ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΑΡΙΔΗΣ

Λίγα πράγματα ειπώθηκαν για την προτεινόμενη αύξηση του μισθού των Επισκόπων και τη σύνδεση των αποδοχών τους με αυτές του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου. Η επιχειρηματολογία Μητσοτάκη συνοψίζεται σε τρεις προτάσεις, μεταξύ των οποίων παρεμβάλλονται λογικά χάσματα, θεολογικά ατοπήματα, πολιτική στρεψοδικία.

Α. “‘Ηταν ένα πάγιο αίτημα της Εκκλησίας της Ελλάδος εδώ και πολλά χρόνια”, “ήταν το αίτημα της Ιεραρχίας εν συνόλω” είπε ο Πρωθυπουργός. Τίποτα από τα δύο δεν ισχύει, διότι εάν όντως υπήρχε ανάλογο αίτημα θα είχε διατυπωθεί δημόσια. Τα λόγια του πρωθυπουργού εκθέτουν την εκκλησία, καθώς εμφανίζει την ιεραρχία να αιτείται κάθε λίγο και λιγάκι ατύπως και παρασκηνιακά. Ακόμα κι αν πρόκειται για πρόσφατη διεκδίκηση (μετά το 2022!!) τα πρόσημα «πάγιο» και “εν συνόλω” είναι άτοπα και παραπλανητικά.

β. “Δυσκολεύομαι… να δεχτώ ότι ο μισθός του Μητροπολίτη, που διοικεί εν πάσει περιπτώσει μια μεγάλη Μητρόπολη, θα είναι σημαντικά χαμηλότερος από τον μισθό του Μουφτή. Και θα σταματήσω εδώ”. Ευτυχώς, ο Πρωθυπουργός σταμάτησε εκεί, διότι παρακάτω θα είχε σκοντάψει στο ότι ο Μουφτής είναι δημόσιος λειτουργός με δικαστικές/δικαιοδοτικές αρμοδιότητες, τη στιγμή μάλιστα που οι μισθοί των δικαστικών εκτοξεύτηκαν.

Πάντως, η αιτιολόγηση αυτή είναι θεολογικά απαράδεκτη, πολιτικά άτοπη και νομικά αδιάφορη. Ποιός ανέθεσε στην πολιτεία να αποτιμήσει σε αργύρια πόσο ο Μουφτής, πόσο ο Μητροπολίτης, πόσο ο Καρδινάλιος, πόσο ο Ραβίνος, πόσο ο Σαμάνος, πόσο Μονσινιόρ, πόσο ο νεωκόρος… Εάν πρόκειται για συγγνωστή άγνοια και επικοινωνιακή ανοησία, καλώς. Εάν, όμως, πρόκειται για υπαίτια άγνοια, τότε η ακηδία, η ραθυμία, η αμέλεια και η νωθρότητα συνιστούν πρώτη ύλη των πάσης φύσεως πολιτικών παραστρατημάτων. Ο πρωθυπουργός δεν επέδειξε την οφειλόμενη πολιτική επιμέλεια και σεβασμό έναντι των ευσεβών χριστιανών, γι’ αυτό και μεταξύ της πρώτης και της δεύτερης πρότασης μεσολαβεί η παραπλάνηση για τα εγκόσμια και η απρέπεια για τα θεοτικά. Όσο κι αν “δυσκολεύεται να το δεχτεί”, ο Μουφτής αμείβεται περισσότερο από τον Μητροπολίτη, διότι αυτό προβλέπουν οι νόμοι, που ο ίδιος ψήφισε και που η ιεραρχία επιδοκίμασε.

Μάλλον θα “δυσκολευτεί” πάλι, όταν σε λίγα χρόνια  ο μισθός του Μουφτή θα είναι και πάλι υψηλότερος από αυτόν του Μητροπολίτη! Με βάση το Ενιαίο Μισθολόγιο, ο Μουφτής αμείβεται ως δημόσιος υπάλληλος (ΠΕ) και ο μισθός του διαμορφώνεται με βάση το ανώτατο κλιμάκιο, αυξάνεται ανάλογα με τα έτη υπηρεσίας, με όλα τα ενεργά επιδόματα και τις μισθολογικές ωριμάνσεις. Ως εν ενεργεία Γενικός Διευθυντής δικαιούται επιπλέον το επίδομα θέσης ευθύνης και το επίδομα παραμεθορίου. Οι αποδοχές του, λοιπόν, βαίνουν αυξανόμενες, επειδή  είναι ένας απλός ανώτατος δημόσιος υπάλληλος.

Ο μισθός του Μητροπολίτη συνδέεται με τη θέση Συντονιστή Αποκεντρωμένης Διοίκησης. Καθορίζεται άπαξ και παραμένει σταθερός, όπως του Γενικού Γραμματέα Υπουργείου, όπως κάθε πολιτικού αξιωματούχου: ούτε αυξήσεις, ούτε πληθωρισμός, ούτε κλιμάκια, ούτε ωρίμανση, ούτε θέση ευθύνης, ούτε παραμεθόριος, ούτε επιδόματα, τίποτα. Και έτσι αμείβεται λιγότερο από τον Μουφτή, όπως επιτάσσει το Σύνταγμα, οι νόμοι αλλά και η συνθήκη της Λωζάνης.

Συνεπώς, δεν πρόκειται για εύνοια υπέρ των Μουφτήδων και αρνητική διάκριση εις βάρος των Επισκόπων, όπως εξυπονοεί ο πρωθυπουργός («Θου, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μου και θύραν περιοχής περί τα χείλη μου»). Πάντως, ξέρει να ενεργοποιεί τα διεστραμμένα ελληνο-χριστιανικά ανακλαστικά και να κινητοτοποιεί όσους δυσκολεύονται να συμφιλιωθούν με τις υποχρεώσεις της χώρας. Οι Μουφτείες στη Θράκη διέπονται από ειδικό νομικό καθεστώς. Και επειδή οι Μουφτήδες ασκούν (περισσότερο παλιότερα, λιγότερο τώρα) δικαστικά καθήκοντα (οικογενειακό, κληρονομικό δίκαιο/Σαρία), το βαθύτατο κράτος τούς ενέταξε στον σκληρό πυρήνα της δημόσιας διοίκησης, ως υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Αντιθέτως, οι αδικημένοι ιεράρχες του “ΝΠΔΔ Εκκλησία της Ελλάδος” δεν θεωρούνται δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά θρησκευτικοί λειτουργοί με ιδιαίτερο Ειδικό Μισθολόγιο και, λόγω αυτού του καθεστώτος  “καθηλώθηκαν” οι αποδοχές τους στα προβλεπόμενα και συμφωνηθέντα.

Λέει ο πρωθυπουργός, “όχι και να παίρνουν λιγότερα από τους Μουφτήδες!” και απαντάει ο ίδιος “Προσέξτε, πάμε στο 90% του μισθού του Γενικού Γραμματέα, γιατί εν πάση περιπτώσει ο Μητροπολίτης διοικεί μια Μητρόπολη”. Τόσο απλά. “Και ο Μουφτής διοικεί μια Μουφτεία”, αντιτείνει ο άλλος ή μπορεί και να ρωτήσει, “ο Τιτουλάριος τι ακριβώς “διοικεί”; Η πρόταση, πάντως “ο Μητροπολίτης διοικεί μια Μητρόπολη” είναι μέγα ατόπημα. Ο Επίσκοπος ασκεί πνευματική, ποιμαντική λειτουργία και όχι κοσμική διοίκηση, όπως ο Μουφτής και οι διορισμένοι ανώτατοι υπάλληλοι του κράτους. Δεν είναι ακριβές ότι “διοικεί μια μητρόπολη” και γιαυτό αδικεί τον Μουφτή, ο οποίος “διοικεί, πραγματικά, μια Μουφτεία” ή τον λιμενάρχη ο οποίος “διοικεί, πράγματι, έναν λιμένα”. Αλλά και πάλι, η προτεινόμενη λύση δεν θεραπεύει την μισθολογική ανισότητα. Η Σύνοδος φαίνεται να μην καταλαβαίνει ότι η επόμενη κυβέρνηση μπορεί θα αυξήσει τις αποδοχές του Γενικού διευθυντή (θέση ευθύνης, παραμεθόριος, Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή (!!!) και όλα τα γνωστά επιδόματα), οπότε ο Μουφτής θα έχει και πάλι υψηλότερες αποδοχές από τον Μητροπολίτη.

Η κυβέρνηση ψηφοθηρεί συμπτωματικά αλλά δεν ξεχνά το χούι της να υποδουλώνει συστηματικά την ιεραρχία. Η ιεραρχία νομίζει ότι παίζει τους πολιτικούς στα δάχτυλα και έτσι εξουδετερώνεται κάθε φορά που προσχωρεί στο κρατικό δόγμα, το οποίο συνοψίζεται στο ότι η πνευματική επιρροή τής εκκλησίας μπορεί να τροφοδοτεί ες αεί την πολιτική νομιμοποίηση του κράτους. Τώρα, η Πολιτεία επανέρχεται για να σφίξει τον γόρδιο δεσμό. Το ιστορικό και τα κατά καιρούς επίδικα, εκτίθενται αναλυτικά στο  βιβλίο του  Μητραλέξης,  Σχέσεις Εκκλησίας – Κράτους (2019).

Ας μείνουμε όμως στα σίγουρα: Η εκκλησία έχει τρεις βαθμούς Ιεροσύνης, που αποδίδονται μέσω του μυστηρίου της χειροτονίας (Επίσκοπος, Πρεσβύτερος, Διάκονος). Οι άλλοι διοικητικοί ή τιμητικοί τίτλοι, τα λεγόμενα οφφίκια, απονέμονται από τον Μητροπολίτη ή τον Πατριάρχη (Αρχιμανδρίτης, Συγκέλλιος, Πρωτοπρεσβύτερος, Οικονόμος, Πρωτοδιάκονος, Μέγας Λογοθέτης, Άρχων Πρωτοψάλτης, Άρχων Ρεφερενδάριος…). Τι φέρνει, λοιπόν, η προχειρότητα Μητσοτάκη και ο προεκλογικός οδοστρωτήρας; Διασπά το ενιαίο του κλήρου, κωδικοποιεί τους βαθμούς ιεροσύνης και τα οφφίκια σε δύο ασύμμετρα καθεστώτα κύρους και διαχωρίζει τους κληρικούς σε ασύμπτωτα πολιτικά πεδία: κλήρος (σαν να ήταν υπάλληλοι του δημοσίου) και Επίσκοποι (σαν να ήταν πολιτικοί αξιωματούχοι). Έτσι εξηγείται, μάλλον,  η  αμήχανη αντίδραση πολιτικών και ιεραρχών, που δεν μίλησαν για την χρόνια θεσμική παθολογία στις σχέσεις Κράτους και Εκκλησίας της Ελλάδος. Υπήρξε αλλά ξεχάστηκε μια απόπειρα της κυβέρνησης Τσίπρα να ανοίξει το διάλογο με την εκκλησία, η οποία κατέληξε (παραλίγο!) και δες κατέληξε (τελικά) σε  συμφωνία με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο. Μπορεί να μην είχε αίσιο τέλος, αλλά έβγαλε το πρόβλημα από τα άδυτα του βαθύτατου κράτους και έδιωξε τη λαϊκίστικη σκοτεινιά από την φιγούρα του “Δεσπότη”. Εναπόθεσε τότε το πρόβλημα στο πεδίο των εγκόσμιων διευθετήσεων και με διακηρυγμένες αξιακές χειρονομίες συνδιαλλαγής εκατέρωθεν. Ιερατείο και κλήρος μαζί με το συναπάντημα “τελευταία φορά Αριστερά” κανιβάλισαν τότε την μοναδική ευκαιρία. Έκτοτε, ο  Μητσοτάκης επιμολύνει τις εντάσεις και ξαναρίχνει το πρόβλημα στα  παρασκήνια. Πάντως, κανείς δεν επιθυμεί λύση. Πολιτικές και εκκλησιαστικές ηγεσίες παρέλυσαν μέσα  αδιέξοδα που ταλαιπωρούν εδώ και δύο αιώνες  το Κράτος (με τους πολίτες του) και την Εκκλησία της Ελλάδος (με την  κοινωνία των πιστών της).

Πηγή: thepressproject.gr

ΙΩΑΝΝΑ ΚΑΡΔΟΥΛΙΑ

Μισθό γενικού γραμματέα υπουργείου στο Δημόσιο θα αγγίξουν οι απολαβές για Αρχιεπίσκοπο και μητροπολίτες, την ώρα που οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα βλέπουν το εισόδημά τους να συρρικνώνεται, το κόστος ζωής να αυξάνεται και την οικονομική ασφυξία να γίνεται η καθημερινότητα για τα ελληνικά νοικοκυριά. 

Ηκατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας για τους δικαστικούς λειτουργούς (με τον ν. 4093/2012) και η διατήρηση της κατάργησης αυτής δεν θέτει σε διακινδύνευση την αξιοπρεπή διαβίωση των δικαστικών λειτουργών κατά τρόπο μη συνάδοντα προς το κύρος του λειτουργήματός τους ούτε παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των λειτουργιών και τη δικαστική ανεξαρτησία, σύμφωνα με την ομόφωνη απόφαση του Μισθοδικείου, με πρόεδρο τον αντιπρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας Κωνσταντίνο Κουσούλη και εισηγήτρια την καθηγήτρια Νομικής Σχολής Α.Π.Θ. Χαρίκλεια Απαλαγάκη.

Το Μισθοδικείο έλαβε υπόψη ότι η κατάργηση αυτή των επιδομάτων εορτών και αδείας επιβλήθηκε ως καθολικό και οριζόντιο μέτρο για την αντιμετώπιση της οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, το οποίο αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής

Η απόφαση εκδόθηκε μετά από αγωγή δικαστή, σύμφωνα με την οποία καταγγέλθηκε πως το Δημόσιο δεν κατέβαλε τα επιδόματα εορτών και αδείας. κατά το χρονικό διάστημα από 1.1.2021 έως 31.10.2023.

Αναλυτικότερα, το Μισθοδικείο έκρινε πως: 

1. Επιβεβαίωσε την πάγια νομολογία, σύμφωνα με την οποία το Σύνταγμα (άρθρα 26, 87 παρ. 1 και 88 παρ. 2) επιτάσσει την ιδιαίτερη μισθολογική μεταχείριση των δικαστικών λειτουργών, υπό την έννοια ότι οι αποδοχές τους πρέπει όχι μόνο να είναι τουλάχιστον ίσες προς τις αποδοχές των αντιστοίχων προς αυτούς οργάνων των άλλων δύο λειτουργιών, λόγω της ισοτιμίας της λειτουργίας αυτής προς τις άλλες δύο, αλλά και επαρκείς να εξασφαλίσουν αφ' ενός μεν την αξιοπρεπή διαβίωσή τους, δηλαδή τη διαβίωσή τους κατά τρόπο συνάδοντα προς το κύρος του λειτουργήματος που ασκούν και την αποστολή τους ως οργάνων της τρίτης πολιτειακής λειτουργίας και αφ' ετέρου την απερίσπαστη άσκηση των καθηκόντων τους. Ο κοινός νομοθέτης υποχρεούται όχι μόνο να θεσπίζει εφ' άπαξ το ειδικό μισθολόγιο των δικαστικών λειτουργών, αλλά και να το αναπροσαρμόζει μέσω πρόσφορης διαδικασίας περιοδικής εξέτασης των εν λόγω αποδοχών σε συσχετισμό και με τις αποδοχές των αντίστοιχων οργάνων των άλλων δύο λειτουργιών του Κράτους.
2. Έλαβε υπόψη ότι με τον ν. 4093/2012, με τον οποίο εγκρίθηκε το Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013-2016, καταργήθηκαν από 1.1.2013 τα δώρα στον δημόσιο τομέα προκειμένου να προκύψει ετήσιο δημοσιονομικό όφελος 496.6000.000 ευρώ. Η κατάργηση αυτή αποτελεί μέτρο με οριζόντιο αποτέλεσμα, το οποίο δεν θέτει τους δικαστικούς λειτουργούς σε δυσμενέστερη θέση σε σχέση με άλλες κατηγορίες δημοσίων λειτουργών ή υπαλλήλων, αφού δεν θεσπίσθηκε μονομερώς επί των αποδοχών μόνο των δικαστικών λειτουργών, αλλά αφορά τα εισοδήματα όλων των λειτουργών, υπαλλήλων και μισθωτών του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ., Ν.Π.Ι.Δ., και Ο.Τ.Α., καθώς και των μονίμων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας.
3. Έλαβε ακόμη υπόψη ότι η κατάργηση αυτή των επιδομάτων εορτών και αδείας επιβλήθηκε ως καθολικό και οριζόντιο μέτρο για την αντιμετώπιση της οικονομικής και δημοσιονομικής κρίσης, το οποίο αποτελεί τμήμα ενός ευρύτερου προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής («Μεσοπρόθεσμο Σχέδιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2013 - 2016») και προώθησης διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων της ελληνικής οικονομίας, αποσκοπεί δε τόσο στην κάλυψη των άμεσων οικονομικών αναγκών της Χώρας και την αντιμετώπιση των ιδιαίτερα αυξημένων ελλειμμάτων όσο και στη βελτίωση της μελλοντικής δημοσιονομικής κατάστασής της, δηλαδή στην εξυπηρέτηση σκοπών που συνιστούν σοβαρούς λόγους δημοσίου συμφέροντος, δυνάμενους να δικαιολογήσουν, κατ' αρχήν, τη λήψη μέτρων περιστολής μισθολογικών δαπανών του Δημοσίου.
4. Έκρινε κατ'αρχάς ότι δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι το ανωτέρω μέτρο δεν ήταν αναγκαίο, δεδομένου ότι με αυτό, εφαρμοζόμενο γενικά σε όλους τους μισθωτούς του δημόσιου τομέα και συνεπώς και στους δικαστικούς λειτουργούς, γίνεται προσπάθεια εξοικονόμησης και περιορισμού των διογκωμένων δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης. Άλλωστε, με την από 22.6.2018 Συμφωνία της Ευρωομάδας (Eurogroup) σχετικά με την έξοδο της Ελλάδας από το τριετές Πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας [«τρίτο Μνημόνιο Συνεννόησης», βλ. άρθρο 3 παρ. Γ του ν. 4336/2015 (Α΄ 94)] προβλέφθηκε δέσμη μέτρων για την ελάφρυνση του δημοσίου χρέους, καθώς και σειρά δεσμεύσεων που απορρέουν αφενός από το δημοσιονομικό πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και αφετέρου από το εν λόγω Πρόγραμμα του ΕΜΣ [που ολοκληρώθηκε στις 20.8.2018], προκειμένου να διασφαλισθεί η διατήρηση των αποτελεσμάτων του· οι δεσμεύσεις αυτές αφορούν την ολοκλήρωση των μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος, καθώς και την επίτευξη ετήσιου πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ έως το έτος 2022 και μέσου ετήσιου πλεονάσματος 2,2% του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2023 έως και 2060.
5. Έκρινε περαιτέρω ότι, ως εκ του οριζοντίου χαρακτήρα του εν λόγω μέτρου, η κατάργηση με τις διατάξεις του ν. 4093/2012 των επιδομάτων εορτών και αδείας που καταβάλλονταν στους δικαστικούς λειτουργούς, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οδήγησε στην απόληψη από αυτούς μειωμένων αποδοχών σε σχέση με άλλους λειτουργούς και υπαλλήλους του δημόσιου τομέα. Ελλείψει δε διακριτικής μεταχείρισης σε βάρος των δικαστικών λειτουργών ως προς την κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, δεν απαιτείται ειδική τεκμηρίωση για τη λήψη του μέτρου αυτού καθ' ο μέρος αφορά ειδικά τις αποδοχές των τελευταίων.
6. Έκρινε, τέλος, ότι, εν όψει των παραπάνω και λαμβάνοντας υπόψη ότι ο νομοθέτης διαθέτει μεγάλη ελευθερία επιλογής στη χάραξη της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής, ιδίως όταν η επιλογή αυτή αναφέρεται σε χορήγηση παροχών και εντάσσεται σε πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής που αποσκοπεί στη δημοσιονομική εξυγίανση, τυχόν μη εξέταση εναλλακτικών λύσεων από τον νομοθέτη δεν καθιστά από μόνη της μη αιτιολογημένη την εν λόγω ρύθμιση.
7. Έλαβε, εξ άλλου, υπόψη ότι οι αποδοχές των δικαστικών λειτουργών επανήλθαν, ως προς τον βασικό μισθό και τα επιδόματα του άρθρου 30 περ. Α παρ. 3 και 5 του ν. 3205/2003, στα επίπεδα προ του ν. 4093/2012 [βλ. άρθρα 181 παρ. 1 του ν. 4270/2014 (Α΄ 143) και 86 παρ. 6 του ν. 4307/2014 (Α΄ 246]).

Τα υπόλοιπα μέλη του Μισθοδικείου είναι: Χρήστος Λιάκουρας, Σύμβουλος Επικρατείας, Ελένη Σκορδά Σύμβουλος του Ελεγκτικού Συνεδρίου, Χαρίκλεια Απαλαγάκη, Καθηγήτρια Νομικής Σχολής, Γεώργιος Λέκκας, Καθηγητής Νομικής Σχολής, Θεόδωρος Παπακυριάκου, Καθηγητής Νομικής Σχολής, Χριστίνα Κουντούρη, Δικηγόρος, Γεώργιος Μπούρας, Δικηγόρος, Θεόδωρος Γεωργάκης, Δικηγόρος.

Tον αγώνα για υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, ουσιαστικές αυξήσεις, ασφαλιστική κάλυψη, προσλήψεις απευθείας από την efood και όχι από εργολάβους συνεχίζουν οι διανομείς - «freelancers».

Ωστόσο, για ακόμα μία φορά η ΕΛ.ΑΣ. έστειλε διμοιρίες ΜΑΤ ενάντια στους συγκεντρωμένους έξω από το ΣΕΠΕ Νέας Ιωνίας, οι οποίοι καταγγέλλουν την προκλητική στάση της κυβέρνησης, που έχουν παρατάξει ένστολους απέναντι σε εργαζόμενους που διεκδικούν δίκαια αιτήματα.

«Έχουμε έρθει εδώ για να πάρουμε πίσω τα δικαιώματα, που μάς έχει πάρει η e-food και για άλλη μία φορά, η αστυνομία κάνει πλάτες στην εταιρεία. Τους καλούμε να αποχωρήσουν από το χώρο για να κάνουμε την διαμαρτυρία μας» δήλωσε ένας από τους διανομείς.

Το Σωματείο των Εργαζόμενων στην e-food τόνισε στο κάλεσμά του για τη σημερινή κινητοποίηση για συνάντηση στην Επιθεώρηση Εργασίας «με εκπροσώπους της Efood για το θέμα των βαρδιών των μισθωτών συναδέλφων μας. Ξέρουμε πώς η εταιρία πίσω από αυτή την μονομερή απόφαση είναι να ξεφορτωθεί την εργασία με δικαιώματα, ενώ ταυτόχρονα συμπιέζει τους μισθούς των freelancers, τους οδηγεί στην έξοδο με απώτερο σκοπό να επιβάλλει το καθεστώς ασυδοσίας των εργολάβων. 

»Η συγκεκριμένη μάχη είναι μάχη όλων ανεξαιρέτως των διανομέων αφού το αποτέλεσμα μιας τέτοιας απόφασης θα μας επηρεάσει όλους/ες είτε δουλεύουμε ως μισθωτοί είτε ως freelancers. Η εργασία με δικαιώματα και η ύπαρξη του σωματείου καθυστέρησε την είσοδο των εργολάβων/στολαρχών στην Efood και φρέναρε το σχεδιασμό για περαιτέρω Woltοποίηση. Ο σχεδιασμός της εταιρίας για την νέα χρονιά δεν θα περάσει χωρίς αντίσταση. Η κατάργηση των συνεργασιών με τις εργολαβικές εταιρίες θα γίνει μόνο με τον δικό μας αγώνα μας και θα ολοκληρωθεί με τις απευθείας προσλήψεις των συναδέλφων μας από την ίδια την Efood» σημειώνεται στην ανακοίνωση.

Το Σωματείο θυμίζει τη νίκη των εργαζομένων τον Σεπτέμβρη του 2021, όταν η εργολαβική, Manpower πήρε πόδι και προσλήφθηκαν 2000 διανομείς με αορίστου χρόνου απευθείας από την Efood. «Διεξάγουμε τον ίδιο αγώνα και στο σήμερα, έχουμε ευθύνη και καθήκον προς τους εαυτούς μας, τις οικογένειές μας, τους φίλους μας για μια αξιοπρεπή στάση ζωής. Όλοι μαζί οι διανομείς μια γροθιά θα δώσουμε τη μάχη για σταθερό περιβάλλον εργασίας με δικαιώματα και συλλογική σύμβαση εργασίας. Δε θα αφήσουμε την Efood και τις νέες συνεργασίες της με στολάρχες/εργολάβους να κερδίζουν εις βάρος μας» καταλήγει.

ΣΤΕΡΓΙΟΣ ΖΙΑΜΠΑΚΑΣ

Το αίτημα για επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στον δημόσιο τομέα επανέρχεται στο προσκήνιο με πιο επιτακτικό τρόπο. Δημόσιος υπάλληλος προσφεύγει στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών ζητώντας επαναφορά των λεγόμενων «δώρων», ενώ ταυτόχρονα η ΑΔΕΔΥ, αφ’ ενός μεν καταθέτει πρόσφατη παρέμβαση υπέρ του στο ίδιο δικαστήριο, αφ’ ετέρου καταθέτει και αίτημα στο Συμβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) για τη διεξαγωγή πρότυπης δίκης, προκειμένου να κριθεί μια και καλή το θέμα για όλους τους δημοσίους υπαλλήλους.

Ο 13ος-14ος μισθός καταργήθηκε πλήρως για τους δημοσίους υπαλλήλους με τις διατάξεις του Μεσοπρόθεσμου Πλαισίου Δημοσιονομικής Στρατηγικής (Ν. 4093/2012) που ψηφίστηκε πριν από 12 έτη. Η επαναφορά τους αποτελεί πάγιο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων, αίτημα με το οποίο τελευταία έχουν συνταχθεί και όλα τα αντιπολιτευόμενα κόμματα του προοδευτικού χώρου. Μάλιστα, η επαναφορά των «δώρων» στο Δημόσιο έχει τεθεί και από την Ενωση Δικαστών και Εισαγγελέων, η οποία σε έγγραφό της προς το υπουργείο Οικονομικών έχει υπογραμμίσει ότι ο θεσμός του 13ου-14ου μισθού «αντικατοπτρίζει υπερεκατονταετείς αγώνες και κατακτήσεις των εργαζομένων που δόθηκαν σε εξαιρετικά δύσκολες και αντίξοες πολιτικές και οικονομικές συνθήκες».

Με το αίτημά της προς το ΣτΕ η ΑΔΕΔΥ ζητά από το ανώτατο δικαστήριο της χώρας να πάρει μια ξεκάθαρη θέση για το θέμα. Υπενθυμίζεται ότι προ ετών με απόφασή της η Ολομέλεια του ΣτΕ είχε κρίνει συνταγματική την κατάργηση των «δώρων» στον δημόσιο τομέα. Το σκεπτικό ήταν ότι εθνικοί και οικονομικοί λόγοι επέβαλαν την κατάργησή τους. Ωστόσο, η ίδια απόφαση άφηνε το περιθώριο να επανεξεταστεί η υπόθεση εάν οι δημοσιονομικές συνθήκες της χώρας επέτρεπαν μια επαναφορά του 13ου-14ου μισθού. Σημειώνεται επίσης ότι η υπόθεση παραπέμφθηκε στην Ολομέλεια έπειτα από απόφαση του ΣΤ’ Τμήματος του ΣτΕ που είχε κρίνει αντισυνταγματική την κατάργηση των «δώρων», η δε απόφαση της Ολομέλειας είχε απέναντί της ισχυρή μειοψηφία δικαστών.

Το αίτημα επανεξέτασης της υπόθεσης έρχεται σε μια στιγμή κατά την οποία -και σύμφωνα και με την ίδια την κυβέρνηση- η εικόνα των βασικών δεικτών της ελληνικής οικονομίας δεν δικαιολογεί τη διατήρηση έκτακτων μέτρων που επιβλήθηκαν στη διάρκεια της δημοσιονομικής κρίσης. Σύμφωνα με το αίτημα της ΑΔΕΔΥ προς το ΣτΕ: «…δεν είναι επιτρεπτό η επιβάρυνση από τα μέτρα που ελήφθησαν προς αντιμετώπιση μιας δυσμενούς και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, ήτοι η κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, να κατανέμεται και να διατηρείται εσαεί σε βάρος μόνο συγκεκριμένης κατηγορίας πολιτών, ήτοι των εργαζομένων στο Δημόσιο, διακυβεύουσα το αξιοπρεπές επίπεδο διαβιώσεώς τους, εν όψει μάλιστα της ραγδαίας ακρίβειας που πλήττει τη χώρα μας». Περαιτέρω, «…ο κοινός νομοθέτης αφ’ ενός μεν διατηρεί αδικαιολογήτως την επίδικη κατάργηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, αφ’ ετέρου όμως παραλείπει τη νομοθετική επαναθεσμοθέτηση των επιδομάτων εορτών και αδείας, χωρίς να επικαλείται πλέον κανένα δημοσιονομικό λόγο στηριζόμενο σε επικαιροποιημένα οικονομικά στοιχεία που να δικαιολογούν την προσφορότητα/αναγκαιότητα της συγκεκριμένης οικονομικής επιβάρυνσης της συγκεκριμένης κατηγορίας εργαζομένων», σύμφωνα με το έγγραφο του αιτήματος για διεξαγωγή πρότυπης δίκης.

Υπενθυμίζεται ότι τα λεγόμενα «δώρα» διατηρούνται στον ιδιωτικό τομέα. Μάλιστα, με τις τελευταίες χρονικά αυξήσεις στον κατώτατο μισθό, ένας εργαζόμενος στην ιδιωτική αγορά εργασίας που αμείβεται με το κατώτατο κλιμάκιο (και λαμβάνει 14 μισθούς τον χρόνο) έχει ετήσια εισοδήματα μεγαλύτερα από έναν δημόσιο υπάλληλο που λαμβάνει τον εισαγωγικό μισθό του δημόσιου τομέα.

Σύμφωνα με συνδικαλιστικές πηγές του Δημοσίου, στην παραπάνω περίπτωση τα ετήσια εισοδήματα ενός ιδιωτικού υπαλλήλου είναι κατά 16% μεγαλύτερα.

Σύμφωνα με το αίτημα της ΑΔΕΔΥ προς το ΣτΕ, η παράλειψη του κοινού νομοθέτη να επαναφέρει στον δημόσιο τομέα τον 13ο-14ο μισθό αντίκειται σε επτά συνταγματικά άρθρα:

● στην αρχή της ισότητας στην κατανομή των δημόσιων βαρών,
● στην κρατική υποχρέωση για τη διασφάλιση των κοινωνικών δικαιωμάτων και του κοινωνικού κράτους δικαίου,
● στην αρχή της αναλογικότητας,
● στην ισότιμη εκπλήρωση του χρέους της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης,
● στον σεβασμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας,
● στη συνταγματική πρόβλεψη που ορίζει ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι αποτελούν εκτελεστές της θέλησης του κράτους,
● στη συνταγματική αξίωση του κράτους να εκπληρώνουν όλοι οι πολίτες το χρέος της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης.

Με δεδομένο ότι στον ιδιωτικό τομέα οι μισθωτοί λαμβάνουν τα λεγόμενα «δώρα», η αίτηση της ΑΔΕΔΥ επισημαίνει ότι η μη επαναφορά του 13ου-14ου μισθού στον δημόσιο τομέα αντίκειται στην Οδηγία 2022/2041 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για επαρκείς κατώτατους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ενωση, καθώς και στο άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Με το αίτημά της η ΑΔΕΔΥ -ομοίως και ο δημόσιος υπάλληλος με την αγωγή του στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών- διεκδικεί αναδρομική καταβολή του 13ου-14ου μισθού για τη διετία 2023-2024 (για τα προηγούμενα έτη έχει επέλθει παραγραφή).

Σε περίπτωσή που το αίτημα του ανώτατου συνδικαλιστικού οργάνου των δημοσίων υπαλλήλων γίνει αποδεκτό από το ΣτΕ, νομικές πηγές υπολογίζουν ότι η πρότυπη δίκη θα διεξαχθεί μεταξύ Απριλίου και Μαΐου 2025.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

Ηχηρή αμφισβήτηση της κυβερνητικής πολιτικής από την Eurostat, λίγες ώρες μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού 2025 και τους «πανηγυρισμούς» της κυβέρνησης Μητσοτάκη για την πορεία της χώρας και της οικονομίας. 

Η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην Ε.Ε. στην οποία καταγράφηκε μείωση του κόστους εργασίας (-2,9%) , κατά το τρίτο τρίμηνο του 2024. Σημειώνεται πως όταν λέμε «κόστος εργασίας» εννοούμε τους μισθούς, τα ημερομίσθια και το μη μισθολογικό κόστος, όπως αναφέρει η Eurostat, η στατιστική υπηρεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Σε αντίθεση με την αρνητική πορείας της Ελλάδας -αποτέλεσμα της νομοθεσίας, της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, της «ελαστικότητας» εις βάρος των εργαζομένων και προς όφελος των μεγάλων βιομηχανιών-  άλλα ευρωπαϊκά κράτη κατέγραψαν αξιοσημείωτα, θετικά ποσοστά. 

Οι υψηλότερες αυξήσεις του ωριαίου μισθολογικού κόστους για το σύνολο της οικονομίας καταγράφηκαν στη Ρουμανία (+17,1%), την Κροατία (+15,1%), την Ουγγαρία (+14,1%), τη Βουλγαρία (+12,7%) και τη Λετονία (+12,6%). Τρία ακόμη κράτη μέλη της Ε.Ε. κατέγραψαν αύξηση 10% ή περισσότερο, και συγκεκριμένα: Πολωνία (+12,0%), Λιθουανία (+11,0%) και Αυστρία (+10,0%).

Συνολικά, το τρίτο τρίμηνο του 2024, το ωριαίο κόστος εργασίας αυξήθηκε κατά 4,6% στη ζώνη του ευρώ και κατά 5,1% στην Ε.Ε., σε σύγκριση με το ίδιο τρίμηνο του προηγούμενου έτους. Μοναδική αρνητική εξαίρεση η... Ελλάδα! 

Σύμφωνα με τη Eurostat, στη ευρωζώνη, το τρίτο τρίμηνο του 2024:

• το κόστος των ωριαίων μισθών & ημερομισθίων αυξήθηκε κατά 4,4%, ενώ η μη μισθολογική συνιστώσα αυξήθηκε κατά 5,2%.

Στην Ε.Ε. συνολικά, το τρίτο τρίμηνο του 2024:

• το κόστος των ωριαίων μισθών & ημερομισθίων αυξήθηκε κατά 5,0% και η μη μισθολογική συνιστώσα αυξήθηκε κατά 5,3%.

Κατανομή ανά οικονομική δραστηριότητα

Το τρίτο τρίμηνο του 2024 σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους, το ωριαίο κόστος εργασίας στη ζώνη του ευρώ αυξήθηκε κατά 4,6% τόσο στην (κυρίως) μη επιχειρηματική οικονομία όσο και στην επιχειρηματική οικονομία:

• +4,6% στη βιομηχανία,
• +5,0% στις κατασκευές και
• +4,5% στις υπηρεσίες.

Στην Ε.Ε., το ωριαίο κόστος εργασίας αυξήθηκε κατά 5,1% στην (κυρίως) μη επιχειρηματική οικονομία και κατά 5,0% στην επιχειρηματική οικονομία:

• +5,3% στη βιομηχανία,
• +5,5% στις κατασκευές και
• +4,9% στις υπηρεσίες.

Διαβάστε εδώ αναλυτικά την έκθεση της Eurostat. 

H δημοσίευση της έκθεσης προκάλεσε την αντίδραση της αντιπολίτευσης, καθώς φανέρωσε το «κούφιο» κυβερνητικό αφήγημα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας. 

Σχόλιο από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, Σωκράτη Φάμελλο:

«Η Eurostat αποκάλυψε ότι η Ελλάδα ήταν η μοναδική χώρα στην οποία καταγράφηκε ΜΕΙΩΣΗ ωρομισθίου στο γ’ τρίμηνο του 2024 (κατά 2,9%), την ώρα που σε όλες τις υπόλοιπες χώρες της Ευρωζώνης υπήρξε αύξηση με μέσο όρο 4,4%!

Η πραγματικότητα καταρρίπτει το κυβερνητικό αφήγημα λίγες μόνο ώρες μετά την ψήφιση του προϋπολογισμού.

Όταν οι μισθοί στις υπόλοιπες χώρες αυξάνονται, η κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη δημιουργεί μια κοινωνία φτωχών εργαζόμενων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ θα συνεχίσει να αγωνίζεται για την επαναφορά των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας με πραγματική αύξηση του κατώτατου και του μέσου μισθού.

Απέναντι στην κυβέρνηση της εξυπηρέτηση των ολιγοπωλίων, μόνο ένας ισχυρός ΣΥΡΙΖΑ_ΠΣ μπορεί να είναι η προοδευτική απάντηση που χρειάζεται η χώρα».

Παίζει με τον πόνο μας η Eurostat, κάθε φορά που δημοσιεύει στοιχεία για τους μισθούς στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έτσι και σήμερα, ανάρτησε τον πίνακα με τον μέσο ετήσιο προσαρμοσμένο μισθό πλήρους απασχόλησης ανά εργαζόμενο, σε κάθε μία από τις χώρες της ΕΕ των 27, με βάση τα στοιχεία για το 2023.

Στον πίνακα αυτόν η χώρα μας φιγουράρει, για άλλη μια χρονιά, στην τρίτη θέση από το τέλος, σε απόσταση αναπνοής από την Ουγγαρία.

Μισθοί φτώχειας

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, o μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός στην Ελλάδα ανέρχεται στις 17.000 ευρώ ετησίως, ενώ οι Ούγγροι έχουν 16.900. Οι  μόνοι που βρίσκονται σε ακόμα χειρότερη μοίρα από έμας είναι οι Βούλγαροι, με 13.500 ετησίως.

Το μισθολογικό χάσμα της Ελλάδας με την υπόλοιπη Ευρώπη μεγαλώνει, καθώς ο μέσος ετήσιος μισθός πλήρους απασχόλησης στην ΕΕ ανήλθε στα 37.900 ευρώ, από 35.600 το 2022, σημειώνοντας αύξηση 6,5%.

Στην Ελλάδα αυξήθηκε κατά 3,6% σε σύγκριση με το 2022, που ήταν 16.407 ευρώ. Ακόμα κι έτσι όμως ο μέσος μισθός πλήρους απασχόλησης στην Ελλάδα παραμένει κάτω από το 45% του αντίστοιχου μέσου μισθού της ΕΕ.

Οι χώρες με τους καλύτερους  μισθούς

Εκεί όμως που σε πιάνει απελπισία, είναι όταν συγκρίνεις τους μισθούς στη χώρα μας με τον μέσο μισθό των πιο ανεπτυγμένων χωρών.

Έτσι, όπως μας ενημερώνει η Eurostat ένας εργαζόμενος στο Λουξεμβούργο πληρώνεται σχεδόν όσο πέντε Έλληνες, με 81.100 ευρώ ετησίως. Ο Δανός εργαζόμενος κοστίζει όσο τέσσερις Έλληνες (67.600 ευρώ ετησίως). Οι μισθοί στην Ιρλανδία είναι 3,5 φορές υψηλότεροι από ό,τι στην Ελλάδα, στα 58.700 ευρώ ετησίως.

Όταν πάλι κάνεις τους υπολογισμούς με το κομπιουτεράκι για το τι σημαίνει 17.000 ετησίως – ως μέσος προσαρμοσμένος μισθός, που αντιστοιχεί σε μικτές απολαβές, αν διαιρεθεί με το 14 (συνυπολογίζοντας τα δώρα και το επίδομα αδείας), έχεις το γενναιόδωρο ποσό των 962 ευρώ καθαρά.

Λίγο περισσότερο από όσα υποσχέθηκε ο πρωθυπουργός ότι θα φτάσει ο κατώτατος στο τέλος της τετραετίας.

Πόσα χρειάζεσαι το μήνα

Αν αναλογιστούμε ότι με 960 ευρώ στην Αθήνα, ίσα που μπορείς να πληρώσεις το ενοίκιο για ένα τριάρι και τους λογαριασμούς, και αν κάνεις οικονομίες μπορεί να  φτάσει για σουπερμάρκετ και βενζίνη ή εισιτήρια, δεν είναι τυχαίο που οι Αθηναίοι είναι οι λιγότερο ικανοποιημένοι με το μισθό τους πολίτες της Ευρώπης

Μάλιστα, σύμφωνα με το Salary Explorer, ένας ικανοποιητικός μισθός για να ζεις άνετα στην Αθήνα κυμαίνεται μεταξύ 2.250-3.410 ευρώ το μήνα, δηλαδή από διπλάσιος ως τριπλάσιος από το μέσο μεικτό μισθό.

Υπογραμμίζεται ότι το μέσος ετήσιος προσαρμοσμένος μισθός πλήρους απασχόλησης δεν είναι το ίδιο με τον μέσο καθαρό μισθό – που προκύπτει από τον μέσο όρο πλήρους και μερικής απασχόλησης.

Για τον σχεδόν έναν στους τέσσερις εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα, που εργάζεται με σχέσεις μερικής απασχόλησης, ο μέσος καθαρός μισθός είναι σχεδόν 400 ευρώ το μήνα – χαμηλότερα δηλαδή και από το επίσημο κατώφλι της φτώχειας.

Πηγή: in.gr

Η αργία της 28ης Οκτωβρίου που πλησιάζει, φέρνει αλλαγές στο πώς θα λειτουργήσουν οι τράπεζες.

Η 28η Οκτωβρίου ανήκει στις αργίες κατά τις οποίες οι τράπεζες δεν λειτουργούν. Φέτος η 28η Οκτωβρίου πέφτει Δευτέρα, κάτι που σημαίνει πως είναι τριήμερο για τους εργαζόμενους και φυσικά για το τραπεζικό σύστημα. Έτσι οι τράπεζες θα ανοίξουν ρολά στις 29 Οκτωβρίου, ημέρα Τρίτη. Οι τραπεζικές συναλλαγές λοιπόν, τόσο για το κοινό όσο και για τις επιχειρήσεις, θα συνεχιστούν κανονικά από την Τρίτη 29 Οκτωβρίου.

Το τριήμερο κλείσιμο ενδέχεται να δημιουργήσει προσωρινές καθυστερήσεις στις συναλλαγές, ωστόσο η εξυπηρέτηση μέσω ATM και ηλεκτρονικών τραπεζικών υπηρεσιών θα παραμείνει απρόσκοπτη κατά τη διάρκεια της αργίας.

Όσο αφορά τις συντάξεις Νοεμβρίου, οι καταβολές θα διαφοροποιηθούν εξαιτίας της αργίας. Για αυτό, οι συντάξεις των ασφαλιστικών ταμείων ΟΑΕΕ, ΟΓΑ, και ΕΤΑΑ θα πιστωθούν στους λογαριασμούς των δικαιούχων την Πέμπτη 24 Οκτωβρίου, το απόγευμα. Από την άλλη, οι συντάξεις του ΙΚΑ, του Δημοσίου, των τραπεζών, του ΟΤΕ, του ΝΑΤ, της ΔΕΗ, του ΕΤΑΤ, του ΕΤΑΠ–ΜΜΕ, θα κατατεθούν την Τρίτη 29 Οκτωβρίου, επίσης το απόγευμα.

Ποιες αργίες μένουν για το 2024 που δεν λειτουργούν οι τράπεζες

Οι αργίες που ακολουθούν και δεν λειτουργούν οι τράπεζες, είναι:

• 28 Οκτωβρίου, Δευτέρα, Εθνική Γιορτή
• 25 Δεκεμβρίου, Τετάρτη, Χριστούγεννα
• 26 Δεκεμβρίου, Πέμπτη, Επόμενη Χριστουγέννων

Τι ισχύει με μισθούς και εργαζόμενους

Οι εργαζόμενοι που θα απασχοληθούν δικαιούνται:

• αν αμείβονται με ημερομίσθιο, το σύνηθες καταβαλλόμενο ημερομίσθιό τους και προσαύξηση 75% που θα υπολογισθεί στο νόμιμο ωρομίσθιό τους για όσες ώρες απασχοληθούν
• στην περίπτωση που οι εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίο μισθό:

α) αν πρόκειται για επιχειρήσεις που αργούν κατά τις Κυριακές και ημέρες αργίας και εκτάκτως θα λειτουργήσουν την 28η Οκτωβρίου, οφείλεται το 1/25 του συνήθως καταβαλλομένου μισθού τους και επιπλέον προσαύξηση 75% επί του νόμιμου ημερομισθίου για όσες ώρες απασχοληθούν

β) αν πρόκειται για επιχειρήσεις που λειτουργούν νόμιμα κατά τις Κυριακές και τις λοιπές από το νόμο αργίες, οφείλεται μόνον προσαύξηση 75%, που υπολογίζεται στο 1/25 του νομίμου ημερομισθίου τους για όσες ώρες απασχοληθούν.

Επιπλέον οι εργαζόμενοι θα πρέπει να γνωρίζουν ότι:

• Δεν είναι νόμιμος ο συμψηφισμός ημέρας οφειλόμενης ανάπαυσης (ρεπό), με ημέρα υποχρεωτικής αργίας.
• Το ημερομίσθιο της 28ης Οκτωβρίου το δικαιούνται και οι μισθωτοί που βρίσκονται σε άδεια, χωρίς να προσμετρηθεί όμως η μέρα αυτή στις εργάσιμες μέρες της άδειάς τους.
• Σε περίπτωση που ισχύουν ευνοϊκότεροι όροι (πχ από ΣΣΕ, Κανονισμό Εργασίας, επιχειρησιακή συνήθεια ή έθιμο) ως προς τις προσαυξήσεις της αμοιβής για την εργασία σε ημέρα υποχρεωτικής αργίας ή Κυριακής, αυτοί υπερισχύουν.

ΜΑΙΡΗ ΛΑΜΠΑΔΙΤΗ

Τo σωτήριον έτος 2009, πριν καταρρακωθεί η χώρα από τα μνημόνια, ο μέσος μισθός ανερχόταν σε 1500 ευρώ. Σήμερα ανέρχεται σε 1251, με στόχο, σύμφωνα με τις κυβερνητικές δεσμεύσεις, να φτάσει πάλι τα 1500 ευρώ το 2027, δηλαδή να επιστρέψει στα επίπεδα του 2009 μετά από 18 χρόνια.

Σημειωτέον ότι από εκείνη τη «χρυσή» εποχή μέχρι τώρα ο πληθωρισμός έχει αυξηθεί σωρευτικά κατά 21%, εξανεμίζοντας τις όποιες αυξήσεις των μισθών.

Ο στόχος των 1500 ευρώ δεν είναι εύκολος καθώς οι 1,7 εκατ. μισθωτοί ( σε σύνολο 2.296.845) που  αμείβονται με μισθό υψηλότερο από τον κατώτατο των 830 ευρώ έλαβαν το 2023 αυξήσεις που κυμαίνονται κατά μέσο όρο 4% - 5% , δηλαδή ελάχιστα πάνω από τον  ετήσιο πληθωρισμό 3,5% .

Στην καθήλωση των μισθών συμβάλλει και η περιορισμένη επίδραση των συλλογικών συμβάσεων στους μισθούς καθώς από αυτές καλύπτεται μόνο το 30% των μισθωτών του ιδιωτικού τομέα. Οι ενεργές κλαδικές συμβάσεις είναι μόλις 18 τη στιγμή που πριν τα μνημόνια ανέρχονταν σε 55.

Ωστόσο σημαντικός παράγοντας είναι και το υψηλό μη μισθολογικό κόστος που εξανεμίζει τις όποιες αυξήσεις και οδηγεί τις επιχειρήσεις στη στρατηγική επιλογή των παροχών που είναι έως τα 300 ευρώ ετησίως αφορολόγητες.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έρευνα HR Trends της Randstad το ποσοστό της αύξησης των αποδοχών που δόθηκε το 2023 κυμαίνεται κατά μέσο όρο στο 4%, με το 65% των εργαζομένων να δηλώνει ότι οι μισθοί τους είναι στα ίδια επίπεδα με εκείνους που προσφέρουν οι ανταγωνίστριες εταιρείες, οπότε δεν έχουν κίνητρο να αναζητήσουν κάποια πιο καλοπληρωμένη θέση .

Εννέα στις δέκα επιχειρήσεις (92%) έδωσαν αυξήσεις μισθών σε τουλάχιστον μία κατηγορία εργαζομένων το 2023, σύμφωνα με την ετήσια έρευνα αποδοχών και παροχών της KPMG, με το ποσοστό της αύξησης που δόθηκε να κυμαίνεται στο 4% κατά μέσο όρο. Οι κλάδοι με τις υψηλότερες αποδοχές στην Ελλάδα είναι ο τεχνολογικός και των πωλήσεων. 

Παροχές των επιχειρήσεων 

Σε ότι αφορά στο σκέλος των παροχών που προσφέρουν οι επιχειρήσεις στους υπαλλήλους τους, οι περισσότερες (το 60%) διαθέτουν ιδιωτικό πρόγραμμα συνταξιοδότησης για τουλάχιστον μία κατηγορία εργαζομένων, με το 83% των επιχειρήσεων να παρέχει τα συγκεκριμένα ιδιωτικά προγράμματα στους εργαζόμενους, αμέσως μετά την πρόσληψή τους.

Παροχές σε είδος είναι το κουπόνι σίτισης και καυσίμων, τα έξοδα για το κινητό τηλέφωνο, η παροχή εταιρικού αυτοκινήτου, τα ασφαλιστικά προγράμματα, η τηλεργασία καθώς και οι παροχές «ευεξίας και δεξιοτήτων».

Σύμφωνα με την έρευνα της Randstad, η εκπαίδευση αποτελεί την πιο δημοφιλή παροχή για τις επιχειρήσεις σε ποσοστό 78%, ενώ ακολουθεί η δυνατότητα εργασίας από το σπίτι ( 58%) , το ευέλικτο ωράριο εργασίας ( 41%) ακόμα και οι επιπλέον ημέρες άδειας (37%).

Οσον αφορά τις παροχές σε χρήμα τρεις στις τέσσερις επιχειρήσεις προσφέρουν κινητό τηλέφωνο και μπόνους απόδοσης, το 64% ιδιωτικά συμβόλαια υγείας, το 61% κουπόνια σίτισης και το 52% εταιρικό αυτοκίνητο.

Το κράτος κερδίζει περισσότερα από τον εργαζόμενο 

Oι παροχές σε είδος αποτελούν την προσφορότερη λύση για τις επιχειρήσεις που αντιστέκονται στις μισθολογικές αυξήσεις λόγω των υψηλών ασφαλιστικών εισφορών και της φορολογίας που ουσιαστικά εξανεμίζουν σε πολλές περιπτώσεις τις καθαρές αυξήσεις.

Για παράδειγμα, αν μισθωτός των 2.000 ευρώ πάρει αύξηση 100 ευρώ , ο ίδιος θα πληρώνει 51 ευρώ σε κρατήσεις, ο εργοδότης 122 ευρώ και το κράτος θα κερδίζει 62 ευρώ, δηλαδή περισσότερα από τον εργαζόμενο.

Πηγή: imerisia.gr

Σε νέες κινητοποιήσεις προχωρούν οι εργαζόμενοι στη Γερμανία ζητώντας αυξήσεις στους μισθούς τους, καθώς την Τετάρτη το προσωπικό εδάφους στην αεροπορική εταιρεία Lufthansa ξεκινά απεργία, κάτι που αναμένεται να επηρεάσει πολλές πτήσεις.

Σύμφωνα με το συνδικάτο Verdi, η απεργία προγραμματίζεται να αρχίσει την Τετάρτη στις 4:00 τοπική ώρα (05:00 ώρα Ελλάδος) και να διαρκέσει ως τις 7:10 τοπική ώρα (08:10 ώρα Ελλάδος) την Πέμπτη «για την αύξηση των πιέσεων» προς την διεύθυνση. Εξαιτίας της απεργίας αναμένεται να επηρεαστούν τα αεροδρόμια της Φρανκφούρτης, του Μονάχου, του Αμβούργου, του Βερολίνου και του Ντίσελντορφ.

Είναι πολύ νωρίς ακόμη για να διευκρινιστεί πόσες πτήσεις θα ακυρωθούν, δήλωσε εκπρόσωπος της Lufthans, ξεκαθαρίζοντας όμως πως «φυσικά, θα είναι πολλές». Από την πλευρά της, η αεροπορική εταιρεία ετοιμάζει το χρονοδιάγραμμα έκτακτης ανάγκης, ωστόσο η απεργία μπορεί να έχει αντίκτυπο σε 3.000 πτήσεις την ημέρα.

Οι υπηρεσίες εδάφους είναι ένας από τους διάφορους κλάδους της Lufthansa που διαπραγματεύονται επί του παρόντος συλλογικές συμβάσεις εργασίας. Στις διαπραγματεύσεις το Verdi ζητεί αύξηση μισθών 12,5% για 25.000 εργαζόμενους, ή τουλάχιστον 500 ευρώ επιπλέον μηνιαίως για περίοδο 12 μηνών, συν μια εφάπαξ πληρωμή 3.000 ευρώ για την αντιστάθμιση του πληθωρισμού. Ο λόγος για τα συγκεκριμένα αιτήματα είναι το υψηλό κόστος διαβίωσης και ο μεγάλος φόρτος εργασίας λόγω ελλείψεων προσωπικού.

Επίσης, η απεργία των εργαζομένων στην ασφάλεια σε 11 μεγάλα αεροδρόμια της Γερμανίας που έλαβε χώρα πριν από λίγες ημέρες είχε ως αποτέλεσμα χιλιάδες πτήσεις να ακυρωθούν. Στην απεργία συμμετείχαν περίπου 25.000 εργαζόμενοι στην ασφάλεια 11 αεροδρομίων της χώρας. Πρόκειται για τα αεροδρόμια σε Βερολίνο, Φρανκφούρτη, Αμβούργο, Στουτγάρδη, Βρέμη, Αννόβερο, Κολωνία, Ντίσελντορφ, Λειψία, Ερφούρτη και Δρέσδη. Από τα μεγάλα αεροδρόμια λειτούργησε μόνο αυτό του Μονάχου.

Υπενθυμίζεται ότι το συνδικάτο Ver.di προχώρησε σε απεργιακές κινητοποιήσεις πριν από λίγες ημέρες, με τα μέσα μαζική μεταφοράς, λεωφορεία, τραμ και μετρό, να τραβούν χειρόφρενο. Σε πάνω από 80 πόλεις συμμετείχαν στις απεργίες περίπου 90.000 εργαζόμενοι για καλύτερες συνθήκες εργασίας. Μεταξύ άλλων οι εργαζόμενοι διεκδίκησαν βελτίωση αποδοχών, μεγαλύτερα διαλείμματα ανάμεσα στις βάρδιες και περισσότερη άδεια μετ’ αποδοχών. Η απεργία είχε ως αποτέλεσμα να «παραλύσουν» οι μετακινήσεις καθώς δεν πραγματοποιούνταν δρομολόγια λεωφορείων.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters-AFP