Από το βράδυ του Σαββάτου όταν και άρχισαν να κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο οι φωτογραφίες που, όπως φαίνεται, αποτελούν ένα μοναδικό ιστορικό ντοκουμέντο, μια έκρηξη συναισθημάτων για τους εκτελεσμένους κομμουνιστές αγωνιστές της Καισαριανής γέμισε τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τις σελίδες των ΜΜΕ.

Ταυτόχρονα και αφού άρχισαν οι πρώτες επαφές και αντιδράσεις στο πολιτικό πεδίο ξεκίνησε και ο μεγάλος αγώνας της ταυτοποίησης των ανθρώπων που καταγράφονται στις φωτογραφίες. Εκείνων των κομμουνιστών και αγωνιστών που απεικονίζονται με το βλέμμα σταθερό και ψηλά, την ώρα που οδηγούνται από τους ναζί κατακτητές στον θάνατό τους.

Βασίλειος Παπαδήμας ο πρώτος

Η πρώτη ταυτοποίηση έγινε γνωστή από χθες με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Μανιάτη να αναφέρει ότι η οικογένεια του εκδότη και αντιστασιακού, Δημήτρη Παπαδήμα, ταυτοποίησε έναν από τους νέους που καταγράφονται στις φωτογραφίες ως τον Βασίλειο Παπαδήμα, αδελφό του Δημήτρη. Ο Β. Παπαδήμας είχε συλληφθεί στις 6 Αυγούστου του 1941 από Ιταλούς καραμπινιέρους και Έλληνες χωροφύλακες, μεταφέρθηκε στην Ακροναυπλία και εν συνεχεία στη Λάρισα και εκτελέστηκε στο Σκοπευτήριο την Πρωτομαγιά του 1944.

Δύο ταυτοποιήσεις από την έρευνα του ΚΚΕ

Σήμερα, πάντως, όπως μεταδίδει το 902.gr, το ΚΚΕ από τη δική του έρευνα φαίνεται να ταυτοποιεί στις φωτογραφίες τους Θρασύβουλο Καλαφατάκη και Δημήτρη Παπαδόπουλο.

Το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, μάλιστα, έδωσε στη δημοσιότητα και βιογραφικά στοιχεία των δύο εκτελεσμένων.

Θρασύβουλος Καλαφατάκης, 30 χρονών. Γιος του Γρηγόρη και της Πελαγίας, γεννήθηκε το 1914 στον Πλατανιά Χανίων της Κρήτης, από εύπορη και πολυμελή οικογένεια. Ήταν ψηλός, εύσωμος, αρρενωπός και χειροδύναμος. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με την γεωργία και τη γαλακτοκομία. Παντρεύτηκε πολύ μικρός την Αικατερίνη Χάλη και απέκτησαν δύο κόρες, τη Μαρία και την Ιφιγένεια.

Από νέος, μαθητής του γυμνασίου, διακρινότανε για την επιμέλειά του και την καθαρή πολιτική του σκέψη. Οργανώθηκε στο ΚΚΕ από το μέλος της ΚΕ Βαγγέλη Κτιστάκη και συνεργάστηκε με τους Γιώργη Τσιτίλο, Χαρίλαο Ψυλλάκη, Γιώργη Πατεράκη και τους Νίκο Μαριακάκη και Παναγιώτη Κορνάρο, που εκτελέστηκαν μαζί του την Πρωτομαγιά του 1944 στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής με τους 200 πατριώτες κομμουνιστές. Οι πιέσεις που δεχότανε σαν πρωτοπόρος του προοδευτικού κινήματος ήταν πολλές και ιδιαίτερα από τον Ενωμοτάρχη του Σταθμού Χωροφυλακής Πλατανιάς, για να υπογράψει δήλωση αποκήρυξης του ΚΚΕ. Απέρριπτε συνεχώς όλες τις προτάσεις και τις απειλές που του έκαναν. Στα χρόνια της δικτατορίας του Μεταξά συνεχίζοντας τη δράση του, οργάνωσε πολλούς νέους στο χωριό του και στα γύρω χωριά. Σαν μέλος της νομαρχιακής επιτροπής έλαβε μέρος μαζί με άλλους στο αντιδικτατορικό κίνημα τον Ιούλη του 1938. Αντέδρασαν επίσης με την ρίψη προκηρύξεων στην υποδοχή του αγγλικού πλοίου στο λιμάνι της Σούδας που είχε προσκληθεί από τον βασιλιά Γεώργιο και τον Μεταξά. Πράξη που απαιτούσε για την εποχή εκείνη μεγάλη γενναιότητα. Συνελήφθη το 1939 δικάστηκε 5 χρόνια φυλακή και τον έκλεισαν στην επανορθωτική φυλακή Χανίων. Αργότερα μεταφέρθηκε στις φυλακές Αβέρωφ της Αθήνας και από κει στην Ακροναυπλία. Στη συνέχεια πήγε στο ιταλικό στρατόπεδο της Λάρισας και στις αρχές του Σεπτέμβρη του 1943 ήρθε μαζί με τους Ακροναυπλιώτες στο Χαϊδάρι. Σαν μάγειρας του στρατοπέδου φρόντιζε τους μικρούς κρατούμενους με προσεγμένο και περισσότερο φαγητό. Προς τιμή του αξέχαστου αγωνιστή ο δήμος Χανίων έδωσε το όνομά του σ' ένα δρόμο στην περιοχή του Αγίου Λουκά.

Σε αυτό το σημείο, πάντως, πρέπει να τονιστεί ότι το άτομο που έχει αναγνωριστεί ως Θρασύβουλος Καλαφατάκης είναι το ίδιο με εκείνο που η οικογένεια Παπαδήμα έχει αναγνωρίσει ως τον Βασίλειο.

Δημήτρης Παπαδόπουλος:  Καταγόταν από τον Πόντο. Απ' τους παλιότερους και καλύτερους αγωνιστές οικοδόμους. Παίρνει μέρος στο συνδικαλιστικό κίνημα μόλις ήρθε σαν πρόσφυγας στην Ελλάδα το 1922-1924. Στα 1928 βγήκε στη διοίκηση της Βιομ. Ένωσης Οικοδόμων, για να ανέβει σε λίγο στην Εκτελεστική Επιτροπή της Ομοσπονδίας Οικοδόμων και να γίνει Γενικός Γραμματέας της. Στα χρόνια αυτά 1928-1936 οργανώνει και καθοδηγεί τους αγώνες των εργατών Οικοδόμων. Για τους αγώνες του αυτούς πολλές φορές φυλακίζεται και εξορίζεται. Το 1936 όντας Γραμματέας  της Πανελληνίου Ομοσπονδίας Οικοδόμων συλλαμβάνεται από τη μοναρχοφασιστική διχτατορία της 4ης Αυγούστου, στέλνεται εξορία και από 'κει στην Ακροναυπλία. Το 1941 παραδίδεται απ' τους μοναρχοφασίστες στους Γερμανούς. Μεταφέρεται στο Χαϊδάρι και την 1η Μάη του 1944 τουφεκίζεται μαζί με τους 200 αγωνιστές του λαού.

Τα βιογραφικά στοιχεία αντλήθηκαν από την έκδοση της ΤΟ Ανατολικών Συνοικιών της ΚΟΑ του ΚΚΕ με τίτλο «ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ» (Νοέμβριος 2016) και οι φωτογραφίες από το αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ.

Παράλληλα, φέρεται να έχει ταυτοποιηθεί και ο Ηλίας Ρίζος.

Σε κάθε περίπτωση, μετά και από τις σημερινές ανακοινώσεις του υπουργείου Πολιτισμού τα πάντα έχουν μπει σε κίνηση και το τοπίο θα ξεκαθαρίσει περισσότερο μόλις το ΥΠΠΟ λάβει στα χέρια του όλες τις φωτογραφίες και γίνουν οι απαραίτητες διαδικασίες ταυτοποίησης. 

Δύο καρέ από βίντεο που καταγράφει τη διαδρομή της εμπορικής αμαξοστοιχίας, η οποία συγκρούστηκε με την επιβατική και προκάλεσε το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, έφερε στη δημοσιότητα το Open.

Πρόκειται για δύο στιγμιότυπα από βίντεο που βρίσκεται στην κατοχή των αρχών και προέρχεται από κάμερα ασφαλείας μίνι μάρκετ, καταγράφοντας την εμπορική αμαξοστοιχία.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι εικόνες αυτές δεν προέρχονται από τις κάμερες του ΟΣΕ, καθώς οι σκληροί δίσκοι της εταιρείας security που έχει σύμβαση με τον οργανισμό και διαθέτει κάμερες στις στάσεις του σιδηροδρόμου δεν ζητήθηκαν εγκαίρως. Όταν τελικά ζητήθηκαν, το υλικό από τη νύχτα του δυστυχήματος δεν ήταν πλέον διαθέσιμο, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει μέχρι σήμερα οπτικό υλικό από τη διαδρομή της εμπορικής αμαξοστοιχίας.

Τα καρέ προέρχονται από κάμερα ασφαλείας μίνι μάρκετ στη Λεπτοκαρυά, το οποίο βρίσκεται κοντά στη σιδηροδρομική γραμμή. Σύμφωνα με τον δικηγόρο Αντώνη Ψαρόπουλο, πατέρα της Μάρθης – ενός εκ των 57 θυμάτων – στα καρέ διακρίνεται ένα αντικείμενο μεταξύ της πρώτης πλατφόρμας που μετέφερε λαμαρίνες και της δεύτερης μηχανής.

«Φαίνεται ένα περίγραμμα, ένας όγκος, που δεν μπορούμε να προσδιορίσουμε με σαφήνεια. Ενδέχεται να πρόκειται για δοχεία ή μπετόνια», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Σημειώνεται ότι πρόκειται για τις μοναδικές φωτογραφίες της επίμαχης αμαξοστοιχίας. Κι αυτό γιατί δεν υπάρχει ούτε ένα καρέ από τις 40 κάμερες στους 15 σταθμούς του ΟΣΕ από όπου πέρασε το τρένο.

 

Τέμπη: Τι υποστηρίζει η Hellenic Train

Υπενθυμίζεται πως ανακοίνωση σχετικά με το σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη εξέδωσε η Hellenic Train, υποστηρίζοντας πως «το θέμα του φορτίου της εμπορευματικής αμαξοστοιχίας 63501 έχει ήδη διευκρινιστεί, στο πλαίσιο της Ερώτησης 2506/03.03.2023, που κατατέθηκε στη Βουλή των Ελλήνων», επιμένοντας δηλαδή πως δεν υπήρχε κάποιο παράνομο φορτίο, μια ημέρα μετά την συνέντευξη του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε πως «δεν έχουμε πάρει ξεκάθαρη απάντηση σχετικά με το τι μετέφερε η εμπορική αμαξοστοιχία. Αυτό που φάνταζε τότε απίθανο σενάριο μοιάζει σήμερα πιθανό».

Πιο συγκεκριμένα, για την αμαξοστοιχία, η Hellenic Train υποστηρίζει τα εξής στην ανακοίνωσή της:

«Η σύνθεσή της περιλάμβανε 13 βαγόνια, εκ των οποίων:

Τα τρία πρώτα, που εκτροχιάστηκαν, μετέφεραν πλατιά προϊόντα ελασματοποίησης από σίδηρο (λαμαρίνες).

Τα υπόλοιπα δέκα περιείχαν εμπορευματοκιβώτια με:

• Παρασκευάσματα διατροφής (4ο – 7ο βαγόνι)
• Μπύρες (8ο – 9ο βαγόνι)
• Σύρματα από σίδηρο (10ο – 11ο βαγόνι)
• Κενά εμπορευματοκιβώτια (12ο – 13ο βαγόνι)».

«Σύμφωνα με τα τηρούμενα αρχεία της εταιρείας μας και κατά δήλωση του πελάτη/διαμεταφορέα, το περιεχόμενο των σφραγισμένων εμπορευματοκιβωτίων, όπως προβλέπεται από τους εθνικούς και διεθνείς κανονισμούς για τη σιδηροδρομική μεταφορά εμπορευμάτων, έχει αποτυπωθεί λεπτομερώς στο φύλλο σύνθεσης και έχει τεθεί στη διάθεση των αρχών», καταλήγει.

Τις καλύτερες φωτογραφίες του από το 2023, που αφορούν στην κλιματική κρίση και αποτυπώνουν την κρίσιμη καμπή και απειλή που βιώνει ο πλανήτης διάλεξε το European Pressphoto Agency.

Ανάμεσά τους και εικόνες καταστροφής από την Ελλάδα.

Ιδού μερικές από αυτές:

Φιλιππινέζοι ψαράδες με προστατευτικές στολές συλλέγουν πετρελαιοειδή απόβλητα κατά μήκος μιας παραλίας στην παράκτια πόλη Pola, στο νησί Mindoro. Οι ψαράδες κλήθηκαν από την κυβέρνηση να περιορίσουν πετρελαιοκηλίδας που ξεβράστηκε στα χωριά τους.

 

Πέτρες πέφτουν προς το χωριό Brienz/Brinzauls κάτω από το “Brienzer Rutsch”, στο Graubuenden, της Ελβετίας. Δύο εκατομμύρια κυβικά μέτρα βράχων από το βουνό πάνω από το χωριό πρόκειται να αποκολληθούν και να πέσουν στην κοιλάδα στο άμεσο μέλλον.

 

Ένας εργάτης μεταφέρει πλαστικά μπουκάλια σε μια εταιρεία συλλογής πλαστικών αποβλήτων πριν από τη μεταφορά τους στο κέντρο δεματοποίησης της Avni Ventures στο Κατμαντού του Νεπάλ. Η ρύπανση από πλαστικό είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα ρύπανσης στο Νεπάλ.

 

Πυρκαγιές καίνε δάσος στο Δίστομο Βοιωτίας. Η πυρκαγιά στη Βοιωτία, ξεκίνησε από έναν οικισμό πίσω από το εργοστάσιο της Αλουμίνιον στα Άσπρα Σπίτια στις 21 Αυγούστου και οι ισχυροί άνεμοι οδήγησαν πολύ γρήγορα τη φωτιά να αναπτύξει ένα τεράστιο μέτωπο προς όλες τις κατευθύνσεις.

 

Φωτογραφία που τραβήχτηκε με drone δείχνει ένα αυτοκίνητο στην πλημμυρισμένη περιοχή του χωριού Σωτήριο μετά την καταιγίδα Ηλίας, κοντά στη Λάρισα, Ελλάδα, τον Σεπτέμβριο.

 

Ένας άνδρας διασχίζει με το ποδήλατό του πλημμυρισμένο δρόμο στην πόλη Κεζόν, Μετρό Μανίλα, Φιλιππίνες, 31 Αυγούστου 2023. Ο τυφώνας Σάολα και η τροπική καταιγίδα Χαϊκούι στα ανοικτά των ακραίων βόρειων επαρχιών ενισχύουν έναν νοτιοδυτικό μουσώνα που φέρνει βροχές στην περιοχή της δυτικής Λουζόν της χώρας, σύμφωνα με στοιχεία της Διοίκησης Ατμοσφαιρικών Γεωφυσικών και Αστρονομικών Υπηρεσιών των Φιλιππίνων

 

Μεγάλο Κανάλι κοντά στη γέφυρα Ριάλτο, στη Βενετία της Ιταλίας, 28 Μαΐου 2023. Το πρωί της 28ης Μαΐου εμφανίστηκε στα νερά της Βενετίας, κατά μήκος του Μεγάλου Καναλιού, κοντά στη γέφυρα Ριάλτο, μια κηλίδα φωσφορίζοντος πράσινου υγρού.

 

Πολλά αυτοκίνητα έχουν κολλήσει στα νερά της πλημμύρας στον δρόμο West Perimeter του Διεθνούς Αεροδρομίου Fort Lauderdale στο Fort Lauderdale, Φλόριντα, ΗΠΑ, 13 Απριλίου 2023.

 

Ένας αστυνομικός απομακρύνει μια ηλικιωμένη κυρία κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς στην περιοχή της Φυλής κοντά στην Αθήνα, Ελλάδα, 22 Αυγούστου 2023.

 

Αεροφωτογραφία της κοίτης της λίμνης Aleixo, δίπλα στον ποταμό Amazonas, στο Manaos της Βραζιλίας, στις 30 Σεπτεμβρίου 2023. Η έντονη ξηρασία στον Αμαζόνιο κατά τη διάρκεια του 2023 θα διαρκέσει μέχρι τον Ιανουάριο του 2024, σύμφωνα με τις προβλέψεις του Εθνικού Κέντρου Παρακολούθησης και Έγκαιρης Προειδοποίησης Φυσικών Καταστροφών, το οποίο διαχειρίζεται η ομοσπονδιακή κυβέρνηση.

Μαρίνα Βλάχου

Βρισκόμαστε σε μια εποχή που οι άνθρωποι φωτογραφίζουν σχεδόν τα πάντα και σχεδόν παντού. Μια πράξη που ο κριτικός φωτογραφίας Jörg M. Colberg περιγράφει ως "ψυχαναγκαστική αναζήτηση". Το φαινόμενο αυτό έχει δημιουργήσει ένα μοναδικό σύνολο προκλήσεων για τα μουσεία τέχνης, πολλά από τα οποία είχαν ιστορικά αυστηρούς περιορισμούς στη φωτογράφηση - είτε για λόγους προστασίας των έργων τέχνης, είτε για λόγους προστασίας πνευματικών δικαιωμάτων. Όμως η πανταχού παρούσα παρουσία των ψηφιακών φωτογραφικών μηχανών, μαζί με την ακαταμάχητη παρόρμηση για λήψη φωτογραφιών, οδήγησε πολλά μουσεία να αναθεωρήσουν τις οδηγίες τους τα τελευταία χρόνια.

Έτσι μετά από σχεδόν τρείς δεκαετίες, το μουσείο Reina Sofia στην Ισπανία, αποφάσισε να επιτρέψει στο κοινό την λήψη φωτογραφιών του διάσημου πίνακα του Pablo Picasso “Guernica”. Άλλα, επίσης, μεγάλα μουσεία, όπως το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης, αλλά και το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης έχουν κάνει άρση της απαγόρευσης αυτής, με το γεγονός αυτό, να φέρνει στην επιφάνεια ένα ανεξάντλητο θέμα συζήτησης γύρω από το εάν ή όχι πρέπει να βγάζουν οι επισκέπτες φωτογραφίες.

Φλας, πνευματικά δικαιώματα και έργα τέχνης

Το μεγαλύτερο εμπόδιο για τις πολιτικές ευρείας διάθεσης φωτογραφιών είναι το ζήτημα των πνευματικών δικαιωμάτων, με τα μουσεία, συχνά, να μην κατέχουν τα πνευματικά δικαιώματα των έργων που εκθέτουν, γεγονός που δημιουργεί νομικά προβλήματα όταν οι επισκέπτες αρχίζουν να τραβούν φωτογραφίες. Ωστόσο, με τα μουσεία να μοιράζονται τόσο πολλές εικόνες, μπορεί να είναι δύσκολο για τους επισκέπτες να καταλάβουν ότι δεν μπορούν απαραίτητα να κάνουν το ίδιο. Η διάθεση των φωτογραφιών και ο διαμοιρασμός τους online από τον καθένα από εμάς, μοιάζει να ανησυχεί τους υπεύθυνους χάραξης πολιτικής των μουσείων, που φοβούνται ότι η πολλή έκθεση των έργων στο διαδίκτυο θα αποτρέψει τους ενδιαφερόμενους να το επισκεφτούν. Παράλληλα πιστεύουν ότι οι χώροι αυτοί θα είναι εύκολος στόχος για κάθε παράνομη ενέργεια, μετά τη διαφήμιση των έργων στο διαδίκτυο.

Οι φωτογραφίες όμως γενικότερα αποτελούν ίσως ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα των ιθυνόντων των θεσμών αυτών. Ο λόγος έγκειται στο φλας των φωτογραφικών μηχανών και κινητών, το οποίο σύμφωνα με τους συντηρητές έργων τέχνης, βλάπτει τους πίνακες και φθείρει την πατίνα των ευαίσθητων αντικειμένων τέχνης. Από την άλλη ωστόσο, μελέτες έχουν δείξει ότι η τόσο μικρή έκθεση δεν είναι επικίνδυνη για τα έργα. Βέβαια ακόμα και αν η ζημιά δεν είναι μεγάλη, το φλας φαίνεται να δημιουργεί ένα εξίσου μεγάλο πρόβλημα. Σύμφωνα με τους υπεύθυνους των μουσείων και γκαλερί το φλας και γενικότερα η εμμονή με την φωτογραφία φαίνεται να εμποδίζει την στιγμή της εκτίμησης και του θαυμασμού ενός πίνακα από το κοινό.

Όμως, δεν είναι μόνο η ασφάλεια και τα πνευματικά δικαιώματα οι λόγοι που ένα μουσείο απαγορεύει τις φωτογραφίες. Όλοι οι πολιτιστικοί χώροι έχουν πάντα ένα μαγαζί με αναμνηστικά, όπως βιβλία, καρτ-ποστάλ και υψηλής ποιότητας φωτογραφίες, το οποίο λειτουργεί ως μια βασική πηγή εσόδων για τον εκάστοτε οργανισμός τέχνης. Πολλοί θεωρούν ότι το κοινό μπορεί να βρει οποιαδήποτε αναπαραγωγή του έργου που του τράβηξε το ενδιαφέρον εκεί και να το αγοράσει για το αντίστοιχο αντίτιμο.

Σε ποια μνημεία και μουσεία απαγορεύεται ρητά η φωτογραφία;

Μια φωτογραφία αξίζει όσο χίλιες λέξεις, όμως πολλοί πολιτιστικοί χώροι δεν επιτρέπουν την λήψη φωτογραφιών από τους τουρίστες. Η Καπέλα Σιστίνα, που βρίσκεται στο Βατικανό, είναι από τα πιο διάσημα τουριστικά μέρη στον κόσμο. Τη χρονική περίοδο 1980-1994, η εταιρία τηλεοπτικών δικτύων Nippon της Ιαπωνίας, χρηματοδότησε την ανακαίνισή της. Σε αντάλλαγμα, πήρε όλα τα δικαιώματα για την βιντεοσκόπηση και φωτογράφιση του έργου. Στην ίδια λογική με το Βατικανό ανήκει και ο Πύργος του Άιφελ. Όλοι τον ξέρουν, λίγοι, όμως γνωρίζουν πως η φωτογράφισή του την νύχτα απαγορεύεται λόγω των δικαιωμάτων που έχει o Pierre Bideau που εγκατέστησε τα φώτα που κάνουν τον πύργο μοναδικό.

 

Ωστόσο, δεν αφορούν όλες οι απαγορεύσεις πνευματικά δικαιώματα. Για λόγους ασφαλείας, απαγορεύονται οι φωτογραφίες στο Ταζ Μαχάλ, το διάσημο παλάτι της Ινδίας, το οποίο στην πραγματικότητα είναι μαυσωλείο και εκεί φυλάσσονται τα λείψανα της συζύγου του αυτοκράτορα των Μογγόλων Σαχ Τζαχάν. Επίσης, για τους ίδιους λόγους, οι φωτογραφίες στον Πύργο του Λονδίνου και συγκεκριμένα στο δωμάτιο πού είναι φυλαγμένα τα κοσμήματα της βασιλικής οικογένειας, δεν επιτρέπονται.

Δίνοντας ζωή στα μουσεία

Η Seem Rao, που διευθύνει το εργαστήριο Brilliant Idea, είπε πως “τα μουσεία έχουν γίνει ουσιαστικά δεινόσαυροι. Είναι τόσο παλιομοδίτικα, που για να γίνουν μέρος της κοινωνίας θα πρέπει να αναβαθμίσουν αυτές τις πολιτικές”. Άνθρωποι, όπως η Rao, υποστηρίζουν ότι οι φωτογραφίες έχουν και την θετική πλευρά τους. Περνώντας τα χρόνια και ανοίγοντας τα άλμπουμ με τις, είτε ψηφιακές είτε φυσικές, φωτογραφίες, κάνεις αναδρομή και θαυμάζεις τα ταξίδια και τις εμπειρίες που έζησες. Το διαδίκτυο, από την άλλη, είναι στις ζωές όλων μας, και η έκθεση των έργων μέσω αυτού είναι ένας καλός τρόπος να συνδέονται άνθρωποι με διαφορετικές καλλιτεχνικές κουλτούρες. Όπως, επίσης, να γνωρίσουν και τα παιδιά της οθόνης έναν διαφορετικό και πιο ενδιαφέρον πολιτιστικά κόσμο.

Πηγή: protothema.gr

Μετά την μορφή επιδημίας που πήραν οι "γερασμένες" φωτογραφίες των χρηστών των social media, ακολούθησε ο σάλος για το τι ακριβώς συμβαίνει με τα προσωπικά δεδομένα και τις φωτογραφίες εκατομμυρίων ανθρώπων. Μπορείτε να σβήσετε τις φωτογραφίες σας εύκολα και γρήγορα, ακολουθώντας αυτά τα τρία βήματα.