Την αγανάκτηση του γιατρού Δημήτρη Ζιαζιά, ο οποίος αφού διαμαρτυρήθηκε στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο Νίκαιας ενώπιον του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη συνελήφθη και παρέμεινε υπό ολιγόωρη κράτηση μέσα στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του ιδρύματος, προκάλεσαν οι ισχυρισμοί του υπουργού Υγείας Άδωνι Γεωργιάδη πως ο γιατρός τον εξύβρισε και τον χτύπησε.

Στο βίντεο ο υπουργός Υγείας φαίνεται να φωνάζει στον γιατρό αναφέροντάς του φράσεις όπως «Δε ντρέπεσαι;», «Δεν σέβεσαι τον υπουργό Υγείας; Είσαι και γιατρός» και να του λέει ανοιχτά: «Αυτόφωρο θα πας! Μέσα»!

Ο κ. Ζιαζιάς σε ανάρτησή του έκανε ευθέως λόγο για συκοφαντία εκ μέρους του υπουργού, αναρτώντας βίντεο στο οποίο καταγράφεται το ακριβώς αντίθετο: ο υπουργός να του επιτίθεται λεκτικά σε έξαλλη κατάσταση με φρασεολογία και τόνο ιδιαίτερα αυταρχικό, την ώρα που εκείνος είχε ήδη περασμένες χειροπέδες και βρίσκόταν περικυκλωμένος από αστυνομικές δυνάμεις.

«Προκαλώ την ομάδα επικοινωνίας του να βρει ένα βίντεο ή κάποιο άλλο σχετικό ντοκουμέντο από όλα όσα κυκλοφορούν, που να αποδεικνύει έστω έναν από αυτούς τους αβάσιμους ισχυρισμούς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο γιατρός, απευθυνόμενος στον υπουργό και στο επιτελείο του.

Ο κ. Ζιαζιάς εργάζεται ως επιμελητής γιατρός παθολόγος στο Γ.Κ.Ν. Νίκαιας και μέλος του Γενικού Συμβουλίου της Ομοσπονδίας Ενώσεων Νοσοκομειακών Γιατρών Ελλάδας (ΟΕΝΓΕ), και συνελήφθη κατά τη διάρκεια της κινητοποίησης στο πλαίσιο της επεισοδιακής επίσκεψης του κ. Γεωργιάδη. Σύμφωνα με καταγγελίες της ΟΕΝΓΕ, της ΕΙΝΑΠ και της ΑΔΕΔΥ, κρατήθηκε επί ώρες με χειροπέδες μέσα στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών, ενώ δύο ακόμη ειδικευόμενοι γιατροί φέρονται να χτυπήθηκαν στο κεφάλι από αστυνομικές δυνάμεις.

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Ζιαζιά:

«Για τα χθεσινά γεγονότα στο Κρατικό Νίκαιας, έχω να δηλώσω τα παρακάτω.

Αυτά που ο Α. Γεωργιάδης δήλωσε σε όλα σχεδόν τα ΜΜΕ ότι “ο γιατρός που κρατήθηκε με χειροπέδες, με έδειρε, με έφτυσε και με έβρισε”, δηλαδή ο υποφαινόμενος, δεν είναι απλά ψέματα αλλά χυδαία συκοφαντία προς το πρόσωπό μου. Προκαλώ την ομάδα επικοινωνίας του να βρει ένα βίντεο ή κάποιο άλλο σχετικό ντοκουμέντο από όλα όσα κυκλοφορούν που να αποδεικνύει έστω έναν από αυτούς τους αβάσιμους ισχυρισμούς. Εκτός εάν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στη διαμαρτυρία προς έναν υπουργό ή την κυβέρνηση ταυτίζεται πλέον με το αδίκημα της εξύβρισης, του φτυσίματος και της βιαιοπραγίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο υπουργός Υγείας συλλαμβάνεται να ψεύδεται, να διαστρέφει την πραγματικότητα, να τερατολογεί, να βγάζει πράγματα από το μυαλό του προς τέρψη της καθυστερημένης ακροδεξιάς πελατείας του, όμως οφείλω να πω τι ακριβώς συνέβη και ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του.

Κατά τη διάρκεια της ειρηνικής μας διαδήλωσης και ενώ οι αστυνομικοί και τα ΜΑΤ μας απωθούσαν βίαια για να ανοίξουν δρόμο στον Α.Γεωργιάδη, ένιωσα ότι κάποιος με τραβάει από πίσω και σε λίγα δευτερόλεπτα βρέθηκα μέσα στο χώρο που ήταν μαζεμένοι οι επίσημοι. Συνειδητοποίησα ότι αυτοί που με τραβούσαν και με προπηλάκιζαν ήταν αστυνομικοί με πολιτικά, πιθανά της ασφάλειας (4 ή 5) και σε λίγο περικυκλώθηκα και από αστυνομικούς των ΜΑΤ, καθώς και τον Α.Γεωργιάδη και Δ.Μαρκόπουλο, βουλευτή της ΝΔ.

Ούρλιαζαν σε έξαλλη κατάσταση ότι έφτυσα τον υπουργό και αυτό θα το πληρώσω. Μου πέρασαν χειροπέδες πισθάγκωνα με εντολή Γεωργιάδη και Μαρκόπουλου ("συλλάβετέ τον αυτόν"). Με οδήγησαν σε ένα πλαϊνό χώρο για να μη με βλέπουν οι επίσημοι και τα κανάλια (είναι ο χώρος όπου εκτυλίσσεται το αναρτημένο βίντεο). Το βίντεο κόβεται στο σημείο όπου ο Α.Γεωργιάδης σε έξαλλη κατάσταση με απειλεί προσωπικά ότι θα με απολύσει. Όλο το βίντεο το έχει στην κατοχή του ο κύριος που τον συνόδευε και βιντεοσκοπούσε τα πάντα. Τον προκαλώ κι αυτόν να το δημοσιεύσει για να δει ο κόσμος τι απειλές εκστόμισε ο Α.Γεωργιάδης εναντίον μου».

Στέργιος Καλπάκης, γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, στην εκπομπή «News 2.0» και τον Γιώργο Μελιγγώνη:

• «Ο κ. Γεωργιάδης επιδιώκει να δημιουργεί ένταση όπου πηγαίνει και να λειτουργεί ως κανονικός ακροδεξιός προβοκάτορας. Αυτό ζήσαμε και στη Νίκαια και αυτό βλέπουμε να συμβαίνει σε όλες τις επισκέψεις που κάνει. Πηγαίνει, προκαλεί, τρολάρει τους εργαζόμενους, ανεβάζει βιντεάκια στα οποία δεν συνομιλεί μαζί τους για τα προβλήματα, αλλά τους απαξιώνει και μετά τα αναπαράγει η Ομάδα Αλήθειας. Μιλάει απαξιωτικά για ανθρώπους που έχουν τελειώσει την Ιατρική, έχουν μπει με άριστα, έχουν σπουδάσει πολλά χρόνια, είναι άριστοι κατά τεκμήριο και οι οποίοι βεβαίως δεν βρίσκονται τυχαία εκεί. Βρίσκονται γιατί προφανώς δεν συμφωνούν με την άποψη της κυβέρνησης ότι βαίνουν όλα καλώς στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Και αυτό το οποίο συνέβη στη Νίκαια ήταν μια απρόκλητη επίθεση των δυνάμεων της αστυνομίας με γκλομπ και  χημικά. Τα βίντεο έχουν κατακλύσει το διαδίκτυο. Αυτό έχει συμβεί και προσπαθεί ο κ. Γεωργιάδης γυρίζοντας από κανάλι σε κανάλι να αντιστρέψει την πραγματικότητα». 
• «Αυτή η συμπεριφορά είναι και μια αντεπίθεση του ακροδεξιού τμήματος της πολιτικής σκηνής της χώρας, είτε αυτό λέγεται Γεωργιάδης είτε λέγεται Λατινοπούλου, μετά τη συζήτηση που έχει ανοίξει με αφορμή τις φωτογραφίες των 200 εκτελεσθέντων στην Καισαριανή και την ανάδειξη για ακόμη μια φορά της προσφοράς των κομμουνιστών και των αριστερών στην Εθνική Αντίσταση και στην απελευθέρωση του λαού μας. Όλοι αυτοί προφανώς ενοχλούνται από αυτό.
• «Ο κ. Γωργιάδης πήγε στη Νίκαια για να προκαλέσει αυτό το επεισόδιο και να βγαίνει μετά ως θύμα και να λέει οι κομμουνιστές είναι κακοί και είναι το ίδιο με τους φασίστες, για να εξισώσει, να πει ότι υπάρχουν δύο άκρα. Βγήκε στον ΑΝΤ1 αμέσως μετά και είπε: "Αφού οι κομμουνιστές κάνουν προπαγάνδα με τις κάμερες ανοιχτές, σκεφτείτε τι έχουν γράψει τα ιστορικά βιβλία που δεν υπήρχαν κάμερες". Γι’ αυτό τα κάνει αυτά». 
• «Ο κ. Μητσοτάκης οφείλει να μαζέψει τον κ. Γεωργιάδη γιατί έχει ξεφύγει τον τελευταίο καιρό. Έχουν κάνει μαζί με την Κωνσταντοπούλου τσίρκο τη Βουλή. Βγαίνει στα κανάλια μαλώνει και στοχοποιεί δημοσιογράφους γιατί τόλμησαν να του κάνουν μια ερώτηση. Βγαίνει σήμερα και μέσα σε όλο αυτό το κλίμα συγκίνησης που υπάρχει για τη θυσία στην Καισαριανή, προσπαθεί να εξισώσει τους κομμουνιστές με τους φασίστες. Υπάρχει κι ένα όριο. Ασχολούμαστε όλη μέρα με τον Γεωργιάδη. Ας τον μαζέψουν επιτέλους».
• «Είναι κατάκτηση του μεταπολιτευτικού πολιτικού συστήματος το γεγονός ότι έχουμε ζήσει την πιο ειρηνική, την πιο δημοκρατική περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Αυτό οφείλεται στην εθνική συμφιλίωση, η οποία έγινε πράξη με την αναγνώριση Εθνικής Αντίστασης και έτσι πορεύεται το πολιτικό σύστημα έχοντας αφήσει πίσω άλλες περιόδους. Το γεγονός όμως ότι τα τελευταία χρόνια η Νέα Δημοκρατία έχει εντάξει και έχει αναδείξει σε κεντρικές θέσεις στελέχη που έχουν άλλη άποψη και τους έχει βγάλει στην πρώτη γραμμή, έχει οδηγήσει τα πράγματα σε αυτή την κατεύθυνση».

ΕΥΤΥΧΙΑ ΣΟΥΦΛΕΡΗ

Τουλάχιστον 46 νοσοκομεία στην επαρχία και τα νησιά της χώρας αρνούνται στις γυναίκες την πρόσβαση σε δωρεάν και ασφαλή άμβλωση, όπως αποκαλύπτει το ρεπορτάζ του NEWS 24/7.

-Υπάρχει πρόβλημα στην κύηση; Είναι από βιασμό; Έχει πρόβλημα το έμβρυο; Ή απλώς έτυχε και θέλει να το βγάλει; 

-Δεν τίθεται θέμα υγείας. Είναι θέμα επιθυμίας η διακοπή της κύησης της. Πείτε μου τι ισχύει, να ξέρουμε αν μπορεί να το κάνει στο νοσοκομείο.

-Εγώ προσωπικά δεν κάνω. Εγώ έχω κάποιες αρχές. Αν υπάρχει κάτι που έχει συμβεί στο έμβρυο, βοηθάμε. Αν υπάρχει κάτι άλλο που έχει συμβεί, ναι. Είναι αλλιώς. Αν είναι μόνο επειδή έτυχε να μείνει έγκυος και απλώς δεν γουστάρει, εγώ δεν κάνω άμβλωση.

Η παραπάνω συνομιλία ήταν με ένα από τα δεκάδες δημόσια νοσοκομεία σε όλη την Ελλάδα που επικοινώνησα για να ρωτήσω, στο πλαίσιο δημοσιογραφικής έρευνας, αν πραγματοποιούνται αμβλώσεις. Στην άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ήταν ένας από τους γυναικολόγους του νοσοκομείου.

Σκόπευα στα τηλεφωνήματα να καλώ ως «ασθενής», να λέω ότι ρωτάω για εμένα, όπως έκανα στα υπόλοιπα που ακολούθησαν. Όμως στη συγκεκριμένη κλήση αιφνιδιάστηκα από την επίθεση, γιατί ο γιατρός φώναζε. Η ντροπή του μεταφέρθηκε σε εμένα, και βρέθηκα να λέω πως ρωτάω για μία φίλη μου.

Έτυχε να είναι το δεύτερο τηλεφώνημα που έκανα και η πρώτη αρνητική απάντηση που έλαβα. Ήταν το βάπτισμα του πυρός στη βία, την αγένεια, την ταπείνωση και την κατάχρηση εξουσίας που θα υποστεί μία γυναίκα που ζητάει άμβλωση στο δημόσιο νοσοκομείο, στην ελληνική επαρχία και τα νησιά της χώρας. Από την έρευνα, εξαιρέσαμε τα μεγάλα αστικά κέντρα της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, όπου αμβλώσεις πραγματοποιούνται κανονικά σε μαιευτικά και γενικά νοσοκομεία.

Γνωρίζαμε από μαρτυρίες ότι γυναίκες και θηλυκότητες αντιμετωπίζουν επικριτικά βλέμματα, ακόμα και κήρυγμα υπέρ του αγέννητου παιδιού όταν φτάνουν στη δημόσια μαιευτική κλινική εκφράζοντας την επιθυμία να διακόψουν την κύησή τους, χωρίς να συντρέχουν λόγοι υγείας. Αυτό, όμως, που δεν γνωρίζαμε είναι ότι η πλειονότητα των νοσοκομείων στη χώρα που διαθέτουν μαιευτική κλινική ή γυναικολογικό τμήμα αρνούνται στις γυναίκες την πρόσβαση σε δωρεάν και ασφαλή άμβλωση. 

Από την Αλεξανδρούπολη ως την Κρήτη και από την Ρόδο μέχρι την Κέρκυρα, επικοινώνησα με κάθε γενικό νοσοκομείο – μόνο 3 δεν ανταποκρίθηκαν σε πολλαπλά τηλεφωνήματα. Από τη γραμματεία στα εξωτερικά ιατρεία, και από εκεί στις μαίες και τον διευθυντή της μαιευτικής κλινικής, μετά από αλλεπάλληλες παραπομπές, πήρα απάντηση από 80 νοσοκομεία για το αν πραγματοποιούν τεχνητή διακοπή κύησης.

Τα 46 από αυτά (57,5%) δήλωσαν πως δεν κάνουν αμβλώσεις, 27 νοσοκομεία (33,7%) ανταποκρίθηκαν θετικά και 7 νοσοκομεία (8,7%) απέφυγαν να απαντήσουν με “ναι” ή “οχι”, οπότε καταγράφηκαν στα “ίσως”, αφού άφησαν το ερώτημα ανοιχτό. Η αποφυγή ευθείας απάντησης, βέβαια, δύσκολα μπορεί να εκληφθεί ως ουδέτερη. Μια ιατρική πράξη διενεργείται βάσει συγκεκριμένου πρωτοκόλλου, άρα όταν δεν παρέχονται πληροφορίες για τα επόμενα βήματα ή τη διαθεσιμότητα ραντεβού, η ασάφεια λειτουργεί, στην πράξη, αποτρεπτικά. Επομένως, μόνο 3 στα 10 δημόσια νοσοκομεία στην Ελλάδα δήλωσαν στο NEWS 24/7 ότι πραγματοποιούν αμβλώσεις. 

Δημόσιο νοσοκομείο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ / EUROKINISSI

ΤΑ 46 «ΟΧΙ»

Τα «όχι» που άκουσα πολλές φορές εκφράζονταν χωρίς αιτιολόγηση, μονολεκτικά, σχεδόν αυτονόητα για τον συνομιλητή ή τη συνομιλήτρια που ήταν είτε γιατρός, είτε μαία. Η ειρωνεία ήταν πως τα σύντομα τηλεφωνήματα «διευκόλυναν» τη διαδικασία, γιατί είχα μπροστά μου μία μεγάλη λίστα δεκάδων νοσοκομείων και έφτασα να καλώ εντελώς μηχανικά. Το μονολεκτικό και αναπολογητικό «όχι» δεν θα ήταν, όμως, διευκόλυνση για μία γυναίκα σε ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη που θα είχε μόνο ένα τηλέφωνο στη λίστα της, αυτό του τοπικού νοσοκομείου στο νησί ή την πόλη της, ή στο κοντινότερο νησί σε αυτήν, ή στην κοντινότερη πόλη.

Σε συγκεκριμένες περιοχές της χώρας το πρόβλημα εντοπίζεται εντονότερα, με προεξάρχουσα τη Βόρεια Ελλάδα, όπου το σύνολο των νοσοκομείων σε 11 περιφερειακές ενότητες (νομούς) δήλωσε πως δεν πραγματοποιούνται αμβλώσεις στις μαιευτικές κλινικές τους. Στα νησιά του Βορείου και Νοτίου Αιγαίου περισσότερα από τα μισά νοσοκομεία απάντησαν, επίσης, αρνητικά. Στην Πελοπόννησο τα περισσότερα νοσοκομεία αρνήθηκαν να πραγματοποιήσουν τεχνητή διακοπής κύησης, και 3 περιφερειακές ενότητες της χερσονήσου δεν διαθέτουν ούτε ένα νοσοκομείο που να απάντησε θετικά. Τέλος, αποκλεισμένες από δημόσιες υπηρεσίες υγείας είναι οι γυναίκες και στο μεγαλύτερο μέρος της Κρήτης, όπου η πλειονότητα των νοσοκομείων δεν πραγματοποιεί αμβλώσεις.

Εκτός από τις παραπάνω περιοχές, τα νοσοκομεία που αρνήθηκαν απλώνονται σε όλη τη χώρα και περιλαμβάνουν μέχρι και δύο πανεπιστημιακά σε μεγάλες πόλεις. Ο κύριος λόγος της άρνησης ήταν «συνειδησιακός» ή «ηθικός». Χαρακτηριστικά, σε νησί του νοτίου Αιγαίου γυναικολόγος είπε πως «εμείς εδώ εκτρώσεις δεν κάνουμε. Μιλήστε με ιδιώτη να σας δώσει φάρμακο. Εγώ δεν κάνω, έχω συνειδησιακό θέμα».

«ΘΑ ΜΑΣ ΑΦΟΡΙΣΟΥΝ ΑΝ ΓΙΝΕΙ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ»

Σε άλλο νησί ο γιατρός που ευγενικά αρνήθηκε να παρέχει τις ιατρικές του υπηρεσίες, το απέδωσε στο ενδεχόμενο αφορισμού του από την Εκκλησία. «Διακοπή κύησης δεν μπορεί να γίνει. Είναι λεπτή η θέση μας. Είναι μικρό το νοσοκομείο, μαθαίνονται όλα. Δεν μπορούμε να κάνουμε διακοπές (κύησης), δηλαδή, καταλάβατε. Επίσημα να σας παραπέμψω κάπου…δεν μπορώ. Θα αναζητήσετε μόνη σας κάποιον γιατρό. Το ξέρω ότι είναι νόμιμο, αλλά θα μας αφορίσουν αν γίνει κάτι τέτοιο. Είναι πολύ μικρή η κοινωνία».

Γυναικολόγος στη Βόρεια Ελλάδα είπε πως είναι γραμμή από τον διευθυντή τους να γίνονται αμβλώσεις μόνο σε επείγουσες καταστάσεις, ενώ πολλά νοσοκομεία σε όλη τη χώρα αρνούνταν να πραγματοποιήσουν άμβλωση ακριβώς επειδή η γυναίκα που καλούσε ήταν υγιής. «Οι γιατροί μας αναλαμβάνουν μόνο παθολογία κυήσεως». Το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό γνώριζε πού να με παραπέμψει μόνο σε ελάχιστες περιπτώσεις και μετά από δική μου ερώτηση σχετικά. Σε ακόμα λιγότερες περιπτώσεις, κάποια μαία ή νοσηλεύτρια μου έλεγε απολογητικά «δεν αναλαμβάνουν οι γιατροί μας, κορίτσι μου».

Ο νόμος 1609/1986 επιτρέπει τη διακοπή της κύησης έως τη 12η εβδομάδα, χωρίς την ανάγκη ιατρικών ενδείξεων, κατόπιν απόφασης της εγκύου. Σε πολλές περιπτώσεις, γιατροί και μαίες στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής, «ξανά έγραφαν» τον νόμο. «Διακοπή κύησης σε νοσοκομείο δημόσιο δεν γίνεται. Αν θέλετε κάτι τέτοιο απευθυνθείτε σε ένα ιδιωτικό» μου είπαν σε νοσοκομείο της Βόρειας Ελλάδας, ενώ σε άλλη περίπτωση η διαλογή ασθενών έφτανε σε τέτοιο σημείο που η πρόσβαση μιας γυναίκας σε δωρεάν άμβλωση εξαρτιόταν από το τι θεωρεί ο γιατρός «μωρουδάκι»:

 -Γίνονται αμβλώσεις στο νοσοκομείο; -Ναι σε μικρή κύηση. -Μέχρι 12 εβδομάδες εννοείτε; -Όχι, τόσο μεγάλο δεν κάνουμε. Αυτό είναι ολόκληρο μωρουδάκι σχηματισμένο! 6 με 8 εβδομάδων, κάνουμε, αλλά ως εκεί. 

Ιατρικό προσωπικό νοσοκομείου ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ/EUROKINISSI

Δύο γυναικολόγοι είπαν πως στη δημόσια μαιευτική κλινική δεν γίνεται, αλλά προσφέρθηκαν να με εξυπηρετήσουν ιδιωτικά και άμεσα στο ιατρείο τους. «Τα χειρουργεία μας εδώ στο νοσοκομείο είναι κλεισμένα μέχρι μέσα Μαρτίου. Ιδιωτικά μπορούμε να το κάνουμε και αύριο άμα θέλετε. Σημειώστε το τηλέφωνό μου: 69…».

Απευθυνθήκαμε στον γυναικολόγο – μαιευτήρα Στέλιο Μανουσάκη για να μας εξηγήσει αν είναι ασφαλές να γίνει άμβλωση εκτός νοσοκομειακού περιβάλλοντος. Απάντησε ρητά πως αυτό είναι επικίνδυνο. «Η άμβλωση μπορεί να γίνει με ασφάλεια είτε σε δημόσιο, είτε σε ιδιωτικό νοσοκομείο, αλλά πρέπει να είναι παρουσία αναισθησιολόγου. Πρέπει η γυναίκα να «κοιμηθεί» για να μην πονέσει. Η ιατρική πράξη διαρκεί 5 – 10 λεπτά περίπου. Γίνεται με μέθη. Επίσης, σε περίπτωση που η γυναίκα έχει αρνητική ομάδα αίματος, θα πρέπει να γίνει μία ένεση για να μη συμβεί σε πιθανή επόμενη εγκυμοσύνη η λεγόμενη “ανοσοποίηση”, δηλαδή η γυναίκα να κάνει αντισώματα ενάντια στο μελλοντικό της έμβρυο».

Ο δρ. Μανουσάκης εξήγησε ότι μέχρι την 7η εβδομάδα κύησης μπορεί να δοκιμαστεί το χάπι, η λεγόμενη χημική άμβλωση. «Συνταγογραφούμε το φάρμακο και η γυναίκα μπορεί να πάει σπίτι και να το πάρει. Το επιθυμητό είναι να φέρει αιμορραγία, γιατί αυτό σημαίνει ότι θα καθαρίσει η μήτρα. Υπάρχει φυσικά το ενδεχόμενο να μη λειτουργήσει η φαρμακευτική αγωγή, γι αυτό πρέπει να δούμε τη γυναίκα μετά την αγωγή στον υπέρηχο ξανά και μπορεί να χρειαστεί εν τέλει χειρουργική λύση». Απαραίτητη προϋπόθεση για τα παραπάνω είναι να έχει προηγηθεί υπερηχογραφικός έλεγχος που να επιβεβαιώνει ότι η κύηση είναι ενδομήτρια.

Σε ελάχιστες περιπτώσεις, τα νοσοκομεία που αρνήθηκαν ανέφεραν ότι δεν διαθέτουν μαιευτική κλινική, αλλά μόνο γυναικολογικό τμήμα. Ωστόσο, στις περιοχές όπου δεν μπορεί να γίνει χειρουργείο, μια ρεαλιστική λύση θα ήταν να προσφέρεται τουλάχιστον η φαρμακευτική άμβλωση με χορήγηση του χαπιού μετά από υπερηχογραφικό έλεγχο. Το ίδιο θα μπορούσε να ισχύσει και για το νοσοκομείο όπου τα χειρουργεία ήταν κλεισμένα μέχρι τον επόμενο μήνα.

«ΝΑΙ, ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΑΜΒΛΩΣΕΙΣ, ΑΛΛΑ ΞΑΝΑ ΣΚΕΦΤΕΙΤΕ ΤΟ»

Τα «ναι» που ειπώθηκαν ήταν από 27 νοσοκομεία διάσπαρτα στη χώρα. Σε πολλές θετικές αποκρίσεις για την πραγματοποίηση τεχνητής διακοπής της κύησης, το ταμπού επισκίαζε την ιατρική συζήτηση. Η φωνή της/του γιατρού χαμήλωνε, η μαία έκανε παύση διαρκείας ή με άφηνε να περιμένω στη γραμμή όσο την άκουγα να χαρακτηρίζει «απαίτηση» την ερώτησή μου: «Έχω μία εδώ στη γραμμή που απαιτεί να μάθει από το τηλέφωνο αν κάνουμε εκτρώσεις. Της είπα να έρθει από κοντά, δεν μπορούμε να συζητάμε από το τηλέφωνο τέτοιο πράγμα».

Σε πολλά «ναι, κάνουμε αμβλώσεις» που άκουσα είχα την αίσθηση ότι συζητάμε για κάτι παράνομο ή ότι σε κάθε περίπτωση έχω φέρει σε εξαιρετικά αμήχανη θέση τη συνομιλήτρια ή τον συνομιλητή. «Ναι κάνουμε, απλά ελάτε από εδώ, μην τα λέμε αυτά από το τηλέφωνο». «Να σου πω από το τηλέφωνο, αν κάνουμε αμβλώσεις, δεν είναι τόσο νόμιμο, να το πω ευθέως. Με τον γιατρό μπορείτε να κάνετε άλλη “ρύθμιση”. Ο γιατρός θα το “ρυθμίσει”, θα βάλει την αιτιολογία που θέλει εκείνος. Αν το κανονίσετε με τον γιατρό, μετά θα γίνουν όλα νόμιμα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Ελλάδα δεν γνωρίζουμε πραγματικά πόσες αμβλώσεις γίνονται ετησίως. Σύμφωνα με γιατρούς σε ιδιωτικά και δημόσια που απευθύνθηκε το NEWS 24/7, o κύριος λόγος που δεν έχουμε στατιστικά είναι επειδή η διακοπή κύησης αντί να δηλώνεται στο σύστημα ως τέτοια, δηλώνεται ως παλίνδρομη κύηση, δηλαδή αποβολή. Σε αυτή τη «ρύθμιση» αναφερόταν η μαία στο τηλεφώνημα.

Δημόσιο νοσοκομείο ΤΑΤΙΑΝΑ ΜΠΟΛΑΡΗ/EUROKINISSI

Στο ίδιο πλαίσιο γραφειοκρατίας, σε μεγάλο νοσοκομείο της χώρας μου απάντησαν μετά από άβολη σιωπή στο τηλεφώνημα ότι γίνεται να πραγματοποιήσω άμβλωση, αλλά θα πρέπει πρώτα να περάσω από την κοινωνική υπηρεσία για έγκριση. «Θα κλείσετε ένα ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία και μετά θα περάσετε από την κοινωνική υπηρεσία. Αν πάρετε και εκεί το οκ, μετά μπορείτε να προχωρήσετε στη διαδικασία. Μιλάτε με την κοινωνική υπηρεσία και υπογράφετε ένα χαρτί. Για νομικούς λόγους δικούς μας είναι» είπε, δίνοντας ξανά την αίσθηση πως τίθεται ζήτημα νομιμότητας. Στην πραγματικότητα, οι κοινωνικές υπηρεσίες των νοσοκομείων επιτελούν σημαντικό έργο, υποστηρίζοντας θύματα ενδοοικογενειακής βίας, ασθενείς με προβλήματα εθισμού, άπορα άτομα και άλλες ευάλωτες και ευπαθείς ομάδες.

Κάποιο γιατροί -που μου απάντησαν ότι μπορώ να κάνω άμβλωση στο νοσοκομείο τους – ζήτησαν να μάθουν αν έχω παιδιά και απάντησα αρνητικά. «Δεν είναι ότι καλύτερο για εμάς να κάνουμε διακοπή κύησης. Ελάτε από κοντά να συζητήσουμε. Πώς χωρίς παιδιά καταλήγετε σε αυτή την απόφαση, να πούμε;», είπε χαρακτηριστικά διευθυντής μαιευτικής στο Ιόνιο, ενώ μία γιατρός στα νοτιότερα της χώρας είπε «ελάτε μέχρι τις 7-9 εβδομάδες για να μπορέσετε να ξανά μείνετε έγκυος. Τουλάχιστον όσες έχουμε κάνει εδώ, ξανά έμειναν έγκυες. Την πρώτη φορά κάθε γυναίκα έχει δικαίωμα στο λάθος. Μετά είναι θέμα αντισύλληψης. Σκεφτείτε το καλά. Ζυγίστε το».

Ο μύθος πως η άμβλωση προκαλεί στειρότητα φαίνεται να είναι αρκετά διαδεδομένος. Ο δρ. Μανουσάκης εξήγησε πως οι περισσότερες γυναίκες που έχουν κάνει άμβλωση δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα γονιμότητας και μπορούν να συλλάβουν στο μέλλον κανονικά, εφόσον δεν υπάρχουν επιπλοκές. Όσο για τον ψυχολογικό αντίκτυπο που φέρει αυτή η απόφαση στις γυναίκες, προκαλώντας συναισθηματικές δυσκολίες για μελλοντική κύηση σε πολλές από αυτές, ο Στέλιος Μανουσάκης διευκρίνισε πως οι συναισθηματικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες μετά την άμβλωση «συνδέονται με το κοινωνικό στίγμα και όχι με την ίδια τη διαδικασία», αφού κάθε αντίδραση εξαρτάται από την υποστήριξη που έλαβαν ή δεν έλαβαν και τις συνθήκες λήψης της απόφασης.

ΜΟΝΑΔΕΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ

Οι Μονάδες Οικογενειακού Προγραμματισμού αποτελούν τμήματα σε μερικά από τα νοσοκομεία της χώρας και σε κάποιες από τις δομές της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Οι αρμοδιότητες αυτών των μονάδων περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, συμβουλευτική για αντισύλληψη, προληπτικό γυναικολογικό έλεγχο, ενημέρωση και έλεγχο για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, διακοπή ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης και ψυχολογική υποστήριξη. 

Η λειτουργία αυτών των μονάδων δρομολογήθηκε με τον Ν.1036/1980. Εδώ και 46 χρόνια, η αναπαραγωγική υγεία των γυναικών στην Ελλάδα αποτελεί θεσμοθετημένη υποχρέωση του δημόσιου συστήματος υγείας. Σύμφωνα με την τελευταία σχετική ενημέρωση που παρέχει το Υπουργείο Υγείας, το 2015 στην Ελλάδα λειτουργούσαν 13 μονάδες οικογενειακού προγραμματισμού, εκτός Αθήνας και Θεσσαλονίκης. Σε 6 από αυτά τα νοσοκομεία αρνήθηκαν τη διακοπή κύησης, ενώ σε 1 από αυτά απάντησαν γενικόλογα ότι μπορεί να γίνεται, μπορεί και όχι. Κάποια από αυτά τα νοσοκομεία που σήμερα αφήνουν αβοήθητες τις γυναίκες στην ελληνική επαρχία ήταν από τα πρώτα στην Ελλάδα που δημιούργησαν τμήμα Οικογενειακού Προγραμματισμού πριν από τέσσερις δεκαετίες.

Η μοναδική πρόσφατη αναφορά της πολιτείας σε αυτές τις μονάδες είναι μέσω του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Ισότητα των Φύλων 2016-2020 που θέτει την ανάγκη συμμόρφωσης της Ελλάδας με τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εξάλειψη των διακρίσεων κατά των γυναικών (CEDAW) στον τομέα της υγείας, συμπεριλαμβανομένης και της ισότιμης πρόσβασης σε υπηρεσίες αναπαραγωγικής υγείας.

Συγκέντρωση στην Αθήνα για το δικαίωμα στην άμβλωση Aris Oikonomou/ SOOC

«ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΜΒΛΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΝΙΣΟ ΚΑΙ ΤΑΞΙΚΑ ΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ»

Όταν ένα δημόσιο νοσοκομείο δεν αναλαμβάνει την άμβλωση, η γυναίκα δεν αλλάζει ξαφνικά γνώμη, απλώς καλείται να βρει εναλλακτική λύση το αμεσότερο δυνατό. Αν επιλέξει δημόσια μαιευτική κλινική στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, ή στο κοντινότερο σε αυτή διαθέσιμο νοσοκομείο, αυτό συνεπάγεται τουλάχιστον δύο μετακινήσεις ή διαμονή στην πόλη. Η διαδικασία συνήθως προϋποθέτει μία πρώτη επίσκεψη στα εξωτερικά ιατρεία για εξέταση και προγραμματισμό και στη συνέχεια νέο ραντεβού για την ίδια την πράξη.

Αν δεν μπορεί να απουσιάσει τόσες ημέρες από την εργασία ή τις υποχρεώσεις της, θα στραφεί στον ιδιωτικό τομέα. Εκεί αναλαμβάνει το κόστος της μαιευτικής κλινικής και της ιατρικής αμοιβής, καθώς και τα ίδια έξοδα μετακίνησης ή και διαμονής σε άλλη πόλη. Για όσες ζουν εκτός μεγάλων αστικών κέντρων, η πρόσβαση στην άμβλωση γίνεται μετ΄εμποδίων. Τη στιγμή που η παροχή της υπηρεσίας στο δημόσιο νοσοκομείο εξαρτάται από το προνόμιο των γιατρών να επιλέγουν ποιες ιατρικές πράξεις θέλουν να αναλάβουν, η δυνατότητα επιλογής για τις γυναίκες περιορίζεται από το εισόδημά τους. Το αποτέλεσμα είναι μια πρόσβαση άνιση, με σαφή ταξικά χαρακτηριστικά. Ενδεικτικά το κόστος για άμβλωση ιδιωτικά κυμαίνεται από 300 ευρώ για χορήγηση του χαπιού, έως και 1.000 ευρώ για χειρουργική άμβλωση σε ιδιωτική κλινική. 

Μοιραστήκαμε τα ευρήματα μας αναφορικά με τον αριθμό των νοσοκομείων που δεν πραγματοποιούν αμβλώσεις στην Ελλάδα με το Κέντρο Διοτίμα, ΜΚΟ εξειδικευμένη σε ζητήματα φύλου και ισότητας. Η Άννα Βουγιούκα, κοινωνική επιστημόνισσα και υπεύθυνη συνηγορίας σχολίασε πως είναι «σοκαριστικό να διαπιστώνουμε από την έρευνά σας ότι σε έναν τόσο μεγάλο αριθμό δημόσιων νοσοκομείων της χώρας και παρά την ισχύουσα νομοθεσία από το 1986, δεν πραγματοποιούνται αμβλώσεις. Το εύρημα αυτό αποκαλύπτει ότι το δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση παραμένει σε μεγάλο βαθμό ένα δικαίωμα “στα χαρτιά”, το οποίο υπονομεύεται από τον διάχυτο σεξισμό και την επικράτηση νεοσυντηρητικών αντιλήψεων στη δημόσια υγεία. Αντιλήψεις που, κατά παράβαση του νόμου, επιτρέπουν ιατρικές πρακτικές οι οποίες οδηγούν στην έμπρακτη άρνηση του δικαιώματός μας να αποφασίζουμε οι ίδιες για το σώμα μας και για το αν, πότε και υπό ποιες προϋποθέσεις θα τεκνοποιήσουμε».

Η κ. Βουγιούκα τόνισε, επίσης, πως η κατάσταση αυτή «προφανώς πλήττει δυσανάλογα τις πιο ευάλωτες γυναίκες και όσες βιώνουν διασταυρούμενες ανισότητες λόγω ταξικών, κοινωνικών, πολιτισμικών, έμφυλων, φυλετικών κ.α., διακρίσεων» που δεν έχουν τη δυνατότητα να στραφούν σε εναλλακτικές λύσεις όπως η ιδιωτική υγεία. «Παράλληλα, πολλές μπορεί να μην είναι σε θέση να διεκδικήσουν ή να καταγγείλουν την παραβίαση των δικαιωμάτων τους, λόγω γλωσσικών φραγμών, άγνοιας της νομοθεσίας, φόβου στοχοποίησης ή έλλειψης υποστηρικτικού και φροντιστικού πλαισίου». Συνολικά, διαπιστώνει ότι στην Ελλάδα «το δικαίωμα στην άμβλωση και στην επείγουσα αντισύλληψη», η οποία εξίσου δεν παρέχεται στα δημόσια νοσοκομεία, «παραμένει στην πράξη άνισο και ταξικά καθορισμένο».

Συγκέντρωση στο Σύνταγμα για τη διεθνή ημέρα για το Δικαίωμα στην άμβλωση Nikos Libertas / SOOC

ΤΟ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΤΗΣ ΣΑΜΟΥ

Το 2017 στο Γενικό Νοσοκομείο Σάμου «Άγιος Παντελεήμων» οι αναισθησιολόγοι του νοσοκομείου αποφάσισαν να πάψουν να χορηγούν αναισθησία σε περιπτώσεις εθελούσιας διακοπής κύησης, εκτός αν υπήρχε συγκεκριμένος ιατρικός λόγος που να απειλεί τη ζωή ή την υγεία της εγκύου. Η απόφαση, που κοινοποιήθηκε γραπτώς στη διοίκηση, επικαλούνταν ηθικούς και δεοντολογικούς λόγους για την άρνηση συμμετοχής στις επεμβάσεις άμβλωσης, σύμφωνα με ιατρικές διατάξεις που επιτρέπουν στον γιατρό να επικαλεστεί τη συνείδησή του για τέτοιες πράξεις.

Η κίνηση αυτή προκάλεσε αντιδράσεις από γυναικείες οργανώσεις που έκαναν λόγο για απόφαση που «βάζει στο στόχαστρο το αναφαίρετο δικαίωμα των γυναικών στην άμβλωση και μάλιστα των γυναικών των λαϊκών οικογενειών», ενώ παράλληλα εκφράστηκαν και τοποθετήσεις στήριξης προς τους γιατρούς – αντιρρησίες από εκκλησιαστικούς κύκλους, που χαρακτήρισαν την απόφαση «θαρραλέα» και «ευχάριστη έκπληξη».

Η Άννα Βουγιούκα, τόνισε πως για την υπόθεση της Σάμου, ο Συνήγορος του Πολίτη, με Πόρισμά του το 2017 (31/08/2017, Αριθμ. Πρωτ.: 230165/38036/2017), τόνισε ότι η ελευθερία της εγκύου να προσφεύγει σε τεχνητή διακοπή κύησης δεν μπορεί να υπόκειται σε αδικαιολόγητους περιορισμούς ή εξωθεσμικούς όρους, ιδίως στα δημόσια νοσοκομεία και εντός των πρώτων 12 εβδομάδων κύησης. Παράλληλα, ο Συνήγορος υπογράμμισε ότι η επίκληση της αντίρρησης συνείδησης οφείλει να ασκείται νόμιμα και να μη λειτουργεί ως μέσο περιορισμού ή χειραγώγησης των επιλογών της γυναίκας.

Τότε, με αφορμή την υπόθεση της Σάμου, κλήθηκε να τοποθετηθεί και η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής. Στο πόρισμά της ξεκαθάριζε ότι η επίκληση συνείδησης από τους γιατρούς είναι θεσμικά κατοχυρωμένη, δεν μπορεί όμως να οδηγεί σε αδυναμία πρόσβασης σε μια νόμιμη ιατρική πράξη στο δημόσιο σύστημα υγείας. Το πόρισμα τόνιζε ότι «η Πολιτεία πρέπει να εξασφαλίσει με αποτελεσματικό τρόπο τη διενέργεια κάθε νόμιμης ιατρικής πράξης, ανεξάρτητα μάλιστα από τους λόγους που αυτή εμποδίζεται (οικονομικούς, διοικητικούς ή ηθικούς)».

Η Εθνική Επιτροπή Βιοηθικής, πρότεινε, επίσης συγκεκριμένες λύσεις: «είτε πρόβλεψη διενέργειας της πράξης από ιδιώτες ιατρούς με επιβάρυνση της δημόσιας ασφάλισης, είτε πρόβλεψη μετάβασης ιατρού από άλλο δημόσιο νοσοκομείο για τη διενέργεια της πράξης στο νοσοκομείο του τόπου κατοικίας της ενδιαφερομένης, είτε διευκόλυνση μεταφοράς της τελευταίας σε άλλο δημόσιο νοσοκομείο για τη διενέργεια της ιατρικής πράξης, ιδίως όταν η περιοχή που κατοικεί η ενδιαφερόμενη είναι απομακρυσμένη».

Οι συστάσεις αυτές έγιναν με αφορμή την άρνηση ενός νοσοκομείου. Σήμερα, γνωρίζουμε πως τουλάχιστον 46 δημόσια νοσοκομεία αρνούνται στις γυναίκες την πρόσβαση σε δωρεάν και ασφαλή άμβλωση. 

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ

Το NEWS 24/7 απηύθυνε ερωτήματα προς το Υπουργείο Υγείας ζητώντας να διευκρινιστεί σε ποια δημόσια νοσοκομεία της χώρας μπορεί μια γυναίκα να προχωρήσει σε διακοπή κύησης εντός των 12 εβδομάδων που προβλέπει ο νόμος, σε ποια εξ αυτών είναι διαθέσιμη η φαρμακευτική άμβλωση, καθώς και αν παρέχεται δυνατότητα χημικής διακοπής κύησης και σε νοσοκομεία που δεν διαθέτουν μαιευτική κλινική αλλά απασχολούν γυναικολόγο.

Μέχρι τη δημοσίευση του ρεπορτάζ, το Υπουργείο Υγείας δεν απάντησε στα ερωτήματα.

Πηγή: news247.gr

Σε πάρα πολύ σοβαρές καταγγελίες για τις οδυνηρές επιπτώσεις της προχειρότητας στην ανακατασκευή των χειρουργείων του Αντικαρκινικού Νοσοκομείου Αθηνών «Άγιος Σάββας», επιπτώσεις τις οποίες η «Εφ.Συν.» έχει επανειλημμένα αναδείξει με δημοσιεύματά της, προχώρησαν τη Δευτέρα οι εργαζόμενοι του νοσοκομείου. Συγκεκριμένα κατήγγειλαν μεταξύ άλλων σοβαρές μολύνσεις ανοσοκατεσταλμένων ασθενών κατά τη διαδικασία κατεδαφίσεων της ανακατασκευής, μαζικά εγκαύματα των εργαζομένων λόγω έκθεσης σε βλαβερή ακτινοβολία, εξώθηση των καρκινοπαθών για τα χειρουργεία τους στον ιδιωτικό τομέα και πολλά άλλα.

Οι εργαζόμενοι κάνουν επίσης λόγο για κατάσταση ακραίας συγκάλυψης τραγικών ελλείψεων και λαθών από την Διοίκηση και την 1η ΥΠΕ, στον σχεδιασμό και την αποπεράτωση των διαδικασιών του έργου. Συγκεκριμένα καταγγέλλουν:

 

1. «Την καθυστέρηση της παράδοσης των ανακατασκευασμένων χειρουργείων προκειμένου να επαναλειτουργήσουν παρά τις υποσχέσεις. Και όλα αυτά βέβαια με τις ευλογίες της 1ης ΥΠΕ η οποία έδωσε πολύμηνη παράταση χωρίς ρήτρα στον εργολάβο για την ολοκλήρωση του έργου.
2. Τρία τεκμηριωμένα κρούσματα ασπέργιλλου σε ανοσοκατασταλμένους ασθενείς, κατά το τρίμηνο των γκρεμισμάτων στα χειρουργεία, που οδήγησαν σε εσπευσμένη παρέμβαση του ΕΟΔΥ για λήψη εκτάκτων, αν και προφανών, μέτρων που δεν είχαν ληφθεί.
3. Εργατικό ατύχημα στο οποίο δεκάδες εργαζόμενοι υπέστησαν δερματικά και οφθαλμικά εγκαύματα από έκθεση σε UV ακτινοβολία στα «δανεικά» χειρουργεία του «ΕΛΠΙΣ»
4. Την τραγική και επιζήμια καθυστέρηση των ογκολογικών χειρουργείων και την μέσω voucher προώθηση των απελπισμένων καρκινοπαθών στον ιδιωτικό τομέα. Η ίδια η Διοίκηση πριν από μήνες είχε αναφέρει 4μηνη αναμονή! Άραγε που έχει φτάσει τώρα;
5. Την κατασπατάληση ζεστού δημοσίου χρήματος σε εργολάβους και ιδιωτικά ασθενοφόρα ταξί που πηγαινοφέρνουν τους ασθενείς.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, με πρόσχημα την έναρξη εργασιών για νέο έργο, έκλεισε με απόφαση Διοικητή ένα ολόκληρο νοσηλευτικό τμήμα (Κ5), το προσωπικό του διαμοιράστηκε στα υπόλοιπα νοσηλευτικά τμήματα μήπως και σώσουμε την κατάσταση και βγαίνουν οι άδειες και οι βάρδιες αλλά μέχρι σήμερα κανένα έργο δεν έχει ξεκινήσει και το προσωπικό δεν επαρκεί. 

Είναι το έργο που ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης φωτογραφιζόταν για την υπογραφή της σύμβασης, άραγε πανηγυρίζει και για τα σχεδόν εδώ και ένα χρόνο κλειστά κρεβάτια του τμήματος; Και τα συνολικά πάνω από 100 ανενεργά κρεβάτια του μεγαλύτερου Ογκολογικού νοσοκομείου της χώρας που δεν λειτουργούν λόγω των τεράστιων ελλείψεων προσωπικού;

 

Ο Σύλλογος Εργαζομένων στο νοσοκομείο "Άγιος Σάββας" απευθύνει 7 κρίσιμα ερωτήματα και ζητά άμεσα απαντήσεις. Συγκεκριμένα

1. Πότε θα επαναλειτουργήσουν τα χειρουργεία του νοσοκομείου στο σύνολό τους και με ποιες εγγυήσεις τεχνικής ασφάλειας μετά από την τεκμηριωμένη διασπορά θανατηφόρων παθογόνων κατά την κατασκευή τους;
2. Πόσες αίθουσες θα ανοίξουν με το ελλιπές προσωπικό που δεν μπορεί να υποστηρίξει πλήρη λειτουργία;
3. Στις 15 Δεκέμβρη τα «δανεικά» χειρουργεία του ΕΛΠΙΣ κλείνουν. Τα χειρουργεία του Αγίου Σάββα θα επαναλειτουργήσουν με κάποια μορφή με τη νέα χρονιά! Τι  σημαίνει αυτό για τους καρκινοπαθείς;
4. Πώς και με τι χρονοδιάγραμμα θα απορροφηθεί η ενιαία λίστα αναμονής στα χειρουργεία;
5. Ποιες πρωτοβουλίες έχουν παρθεί για να λειτουργήσουν άμεσα ΟΛΕΣ οι ανενεργές κλίνες του του νοσοκομείου;
6. Τι ενέργειες έχουν γίνει ώστε να προσληφθεί άμεσα ΟΛΟ το νοσηλευτικό (600 άτομα όλων των ειδικοτήτων) που ζητά η Νοσηλευτική Υπηρεσία με έγγραφό της εδώ και μήνες, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες και τα κενά σε προσωπικό;
7. Τι ενέργειες έχετε κάνει για να καλυφθούν συνολικά τα τεράστια κενά και σε ΟΛΕΣ τις άλλες ειδικότητες (Ιατρικές, παραϊατρικές, Διοικητικές, Τεχνικές κλπ) που οδηγούν σε ασφυξία που οδηγούν σε ασφυξία την λειτουργία του νοσοκομείου;την λειτουργία του νοσοκομείου»;

Πηγή: efsyn.gr

Σε μια ψηφιακή πλατφόρμα της ΗΔΙΚΑ θα είναι συγκεντρωμένα όλα τα ραντεβού στα εξωτερικά ιατρεία των δημόσιων νοσοκομείων από την 1η Οκτωβρίου. Πρόκειται για το νέο ψηφιοποιημένο σύστημα ραντεβού με τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα, που θα πραγματοποιείται με τη συμβολή του τετραψήφιου αριθμού 1566. Όλα τα ραντεβού των ασθενών θα είναι εγγεγραμμένα σε μία ενιαία ψηφιακή πλατφόρμα.

Τι πρέπει να κάνουν οι γιατροί έως 15 Σεπτεμβρίου

Μάλιστα με εγκύκλιο του το υπουργείο υγείας τονίζει ότι θα πρέπει όλοι οι γιατροί που πραγματοποιούν ιατρεία στα νοσοκομεία, να έχουν οργανώσει το σύστημα και να έχουν εγγράψει όλα τα προγραμματισμένα ραντεβού μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου στη συγκεκριμένη ψηφιακή πλατφόρμα.

Σύμφωνα με την εγκύκλιο, τα νοσοκομεία θα πρέπει να έχουν κατηγοριοποιήσει και οργανώσει το σύστημα των ραντεβού μέχρι τις 15 Σεπτεμβρίου και για ένα διάστημα 120 ημερών. Σημειώνεται επίσης ότι κάθε ραντεβού θα πρέπει να είναι διάρκειας τουλάχιστον 10 λεπτών.

 

Έτσι από 1η Οκτωβρίου 2025, οι πολίτες θα μπορούν να κλείνουν ραντεβού δωρεάν μέσω: της εθνικής τηλεφωνικής γραμμής 1566, της εφαρμογής MyHealth App, και της ιστοσελίδας finddoctors.gov.gr

Διευκρινίζεται πάντως από το υπουργείο Υγείας ότι οι πολίτες θα συνεχίσουν να έχουν τη δυνατότητα να προγραμματίζουν ραντεβού είτε τηλεφωνικά με τη δομή, είτε με αυτοπρόσωπη παρουσία. Τα αντίστοιχα ραντεβού θα δεσμεύονται στην πλατφόρμα της ΗΔΙΚΑ.

Να σημειωθεί ότι τα Τακτικά Εξωτερικά Ιατρεία των Νοσοκομείων (Τ.Ε.Ι.) λειτουργούν σε όλα τα νοσοκομεία για την παροχή πρωτοβάθμιας περίθαλψης προσφέροντας ιατρικές υπηρεσίες σε ασθενείς που χρειάζονται ιατρική εξέταση από ιατρό ειδικότητας, διάγνωση και παρακολούθηση ασθενειών, συνταγογράφηση φαρμάκων και παρακλινικών εξετάσεων, ιατρικές γνωματεύσεις και επανεξέταση έπειτα από νοσηλεία ή επέμβαση, χωρίς να απαιτείται νοσηλεία.

Οι στρατιωτικοί των IDF επισημαίνουν «θα υπάρξει πλήρης εκκένωση της Γάζας προς το νότιο τμήμα του θύλακα».

Οισραηλινός στρατός ανακοίνωσε την Πέμπτη ότι άρχισε να προειδοποιεί τα νοσοκομεία και τις διεθνείς οργανώσεις που επιχειρούν στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας να προετοιμάζονται να εκκενώσουν την περιοχή προς τον νότο, πριν από μία επιχείρηση η οποία προβλέπεται να διεξαχθεί με στόχο τον έλεγχο της πόλης και των περιχώρων της.

«Στο πλαίσιο των προετοιμασιών […] για την ασφάλεια των πληθυσμών, αξιωματικοί […] εξέδωσαν αρχικές προειδοποιητικές εντολές προς ιατρικούς φορείς και διεθνείς οργανώσεις στο βόρειο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας, προκειμένου να προετοιμάσουν την οργανωμένη απομάκρυνση του πληθυσμού προς το νότιο τμήμα της Λωρίδας της Γάζας», εξηγεί σε ένα δελτίο Τύπου ο στρατός. Ο στρατός διευκρινίζει ότι «ρυθμίσεις βρίσκονται σε εξέλιξη ώστε να προσαρμοστούν οι νοσοκομειακές υποδομές στο νότιο τμήμα της Λωρίδας, με στόχο να υποδέχονται τους ασθενείς και τους τραυματίες, αυξάνοντας την είσοδο των αναγκαίων ιατρικών εξοπλισμών» στη Γάζα.

Βάσει της ανακοίνωσης, οι στρατιωτικοί επισημαίνουν πως προειδοποιούν τους εν λόγω φορείς ότι «σχετικά με το ενδεχόμενο της εισόδου του στρατού στη πόλη της Γάζας, θα υπάρξει πλήρης εκκένωση της Γάζας προς το νότιο τμήμα του θύλακα». «Αυτό καθιστά αναγκαίο να προετοιμάσετε ένα σχέδιο για να μεταφέρετε το ιατρικό υλικό από τον βορρά στον νότο, προκειμένου να μπορέσετε να παράσχετε φροντίδα σε όλους τους ασθενείς στο νότιο τμήμα και να προετοιμάσετε τα νοσοκομεία να υποδεχθούν τους ασθενείς που έρχονται από τον βορρά», συνεχίζει το δελτίο Τύπου. «Θα σας παράσχουμε ένα μέρος για να επιχειρείτε, είτε πρόκειται για ένα νοσοκομείο εκστρατείας είτε για κάθε άλλου είδους νοσοκομείο», συμπληρώνουν οι αξιωματικοί, σύμφωνα με την ανακοίνωση του στρατού.

Από την αποθήκευση κιτ τραυμάτων για μαζικά πλήγματα και θύματα  μέχρι τον εξοπλισμό των γιατρών με ενισχυμένους θώρακες, ο σχεδιασμός υγείας για καιρό πολέμου δεν είναι πλέον υποθετικός στην ανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ.

Καθώς οδηγούσε με ασθενοφόρο στην οδό Φάμπρικο προς το σχολείο Λιετάβος, η Μαρτίνα Βερόνικα Νορεϊκαΐτε ένιωθε απροετοίμαστη. Ένιωθε την καρδιά της να χτυπάει δυνατά.

Ήταν ένα ηλιόλουστο πρωινό Τρίτης στα μέσα Μαΐου, όταν Νορεϊκαΐτε ενημερώθηκε από τον ασύρματο για μια έκρηξη στη Γιόναβα, μια πόλη 30.000 κατοίκων στην κεντρική Λιθουανία.

Στα τρία χρόνια που ήταν διασώστρια, οι κλήσεις κατά τη διάρκεια μιας συνηθισμένης μέρας, αφορούσαν υψηλή αρτηριακή πίεση ή πόνους στο στήθος. Αυτή ήταν η πρώτη φορά που η Νορεϊκαΐτε βρισκόταν μπροστά σε μαζικά θύματα.

Καθώς πλησίαζαν στο σχολείο, με τις σειρήνες να ηχούν, το κτίριο ήταν καλυμμένο από καπνό.

«Άνθρωποι έτρεχαν τριγύρω, ξαπλωμένοι στο έδαφος, ουρλιάζοντας», είπε η Νορεϊκαΐτε, ενώ θυμόταν το χάος στο στάδιο του σχολείου. Αστυνομικοί, πυροσβέστες και στρατιωτικό προσωπικό ήταν ήδη στο σημείο.

Η Νορεϊκαΐτε και η συνάδελφός της ήταν οι πρώτοι παραϊατρικοί που έφτασαν. «Όταν βλέπεις τι συνέβη – τον πανικό, τις κραυγές – δεν ξέρεις τι να κάνεις ή πού να πας. Τα ξεχνάς όλα. Χάνεις την ισορροπία σου».

Το πρωτοφανές αυτό περιστατικό καταστροφής σε ένα ειρηνικό ευρωπαϊκό κράτος ήταν ακριβώς ο λόγος που οι λιθουανικές αρχές είχαν οργανώσει τις διήμερες στρατιωτικές ασκήσεις «Σιδερένιος Λύκος» («Geležinis Vilkas»).

Ο στόχος ήταν να ενισχυθεί ο στρατός, η αστυνομία, οι πυροσβέστες, τα νοσοκομεία και οι παραϊατρικοί για να λειτουργήσουν υπό εξαιρετικές συνθήκες – καθώς η Λιθουανία προετοιμάζεται για το χειρότερο σενάριο: μια επίθεση στην ανατολική πλευρά του ΝΑΤΟ. Από την πλήρη εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, η απειλή στρατιωτικής σύγκρουσης έχει γίνει μεγάλη.

«Όταν τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο πόλεμος είχε ξεκινήσει στην Ουκρανία, ήταν τρομακτικό», είπε η Νορεϊκαΐτε. «Ήταν τρομακτικό στην εργασία επειδή δεν ξέραμε αν είχαμε αρκετούς πόρους ή αν ήμασταν προετοιμασμένοι αν συνέβαινε εδώ».

Η Νορεϊκαΐτε αισθάνεται τώρα πιο ήρεμη. Επικεντρώνεται στην εκπαίδευση και την τελειοποίηση των πρωτοκόλλων διαλογής. Ασκήσεις, όπως αυτή στη Γιόναβα, βοηθούν. Πράγματι, πιστεύει ότι «θα πρέπει να γίνονται  πιο συχνά».

Η Λιθουανία δεν αποτελεί εξαίρεση: Όλες οι χώρες της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ επανεξετάζουν τα πρωτόκολλα αντιμετώπισης κρίσεων για τις εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, οργανώνουν ασκήσεις εκπαίδευσης, επενδύουν σε αντιβαλλιστικά κράνη και γιλέκα και μεταφέρουν τα χειρουργεία στα υπόγεια. Αυτό συμβαίνει από τότε που η σύγκρουση στην Ουκρανία έχει διαλύσει την ψευδαίσθηση ότι η Ευρώπη είναι ασφαλής από τον πόλεμο.

«Δεν τίθεται θέμα αν [η Ρωσία] θα επιτεθεί», δήλωσε ο Ragnar Vaiknemets, αναπληρωτής γενικός διευθυντής του Εσθονικού Συμβουλίου Υγείας, το οποίο επιβλέπει την ετοιμότητα για κρίσεις από πανδημίες έως πόλεμο. «Το ερώτημα είναι πότε».

Πρώην υπό σοβιετική κατοχή, οι χώρες στα ανατολικά σύνορα της Ευρώπης γνωρίζουν πολύ καλά πόσο γρήγορα μπορούν να φτάσουν εκεί τα στρατεύματα.

«Έχουμε κακούς γείτονες εδώ: τη Ρωσία και τη Λευκορωσία», δήλωσε ο Ντάνιελ Ναούμοβας, αναπληρωτής υπουργός Υγείας της Λιθουανίας, σε μια εκδήλωση τον Φεβρουάριο. Η χώρα του συνδέει το ΝΑΤΟ με τις χώρες της Βαλτικής μέσω του Διαδρόμου Σουβάλκι – ενός στενού, ευάλωτου διαδρόμου που θεωρείται ένας από τους πιο πιθανούς στόχους μιας μελλοντικής ρωσικής επίθεσης. Ενώ όλες οι χώρες της ΕΕ βρίσκονται «στην ίδια βάρκα», μερικές βρίσκονται στην εμπροσθοφυλακή «όπου το νερό είναι κρύο», είπε ο Ναούμοβας. «Νερό πιτσιλάει το πρόσωπό μας, νερό πολέμου».

Για τις χώρες στα ανατολικά του ΝΑΤΟ, η ετοιμότητα για πόλεμο δεν είναι προαιρετική – είναι επείγουσα.

«Λίγες χώρες της ΕΕ είναι χώρες πρώτης γραμμής», δήλωσε η Katarzyna Kacperczyk, υφυπουργός στο υπουργείο Υγείας της Πολωνίας. «Για αυτές το ζήτημα είναι πιο σημαντικό».

Η Πολωνία έχει αναδείξει το ζήτημα της ασφάλειας της υγείας σε περιόδους συγκρούσεων κατά τη διάρκεια της εκ περιτροπής προεδρίας της στο Συμβούλιο της ΕΕ, όπου η ασφάλεια της Ευρώπης ήταν το κεντρικό θέμα.

«Δεν μπορούμε να προετοιμάσουμε ένα σχέδιο έκτακτης ανάγκης ή στρατηγικό σχέδιο για τον στρατιωτικό τομέα ή τον οικονομικό τομέα ή τον ενεργειακό τομέα και να αποκλείσουμε τον τομέα της υγείας», δήλωσε η Kacperczyk.

Νοσοκομεία υπό πυρά

Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία έχει δείξει ότι οι σύγχρονες συγκρούσεις αφορούν και τις υπηρεσίες υγείας – και τους πολίτες που εξυπηρετούν. Οι χώρες της Ανατολικής Ευρώπης το λαμβάνουν υπόψη.

Το Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Βίλνιους Santaros Clinics που βρίσκεται μόλις 50 χιλιόμετρα από τα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ με τη Λευκορωσία  αναπτύσσει υπόγειες υποδομές, καταφύγια, χώρους προσγείωσης ελικοπτέρων και αυτόνομα συστήματα που θα του επιτρέψουν να λειτουργεί ακόμη και αν διακοπεί η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος ή νερού.

Το Santaros είναι συνηθισμένο.

Στην Εσθονία, εκτός από τις θωράκιση σώματος για τα πληρώματα ασθενοφόρων, θα διανεμηθούν δορυφορικά τηλέφωνα για τη διατήρηση των επικοινωνιών σε περίπτωση που τα παραδοσιακά δίκτυα αποτύχουν. Υπάρχουν ακόμη και σχέδια για τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου διαδικτύου, εάν χρειαστεί.

Ηλεκτρικές γεννήτριες εγκαθίστανται σε όλο το σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, μετά την εμπειρία της Ουκρανίας με τις ρωσικές επιθέσεις που διακόπτουν συστηματικά την πολιτική ηλεκτροδότηση.

«Γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι η Ρωσία στοχεύει τις πολιτικές υποδομές και τις ενεργειακές δομές, και αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείτε να έχετε τέτοιου είδους καταστάσεις όπου το νοσοκομείο δεν λειτουργεί επειδή υπάρχουν ορισμένα προβλήματα με τους σταθμούς παραγωγής ενέργειας», δήλωσε ο Βάικνεμετς.

Πολλά νοσοκομεία στην Ανατολική Ευρώπη – λείψανα της σοβιετικής εποχής – είναι ιδιαίτερα ευάλωτα. «Έχουμε ψηλά κτίρια, έχουμε μεγάλα κτίρια. Βρίσκονται σε ένα συγκρότημα, σε μια περιοχή», πρόσθεσε ο Βάικνεμετς.

Τα νοσοκομεία εξετάζουν τώρα πώς να επαναχρησιμοποιήσουν υπόγεια για να γίνουν χειρουργεία σε περίπτωση ανάγκης. «Δεν μπορώ να φανταστώ να εργάζομαι σε ένα όροφο του νοσοκομείου που απλώς περιμένει να χτυπηθεί», είπε.

Η Εσθονία προμηθεύεται κινητές ιατρικές μονάδες  που μπορούν να αναπτυχθούν σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης,  κάτι που μπορούσε να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της περιορισμένης χωρητικότητας κρίσιμης φροντίδας στην Ευρώπη.

Ενώ οι ευρωπαϊκές χώρες έχουν κατά μέσο όρο 11,5 κλίνες εντατικής θεραπείας ανά 100.000 κατοίκους, «οι ανάγκες σε καιρό πολέμου θα μπορούσαν να απαιτήσουν τρεις έως πέντε φορές αυτή τη χωρητικότητα», δήλωσε ο Bjørn Guldvog, ειδικός σύμβουλος στη Νορβηγική Διεύθυνση Υγείας, σε μια εκδήλωση για την ασφάλεια της υγείας τον Απρίλιο. Η διατήρηση μεγάλου όγκου εργασιών για εβδομάδες ή μήνες θα ήταν επίσης δύσκολη: «Οι περισσότερες εγκαταστάσεις μπορούν να διατηρήσουν ίσως το 120-150 τοις εκατό του κανονικού χειρουργικού όγκου για 24 έως 48 ώρες», είπε. Τα αποθέματα αίματος και οξυγόνου θα γίνουν επίσης κρίσιμα.

Αποθέματα και αλυσίδες εφοδιασμού

Ακόμα και τα καλύτερα προετοιμασμένα νοσοκομεία δεν μπορούν να λειτουργήσουν χωρίς φάρμακα, προμήθειες και εξοπλισμό, και οι χώρες της Βαλτικής προετοιμάζονται για μαζικές απώλειες. Η Εσθονία, για παράδειγμα, έχει διαθέσει 25 εκατομμύρια ευρώ για προμήθειες μαζικών ατυχημάτων, συμπεριλαμβανομένου ορθοπεδικού εξοπλισμού, αιμοστατικών επιδέσμων και κιτ τραυμάτων – «η μόνη μεγάλη επένδυση που έχουμε κάνει», δήλωσε η υπουργός Υγείας Riina Sikkut σε μια εκδήλωση τον Φεβρουάριο.

Τα αποθέματα θα διασφάλιζαν ότι τα νοσοκομεία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν μέχρι να φτάσουν σε αυτά οι προμήθειες από τους συμμάχους, δήλωσε ο Βάικνεμετς, προσθέτοντας ότι το ΝΑΤΟ είναι ζωτικής σημασίας για την εξασφάλιση οδών εφοδιασμού.

Στη Λετονία, τα ιδρύματα υγειονομικής περίθαλψης υποχρεούνται από την εποχή του Covid-19 να διατηρούν μια τριμηνιαία προμήθεια φαρμάκων. «Ποτέ δεν σκέφτηκα ότι θα έλεγα ευχαριστώ στον Covid, αλλά χάρη στον Covid… βρήκαμε οικονομικούς πόρους», δήλωσε η Agnese Vaļuliene, υφυπουργός υγείας. Η χώρα εργάζεται επίσης για τα εθνικά αποθέματα.

Ωστόσο, οι χώρες της Βαλτικής βρίσκονται πολύ κοντά στις πρώτες γραμμές για να διατηρήσουν ασφαλείς τις προμήθειες έκτακτης ανάγκης, δήλωσε ο Jos Joosten, ιατρικός σύμβουλος στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Εξωτερικής Δράσης, το διπλωματικό σώμα της ΕΕ. Ως αποτέλεσμα, άλλες χώρες της ΕΕ πρέπει «να εντοπίσουν τα πράγματα που είναι σπάνια, που είναι πολύ δύσκολο να οργανωθούν, ειδικά για τα μικρά έθνη», δήλωσε ο Joosten. «Και τότε θα πρέπει να παραχωρήσουμε κάποια κυριαρχία, να την δώσουμε στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να λαμβάνει αποφάσεις» σχετικά με την κατανομή των αναγκών.

Τα αποθέματα από τον Ερυθρό Σταυρό, τα εθνικά αποθέματα και το rescEU, την υπηρεσία έκτακτης ανάγκης της ΕΕ, πρέπει να είναι έτοιμα να φτάσουν στην πρώτη γραμμή — και στους άμαχους ασθενείς. «Πρέπει να έχουμε καλά σχέδια αντιμετώπισης κρίσεων», δήλωσε ο Sikkut.

Στελέχωση της πολεμικής προσπάθειας

Η ετοιμότητα για πόλεμο υπερβαίνει την πολιτική — χρειάζεται ανθρώπους.

Οι ελλείψεις εργατικού δυναμικού αποτελούν θεμελιώδη πρόκληση για τις χώρες της Βαλτικής, όπου το προσωπικό υγείας στην καθημερινή ζωή είναι ήδη περιορισμένο. Η Εσθονία, με πληθυσμό 1,3 εκατομμυρίων, έχει σχεδόν το μισό εργατικό δυναμικό στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης σε σχέση με τη Γερμανία.

Ως αποτέλεσμα, οι ασθενείς «από την πρώτη γραμμή» δεν μπορούν να περιμένουν την ίδια φροντίδα που θα λάμβαναν σε περιόδους ειρήνης, είπε η Βάικνεμετς, η οποία είναι «η κύρια και υποκείμενη αρχή του σχεδιασμού μας για μέτρα κρίσης».

Υπάρχει όμως ένα άλλο πρόβλημα: Δεν είναι όλοι διατεθειμένοι να μείνουν.

Όταν η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία, η Νορεϊκαΐτε, όπως όλοι οι παραϊατρικοί, έπρεπε να υπογράψει μια δήλωση που έλεγε ότι αν ξεσπούσε πόλεμος στη Λιθουανία, θα παρέμενε και θα εργαζόταν. «Αλλά πώς θα ήταν πραγματικά – ποιος θα ερχόταν και ποιος όχι – δεν ξέρω. Προσωπικά, δεν έχω παιδιά ή οικογένεια ακόμα, οπότε νομίζω ότι θα έμενα», είπε.

Μια λιθουανική έρευνα διαπίστωσε ότι πάνω από το ένα τέταρτο των εργαζομένων στον τομέα της υγείας πιθανότατα θα έφευγαν κατά τη διάρκεια του πολέμου, ενώ λιγότερο από το 40% θα έμεναν και το ένα τρίτο δεν ήταν σίγουρο.

Η Εσθονία αναμένει παρόμοια μοτίβα: «Υπάρχουν πατριώτες, οι άνθρωποι που γνωρίζουμε αναμφίβολα ότι θα μείνουν», είπε ο Βάικνεμετς. «Φυσικά, υπάρχουν και επικριτές που μιλούν για άμεση μετάβαση στην Ισπανία». Πρόσθεσε πως  περίπου το 50% έως 60% του πληθυσμού δεν γνωρίζει ακόμη πώς θα αντιδράσει.

Ενώ είναι βέβαιος ότι οι περισσότεροι γιατροί και νοσηλευτές θα παραμείνουν, οι αρχές της Εσθονίας εργάζονται για να μετριάσουν τις ανησυχίες, ειδικά για την ασφάλεια της οικογένειας. «Είναι πολύ ανθρώπινο: Αν δεν νιώθω ασφαλής, αν δεν έχω την εμπιστοσύνη ότι η οικογένειά μου είναι ασφαλής, δεν θα το κάνω», είπε ο Βάικνεμετς.

Στη Λετονία, ο πνευμονολόγος Ρούντολφς Βίλντε είπε ότι ορισμένοι γιατροί με τους οποίους μίλησε σκέφτονται να φύγουν αν ξεσπάσει πόλεμος – ειδικά γονείς που «δεν βλέπουν πώς θα ήταν κατάλληλο για αυτούς να εγκαταλείψουν τα παιδιά κάπου και να βρίσκονται στο νοσοκομείο σε περιόδους στρατιωτικής κρίσης», είπε.

Μόλις μια εβδομάδα πριν από τη συνέντευξη, ο Βίλντε και οι συνάδελφοί του στο Κλινικό Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Pauls Stradiņš κλήθηκαν επίσης να υπογράψουν ένα έγγραφο που αναγνωρίζει ότι είναι κρίσιμο προσωπικό που υποχρεούται να παρουσιαστεί στην εργασία του εάν ηχήσουν σειρήνες.

Ο ίδιος ο Βίλντε σχεδιάζει να παραμείνει, αλλά τόνισε ότι χρειάζεται περισσότερες πληροφορίες για να νιώθει σίγουρος σε περίπτωση που συμβεί το χειρότερο.

«Πρέπει να είμαι προετοιμασμένος… να παρέχω κάποιο είδος στρατιωτικής ιατρικής ή απλώς να είμαι προετοιμασμένος να έρθω στην κανονική μου εργασία και να έχω απλώς μεγαλύτερη ροή ασθενών;» ρώτησε ο Βίλντε. «Επειδή αυτά είναι δύο πολύ διαφορετικά πράγματα και πιθανώς και τα δύο θα έπρεπε να λειτουργήσουν κατά τη διάρκεια του πολέμου».

Και τον Βίλντε δεν πειράζει να ξοδεύει επιπλέον ώρες εκτός από την εργασία του ως γιατρός για εκπαίδευση «γιατί… το βλέπω αυτό ως έναν τρόπο να διατηρήσω τα πράγματα όπως είναι».

«Αν θέλω να μπορώ να κάνω την πνευμονολογική μου δουλειά και ίσως να προσπαθήσω να αναπτύξω πράγματα στη Λετονία, τότε θα πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει η Λετονία, σωστά;»

Το νοσοκομείο του στη Ρίγα έχει επίσης ξεκινήσει εκπαιδευτικές συνεδρίες πολέμου, είπε ο Βίλντε. Άλλα νοσοκομεία και χώρες έχουν αρχίσει επίσης να εντείνουν τις ασκήσεις ετοιμότητας πολέμου.

Η Εσθονία ενισχύει την εκπαίδευσή της σε ολόκληρο το σύστημα. Τα νοσοκομεία, τα πληρώματα ασθενοφόρων και οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας λαμβάνουν οδηγίες για το πώς να μεταβούν σε «κατάσταση κρίσης», στην οποία πρέπει να αντιμετωπίσουν μεγάλες εισροές ασθενών και να θεραπεύσουν τραυματίες  πολέμου – συμπεριλαμβανομένων τραυμάτων από έκρηξη, τραυμάτων από πυροβολισμούς, εγκαυμάτων, ακρωτηριασμών και τραυματισμών στη σπονδυλική στήλη ή στο κεφάλι – που είναι σπάνιοι σε πολιτικά περιβάλλοντα.

Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Βίλνιους της Λιθουανίας, «διεξάγονται ασκήσεις εκκένωσης και ασκήσεις ετοιμότητας για την υποδοχή μεγάλου αριθμού θυμάτων για το προσωπικό του νοσοκομείου» μαζί με τις Λιθουανικές Ένοπλες Δυνάμεις και την Ένωση Τυφεκιοφόρων, δήλωσε ο επικεφαλής του νοσοκομείου Τόμας Γιοβάισα.

Μόνο φέτος, η Λιθουανία σχεδιάζει επτά ασκήσεις με τον στρατό και πάνω από 10 ασκήσεις πολιτικής ασφάλειας για επαγγελματίες υγείας, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του υπουργείου Υγείας Julijanas Gališanskis. Η Λιθουανία σχηματίζει επίσης μια ομάδα επειγόντων ιατρικών περιστατικών και οι ειδικευόμενοι γιατροί φιλοξένησαν τον περασμένο μήνα ένα φόρουμ αφιερωμένο στην ετοιμότητα υγειονομικής περίθαλψης σε καιρό πολέμου. Μερικοί γιατροί ταξιδεύουν στην Ουκρανία για να μάθουν από πρώτο χέρι πώς τα νοσοκομεία αντιμετωπίζουν πυραυλικές επιθέσεις, μαζικά θύματα και διακοπές ρεύματος.

Η Βάιβα Γιανκιένε, νοσοκόμα και συντονίστρια στο Blue/Yellow Medical, το οποίο παρέχει ιατρική περίθαλψη σε πολίτες κοντά στην πρώτη γραμμή της Ουκρανίας με τη Ρωσία, έχει προσφέρει εθελοντική εργασία  πάνω από 20 φορές στην Ουκρανία από τον Απρίλιο του 2022 — συμπεριλαμβανομένης της πόλης Μπούτσα που επλήγη από τις φρικαλεότητες λίγο μετά την απελευθέρωσή της. Είπε ότι ο καλύτερος τρόπος για να προετοιμάσει κανείς ειδικούς στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης είναι μέσω της εθελοντικής εργασίας στην Ουκρανία.

Περιέγραψε την κλίμακα των τραυματισμών και των ασθενειών στην Ουκρανία ως «δύσκολη στην κατανόηση» — πολλά τραύματα είναι διαφορετικά από οτιδήποτε έχει ξαναδεί, λόγω των νέων τακτικών πολέμου.

«Μετά τις επιθέσεις με μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οι συνέπειες είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς», είπε η Γιανκιένε. «Τέτοιοι τραυματισμοί», αναστέναξε, «κάθε επαγγελματίας υγείας που τους είδε είπε το ίδιο πράγμα: Δεν θα μπορούσαμε να φανταστούμε ότι θα ήταν έτσι».

Ενώ ένας τραυματολόγος στη Λιθουανία μπορεί να εκτελεί έναν ακρωτηριασμό το χρόνο, στην Ουκρανία, ολόκληρες νοσοκομειακές πτέρυγες είναι γεμάτες με ασθενείς που αντιμετωπίζουν ακρωτηριασμούς ενός, δύο, τριών ή ακόμα και τεσσάρων άκρων — συν μια σειρά από άλλους σοβαρούς τραυματισμούς. «Έχουμε πολύ μικρή εμπειρία στην αντιμετώπιση τέτοιων σύνθετων, πολλαπλών τραυμάτων», είπε.

Ο κίνδυνος αύξησης των προσφύγων

Ο αντίκτυπος του πολέμου δεν θα σταματούσε στα εθνικά σύνορα.

Λόγω της χρήσης προηγμένων όπλων στην Ουκρανία – συμπεριλαμβανομένων πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς και στρατιωτικών μη επανδρωμένων αεροσκαφών – η πρώτη γραμμή δεν αποτελεί πλέον σταθερό όριο. Οι επιθέσεις μπορούν πλέον να φτάσουν σε στόχους εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, θέτοντας σε κίνδυνο νοσοκομεία και πολιτικές υποδομές μακριά από ζώνες μάχης και καθιστώντας απαραίτητα τα σχέδια εκκένωσης.

Ως αποτέλεσμα, οι χώρες που βρίσκονται πιο μακριά από την πρώτη γραμμή πρέπει να προετοιμαστούν να υποδεχθούν ασθενείς και πρόσφυγες, δήλωσε ο Joosten, προειδοποιώντας ότι η αλληλεγγύη της ΕΕ θα δοκιμαστεί.

«Εάν η Λιθουανία καταληφθεί, ποιος είναι υπεύθυνος για τους Λιθουανούς, επειδή δεν υπάρχει πια Λιθουανία; Αλλά η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι (ακόμα εκεί)», είπε.

Ο Joosten προέτρεψε τα θεσμικά όργανα της ΕΕ να δημιουργήσουν κεφάλαια για την αντιμετώπιση των θυμάτων μεταξύ αμάχων και στρατιωτικών, καθώς και των εκτοπισμένων πληθυσμών.

Πρόσθεσε ότι τα θύματα θα μπορούσαν να είναι δραματικά υψηλότερα από ό,τι στην Ουκρανία.

«Αυτοί οι 4.000 ασθενείς που μετακινήσαμε μακριά από την Ουκρανία, δεν είναι τίποτα, 4.000 σε τρία χρόνια», είπε. «Ας μιλήσουμε για 4.000 σε δύο εβδομάδες, και μετά ξανά τις επόμενες δύο εβδομάδες, και τις επόμενες δύο εβδομάδες… οι αριθμοί είναι τόσο διαφορετικοί όταν ξεκινήσει ο πραγματικός πόλεμος».

Κανείς δεν ξέρει πότε – ή αν – θα έρθει ο πόλεμος. Αλλά όπως το έθεσε ο Vaiknemets: «Η κρίση δεν φωνάζει ποτέ όταν έρχεται».

Γι’ αυτό οι Πολωνοί και οι χώρες της Βαλτικής «πρέπει να προετοιμαστούν για το χειρότερο», είπε ο Βαλιουλίνε. «Αλλά ελπίζουμε ότι δεν θα συμβεί».

Πηγή: Politico

Το αλαλούμ στο χώρο της Υγείας παραδέχεται με ανάρτησή του ο Άδωνης Γεωργιάδης αφού στην ουσία επιβεβαιώνει πως «τρέχουν και δεν φτάνουν» την τελευταία στιγμή για να απορροφήσουν τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης που λήγει φέτος όπως και διαβάζουμε (κάτω) στο greece20.gov.gr.

Όπως αναφέρεται η έναρξη του έργου ξεκίνησε στις 8/11/2021, ενώ η λήξη του έργου έχει οριστεί για τις 30/6/2026.

Με απλά λόγια δεν προλαβαίνουν την τελευταία στιγμή, προκαλώντας τεράστια αναστάτωση στα νοσοκομεία και στους ασθενείς για να προλάβουν τα κονδύλια, επιβεβαιώνοντας τους εργαζόμενους του Αγίου Σάββα που αναφέρουν πως ισχύει το «Πάμε κι όπου βγει»!

Επιβεβαιώνει πλέον ότι καθυστέρησαν με τις συμβάσεις και τα έργα και τώρα μιλά για «παράνοια και διαστρέβλωση».

Αφορμή της ανάρτησης ήταν η ανακοίνωση του συλλόγου εργαζομένων του νοσοκομείου Άγιος Σάββας όπου καταγγέλλουν ότι αιφνιδιαστικά κλείνει το μισό νοσοκομείο και μεταφέρεται το προσωπικό του στο «τραγικά υποστελεχωμένο, υπολειτουργόν και απομακρυσμένο Σισμανόγλειο».

«Αναστέλλεται ουσιωδώς οποιοσδήποτε επεμβατικός χειρισμός στο νοσοκομείο του Αγίου Σάββα εξαιτίας της μεταφοράς όλων των χειρουργικών ειδικοτήτων και, ελλείψει χειρουργικής αίθουσας ασφαλείας για τις επιπλοκές που μπορούν να συμβούν. Δεν θα είναι δυνατόν να πραγματοποιηθούν ασφαλώς τακτικές βιοψίες, παρακεντήσεις, πολυπεκτομές, ERCP κτλ», τονίζουν. Και ερωτούν: «Πώς και πού θα πραγματοποιούνται οι εισαγωγές των ασθενών; Ο προεγχειρητικός έλεγχος;».

Κατηγορούν παράλληλα το υπουργείο Υγείας και τον υπουργό Άδωνη Γεωργιάδη και την ΥΠΕ ότι αντί για λύσεις για τους ογκολογικούς ασθενείς και «ένα βιώσιμο, ανθρώπινο και επιστημονικά άρτιο σχέδιο για να μην ανασταλούν και εξοστρακιστούν τα χειρουργεία […] βρήκαν άπλετο χρόνο για να αλληλοφωτογραφηθούν, να κόψουν κορδέλες και να αλληλοθαυμαστούν!»

«Γίνεται να ανακαινίσεις ταυτοχρόνως 93 Νοσοκομεία και 158 Κέντρα Υγείας χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αναστάτωση;», αναφέρει ο Άδωνης Γεωργιάδης προβάλλοντας το επιχείρημα ότι το Ταμείο Ανάκαμψης από το οποίο χρηματοδοτούνται οι ανακαινίσεις έχει καταληκτικό χρονικό όριο στις 31/12/2025.

Μόνον που ο υπουργός δεν αναφέρει γιατί τα έργα ανακαίνισης ξεκίνησαν την τελευταία στιγμή ενώ επέλεξαν να ανακαινίζουν ταυτόχρονα πολλά νοσοκομεία με επιπτώσεις βέβαια στους ασθενείς, προκαλώντας ασφυξία σε ένα σύστημα που ούτως ή άλλως είναι υποστελεχωμένο και προβληματικό.

Και ενώ το πρόγραμμα άνοιξε το 2021 και όλα τα έργα θα πρέπει να έχουν υπογεγραμμένες τις συμβάσεις τους έως τις 31 Δεκεμβρίου του 2025 περίμεναν στην ουσία την τελευταία στιγμή.

Ο υπουργός Υγείας αναφερόμενος στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» σημειώνει ότι «το έργο ανετέθη σε ανάδοχο εταιρεία το 2024, μετά από διαγωνισμό ύψους 5.200.000€ για ανακαίνιση αναβάθμιση των χειρουργείων του νοσοκομείου». Μόνο που δεν λέει πότε θα ολοκληρωθούν τα έργα ανακαίνισης και τι θα γίνει με τους ασθενείς.

Η αναφορά ότι «όλοι οι ασθενείς θα εξυπηρετούνται κανονικά» δεν είναι απάντηση που μπορεί να καθησυχάσει τους πολίτες.

Οι εργαζόμενοι στον Άγιο Σάββα μάλιστα διερωτώνται, μεταξύ άλλων:

«Έχουν εξεταστεί όλες οι άλλες λύσεις σε κοντινά νοσοκομεία; Ποιός και πως πρότεινε ως μοναδική λύση το Σισμανόγλειο (για το οποίο μάθαμε πως έχει κλειστές τουλάχιστον 5 χειρουργικές αίθουσες και 30 κλίνες λόγω έλλειψης προσωπικού);

Έχουν εξαντληθεί όλες οι άλλες επιλογές σε όμορα νοσοκομεία ώστε να μην χρειαστεί να αναβληθούν εκατοντάδες χειρουργεία του Αγίου Σάββα;

Γιατί έπρεπε να φτάσουμε στο παρά πέντε του έργου ώστε να “κινητοποιηθούν”, 1η ΥΠΕ και Υπουργείο Υγείας για να βρεθεί εναλλακτική λύση; Άλλωστε η τωρινή ΥΠΕάρχης και πρώην Διοικήτρια του Αγίου Σάββα Μπαλαούρα ήταν αυτή που πρώτη ενέκρινε το έργο!»

Η ανάρτηση του Άδωνη Γεωργιάδη:

Η παράνοια και η διαστρέβλωση που κυριαρχεί τις τελευταίες μέρες έχει ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Εδώ το σημερινό πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της Εφημερίδας των Συντακτών. Ποια είναι τα πραγματικά περιστατικά. Με σκληρή δουλειά πετύχαμε ένα συμβασιοποιήσουμε και να ξεκινήσουμε το σύνολο των έργων ανακαίνισης που έχουμε εντάξει το Ταμείο Ανάκαμψης για την κτίριο λογική αναβάθμιση του ΕΣΥ συνολικού ύψους 500.000.000€. Δεν θα χάσουμε ούτε ένα έργο. Το Ταμείο Ανάκαμψης όμως έχει χρονικό όριο καθώς λήγει στις 31/12/2025 άρα όλα τα έργα θα γίνουν μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Γίνεται να ανακαινίσεις ταυτοχρόνως 93 Νοσοκομεία και 158 Κέντρα Υγείας χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αναστάτωση;
Πάμε τώρα στα έργα του Αγίου Σάββα για τα οποία μιλάει το δημοσίευμα. Το έργο ανετέθη σε ανάδοχο εταιρεία το 2024, μετά από διαγωνισμό ύψους 5.200.000€ για ανακαίνιση αναβάθμιση των χειρουργείων του νοσοκομείου! Πάμε δηλαδή για συνολική αναβάθμιση των χειρουργείων του που έχουν να ανακαινιστούν εδώ και δεκαετίες.
Το γνωρίζει όλο το προσωπικό Ότι αποφασισθεί θα είναι με πλήρη ασφάλεια προς τους ασθενείς και με απόλυτο σεβασμό προς εργαζόμενους! Στην απόφαση συμμετέχουν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς του νοσοκομείου προς την καλύτερη λύση. Έχουμε πάλι σύσκεψη στην ΥΠΕ την Πέμπτη. Το Σισμανόγλειο εξετάσθηκε απλά σαν λύση και ευχαριστούμε τον Διοικητή του, για την αμέριστη προσφορά του! Το νοσοκομείο δεν κλείνει!
Όλοι οι ασθενείς θα εξυπηρετούνται κανονικά και θα παραδοθεί στο τέλος ένα κόσμημα! Δεν γίνεται ανακατασκευή με ανοικτά χειρουργεία! Οι εργασίες θα ξεκινήσουν 22/4 και όλοι οι ασθενείς θα είναι από πριν ενήμεροι για την διαδικασία.
Μα πραγματικά πιστεύετε ότι δεν πρέπει να γίνει η ανακαίνιση του και να χαθεί αυτή η ευκαιρία για το ΕΣΥ ή ότι γίνεται τέτοιου μεγέθους ανακαίνιση χωρίς να υπάρξει η παραμικρή αναστάτωση;
Προχθές στην Βουλή απάντησα σε επίκαιρη ερώτηση βουλευτού της Νέας Αριστεράς για το ότι πχ στο Κέντρο Υγείας Αίγινας που είχε να ανακαινισθεί από την δεκαετία του 1980 και που τώρα το κάναμε καινούργιο, ότι ενοχλούσε τους εργαζομένους του ο ήχος του κομπρεσέρ που χρησιμοποιούσε ο εργολάβος κατά την ανακαίνιση….μα πόση μικροψυχία πια θα ακούμε για όλα αυτά τα σπουδαία που κάνουμε και που φέτος θα αλλάξουν τελείως το ΕΣΥ;

Το ECDC (Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων), μετά από προγραμματισμένη επίσκεψή του στην Ελλάδα, στα πλαίσια παρακολούθησης του φαινομένου της «μικροβιακής αντοχής» και της διασποράς «ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων», χαρακτήρισε τα ελληνικά νοσοκομεία «μη ασφαλές μέρος» για τους ασθενείς. Σύμφωνα με το ECDC η Ελλάδα κατέχει εδώ και χρόνια μια θλιβερή πρωτιά. Είναι η πρώτη χώρα στην μικροβιακή αντοχή και επίσης η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων οι οποίες εξαιτίας αυτών των πολυανθεκτικών μικροβίων είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν με τα υπάρχοντα αντιβιοτικά. Η επίπτωση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, σύμφωνα με τη μελέτη σημειακού επιπολασμού 2022-2023 του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων ήταν στην Ελλάδα 12.2%, δηλαδή αρκετά υψηλότερη από τον μέσο όρο των υπόλοιπων χωρών της Ευρώπης (6.8%).

 

της Μαριάνθης Παπαγιάννη
Λοιμωξιολόγου, επιμελήτριας Β’, ΓΝΑ «Ευαγγελισμός»

Ας ξεκαθαρίσουμε πρώτα τους όρους «μικροβιακή αντοχή» (ή «αντιμικροβιακή αντοχή» όπως ονομάζεται αν μεταφράσουμε τον όρο από τα αγγλικά = antimicrobial resistance) και «ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις». Ο όρος μικροβιακή αντοχή σημαίνει ανθεκτικότητα του μικρόβιου έναντι των αντιβιοτικών, δηλαδή η ικανότητα των μικροβίων να επιβιώνουν ακόμα και υπό την επίδραση των αντιβιοτικών. Το φαινόμενο της μικροβιακής αντοχής οφείλεται στην ιδιότητα των μικροβίων να εξελίσσουν μηχανισμούς επιβίωσης απέναντι στη συντριπτική πλειοψηφία των διαθέσιμων αντιβιοτικών. Ως αποτέλεσμα, οι λοιμώξεις από αυτές τις κατηγορίες παθογόνων μικροβίων είναι πολύ πιο δύσκολες στην αντιμετώπιση και οδηγούν με στατιστική σημαντικότητα σε αυξημένη θνητότητα και θνησιμότητα.

Στενά συνδεδεμένες με την μικροβιακή αντοχή είναι οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις. Ενδονοσοκομειακή λοίμωξη είναι η λοίμωξη που αποκτάται στο νοσοκομείο και μεταδίδεται στον ασθενή με διάφορα μέσα (μολυσμένες επιφάνειες, σταγονίδια, εξοπλισμός, χέρια κ.α.).

Ευρήματα της έκθεσης του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC)

Σύμφωνα με το ECDC η Ελλάδα κατέχει εδώ και χρόνια μια θλιβερή πρωτιά. Είναι η πρώτη χώρα στην μικροβιακή αντοχή και επίσης η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων οι οποίες εξαιτίας αυτών των πολυανθεκτικών μικροβίων είναι πολύ δύσκολο να αντιμετωπιστούν με τα υπάρχοντα αντιβιοτικά.

Η επίπτωση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων, σύμφωνα με τη μελέτη σημειακού επιπολασμού 2022-2023 του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων ήταν στην Ελλάδα 12.2%, δηλαδή αρκετά υψηλότερη από τον μέσο όρο των υπόλοιπων χωρών της Ευρώπης (6.8%). Σε φθίνουσα σειρά συχνότητας, οι μικροοργανισμοί σε ενδονοσκομειακές λοιμώξεις στην Ελλάδα σε σχέση με τις υπόλοιπες χώρες επιτήρησης του οργανισμού, είναι το  Acinetobacter Spp., στην Ελλάδα 15% (EU/EEA 3%). Η Klebsiella spp., 14% (EU/EEA 12%) και η Pseudomonasaeruginosa 12% (EU/EEA 8%).

Βάσει των καταγεγραμμένων στοιχείων και σύμφωνα  με την έκθεση, στην Ελλάδα καταγράφονται υπερβολικά υψηλά ποσοστά αντοχής (extremely high rates) στελεχών K. pneumoniae, A. baumannii και P. aeurginosa έναντι αντιβιοτικών τελευταίας γραμμής όπως οι καρβαπενέμες (72%, 96%,49% αντοχές αντίστοιχα). Η διασπορά τους εντός των νοσοκομείων είναι ταχεία, με αποτέλεσμα τη συχνή μετάδοσή τους στους ασθενείς (frequent transmission to newly admitted patients).

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την προαναφερθείσα μελέτη η Ελλάδα έχει τον υψηλότερο δείκτη χρήσης αντιμικροβιακών στα νοσοκομεία. Συνολικά το 55.3% των ασθενών λαμβάνουν κατά τη νοσηλεία τους, τουλάχιστον ένα αντιβιοτικό.

Το 2022, δεδομένα από το European Surveillance Antimicrobial Consumption Network (ESAC-Net), δείχνουν ότι η Ελλάδα είναι η 2η χώρα σε συνολική κατανάλωση αντιβιοτικών (δηλαδή στα νοσοκομεία και στην κοινότητα αθροιστικά) στην EU/EEA (32.9 DDD per 1000 inhabitants per day, 70% υψηλότερα από τον μέσο όρο EU/EEA average (19.4 DDD per 1000 inhabitants per day). Τα δεδομένα είναι ακόμα χειρότερα για τα συνήθη αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται στο νοσοκομείο (καρβαπενέμες) όπου σε αυτά η Ελλάδα έχει την μεγαλύτερη κατανάλωση από όλες τις EU/EEA χώρες.

Ανταπόκριση του ΕΣΥ στο πρόβλημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων

Πρώτα από όλα, η έκθεση του ECDC τονίζει ότι οι εργαζόμενοι στο χώρο της υγείας έχουν κατανοήσει την έκταση του προβλήματος και επίσης πόσο άμεση θα πρέπει να είναι η αντιμετώπιση του. Ωστόσο, λείπει ο κεντρικός συντονισμός, το συνολικό σχέδιο υλοποίησης των απαιτούμενων δράσεων και η χρηματοδότηση.

Τι έχει γίνει ως τώρα

Ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης (national action plan =NAP) για την αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής, βασισμένο στις κατευθυντήριες οδηγίες του ΠΟΥ και με την καθοδήγηση και εμπλοκή του υπουργείου Υγείας, συντάχθηκε για το 2019-2023. Το πλάνο συμπεριέλαβε περιγραφή των αποτελεσμάτων και μετρήσιμων δεικτών και στόχων όπως επίσης και ανάλογες δραστηριότητες και υπεύθυνους φορείς για την υλοποίηση τους. Ωστόσο, δυστυχώς το σχέδιο ποτέ δεν χρηματοδοτήθηκε ως όφειλε, δεν υπήρξε ποτέ χρονοδιάγραμμα για την εφαρμογή του και σταδιακά ανακαταλήφθηκε με την αιτιολογία της πανδημίας COVID-19.

Για τα επόμενα χρόνια , μετά το 2023, ξεκίνησαν διατμηματικές συναντήσεις από τους ιθύνοντες για τη σύνταξη ενός νέου σχεδίου, ωστόσο μέχρι την εποχή της επίσκεψης του ECDC δεν υπήρχε ούτε καν draft του νέου Εθνικού Σχεδίου Δράσης για τα επόμενα έτη. Υπάρχει ένα working group υπό την αιγίδα του ΕΟΔΥ που περιλαμβάνει λοιμωξιολογους, μικροβιολόγους και ειδικούς στην μικροβιακή αντοχή το οποίο θα συντονίσει το κομμάτι του εθνικού σχεδίου που αφορά την ανθρώπινη υγεία, ωστόσο, δεν υπάρχει χρονοδιάγραμμα δεν υπάρχει προϋπολογισμός μέχρι την στιγμή της επίσκεψης του ECDC. 

Ταυτόχρονα έχει εκπονηθεί ένα σχέδιο δράσης για τον έλεγχο των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και το πλάνο είναι να ενσωματωθεί στο Εθνικό Σχέδιο Δράσης. Το τελευταίο περιλαμβάνει βασικούς πυλώνες για την πρόληψη και των έλεγχο των λοιμώξεων, έχει χρονοδιάγραμμα και προϋπολογισμό καθώς και έχει θέσει στόχους και δείκτες αξιολόγησης για την εφαρμογή του.

Το ανθρώπινο δυναμικό του ΕΣΥ απέναντι στις ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις

Σύμφωνα με την αναφορά του ECDC, στη διασπορά των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και της μικροβιακής αντοχής και στην αδυναμία αντιμετώπισης του προβλήματος σημαντικό ρόλο έχει η μεγάλη υποστελέχωση των νοσοκομείων.

Η έκθεση τονίζει ότι η αναλογία των νοσηλευτών προς τον αριθμό κλινών είναι απαράδεκτα μικρή, κυρίως στις παθολογικές κλινικές. Η παρατήρηση της επιτροπής συμπίπτει με προηγουμένως δημοσιευμένα στατιστικά δεδομένα που δείχνουν ότι η Ελλάδα έχει μια από τις χειρότερες αναλογίες νοσηλευτών/κλίνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση/Ευρωπαϊκή Οικονομική Ζώνη EU/EEA. Αυτό είναι εξαιρετικά ανησυχητικό διότι είναι τεκμηριωμένο με μελέτες ότι η υποστελέχωση των νοσοκομείων και η χαμηλή αναλογία νοσηλευτών προς κλίνες οδηγεί σε κακή συμμόρφωση στις πρακτικές της πρόληψης των λοιμώξεων από τους νοσηλευτές, καθώς αυτοί κατακλύζονται και συντρίβονται από τον εργασιακό φόρτο.

Ευτυχώς η στελέχωση είναι καλύτερη σε ότι αφορά τον μέσος αριθμό νοσηλευτών των οποίων η κύρια απασχόληση είναι η πρόληψη και ο έλεγχος των λοιμώξεων. Η αναλογία τους είναι 1.38 ανά 250 κρεβάτια, δηλαδή αντίστοιχος με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η ευρωπαϊκή επιτροπή σημειώνει στην αναφορά της ότι υπάρχουν στα ελληνικά νοσοκομεία εξαιρετικά ικανοί και αφοσιωμένοι νοσηλευτές επιτήρησης λοιμώξεων. Ωστόσο, πρέπει να τονιστεί ότι τα νοσοκομεία που επισκέφτηκε η επιτροπή λαμβάνουν μέρος σε προγράμματα επιτήρησης λοιμώξεων, τα οποία χρηματοδοτούνται από «τρίτα» μέρη όπως από προσωρινά ευρωπαϊκά προγράμματά ή από ιδιωτικά ιδρύματα-μεγάλους δωρητές.

Ενδεικτικά αναφέρεται το REVERSE project (=pREVention and management tools for rEducing antibiotic Resistance in high prevalence SEttings) και το GRIPP (= Greek Infection Prevention Programme). Εξαιτίας των παραπάνω προγραμμάτων, υπήρξαν ευκαιρίες να προσληφθούν περισσότεροι νοσηλευτές επιτήρησης λοιμώξεων και επομένως σε κάποια νοσοκομεία, να υπάρχει η συνιστώμενη αναλογία 1 νοσηλευτής επιτήρησης λοιμώξεων ανά 250 κλίνες. 

Ωστόσο σε άλλα νοσοκομεία που δεν συμμετέχουν στα προγράμματα REVERSE and GRIPP, οι νοσηλευτές επιτήρησης λοιμώξεων είναι πολύ λιγότεροι. Και ενώ για την αντιμετώπιση των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων όλοι οι πόροι είναι σημαντικοί, τα προγράμματα έχουν συγκεκριμένη διάρκεια με ημερομηνία λήξης και δεν εξασφαλίζουν την μόνιμη ενίσχυση σε ανθρώπινο δυναμικό και πόρους.

Σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία των νοσοκομείων, πρέπει σε κάθε νοσοκομείο να υπάρχουν επιτροπές λοιμώξεων αποτελούμενες από διάφορους επαγγελματίες υγείας (λοιμωξιολόγους, μικροβιολόγους κ.α).

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο, σε κάθε νοσοκομείο πρέπει να υπάρχουν επιτροπές επιτήρησης της χρήσης αντιβιοτικών (Ομάδα Επιτήρησης Κατανάλωσης και Ορθολογικής Χρήσης Αντιβιοτικών = ΟΕΚΟΧΑ), σύμφωνα με τον 388/2014 και τον κανονισμό του 2019 του υπουργείου Υγείας για την κατάλληλη διαχείριση των αντιμικροβιακών φαρμάκων στο ενδονοσοκομειακό περιβάλλον (Ministry of Health Bulletin 2019 on appropriate management of antimicrobial agents in hospital settings).

Στα νοσοκομεία που επισκέφθηκε η επιτροπή σημείωσε διαφορές στον αριθμό των λοιμωξιολόγων για κάθε νοσοκομείο και κυρίως διαφόρους βαθμούς εμπλοκής αυτών στην επιτήρηση της χρήσης των αντιβιοτικών. Εδώ, είναι σημαντικό να τονιστεί ότι σε πολλά νοσοκομεία οι λοιμωξιολόγοι εργάζονται κυρίως ως παθολόγοι με τεράστιο φόρτο εργασίας που δεν τους επιτρέπει να εμπλακούν ούτε στην πρόληψη των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων και ούτε στην επιτήρηση της χρήσης των αντιβιοτικών.

Δυστυχώς επί του παρόντος, με τον δεδομένο εργασιακό φόρτο στα νοσοκομεία σε πολλές περιπτώσεις, τα παραπάνω συνήθως αποτελούν μια επιπρόσθετη απασχόληση των λοιμωξιολόγων/παθολόγων και των κλινικών μικροβιολόγων στα ήδη υπάρχοντα καθήκοντα τους, χωρίς να υπάρχει ξεκάθαρα καθορισμένος χρόνος ο οποίος να είναι αφιερωμένος σε αυτές τις εξειδικευμένες δραστηριότητες. Στην πράξη, σύμφωνα με την έκθεση του ECDC η αναλογία γιατρών που ασχολούνται με την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων είναι 0.00 FTP (full time position) ανά 250 κλίνες, ενώ ο αντίστοιχος ευρωπαϊκός 0.30/250. Επίσης, σύμφωνα πάντα με την έκθεση, θα έπρεπε να υπάρχει 1 λοιμωξιολόγος/500 κλίνες με μοναδικό καθήκον την ορθολογική χρήση αντιβιοτικών.

Τι συμβαίνει στις ΜΕΘ

Σε όλες τις ΜΕΘ που επισκέφτηκε η επιτροπή αναγνωρίστηκαν ασθενείς με πολυανθεκτικά μικρόβια. Συχνά οι ασθενείς νοσηλευόταν στις ΜΕΘ για πολλές εβδομάδες ακόμα και μήνες  και συχνά αυτή η μακροχρόνια νοσηλεία ήταν αποτέλεσμα της έλλειψης άλλων επιλογών  για τους ασθενείς όπως, π.χ. μονάδες αυξημένης φροντίδας , μονάδες μακροχρόνιας φροντίδας για αποκατάσταση μετά τη νοσηλεία σε ΜΕΘ. Οι παραπάνω ασθενείς με τις μακροχρόνιες νοσηλείες είναι σύμφωνα με την έκθεση του ECDC μια συνεχής πηγή μετάδοσης πολυανθεκτικών μικροβίων σε όλους τους νεοεισαχθέντες ασθενείς.

Υποδομές και συστημικά προβλήματα

Η επιτροπή αναγνώρισε πολλά προβλήματα στις υποδομές των νοσοκομείων. Μια από τις σημαντικότερες είναι η ευρεία και διαδεδομένη απουσία μονόκλινων δωματίων τα οποία είναι απαραίτητα για την απομόνωση των ασθενών με λοίμωξη η γνωστό αποικισμό από πολύ ανθεκτικά μικρόβια ώστε αυτά να μην μεταδοθούν και στους υπόλοιπους ασθενείς. Η αναλογία μονόκλινων θαλάμων στο ΕΣΥ (=θαλάμων απομόνωσης) είναι μόνο 4.5%,πολύ χαμηλότερος από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο που είναι 11.3%

Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την αναφορά του ECDC, η πρακτική διαρκούς εναλλαγής των νοσοκομείων που εισάγουν ασθενείς συμβάλει στη διασπορά των πολυανθεκτικών μικροβίων. Για παράδειγμα, αν ένας ασθενής πάρει εξιτήριο και χρειαστεί επανεισαγωγή για οποιονδήποτε λόγο, η πιθανότητα είναι να απορριφθεί από έτερο νοσοκομείο το οποίο θα εφημερεύει εκείνη την ημέρα. Έτσι οι ασθενείς με πολυανθεκτικά μικρόβια συχνά παρατηρείται να έχουν πρόσφατες νοσηλείες σε τουλάχιστον 2 νοσοκομεία, με αποτέλεσμα τη διασπορά των πολυανθεκτικών μικροβίων από νοσοκομείο σε νοσοκομείο.

Ο κίνδυνος της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροβίων αυξάνεται με την έλλειψη κεντρικής βάσης δεδομένων με καθολική πρόσβαση από όλες τις μονάδες υγείας, όπου θα καταγράφεται εάν ο ασθενής είναι αποικισμένος από πολυανθεκτικά μικρόβια και επομένως χρειάζεται επιπρόσθετα μέτρα προφύλαξης κατά τη νοσηλεία του. Επομένως, ασθενείς αποικισμένοι από πολυανθεκτικά μικρόβια δεν μπορούν να εντοπιστούν και νοσηλεύονται χωρίς τα δέοντα προφυλακτικά μέτρα, ενισχύοντας τον φαύλο κύκλο της διασποράς των πολυανθεκτικών μικροβίων.

Προτάσεις του ECDC

Η αναφορά του ολοκληρώνεται με τις παρακάτω προτάσεις

• Σημαντική αύξηση νοσηλευτικού προσωπικού σε όλα τα τμήματα των νοσοκομείων. Η αναφορά αναγνωρίζει ότι αυτό χρειάζεται σημαντικούς πόρους, τονίζει ωστόσο ότι δεδομένης της έκτασης του προβλήματος αποτελεί εξαιρετικά σημαντικό σημείο και θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της διασποράς των μικροβίων και των ενδονοσοκομειακων λοιμώξεων. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα αντιστοιχούν 7 νοσηλευτές ανά 1000 κατοίκους ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος ορός είναι περισσότερο από διπλάσιος, δηλαδή 9.7 per 1000 κατοίκους.
• Αύξηση του αριθμού εξειδικευμένων νοσηλευτών επιτήρησης λοιμώξεων ανεξάρτητα από research funds και εξασφάλιση της συνεχόμενης και μόνιμης παρουσίας τους στα νοσοκομεία. Προτείνεται η αναλογία 1 νοσηλευτής επιτήρησης λοιμώξεων ανά 100 κλίνες, η οποία δικαιολογείται από το μέγεθος του προβλήματος στα ελληνικά νοσοκομεία.
• Συνεχόμενη εκπαίδευση επαγγελματιών υγείας σε όλες τις βαθμίδες για την πρόληψη των λοιμώξεων και την ορθολογική χρήση των αντιβιοτικών.
• Τα μεγάλα νοσοκομεία που δέχονται επείγοντα περιστατικά πρέπει να διαθέτουν εξειδικευμένο ιατρικό προσωπικό για την πρόληψη των λοιμώξεων (κλινικό μικροβιολόγο, λοιμωξιολόγο) ο οποίος θα ασχολείται αποκλειστικά με την πρόληψη και των έλεγχο των λοιμώξεων. Ένα αποδεκτό όριο είναι 1 εξειδικευμένος γιατρός ανά 500 κλίνες. Επιπρόσθετα, όλα τα νοσοκομεία θα πρέπει να διαθέτουν εξειδικευμένες ομάδες πρόληψης και ελέγχου λοιμώξεων οι οποίες θα συντονίζουν και θα επιβλέπουν τα μέτρα πρόληψης και θα εκπαιδεύουν τους υπόλοιπους επαγγελματίες υγείας.
• Αύξηση των μονόκλινων θαλάμων νοσηλείας. Η αναφορά τονίζει ότι κατανοεί τη δυσκολία και τις ριζικές αλλαγές που πρέπει να γίνουν στις υποδομές υγείας του ΕΣΥ για να αποκτήσει θαλάμους απομόνωσης, ωστόσο τονίζει ότι δεν πρόκειται αν αντιμετωπιστεί η διασπορά των μικροβίων εάν δεν ξεκινήσουμε να ανιχνεύουμε και να απομονώνουμε με συστηματικό τρόπο τα πολυανθεκτικά μικρόβια.
• Βελτίωση συστημάτων ηλεκτρονικής καταγραφής και αυτοματοποιημένη επιτήρηση για ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις, ώστε να υπάρχουν πραγματικά δεδομένα επιτήρησης λοιμώξεων και αυτόματη ειδοποίηση σε ενδονοσοκομειακές επιδημίες, αλλαγή στην επιδημιολογία των τμημάτων κλπ.
• Μονάδες αυξημένης φροντίδας, μακροχρόνιας νοσηλείας/αποκατάστασης μετά από τη νοσηλεία σε ΜΕΘ, ώστε να αποφεύγονται οι πολύμηνες άνευ λόγου παραμονές στη ΜΕΘ.
• Επείγουσα εγκατάσταση πληροφορικού συστήματος στα φαρμακεία των νοσοκομείων, το οποίο να συνδέει τα δεδομένα παραγγελίας φαρμάκων με την κατανάλωση τους στα τμήματα του νοσοκομείου και με συγκεκριμένη κλίνη ασθενούς. Τα δεδομένα πρέπει να μπορούν να εξαχθούν και να χρησιμοποιηθούν στην επιτήρηση της ορθολογικής χρήσης των αντιβιοτικών και επίσης να συνδέονται και με άλλα δεδομένα στο νοσοκομείο, π.χ. τα μικροβιολογικά δεδομένα.

Συμπεράσματα

Οι λοιμώξεις από πολυανθεκτικά μικρόβια έχουν ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη νοσηρότητα και θνητότητα, παρατεταμένες νοσηλείες και επιπλοκές. Τα παραπάνω «μπλοκάρουν» τις νοσοκομειακές κλίνες εμποδίζοντας την διάθεση των πόρων σε νέους ασθενείς.

Τα σημερινά επίπεδα μικροβιακής αντοχής αποτελούν τεράστιο φορτίο για το σύστημα υγείας στην Ελλάδα, καταναλώνοντας πόρους που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν σε άλλους τομείς, όπως στην αύξηση του αριθμού των νοσηλευτών και στην εφαρμογή προγραμμάτων πρόληψης και ελέγχου των λοιμώξεων αντί να τρέχουμε πίσω από την μικροβιακή αντοχή και τα αποτελέσματά της.

Ταυτόχρονα, η παρούσα τεράστια έλλειψη προσωπικού και η έλλειψη ανθρωπίνων και υλικών πόρων για την πρόληψη και τον έλεγχο των λοιμώξεων συμβάλλουν στην επιδείνωση της διασποράς των πολυανθεκτικών βακτηρίων, με αποτέλεσμα ένα θανατηφόρο σπιράλ με ακόμα λιγότερους πόρους και αυξημένη διασπορά μικροβίων.

Η ομάδα του ECDC παρατήρησε και κατέγραψε ενδιαφέρουσες πρωτοβουλίες για την πρόληψη των λοιμώξεων και την ορθολογική χρήση αντιβιοτικών από επαγγελματίες υγείας, που έχουν και τις γνώσεις και την αφοσίωση που απαιτείται στην αντιμετώπιση ενός τόσο πολύπλοκου προβλήματος όπως η μικροβιακή αντοχή. Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες παρότι έχουν θετική επίδραση στα τμήματα των νοσοκομείων που εφαρμόζονται, αποτελούν ασύνδετες μεταξύ τους πρωτοβουλίες, οι οποίες είναι καταδικασμένες να αποτύχουν στην συνολική αντιμετώπιση αυτής της εξαιρετικά ανησυχητικής κρίσης δημόσιας υγείας, που είναι η μικροβιακή αντοχή και οι ενδονοσοκομειακές λοιμώξεις.

Σύμφωνα με το ECDC, χρειάζεται επείγουσα, συντονισμένη και οργανωμένη προσπάθεια η οποία θα κινητοποιήσει όλα τα επίπεδα του Εθνικού Συστήματος Υγείας, από το υπουργείο Υγείας και τον ΕΟΔΥ, ως τα νοσοκομεία και τα κέντρα υγείας, με ισχυρή πολιτική βούληση και γενναιόδωρη χρηματοδότηση. Η μικροβιακή αντοχή στην Ελλάδα αντιστοιχεί σε κρίση δημόσιας υγείας που αποτελεί και θα πρέπει να αποτελέσει ζήτημα υψίστης προτεραιότητας για το ΕΣΥ και για ολόκληρη την κοινωνία. Ίσως, αυτή η προσέγγιση και η προτεραιοποίηση του προβλήματος, θα μπορούσε να έχει κάποια επίδραση στην διασπορά των πολυανθεκτικών μικροβίων και να αντιστρέψει τις συνέπειες που έχει αυτή η κρίση τόσο για τους ασθενείς, όσο και για το προσωπικό του Εθνικού Συστήματος Υγείας στην Ε.Ε/Ευρωπαϊκή Οικονομική Ζώνη.

Πηγή: thepressproject.gr

ΜΙΚΑΕΛΑ ΣΑΒΑ

Νέες διαστάσεις αποκτά η δραματική κατάσταση που βιώνουν τα περιφερειακά νοσοκομεία, καθώς η Παθολογική του Νοσοκομείου Θήβας τελεί πια υπό ολοκληρωτική «εξαέρωση», αφού παραιτήθηκαν οι δύο εναπομείναντες παθολόγοι.

Έτσι, η παθολογική κλινική και τα επείγοντα καλύπτονται από δύο μόλις γιατρούς με μπλοκάκι, ο ένας εκ των οποίων είναι μετακινούμενος και για μόλις 6 έως 8 εφημερίες το μήνα, σε μία κλινική που εμφανίζει πληρότητα 98% στις κλίνες λόγω της εποχής και μέσο όρο επισκεψιμότητας στο ΤΕΠ, 85 άτομα ημερησίως.

Μάλιστα, η δραματική αυτή υποστελέχωση της παθολογικής κλινικής του νοσοκομείου της Θήβας ωθεί σε κατάρρευση και τη λειτουργία του νοσοκομείου της Λιβαδειάς και αυτό γιατί οι ασθενείς θα παραπέμπονται στο νοσοκομείο της Λιβαδειάς, το οποίο δε βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, αφού η αντίστοιχη παθολογική κλινική και τα επείγοντα λειτουργούν με μόλις 4 μόνιμους γιατρούς παθολόγους και 3 ειδικευόμενους.

Με ανακοίνωση που εξέδωσε η Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Βοιωτίας (Ε.Ν.Ι.Β.) αναφέρεται στην άνευ προηγουμένου υποστελέχωση καταγγέλλοντας πως τίθενται σε κίνδυνο οι ζωές των ασθενών ζητώντας έτσι την άμεση παρέμβαση του υπουργού Υγείας.

Ολόκληρη της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Βοιωτίας (Ε.Ν.Ι.Β.)

Η κατάσταση που επικρατεί στις δύο παθολογικές κλινικές του ν. Βοιωτίας είναι απελπιστική, και μάλιστα μέσω έξαρσης των ιώσεων, των λοιμώξεων αναπνευστικού, κλπ. Η μεν παθολογική κλινική του Γ.Ν. Θήβας αδυνατεί να νοσηλεύσει ασθενείς, διότι δεν έχει πλέον κανένα μόνιμο γιατρό, λόγω δύο παραιτήσεων, αδειών μητρότητας και αναρρωτικών αδειών για σοβαρά προβλήματα υγείας. Η κάλυψη λίγων εφημεριών από μία γιατρό με «μπλοκάκι» και μία μετακινημένη με «εντέλλεσθε» από γειτονικό Κ.Υ. προφανώς δεν λύνουν το πρόβλημα λειτουργίας της κλινικής. Η δε παθολογική κλινική του Γ.Ν. Λιβαδειάς λειτουργεί αυτή τη στιγμή με τέσσερις παθολόγους, επίσης λόγω συνταξιοδοτήσεων, αδειών μητρότητας και αναρρωτικών αδειών για σοβαρά προβλήματα υγείας. Σε αυτή την ήδη πολύ δύσκολη λειτουργία, οι υπάρχοντες γιατροί καλούνται να διαχειριστούν περιστατικά που προσέρχονται στο Γ.Ν. Λιβαδειάς όχι μόνο από γειτονικές περιοχές αλλά και από την περιοχή της Θήβας. Και πρόσφατα, η Διοίκηση του Νοσοκομείου Λιβαδειάς κάλεσε έναν παθολόγο να καλύψει ένα πρωινό ωράριο στο Νοσοκομείο Θήβας για να διεκπεραιώσει εξιτήρια ασθενών που ήδη νοσηλεύονται, λες και οι γιατροί μπορούν να έχουν ιατρική άποψη ποιος ασθενής χρήζει ή όχι νοσηλείας, χωρίς να τον έχουν παρακολουθήσει σε σταθερή βάση!.

Υπό αυτές τις συνθήκες, οι ειδικευόμενοι γιατροί των δύο παθολογικών κλινικών προετοιμάζονται στην πλειοψηφία τους για παραίτηση, εξαναγκασμένοι από την τεράστια ευθύνη και τον τεράστιο φόρτο εργασίας που επωμίζονται, κάτι που δεν αντιστοιχεί σε γιατρούς που ακόμα εκπαιδεύονται (χωρίς πρακτικά να λαμβάνουν οποιαδήποτε ουσιαστική εκπαίδευση). Τα παραπάνω έρχονται να προστεθούν στην ήδη οριακή λειτουργία του Τμήματος Επειγόντων Περιστατικών και στα δύο νοσοκομεία, που παραμένουν υποστελεχωμένα. Καταγγέλουμε την παραπάνω κατάσταση και όλους τους υπεύθυνους για αυτή, από την Διοίκηση των Νοσοκομείων Λιβαδειάς και Θήβας μέχρι την 5η ΥΠΕ και το Υπ. Υγείας, διότι πρακτικά έχουν αφήσει δύο παθολογικές κλινικές ανίκανες να προσφέρουν έργο. Η πολιτική της συνεχούς υποβάθμισης, της συνεχούς υποστελέχωσης και της ολοένα και μεγαλύτερης ιδιωτικοποίησης των δημόσιων δομών υγείας, έχει οδηγήσει, πέρα από την εργασιακή εξουθένωση των γιατρών, σε διευρυνόμενη αδυναμία του πληθυσμού και των ασθενών να εξυπηρετηθούν στα δύο νοσοκομεία. Η καθημερινή λειτουργία και εφημέρευση και των δύο κλινικών είναι επισφαλής, τόσο για τους εργαζόμενους, όσο και για τους ίδιους τους ασθενείς και δεν είμαστε διατεθειμένοι να περιμένουμε με σταυρωμένα τα χέρια τα επόμενα «Τέμπη».

Ζητάμε άμεση και κατεπείγουσα προκήρυξη των κενών οργανικών θέσεων που υπάρχουν, αλλά και σημαντική αύξηση των θέσεων στα Οργανογράμματα του Νοσοκομείου, μιας και συχνά αντιμετωπίζουμε προβλήματα ελλείψεων. Ζητάμε να ληφθούν όλα τα αναγκαία μέτρα ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ για τη διασφάλιση της ομαλής και ασφαλούς λειτουργίας και των δύο κλινικών…

Πηγή: documentonews.gr

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΥΚΕΣΑΣ

Παρά τα γενναία οικονομικά κίνητρα που πρόσφεραν δήμος και περιφέρεια, δεν εκδηλώθηκε ενδιαφέρον για τις τέσσερις θέσεις παθολόγων, με αποτέλεσμα η Παθολογική Κλινική με τα 52 κρεβάτια να εξακολουθεί να λειτουργεί με μία ηρωική γιατρό και με καθημερινές εφημερίες ● Οι νοσοκομειακοί του νομού εκπέμπουν SOS και καλούν τον υπουργό Υγείας να βρει επιτέλους λύση.

«Καλούμε άμεσα τον κ. Γεωργιάδη να επισκεφτεί το συντομότερο το νοσοκομείο μας για να βρούμε από κοινού τη βέλτιστη λύση». Οι νοσοκομειακοί γιατροί Δράμας καλούν επειγόντως τον υπουργό Υγείας καθώς σήμανε η ώρα μηδέν για το Νοσοκομείο Δράμας και την Παθολογική Κλινική του, η οποία, μετά και την τελευταία προκήρυξη θέσεων που απέβη άκαρπη, λειτουργεί με μόλις μία ηρωική γιατρό για 52 κλίνες.

Οι ελπίδες που είχαν δημιουργηθεί -μετά την απόφαση του δήμου και της Περιφέρειας Ανατολικής Μακεδονίας να δώσουν γενναία κίνητρα μέχρι και 100.000 ευρώ το άτομο προκειμένου να προσελκύσουν το ενδιαφέρον παθολόγων- δεν ευοδώθηκαν.

Η τελευταία προκήρυξη αφορούσε τέσσερις θέσεις παθολόγων και τελικά κανένας δεν ενδιαφέρθηκε («Εφ.Συν.», 21.1.2025, «Σημαντικά κίνητρα για την προσέλκυση παθολόγων στο Νοσοκομείο Δράμας»). Η Παρθένα Κιόρτεβε, πρόεδρος του Συλλόγου Ιατρών Νοσοκομείου Δράμας (ΣΙΝΔ), αγωνιά για το μέλλον του ίδιου του νοσοκομείου, καθώς λέει στην «Εφ.Συν.» ότι «δεν μπορεί να συνεχιστεί η λειτουργία της Παθολογικής με μετακίνηση γιατρών και η κλινική αυτή είναι η βάση του νοσοκομείου.

Δύο τηλεφωνήματα

»Σήμερα τη μία συνάδελφό μας την επικουρεί ένας στρατιωτικός και αύριο έρχεται με μετακίνηση ένας συνάδελφος από το Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης. Ετσι δεν μπορεί να ασκηθεί ιατρική. Και υπολογίστε ότι η κλινική είναι μονίμως σχεδόν γεμάτη γιατί ο πληθυσμός του νομού είναι γερασμένος ηλικιακά και οι ανάγκες μεγάλες».

Πληροφορίες της «Εφ.Συν.» θέλουν να έχει γίνει μεγάλη συζήτηση για τις 4 θέσεις -δύο θέσεις επιμελητή Α’ και δύο θέσεις επιμελητή Β’, ειδικότητας Εσωτερικής Παθολογίας- που περιελάμβανε η τελευταία προκήρυξη, κυρίως σε μεγάλες ομάδες παθολόγων οι οποίοι συζητάνε διαδικτυακά. Σίγουρα ρόλο στο γεγονός ότι δεν εκδηλώθηκε κανένα ενδιαφέρον -με εξαίρεση ένα ή δύο τηλεφωνήματα- έχει παίξει το ότι τα κίνητρα ανακοινώθηκαν μόλις μία εβδομάδα πριν από τη λήξη της προθεσμίας, οπότε ο χρόνος να σκεφτεί κάποιος τις επιλογές και να πάρει μια απόφαση ζωής ίσως ήταν πολύ λίγος.

«Μόνιμη κόπωση»

Ας σημειωθεί επίσης ότι το Νοσοκομείο Δράμας από το καλοκαίρι του 2024 έχει υπαχθεί στα άγονα νοσοκομεία Α’ κατηγορίας, οπότε υπάρχουν περισσότερα οικονομικά και θεσμικά κίνητρα, παρ’ όλα αυτά για την Παθολογική δεν υπήρξε ούτε μία δήλωση, αφού και στην προκήρυξη του περασμένου Οκτωβρίου για πέντε θέσεις παθολόγων, ΜΕΘ επιμελητή Α’ και επιμελητή Β’, μόνο δύο γιατροί είχαν εκδηλώσει ενδιαφέρον, αλλά αυτός που ενδιαφερόταν για επιμελητής Α’ δεν είχε την εξειδίκευση και ο άλλος δεν πήγε ποτέ στη συνέντευξη.

Στην ανακοίνωση του Συλλόγου Νοσοκομειακών, οι γιατροί υπογραμμίζουν ότι «εδώ και χρόνια υπάρχει το σοβαρό πρόβλημα υποστελέχωσης της Παθολογικής μας Κλινικής, το οποίο έχει δημιουργήσει κακή διάθεση για εργασία στο τμήμα αυτό και το οποίο δυστυχώς έχει γίνει ευρέως γνωστό στο πανελλήνιο στον ιατρικό κύκλο λόγω των συνεχών μετακινήσεων παθολόγων. Η εναπομείνασα ιατρός πλέον λειτουργεί σε καθεστώς μόνιμης κόπωσης, με ό,τι αυτό συνεπάγεται, γιατί, παρά τις ηρωικές της προσπάθειες, είναι προφανές ότι υπάρχει εκνευρισμός, αγωνία και εξάντληση ψυχική και σωματική».

«Εργασιακή δουλεία»

Οπως μας λέει η κ. Κιόρτεβε, τα κίνητρα του δήμου και της περιφέρειας είναι σημαντικά, αλλά δεν λειτουργούν άμεσα, πολύ περισσότερο που «κανένας παθολόγος δεν θα δεχτεί μεμονωμένα να έρθει στη Δράμα και να εργαστεί υπό συνθήκες εργασιακής δουλείας» διότι «τα χρήματα δεν αποτελούν τη λύση όλων των προβλημάτων και δεν εξαγοράζουν την ιατρική αξιοπρέπεια».

Οι γιατροί υπογραμμίζουν ότι μόνη λύση στην παρούσα φάση είναι είτε η επαναπροκήρυξη των θέσεων, «είτε η αναστολή εφημέρευσης της Παθολογικής Κλινικής της Δράμας, είτε η συνεφημέρευση με τις Παθολογικές Κλινικές της Καβάλας ανά 3 ημέρες. Δεν είναι δυνατόν να εφημερεύει καθημερινά μια κλινική χωρίς γιατρούς. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να υπάρχει συνεχής ανοιχτή προκήρυξη των θέσεων των παθολόγων του νοσοκομείου μας, με την ελπίδα να βρούμε νέους συναδέλφους άμεσα, όσο διαρκούν οι προσπάθειες όλων για να βρεθεί η καλύτερη δυνατή λύση».

Πηγή: efsyn.gr