Ακόμα και όσοι θα καταφέρουν να πάνε διακοπές το φετινό καλοκαίρι, περίπου δηλαδή οι μισοί πολίτες, θα πρέπει να ξοδέψουν αρκετά χρήματα στην παραλία, απλά και μόνο για να βρουν ξαπλώστρα.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, για να απολαύσει κάποιος την παραλία σε γνωστό beach bar στην Κασσάνδρα της Χαλκιδικής θα πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη.

Μάλιστα, η πρώτη σειρά των ξαπλωστρών έχει χωριστεί σε τμήματα. Όποιος κάθεται στο κέντρο, πρέπει να δώσει 120 ευρώ (το άτομο), ενώ αυτοί που θα κάτσουν στο πλάι δίνουν 80 ευρώ. Στη δεύτερη σειρά η τιμή είναι 75 ευρώ, και στην τρίτη πέφτει στα 35.

Στη Σκιάθο ένα σετ από ξαπλώστρες θα κοστίσει 70 ευρώ.

Στην Κρήτη και τη Σητεία, μία βουτιά σε beach bar κοστίζει:

• 1η σειρά 50 ευρώ το σετ
• 2η σειρά 45 ευρώ

Στις Κυκλάδες και συγκεκριμένα τη Νάξο, η πρώτη σειρά κοστίζει 60 ευρώ και η τιμή πέφτει ελάχιστα, στα 50, για την δεύτερη σειρά.

Όποιος βρεθεί στη Ζάκυνθο και θέλει να κάνει βουτιά σε οργανωμένη παραλία, θα πληρώσει 60 ευρώ για την πρώτη σειρά και 40 ευρώ για τη δεύτερη.

Στις παραλίες της Αττικής και συγκεκριμένα στη Βουλιαγμένη, η τιμή αλλάζει ανάλογα την περίοδο.

Από Δευτέρα έως Παρασκευή οι ξαπλώστρες φτάνουν ακόμα και τα 120 ευρώ το άτομο, ενώ Σάββατο και Κυριακή η τιμή φτάνει στα 150 ευρώ.

Στη Μύκονο, σε γνωστό beach bar, κάποιος καλείται να δώσει 120 ευρώ το άτομο, ωστόσο οι θέσεις στις πρώτες σειρές της παραλίες είναι απαγορευτικές, καθώς μπορεί να χρειαστεί να πληρώσει κανείς…χιλιάδες ευρώ.

Επαναληπτικές μετρήσεις σε παραλίες της Αττικής πραγματοποίησε το ΠΑΚΟΕ, προκειμένου να διευκρινίσει ποιες παραλίες είναι κατάλληλες για κολύμβηση και ποιες όχι, για τους λουόμενους, με βάση την οδηγία αναφορικά με τα μικροβιολογικά φορτία.

Οι επαναληπτικοί δειγματοληπτικοί έλεγχοι του ΠΑΚΟΕ στις ακτές της Ανατολικής Αττικής στις 15/06/2026 περιέλαβαν συνολικά 30 σημεία ελέγχου.

Από αυτά, τα 12 σημεία (40,0%) κρίθηκαν κατάλληλα για κολύμβηση, ενώ τα υπόλοιπα 18 σημεία (60,0%) χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλα, με βάση τα όρια της Οδηγίας 2006/7/ΕΚ για τα μικροβιολογικά φορτία (E. coli και εντερόκοκκοι). Σε σύγκριση με τις μετρήσεις του Μαΐου, καταγράφεται επιδείνωση της συνολικής εικόνας, καθώς πλέον τα ακατάλληλα σημεία υπερτερούν αριθμητικά των κατάλληλων.

Στην περιοχή από το Θυμάρι έως το Λαύριο παρατηρείται έντονη διαφοροποίηση μεταξύ γειτονικών ακτών. Τα δύο σημεία του Θυμαριού παραμένουν κατάλληλα για κολύμβηση, ενώ θετική εικόνα παρουσιάζει και η παραλία του Χάρακα. Αντίθετα, ακατάλληλα χαρακτηρίστηκαν η παραλία της Παλαιάς Φώκαιας στον Όρμο Καταφυγή, τα Λεγραινά και η παραλία Σουνίου. Στο Λαύριο καταγράφονται σημαντικές μικροβιακές επιβαρύνσεις στις παραλίες Ασημάκη, Πουνταζέζα και Μαύρη Πέτρα, οι οποίες κρίθηκαν ακατάλληλες. Εξαίρεση αποτελεί η παραλία «Οξυγόνο», η οποία εμφάνισε χαμηλές συγκεντρώσεις μικροβιακών δεικτών και χαρακτηρίστηκε κατάλληλη.

Στην περιοχή της Κερατέας η εικόνα παραμένει προβληματική. Από τα τέσσερα σημεία που ελέγχθηκαν στο Δασκαλειό, μόνο το 2ο Λιμανάκι κρίθηκε κατάλληλο, ενώ το 1ο και το 3ο Λιμανάκι, καθώς και η κεντρική παραλία Δασκαλειού, χαρακτηρίστηκαν ακατάλληλα λόγω αυξημένων μικροβιακών φορτίων.

Στο Πόρτο Ράφτη καταγράφεται η μεγαλύτερη συγκέντρωση ακατάλληλων δειγμάτων της περιοχής. Από τα έξι σημεία δειγματοληψίας, μόνο ένα σημείο στην Ακτή Αυλακίου κρίθηκε κατάλληλο, ενώ όλες οι υπόλοιπες παραλίες παρουσίασαν υπερβάσεις των ορίων, με ιδιαίτερα αυξημένες συγκεντρώσεις E. coli. Η εικόνα αυτή υποδηλώνει εκτεταμένη μικροβιακή επιβάρυνση στον κλειστό κόλπο της περιοχής.

Στη συνέχεια της ακτογραμμής, η Βραυρώνα, η Αρτέμιδα (Λούτσα) και η Ραφήνα εμφανίζουν επίσης ακατάλληλα αποτελέσματα, με τις μετρήσεις να καταγράφουν υψηλά μικροβιακά φορτία. Αντίθετα, βελτιωμένη εικόνα παρουσιάζουν το Μάτι, το Ζούμπερι και αρκετές παραλίες της Νέας Μάκρης, όπου τα περισσότερα δείγματα παρέμειναν εντός των επιτρεπόμενων ορίων.

Στη Νέα Μάκρη, δύο από τα τρία σημεία δειγματοληψίας κρίθηκαν κατάλληλα, ενώ ένα σημείο παρουσίασε υπέρβαση των ορίων και χαρακτηρίστηκε ακατάλληλο. Θετικά αποτελέσματα καταγράφηκαν επίσης στην παραλία του Μαραθώνα και στον Σχινιά, όπου τα δείγματα παρέμειναν εντός των ορίων της νομοθεσίας.

Συνολικά, οι μετρήσεις του Ιουνίου δείχνουν ότι η Ανατολική Αττική εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικές τοπικές μικροβιακές επιβαρύνσεις, ιδιαίτερα σε κλειστούς κόλπους, λιμενικές εγκαταστάσεις και πυκνοκατοικημένες παράκτιες ζώνες. Οι ασφαλέστερες επιλογές για κολύμβηση εντοπίζονται κυρίως σε πιο ανοιχτές παραλίες, όπως το Θυμάρι, ο Χάρακας, η παραλία Οξυγόνο στο Λαύριο, το Μάτι, το Ζούμπερι, τμήματα της Νέας Μάκρης, ο Μαραθώνας και ο Σχινιάς, όπου η ποιότητα των νερών παρέμεινε εντός των προβλεπόμενων ορίων.

Με το «καλημέρα» της θερινής περιόδου, η Ένωση Εργαζομένων Καταναλωτών Ελλάδας (ΕΕΚΕ) ενημερώνει τους πολίτες για τα δικαιώματά τους στις παραλίες, παρέχοντας χρήσιμες οδηγίες.

Όπως τονίζει η ΕΕΚΕ, η νομοθεσία ορίζει ότι δεν επιτρέπεται η παραχώρηση περισσότερου από το 50% της συνολικής επιφάνειας μιας παραλίας. Το ποσοστό αυτό μειώνεται στο 30% για παραλίες ενταγμένες στο δίκτυο Natura.

Επιπλέον, κάθε παραχώρηση δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 500 τετραγωνικά μέτρα, ενώ σε αυτές τις περιοχές επιτρέπεται να καλύπτεται με ξαπλώστρες και ομπρέλες μέχρι το 60% της παραχωρούμενης έκτασης (ή 30% για Natura).

Μεταξύ των παραχωρούμενων τμημάτων πρέπει να υπάρχει διάκενο 6 μέτρων. Δεν επιτρέπεται καμία παραχώρηση σε παραλίες όπου το μήκος ή το πλάτος είναι κάτω των 4 μέτρων ή όταν ο συνολικός αιγιαλός είναι μικρότερος από 150 τ.μ.

Ο νόμος επίσης προβλέπει βασικές υποχρεώσεις για τους εκμισθωτές των παραλιών, με στόχο τη διασφάλιση της δημόσιας πρόσβασης και της διαφάνειας

Συγκεκριμένα, οι παραχωρησιούχοι οφείλουν:

1. Να εξασφαλίζουν την ελεύθερη και ασφαλή πρόσβαση όλων των πολιτών στον αιγιαλό, δίνοντας ιδιαίτερη προσοχή στις ανάγκες των ΑμεΑ και των ατόμων με κινητικές δυσκολίες.
2. Να φροντίζουν καθημερινά για την καθαριότητα του χώρου που τους έχει παραχωρηθεί.
3. Να τοποθετούν σε ευδιάκριτο σημείο πινακίδα, η οποία θα περιλαμβάνει τις συντεταγμένες της παραχώρησης, τον αριθμό της σχετικής απόφασης, τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις, καθώς και QR code που αντιστοιχεί στη συγκεκριμένη παραχώρηση.
4. Να εγκαθιστούν βασικές υποδομές υγιεινής, όπως ντους και αποδυτήρια, προς εξυπηρέτηση των λουόμενων.
5. Να προστατεύουν το φυσικό περιβάλλον της παραλίας, διατηρώντας τη μορφολογία της ακτής και την ακεραιότητα της ακτογραμμής.
6. Να εξασφαλίζουν την παρουσία ναυαγοσώστη και seatrack, εφόσον αυτό δεν καλύπτεται από τον εκάστοτε δήμο.
7. Να απομακρύνουν κάθε εξοπλισμό με τη λήξη της θερινής περιόδου, και με το πέρας της σύμβασης να παραδίδουν τον χώρο στην αρχική του κατάσταση, καθαρό και χωρίς υπολείμματα.

Η αυτοψία που έκανε το Κίνημα «Σώστε τις Παραλίες της Νάξου», στην παραλία Πλάκα του νησιού, έφερε στο φως ρύπανση, αυθαιρεσίες και παραβιάσεις στην προστατευμένη περιοχή Natura.

«Τα ευρήματα επιβεβαίωσαν εκ νέου τη σοβαρή και συνεχιζόμενη περιβαλλοντική υποβάθμιση, με παράνομες διανοίξεις δρόμων, μπουλντόζες χωρίς πινακίδες, αυθαίρετες κατασκευές εντός αμμοθινών, καταπατήσεις, ρύπανση και μπαζώματα σε περιοχή ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000» αναφέρει το κίνημα.

Συγκεκριμένα, η αυτοψία διαπίστωσε:

1. Ρύπανση από αντιπλημμυρικές / αντιδιαβρωτικές “πατέντες” ιδιωτών, όπως πλαστικά σακιά με άμμο πάνω στην αμμουδιά, υπερυψωμένα οικόπεδα με άγνωστο ή μολυσμένο υλικό.
2. Συνεχής διαπλάτυνση, στρώσιμο με άργιλο και χαλίκι παράνομου δρόμου πάνω στις αμμοθίνες, σταθμευμένη πολύ μεγάλη μπουλντόζα χωρίς πινακίδες στο σημείο των εργασιών!
3. Μεγάλη διάβρωση λόγω τοιχίων, μονίμων κτιρίων και τσιμέντων, μπετόν πάνω στην άμμο και στις αμμοθίνες, διάνοιξης και συνεχούς διαπλάτυνσης δρόμου και συνεχής καταστροφής αμμοθινών και αφαίρεσης υλικού
4. Συνεχόμενη και καταστροφική καταπάτηση από εξέδρες, δρόμους και δρομάκια πάνω στις αμμοθίνες!
5. Πεδίο προσγείωσης ελικοπτέρου ιδιώτη εντός ορίων προστατευόμενης περιοχής Νatura2000

Το Κίνημα απευθύνει για ακόμη μία φορά εκκλήσεις και αιτήματα για την άμεση προστασία της περιοχής, τη συμμόρφωση με τη νομοθεσία και τη διαφάνεια από πλευράς Δήμου, επιμένοντας πως η καταστροφή των παραλιών πρέπει να σταματήσει τώρα πριν να είναι αργά.

 

ΕΥΤΕΡΠΗ ΜΟΥΖΑΚΙΤΗ

Τα αποτελέσματα νέας έρευνας που καταγράφει τις συγκεντρώσεις πλαστικών απορριμμάτων  στις ελληνικές παραλίες και τους βυθούς είναι αποκαρδιωτικά. Οι επιπτώσεις στα υδάτινα οικοσυστήματα.

Η αλήθεια για την κατάσταση των ελληνικών ακτών είναι ανησυχητική και δυσάρεστη: το 89% των ακτών ξεπερνά τα ευρωπαϊκά όρια ρύπανσης, με πλαστικά και άλλα απορρίμματα να κυριαρχούν.

Αυτό προκύπτει από την έρευνα “Αξιολογώντας τα θαλάσσια απορρίμματα στην Ελλάδα“ που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του προγράμματος EVMAR*. Τα αποτελέσματα βασίστηκαν σε μεγάλο όγκο διαχρονικών δεδομένων που έχουν συλεχθεί από 14 φορείς και εστιάζουν στην κατάσταση των ελληνικών ακτών και βυθών, στις δραστηριότητες και τους διαφορετικούς τύπους απορριμμάτων που επιβαρύνουν το θαλάσσιο περιβάλλον και στις μεταβλητές που συμβάλλουν στην υψηλή συγκέντρωση απορριμμάτων.

Η παραλία Αναλούκα στην Κρήτη Δημήτρης Τοσίδης/ iSea

Από το 2016, περισσότερες από 1.640 δειγματοληψίες σε 676 διαφορετικές περιοχές της Ελλάδας έχουν καταγράψει μια ζοφερή πραγματικότητα για τη ρύπανση των ακτών και των βυθών της χώρας μας. Τα στοιχεία αποκαλύπτουν το μέγεθος του προβλήματος και τονίζουν την επιτακτική ανάγκη για δράση.

Σύμφωνα με την έρευνα, πάνω από το 80% των απορριμμάτων που καταγράφηκαν στις ελληνικές ακτές και βυθούς είναι πλαστικά. Τα πλαστικά μιας χρήσης αποτελούν το 78% όλων των απορριμμάτων. Από καλαμάκια και ποτήρια έως σακούλες και πλαστικά μπουκάλια, τα αντικείμενα αυτά βρίσκονται παντού, προκαλώντας σοβαρές επιπτώσεις στο περιβάλλον και τη θαλάσσια ζωή.

Η έρευνα δείχνει ότι οι τουριστικές περιοχές επηρεάζονται περισσότερο από τη συσσώρευση απορριμμάτων, με τις μεγαλύτερες ποσότητες να καταγράφονται πριν και μετά την τουριστική περίοδο, γεγονός που αποδεικνύει την περιστασιακή και ανεπαρκή διαχείριση των απορριμμάτων στις περιοχές αυτές.

 

Δημήτρης Τοσίδης/ iSea

 

Ο κοινός παρανομαστής τόσο στις ακτές όσο και στον βυθό είναι πως τα σκουπίδια που συναντώνται είναι τα πλαστικά. Τα αποτσίγαρα/φίλτρα τσιγάρων και τα πλαστικά καλαμάκια να είναι τα πολυπληθέστερα αντικείμενα που κυριαρχούν στις ακτές, γεγονός που δυστυχώς δεν προκαλεί καμία εντύπωση.

Στο βυθό της θάλασσας, το πιο σύνηθες είναι τα πλαστικά μπουκάλια, η πετονιά ψαρέματος και γενικότερα πλαστικά κομμάτια, σακούλες, μαχαιροπήρουνα και σκεύη. 

Αυτό δεν είναι βέβαια ένα ελληνικό φαινόμενο. Παγκοσμίως, τα περισσότερα υδάτινα απορρίμματα είναι πλαστικά.

 

iSea

 

Μάλιστα, οι παραλίες στις οποίες υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα υψηλής συγκέντρωσης σκουπιδιών βρίσκονται κοντά σε πόλεις όπου υπάρχει ανάπτυξη και τουριστική/οικιστική δραστηριότητα πίσω από την ακτή.

Οι υποβρύχιες περιοχές στις οποίες υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα υψηλής συγκέντρωσης απορριμμάτων είναι αμμώδεις, όπου πραγματοποιούνται αλιευτικές δραστηριότητες. Χαρακτηριστικά μπορούμε να αναφέρουμε την περίπτωση του Θερμαϊκού κόλπου, που αποτελεί τη μεγαλύτερη περιοχή παραγωγής μυδιών στην Ελλάδα, και λόγω αυτής τα απορρίμματα που προέρχονται από τις μυδοκαλλιέργειες αποτελούν και μια από τις πιο σημαντικές πηγές ρύπανσης για την περιοχή.  Σύμφωνα με την έρευνα, το 30% των απορριμμάτων στις δυτικές ακτές του Θερμαϊκού είναι πλαστικά δίχτυα και σχοινάκια μυδοκαλλιέργειας.

ΤΑ ΘΑΛΑΣΣΟΠΟΥΛΙΑ ΧΤΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΦΩΛΙΕΣ ΜΕ ΠΛΑΣΤΙΚΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Ποιος είναι όμως ο αντίκτυπος όλου αυτού του πλαστικού στο περιβάλλον και στο υδάτινο οικοσύστημα;

Τα πλαστικά καταλήγουν στο στομάχι των θαλασσοπουλιών σε εξαιρετικά υψηλό ποσοστό, που αγγίζει το 80%. Στην Ελλάδα, τα είδη που επηρεάζονται περισσότερο είναι ο Ασημόγλαρος και ο Θαλασσοκόρακας.

 

Δημήτρης Τοσίδης/ iSea

 

Πλαστικά συναντώνται  πλέον ακόμα και στις πιο απομονωμένες βραχονησίδες, όπως οι Μελάντιοι και το Άνυδρο, είτε μέσω των θαλάσσιων ρευμάτων είτε καταλήγουν εκεί  από τη δραστηριότητα αλιέων, κτηνοτρόφων και, ολοένα και περισσότερο, τουριστών.

Οι βραχονησίδες που βρίσκονται κοντά σε πυκνοκατοικημένες περιοχές, όπως αυτές στον Ευβοϊκό, τον Σαρωνικό και τον Κόλπο της Καβάλας, συγκεντρώνουν μεγαλύτερες ποσότητες απορριμμάτων σε σχέση με πιο απομακρυσμένες περιοχές.

 

Δημήτρης Τοσίδης/ iSea

 

Ο Ασημόγλαρος, φτιάχνει τη φωλιά του στο έδαφος των βραχονησίδων, χρησιμοποιώντας τη βλάστηση. Ωστόσο, οι περιοχές αναπαραγωγής του είναι γεμάτες πλέον με σκουπίδια, κυρίως από χωματερές και απορρίμματα που φέρνει η θάλασσα. Το αποτέλεσμα; Οι Ασημόγλαροι ενσωματώνουν σκουπίδια στις φωλιές τους, με σχοινιά και κομμάτια πλαστικών σακουλών να αποτελούν πλέον βασικά «δομικά υλικά». 

Την ίδια ώρα, ο εγκλωβισμός θαλασσοπουλιών σε απορρίμματα αποτελεί μια αυξανόμενη απειλή που καταγράφεται ολοένα και συχνότερα. Παρατημένα αλιευτικά εργαλεία, σχοινιά, πλαστικές σακούλες, ακόμη και χαρταετοί, φτάνουν στις βραχονησίδες και παραμένουν εκεί για χρόνια. Έτσι, παρατηρείται αύξηση στη χρήση απορριμμάτων ως υλικά για τη δημιουργία φωλιών, κυρίως στις αποικίες Ασημόγλαρων και Θαλασσοκοράκων, όπου αυξάνει δραματικά τον κίνδυνο εγκλωβισμού, τόσο για τα νεοσσά όσο και για τα ενήλικα πουλιά.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η μεγαλύτερη αποικία Θαλασσοκοράκων στη νησίδα Θασοπούλα, όπου σημαντικές ποσότητες απορριμμάτων βρίσκονται πλέον στις φωλιές. Το είδος αυτό συνηθίζει να φτιάχνει φωλιές ανάμεσα σε βράχια, ξύλα, φύκια και χόρτα. Ωστόσο, ολοένα και περισσότερες φωλιές περιλαμβάνουν τώρα χρωματιστά σχοινιά, πλαστικές σακούλες, ιμάντες, κομμάτια διχτυών ή πετονιών, μετατρέποντας τις φωλιές σε παγίδες θανάτου.

ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΕΙΩΘΟΥΝ ΤΑ ΠΛΑΣΤΙΚΑ;

Η έρευνα προτείνει 5 βήματα τα οποία μπορούν να συμβάλλουν στη μείωση και τον μετριασμό του ανησυχητικού φαινομένου της υψηλής συγκέντρωσης πλαστικών σκουπιδιών.

Μεταξύ άλλων, για τα αποτσίγαρα, που είναι τα πολυπληθέστερα και τα πιο κοινά απορρίμματα στις ελληνικές ακτές, προτείνει να τοποθετηθούν δοχεία/τασάκια σε όλους τους δημόσιους χώρους, όπως οι παραλίες και τα πάρκα, τόσο στα αστικά κέντρα, όσο και σε πιο απομακρυσμένες περιοχές.

Παράλληλα, περιλαμβάνονται μέτρα για τον διαχωρισμό και τη συλλογή απορριμμάτων ανά υλικό, σύμφωνα με τις ευρωπαϊκές πολιτικές, με έμφαση στα υλικά που καταλήγουν στο περιβάλλον σε μεγαλύτερες ποσότητες. Παράλληλα, επισημαίνεται η ανάγκη ενσωμάτωσης συγκεκριμένων δράσεων στα Τοπικά Σχέδια Διαχείρισης Αποβλήτων, με στόχο την αποτελεσματικότερη διαχείριση των απορριμμάτων και την ανάπτυξη κατάλληλων υποδομών, ώστε οι πολίτες να μπορούν να απορρίπτουν και να διαχωρίζουν σωστά τα απορρίμματά τους.

Ωστόσο, όσο κι αν γίνονται προτάσεις και καταβάλλονται προσπάθειες, η αποτελεσματική διαχείριση των απορριμμάτων παραμένει ζήτημα νοοτροπίας. Αν δεν αλλάξει ο τρόπος σκέψης και η στάση των πολιτών, το πρόβλημα θα συνεχίσει να διογκώνεται, με τις καταστροφικές συνέπειες να επιβαρύνουν ολοένα και περισσότερο τα οικοσυστήματα και τις παραλίες μας. Όσο τετριμμένο και αν ακούγεται, η αλλαγή περνάει από το χέρι μας.

*Το πρόγραμμα EVMAR συντονίζει η περιβαλλοντική οργάνωση iSea και συμμετέχουν οι: WWF Ελλάς, Padi Aware Foundation, Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλάσσιου Περιβάλλοντος (HELMEPA), Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία, Skopelos Dive Center, Ikion Diving Alonissos,Project Ka.Πα., North Aegean Slops, ΑΝΤΙΓΟΝΗ, Π3= Plastic Pollution Prevention, We4All, The Cleaningans και η Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης.

Πηγή: news247.gr

ΤΑΣΟΣ ΣΑΡΑΝΤΗΣ

Η νομοθετική ρύθμιση της κυβέρνησης δεν έλυσε κανένα πρόβλημα, καταγγέλλει το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος του νησιού που είχε καταθέσει πολυσέλιδη αναφορά στην Εισαγγελία για κραυγαλέες παραβάσεις στις παραλίες.

Παρά τη νομοθετική ρύθμιση που επέφερε η κυβέρνηση, με την οποία διατυμπάνισε ότι θα αντιμετώπιζε το πρόβλημα της ελεύθερης πρόσβασης στις παραλίες στη ρίζα του, έπειτα από τις περσινές κινητοποιήσεις των πολιτών, ουσιαστικά τίποτα δεν άλλαξε. Ενδεικτικό παράδειγμα αποτελεί η Σύρος όπου η πλειονότητα των επιχειρηματιών που είχαν υπογράψει συμβάσεις μίσθωσης αιγιαλού για ανάπτυξη με ομπρέλες/ξαπλώστρες, παραβίασαν εξόφθαλμα τον νόμο και τους όρους των συμβάσεών τους.

Δεδομένης αυτής της κατάστασης, το Παρατηρητήριο Ποιότητας Περιβάλλοντος Σύρου προχώρησε, στα μέσα αυτού του καλοκαιριού, σε μια λεπτομερή καταγραφή των κραυγαλέων παραβιάσεων στις παραλίες του νησιού. Σε αυτή διαπιστώθηκαν υπερβάσεις των ορίων που προβλέπει η σύμβαση (δηλαδή αυθαίρετη κατάληψη δημόσιου χώρου), μετατοπίσεις των παραχωρήσεων προς το κύμα, μη τήρηση της προβλεπόμενης απόστασης της πρώτης σειράς ομπρελών από τον αιγιαλό, αλλοίωση της παράκτιας βλάστησης, ακόμα και κοπές δένδρων που, ατυχώς, ενοχλούσαν. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός ότι έγιναν παραχωρήσεις και σε σημεία του αιγιαλού που, σύμφωνα με τον νόμο, δεν επιτρέπονταν να παραχωρηθούν.

Στη συνέχεια, κατέθεσε την πολυσέλιδη και απολύτως τεκμηριωμένη αναφορά προς την Εισαγγελία Πρωτοδικών Σύρου και τις εμπλεκόμενες αρχές ζητώντας την εφαρμογή του νόμου («Στην Εισαγγελία για κραυγαλέες παραβάσεις σε παραλίες της Σύρου», «Εφ.Συν.», 18/9/2024). Οπως διευκρίνισε το Παρατηρητήριο, «η επιδίωξη του συλλόγου μας δεν ήταν η επιβολή προστίμων, παρά μόνο η απόδοση του δημόσιου χώρου στους φυσικούς του ιδιοκτήτες: τους πολίτες». Και όπως σημειώνει, «το τέλος της θερινής περιόδου μας βρίσκει, περίπου, στα ίδια: πενιχρά τα αποτελέσματα των όποιων ελέγχων, ελάχιστος ο χώρος που παρέμεινε ελεύθερος για κοινή χρήση. Καθ’ όλη τη θερινή περίοδο, κάτοικοι και επισκέπτες αφέθηκαν να συνωστίζονται σε ελάχιστο χώρο στις παραλίες, με τις ξαπλώστρες δίπλα τους, σαν από ειρωνεία, συχνά να μένουν κενές...».

Πιο συγκεκριμένα το Παρατηρητήριο καταγγέλλει ότι ο νέος νόμος δεν έλυσε κανένα από τα προβλήματα, το σημαντικότερο από τα οποία ήταν η ουσιαστική υπεράσπιση του κοινόχρηστου χαρακτήρα των παραλιών. Εξάλλου, ενώ στη Σύρο ο Δήμος, το Λιμενικό Ταμείο, η Κτηματική Υπηρεσία, το Λιμεναρχείο και η Αστυνομία θα μπορούσαν με επιτόπιους ελέγχους να είχαν επιβάλει τη νομιμότητα (ειδικά κατόπιν της εισαγγελικής παραγγελίας), εκ του αποτελέσματος, διαπιστώνεται ότι δεν το έπραξαν.

Κι ακόμη, ότι ελεγκτικές αρχές δεν εφάρμοσαν τις προβλέψεις του νόμου για ανάκληση άδειας των παραβατών, αποβάλλοντας και τις παράνομα τοποθετημένες ομπρέλες/ξαπλώστρες, αλλά ενδεχομένως αρκέστηκαν στην ανούσια επιβολή κάποιων προστίμων, την ίδια στιγμή που για τους επιχειρηματίες εξακολουθεί να ισχύει ότι «συμφέρει να παρανομείς». Ακόμα κι αν -ατυχώς για εκείνους- ελεγχθούν και τούς επιβληθεί πρόστιμο, αυτό υπολείπεται κατά πολύ των εισπράξεων.

Και ότι, τελικά, η εφαρμογή MyCoast αποτέλεσε απλώς ένα άλλοθι νομιμότητας και μεταβίβασης της ευθύνης του ελέγχου, από τα εντεταλμένα όργανα, προς τους πολίτες, αφού στην πράξη, αποδείχθηκε ανεπαρκής, δυσλειτουργική και αδιαφανής (ως προς τον έλεγχο των καταγγελιών) ενώ, στη μεγάλη πλειονότητά τους, οι χιλιάδες καταγγελίες έμειναν χωρίς να ελεγχθούν και οι παράνομα τοποθετημένες ξαπλώστρες παρέμειναν ακλόνητες στη θέση τους.

«Στη βάση του, το ζήτημα δεν αφορά μόνο την τήρηση του νόμου, αλλά κυρίως την προστασία του περιβάλλοντος και την εξασφάλιση της ποιότητας ζωής για τους κατοίκους και τους επισκέπτες. Παρότι συνταγματικά κατοχυρωμένο, το θεμελιώδες δικαίωμα των πολιτών για ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες του τόπου μας δεν είναι αυτονόητο. Η υπεράσπισή του απαιτεί εγρήγορση, συλλογική δράση και πίεση προς τις αρμόδιες αρχές. Διαφορετικά, η κατάσταση στις παραλίες θα γίνει τόσο δυσχερής ώστε, σύντομα, η αίσθηση του “ελληνικού καλοκαιριού” θα απομείνει μόνο ως ανάμνηση» αναφέρει το Παρατηρητήριο.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ

ΜΙΧΑΗΛ ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η υπηρεσία δόμησης προχώρησε στην ακύρωση δύο πράξεων «εκτέλεσης εργασιών».

Αλλη μια μικρή νίκη στον αγώνα για ελεύθερες παραλίες πέτυχε αυτές τις μέρες ο Δήμος Σαρωνικού. Οπως ανακοίνωσε την Τετάρτη, ακύρωσε μέσω της Υπηρεσίας Δόμησης (Πολεοδομία) την άδεια που είχε λάβει η ΕΤΑΔ για κατεδάφιση των δημοτικών εγκαταστάσεων σε «Ευκάλυπτα» και «Γλύστρα». Πρόκειται για δύο μεγάλες παραλίες στο Λαγονήσι τις οποίες διεκδικεί μέσω παραχώρησης από την ΕΤΑΔ η εταιρεία «Αττικός Ηλιος» που διαχειρίζεται το ξενοδοχείο Lagonissi Grand Resort, με τον δήμο να κινείται από την αρχή του καλοκαιριού δικαστικά ενάντια στην παραχώρηση και την περίφραξή τους.

Οπως ανακοίνωσε ο Δήμος Σαρωνικού, με τις συγκεκριμένες δύο αποφάσεις η υπηρεσία δόμησης προχώρησε στην ακύρωση δύο πράξεων «εκτέλεσης εργασιών» που αφορούν την κατεδάφιση αυθαίρετων κατασκευών στην παραλιακή περιοχή Λαγονησίου, οι οποίες είχαν εγκριθεί προς όφελος των συμφερόντων της ΕΤΑΔ από την τότε αρμόδια Πολεοδομία Μαρκοπούλου. Οι αποφάσεις αποτελούν συνέχεια του νομικού αγώνα του Δήμου Σαρωνικού, ώστε να μην προχωρήσουν οι εργασίες κατεδάφισης δημοτικών εγκαταστάσεων στις παραλίες «Ευκάλυπτα» και «Γλύστρα».

Επειτα από τις αποφάσεις της αρμόδιας Υπηρεσίας Δόμησης, ο δήμαρχος Σαρωνικού, Δημήτρης Παπαχρήστου, δήλωσε: «Οσοι είχαν την ψευδαίσθηση ότι ο νομικός μας αγώνας τελείωνε τη 10η Σεπτεμβρίου -ημέρα που έληγαν τα ασφαλιστικά μέτρα που κερδίσαμε- διαψεύστηκαν. Και να είναι βέβαιοι πως θα συνεχίσουν να διαψεύδονται.

Οσο μας ενώνει η δύναμη των πολιτών και ο δίκαιος αγώνας μας τόσο θα συνεχίζουμε να διεκδικούμε αυτά που ανήκουν αυτονόητα και δικαιωματικά στους πολίτες: Ελεύθερες Παραλίες. Συνεχίζουμε με περισσότερη ορμή, με περισσότερα νομικά όπλα, με περισσότερους πολίτες στο πλευρό μας, μέχρι τη δικαίωση».

Υπενθυμίζουμε ότι ο Δήμος Σαρωνικού είχε παραχωρήσει την περασμένη εβδομάδα κοινή συνέντευξη Tύπου με το Συντονιστικό για Ελεύθερες Παραλίες, με τον δήμαρχο να δηλώνει τότε ότι θα συνεχιστεί η δυναμική διεκδίκηση των 44 στρεμμάτων στο παραλιακό μέτωπο της Αθηνών - Σουνίου. Την Τρίτη πραγματοποιήθηκε επίσης μεγάλη συναυλία στην παραλία Γλύστρα με τη συμμετοχή γνωστών καλλιτεχνών και αίτημα «ελεύθερες παραλίες στο Λαγονήσι». Ο Δήμος Σαρωνικού και τα τοπικά κινήματα ζητούν να ενημερωθούν και να πάρουν θέση οι πολιτικοί αρχηγοί και τα κόμματα, η ΚΕΔΕ, ακόμα και ο πρωθυπουργός. Η συνολική δικαστική διαμάχη της τοπικής αυτοδιοίκησης με την εταιρεία «Αττικός Ηλιος» (που διαχειρίζεται το Lagonissi Grand Resort) χρονολογείται από το 2003.

Πηγή: efsyn.gr

Ο Δήμος Σαρωνικού και το Συντονιστικό Αγώνα για ελεύθερες παραλίες προχώρησαν σε κοινή ανακοίνωση σχετικά με το ιστορικό της ιδιωτικοποίησης του ΞΕΝIΑ ΕΟΤ στο Λαγονήσι.

Αναλυτικά η ανακοίνωση:

« Η ιστορία της ιδιωτικοποίησης του ΞΕΝΊΑ ΕΟΤ στο Λαγονήσι ξεκινάει με νόμο που ψηφίστηκε το 1993 επί κυβέρνησης ΝΔ με πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού. Ο εν λόγω επενδυτής ήταν ο όμιλος Μαντωνανάκη του Elounda Beach.

Το 1999 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Κώστα Σημίτη και υπουργό ανάπτυξης την Βάσω Παπανδρέου, η ΕΤΑ (Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων), διάδοχη κατάσταση του ΕΟΤ, υπογράφει σύμβαση παραχώρησης του Ξενοδοχειακού Συγκροτήματος της χερσονήσου 241 στρεμμάτων για 70 χρόνια στην εταιρεία ΑΤΤΙΚΟΣ ΗΛΙΟΣ ΑΕ, συμφερόντων Μαντωνανάκη και μετονομάζεται σε GRAND RESORT LAGONISSI.

Το 2003 ο υπουργός ανάπτυξης Άκης Τσοχατζόπουλος υπογράφει συμπληρωματική σύμβαση παραχώρησης 85 στρεμμάτων παρακείμενων του Ξενοδοχείου παραλιών και αιγιαλού (Πεύκο, Γλίστρα, Ευκάλυπτα, Θέρμη) αλλάζοντας και την αρχική σύμβαση παραχώρησης από 70 σε 99 χρόνια.

Η παραχώρηση των παραλιών γίνεται έναντι του εξευτελιστικού ποσού των 15.000€ το χρόνο.

Το αμέσως επόμενο διάστημα οι κάτοικοι και ο κόσμος ξεσηκώνεται με αποτέλεσμα οι παραλίες να παραμείνουν ελεύθερες.

Για περίπου μια εικοσαετία το θέμα θάβεται και υπάρχουν τεράστιες ευθύνες, ολιγωρίες και παραλήψεις από πλευράς των προηγούμενων Δημοτικών Διοικήσεων του Δήμου Σαρωνικού που μας οδήγησαν σε αυτή τη θέση.

Η επιχείρηση ΑΤΤΙΚΟΣ ΗΛΙΟΣ ΑΕ όλα τα προηγούμενα χρόνια και μέχρι σήμερα, κάτω από το βάρος τεράστιων οικονομικών προβλημάτων, δεν πλήρωσε ούτε 1€ στο Ελληνικό Δημόσιο, προφασιζόμενη την μη εκτέλεση της δεύτερης σύμβασης.

Πρόσφατα προσέφυγε σε διαιτητικά δικαστήρια κατά του Ελληνικού Δημοσίου, διεκδικώντας διαφυγόντα κέρδη και το Δικαστήριο της επικύρωσε ποσό άνω των 830.000.000€.

Η ΕΤΑΔ ΑΕ (Εταιρεία Ακινήτων του Δημοσίου), στην οποία πέρασε η διαχείριση για την εκμετάλλευση των ακινήτων του Δημοσίου, τον Ιούλιο 2024 προχώρησε σε κατεδαφίσεις κτισμάτων εντός των παραλιών ( Διατηρητέο σπίτι στο Πεύκο και Δημοτικό Θεατράκι ) αλλά ο Δήμος και το Συντονιστικό “Ελεύθερες Παραλίες” τους απέτρεψαν την τελευταία στιγμή στην κατεδάφιση της Γλίστρας στην παραλία Ευκάλυπτα.

Σκοπός της ΕΤΑΔ ήταν να παραδώσει άμεσα τις παραλίες στον επιχειρηματία και να γίνει η περίφραξή τους.

Ο Δήμος Σαρωνικού προχώρησε σε ασφαλιστικά μέτρα, τα οποία έγιναν δεκτά από το Ειρηνοδικείο Λαυρίου για παύση εργασιών έως τις 10 Σεπτεμβρίου και κινείται νομικά, έτσι ώστε να αποτρέψει την εφαρμογή αυτής της σκανδαλώδους σύμβασης.

Η ΕΤΑΔ ΑΕ προχωρά σε αγωγή κατά του Δήμου Σαρωνικού στο Πρωτοδικείο Αθηνών ζητώντας την άρση της προσωρινής διαταγής για τα ασφαλιστικά μέτρα η οποία απορρίφθηκε από το δικαστήριο.

Το Συντονιστικό Αγώνα “Ελεύθερες Παραλίες”, στο οποίο συμμετέχει πλήθος κόσμου περιφρουρεί το χώρο και οργανώνει καθημερινά πολλές δράσεις με σκοπό να υπερασπιστεί το Συνταγματικό του δικαίωμα για ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες και τους αιγιαλούς».

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα στοιχεία, όλοι στο παραθαλάσσιο θέρετρο Κόστα Μπράβα της Καταλονίας συμφωνούν πως εδώ και δεκαετίες η παραλία μικραίνει ολοένα και περισσότερο.

Το φαινόμενο του «θανάτου των παραλιών» παρατηρείται και αλλού. Κατά τους ειδικούς οφείλεται στο γεγονός ότι οι ακτές χτίζονται ακριβώς μέχρι την παραλία: σε μία ακτογραμμή που δεν έχει χτιστεί, η παραλία μετακινείται σταδιακά προς την ενδοχώρα – κάτι που είναι όμως αδύνατον όταν υπάρχουν κτίσματα δίπλα στη θάλασσα.

«Οι παραλίες που παραμένουν ανέγγιχτες μπορούν να προσαρμοστούν πολύ εύκολα στην κλιματική αλλαγή, μιας και είναι σε θέση να… αποτραβηχτούν και να ανυψωθούν, όταν ανεβαίνει η στάθμη της θάλασσας», εξηγεί η Φρανσέσκα Ρίμπας από το Πανεπιστήμιο Politècnica de Catalunya στη Βαρκελώνη. Όταν όμως η παραλία δεν μπορεί να μετακινηθεί επειδή έχει πάνω της τόνους τσιμέντου, τότε απλώς εξαφανίζεται.

Οι αμμόλοφοι των παραλιών μετατρέπονται σε παραλιακούς πεζοδρόμους – και αυτό αποτελεί μεγάλο πρόβλημα κατά την ειδικό, επειδή έτσι περιορίζεται η δυνατότητα των παραλιών να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες συνθήκες, με αποτέλεσμα πέραν των άλλων να μεγαλώνει και ο κίνδυνος πλημμύρας.

Το μέλλον μοιάζει δυσοίωνο

Το ίδιο συμβαίνει και σε παραλίες άλλων χωρών, όπως στις ΗΠΑ, την Τουρκία, τη Βραζιλία ή την Αυστραλία. Και το πρόβλημα επιβαρύνεται φυσικά και από την κλιματική αλλαγή – σύμφωνα με μελέτη του επιστημονικού περιοδικού Nature Climate Change «μέχρι το τέλος του αιώνα ενδέχεται να έχει εξαφανιστεί το 50% των αμμουδερών παραλιών παγκοσμίως».

Όπως τονίζει και η Ρίμπας, βασιζόμενες σε δορυφορικές εικόνες οι διεθνείς μελέτες έχουν δείξει πως μεταξύ 1984 και 2015 επηρεάστηκε από τη διάβρωση το 25% των παραλιών παγκοσμίως. Το Χαρτογραφικό και Γεωλογικό Ινστιτούτο της Καταλονίας (ICGC) έχει επίσης διαπιστώσει πως μεταξύ 1956 και 2019 το 65% των παραλιών της Καταλονίας (δηλαδή 319 από τις 489 παραλίες) έχει συρρικνωθεί.

Το δράμα των παραλιών της Καταλονίας

«Μία από τις πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις είναι το Μονγκάτ, η παραλία του οποίου έχει χάσει το 90% της άμμου της», επισημαίνει η Greenpeace. Έπειτα από μία μεγάλη καταιγίδα την άνοιξη η κατάσταση ήταν τόσο άσχημη, ώστε η πόλη της Καταλονίας εξέτασε ακόμη και το ενδεχόμενο να ακυρώσει τη θερινή σεζόν. «Δεν είχαμε πια χώρο ούτε για την καρέκλα του ναυαγοσώστη», δήλωσε προσφάτως η Τάνια Γκονζάλες, δημοτική σύμβουλος για το περιβάλλον, στην εφημερίδα El Periódico.

Σήμερα η παραλία είναι μία λωρίδα πλάτους δύο μέτρων – παρ’ ότι πριν από δέκα χρόνια είχε ακόμη 50 μέτρα πλάτος. «Αναγκαστήκαμε να κλείσουμε όλα τα beach bars», λέει ο δήμαρχος Αντρέου Αμπσίλ.

Οι επιπτώσεις του «θανάτου των παραλιών»

Η διάβρωση των ακτών έχει ανησυχητικές επιπτώσεις. Όπως και στην υπόλοιπη Ισπανία, έτσι και στην Καταλονία ο τουρισμός αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πηγές εσόδων – και η τουριστική βιομηχανία είναι σε μεγάλο βαθμό εξαρτημένη από τις παραλίες. Την ίδια στιγμή κινδυνεύει και ένα «υπερπολύτιμο οικοσύστημα», υπογραμμίζει η Ρίμπας, προσθέτοντας πως «οι παραλίες είναι και οι καλύτεροι προστάτες από τις καταιγίδες». Εάν η παραλία μίας πόλης πάψει απλώς να υπάρχει, «τότε οι καταιγίδες θα έχουν πολύ πιο καταστροφικές συνέπειες».

Πολλοί Ισπανοί αρνούνται να παρακολουθούν τις παραλίες τους να πεθαίνουν με σταυρωμένα τα χέρια. Έτσι, κινητοποιούνται και οργανώνουν δράσεις ενημέρωσης και διαμαρτυρίας, ώστε να ευαισθητοποιήσουν και άλλους συμπολίτες τους – τον Αύγουστο η οργάνωση SOS Costa Brava ανέβασε για παράδειγμα μία παράσταση σε ένα ανοιχτό θέατρο κοντά στην Πλάτγια ντ’ Άρο με θέμα τις οικολογικές επιπτώσεις της ανεξέλεγκτης οικοδόμησης κτηρίων. Σε πολλές περιοχές της Ισπανίας το σχετικό κανονιστικό πλαίσιο αυστηροποιείται – αν και ενίοτε οι κατασκευές συνεχίζονται με αμείωτο ρυθμό, ακόμη και παράνομα.

Ο Πάουλ Μπος, αντιπρόεδρος της SOS Costa Brava, τονίζει σε συνέντευξή του με το Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων πως ο αδιάκοπος αγώνας έχει αποδώσει ήδη καρπούς. «Χάρη στις προσπάθειές μας εγκρίθηκε ένα αστικό σχέδιο για την Καταλονία, το οποίο προστατεύει διάφορες φυσικές περιοχές που επρόκειτο να καταστραφούν». Την ίδια στιγμή όμως σχεδιάζεται και η κατασκευή συνολικά 40.000 νέων διαμερισμάτων και ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων σε 22 δήμους της Κόστα Μπράβα, «κάτι που θα έχει πολύ αρνητικές συνέπειες για την ακτογραμμή και τη θάλασσα».
Το Υπουργείο Περιβάλλοντος της αριστερής κυβέρνησης στη Μαδρίτη, το οποίο είναι αρμόδιο για την προστασία των ακτών, μεριμνά για την υλοποίηση δεκάδων έργων συνολικών επενδύσεων ύψους 250 εκατομμυρίων ευρώ. Υπό τον φόβο της απώλειας μέρους των δημοσίων εσόδων όμως οι περιφερειακές αρχές συχνά είτε παρεμποδίζουν είτε καθυστερούν την υλοποίηση των έργων.

Τι λύσεις υπάρχουν; Μέχρι στιγμής οι αρχές προσπάθησαν να φέρουν άμμο από τη Σαχάρα και να τη ρίξουν σε ορισμένες ακτές – μία λύση που φαίνεται όμως τόσο κοστοβόρα όσο και μη βιώσιμη. Η ανέγερση προστατευτικών δομών, όπως είναι για παράδειγμα οι κυματοθραύστες, βοηθούν από την άλλη πλευρά μόνο βραχυπρόθεσμα.

Μήπως ήρθε η ώρα για ορισμένα αντιδημοφιλή μέτρα;

Η Ρίμπας βλέπει μονάχα μία διέξοδο: «Πρέπει να επιστρέψουμε στη θάλασσα ό,τι της πήραμε». Η μαγική λέξη: “Renaturierung”, δηλαδή «φυσική αποκατάσταση», ένας όρος που αποδίδει την επιστροφή των πραγμάτων στη φυσική τους κατάσταση. «Πρέπει να φτιάξουμε και πάλι τους αμμολόφους που υπήρχαν αρχικά και εφ’ όσον χρειάζεται να ξηλώσουμε τους παραλιακούς πεζοδρόμους και να τους βάλουμε πιο μακριά από την παραλία – όσο αντιδημοφιλή και αν είναι αυτά τα μέτρα», λέει η ειδικός. Αυτό δοκιμάζουν ήδη δύο καταλανικοί δήμοι, η Βιλασέκα και το Καλαφέλ.

• Πηγή: Deutche Welle

Άνθρακας αποδεικνύεται το πολυδιαφησμένο mycoast, καθώς από τη μία η κυβέρνηση καλεί τους πολίτες να μπουν στην πλατφόρμα για να δηλώνουν αυθαιρεσίες στις παραλίες της χώρας, και από την άλλη με τροπολογία που φέρνει, δίνει άφεση αμαρτιών στους παραβάτες.

Με τροπολογία σε σχέδιο νόμου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών δίνεται εκ νέου η δυνατότητα σε δήμους να νομιμοποιήσουν παράνομες κατασκευές όπως προβλήτες, μπαζώματα κ.λπ., προκειμένου αυτά να μισθώνονται σε καφετέριες και ταβέρνες δίπλα στο κύμα.

Η τροπολογία περιλαμβάνει μάλιστα και αναστολή όλων των κυρώσεων, όπως επιβολή σφράγισης και πρόστιμα, που επιβλήθηκαν πρόσφατα μετά από ελέγχους από τις κτηματικές υπηρεσίες.

Η ρύθμιση μεταξύ άλλων δίνει το δικαίωμα στους δήμους να παρέμβουν και να νομιμοποιήσουν παράνομες κατασκευές ιδιωτών σαν να ήταν δικές τους. Μετά την αδειοδότησή τους, αυτές μπορούν να μισθωθούν για ομπρελοκαθίσματα, τραπεζοκαθίσματα κ.λπ.