Να λοιπόν που ήρθε η στιγμή η Ριρίκα να αποκτήσει συνέχεια!
Στο καινούριο βιβλίο και δίσκο της Μαρίας Κηλαηδόνη, με τίτλο «Η Ριρίκα γυρίζει τον κόσμο», μέσα από τα ταξίδια της Ριρίκας τα παιδιά θα έχουν την ευκαιρία να γνωρίσουν καινούρια μέρη του υπέροχου πλανήτη μας και να ακούσουν τραγούδια από όλο τον κόσμο!
Μια ιταλική ταραντέλα, ένα αμερικάνικο χιπ- χοπ, ένα αφρικάνικο γιορτινό τραγούδι και μια κινέζικη μελωδία συνθέτουν ένα πολύχρωμο μωσαϊκό, το οποίο συμπληρώνεται τέλεια από τις φωνές του Δημήτρη Μεντζέλου, του Jerome Kaluta, της Martha Moreleon και των Etsi De, σε στίχους και μουσική της Μαρίας Κηλαηδόνη και ενορχήστρωση του Θέμου «Αpicou» Ρίζου, φτιάχνοντας έτσι έναν φωτεινό και χαρούμενο παιδικό δίσκο που ελπίζουμε να απολαύσουν όλα τα παιδιά και οι γονείς τους!
Καλή σας ακρόαση!
Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / UNIVERSAL σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες
Όλες τις φορές που έχουν συναντηθεί μέσα στα χρόνια μας έχουν δώσει τραγούδια που έχουν γίνει κομμάτι της ζωής μας, που τα έχουμε αγαπήσει, που τα έχουμε χιλιοτραγουδήσει και στις καλές μας στιγμές και στα ζόρια μας, τραγούδια από αυτά που γίνονται το προσωπικό μας soundtrack.
Και αυτήν η φορά δεν είναι η εξαίρεση. Όποτε συναντιούνται η Ελένη Τσαλιγοπούλου και ο Κώστας Λειβαδάς, συμβαίνει κάτι δημιουργικό από αυτά που δεν εξηγούνται. Απλά συμβαίνουν. Και μας δίνουν τραγούδια από αυτά που σα να τα περίμενες για να τα τραγουδήσεις, να τα βάλεις στη ζωή σου, να τα ακούσεις δυνατά και σε επανάληψη.
Το “Δεν μπορώ να σε ξεχάσω” είναι το δεύτερο τραγούδι που μας δίνουν να ακούσουμε από το καινούριο τους album που έρχεται σε λίγο καιρό. Ένα χασάπικο - εμμονή με τους στίχους της Αγλαΐας Σφήκα που εξωτερικά δείχνει ψύχραιμο, αλλά από μέσα του φωνάζει:
Μα δε μπορώ να σε ξεχάσω καρδιά μου
Κι είναι η χαρά μου μισή
Και με πονάει τόσο που είσαι μακρυά μου
Τώρα ειδικά πιο πολύ
Μα δε μπορώ να σε ξεχάσω καρδιά μου
Γίνε στεριά μου ξανά
Τ αφήνω όλα πίσω να 'ρθεις κοντά μου
Έλα, δεν είναι αργά
Άκου το δυνατά και αφιέρωσε το σε όλες τις στιγμές σου που όλοι σου έδειχναν το φως μπροστά σου, αλλά εσύ ήξερες ότι το φως σου ήταν αλλού.
Συμβαίνει, τις φορές που τα πράγματα μας πάνε καλυτέρα και η χαρά επιστρέφει σιγά σιγά, να είναι τότε ακριβώς η στιγμή που συνειδητοποιούμεποιοι μας λείπουν περισσότερο…
Ειδικά μετα τα μεγάλα ζόρια. Και αυτό γίνεται γιατί είναι τα καλά που θέλουμε να μοιραστούμε με εκείνους που αγαπήσαμε και μας αγάπησαν πιο πολύ στη ζωή μας, το φως που αυθόρμητα και αβίαστα φέρνει κατευθείαν στο μυαλό και την καρδιά τους αγαπημένους μαςκαι όχι το σκοτάδι που μοιραία γεννάει την ανάγκη μας από ασθενή θέση…
Τα λόγια της Αγλαΐας Σφήκα γράφτηκαν πάνω ακριβώς σε αυτή την ιδέα και την αίσθηση που κι εγώ και όλοι λίγο πολύ έχουμε νιώσει και με συγκίνησαναμέσως…
Είναι και μια αφοπλιστική απάντηση σε κάθε survival ή/και success story που μέσα στην διαδρομή τους μας διέφυγε σαν λεπτομέρεια το πιο σημαντικό και στέρεο - η ΑΓΑΠΗ.
Αυτή η ομολογία όμως και το ξύπνημα είναι που γεννάει τα θαύματα και τα επόμενα βήματα στην αληθινή ζωή.
Καλή ακρόαση με τον μεσογειακό χειμωνιάτικο ήλιο και τη μεγάλη του ευεργετική αγκαλιά που ελπίζω να κρατήσαμε μέσα απ’ τη μουσική και τους ήχους στην καρδιά αυτού του τραγουδιού.
Η Eleni μας μοιράζεται μια συλλογή από γνωστά ελληνικά τραγούδια με τίτλο “Ξανά”. Ακουστικές αναδρομές με ένα δικό της χρώμα σε έντεχνα, ποπ αλλά και παραδοσιακές μελωδίες που αγαπήσαμε, εμπνευσμένες από την αγάπη της για την αναδημιουργία και τη φαντασία μέσα στο παλιό και γνώριμο.
Ο ιδιαίτερος συνδυασμόςτραγουδιών είναι αποτέλεσμα των διαφορετικών ειδών μουσικής που άκουγε η Eleni από τότε που ήταν μικρή. Με επιρροές από Λατινική Αμερική, acoustic folk, την jazz, αλλά και παραδοσιακές μουσικές του κόσμου, ελπίζει να κρατήσει την ψυχή των τραγουδιών αυτών, δίνοντάς τους ένα άγγιγμα σημερινό.
Κατά κάποιον τρόπο είναι ένα αφιέρωμα στους Έλληνεςόλων των ηλικιών, που όλοι σιγοτραγουδάμε παρέα ό,τι μελωδία αγαπάμε και ξέρουμε, στο σπίτι μας, στο αυτοκίνητο, σε κάποιο live, παντού. Είναι κάτι που την συγκινούσε όταν γύριζε από Αμερική και το ένιωθε πολύ έντονα, η τρυφερότητα που δημιουργείται σ' ενα χώρο όταν όλοι ξέρουν τους στίχους και όλοι νιώθουν άνετα να τους ψιθυρίζουν ή να τους φωνάζουν παρέα.
Η παραγωγή του δίσκου έγινε απ΄την ίδια, καλώντας συνεργάτες αγαπημένους της φίλους απ΄όλο τον κόσμο. Ο Δημήτρης Σιάμπος στην κλασική κιθάρα και ο Gilad Barakan στην ακουστική, βασικοί συντελεστές στις ενορχηστρώσεις των τραγουδιών που έπαιξαν. Δεν είχαν παίξει ποτέ μαζί μέχρι να συστηθούν μουσικά από κοντά στο στούντιο, και ταίριαξαν κατευθείαν. Στο βιολί ο Layth Sidiq από Ιορδανία και το Ιράκ, στο τσέλο ο Naseem Allatrash από την Παλαιστίνη και στο flugelhorn ο Paul Sanchez από το Εκουαδόρ, και οι τρεις συμμαθητές της απ΄το Berklee στη Βοστώνη. Στο πιάνο ο Γιάννης Παπαδόπουλος με τον οποίο παίζουν πολλά χρόνια και διδάσκουν μαζί εργαστήρια μουσικού αυτοσχεδιασμού στο Μέγαρο Μουσικής, και ο Shai Maestro απ’το Ισραήλ με τον οποίο άρχισαν το duo τους απ'τι στο Lech Jazz Festival το 2021. Στη τρομπέτα ο Justin Stanton από το Τενεσί, μουσικός της μπάντας Snarky Puppy. Στο κοντραμπάσο ο Λάμπρος Παπανικολάου και στο ούτι ο Θωμάς Μελετέας, ένας ιδιαίτερος συνδυασμός που εμπλουτίζει τον δίσκο με άλλα ηχοχρώματα οργάνων. Στην ηχογράφηση και μίξη ο Νίκος Κόλλιας στο Noisy King Studio και στο mastering ο Jeremy Loucas απ΄την ΝΥ στο SearsoundNYC.
Λίγα λόγια απ΄την Eleni για το νέο της άλμπουμ:
"Μοιράστηκα τη μουσική με τη γιαγιά μου κατά τη διάρκεια της μίξης του, της άρεσαν τα τραγούδια και κάθε φορά χαμογελούσε μόλις καταλάβαινε ποιο είναι το κάθε τραγούδι που έπαιζε στα ακουστικά. Όπως έμπαινε στο αυτοκίνητο της, (οδηγεί στα 90 της!) , την ρώτησα ποια λέξη θα διάλεγες... έτσι για να περιγράψεις το δίσκο γιαγιά; Μου απάντησε - ‘ευχάριστος!’ με μια ηρεμία στο πρόσωπό της. Μου άρεσε αυτή η λέξη. Είναι όμορφο ένα μοίρασμα μουσικής που να είναιευχάριστοστα αυτιά του κόσμου!"
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ
H Eleni είναι μουσικός, τραγουδίστρια και συνθέτρια. Μεγάλωσε στην Αθήνα και σπούδασε θέατρο, χορό και μουσική στην Βοστώνη στο Tufts και Berklee College of Music. Εργάζεται τα τελευταία χρόνια με βάση την Νέα Υόρκη. Η συνεργασία της με την Αμερικανο-Κροάτισα Thana Alexa για το άλμπουμ της ‘Ona’ προτάθηκε για Grammy στην κατηγορία Best Jazz Vocal Album, όπως και αυτή με τον Μεξικανό́ Leonel Garcia για το άλμπουμ του ‘Amor Pasado’ με την Sony Music Mexico που προτάθηκε για Latin Grammy.
Έχει τραγουδήσει σε σκηνές της Αμερικής όπως την Aganis Arena της Βοστώνης, το Carnegie Hall, το Lincoln Center, το Park Avenue Armory και το National Sawdust της Νέας Υόρκης, το Centro Cultural Haroldo Conti στο Buenos Aires αλλά́ και σε jazz σκηνές της Ευρώπης όπως το Lech Jazz Festival της Αυστρίας, το περίφημο Casa Patas και το AC Recoletos στη Μαδρίτης, στο Sienna Jazz Festival, καθώς και στην Αθήνα στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Στάυρος Νιάρχος, το Μέγαρο Μουσικής και στο Half Note Jazz Club.
Μετά την αποφοίτησή της από́ το Tufts University με ΒΑ στο Θέατρο και τη Χορογραφία, συνέχισε τις μουσικές της σπουδές στο Berklee College of Music της Βοστώνης σε vocal performance εξερευνώντας μουσική́ από́ διάφορες χώρες του κόσμου, και παράλληλα, τον φωνητικό́ αυτοσχεδιασμό́ σε συνδυασμό́ με τις βάσεις και τη φιλοσοφία της jazz.
Ανάμεσα στα projects στα οποία έχει συμμετάσχει είναι το Σέρβικο παραδοσιακό φωνητικό γυναικείο σχήμα ROSA, το soul band Foreign Hues, το Argentinian Trio με την Jacinta Clusellas και την Juana Luna, το Aca Seca Trio, το duo με τον λαουτίστα Βασίλη Κώστα, επίσης με τον Ισραηλινό jazz πιανίστα Shai Maestro, την Αμερικανίδα τραγουδοποιό Emily Elbert, την Πορτογαλέζα βοκαλίστρια Sofia Ribeiro, τον Έλληνα μπασίστα Πέτρο Κλαμπάνη, τον πολυβραβευμένο καλλιτέχνη από την Ουρουγουάη Jorge Drexler, τον σπουδαίο Αργεντίνο συνθέτη και κιθαρίστα Juan Falu, κ.α.
Παράλληλα με τις μουσικές εμφανίσεις της, η Ελένη έχει διδάξει φωνητικό αυτοσχεδιασμό, ερμηνεία και σύνθεση σε προγράμματα όπως το Global Music Foundation (Λονδίνο), καθώς και μέσα από πολλές συνεργασίες όπως με τον Bobby McFerrin στο ετήσιο Omega Institute με το Circlesongs, με την Rhiannon στο All The Way In (Χαβάη, Καλιφόρνια, Καναδά και Κοπεγχάγη), το ISWiB (Σερβία), το Women In Sound (Nέα Υόρκη), στο Luna Monti Estudio (Μπουένος Άιρες), Triskelion Arts & Alchemical Studios (Nέα Υόρκη). Η συνεχής μελέτη της με το Action Theatre, τη κίνηση και τον αυθορμητισμό́ ως καταλύτη μουσικής δημιουργικότητας ενσωματώνεται στη διδασκαλία με τη μέθοδο της BodySong.
Εδώ και 8 χρόνια η Ελένη είναι Teaching Artist στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης συνθέτοντας μουσική με οικογένεις από όλες τις περιοχές της πόλης καθώς και σε women’s shelters, σχολεία, φυλακές, νοσοκομεία και κέντρα υποστύριξης. Μέσω του Carnegie Hall έχει συνεργαστεί με το El Sistema Greece, έχει υπάρξει music mentor στο SAY (Stuttering Association for the Young), στο Musicalmente (μουσικά μαθήματα για παιδιά με αυτισμό) και music coordinator για το NYC RELIEF. Έχει προταθεί για το βραβείο Greek International Women Awards 2017.
Τα τελευταία χρόνια η Ελένη έχει εργαστεί στην Ελλάδα μέσα από εμφανίσεις της στο Half Note (πέρυσι με τον διάσημο Αμερικανό πιανίστα και συνθέτη της jazz Joel LaRue Smith), την συνεργασία της με τον Κωστή Μαραβέγια μέσω του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Making Cinema Green – Evia Flm Project) και στην τηλεοπτική εκπομπή του Δυνατά. Έχει συμμετάσχει στο NYC Mediterranean Jazz Festival και στο Cretan World Music Festival, στην στη σειρά Γέφυρες του Μεγάρου Μουσικής, στη συναυλία «Μουσικό Ταξίδι στη Μικρά Ασία» στο Μουσείο Μπενάκη για την οποία έκανε και την καλλιτεχνική επιμέλεια. Διδάσκει το εκπαιδευτικό πρόγραμμά της ‘Τραγούδα Κι Εσύ’ στο Μέγαρο Μουσικής από το 2022, ενώ δίδαξε την παιδική χορωδία του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης την άνοιξη του ’24.
Η Eleni μόλις κυκλοφόρησε τον ελληνικό δίσκο της 'ξανά΄, μια βουτιά σε αγαπημένες ελληνικές συνθέσεις, και σύντομα θα μοιραστεί ένα καινούργιο δίσκο εμπνευσμένο από την φολκλόρ της Λατινικής Αμερικής με τίτλο Cielo.
Οι μεγάλοι τραγουδιστές δεν τραγουδούν ποτέ μονάχοι τους και αυτό είναι που τους ξεχωρίζει από τους «καλούς», τους «καλλίφωνους» τραγουδιστές, δεν τραγουδούν ποτέ μονάχοι τους.
Βγαίνει η Βίκυ Μοσχολιού στο παράθυρο, στα κόκκινα φανάρια και στο λαιμό της, μαζί με το χρυσό σταυρό της, φέρνει, έχει χίλιες κοπέλες, χίλιες γυναίκες στο πλευρό της.
Το τραγούδι μας αυτό είναι, γραμμένο για εκείνη και για τις γυναίκες που τραγουδούν μαζί της και θα τραγουδούν για πάντα μαζί της, όπως συμβαίνει και με όλους τους μεγάλους τραγουδιστές.
Ποτέ δεν τραγουδάνε μοναχοί τους. Χιλιάδες άλλοι μέσα στη φωνή.
Θοδωρής Γκόνης
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό και στην ψυχή μου
Μαζί με το χρυσό σταυρό μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό μου
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Αυτές φωνή μου και ψυχή μου
Ποτέ δε τραγουδούσα μοναχή μου
Είχα συνέχεια μαζί μου
Χίλιες γυναίκες τη φωνή μου
Και στο παράθυρο όταν βγήκα
Βίκυ και Λόλα και Μαρίκα
Σ’ αυτές κουράγιο μόνο βρήκα
Βίκυ και Λόλα και Μαρίκα
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό και στην ψυχή μου
Μαζί με το χρυσό σταυρό μου
Χίλια κορίτσια στο λαιμό μου
Δεν τραγουδούσα μοναχή μου
Κυκλοφορεί από τη Minos EMI / UNIVERSAL σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες.
“Η κατανόηση των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών έχει πολλές φορές αποπροσανατολιστεί από τις εκάστοτε ακαδημαϊκές ερμηνείες, οι οποίες έχουν συσκοτιστεί από τον Ρομαντισμό. Οι δικές μου μεταφραστικές προσπάθειες έχουν σκοπό, όπως ισχυριζόταν και ο Γιώργος Χειμωνάς, να μεταφέρουν την αρχαία φωνή σε αναγνωρίσιμες δραματικές εντάσεις της σύγχρονης ελληνικής φωνής, χωρίς τη μεσολάβηση άλλων εγκατεστημένων στην ποίησή μας ιδιωματικών σχημάτων. Οι σκηνοθετικές μου επιδιώξεις αποσκοπούν στον διαχωρισμό της έως τώρα διπλής και ταυτόχρονης αναφοράς στην αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο — αναφοράς που αποτέλεσε το επίσημο «πιστεύω» του νεοελληνικού κράτους και του πολιτιστικού κατεστημένου. Κατά τη γνώμη του Κορνήλιου Καστοριάδη, αυτή η αναφορά οδήγησε και οδηγεί σε αδιέξοδο, κυρίως επειδή οι δύο αυθεντίες που επικαλείται βρίσκονται σε διαμετρική αντίθεση μεταξύ τους. Ήταν λοιπόν σχεδόν φυσικό ο υποκριτικός μου κώδικας να ακολουθεί τη σκηνική γλώσσα ενός σύγχρονου εξπρεσιονισμού, μέσω του οποίου ο υποκριτής, όχι μόνον «επιθυμεί πάνω απ’ όλα να εκφράσει τον εαυτό του», αλλά ανοίγεται σε μια διαρκή καταβύθιση στο συλλογικό μας ασυνείδητο, παραμένοντας σε επαφή με την τρέχουσα ιστορική πραγματικότητα. Όσον αφορά τα Χορικά, πιο συγκεκριμένα, ακολουθώ την πληροφορία του Πλούταρχου στον Νικία, σύμφωνα με την οποία πολλοί Αθηναίοι αιχμάλωτοι, στην εχθρική Σικελία, τραγουδώντας χορικά του Ευριπίδη γλίτωσαν από τα φρικτά δεινά της αιχμαλωσίας. Μια τέτοια πληροφορία μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι πολλά χορικά των αρχαίων ελληνικών τραγωδιών είχαν αυτονομηθεί από το σώμα της τραγωδίας στην οποία ανήκαν και, ως αυτόνομα τραγούδια, συνέχισαν να ζουν στη μνήμη των πολιτών.”
Με αυτές τις σκέψεις ο Γιώργος Κιμούλης ανέβασε πριν από 20 χρόνια στο Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου και σε όλη την Ελλάδα την παράσταση «Οιδίπους Τύραννος» σε σκηνοθεσία δική του και μετάφραση Κ.Χ.Μύρη, δίνοντας ιδιαίτερο βάρος στην μουσική, την ερμηνεία και τον λόγο.
Ο Γιώργος Νταλάρας ως ερμηνευτής και Κορυφαίος του χορού ερμήνευσε τις μουσικές του Goran Bregovic σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου βασισμένα στον μύθο του Οιδίποδα.
Η μουσική της παράστασης ηχογραφήθηκε ζωντανά στο θέατρο της Αρχαίας Επιδαύρου και στη συνέχεια εμπλουτίστηκε στο studio με την συμμετοχή εξαίρετων σολίστ μουσικών και λεπτομερή επεξεργασία, με ενορχήστρωση του Γιώργου Ζαχαρίου.
Μετά από επανειλημμένες ακροάσεις όλα αυτό το διάστημα, ο Γιώργος Νταλάρας μαζί με τον Γιώργο Κιμούλη και όλους τους συντελεστές αποφάσισαν να εκδώσουν αυτό το μουσικό υλικό.
Έτσι, θα κυκλοφορήσει από την Minos EMI, a Universal Music Company, μία συλλεκτική έκδοση με την μουσική και τα τραγούδια της παράστασης που συνοδεύεται από έντυπο υλικό με πληροφορίες, κείμενα και σπάνιο φωτογραφικό υλικό.
Βρείτε το σε όλα τα ψηφιακά καταστήματα και τις streaming υπηρεσίες, όπως και σε φυσικά σημεία πώλησης.
Η ELENI κυκλοφορεί το τρίτο single του επερχόμενου δίσκου της, μια δική της προσέγγιση στο τραγούδι «Τα Ήσυχα Βράδια» του Λάκη Παπαδόπουλου και της Μαριανίνας Κριεζή που το λατρέψαμε με τη φωνή της μοναδικής Αρλέτας.
Δύο κιθάρες και η φωνή της Ελένης, δημιουργούν ένα πολυφωνικό κόσμο αιθέριο και χειροπιαστό ταυτόχρονα.
Έχοντας το πρωτοτραγουδήσει στην Αμερική, η ELENI στολίζει τα λόγια του για την αγάπη και την νοσταλγία με επιρροές και ηχοχρώματα τη λατινικής Αμερικής.
Καλή Ακρόαση!
H ELENI (Ελένη Αράπογλου) είναι μουσικός, συνθέτρια, τραγουδίστρια.
Μεγάλωσε στην Αθήνα, σπούδασε στις Ηνωμένες Πολιτείες και εργάστηκε τα τελευταία χρόνια με βάση την Νέα Υόρκη.
Η συνεργασία της με την Αμερικανο-Κροάτισα Thana Alexa για το άλμπουμ της ‘Ona’ προτάθηκε για Grammy στην κατηγορία Best Jazz Vocal Album, όπως και αυτή με τον Μεξικανό́ Leonel Garcia για το άλμπουμ του ‘Amor Pasado’ με την Sony Music Mexico που προτάθηκε για Latin Grammy.
Έχει τραγουδήσει σε σκηνές της Αμερικής όπως την Aganis Arena της Βοστώνης, το Carnegie Hall, το Lincoln Center, το Park Avenue Armory και το National Sawdust της Νέας Υόρκης, το Centro Cultural Haroldo Conti στο Buenos Aires αλλά́ και σε jazz σκηνές της Ευρώπης όπως το Lech Jazz Festival της Αυστρίας, το περίφημο Casa Patas και το AC Recoletos στη Μαδρίτης, στο Sienna Jazz Festival, καθώς και στο Κέντρο Πολιτισμού Ίδρυμα Στάυρος Νιάρχος, στο Half Note Jazz Club της Αθήνας, κ.α.
Μετά την αποφοίτησή της από́ το Tufts University με ΒΑ στο Θέατρο και τη Χορογραφία, συνέχισε τις μουσικές της σπουδές στο Berklee College of Music της Βοστώνης σε Vocal Performance εξερευνώντας μουσική́ από́ διάφορες χώρες του κόσμου, και παράλληλα, τον φωνητικό́ αυτοσχεδιασμό́ σε συνδυασμό́ με τις βάσεις και τη φιλοσοφία της jazz.
Ανάμεσα στα projects στα οποία έχει συμμετάσχει είναι to Σέρβικο παραδοσιακό φωνητικό γυναικείο σχήμα ROSA, το soul band Foreign Hues, το Argentinian Trio με την Jacinta Clusellas και την Juana Luna, το Aca Seca Trio, το duo με τον λαουτίστα Βασίλη Κώστα, επίσης με τον Ισραηλινό πιανίστα Shai Maestro, με τον Κουβανό πιανίστα Dayramir Gonzalez, την Αμερικανίδα τραγουδοποιό Emily Elbert, την Πορτογαλέζα βοκαλίστρια Sofia Ribeiro, τον Έλληνα μπασίστα Πέτρο Κλαμπάνη, τον πολυβραβευμένο καλλιτέχνη από την Ουρουγουάη Jorge Drexler, τον σπουδαίο Αργεντίνο συνθέτη και κιθαρίστα Falu, τη συμμετοχή της στο Cirque du solei στο Riyadh season Opening, και άλλους.
Παράλληλα με τις μουσικές εμφανίσεις της, η Ελένη έχει διδάξει φωνητικό αυτοσχεδιασμό, ερμηνεία και σύνθεση σε προγράμματα όπως το Global Music Foundation (Λονδίνο), καθώς και μέσα από πολλές συνεργασίες όπως με τον Bobby McFerrin στο Omega Institute με το Circle Songs, με την Rhiannon στο All The Way In (Χαβάη, Καλιφόρνια, Καναδά και Κοπεγχάγη), το ISWiB (Σερβία), το Women In Sound (Nέα Υόρκη), στο Luna Monti Estudio (Μπουένος Άιρες), Triskelion Arts & Alchemical Studios (Nέα Υόρκη). Η συνεχής μελέτη της με το Action Theatre, τη κίνηση και τον αυθορμητισμό́ ως καταλύτη μουσικής δημιουργικότητας ενσωματώνεται στη διδασκαλία με τη μέθοδο της BodySong.
Εδώ και 8 χρόνια η Ελένη είναι Teaching Artist στο Carnegie Hall της Νέας Υόρκης συνθέτοντας μουσική με οικογένειες από όλες τις περιοχές της πόλης καθώς και σε women’s shelters, σχολεία, φυλακές, νοσοκομεία, κ.α., αλλά και πλέον παγκοσμίως μέσω του Lullaby Project Public Writing Sessions. Μέσω του Carnegie Hall έχει συνεργαστεί με το El Sistema Greece.
Έχει συνεργαστεί ως music mentor στο SAY (Stuttering Association for the Young), στο Musicalmente (μουσικά μαθήματα για παιδιά με αυτισμό) και music coordinator για το NYC RELIEF.
Έχει προταθεί για το βραβείο Greek International Women Awards 2017.
Τα τελευταία χρόνια η Ελένη έχει εργαστεί και στην Ελλάδα μέσα από εμφανίσεις της στο Half Note (πέρυσι με τον διάσημο Αμερικανό πιανίστα και συνθέτη της jazz Joel LaRue Smith), την συνεργασία της με τον Κωστή Μαραβέγια μέσω του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης (Making Cinema Green – Evia Flm Project) καθώς και στην τηλεοπτική εκπομπή του Δυνατά, τις συμμετοχές της στο NYC Mediterranean Jazz Festival και στο Cretan World Music Festival, την εμφάνισή της στη σειρά Γέφυρες του Μεγάρου Μουσικής, τη Συναυλία «Μουσικό Ταξίδι στη Μικρά Ασία» στο Μουσείο Μπενάκη (παραγωγή και ερμηνεία), αλλά και την συναυλία του Solidarity Now στο Μέγαρο Μουσικής.
Διδάσκει το εκπαιδευτικό πρόγραμμά της ‘Τραγούδα Κι Εσύ’ στο Μέγαρο Μουσικής από το 2022, ενώ δίδαξε την παιδική χορωδία του Κέντρου Υποδοχής και Αλληλεγγύης την άνοιξη του ’24.
Η ΑΘΗΝά γεννήθηκε στο δρόμο και ανυπομονεί να τη γνωρίσετε!
Το ολοκαίνουργιο τραγούδι του κυκλοφορεί ο Απόστολος Βαλαρούτσος με τίτλο «ΑΘΗΝά» με την υπογραφή του τόσο στους στίχους όσο και στη μουσική.
Ο ταλαντούχος τραγουδοποιός συστήνει ένα τραγούδι ιδιαίτερα γοητευτικό και ζωηρό σε μελωδία, ήχο και στίχο, και ακούγοντάς το γίνεται αμέσως αντιληπτό ότι αναφέρεται στην πυκνοκατοικημένη Αθήνα.
Ο ερμηνευτής παρουσιάζει την Αθήνα σαν ΑΘΗΝά και με έναν ευφυή τρόπο αναδεικνύει κάποια από τα πολλά και γνωστά προβλήματα της πρωτεύουσας που ζούμε όλοι!
Ο Απόστολος Βαλαρούτσος καταφέρνει να τραγουδήσει και να μας κάνει να τραγουδήσουμε κι εμείς με τη σειρά μας, αυτά τα οποία πολλοί συζητάμε και για τα οποία προβληματιζόμαστε!
Το τραγούδι αποτελεί μια ακόμα εξαιρετική συνεργασία του Γιάννη Κότσιρα με τον συνθέτη Νίκο Τερζή, ο οποίος υπογράφει τη μουσική, ενώ τους στίχους υπογράφει ο ίδιος ο ερμηνευτής και κυκλοφορεί από την Minos EMI, A Universal Music Company.
O Γιάννης Κότσιρας, ο αγαπημένοςερμηνευτής και ο καταξιωμένος συνθέτης, Νίκος Τερζής, για ακόμα μια φορά επιβεβαιώνουν την επιτυχημένη και διαχρονική συνεργασία τους, δημιουργώντας το επόμενο αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητας μας.
Πρόκειται για ένα ρομαντικό τραγούδι που εξυμνεί την αγάπη με τη μουσική να μας συνεπαίρνει σε αυτόν τον μαγικό, ιδεατό κόσμο και το οποίο θα μας συντροφεύει καθημερινά στη νέα σειρά του Alpha ως soundtrack της ομώνυμης σειράς.
Η μοναδική ερμηνεία και οι τρυφεροί στίχοι του Γιάννη Κότσιρα σε συνδυασμό με τη μαγική μελωδία του Νίκου Τερζή, μας εισάγουν στην πλοκή της σειράς με τον ιδανικότερο τρόπο και μας θυμίζουν πως όλα μπορούν να γίνουν αρκεί «…μόνο μια στιγμή να μ’ αγαπάς».
Η ELENI, μετά το υπέροχο AROMA που κέντρισε το ενδιαφέρον μας, κυκλοφορεί το επόμενο single του επερχόμενου δίσκου της, μια νέα ερμηνεία του πολυαγαπημένου τραγουδιού Ζήτα ΜουΌ,τι Θες της Χάρις Αλεξίου.
Η ομορφιά του να θυμόμαστε συνθέσεις που όλοι ξέρουμε και σιγοτραγουδάμε ενέπνευσε την ακουστική αυτή αναδρομή, κρατώντας την ψυχή του και δίνοντάς του ένα άγγιγμα σημερινό, αέρινο.