας;

Πως θα το διαχειριστεί αυτό η μάνα που χάνει τον γιο της;

Και ο κρυφός έρωτας της θείας για τον άντρα της αδερφής της θα εκδηλωθεί;

 

Η παλιότερη γενιά αναπόφευκτα θα συγκρουστεί με την νέα γενιά που διεκδικεί την δική της ταυτότητα.

 

Το έργο αφενός καταγράφει τις σχέσεις των μελών μιας οικογένειας, αφετέρου δίνει την δυνατότητα να ερευνηθούν πιο εξειδικευμένα θέματα όπως οι σχέσεις εξάρτησης που καλλιεργούνται μέσα στην οικογένεια, η ελεγκτική συμπεριφορά του γονέα, η ανάγκη αυτονόμησης του παιδιού, πως διαμορφώνονται οι ρόλοι μέσα στην οικογένεια, πως αλληλεπιδρούν τα μέλη μεταξύ τους, αλλά και πως επηρεάζει η ποιότητα σχέσης των γονέων την διαμόρφωση της προσωπικότητας ενός παιδιού.

 

Την Κυριακή 21 Απριλίου θα πραγματοποιηθεί ανοιχτός διάλογος με το κοινό. Την συζήτηση συντονίζει η έμπειρη ψυχοθεραπεύτρια Θεραπεία Στάμου Μαζαράκη με την παρουσία του θιάσου. Ενώ την εισήγηση επιμελείται η Αναστασία Παπαστάθη. 

Στον ανοιχτό διάλογο μπορεί να συμμετάσχει κάθε θεατής που έχει ήδη παρακολουθήσει την παράσταση, με προϋπόθεση την κράτηση της θέσης του στο τηλέφωνο του θεάτρου 210 9769294. 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Μετάφραση - Σκηνοθεσία

Δραματουργική επεξεργασία: Αναστασία Παπαστάθη

 

Σκηνικά - Κοστούμια: Κυριακή Πανούτσου

Μουσική επιμέλεια: Πάνος Φορτούνας

Βοηθός σκηνοθέτη: Δημήτρης Τσολάκης

Σχεδιασμός Φωτισμών: Αναστασία Παπαστάθη

 

Φωτογραφίες/video: Χάρης Γερμανίδης

Επικοινωνία : Αντώνης Κοκολάκης

Web administration: Χρήστος Λουκόπουλος

Art work: Creatures

 

ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ ΜΕ ΣΕΙΡΑ ΕΜΦΑΝΙΣΗΣ

Χρήστος Ευθυμίου

Μαρία Μαυροματάκη

Αναστασία Παπαστάθη

Πάνος Κούλης

Ευδοκία Ασπρομάλλη 

 

Η παράσταση «Τρομεροί Γονείς» πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.

 

INFO!

ΤΡΟΜΕΡΟΙ ΓΟΝΕΙΣ

 

ΗΜΕΡΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΩΝ:

Κάθε Παρασκευή & Σάββατο στις 21:00, & Κυριακή στις 19:00

 

ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 90' (χωρίς διάλειμμα)

 

ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ:

Γενική είσοδος: 15€

Εκπτωτικό: 12€ (Φοιτητές / ΑμΕΑ / Άνεργοι/ Άνω των 65)

 

►Στον ανοιχτό διάλογο δεν ισχύουν τα εκπτωτικά εισιτήρια

 

Η αίθουσα κλιματίζεται

 

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ-ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ: στο ταμείο του θεάτρου 210 9769294

 

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ:

https://www.more.com/theater/theater-radar/tromeroi-goneis/

 

Θέατρο RADAR

Πλατεία Αγίου Ιωάννη & Πυθέου 93, Νέος Κόσμος, Αθήνα, Τ.Κ. 11744

(απέναντι από το Σταθμό Μετρό «Άγιος Ιωάννης») Τηλ.: 2109769294

FB page: Θέατρο-Radar

Instagram: @radartheater

Site: www.radartheater.gr

E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Ο  Ιστορικός, επιμελητής βιβλίων Στρατής Μπουρνάζος στο studio Μαυρομιχάλη

Παρασκευή 22 Μαρτίου 2024

 

Σειρά συζητήσεων με αφορμή την παράσταση

         «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης

και το φάσμα των φατριών»  του Παντελή Μπουκάλα

 

 

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος», παρουσιάζει, στο Studio Μαυρομιχάλη, το νέο έργο του Παντελή Μπουκάλα, «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και το φάσμα των φατριών» σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, Στέλλας Κρούσκα και Κλεοπάτρας Τολόγκου, με τον Φώτη Μακρή στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

 

«Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.»

Με βάση αυτή την ρήση του Παντελή Μπουκάλα, μετά από κάθε παράσταση, στο Studio Μαυρομιχάλη θα βρίσκεται  μια προσωπικότητα από διαφορετικούς χώρους της δημόσιας ζωής, για να συζητήσουμε όχι μόνο για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, αλλά και για την μεγαλειώδη στιγμή του Ελληνικού έθνους, την επανάσταση του 1821. Με τους ήρωές της, τους προδότες της, τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα, τις αντιφάσεις της, τις προσδοκίες, τις διαψεύσεις, τα φωτεινά αλλά και τα σκοτεινά της σημεία.  Και φυσικά για το πως αυτή η μεγαλειώδης εξέγερση, καθόρισε την συνέχεια του Ελληνισμού μέχρι σήμερα.  Γιατί όπως πάλι σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας, « Η εθνική αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο».

Στις 22  Μαρτίου 2024 καλεσμένος είναι ο ιστορικός, επιμελητής βιβλίων, Στρατής Μπουρνάζος και στις 29 Μαρτίου ο συγγραφέας Θανάσης Τριαρίδης.

Λίγα λόγια για την παράσταση :

Πόσο συνδεδεμένοι είμαστε με την ιστορία μας;

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ από ποια πρόσωπα  ή ποια γεγονότα πήραν τα ονόματά τους οι οδοί και οι πλατείες που ζούμε ή εργαζόμαστε ή διασχίζουμε σε καθημερινή βάση; Έχουμε ποτέ επιχειρήσει αυτήν την μικρή  σύνδεση με το παρελθόν μας;

Αυτή ήταν η αφορμή για να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας παράστασης για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, έναν από τους πρωταγωνιστές της ελληνικής επανάστασης του 1821, από τον οποίον πήρε το όνομά της η οδός Μαυρομιχάλη και κατ’ επέκταση το θέατρό μας, studio Μαυρομιχάλη.

Και είχαμε την τεράστια τύχη και τιμή, συνοδοιπόρος μας σε αυτή μας  την προσπάθεια, να είναι ο Παντελής Μπουκάλας που ανέλαβε την συγγραφή του έργου.

 

Παντελής Μπουκάλας :

Διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, ο οικείος μας Πετρόμπεης, παραμένει, αν όχι ένα σημείο αμφιλεγόμενο, πάντως ένα πρόσωπο του Αγώνα ευρύτερα γνωστό όχι για τη μεγάλη συμβολή του στα επαναστατικά χρόνια αλλά για την εμπλοκή της οικογένειάς του στη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Στις 9 Οκτωβρίου 1831, ο Γεώργιος και ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, γιος και αδερφός, αντίστοιχα, του ηγέτη των Μανιατών, πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον Κυβερνήτη στο Ναύπλιο, έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. Στη βαθύτατα διχασμένη Ελλάδα, που δεν είχε βρει ακόμα έναν στέρεο βηματισμό, άλλοι θρηνούσαν κι άλλοι πανηγύριζαν.

Γνώριζε άραγε ο Πετρόμπεης τι σχεδίαζαν οι άμεσοι συγγενείς του; Οι ιστοριογραφικές υποθέσεις ποικίλλουν, όπως ποικίλλουν και για την ενδεχόμενη εμπλοκή της Γαλλίας και της Αγγλίας στον φόνο. Διαθέτουμε ωστόσο μιαν απάντηση του ίδιου του Πέτρου: «Τι μέτρον ήθελον λάβει αν ο υιός μου και ο αδελφός μου εξεμυστηρεύοντο εις εμέ την συνωμοσίαν των; Ήθελον ακούσει την φωνήν της εκδικήσεως και του αυστηρού πατριωτισμού; Ή το γήρας αυτό και η θρησκεία ήθελον με καταφέρει να λησμονήσω τον Άρχοντα διά να ελεήσω τον άνδρα; Ιδού εξέτασις βασανική δι’ εμέ».

Η απάντηση αυτή πρέπει να συνεκτιμηθεί με τη μεγάλη σημασία που της αξίζει, επειδή δόθηκε σε χρόνο ιστορικά και συναισθηματικά ουδέτερο: γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1842, όταν η υπόληψη της μαυρομιχαλαίικης οικογένειας είχε αποκατασταθεί, και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα ημέρα της Τεργέστης στις 25 Μαρτίου 1843.

 Ο Πετρόμπεης αρνείται κατηγορηματικά ότι γνώριζε. Η απάντησή του πρέπει να θεωρηθεί ειλικρινής και τίμια, διότι ακόμα και τότε, πέντε χρόνια πριν από τον θάνατό του, δεν συμπληρώνει την άρνησή του αυτή με μια δεύτερη απάντηση που θα βόλευε τη συνείδησή του και θα ενίσχυε το κύρος του. Δεν λέει δηλαδή ότι θα απέτρεπε τους συγγενείς του από το φονικό εγχείρημά τους. Αντίθετα, εκτίθεται εκουσίως στην κριτική, λέγοντας ότι, μια δεκαετία μετά, εξακολουθεί να βασανίζεται από το ερώτημα τι θα έπραττε, αν όντως γνώριζε.

Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.

Στον «Πετρόμπεη» που συνέγραψε ο Παντελής Μπουκάλας και σκηνοθετεί ο Φώτης Μακρής, ο λόγος, οπωσδήποτε μυθοπλαστικός, θεμελιωμένος εντούτοις στα ιστορικά ντοκουμέντα, τα δημοτικά τραγούδια και τις ιστοριογραφικές αναψηλαφήσεις, είναι φαινομενικά διπλός, αλλά κατά βάθος πολλαπλός.

Είναι διπλός, αφού ο μονόλογος του Πετρόμπεη διαπλέκεται με τον μονόλογο του Απόστολου Μαυρογένη. Ο Μαυρογένης, ο ιταλοσπουδαγμένος αγωνιστής του 1821, γόνος της μεγάλης κυκλαδίτικης οικογένειας, υπήρξε γνώριμος των Μαυρομιχαλαίων, διορίστηκε δε από τον Καποδίστρια πρώτος στρατιωτικός γιατρός της ελεύθερης Ελλάδας. Είναι λοιπόν ένας αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς των επαναστατικών και μετεπαναστατικών χρόνων, ο οποίος στις αρχές  του 20ού αιώνα αποκαλούνταν «παππούς όλων των Ελλήνων», λόγω της εξαιρετικά σπάνιας μακροβιότητάς του (Πάρος, 1792 - Αθήνα 1906). Ορισμένες απόψεις του, αλλά και πτυχές του βίου του, τις γνωρίζουμε από συνέντευξή του στον Ζαχαρία Παπαντωνίου, που τον τιμούσε και το σεβόταν, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σκριπ, στις 17 Ιανουαρίου 1904.

Η μυθοπλασία αναδεικνύει τον Απόστολο Μαυρογένη ως επί μακρόν συνομιλητή του Πετρόμπεη και παραλήπτη των ενθυμημάτων του, αλλά και ως φανατικό συλλογέα και αναγνώστη ιστοριογραφημάτων (ελληνικών και ξένων) και απομνημονευμάτων που αφορούν το 1821. Παραγράφους από τα βιβλία αυτά ανακαλεί στη μνήμη του ο Μαυρογένης, και έτσι ο θεατρικός λόγος αποκτά την πολλαπλότητά του.

Ο «Πετρόμπεης» δεν αποτελεί διάβημα ούτε απομυθοποίησης ούτε αποκατάστασης. Είναι η αναψηλάφηση ενός απίστευτου θαύματος, της Επανάστασης, και της βαθιά τραυματικής συνέχειάς της. Η εθνική μας  αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο.

 

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής – Στέλλα Κρούσκα – Κλεοπάτρα Τολόγκου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη

Μουσική : Νείλος Καραγιάννης

Φωτισμοί: Φώτης Μακρής

Βίντεο παράστασης : Φοίβος Σαμαρτζής

3D γραφικά : Κωνσταντίνος Οικονόμου

Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα

 

Παίζει ο Φώτης Μακρής.

Μαζί του στην σκηνή ο μουσικός Νείλος Καραγιάννης.

 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Παρασκευή στις 21.00,  σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με «ΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ» του Άρη Αλεξάνδρου 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό : 12 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 10 ευρώ

Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 8 ευρώ

 

Προπώληση

https://www.more.com/theater/o-petrompeis-mauromixalis-kai-to-fasma-ton-fatrion/

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ

Studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330

studiomavromihali@gmail.com

www.studiomavromihali.gr 

 

Ο  Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας, Νομικός, και

Πρόεδρος Δ.Σ. Ε.ΜΕ.Ν.Σ.Ι. Ανδρέας Κούκος,

στο studio Μαυρομιχάλη

Παρασκευή 1 Μαρτίου 2024

 

Σειρά συζητήσεων με αφορμή την παράσταση

«Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης

και το φάσμα των φατριών»

του Παντελή Μπουκάλα 

 

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος», παρουσιάζει, στο Studio Μαυρομιχάλη, το νέο έργο του Παντελή Μπουκάλα, «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και το φάσμα των φατριών» σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, Στέλλας Κρούσκα και Κλεοπάτρας Τολόγκου, με τον Φώτη Μακρή στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

«Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.»

Με βάση αυτή την ρήση του Παντελή Μπουκάλα, μετά από κάθε παράσταση, στο Studio Μαυρομιχάλη θα βρίσκεται  μια προσωπικότητα από διαφορετικούς χώρους της δημόσιας ζωής, για να συζητήσουμε όχι μόνο για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, αλλά και για την μεγαλειώδη στιγμή του Ελληνικού έθνους, την επανάσταση του 1821. Με τους ήρωές της, τους προδότες της, τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα, τις αντιφάσεις της, τις προσδοκίες, τις διαψεύσεις, τα φωτεινά αλλά και τα σκοτεινά της σημεία.  Και φυσικά για το πως αυτή η μεγαλειώδης εξέγερση, καθόρισε την συνέχεια του Ελληνισμού μέχρι σήμερα.  Γιατί όπως πάλι σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας, « Η εθνική αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο».

Η είσοδος στη συζήτηση είναι δωρεάν για το κοινό που θέλει να την παρακολουθήσει.

Την 1 Μαρτίου 2024 καλεσμένος είναι ο  Καθηγητής Νεότερης Ιστορίας, Νομικός, και

Πρόεδρος  Δ.Σ. Ε.ΜΕ.Ν.Σ.Ι. Ανδρέας Κούκος.

 

Δρ. Ανδρέας Κούκος 

Γεννήθηκα στα Χανιά της Κρήτης το 1964,κατάγομαι όμως από την Αχαϊα και οι πρόγονοί μου συμμετείχαν στην Επανάσταση του 1821. Σπούδασα νομικά στο Αρι-στοτέλειο Παν/μιο Θεσσαλονίκης και απέκτησα μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών από τη Σχολή Πολέμου Ναυτικού. Ολοκλήρωσα τη διδακτορική μου διατριβή  στη Φιλοσο- φική Σχολή του ΕΚΠΑ. Εργάστηκα επί 30 και πλέον έτη  στο Νομικό Σώμα των Ενόπλων μας  Δυνάμεων. Διδάσκω Νεότερη Ιστορία και Στρατηγική στη Σχολή  Πολέ- μου Ναυτικού και στη Σχολή Πολέμου Πολεμικής Αεροπορίας, ενώ από το 2015 συνεργάζομαι σε σειρές διαλέξεων και μαθημάτων με ελληνικά πανεπιστήμια .Το 2010 ίδρυσα την   Εταιρεία Μελέτης Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας-Ιωάννης Καποδί- στριας στην οποία είμαι Πρόεδρος. Το έργο της Εταιρείας είναι κυρίως εκπαιδευτικό με παρουσίαση προγραμμάτων  σε περισσότερα από ογδόντα (80)  σχολεία, εκδόσεις, οργάνωση συνεδρίων και ημερίδων και συνεργασία με πανεπιστήμια, δήμους και επιστημονικούς φορείς στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η Εταιρεία σε συνεργασία με το Μορφωτικό Τμήμα της Πρεσβείας της Κύπρου οργανώνει από το 2015 τον παλαιότερο κύκλο διαλέξεων στην Αθήνα με θέματα νεότερης και σύγχρονης ιστορίας. Επί 4 χρόνια είχα  την επιστημονική επιμέλεια  ιστορικών σειρών ντοκιμαντέρ στο Cosmote History. Στο επιστημονικό μου έργο περιλαμβάνονται άρθρα σε ιστορικά περιοδικά, πρακτικά συνεδρίων και συλλογικούς τόμους στα ελληνικά, αγγλικά και γερμανικά.

Λίγα λόγια για την παράσταση :

Πόσο συνδεδεμένοι είμαστε με την ιστορία μας;

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ από ποια πρόσωπα  ή ποια γεγονότα πήραν τα ονόματά τους οι οδοί και οι πλατείες που ζούμε ή εργαζόμαστε ή διασχίζουμε σε καθημερινή βάση; Έχουμε ποτέ επιχειρήσει αυτήν την μικρή  σύνδεση με το παρελθόν μας;

Αυτή ήταν η αφορμή για να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας παράστασης για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, έναν από τους πρωταγωνιστές της ελληνικής επανάστασης του 1821, από τον οποίον πήρε το όνομά της η οδός Μαυρομιχάλη και κατ’ επέκταση το θέατρό μας, studio Μαυρομιχάλη.

Και είχαμε την τεράστια τύχη και τιμή, συνοδοιπόρος μας σε αυτή μας  την προσπάθεια, να είναι ο Παντελής Μπουκάλας που ανέλαβε την συγγραφή του έργου.

Παντελής Μπουκάλας :

Διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, ο οικείος μας Πετρόμπεης, παραμένει, αν όχι ένα σημείο αμφιλεγόμενο, πάντως ένα πρόσωπο του Αγώνα ευρύτερα γνωστό όχι για τη μεγάλη συμβολή του στα επαναστατικά χρόνια αλλά για την εμπλοκή της οικογένειάς του στη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Στις 9 Οκτωβρίου 1831, ο Γεώργιος και ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, γιος και αδερφός, αντίστοιχα, του ηγέτη των Μανιατών, πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον Κυβερνήτη στο Ναύπλιο, έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. Στη βαθύτατα διχασμένη Ελλάδα, που δεν είχε βρει ακόμα έναν στέρεο βηματισμό, άλλοι θρηνούσαν κι άλλοι πανηγύριζαν.

Γνώριζε άραγε ο Πετρόμπεης τι σχεδίαζαν οι άμεσοι συγγενείς του; Οι ιστοριογραφικές υποθέσεις ποικίλλουν, όπως ποικίλλουν και για την ενδεχόμενη εμπλοκή της Γαλλίας και της Αγγλίας στον φόνο. Διαθέτουμε ωστόσο μιαν απάντηση του ίδιου του Πέτρου: «Τι μέτρον ήθελον λάβει αν ο υιός μου και ο αδελφός μου εξεμυστηρεύοντο εις εμέ την συνωμοσίαν των; Ήθελον ακούσει την φωνήν της εκδικήσεως και του αυστηρού πατριωτισμού; Ή το γήρας αυτό και η θρησκεία ήθελον με καταφέρει να λησμονήσω τον Άρχοντα διά να ελεήσω τον άνδρα; Ιδού εξέτασις βασανική δι’ εμέ».

Η απάντηση αυτή πρέπει να συνεκτιμηθεί με τη μεγάλη σημασία που της αξίζει, επειδή δόθηκε σε χρόνο ιστορικά και συναισθηματικά ουδέτερο: γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1842, όταν η υπόληψη της μαυρομιχαλαίικης οικογένειας είχε αποκατασταθεί, και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα ημέρα της Τεργέστης στις 25 Μαρτίου 1843.

 Ο Πετρόμπεης αρνείται κατηγορηματικά ότι γνώριζε. Η απάντησή του πρέπει να θεωρηθεί ειλικρινής και τίμια, διότι ακόμα και τότε, πέντε χρόνια πριν από τον θάνατό του, δεν συμπληρώνει την άρνησή του αυτή με μια δεύτερη απάντηση που θα βόλευε τη συνείδησή του και θα ενίσχυε το κύρος του. Δεν λέει δηλαδή ότι θα απέτρεπε τους συγγενείς του από το φονικό εγχείρημά τους. Αντίθετα, εκτίθεται εκουσίως στην κριτική, λέγοντας ότι, μια δεκαετία μετά, εξακολουθεί να βασανίζεται από το ερώτημα τι θα έπραττε, αν όντως γνώριζε.

Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.

Στον «Πετρόμπεη» που συνέγραψε ο Παντελής Μπουκάλας και σκηνοθετεί ο Φώτης Μακρής, ο λόγος, οπωσδήποτε μυθοπλαστικός, θεμελιωμένος εντούτοις στα ιστορικά ντοκουμέντα, τα δημοτικά τραγούδια και τις ιστοριογραφικές αναψηλαφήσεις, είναι φαινομενικά διπλός, αλλά κατά βάθος πολλαπλός.

Είναι διπλός, αφού ο μονόλογος του Πετρόμπεη διαπλέκεται με τον μονόλογο του Απόστολου Μαυρογένη. Ο Μαυρογένης, ο ιταλοσπουδαγμένος αγωνιστής του 1821, γόνος της μεγάλης κυκλαδίτικης οικογένειας, υπήρξε γνώριμος των Μαυρομιχαλαίων, διορίστηκε δε από τον Καποδίστρια πρώτος στρατιωτικός γιατρός της ελεύθερης Ελλάδας. Είναι λοιπόν ένας αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς των επαναστατικών και μετεπαναστατικών χρόνων, ο οποίος στις αρχές  του 20ού αιώνα αποκαλούνταν «παππούς όλων των Ελλήνων», λόγω της εξαιρετικά σπάνιας μακροβιότητάς του (Πάρος, 1792 - Αθήνα 1906). Ορισμένες απόψεις του, αλλά και πτυχές του βίου του, τις γνωρίζουμε από συνέντευξή του στον Ζαχαρία Παπαντωνίου, που τον τιμούσε και το σεβόταν, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σκριπ, στις 17 Ιανουαρίου 1904.

Η μυθοπλασία αναδεικνύει τον Απόστολο Μαυρογένη ως επί μακρόν συνομιλητή του Πετρόμπεη και παραλήπτη των ενθυμημάτων του, αλλά και ως φανατικό συλλογέα και αναγνώστη ιστοριογραφημάτων (ελληνικών και ξένων) και απομνημονευμάτων που αφορούν το 1821. Παραγράφους από τα βιβλία αυτά ανακαλεί στη μνήμη του ο Μαυρογένης, και έτσι ο θεατρικός λόγος αποκτά την πολλαπλότητά του.

Ο «Πετρόμπεης» δεν αποτελεί διάβημα ούτε απομυθοποίησης ούτε αποκατάστασης. Είναι η αναψηλάφηση ενός απίστευτου θαύματος, της Επανάστασης, και της βαθιά τραυματικής συνέχειάς της. Η εθνική μας  αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο.

 

Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής – Στέλλα Κρούσκα – Κλεοπάτρα Τολόγκου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη

Μουσική : Νείλος Καραγιάννης

Φωτισμοί: Φώτης Μακρής

Βίντεο παράστασης : Φοίβος Σαμαρτζής

3D γραφικά : Κωνσταντίνος Οικονόμου

Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα

 

Παίζει ο Φώτης Μακρής.

Μαζί του στην σκηνή ο μουσικός Νείλος Καραγιάννης.

 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Παρασκευή στις 21.00,  σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με «ΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ» του Άρη Αλεξάνδρου 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό : 12 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 10 ευρώ

Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 8 ευρώ

 

Προπώληση

https://www.more.com/theater/o-petrompeis-mauromixalis-kai-to-fasma-ton-fatrion/

 

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ

Studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330

studiomavromihali@gmail.com

www.studiomavromihali.gr