O Παναγιώτης Λάμπουρας ζωντανά στο ΠΛΥΦΑ

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026 | 21:30

H προπώληση ξεκίνησε!

Ο βιολονίστας και τραγουδοποιός Παναγιώτης Λάμπουρας έρχεται στο ΠΛΥΦΑ για μια ξεχωριστή συναυλία, παρουσιάζοντας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο έναν πολυσυλλεκτικό μουσικό κόσμο.

Ο πολυοργανίστας καλλιτέχνης φέρνει στο κοινό τραγούδια από τη νέα δισκογραφική του δουλειά με τίτλο «Η Λίμνη», η οποία κυκλοφόρησε πρόσφατα και αποτελεί τον τρίτο κατά σειρά προσωπικό του δίσκο. Ένα σύνολο τραγουδιών με ιδιότυπο λυρισμό και εκφραστικότητα, που σηματοδοτεί μια νέα πνευματική εποχή για τον ίδιο.

Ως μουσικός δοκιμάζει διαρκώς νέα στοιχεία και αναζητά διαφορετικούς τρόπους έκφρασης και μετάδοσης του ήχου. Με το βιολί του, τη φωνή, το πιάνο, το μαντολίνο, τις κιθάρες και τα live electronics δημιουργεί στη σκηνή ένα δυναμικό ηχητικό περιβάλλον με πολλαπλές μουσικές καταβολές. Μέσα από τις κλασικές του σπουδές στο βιολί, αλλά και τη μεγάλη του αγάπη για την παράδοση και την παγκόσμια μουσική, δημιουργεί μια πολυεπίπεδη μουσική γλώσσα, στην οποία συναντώνται πρωτότυπες συνθέσεις, προηχογραφημένα ηχητικά θέματα και νέες ενορχηστρώσεις.

Η παράσταση αποτελεί ένα πέρασμα από το κλασικό στο σύγχρονο ρεπερτόριο, με εναλλαγές μουσικών οργάνων, ορχηστρικά μοτίβα και μια ζωντανή στιχουργική που εξερευνά το εύθραυστο πεδίο της ανθρώπινης ύπαρξης.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ:

 

Τύμπανα: Αλέξης Μακατσέλος


Ηχοληψία: Θάνος Καλέας


Φωτισμοί: Σεμίνα Παπαλεξανδροπούλου


Επικοινωνία-προβολή: Άννα Μαρία Καστράνη, Ιωάννα Μπρατσολιά

INFO:

ΠΛΥΦΑ,
Κτήριο 7Α
Κορυτσάς 39, Αθήνα 104 47

Παρασκευή 23 Οκτωβρίου 2026

Ώρα έναρξης: 21:30

Γενική είσοδος: 15€

Προπώληση εισιτηρίων: ticketservices.gr

POROSI 05: Ο OREN AMBARCHI live στην Αθήνα

Κυριακή 18 Οκτωβρίου 2026 στο ΠΛΥΦΑ

Opening Acts: Tropical Geometry + Savvas Metaxas

 

Η μουσική του Oren Ambarchi ζει στο μεταίχμιο μεταξύ διαφόρων σχολών και επιρροών: σύγχρονη ηλεκτρονική μουσική, αυτοσχεδιασμός, πειραματικός μινιμαλισμός, παραπλανητική απλότητα, λανθάνουσα ροκ σωματικότητα. Από τα τέλη της δεκαετίας του '90 οι πειραματισμοί του στην αφαίρεση της κιθάρας και την εκτεταμένη τεχνική οδήγησαν σε έναν πιο προσωπικό και μοναδικό ηχητικό κόσμο που ενσωματώνει μια ευρύτερη παλέτα οργάνων και ευαισθησιών, με τα πνεύματα των Morton Feldman και Alvin Lucier να κάνουν περιοδικά αισθητή την παρουσία τους.

Εξάλλου, δεν θα μπορούσαμε να περιμένουμε τίποτα λιγότερο από έναν μουσικό που έχει ψηφιστεί ως ο Πειραματικός Καλλιτέχνης της Χρονιάς (Pitchfork, 2014) και συνεχίζει να είναι πραγματικά πρωτοποριακός.

Σε κυκλοφορίες όπως το Grapes From The Estate και το In The Pendulum's Embrace, ο Ambarchi χρησιμοποίησε μεταξύ άλλων γυάλινη φυσαρμόνικα, έγχορδα, καμπάνες, πιάνο, τύμπανα και κρουστά, δημιουργώντας εύθραυστες υφές, ελαφριές και ενίοτε αέρινες, οι οποίες συνυπάρχουν οριακά με τους ογκώδεις ήχους μπάσου που προέρχονται από την κιθάρα του.

Ο Ambarchi έχει εμφανιστεί, συνεργαστεί και ηχογραφήσει με ένα ευρύ φάσμα καλλιτεχνών όπως οι Fennesz, Sunn 0))), Alvin Lucier, John Zorn, Merzbow, Jim O'Rourke, Fire! και πολλοί άλλοι.

Έχει κυκλοφορήσει πολυάριθμες ηχογραφήσεις για εταιρείες όπως οι Touch, Drag City, PAN, Southern Lord και Kranky. Το αναγνωρισμένο τρίο του με τους Keiji Haino και Jim O'Rourke εμφανίζεται στο Τόκιο κάθε χρόνο με πολλές από τις συναυλίες τους να ηχογραφούνται και να κυκλοφορούν στην ετικέτα Black Truffle του Ambarchi, η οποία μέχρι σήμερα αριθμεί πάνω από 90 κυκλοφορίες.

Η κυκλοφορία του Quixotism συμπεριλήφθηκε στις 50 καλύτερες κυκλοφορίες του 2014 του περιοδικού The Wire και την ίδια χρονιά το Pitchfork τον ανακήρυξε «Πειραματικό Καλλιτέχνη της Χρονιάς». Στο άλμπουμ του Hubris του 2016 συγκέντρωσε ένα εκπληκτικό καστ παικτών όπως οι Crys Cole, Mark Fell, Arto Lindsay, Jim O'Rourke, Keith Fullerton Whitman και Ricardo Villalobos μεταξύ άλλων. Το Hubris συμπεριλήφθηκε σε πολυάριθμες λίστες "Best Albums Of 2016" σε γνωστά περιοδικά όπως τα The Wire, Rolling Stone, The Quietus και Tiny Mix Tapes.

Τον Μάιο του 2019, το Cafe Oto του Λονδίνου γιόρτασε τα 50α γενέθλια του Ambarchi και την 10η επέτειο της ετικέτας Black Truffle με ένα τριήμερο φεστιβάλ με ένα all-star διεθνές πρόγραμμα.

Ο επερχόμενος νέος solo δίσκος του Ambarchi υπό τον τίτλο “Cooked” θα κυκλοφορήσει στις 25 Σεπτεμβρίου από την Drag City. Η τελευταία του κυκλοφορία καταπληκτικό Shebang (2022, Drag City) στην οποία συμμετείχαν οι Chris Abrahams, Johan Berthling, BJ Cole, Sam Dunscombe, Jim O'Rourke, Julia Reidy, Konrad Sprenger και Joe Talia. Η τελευταία του συνεργασία ήταν το «Ghosted III» με τους Johan Berthling και Andreas Werliin, που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2025 από την Drag City.

https://orenambarchi.com/

Οι Tropical Geometry ξεκίνησαν ως ένα πολύμορφο μουσικό project μεταξύ φίλων, από το οποίο προέκυψε το studio album τους «Luck Mountain» (2021). Πλέον λειτουργώντας ως ένα δυναμικό ντούο (Μπάμπης Θεοχάρης & Αντώνης Παπαδόπουλος), ξετυλίγουν την experimental pop μουσική τους μέσα από τις ηχητικές τους εξερευνήσεις στα μονοπάτια του Krautrock, της ψυχεδέλειας και του μινιμαλισμού. Οι ζωντανές εμφανίσεις του project είναι εξαιρετικά σπάνιες. Μάλιστα, τον Μάιο του 2025 κυκλοφόρησαν τη μοναδική τους μέχρι στιγμής live εμφάνιση (Live recording 21.9.2024). 

https://tropicalgeometry.bandcamp.com/

Ο Σάββας Μεταξάς είναι μουσικός και ηχητικός καλλιτέχνης που δραστηριοποιείται στους τομείς της πειραματικής μουσικής, των ηχογραφήσεων πεδίου και του αρθρωτού synthesizer. Με περισσότερες από 15 κυκλοφορίες σε βινύλια, CD και κασέτες, η μουσική του έχει κυκλοφορήσει σε πολλές δισκογραφικές εταιρείες, όπως LINE, Superpang, Granny Records, Glistening Examples, More Mars, Flaming, Pines, Coherent States, Falt, Grisaille, και έχει εμφανιστεί σε πολυάριθμες συναυλίες που έχουν διοργανωθεί σε πειραματικούς χώρους τέχνης, μουσικά festival, μουσεία, γκαλερί και αίθουσες συναυλιών. Η τελευταία του κυκλοφορία είναι το «Feedback Poetics», που κυκλοφόρησε από την «The Tapeworm».

Το 2008 συν-ίδρυσε την δισκογραφική εταιρεία Granny Records, η οποία επικεντρώνεται στην έκδοση έργων σύγχρονων ηλεκτρονικών μουσικών, που κινούνται στο φάσμα της ελεύθερης αυτοσχεδιαστικής μουσικής, του θορύβου, της ηλεκτροακουστικής σύνθεσης και της σύγχρονης ηλεκτρονικής μουσικής.Άλλα έργα του περιλαμβάνουν τη δημιουργία και σύνθεση ήχου για εγκαταστάσεις και site-specific παραστάσεις, καθώς και μουσική για ταινίες μικρού μήκους, ταινίες animation και σύγχρονο χορό.

https://savvasmetaxas.bandcamp.com/

 

Πληροφορίες:

Ημερομηνία: Κυριακή 18 Οκτωβρίου

Τοποθεσία: ΠΛΥΦΑ, Κορυτσάς 39, Αθήνα, 10447

Προσέλευση: 20:00 | Έναρξη: 20:30

Περισσότερες πληροφορίες: porosi.org

Διοργάνωση: ΠΩΡΩΣΗ

Επικοινωνία: True Colours Comms

 

Προπώληση εισιτηρίων: https://www.more.com/gr-en/tickets/music/oren-ambarchi-live/

Προπώληση: 26€

Ταμείο: 29€

ΑμεΑ-Ανέργων-Φοιτητικό: 20€ (διαθέσιμα στο Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. και στο ταμείο με την επίδειξη του σχετικού πιστοποιητικού)

 

ΠΩΡΩΣΗ Socials

Facebook: @porosi.ath

Instagram: @porosi.ath

 

ΠΩΡΩΣΗ Subscribe

ΠΩΡΩΣΗ @Spotify

ΠΛΥΦΑ - Κτίριο 7Γ
 Κορυτσάς 39, Αθήνα
 21 0347 3642

 

«Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ»

του Δημήτρη Δημητριάδη

Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης

2ος χρόνος επιτυχίας
 Από τις 12 Οκτωβρίου κάθε Δευτέρα και Τρίτη 
 για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων
 

Προπώληση εισιτηρίων – Early Bird 11€:
 https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/i-alitheia-einai-2/

 

Αλήθεια, αντώνυμο: Ψεύδος 

Ψεύδος, συνώνυμο: Μη αποδοχή της Αλήθειας 

Το έργο «Η Αλήθεια Είναι», του Δημήτρη Δημητριάδη, σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη. θα μπορούσε να είναι ένα συμβάν αστυνομικού δελτίου, με διαστάσεις ποιητικού λόγου, δραματικής γραφής και δραματουργίας.

Όμως είναι μια ηθογραφία σύγχρονη, βαθιά υπαρξιακή και έντονα φορτισμένη, ένα κείμενο-ομολογία, που αποκαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά της αλήθειας. 

ΥΠΟΘΕΣΗ:

Δύο πρόσωπα παρόντα –ο πατέρας και η μητέρα– και ο εκκωφαντικά απών-παρών γιος τους, ξετυλίγουν το μίτο της αλήθειας τους.

Η ζωή του γιού τους δεν είναι σύμφωνη με τις αρχές τους. Το φαινομενικά άσπιλο περιβάλλον τους, η σεμνή οικογένεια τους, η θεοσεβούμενη εικόνα τους καταρρέουν όταν το παιδί τους επιλέγει να είναι «διαφορετικό». Οι αξίες, οι πεποιθήσεις, οι αρχές τους κλονίζονται και έτσι αποφασίζουν να τον βγάλουν από τη ζωή τους.

Ένα έργο που ξεδιπλώνει την υποκρισία και τη βία της ψευδούς ζωής του σύγχρονου ανθρώπου. Οι γονείς εμμένουν στη σκληρή απόφασή τους, αδημονούν για την υλοποίησή της και υπομένουν τις συνέπειες.

Ο Δημητριάδης, σε ένα από τα πιο αποκαλυπτικά θεατρικά του κείμενα, δίνει φωνή στην αλήθεια, όχι για να ακουστεί – αλλά γιατί δεν μπορεί να σωπάσει άλλο.

Μια παράσταση για εκείνα που δεν τολμήσαμε να πούμε ποτέ.

Άραγε τις δικές μας αλήθειες θα τις πούμε;

Σημείωση: Στην παράσταση ακούγονται πυροβολισμοί και γίνεται χρήση τσιγάρου.

 

Ταυτότητα Παράστασης:

Κείμενο: Δημήτρης Δημητριάδης

Σκηνοθεσία: Γρηγόρης Καραντινάκης

Μουσική Επιμέλεια: Άκης Καρράς

Χορογραφία: Μαργαρίτα Τρίκκα

Σκηνικά: Γρηγόρης Καραντινάκης

Κοστούμια: Ηρώ Κισσανδράκη

Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιάσωνας Βροχίδης

Δημιουργία Trailer - Video: Γιώργος Μπελεγρής

Φωτογραφίες: Δομνίκη Μητροπούλου

Μακιγιάζ: Χρύσα Ράικου

Σχεδιασμός αφίσας: Μαύρα Γίδια

Social Media – Διαφήμιση: Renegade Media

Οργάνωση παραγωγής: Καίτη Αυγουστάκη

Παραγωγή: Urban Theatre

 

Ερμηνεύουν:

Γιάννης Δρακόπουλος, Ηρώ Κισσανδράκη

 

Πληροφορίες Παράστασης:

Θέατρο Πλύφα: Κορυτσάς  39, Βοτανικός

Πρεμιέρα: Δευτέρα 12 Οκτωβρίου 2026

Ημέρες & Ώρες Παραστάσεων: Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00  

Τιμές εισιτηρίων: Γενική Είσοδος: 17€, Μειωμένο (Φοιτητικό, ΑμεΑ, Ανω των 65, Πολύτεκνοι): 13€, Ανεργίας: 10€, Ατέλεια: 8€

Early Bird: 11€

Διάρκεια παράστασης: 80’ λεπτά χωρίς διάλειμμα

Προπώληση:  https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/i-alitheia-einai-2/

Ακολουθήστε την παράσταση στα social:

Instagram: @urban_theatre_

Facebook: Urban Theatre

 

Υπεύθυνος επικοινωνίας: Αντώνης Κοκολάκης

«ΜΕΝΓΚΕΛΕ»

                                             του  Θανάση Τριαρίδη

                                         Σκηνοθεσία Βάνα Πεφάνη

Για 2η φορά στο ΠΛΥΦΑ πριν τη Ζυρίχη

                                          Πρεμιέρα 8 Οκτωβρίου

Θέατρο ΠΛΥΦΑ

                                         Για 7 μοναδικές παραστάσεις

Προσφορά Προπώλησης 10 ευρώ                         

 

Μετά την επιτυχία της παράστασης τον Οκτώβριο του 2025 στο ΠΛΥΦΑ και τον Ιανουάριο του 2026 στη Ζυρίχη, στο Bühne S - Theater im Bahnhof Stadelhofen, όπου θα επιστρέψει και τον Ιανουάριο του 2027, το «Μένγκελε» παρουσιάζεται ξανά στην Αθήνα.

Το έργο του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία της Βάνας Πεφάνη, επιστρέφει στο ΠΛΥΦΑ για 7 μοναδικές παραστάσεις από 8 Οκτωβρίου - 17 Οκτωβρίου.

Ένα καθηλωτικό έργο που ακολουθεί τους κανόνες του ψυχολογικού θρίλερ, με απρόβλεπτες ανατροπές και ανατριχιαστικές προεκτάσεις για τη φύση του ανθρώπου, με πρωταγωνιστές τους Γιώργο Νάσιο και Εύα Πιάδη, ενώ τη ζωντανή μουσική επιμέλεια (Live Textures) υπογράφει ο Orestis.

Από τις 8 Οκτωβρίου και μόνο για επτά παραστάσεις (8, 9, 10, 11, 15, 16 και 17 Οκτωβρίου), το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να ξαναζήσει αυτή τη μοναδική εμπειρία στο ΠΛΥΦΑ.

Η Βάνα Πεφάνη υπογράφει μια βιωματική σκηνοθεσία, βασισμένη σε αληθινά ψυχολογικά πειράματα. Το θέατρο μετατρέπεται σε εργαστήριο, όπου ο θεατής καλείται να επιλέξει: θα σταθεί στη θέση του πειραματόζωου ή του ερευνητή; Δεν πρόκειται για μια απλή παράσταση, αλλά για μια εμπειρία που απαιτεί ενεργή συμμετοχή.

Το «Μένγκελε», έργο–σταθμός στη δραματουργία του Θανάση Τριαρίδη, γράφτηκε το 2012 και, μέσα σε μία δεκαετία, παρουσιάστηκε σε περισσότερες από 15 διαφορετικές σκηνές στην Αθήνα, σε άλλες πόλεις της Ελλάδας αλλά και στην Κύπρο. Πρόκειται για ένα κείμενο που επιχειρεί να αναμετρηθεί με την πιο αδιανόητη φρίκη της σύγχρονης Ιστορίας: το διαβόητο Εργαστήριο Πειραμάτων του Γιόζεφ Μένγκελε στο Άουσβιτς–Μπιρκενάου.

Σήμερα, σε μια εποχή που τα όρια της ανθρώπινης βίας και της ηθικής δοκιμάζονται εκ νέου, το έργο έρχεται να μας ταρακουνήσει και να μας θυμίσει τα λόγια του Ιταλοεβραίου συγγραφέα και επιζώντα του Ολοκαυτώματος, Πρίμο Λέβι: «Ό,τι έγινε μια φορά, είναι βέβαιο πως θα ξαναγίνει».

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Σε ένα νυχτερινό δρομολόγιο ηλεκτροκίνητου τρένου, ένας διοικητικός υπάλληλος και μια υποψήφια διδάκτορας Ιστορίας — δύο άγνωστοι μεταξύ τους — μοιράζονται το ίδιο κουπέ. Μια ξαφνική διακοπή ρεύματος τους οδηγεί σε ένα παιδικό παιχνίδι ρόλων: εκείνος γίνεται ο διαβόητος «Άγγελος του Θανάτου» Γιόζεφ Μένγκελε, ενώ εκείνη η Εσθήρ, εγγονή μιας Εβραίας επιζήσασας από τα πειράματά του.

Το παιχνίδι όμως σύντομα ξεπερνά τα όρια. Μήπως οι δύο «παίκτες» δεν υποδύονται απλώς, αλλά αποκαλύπτουν μια τρομακτική αλήθεια; Πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν όταν παίζουν με την Ιστορία, την ηθική και την ίδια την ανθρώπινη φύση;

Σημείωμα του συγγραφέα:

Εδώ και δώδεκα χρόνια σε κάθε καινούρια παράσταση του συγκεκριμένου έργου, αντιμετωπίζω το ίδιο ερώτημα. «Μα γιατί γράφεις για τον Μένγκελε;...» Και πάντοτε απαντάω το ίδιο: «Γιατί υπήρξε – άρα ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξαναϋπάρξει. Γράφω για τον Μένγκελε γιατί θέλω να αποδείξω ότι ο όλεθρος του Ολοκαυτώματος είναι διαρκώς παροντικός. Το κακό δεν έρχεται από τον ουρανό, ούτε από τα βάθη μιας Κόλασης που δεν υπάρχει. Το κακό είναι μέσα μας – και χρειάζεται ηθικός αγώνας και πολιτισμική επαγρύπνηση για να μην είμαστε εμείς εκείνοι που θα ανεβάσουμε τους ανθρώπους στα τρένα για ένα επόμενο Άουσβιτς».

Και θέλω να πω και κάτι ακόμη. Σ’ όλη μου την ζωή γράφω για τους σφαγμένους αμάχους που αφανίζονται από τα εργαστήρια θανάτου των λογής εξουσιών. Τα δίδυμα του Μένγκελε στο δικό μου μυαλό είναι πλάι στα παιδιά-σκλάβους όλων των αιώνων, τα παιδιά των σφαγμένων ιθαγενών των Νέων Κόσμων, στα διαμελισμένα θύματα του Κονγκό, στα παιδιά που δολοφονούνται στην Γάζα, στα περίσσια παιδιά του κόσμου μας που πεθαίνουν (για την ακρίβεια: δολοφονούνται) στην Υποσαχάρια Αφρική από την πείνα, από την φτώχεια, από την ανέχεια. Είναι η μεγάλη κοινότητα των αδικοσφαγμένων της Ιστορίας στην οποία (νιώθω πως) λογοδοτώ.

Θανάσης Τριαρίδης

 

Σημείωμα της σκηνοθέτριας:

Το «Μένγκελε» δεν είναι παράσταση. Είναι ενδιάμεσος τόπος. Ένα bardo της βίας. Όχι της μεγάλης, της ιστορικής. Της μικρής. Της σιωπηλής. Της ατομικής. Της καθημερινής. Αυτής που δεν έχει κραυγές αλλά ψιθύρους. Που δεν στάζει αίμα, αλλά διαβρώνει σιγά-σιγά. Οι δύο ήρωες του έργου δεν ξέρουν αν βρίσκονται ακόμη μέσα στο πείραμα ή έξω απ’ αυτό. Δεν ξέρουν αν είναι θύτες ή θύματα. Ίσως ούτε κι εμείς.

Πιθανόν δεν είναι άνθρωποι, αλλά ερωτήματα με μορφή ανθρώπου. Ένα φως που ανάβει. Ένα φως που σβήνει. Και μια κοινωνία που παρακολουθεί —με νευρικό γέλιο; με αδιαφορία; μήπως με τρόμο;— ένα πείραμα που δεν τελειώνει ποτέ.

Το έργο ανεβαίνει τώρα, γιατί ζούμε σ’ ένα κόσμο όπου οι λέξεις ηθική, συνείδηση, ευθύνη, τρίζουν τα δόντια. Γιατί το σκοτάδι είναι εδώ— και δε ζητά απαντήσεις, μόνο να παραδεχτούμε ότι υπάρχει. Ότι το βλέπουμε. Και αυτό  ίσως,  είναι το πιο δύσκολο.

Βάνα Πεφάνη

 

Συντελεστές:

Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης

Σκηνοθεσία: Βάνα Πεφάνη

Σκηνικά-κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Music and Live Textures: ORESTIS

Φωτισμοί: Γιώργος Τσιτσίγκος

Κινησιολογία: Στάθης Τζουβάρας

Βοηθός σκηνοθέτη-δημιουργικό αφίσας: Ελένη Τζαβάρα

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη

Φωτογραφίες αφίσας: Renee Revah

Παίζουν: Γιώργος Νάσιος - Εύα Πιάδη

Music and Live Textures: ORESTIS

 

Τρέιλερ: Το ΜΕΝΓΚΕΛΕ σε σκηνοθεσία Βάνας Πεφάνη επιστρέφει για 7 παραστάσεις στο ΠΛΥΦΑ τον Οκτώβριο 2026 

 

Πληροφορίες:

8, 9, 10, 11, 15, 16 και 17 Οκτωβρίου στο Θέατρο ΠΛΥΦΑ

Ώρα έναρξης: Πέμπτη και Παρασκευή: 21:00 / Σάββατο και Κυριακή: 20:00

Διάρκεια 95 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 17 κανονικό ,13 (φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65,ομαδικά εισιτήρια) EARLY BIRDS 10 ευρώ, μέχρι

Προπώληση: «ΜΕΝΓΚΕΛΕ» του Θανάση Τριαρίδη 2ος Χρόνος :: TicketServices.gr

Κατάλληλο άνω των 16

ΠΛΥΦΑ: Κορυτσάς 39, Αθήνα

 

Μετά την έναρξη της παράστασης, η είσοδος δεν είναι δυνατή για το κοινό. Παρακαλούμε για την έγκαιρη προσέλευσή σας.

Το Αγοραφοβικό Φεστιβάλ 2026 ανακοινώνει το πλήρες line-up του

 

Τέσσερα χρόνια είναι πολλά.

Θα έρθει κάποτε η φθορά και ο μαρασμός. Ευτυχώς, όμως, πριν από 45 χρόνια ακριβώς, η Λένα Πλάτωνος και η ομάδα του «Σαμποτάζ» είχαν την καθησυχαστική σοφία να τοποθετήσουν το «Κοπερτί» λίγο πριν από το τέλος της α΄ πλευράς του βινυλίου - και όχι στο τέλος του δίσκου.

Το Αγοραφοβικό Φεστιβάλ, στον τέταρτο χρόνο του, δεν θα διαφέρει πολύ από τα τρία προηγούμενα. Θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή, 18 και το Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου στο ΠΛΥΦΑ, ενώ την επιμέλεια του προγράμματος των τριών σκηνών του έχει αναλάβει η VASSIŁINA.

Με τις καταστατικές αρχές του φεστιβάλ να παραμένουν ανέγγιχτες, το ΑΦΦ26 θα γιορτάσει την επιστροφή της Λένας Πλάτωνος και του Pan Pan, τραβώντας ένα midi καλώδιο από το CS-60 του διαμερίσματος της Λεωφόρου Αλεξάνδρας ως το microKORG ενός άλλου διαμερίσματος στο Πολύγωνο. Θα ενώσει τους In Trance 95, θεμελιωτές του αθηναϊκού minimal synth από το 1988, με το σκοτεινό darkwave των Selofan και την πολυφωνική, ηλεκτρισμένη τραγουδοποιία των Usurum, με την αντίπερα όχθη της ανάλαφρης r&b pop της Aggelina.

Θα περάσει από το λεπτομερές sound design της Evita Manji στην αποδομημένη club αισθητική της Babynymph και από την queer pop του Tso, στην avant-pop των Tsugranes και το «ελληνικό τραύμα» που επουλώνει με βρώμικο Eurodance η Fruit Gillette. Η queer rap της Dolly Vara μαζί με την Sara ATH θα συναντήσουν την αναδυόμενη πρόκληση της Pandora που εκπροσωπεί το μέλλον το ήχου.

Ο Φινλανδός, πολιτογραφημένος Αθηναίος, Jaakko Eino Kalevi και ο Bhukhurah, θα καθρεφτίσουν την βαριά σκοτεινή ψυχεδελική ορμή των Psychedelic Trips to Death, ενώ ο Yorgas Helmet, κουβαλώντας το ιστορικό synth-punk παρελθόν των ΟΔΟΣ 55, θα κλείσει την πρώτη μέρα με drones και τελετουργία.

Την παράδοση του Αγοραφοβικού στις επανεμφανίσεις συνεχίζουν φέτος οι  Zebra Tracks, το indie/post/punk των οποίων θα συναντήσει την ιδιαίτερη ηλεκτρονική ποπ του Lewnidas, σε ένα συναπάντημα που έχει τις ρίζες του στην καρδιά των 00s, ενώ ο σκοτεινός crooner Johnny Labelle και η dream-pop της Blue Morphee θα κάνουν χωριό με τις φορτισμένες αφηγήσεις της Mia Maria. Η Ενδοεπικοινωνία, τέλος, λίγο πριν την πρώτη της εμφάνιση, είναι αδύνατο να περιγραφεί χωρίς τις λέξεις Outsiders, Daniel Johnston και Κορεσμένοι Υδρογονάνθρακες.

Το φεστιβάλ θα κλείσει η φετινή επιμελήτρια VASSIŁINA, συντροφιά με πολλά αγαπημένα πρόσωπα της μουσικής της πορείας.

 

ΑΦΦ26 | Full line-up

Λένα Πλάτωνος / Pan Pan / Usurum / Selofan / In Trance 95 / Evita Manji / Aggelina / Dolly Vara x Sara ATH / Jaakko Eino Kalevi / Babynymph / Psychedelic Trips to Death / Yorgas Helmet / Zebra Tracks / Fruit Gillette / Tsugranes / Tso / Bhukhurah / Pandora / Ενδοεπικοινωνία / Lewnidas / Johnny Labelle / Blue Morphee / Mia Maria / VASSIŁINA & friends

 

Αναλυτικά το πρόγραμμα - ανά ημέρα:

 

Πρώτη Αγοραφοβική Μέρα - Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2026

Λένα Πλάτωνος / Selofan / In Trance 95 / Evita Manji / Babynymph / Psychedelic Trips to Death / Yorgas Helmet / Fruit Gillette / Tso / Ενδοεπικοινωνία / Johnny Labelle / Blue Morphee

 

Δεύτερη Αγοραφοβική Μέρα - Σάββατο 19 Σεπτεμβρίου 2026

Pan Pan / Usurum / Aggelina / Dolly Vara x Sara ATH / Jaakko Eino Kalevi / Zebra Tracks / Tsugranes / Tso / Bhukhurah / Pandora / Lewnidas / Mia Maria / Vassilina & friends

H προπώληση ξεκίνησε. 

Εισιτήρια διαθέσιμα online μέσω της TICKET SERVICES στη διεύθυνση:
 https://www.ticketservices.gr/event/agorafoviko-festival-2026/

Αγοραφοβικό Φεστιβάλ 2026 - INFO

Τοποθεσία:
 ΠΛΥΦΑ, Κορυτσάς 39, Βοτανικός | www.plyfa.space

Προπώληση Εισιτηρίων:
 Πρώτη Αγοραφοβική Μέρα: 26€  - Στο ταμείο: 30€
 Δεύτερη Αγοραφοβική Μέρα: 26€ - Στο ταμείο: 30€
 Aγοραφοβικό Διήμερο: 45€

Early Bird - Προπώληση Εισιτηρίων:
 Αγοραφοβικό Διήμερο - Early Bird: 40€
 Πρώτη Αγοραφοβική Μέρα - Early Bird: 22€
 Δεύτερη Αγοραφοβική Μέρα- Early Bird: 22€

Επισκεφτείτε τα social media του φεστιβάλ για περισσότερες πληροφορίες. 
 Instagram > @agorafoviko
 Facebook > @agorafoviko

Διοργάνωση: Half Blind Productions | Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
 
 Επικοινωνία και Γραφείο Τύπου: True Colours Comms - Κατερίνα Π. Τριχιά 

TINY JACKAL 25 XPONIA - Η ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Σάββατο 25 Οκτωβρίου @ ΠΛΥΦΑ

"25 χρόνια μετά, η ανησυχία παραμένει η ίδια.

Η μουσική είναι το καταφύγιο και το ορμητήριό μας.

Αυτή τη νύχτα θα την μοιραστούμε όπως της αξίζει: Με αλήθεια και ένταση."

Από το ξεκίνημα το 1997 και τα πρώτα σχήματα (Free Sound, Scripta Manent) μέχρι τις επίσημες ηχογραφήσεις του 2001, ο Tiny Jackal συμπληρώνει ένα τέταρτο του αιώνα στη σκηνή.

Μέσα από ιστορικές συνεργασίες (Αντάρτα, FullFace, Rhyme Shot, κ.ά.), solo albums και μια σταθερή κοινωνικοπολιτική πυξίδα, διαμόρφωσε μια μοναδική ταυτότητα, παντρεύοντας το hip hop με διαφορετικά μουσικά είδη χωρίς στεγανά.

Αυτή η επετειακή βραδιά είναι μια ζωντανή γιορτή όπου το παρελθόν συναντά το μέλλον. Δίπλα του θα βρεθούν σπουδαίοι καλλιτέχνες και βαριές «υπογραφές» της εγχώριας σκηνής, αποδεικνύοντας ότι η αλήθεια στη μουσική είναι μία.

«25 χρόνια γεμάτα ρίμες, πειραματισμούς και ορμή. Σας περιμένουμε για να γράψουμε μαζί το πιο δυνατό κεφάλαιο.» 

 

INFO:

Tiny Jackal live @ ΠΛΥΦΑ

Σάββατο 25 Οκτωβρίου

Κορυτσάς 39, 10447

Ώρα έναρξης: 20:30

Προπώληση: more.com

Συνδιοργάνωση: Musayeta Entertainment | Dynasty Group Athens | Innersense Prods.

ΜΕΝΓΚΕΛΕ

                                             του  Θανάση Τριαρίδη

                                         Σκηνοθεσία Βάνα Πεφάνη

Για 2η φορά στο ΠΛΥΦΑ πριν τη Ζυρίχη

                                          Πρεμιέρα 8 Οκτωβρίου

Θέατρο ΠΛΥΦΑ

                                         Για 7 μοναδικές παραστάσεις

Προσφορά Προπώλησης 10 ευρώ                         

 

Μετά την επιτυχία της παράστασης τον Οκτώβριο του 2025 στο ΠΛΥΦΑ και τον Ιανουάριο του 2026 στη Ζυρίχη, στο Bühne S - Theater im Bahnhof Stadelhofen, όπου θα επιστρέψει και τον Ιανουάριο του 2027, το «Μένγκελε» παρουσιάζεται ξανά στην Αθήνα.

Το έργο του Θανάση Τριαρίδη, σε σκηνοθεσία της Βάνας Πεφάνη, επιστρέφει στο ΠΛΥΦΑ για 7 μοναδικές παραστάσεις από 8 Οκτωβρίου - 17 Οκτωβρίου.

Ένα καθηλωτικό έργο που ακολουθεί τους κανόνες του ψυχολογικού θρίλερ, με απρόβλεπτες ανατροπές και ανατριχιαστικές προεκτάσεις για τη φύση του ανθρώπου, με πρωταγωνιστές τους Γιώργο Νάσιο και Εύα Πιάδη, ενώ τη ζωντανή μουσική επιμέλεια (Live Textures) υπογράφει ο Orestis.

Από τις 8 Οκτωβρίου και μόνο για επτά παραστάσεις (8, 9, 10, 11, 15, 16 και 17 Οκτωβρίου), το αθηναϊκό κοινό θα έχει την ευκαιρία να ξαναζήσει αυτή τη μοναδική εμπειρία στο ΠΛΥΦΑ.

Η Βάνα Πεφάνη υπογράφει μια βιωματική σκηνοθεσία, βασισμένη σε αληθινά ψυχολογικά πειράματα. Το θέατρο μετατρέπεται σε εργαστήριο, όπου ο θεατής καλείται να επιλέξει: θα σταθεί στη θέση του πειραματόζωου ή του ερευνητή; Δεν πρόκειται για μια απλή παράσταση, αλλά για μια εμπειρία που απαιτεί ενεργή συμμετοχή.

Το «Μένγκελε», έργο–σταθμός στη δραματουργία του Θανάση Τριαρίδη, γράφτηκε το 2012 και, μέσα σε μία δεκαετία, παρουσιάστηκε σε περισσότερες από 15 διαφορετικές σκηνές στην Αθήνα, σε άλλες πόλεις της Ελλάδας αλλά και στην Κύπρο. Πρόκειται για ένα κείμενο που επιχειρεί να αναμετρηθεί με την πιο αδιανόητη φρίκη της σύγχρονης Ιστορίας: το διαβόητο Εργαστήριο Πειραμάτων του Γιόζεφ Μένγκελε στο Άουσβιτς–Μπιρκενάου.

Σήμερα, σε μια εποχή που τα όρια της ανθρώπινης βίας και της ηθικής δοκιμάζονται εκ νέου, το έργο έρχεται να μας ταρακουνήσει και να μας θυμίσει τα λόγια του Ιταλοεβραίου συγγραφέα και επιζώντα του Ολοκαυτώματος, Πρίμο Λέβι: «Ό,τι έγινε μια φορά, είναι βέβαιο πως θα ξαναγίνει».

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Σε ένα νυχτερινό δρομολόγιο ηλεκτροκίνητου τρένου, ένας διοικητικός υπάλληλος και μια υποψήφια διδάκτορας Ιστορίας — δύο άγνωστοι μεταξύ τους — μοιράζονται το ίδιο κουπέ. Μια ξαφνική διακοπή ρεύματος τους οδηγεί σε ένα παιδικό παιχνίδι ρόλων: εκείνος γίνεται ο διαβόητος «Άγγελος του Θανάτου» Γιόζεφ Μένγκελε, ενώ εκείνη η Εσθήρ, εγγονή μιας Εβραίας επιζήσασας από τα πειράματά του.

Το παιχνίδι όμως σύντομα ξεπερνά τα όρια. Μήπως οι δύο «παίκτες» δεν υποδύονται απλώς, αλλά αποκαλύπτουν μια τρομακτική αλήθεια; Πόσο μακριά μπορούν να φτάσουν όταν παίζουν με την Ιστορία, την ηθική και την ίδια την ανθρώπινη φύση;

Σημείωμα του συγγραφέα:

Εδώ και δώδεκα χρόνια σε κάθε καινούρια παράσταση του συγκεκριμένου έργου, αντιμετωπίζω το ίδιο ερώτημα. «Μα γιατί γράφεις για τον Μένγκελε;...» Και πάντοτε απαντάω το ίδιο: «Γιατί υπήρξε – άρα ανά πάσα στιγμή μπορεί να ξαναϋπάρξει. Γράφω για τον Μένγκελε γιατί θέλω να αποδείξω ότι ο όλεθρος του Ολοκαυτώματος είναι διαρκώς παροντικός. Το κακό δεν έρχεται από τον ουρανό, ούτε από τα βάθη μιας Κόλασης που δεν υπάρχει. Το κακό είναι μέσα μας – και χρειάζεται ηθικός αγώνας και πολιτισμική επαγρύπνηση για να μην είμαστε εμείς εκείνοι που θα ανεβάσουμε τους ανθρώπους στα τρένα για ένα επόμενο Άουσβιτς».

Και θέλω να πω και κάτι ακόμη. Σ’ όλη μου την ζωή γράφω για τους σφαγμένους αμάχους που αφανίζονται από τα εργαστήρια θανάτου των λογής εξουσιών. Τα δίδυμα του Μένγκελε στο δικό μου μυαλό είναι πλάι στα παιδιά-σκλάβους όλων των αιώνων, τα παιδιά των σφαγμένων ιθαγενών των Νέων Κόσμων, στα διαμελισμένα θύματα του Κονγκό, στα παιδιά που δολοφονούνται στην Γάζα, στα περίσσια παιδιά του κόσμου μας που πεθαίνουν (για την ακρίβεια: δολοφονούνται) στην Υποσαχάρια Αφρική από την πείνα, από την φτώχεια, από την ανέχεια. Είναι η μεγάλη κοινότητα των αδικοσφαγμένων της Ιστορίας στην οποία (νιώθω πως) λογοδοτώ.

Θανάσης Τριαρίδης

 

 

Σημείωμα της σκηνοθέτριας:

Το «Μένγκελε» δεν είναι παράσταση. Είναι ενδιάμεσος τόπος. Ένα bardo της βίας. Όχι της μεγάλης, της ιστορικής. Της μικρής. Της σιωπηλής. Της ατομικής. Της καθημερινής. Αυτής που δεν έχει κραυγές αλλά ψιθύρους. Που δεν στάζει αίμα, αλλά διαβρώνει σιγά-σιγά. Οι δύο ήρωες του έργου δεν ξέρουν αν βρίσκονται ακόμη μέσα στο πείραμα ή έξω απ’ αυτό. Δεν ξέρουν αν είναι θύτες ή θύματα. Ίσως ούτε κι εμείς.

Πιθανόν δεν είναι άνθρωποι, αλλά ερωτήματα με μορφή ανθρώπου. Ένα φως που ανάβει. Ένα φως που σβήνει. Και μια κοινωνία που παρακολουθεί —με νευρικό γέλιο; με αδιαφορία; μήπως με τρόμο;— ένα πείραμα που δεν τελειώνει ποτέ.

Το έργο ανεβαίνει τώρα, γιατί ζούμε σ’ ένα κόσμο όπου οι λέξεις ηθική, συνείδηση, ευθύνη, τρίζουν τα δόντια. Γιατί το σκοτάδι είναι εδώ— και δε ζητά απαντήσεις, μόνο να παραδεχτούμε ότι υπάρχει. Ότι το βλέπουμε. Και αυτό  ίσως,  είναι το πιο δύσκολο.

Βάνα Πεφάνη

 

Συντελεστές:

Κείμενο: Θανάσης Τριαρίδης

Σκηνοθεσία: Βάνα Πεφάνη

Σκηνικά-κοστούμια: Γιώργος Λυντζέρης

Music and Live Textures: ORESTIS

Φωτισμοί: Γιώργος Τσιτσίγκος

Κινησιολογία: Στάθης Τζουβάρας

Βοηθός σκηνοθέτη-δημιουργικό αφίσας: Ελένη Τζαβάρα

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη

Φωτογραφίες αφίσας: Renee Revah

Παίζουν: Γιώργος Νάσιος - Εύα Πιάδη

Music and Live Textures: ORESTIS

 

Πληροφορίες:

8, 9, 10, 11, 15, 16 και 17 Οκτωβρίου στο Θέατρο ΠΛΥΦΑ

Ώρα έναρξης: Πέμπτη και Παρασκευή: 21:00 / Σάββατο και Κυριακή: 20:00

Διάρκεια 95 λεπτά

Τιμές εισιτηρίων: 17 κανονικό ,13 (φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65,ομαδικά εισιτήρια) EARLY BIRDS 10 ευρώ, μέχρι

Προπώληση: ΕΙΣΙΤΗΡΙΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 16 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2026, 21:00 :: TicketServices.gr

Κατάλληλο άνω των 16

ΠΛΥΦΑ: Κορυτσάς 39, Αθήνα

 

Μετά την έναρξη της παράστασης, η είσοδος δεν είναι δυνατή για το κοινό. Παρακαλούμε για την έγκαιρη προσέλευσή σας.

Why did I come in here again;
‘Here’, Richard McGuire

Το JUNE JULY είναι μια κοσμολογία του Τώρα, του μικρόκοσμου μας και του μακρόκοσμου, με αναφορές σε sci-fi και ρετροφουτουρισμό.

Μια παράσταση για τη νοσταλγία, την προσμονή, τον χρόνο, τις μικρές στιγμές μέσα από την δημιουργία χορογραφικών χαϊκού που αποτυπώνουν συμπυκνωμένες, φευγαλέες, θραυσματικές εντυπώσεις.

Αντλεί την αρχική της έμπνευση από την πρωτοποριακή γραφιστική νουβέλα/κόμικ “Here” του Richard McGuire και το ερώτημα “Why did I come in here again” στην εισαγωγή του βιβλίου. Σε αυτό, απεικονίζεται η ίδια τοποθεσία σε διαφορετικά χρονικά σημεία από το αρχέγονο παρελθόν ως χιλιάδες χρόνια μπροστά στο μέλλον.

Για να μας εισάγει σε ένα χορογραφικό liminal space, μια ζώνη αναπόλησης και προσμονής, μια απροσδιόριστη αίσθηση που συνδέει το οικείο με το άγνωστο, καθημερινά στιγμιότυπα και φανταστικά μέλλοντα.

Πώς κατοικούμε -κυριολεκτικά και μεταφορικά- σε τόπους προσωπικής και συλλογικής νοσταλγίας; Οικειότητας και απεραντοσύνης; Πώς μπορεί να ξεδιπλώνονται παράλληλα το εφήμερο του φυσικού κόσμου και της ανθρώπινης φύσης, ο κοσμικός χρόνος και ο χρόνος της καθημερινότητας; Τί απομένει αν “φυσήξουμε αυτή την κοσμική σκόνη”;

Ίσως μια ιαπωνική hip-hop να ακούγεται στο βάθος ένα ανοιξιάτικο απόγευμα ή κάπου σε κάποια οθόνη να παίζει η εισαγωγή από το 2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος.

Η παράσταση δημιουργεί μια αφήγηση μιας φανταστικής ιστορίας που δεν τελειώνει, που εμπεριέχει ίχνη, αναμνήσεις, που διαστέλλεται και αυτοαναφλέγεται για δημιουργήσει κάτι καινούριο. Μια αλχημεία νοσταλγίας, μνήμης, σουρεαλισμού και φανταστικού.

Ένα ζωντανό υβριδικό τοπίο με σώματα, κινήσεις, ήχους, αντικείμενα, φωνές, λέξεις, μικρόφωνα, φωτεινές επιγραφές, οθόνες, μινιμαλιστικά ψηφιακά στοιχεία. Τα παρακολουθούμε να ενεργοποιούνται και να “εξατμίζονται” δημιουργώντας μια ανοιχτή σύνθεση σε ένα πολυεπίπεδο σύμπαν.

————————————————————————————————————————

Με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας.
 

Με την υποστήριξη του International Theater Institute  - German Centre και Motion Bank Project στα πλαίσια προγράμματος καλλιτεχνικής φιλοξενίας, Βερολίνο, 2024

Σύλληψη, Xορογραφία, Art Direction: Ελεονώρα Σιαράβα
Performance, συν-δημιουργία κινητικού υλικού: Μαρία Βούρου, Μαίρη Γιαννούλα, Σοφία Πουχτού
Ηχητικός σχεδιασμός: Αλίκη Λευθεριώτη
Κείμενα, στίχοι: Ελεονώρα Σιαράβα
Σχεδιασμός μέσων: Ερατώ Τζαβάρα
Σκηνογραφική επιμέλεια: Σοφία Θεοδωράκη, Αντώνης Δουρουδής
Κοστούμια: Ειρήνη Γεωργακίλα
Σχεδιασμός Φωτισμού: Τάσος Παλαιορούτας, Εβίτα Σκρυμιζέα
Video art: Αντιγόνη Ηλιάδη
Φωτογραφίες επικοινωνίας: Κατερίνα Μαρκουλάκη
Επικοινωνία: True Colours Comms
Παραγωγή: Per_Dance Choreographic Research Platform

Πληροφορίες

Τοποθεσία: ΠΛΥΦΑ

Ημερομηνίες: 23-26 Απριλίου 2026

Ώρες: 23-25 Απριλίου στις 21.00 | 26 Απριλίου στις 19.00

Διάρκεια: 45 λεπτά
Εισιτήρια: 15€ Γενική είσοδος, 12€ Μειωμένο (Φοιτητές, Άνεργοι, Σπουδαστές Χορού)

Προπώληση Εισιτηρίων:https://www.more.com/gr-el/tickets/dance/junejuly/

FB event: https://fb.me/e/5Zuy4JGPZ

 

H Ελεονώρα Σιαράβα είναι χορογράφος, δραστηριοποιείται μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας και έχει παρουσιάσει την δουλειά της διεθνώς. Έχει σπουδάσει ‘Dance Making and Performance’ (MA-Distinction, Coventry University), ΜΑ ’Choreography and Performance’ (Justus Liebig University, Γερμανία) υπό την διεύθυνση της Bojana Kunst & στο Τμήμα Σύγχρονου Χορού της Ακαδημίας Παραστατικών Τεχνών της Φρανκφούρτης. Ως καλλιτέχνης εξερευνά τη σχέση ανάμεσα σε αισθητικές φόρμες, φαντασιακούς και πραγματικούς χώρους, αλληλοεπικαλυπτόμενες χρονικότητες, υβριδικότητα, την έννοια της ατμόσφαιρας. Για το έργο της The Body and the Other~ που παρουσιάστηκε στο Tanzhaus NRW, ένα από τα σημαντικότερα κέντρα χορού της Ευρώπης, υποστηρίχθηκε από το Υπουργείο Πολιτισμού NRW της Γερμανίας, την καλλιτεχνική υποτροφία i-Portunus/Creative Europe/Goethe Institut και συνεργάστηκε με το MIREVI Institut για τη χρήση ψηφιακής τεχνολογίας. Από το 2020 υποστηρίζεται από το Υπουργείο Πολιτισμού της Ελλάδας. Δημιούργησε τα έργα BLUE BEYOND (Θέατρο Θησείον, Κ.Θ.Β.Ε., Tanz:digital/ΙΤΙ Germany/Βερολίνο 2023, Frankfurt LAB-Emerging Artists Program 2023, Φρανκφούρτη), Who knows where the time goes #1 (Θέατρο Ροές, residency στο SE.S.TA Centre for Choreographing Development/Interdisciplinary Incubator, Πράγα), I am Dancing in a Room (MOMus-Stereoma Festival). Επιλέχθηκε για το ευρωπαϊκό καλλιτεχνικό project Moving Digits/Creative Europe (2018-2020) για Χορό και ψηφιακές τεχνολογίες, Tanzhaus Düsseldorf & STL Tallinn και το ‘TANZ:DIGITAL – Process, Dynamics, Discourse’ (Dachverband Tanz Deutschland & International Theatre Institute Germany, Βερολίνο 2023). Έχει βραβευθεί από την ARTWORKS-Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (ΙΣΝ) 2022-2023 στο πεδίο Χορογραφίας, επιλέχθηκε για το πρόγραμμα START/Robert Bosch Stiftung & Goethe Institut και ήταν resident χορογράφος στο ITI International Theatre Institute Germany/Motion Bank, Βερολίνο, 2024 και στο UniArts Helsinki, Φινλανδία, 2025. Τα έργα της έχουν συμπεριληφθεί στη Media Library for Dance and Theatre – ITI International Theatre Institute Germany, ένα από τα πιο εκτεταμένα αρχεία οπτικοακουστικής τεκμηρίωσης για τις παραστατικές τέχνες στη Γερμανία.

https://www.instagram.com/siaravaeleonora/

https://www.per-dance.com

 

Ένα αριστούργημα του αμερικανικού θεάτρου.

 

Για πρώτη φορά στην Ελλάδα, παρουσιάζεται το μονόπρακτο «Οι Δακτυλογράφοι» του βραβευμένου Αμερικανού θεατρικού συγγραφέα Μάρεϊ Σίζγκαλ.

Οι δακτυλογράφοι της δεκαετίας του ’60 — με τους φόβους, τις αναστολές, τις επιθυμίες και τα όνειρά τους — μοιάζουν σχεδόν παράδοξα οικείοι. Οι γραφομηχανές μπορεί να αντικαταστάθηκαν από υπολογιστές, τα τηλέφωνα με καντράν από κινητά και οι ταχυδρομικές παραγγελίες από διαδικτυακές αγορές.

Όμως οι ανάγκες, οι φόβοι, οι επιθυμίες μας και ο χρόνος που μας καταδιώκει παραμένουν αναλλοίωτα.

Ο Σίζγκαλ καταφέρνει, μέσα από ένα φαινομενικά απλό στιγμιότυπο της καθημερινότητας δύο τυπικών Νεοϋορκέζων της εποχής του, να συμπυκνώσει μια ολόκληρη ζωή μέσα σε ένα οκτάωρο εργασίας. Ένα οκτάωρο που ξεπερνά τα όρια του χώρου και του χρόνου του έργου και απλώνεται πάνω στην ίδια την ανθρώπινη εμπειρία.

«Οι Δακτυλογράφοι»,ένα από τα πιο συγκλονιστικά μονόπρακτα της σύγχρονης δραματουργίας, παρουσιάστηκαν για πρώτη φορά  Off-Broadway το 1963, με πρωταγωνιστές τον Ίλαϊ Γουάλας και την Αν Τζάκσον, κερδίζοντας το Drama Desk Award. Ο Μάρεϊ Σίζγκαλ έγινε ευρύτερα γνωστός τόσο για το θεατρικό του έργο «Luv» (1964) όσο και ως σεναριογράφος της κινηματογραφικής επιτυχίας «Tootsie» (1982) με τους Ντάστιν Χόφμαν και Τζέσικα Λανγκ.

 

Λίγα λόγια για το Έργο

Όταν ο Πωλ Κάνιγχαμ εμφανίζεται την πρώτη του μέρα στη νέα του δουλειά, σε μια εταιρεία ταχυδρομικών παραγγελιών, ξεκαθαρίζει στη συνάδελφό του Σύλβια Πέιτον ότι η παρουσία του εκεί θα είναι προσωρινή. Ο Πωλ σπουδάζει νομικά τα βράδια και, έχοντας έναν ήδη καταξιωμένο θείο δικηγόρο, το μέλλον του φαίνεται πολλά υποσχόμενο.

Η Σύλβια, προϊσταμένη του τμήματος, τον υποδέχεται εγκάρδια. Κι εκείνη έχει τα δικά της όνειρα — κυρίως συναισθηματικής φύσης. Ανάμεσα στους δύο συναδέλφους αναπτύσσεται μια ιδιαίτερη σχέση, καθώς η «προσωρινή» παραμονή του Πωλ στο γραφείο διαρκώς παρατείνεται.

Οι εβδομάδες γίνονται μήνες, οι μήνες γίνονται χρόνια και τα χρόνια μετατρέπονται σε δεκαετίες. Ο Πωλ και η Σύλβια μεγαλώνουν μαζί, μοιραζόμενοι μικρές καθημερινές κουβέντες για όσα συμβαίνουν έξω από το γραφείο και για τα μεγάλα πράγματα που — κάποτε — θα τους επιφυλάξει το μέλλον. Όταν, πια γερασμένοι, λένε το τελευταίο τους «καληνύχτα» στον αόρατο εργοδότη τους, συνειδητοποιούμε ότι έχουμε γίνει μάρτυρες ενός ολόκληρου κύκλου ζωής γεμάτου ματαιωμένες επιθυμίες και ανεκπλήρωτα όνειρα. Έναν κύκλο ζωής ιδωμένο μέσα από το χιούμορ, τη θλίψη, τις αυταπάτες και τους συμβιβασμούς που διαπερνούν την ανθρώπινη ύπαρξη.

Ο Πωλ και η Σύλβια είναι δύο εν δυνάμει ελεύθεροι άνθρωποι — όπως όλοι μας. Με τρόπο τραγελαφικό βλέπουμε τις επιθυμίες και τα όνειρά τους να στραγγαλίζονται  από τον ίδιο τους τον φόβο. Έναν φόβο που γίνεται αλυσίδα, τους καθηλώνει, τους περιορίζει και τους υποτάσσει.

Αυτός ο εν δυνάμει ελεύθερος άνθρωπος δεν είναι άλλος από τον καθένα μας.

Συγγραφέας: Μάρεϊ Σίζγκαλ

Σκηνοθεσία: Νάγια Μητσάκου

Πρωταγωνιστούν: Σμαράγδα Κάκκινου Γιάννης Λιόκαρης

Άλλοι συντελεστές: Μετάφραση: Δέσποινα Ζώχου Σκηνικά/Κοστούμια: Δήμητρα Λιάκουρα Sound design και μουσική: Βαγγέλης Καψάλης Κίνηση: Νατάσα Σαραντοπούλου Φωτισμοί: Στέβη Κουτσοθανάση Φωτογραφίες: Karol Jarek

 

Ημέρες & ώρες παραστάσεων

Σάββατο & Κυριακή στις 21:00
 

Τιμές εισιτηρίων

Γενική είσοδος:17€
Μειωμένο: 15€ (φοιτητικό, ανέργων, Α.Μ.Ε.Α., άνω των 65)

Oμάδα Dulcinea

O θάνατος ενός ηθοποιού
 εμπνευσμένο από το διήγημα του Άντον Τσέχωφ «Ο θάνατος ενός δημοσίου υπαλλήλου»

Σκηνοθεσία: Άννα-Μαρία Ιακώβου

 

 

ΠΛΥΦΑ

Πρεμιέρα

16 Απριλίου 2026

 

Βράδυ. Θέατρο. Ένα φτέρνισμα.

Η ομάδα Dulcinea, από τις 16 Απριλίου και για λίγες παραστάσεις, παρουσιάζει το έργο «Ο θάνατος ενός ηθοποιού», σε σκηνοθεσία της Άννας-Μαρίας Ιακώβου.

Το έργο συνομιλεί με το διήγημα του Άντον Τσέχωφ «Ο θάνατος ενός δημοσίου υπαλλήλου» και μεταφέρει τον πυρήνα του στον σύγχρονο κόσμο, εκεί όπου η κοινωνική απαξίωση και η ενοχή του καλλιτέχνη έχουν πλέον εσωτερικευτεί.

Στο δραματουργικό υλικό της παράστασης ενσωματώνονται επίσης θεατρικές διασκευές των διηγημάτων του Άντον Τσέχωφ «Ο Πιανίστας» και «Στο Νεκροταφείο».

Αντλώντας από τη σκέψη του Theodor W. Adorno, η παράσταση προσεγγίζει την τέχνη ως πεδίο κοινωνικής ενοχής: το «λαμπερό θέαμα» συχνά οικοδομείται πάνω στην ανασφάλεια, την έκθεση και τη ματαιότητα εκείνων που το παράγουν.

Δύο ηθοποιοί, ένας μουσικός και μία δημόσια υπάλληλος συνθέτουν ένα θέατρο που σταδιακά καταρρέει, μέσα από σκηνικές εικόνες που παραπέμπουν στην αισθητική των κλόουν και των παλιών μπουλουκιών.

Μια παράσταση για τη μικρή, καθημερινή απαξίωση που γίνεται εσωτερική καταδίκη.

 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

Τι συμβαίνει όταν ο δημόσιος υπάλληλος Ιβάν Ντμίτριτς Τσερβιακόφ φτερνίζεται κατά τη διάρκεια μιας παράστασης πάνω στον υψηλόβαθμο κρατικό υπάλληλο Μπριζάλωφ;

Γιατί ο ηθοποιός που αναζητά τον τάφο του ηθοποιού Μούσκιν μοιάζει τόσο με έναν δημόσιο υπάλληλο;

Και ποιο «σουξέ» παίζει σε κάθε γάμο ο Πιοτρ Ρουμπλιόφ — ο «πιανίστας» του Τσέχωφ;

Ο ηθοποιός δεν πεθαίνει αντικειμενικά.
 Πεθαίνει όταν η αξία του εξαρτάται ολοκληρωτικά από την έγκριση του Άλλου.

Κι αυτός ο Άλλος, αυτός ο Άλλος…

Έτσι, ένα απλό φτέρνισμα μπορεί να γίνει η αφορμή για έναν θάνατο.

 

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Όσο ακόμη οι καλλιτέχνες/ιδες απαξιώνονται κοινωνικά και θεσμικά, χρειάζεται να ανοίγουμε ξανά και ξανά τη συζήτηση για τη «χρησιμότητα» των ηθοποιών και του θεάτρου.

«Μη χρήσιμος, ενδεχομένως, για τον εαυτό του σήμερα, μη χρηστός για τους άλλους χθες, μήπως ο ηθοποιός συνιστά τελικώς τη φιγούρα του ΑΧΡΗΣΤΟΥ μέσα σε κοινωνίες που θεοποιούν τη χρησιμότητα, την αδελφή της, τη χρηστότητα, και την κοινή μητέρα τους, τη ΧΡΗΣΗ»;

Αυτά έγραψε ο Β. Παπαβασιλείου σχεδόν 20 χρόνια πριν στον πρόλογο του βιβλίου «Το παράδοξο με τον ηθοποιό» του Denis Diderot.

Το σημερινό παράδοξο, μου φαίνεται πως είναι η κανονικοποίηση της ελάχιστης αξίας που έχει σήμερα κοινωνικά το θέατρο και οι ηθοποιοί, σε βαθμό που κι αυτοί οι τελευταίοι νιώθουν πια εντελώς ματαιωμένοι.

Τι να μας κάνει και το θέατρο την ώρα των πολέμων, των οικονομικών κρίσεων, των ανισοτήτων και των μεγάλων φόβων;

Οι ηθοποιοί φοβούνται. Οι καλλιτέχνες φοβούνται. Οι δουλειές τους δεν θεωρούνται σημαντικές και ο άνθρωπος τον 21ο αιώνα προσδιορίζεται από το επάγγελμά του.

Κι όμως, οι ηθοποιοί είναι αυτές οι γενναίες, αυτές οι ευαίσθητες, αυτοί οι εύθραυστοι, αυτοί οι δυναμικοί, που επενδύουν τελικά στο συλλογικό φαντασιακό και στην κοινή εμπειρία, παρά τις απογοητεύσεις και τις ματαιώσεις.

Με τον «Θάνατο ενός ηθοποιού» επιχειρούμε μια μικρή αντίσταση απέναντι στη ματαίωση που συχνά συνοδεύει το επάγγελμα του ηθοποιού.

Αντιστεκόμαστε με τον τρόπο του Μπέκετ:
 «Προσπάθησε ξανά. Απότυχε ξανά. Απότυχε καλύτερα».

 

Βιογραφικό της ομάδας Dulcinea

Η Dulcinea Compania ιδρύθηκε με σκοπό τη δημιουργία καλλιτεχνικών δράσεων, ερευνητικών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων.

Έχει επιχορηγηθεί από το ΥΠΠΟ (2022–2025) και έχει συνεργαστεί με την Ισπανική Πρεσβεία στην Αθήνα, τους Los Torreznos, το ThessFringe Festival, τις εκδόσεις «Μεταίχμιο» κ.ά.

Συμμετείχε στην Biennale Θεσσαλονίκης («#thehead | On becoming an animal» του Πάνου Σκλαβενίτη), ενώ παραστάσεις της έχουν παρουσιαστεί στο Πλύφα, Θέατρο 104, Pikap Kato, Θέατρο Άνετον, Space Lab, Artbox Φαργκάνη, Ρομαντικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Tavros Art Space κ.ά.

Περισσότερα: www.dulcineacompania.gr

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Άννα-Μαρία Ιακώβου

Συνεργάτης σκηνοθέτης: Κώστας Χατζηγεωργίου

Βοηθός σκηνοθεσίας: Ηλιάνα Αντωνιάδου

Δραματουργία: Η ομάδα

Σύνθεση δραματουργίας: Ελένη Σιταρά

Σκηνογραφία-Ενδυματολογία: Ζενεβιέβ Αθανασοπούλου

Μουσική: Χάρης Αναστασιάδης

 

Σχεδιασμός φωτισμών: Σωτήρης Ρουμελιώτης

Φωτογραφίες: Νίκος Ζιαγάκης

Video trailer: Κώστας Χατζηγεωργίου

Επικοινωνία-Δημόσιες σχέσεις: Γιώτα Δημητριάδη

 

Επί σκηνής: Άννα-Μαρία Ιακώβου, Αλέξανδρος Καλτζίδης, Αλέξανδρος Νικολαΐδης και ο μουσικός Χάρης Αναστασιάδης

Ευχαριστούμε τα μέλη του Κινηματογραφικού Τομέα Π.Ο.Φ.Π.Α. για τη συνεργασία και την υποστήριξη.

Η παράσταση «Ο θάνατος ενός ηθοποιού» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα και με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού.

 

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Από 16 Απριλίου

Ημέρες παραστάσεων:16,17, 23, 24, 29, 30 Απριλίου

Ώρες: 21.00

Διάρκεια: 70’

 

Εισιτήρια:

14€ (κανονικό)

10€ (μειωμένο- Φοιτητ@, Άνεργ@)

10€  Early bird (έως 31/03)

 

Ο θάνατος ενός ηθοποιού | Εισιτήρια online! | More.com
 
 ΠΛΥΦΑ
 Κορυτσάς 39, Αθήνα 104 47

https://plyfa.space/

 

Η Dulcinea Companiaστα Social Media

W: dulcineacompania.gr

FB: Dulcinea Compania

IG: dulcinea_compania
 TikTok:dulcinea.compania