Σε ηλικία 73 ετών έφυγε από τη ζωή ο Σλάι Ντάνμπαρ, ο Τζαμαϊκανός μουσικός και παραγωγός που, μαζί με τον Ρόμπι Σαίξπιρ, διαμόρφωσε για δεκαετίες τον ήχο της reggae και της dancehall μέσα από το εμβληματικό ντουέτο Sly & Robbie.

Την είδηση του θανάτου του επιβεβαίωσε η σύζυγός του, Θέλμα, στην εφημερίδα Gleaner της Τζαμάικα, αναφέροντας ότι τον βρήκε χωρίς τις αισθήσεις του το πρωί της Δευτέρας, ενώ λίγο αργότερα οι γιατροί διαπίστωσαν τον θάνατό του. Πηγές από το περιβάλλον του ανέφεραν ότι ο Σλάι Ντάνμπαρ αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας τους τελευταίους μήνες.

Αμέσως άρχισαν να καταφθάνουν μηνύματα αποχαιρετισμού από τον χώρο της μουσικής. Ο Βρετανός DJ της dub και της reggae, Ντέιβιντ Ρόντιγκαν, τον χαρακτήρισε «αληθινό είδωλο» και «έναν από τους σπουδαιότερους ντράμερ όλων των εποχών, που έπαιξε κυριολεκτικά σε χιλιάδες ηχογραφήσεις».

Και πράγματι, η διαδρομή του Σλάι Ντάνμπαρ υπήρξε μοναδική σε εύρος και επιρροή. Συνεργάστηκε με κορυφαίους καλλιτέχνες της reggae, όπως οι Black Uhuru, Bunny Wailer και Chaka Demus & Pliers, αλλά και με μεγάλα ονόματα της διεθνούς σκηνής, από τους Rolling Stones και τον Μπομπ Ντίλαν μέχρι τη Γκρέις Τζόουνς, τους No Doubt και τον Σερζ Γκενσμπούργκ.

Γεννημένος στο Κίνγκστον της Τζαμάικα με το όνομα Λόουελ Φίλμορ Ντάνμπαρ, ξεκίνησε να παίζει ρυθμούς χτυπώντας το θρανίο του στο σχολείο και αυτοσχέδια κρουστά από τενεκεδάκια. Ακόμη έφηβος, σχημάτισε μαζί με τον μπασίστα Ρόμπι Σαίξπιρ –που έφυγε από τη ζωή το 2021– τον ρυθμικό πυρήνα του συγκροτήματος Revolutionaries, ενός από τα σημαντικότερα backing bands της reggae τη δεκαετία του 1970.

Το χαρακτηριστικό «rockers» μοτίβο του στα τύμπανα, με επιβλητικό και κυλιόμενο ρυθμό, έγινε σήμα κατατεθέν της roots reggae. Πρώιμο δείγμα αυτής της αισθητικής αποτέλεσε το «Double Barrel» των Dave and Ansell Collins, το οποίο έφτασε στο Νο 1 των βρετανικών charts το 1971 και αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη επιτυχία του Ντάνμπαρ.

 

Το 1978, μια περιοδεία με τους Rolling Stones επηρέασε τον ήχο του, οδηγώντας σε πιο σκληρό και δυναμικό ύφος σε ηχογραφήσεις καλλιτεχνών όπως οι Black Uhuru. Στα τέλη της δεκαετίας του ’70, ο Ντάνμπαρ και ο Σαίξπιρ ίδρυσαν τη δισκογραφική εταιρεία Taxi Records και ξεκίνησαν μια νέα, εξαιρετικά παραγωγική περίοδο ως Sly & Robbie.

Στις αρχές της δεκαετίας του ’80 συμμετείχαν σε τρία εμβληματικά άλμπουμ της Γκρέις Τζόουνς – Warm Leatherette, Nightclubbing και Living My Life – ενώ συνεργάστηκαν στενά με τον Σερζ Γκενσμπούργκ σε τέσσερις δίσκους και με τον Μπομπ Ντίλαν στα άλμπουμ Infidels και Empire Burlesque. Ο ίδιος ο Ντάνμπαρ χαρακτήριζε το Infidels «μία από τις πιο ξεχωριστές ηχογραφήσεις που κάναμε ποτέ».

Στη μακρά καριέρα του έπαιξε ακόμη με τον Ίαν Ντούρι, τον Τζο Κόκερ, τον Τζίμι Κλιφ και πολλούς άλλους, ενώ η συνεργασία του με τους Rolling Stones συνεχίστηκε και στα προσωπικά έργα του Μικ Τζάγκερ. Στη δεκαετία του ’90 πρωτοστάτησε στη νέα, φωτεινή εκδοχή της dancehall με τους Chaka Demus & Pliers, υπογράφοντας επιτυχίες όπως τα «Tease Me» και «Murder She Wrote».

Στα επόμενα χρόνια συμμετείχε σε εμβληματικές ηχογραφήσεις, από το The Score των Fugees μέχρι επιτυχίες των Simply Red και του Suggs, ενώ παρήγαγε δύο μεγάλες επιτυχίες των No Doubt, τα «Underneath It All» και «Hey Baby». Το 2014 συνυπέγραψε και έπαιξε στο παγκόσμιο χιτ «Cheerleader» του Omi.

Ο Σλάι Ντάνμπαρ υπήρξε 13 φορές υποψήφιος για βραβείο Grammy και τιμήθηκε δύο φορές, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια μουσική κληρονομιά που σημάδεψε όχι μόνο τη reggae, αλλά και τη σύγχρονη παγκόσμια ποπ και ροκ σκηνή.

Πηγή: The Guardian

Τρομακτική, βίαιη ομοφοβική επίθεση που παραλίγο να στοιχήσει τη ζωή του, δέχτηκε ένας έφηβος από αγνώστους που τον παγίδευσαν μέσα από εφαρμογή γνωριμιών gay ατόμων, στη Τζαμάικα.

Τα δύσκολα έχουν ξεκινήσει για την Άγκ. Μέρκελ μετά την αποτυχία των διερευνητικών επαφών για κυβέρνηση Τζαμάικα. Για γερμανικό Brexit κάνει λόγο ο τύπος καταλογίζοντας και στα 4 κόμματα τακτικισμούς και έλλειψη ευθύνης.

Σε αυτό συμφωνούν όλοι σχολιαστές του γερμανόφωνου τύπου, ότι μετά την αποτυχία των διερευνητικών επαφών για κυβέρνηση συνασπισμού «Τζαμάικα» η Γερμανία μπαίνει σε «ταραγμένους καιρούς». Μια δύσκολη εποχή για τους κατοίκους της, που έχουν συνηθίσει στη σταθερότητα και τη ρουτίνα.
Το περιοδικό Spiegel στη διαδικτυακή του έκδοση κάνει λόγο για κυβερνητική κρίση με κανένα νικητή, παρά μόνο ηττημένους και με ανοιχτό το εάν και πότε θα σχηματιστεί νέα κυβέρνηση στη χώρα.

«Κάτι σαν γερμανικόBrexit»


Και τώρα τι κυρία Μέρκελ;



«Για την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ και τον αρχηγό του Χριστιανοκοινωνικού κόμματος Χορστ Ζεεχόφερ η αποτυχία των διερευνητικών αποτελεί καταστροφή», επισημαίνει ο σχολιαστής τoυ Spiegel.«Ο Ζεεχόφερ συνέδεσε την πολιτική τύχη του με τις διαπραγματεύσεις στο Βερολίνο, αλλά και η Μέρκελ δίνει μάχη για την πολιτική της επιβίωση. Το κύρος της μετά το αδύναμο εκλογικό αποτέλεσμα έχει υποστεί ρωγμές και είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να διαβρώνεται. Η αποτυχία της Τζαμάικα είναι δική της αποτυχία, η αποτυχία αυτή έδειξε ότι η μέθοδος Μέρκελ, η σύνδεση του άνευ ορίων πραγματισμού με τη μέγιστη ιδεολογική ευελιξία, έφτασε στο τέλος της. Όμως, πιο σημαντικό είναι ότι για πρώτη φορά μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι ασαφές με πιο τρόπο η χώρα θα αποκτήσει σταθερή κυβέρνηση».

Ο σχολιαστής περιγράφει την κατάσταση ως «παρόμοια με ένα γερμανικό Brexit ή με το βράδυ των αμερικανικών εκλογών με τη νίκηΤραμπ, όπου όλοι νόμιζαν ότι στο τέλος τα πράγματα δεν θα είναι τόσο άσχημα και ότι η πολιτικο-κρατική λογική θα υπερίσχυε των κομματικών συμφερόντων. Όμως τα πράγματα ήρθαν αλλιώς».

Κομματικοί τακτικισμοί και ευθύνη


Ξεκίνησε το Blame game εναντίον του Λίντνερ, αλλά όλα τα κόμματα είναι συνυπέυθυνα για την άδοξη κατάληξη των διερευνητικών



Επικρίσεις εναντίον όλων των κομμάτων που συμμετείχαν στις διερευνητικές διαβουλεύσεις ασκεί η Handelsblatt.
«Η Τζαμάικα κατέρρευσε και αντί να επικρατεί θρήνος και οδυρμός, έχει ξεκινήσει ένα αναξιοπρεπές παιχνίδι καταλογισμού ευθυνών και αναζήτησης του ενόχου», σημειώνει ο σχολιαστής της.
«Αντί να γίνεται αυτό, καλό θα ήταν τα τέσσερα κόμματα να κάνουν την αυτοκριτική τους. Όλα τα κόμματα δεν αντελήφθησαν τις ευκαιρίες που κρύβονταν πίσω από αυτήν την κομματική συγκυρία και την ώθηση που θα μπορούσε να δώσει για τον εκσυγχρονισμό της Γερμανίας. Αλλά βέβαια οι κομματικοί τακτικισμοί βάρυναν περισσότερο από ό,τι η ευθύνη απέναντι στη χώρα».

Την προοπτική του πολιτικού τέλους της Άγκ. Μέρκελ προδιαγράφει η ελβετική Neue Zürcher Zeitung, σε περίπτωση που επικρατήσει το σενάριο των πρόωρων εκλογών. «Σε πρόωρες εκλογές θα μπορούσε να καλέσει ο γερμανός πρόεδρος της Δημοκρατίας σε περίπτωση, για παράδειγμα, παραίτησης της Μέρκελ. Σε αυτήν την περίπτωση η εποχή της πιο ισχυρής γυναίκας του κόσμου, της κόρης πάστορα, θα ήταν λίγο πριν το τέλος της, παρά τη βούλησή της μετά από 12 χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας στην καγκελαρία να παραμείνει εκεί για ακόμη άλλα τέσσερα χρόνια.
Για τη Γερμανία αυτό θα σήμαινε τον πιο καυτό πολιτικά χειμώνα της ιστορίας της».

Μετά την αποτυχία της «Τζαμάικα» κανείς δεν γνωρίζει στο Βερολίνο πώς ακριβώς θα ξεπεραστεί μια για τα γερμανικά δεδομένα πρωτόγνωρη κατάσταση.

Τρία πιθανά σενάρια.


Πάντα στην ιστορία της μεταπολεμικής Γερμανίας οι διαπραγματεύσεις για το σχηματισμό κυβέρνησης σε ομοσπονδιακό επίπεδο ολοκληρώνονταν με επιτυχία. Με την αποτυχία των διαβουλεύσεων των Χριστιανοδημοκρατών, βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών, Φιλελευθέρων και Πρασίνων δημιουργήθηκε μια νέα κατάσταση.

Τα πιθανά σενάρια για να ξεπεραστεί το πολιτικό αδιέξοδο είναι τρία:
Κυβέρνηση μειοψηφίας με τα δύο χριστιανικά κόμματα και ίσως τους Πρασίνους, επανάληψη των εκλογών την ερχόμενη άνοιξη ή συνέχιση του συνασπισμού με τους Σοσιαλδημοκράτες.

Κυβέρνηση μειοψηφίας, επαναληπτικές εκλογές;


Αποφασιστικός ο ρόλος του προέδρου Σταϊνμάγερ



Αν και συμβατή με το Σύνταγμα, το σενάριο μιας κυβέρνησης μειοψηφίας είναι η λιγότερο πιθανή εκδοχή. Όχι μόνο επειδή δεν υπήρξε ανάλογο προηγούμενο στη μεταπολεμική Γερμανία. Σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές, οι συνθήκες τόσο στην ΕΕ όσο και στον παγκόσμιο πολιτικό στίβο, ιδίως μετά την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ απαιτούν μια ισχυρή κυβέρνηση στο Βερολίνο.

Επίσης ελάχιστες πιθανότητες υλοποίησης έχει η εκδοχή της επανάληψης των εκλογών –τουλάχιστον προς το παρόν.
Για να προκηρυχθούν εκλογές θα πρέπει πρώτα ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να δώσει σε κάποιον υποψήφιο την εντολή για το σχηματισμό κυβέρνησης και αυτός να μη καταφέρει να συγκεντρώσει ακόμη και την απλή πλειοψηφία στη βουλή.

Το Σύνταγμα όμως δεν θέτει χρονικά όρια ως προς το μέχρι πότε ο γερμανός Πρόεδρος θα πρέπει να δώσει σε κάποιο άτομο την εντολή. Άλλωστε, η νυν υπηρεσιακή κυβέρνηση Χριστιανοδημοκρατών και Σοσιαλδημοκρατών έχει όλες τις αρμοδιότητες και όλα τα δικαιώματα όπως και μια «κανονική» κυβέρνηση και θεωρητικά θα μπορούσε να συνεχίσει να υπάρχει και για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, δηλαδή ως το τέλος της θητείας της σημερινής βουλής. 

Μεγάλος συνασπισμός;


Διαφορές ανάμεσα σε Γκάμπριελ και Σουλτς για τη συνέχιση του μεγάλου συνασπισμού



Πάντως ο Φρανκ Βάλτερ Σταϊνμάιερ θα καταβάλει κάθε προσπάθεια στο πλαίσιο των συνταγματικά προβλεπόμενων αρμοδιοτήτων του προκειμένου να αποτρέψει νέες εκλογές. Αυτό προκύπτει και από τις σημερινές του δηλώσεις μετά τη συνάντηση του με την καγκελάριο Άγκελα Μέρκελ. Ενώ υπενθύμισε στα κόμματα την ευθύνη με την οποία τους έχουν επιφορτίσει οι ψηφοφόροι για το σχηματισμό κυβέρνησης τόνισε πως δεν μπορούν «έτσι απλά» να επιστρέψουν αυτή την ευθύνη στου ψηφοφόρους. Ενώ ζήτησε απ’ όλες τις πλευρές να επιδείξουν προθυμία για διάλογο, κάλεσε όλα τα κόμματα να επανεξετάσουν τη θέση τους σε ό,τι αφορά τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Η υπόδειξη εκτιμήθηκε στο Βερολίνο σαφώς ως μια παρότρυνση που απευθύνεται στο κόμμα από το οποίο προέρχεται, το SPD. Η μέχρι στιγμής άρνηση του προέδρου του κόμματος Μάρτιν Σουλτς για αυτή τη λύση δεν θα πρέπει να θεωρείται τελεσίδικη. Αρκετά στελέχη στην ηγεσία όπως ο υπ. Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ υποστηρίζουν μια άλλη άποψη.

Πάντως, μετά τη συνεδρίαση του προεδρείου του κόμματος το πρωί της Δευτέρας ο Μάρτιν Σουλτς δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι εξακολουθεί να ισχύει η θέση του SPD, ότι δεν πρόκειται να συνεχίσει το μεγάλο συνασπισμό και ότι θα πρέπει να επαναληφθούν οι εκλογές. Παράλληλα όμως παρέπεμψε στις πρωτοβουλίες που θα αναλάβει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με τον οποίο θα συναντηθεί την Τετάρτη.



Πηγή :Deutsche Welle / Παναγιώτης Κουπαράνης, Βερολίνο