ΓΙΑΝΝΗΣ ΑΓΓΕΛΑΚΗΣ

Αν και ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 21 Μαΐου 1991, κατά την 50ή επέτειο της Μάχης της Κρήτης, το μνημείο βρίσκεται ακόμα στα μπετά.

Φέτος συμπληρώθηκαν 85 χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης. Κι όμως, παρά τους εορτασμούς και τις εκδηλώσεις τιμής για όσους αντιστάθηκαν και έδωσαν τη ζωή τους στον αγώνα ενάντια στους ναζί, στο νησί δεν υπάρχει κάποιος χώρος που να αποτελεί σημείο αναφοράς για τη θυσία τους.

Η συζήτηση για τη δημιουργία μνημειακού συγκροτήματος για τη Μάχη της Κρήτης δεν είναι καινούργια. Αποτελούσε χρόνιο αίτημα των αρχών και των φορέων του τόπου, αλλά και των βετεράνων του πολέμου.

Σήμερα όμως, εκεί που θα έπρεπε να ορθώνεται το μνημειακό συγκρότημα, υπάρχει μόνο μια μουτζουρωμένη πινακίδα, κρυμμένη πίσω από ψηλά χόρτα, που ενημερώνει ότι στο σημείο θα κατασκευαστεί το συγκρότημα με προϋπολογισμό 1.355.000 ευρώ. Δίπλα της, ένας σκελετός κτίσματος, σκουπίδια κάθε λογής και σπασμένες τιμητικές πλάκες.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

Ενάντια σε αυτή την εικόνα, κάποιοι ακόμη αγωνίζονται: βετεράνοι και επιζώντες που δίνουν μια τελευταία μάχη — μια μάχη ενάντια στη Λήθη.

Μεταξύ αυτών, ο 95χρονος πλέον αντιναύαρχος ε.α. Κωνσταντίνος Μανιουδάκης, εμπνευστής του μνημειακού συγκροτήματος, και η 95χρονη Ιωάννα Κανταράκη, επιζώσα του Ολοκαυτώματος της Καντάνου.

Την ιδέα για τη δημιουργία ενός μνημειακού συγκροτήματος για τη Μάχη της Κρήτης τη συνέλαβε ο κ. Μανιουδάκης. Υπηρετώντας στις Βρυξέλλες πριν από περίπου 50 χρόνια, είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί ένα αντίστοιχο μνημείο και μουσείο, αφιερωμένο στη Μάχη του Βατερλό.

Έτσι ξεκίνησε ένας αγώνας — μαζί με αρχές, φορείς του τόπου και βετεράνους του πολέμου από την Κρήτη, την Αγγλία, την Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία — για τη δημιουργία του μνημειακού συγκροτήματος για τη Μάχη της Κρήτης.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

Σήμερα, στα 95 του χρόνια, θυμάται ότι αρχικά το μνημείο επρόκειτο να φιλοξενηθεί σε χώρο στο αεροδρόμιο του Μάλεμε.

«Η έκταση εκεί ανήκε στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, οπότε δεν θα είχαμε έξοδα για την αγορά της γης. Σκοπός μας ήταν να φτιάξουμε έναν τεχνητό λόφο στα πρότυπα του Βατερλό και να στήσουμε πάνω του το μνημείο».

Ο αρχικός σχεδιασμός δεν προχώρησε: ο τότε νομάρχης είχε δεχτεί απειλές από τους κατοίκους του Γαλατά ότι «αν το μνημείο δεν γίνει στην περιοχή τους, θα κατέβουν σε διαδηλώσεις την ημέρα των εγκαινίων».

Τελικά, το αίτημα των κατοίκων έγινε δεκτό, η κατασκευή αναβλήθηκε και ο νέος χώρος βρέθηκε στον Γαλατά.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

Ο θεμέλιος λίθος τοποθετήθηκε στις 21 Μαΐου 1991, κατά την 50ή επέτειο της Μάχης της Κρήτης, από τον πατέρα του σημερινού πρωθυπουργού, Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Το έργο είχε συνολικό προϋπολογισμό γύρω στα 5.000.000 ευρώ.

Στην τελετή παρευρέθηκαν ο τότε Καγκελάριος της Γερμανίας Χέλμουτ Κολ, ο Δούκας του Κεντ, επίσημοι από τη Μεγάλη Βρετανία, την Αυστραλία, τη Νέα Ζηλανδία και την Ελλάδα, βετεράνοι και πλήθος κόσμου.

Τη μελέτη είχε αναλάβει το γραφείο του γνωστού αρχιτέκτονα Αλέξανδρου Τομπάζη. Υπεύθυνη για το έργο ορίστηκε η Νομαρχία Χανίων, με φορέα υλοποίησης τον ΟΑΔΥΚ. Μάλιστα, για τον σκοπό αυτό συστάθηκε Ειδική Επιτροπή, ορισμένη απευθείας από το Πρωθυπουργικό Γραφείο, με τη συμμετοχή τοπικών αρχόντων και προσωπικοτήτων των Χανίων.

Σύμφωνα με τον τότε σχεδιασμό —και κατά τα πρότυπα παρόμοιων συγκροτημάτων σε άλλες χώρες— στο μνημειακό συγκρότημα στον Γαλατά θα λειτουργούσαν δύο μεγάλες αίθουσες και συνεδριακό κέντρο χωρητικότητας 150 συνέδρων, ενώ θα υπήρχαν καφετέρια, γραφεία Γραμματείας και Διεύθυνσης, ειδικά εργαστήρια για τη συντήρηση των εκθεμάτων και αποθηκευτικοί χώροι. Προβλεπόταν, επίσης, υπαίθριος εκθεσιακός χώρος για εκθέματα μεγάλου μεγέθους, όπως αεροπλάνα και οπλοπολυβόλα.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

Η πρώτη χρηματοδότηση δόθηκε αρκετά χρόνια μετά την πρώτη αναγγελία: το 2004, εν μέσω προεκλογικής περιόδου, ο τότε Υφυπουργός Οικονομίας κ. Πάχτας έδωσε στον Νομάρχη Χανίων κ. Γιώργο Κατσανεβάκη το ποσό των 1.760.000 ευρώ.

Αφού διατέθηκαν κάποια χρήματα για την οικοδομική άδεια και για μια πρώτη διαμόρφωση του χώρου, ώστε να φιλοξενηθούν επετειακές εκδηλώσεις, το υπόλοιπο ποσό —1.355.000 ευρώ— πήγε στην κατασκευή του σκελετού του κτιρίου. Ο σκελετός ολοκληρώθηκε· με την ολοκλήρωσή του, όμως, σταμάτησε και η χρηματοδότηση.

Σήμερα, καθώς το μνημείο έχει εγκαταλειφθεί, οι Κρητικοί δεν διαδηλώνουν για τη μη ολοκλήρωσή του. Οι βετεράνοι και οι επιζώντες της περιόδου όλο και λιγοστεύουν. Οι πολιτικοί σιωπούν.

Σε λίγο, θα σβήσει και η μνήμη των τελευταίων επιζώντων.

Πολλοί πια δεν θυμούνται καν πού βρίσκεται το σημείο όπου θα γινόταν η ανέγερση.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

«Σιγά-σιγά θα φύγουν και οι τελευταίοι άνθρωποι που έχουν ζωντανές μνήμες από εκείνη την εποχή. Τι άλλο παραπάνω να πούμε; Είναι ντροπή», μου λέει ο κ. Μανιουδάκης. «Από τη μία δεν θέλω να κατηγορώ τη χώρα μου στους Βρετανούς, στους Αυστραλούς και στους συμμάχους, αλλά από την άλλη, δεν μπορείς και να σιωπάς».

Ακόμη και το μνημείο όπου γίνονταν τελετές μέχρι το 2010 βρίσκεται σε εγκατάλειψη: χορταριασμένο, με τις πλάκες του σπασμένες.

Ο κ. Μανιουδάκης υπενθυμίζει ότι «είχαν τοποθετηθεί τιμητικές επιγραφές από τους συμμάχους κατά τη θεμελίωση για τα παλικάρια τους —αυτά τα παλικάρια που ήρθαν από τις μακρινές τους πατρίδες για να δώσουν τη ζωή τους για τη δική μας λευτεριά… Κάθε κοινότητα που είχε παίξει ρόλο στη Μάχη της Κρήτης θα είχε τη δική της μνημειακή αναφορά. Τώρα, τα βανδάλισαν όλα».

«Εδώ επρόκειτο να στηθεί κι ένα έργο του περίφημου γλύπτη Γιώργου Ζογγολόπουλου. Δυστυχώς, κι ο γλύπτης έφυγε από τη ζωή αναμένοντας την εκτέλεση του έργου του».

Το κτίριο θα έπρεπε να στεγάζει ένα κέντρο απ’ όπου οι πολίτες του νησιού, μαθητές από όλη τη χώρα και επισκέπτες από ξένους τόπους θα μάθαιναν την ιστορία και θα τιμούσαν τη μνήμη εκείνων που πολέμησαν και έδωσαν το αίμα τους στους αγώνες ενάντια στους ναζί. Ένα μνημείο που θα ένωνε τους λαούς μέσα από τη μνήμη.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

Σήμερα όμως, στην κατάσταση που βρίσκεται, μοιάζει να υπάρχει μόνο για να σηματοδοτεί την επικράτηση της Λήθης.

«Γι’ αυτούς που έδωσαν τις ζωές τους στη Μάχη της Κρήτης», έγραφε η σπασμένη πλάκα που κειτόταν θρυμματισμένη στο έδαφος, στον χώρο του μνημείου. Τώρα, ακόμη και τα κομμάτια της έχουν εξαφανιστεί.

Η Ιωάννα Κανταράκη είναι από τους ελάχιστους εν ζωή επιζώντες της φρίκης της ναζιστικής περιόδου στην Κρήτη. Γεννήθηκε στις 26 Ιουνίου 1931 και έζησε ως παιδί το Ολοκαύτωμα της Καντάνου: την ισοπέδωση του χωριού της και την εκτέλεση όλων των κατοίκων του. Οι ναζί τοποθέτησαν τότε πινακίδα που έγραφε «Εδώ υπήρχε η Κάντανος». Σήμερα, η κ. Κανταράκη επισκέφθηκε μαζί μου το εγκαταλελειμμένο μνημειακό συγκρότημα της Μάχης της Κρήτης.

«Δεν επαιτούμε, απαιτούμε να μην σβήσει η μνήμη όσων φρικτών συνέβησαν», μου είπε εμφανώς συγκινημένη, καθώς παρατηρούσε μαζί μου τα ερείπια του χώρου.

 

Γιάννης Αγγελάκης

 

Κοντοσταθήκαμε στο τραυματισμένο μνημείο. Η κ. Κανταράκη ρίχνει μία ματιά στην άσχημη εικόνα του, και συνεχίζει:

«Τώρα βρισκόμαστε εδώ, σε έναν χώρο που θα έπρεπε να τιμά την ιστορία και τους ανθρώπους αυτούς που θυσιάστηκαν και έδωσαν τις ζωές τους για να είμαστε εμείς ελεύθεροι σήμερα.

Αυτό που συμβαίνει εδώ είναι λυπηρό· είναι ντροπή και αίσχος για την Κρήτη! Είναι ντροπή γι’ αυτούς που οι Γερμανοί σκοτώσανε, τους ανήμπορους, τις γυναίκες, τις έγκυες γυναίκες, για τα μικρά παιδιά, για τους αθώους ανθρώπους, για όσους αντισταθήκανε…

Δεν έχεις τόπο να προσευχηθείς, να δείξεις την αγάπη σου και τη συμπόνια σου. Και να διδάξεις στις επόμενες γενιές για να μη ξαναζήσουμε τέτοια φρίκη!

Τόσο γρήγορα ξεχάσανε; Οι μνήμες σβηστήκανε τελείως; Τα βιβλία γράφουν ό,τι θέλουν, και οι Γερμανοί γράφουν ό,τι θέλουν.

Εμείς θέλουμε να γίνει ένα σωστό μνημείο, να γραφτούν τα ονόματα όλων όσων χάθηκαν και να γίνει εδώ, εδώ στον τόπο του!

Εδώ έπεσαν οι πρώτοι αλεξιπτωτιστές. Εδώ έγιναν οι σκληρότερες μάχες και οι ντόπιοι, μπέτη με μπέτη (στήθος με στήθος), με μαγκούρες, με δρεπάνια και με σκεπάρνια, μαζί με τους συμμάχους μας, εξολόθρευσαν τα καλύτερα παλικάρια του Χίτλερ.

Έπεσαν Έλληνες, έπεσαν σύμμαχοι, έπεσαν ντόπιοι, παιδιά, γυναίκες και γέροι. Όλοι ήταν στη μάχη. Ο Γαλατάς ήταν η πρώτη μέρα, η περιοχή που δέχθηκε το πρώτο μεγάλο πλήγμα. Εδώ πρέπει να γίνει».

Πιο πρόσφατα, τον Μάιο του 2021, το θέμα επανήλθε στη δημοσιότητα, με αφορμή ανακοίνωση του Αντιπεριφερειάρχη κ. Παπαδεράκη, ο οποίος είχε την ευαισθησία και μίλησε για την αναγκαιότητα να ολοκληρωθεί το Μνημειακό Συγκρότημα της Μάχης της Κρήτης.

 

Γιάννης Αγγελάκης

Γιάννης Αγγελάκης

 

Είχα θέσει το ζήτημα στον Περιφερειάρχη Κρήτης κ. Αρναουτάκη και στον Αντιπεριφερειάρχη Χανίων κ. Καλογερή. Ο κ. Αρναουτάκης φάνηκε να αγνοεί το ζήτημα, παρότι αυτό έχει συζητηθεί και στο Περιφερειακό Συμβούλιο Κρήτης, μετά από παρέμβαση της παράταξης «Λαϊκή Συσπείρωση Κρήτης».

Ο κ. Καλογερής ήταν πιο ενημερωμένος.

Είχε δηλώσει σχετικά:

«Το έχουμε στο μυαλό μας. Θα αναμορφώσουμε λίγο τη μελέτη γιατί είναι πολύ μεγαλεπίβολη αυτή, είναι φαραωνικού τύπου. Έχουμε σκοπό να προχωρήσουμε. Είναι αμαρτία! Ήδη υπάρχει μία αρχιτεκτόνισσα που το βλέπει».

 

Γιάννης Αγγελάκης

 

Πέντε χρόνια πέρασαν από τότε, και το μνημειακό συγκρότημα της Μάχης της Κρήτης παραμένει εγκαταλελειμμένο. Δεν φτιάχνονται ούτε καν οι πλάκες των συμμάχων στο σχετικό μνημείο, επειδή η μελέτη είναι «φαραωνικού τύπου»; Ποιο είναι το κόστος για να αποδοθεί ο ελάχιστος φόρος τιμής στους νεκρούς συμμάχους μας;

Τον Μάιο του 2008, ο τότε Υπουργός Εσωτερικών και μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ. Προκόπης Παυλόπουλος είχε διαφορετική άποψη. Σημείωνε για το Μνημειακό Συγκρότημα της Μάχης της Κρήτης και την υποχρέωση της Πολιτείας:

«…Η πολιτεία θα ολοκληρώσει σε ελάχιστο χρόνο το έργο που θα στοιχίσει πάνω από 5 εκ. ευρώ. Αλλά και αυτά είναι λίγα μπροστά σε αυτά που συμβολίζει…»

Άραγε, είναι λίγα τα 5 εκατομμύρια ευρώ για τη θυσία των προγόνων μας, όπως έλεγε ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ή αποτελούν άσκοπη σπατάλη σε αχρείαστα, «φαραωνικού τύπου» έργα, όπως έλεγε ο κ. Καλογερής;

 

Γιάννης Αγγελάκης

 

Ο Αριστομένης Συγγελάκης, Γραμματέας του Εθνικού Συμβουλίου Διεκδίκησης των Οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα, θεωρεί ότι «η εγκατάλειψη του υπό κατασκευή μνημειακού συγκροτήματος της Μάχης της Κρήτης δίνει το μήνυμα ότι η Ελληνική Δημοκρατία δεν αντιλαμβάνεται τη σημασία της Μάχης της Κρήτης και δεν τιμά εμπράκτως την Αντίσταση και τη θυσία των Ελλήνων και των Συμμάχων που πολέμησαν εναντίον του Άξονα, δίνοντας χώρο στην αναθεώρηση και αντιδραστική επανασυγγραφή της Ιστορίας.

«Το έργο αυτό, το οποίο εξήγγειλε και δεσμεύθηκε ο πρώην Πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, όπως και αξιωματούχοι των επόμενων κυβερνήσεων, πρέπει να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατό! Αυτό είναι το ιστορικό μας χρέος απέναντι στη Μάχη της Κρήτης».

Ο κ. Μανιουδάκης υπενθυμίζει ότι το έργο θα μπορούσε να είναι ήδη ολοκληρωμένο, αν η στάση της κυβέρνησης Κωνσταντίνου Μητσοτάκη ήταν διαφορετική:

«Εμείς είχαμε κανονίσει τότε, κατά τη διαπραγμάτευση, το έργο να γίνει με κοινή χρηματοδότηση και από τους συμμάχους, καθώς έχει ξεκάθαρα διασυμμαχικό χαρακτήρα. Είναι το μοναδικό με τέτοιο στάτους. Αλλά για λόγους ευθιξίας η τότε κυβέρνηση, αποφάσισε εγωιστικά ‘θα το κάνουμε μόνοι μας’. Και να τώρα πού βρεθήκαμε…»

Μείναμε χωρίς χώρο για να τιμούμε τους νεκρούς.

Μένουμε χωρίς μνήμη.

Πηγή: news247.gr

Τέσσερα χρόνια μετά την δολοφονία της Ελένης Τοπαλουδη από το Διδυμότειχο, κατά την διάρκεια παραμονής της στη Ρόδο, τοποθετήθηκε μαρμάρινη στήλη στη πόλη όπου αναγράφεται «Καμία άλλη Ελένη».

Η Ελένη Τοπαλούδη, ταυτίστηκε με τον αγώνα ενάντια της έμφυλης βίας και των γυναικοκτονιών. Ο τόπος καταγωγής της τιμά την μνήμη της δίνοντας το όνομα της σε κεντρικό δρόμο και επιπλέον φτιάχνοντας ένα μνημείο.

Στην χθεσινή εκδήλωση για τα αποκαλυπτήρια, ήταν έντονο το κλίμα καθώς κυριαρχούσε ο πόνος και η αγανάκτηση για τον άδικο χαμό της Ελένης, για τα θύματα γυναικοκτονίας και έμφυλης βίας. Ακούστηκε επίσης και το τραγούδι αφιερωμένο στην μνήμη της Ελένης Τοπαλούδη, που έγραψε ο Χρήστος Γκρέμος σε στίχους της Ευαγγελίας Ζηλιασκοπούλου.

Η τοποθέτηση της μαρμάρινης στήλης και η ονομοτοδοσία έγιναν με απόφαση του δημοτικού συμβούλιου, ενώ ο δήμος προσανατολίζεται στη δημιουργία επιστημονικού ινστιτούτου για την καταπολέμηση της έμφυλης βίας.

 Πηγή: www.rosa.gr

Στην είσοδο του κάμπου των Ασπραγγέλων βρίσκεται το μνημείο της Ζαγορίσιας Γυναίκας της Πίνδου που είναι αφιερωμένο στη μνήμη των γυναικών του Ζαγορίου που με αυταπάρνηση συνέβαλαν τα μέγιστα για να αποκρουστεί η εισβολή των Ιταλικών δυνάμεων το φθινόπωρο του 1940.  Το άγαλμα στήθηκε στη περιοχή τον Οκτώβριο του 1993. Είναι έργο του Θεσσαλού γλύπτη Γιώργου Καλακαλλά και το ύψος του φτάνει τα 6 μέτρα, ενώ το βάρος του είναι 1,7 τόνους.

Ενεργά στον αγώνα για την πατρίδα

Οι γυναίκες του Ζαγορίου στο πόλεμο του ’40 συμμετείχαν ενεργά στον αγώνα και σε αυτές οφείλεται ο έγκαιρος ανεφοδιασμός των Ελληνικών δυνάμεων που μάχονταν για να ανακόψουν την φασιστική εισβολή, η οποία μέσω της κοιλάδας του Αώου προσπαθούσε να φθάσει στο Μέτσοβο. Οι Έλληνες στρατιώτες, που το Νοέμβρη του 1940 είχαν οχυρωθεί και πολεμούσαν στη περιοχή του Βρυσοχωριού, εξαιτίας της απόστασης αντιμετώπιζαν πολλά προβλήματα με την τροφοδοσία τους.

Το χωριό απείχε από τα Γιάννινα περίπου 80 χιλιόμετρα και ο οδικός άξονας, την εποχή εκείνη, σταματούσε στη μέση περίπου της διαδρομής. Από εκεί ως το πεδίο των μαχών η μεταφορά των πυρομαχικών και αλλά και των υπολοίπων απαιτούμενων υλικών, γινόταν μέσω του παλιού ημιονικού μονοπατιού. Η ανάγκη για την έγκαιρη τροφοδοσία των στρατιωτών μας ήταν μεγάλη και οι δυσκολίες που παρουσιαζόταν πολλές. Ο Ελληνικός στρατός είχε επιτάξει τα άλογα της περιοχής και έτσι η μεταφορά γινόταν μόνο με τα γαϊδουράκια και κάποια αρρωστημένα και γερασμένα άλογα που είχαν παραμείνει στην ιδιοκτησία των κατοίκων της περιοχής.

Το UpStories με αφορμή την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου πραγματοποιεί το σχετικό αφιέρωμα με ένα σχετικό βίντεο.

Η Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη απέστειλε επιστολή προς τον Γενικό Γραμματέα Πολιτισμού Γιώργο Διδασκάλου, ζητώντας να δρομολογηθεί άμεσα η διαδικασία για την κήρυξη της οικίας του Νίκου Γκάτσου ως μνημείο, στην Ασέα Αρκαδίας, βάσει των διατάξεων του Ν. 3028/02 “Περί προστασίας των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς”.

Για την πρότασή της  να κηρυχθεί μνημείο η οικία Γκάτσου η Λίνα Μενδώνη έκανε την εξής δήλωση:

«Ο ποιητής της “Αμοργού”, ο συνδημιουργός στα τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι, του Μίκη Θεοδωράκη και πολλών ακόμη Ελλήνων συνθετών, δημιούργησε ποίηση μουσική  με τον λόγο του και τον εσωτερικό ρυθμό των λέξεων του. Η επιλογή των λέξεων και η θέση τους στον στίχο έφερναν στους συνθέτες με τους οποίους συνεργάστηκε μουσικές φωνές και ήχους.

Ο Νίκος Γκάτσος δεν άφησε πλήθος ποιητικών συλλογών. Η μία, η “Αμοργός“ είναι το απαύγασμα στο νεοελληνικό ποιητικό λόγο. Χειρίστηκε τη γλώσσα ως ποίηση, σε κάθε μορφή του έργου του, στο τραγούδι και στη μετάφραση. Είναι ένα πολύτιμο έργο που μας πλημμυρίζει με την ποιότητα, την τρυφερότητα, την ομορφιά του. Είναι χρέος της Πολιτείας να προστατέψει και να αναδείξει το σπίτι που γεννήθηκε ο Ποιητής».

Η επιστολή της Υπουργού Πολιτισμού και Αθλητισμού προς τον Γενικό Γραμματέα Πολιτισμού Γιώργο Διδασκάλου έχει ως εξής:

“Σας επισυνάπτω φάκελο φωτογραφιών, ο οποίος μου επεδόθη από την πρόεδρο του Συνδέσμου των εν Αθήναις Ασεατών και Ασεατών Αττικής κ. Μαρία Οικονομοπούλου- Φράγκου, καθώς και την επιστολή του Συνδέσμου, στην οποία διατυπώνεται η επιθυμία των μελών του να κηρυχθεί και να προστατευθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού η οικία του μεγάλου ποιητή Νίκου Γκάτσου στην Ασέα Αρκαδίας.  Για τον ποιητή Νίκο Γκάτσο μίλησε ο Μανος Χατζιδάκις. «Μνημειώδες έργο του νεοελληνικού ποιητικού λόγου», χαρακτήρισε την “Αμοργό” ο Μάνος Χατζιδάκις, “επειδή περιέχει βαθύτατα την ελληνική παράδοση, δεν την εκμεταλλεύεται, ενώ συγχρόνως περιέχει όλη την ευρωπαϊκή θητεία του Μεσοπολέμου”.

Το έργο του Γκάτσου, τεράστιο σε ποσότητα και ποιότητα, μελοποιήθηκε από τους μεγάλους Έλληνες συνθέτες. Οι στίχοι του δημιούργησαν έργα - σταθμούς στο ελληνικό τραγούδι. Το μεταφραστικό του έργο είναι ιδιαίτερα σημαντικό. Εξαιρετικές παραστάσεις του Εθνικού Θεάτρου, του Θεάτρου Τέχνης, του Λαϊκού Θεάτρου “ανέβηκαν” πατώντας στις δικές του μεταφράσεις.

Κατόπιν των ανωτέρω και βάσει του συνημμένου φακέλου, παρακαλώ να δρομολογήσετε την διαδικασία κήρυξης της οικίας Γκάτσου, στην Ασέα, βάσει των διατάξεων του Ν. 3028/02 “Περί προστασίας των Αρχαιοτήτων και εν γένει της Πολιτιστικής Κληρονομιάς”.

Όπως αναφέρει ο Σύνδεσμος στην επιστολή του, οι κληρονόμοι του ποιητή προτίθενται να παραχωρήσουν στο Δημόσιο το κτήριο, ενώ Δήμος και Περιφέρεια συμφωνούν με την αξιοποίηση της οικίας ως Μουσείο».

Μετά τον Κωστή Παλαμά, τον Οδυσσέα Ελύτη, ο Νίκος Γκάτσος  θα αποκτήσει σύντομα τη δική του στέγη.

Να διατηρήσει το καθεστώς της Αγίας Σοφίας ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, καλεί την τουρκική κυβέρνηση ο αρμόδιος για τις διεθνείς θρησκευτικές ελευθερίες πρέσβης των ΗΠΑ, Σαμ Μπράουνμπακ.

Όπως σημείωσε σε ανάρτηση του στο Twitter, «η Αγία Σοφία έχει τεράστια πνευματική και πολιτιστική σημασία για δισεκατομμύρια πιστούς διαφορετικών θρησκειών σε όλο τον κόσμο. Καλούμε την κυβέρνηση της Τουρκίας να τη διατηρήσει ως μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO και να διατηρήσει την προσβασιμότητα σε όλους υπό το υπάρχον μουσειακό καθεστώς της».

Εν τω μεταξύ, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη με επιστολή της προς τις αντιπροσωπείες των κρατών – μελών της UNESCO ενημερώνει για την επιχειρούμενη από την τουρκική κυβέρνηση αλλαγή του status της Αγίας Σοφίας, το οποίο αντιβαίνει στη συμφωνία του 1972 την οποία έχει υπογράψει και η Τουρκία.

«Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι σε καμία περίπτωση η Αγία Σοφία δεν πρέπει να απολέσει τον οικουμενικό της χαρακτήρα και να μετατραπεί σε μουσουλμανικό τέμενος» επισημαίνει η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη σε επιστολή της.



ΠΗΓΗ ΕΡΤ

Στην τοποθέτηση του μνημείου προς τιμήν των θυμάτων αγωνιστών εναντίον του μαύρου στη διετία Ιούνιος ΄13 – Ιούνιος ΄15 αναφέρθηκε ο Πρόεδρος της ΠΟΣΠΕΡΤ Παναγιώτης Καλφαγιάννης, στην εκπομπή «2η φορά αριστερά» με τον Μιχάλη Μεσσήνη, στην ΕΡΤ OPEN.

Το μνημείο, που στήθηκε στο προαύλιο της ΕΡΤ με πρωτοβουλία της ΠΟΣΠΕΡΤ, φιλοτέχνησε αφιλοκερδώς ο καταξιωμένος γλύπτης και αλληλέγγυος του αγώνα Κυριάκος Ρόκος.

Ακούστε το σχετικό ηχητικό (7/7/17) απόσπασμα εδώ :

Πραγματοποιήθηκε η τελετή αποκαλυπτηρίων του μνημείου, με φυσική παρουσία των συναδέλφων που εργάζονται στην Αθήνα, αλλά και τη νοερή και ψυχική παρουσία όλων των συναδέλφων της ΕΡΤ3, των περιφερειακών σταθμών αλλά και των συναδέλφων που βρίσκονται εκτός Ελλάδος.

Στην εκδήλωση τελέστηκε τρισάγιο στη μνήμη των αδικοχαμένων συναδέλφων μας και αλληλέγγυων και ακολούθησαν τα αποκαλυπτήρια του μνημείου που φιλοτέχνησε αφιλοκερδώς ο φημισμένος γλύπτης Κυριάκος Ρόκος, στον οποίο απονεμήθηκαν, για την προσφορά του και την αλληλεγγύη του, τιμητικές πλακέτες ΠΟΣΠΕΡΤ & ΕRΤOPEN.

Το μνημείο αποτυπώνει με μοναδικό τρόπο, τη νίκη αυτού του αγώνα και το άνοιγμα της ΕΡΤ και εγκαταστάθηκε στο προαύλιο του Ραδιομεγάρου μετά από πρόταση της ΠΟΣΠΕΡΤ, την οποία αποδέχτηκαν Διοίκηση και πολιτική ηγεσία, που παρέστησαν στα αποκαλυπτήρια.

Το μνημείο «Μνήμες & Χρέος» είναι πλέον μια πραγματικότητα.

Σηματοδοτεί αυτόν τον μεγάλο αγώνα που δόθηκε ενάντια στο «μαύρο», για τη δημοκρατία, για την ελευθεροφωνία, για τους θεσμούς, για τα εργασιακά δικαιώματα και θα παραδειγματίζει τις επόμενες γενιές για αγώνες και διεκδικήσεις με συνέπεια, αλληλεγγύη, θάρρος, με στόχο και προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον.

Η ΠΟΣΠΕΡΤ αισθάνεται υπερήφανη γι’ αυτό τον αγώνα που δόθηκε με αρχή το πραξικοπηματικό κλείσιμο στις 11/6/2013 και συνεχίζεται έως σήμερα με σύμβολο και το μνημείο πλέον και θα συνεχιστεί μέχρι να γίνουν πραγματικότητα τα οράματα και οι απαιτήσεις της κοινωνίας για τη δημόσια ραδιοτηλεόραση.

Προσπερνά και αφήνει στην απαξία τους όλους αυτούς τους κονδυλοφόρους που από την πρώτη στιγμή στήριξαν τη διάλυση της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης από κόμματα και οικονομικό κατεστημένο. Αυτές οι κατευθυνόμενες γραφίδες, τα φερέφωνα του κατεστημένου, προπαγάνδισαν χωρίς ντροπή υπέρ του «μαύρου», δικαιολόγησαν αυτές τις φασιστικές πρακτικές – πολλοί δε τις υπηρέτησαν – και σήμερα συνεχίζουν για ευτελή, ιδιοτελή και κομματικά οφέλη να λοιδορούν την ΕΡΤ και τους εργαζόμενούς της.

Συνεχίζουμε στους ίδιους στόχους και αξίες και δηλώνουμε προς όλους ότι θα διαφυλάξουμε και τον αγώνα μας και την αξιοπρέπεια αυτού του αγώνα. Θα σταθούμε όρθιοι μπροστά σε κάθε κακόβουλη προσπάθεια, απ’ όπου κι αν προέρχεται. Θα είμαστε ζωντανές ασπίδες σε όσους θέλουν να επαναφέρουν το «μαύρο» και δεν θα το επιτρέψουμε.

Χθες δέυτερη μέρα των Χριστουγέννων στο κέντρο της Αθήνας, πίσω από την Ρώσικη Εκκλησία, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες 4 άνδρες ντυμένοι Αγιοβασίλιδες εμφανίστηκαν στην πλατεία Μανού Ραλλούς, πίσω από την εκκλησία, επί της οδού Αμαλίας, κρατώντας ένα πρωτότυπο δώρο για την Αθήνα!

Εκεί που βρισκόταν ένα άδειο βάθρο τοποθέτησαν ένα μεταλλικό γλυπτό με τον τίτλο "Μνημείο στον Άγνωστο Καλλιτέχνη".

Το γλυπτό απεικονίζει ένα κόκκινο μπαλόνι που σηκώνει μια βαρειά μεταλική αλυσίδα.

Η διαδικασία κράτησε λιγότερο από 5 λεπτά και οι άγνωστοι εξαφανίστηκαν σαν τον Άγιο Βασιλή....

Το βάθρο, άγνωστο μέχρι πότε, φιλοξενούσε το γλυπτό του Χρήστου Καπράλου "Μάνα με τα Δύο Παιδιά της" που μεταφέρθηκε στη Ριζάρειο Σχολή και από τότε παρέμενε ως ένας απλός μαρμάρινος όγκος στο σημείο!

Οι καλλιτέχνες προφανώς αγανάκτησαν με την απουσία της πολιτείας κι αποφάσισαν να δώσουν μόνοι τους ένα χρώμα στο σημείο.

Ο τίτλος του έργου "Μνημείο στον Άγνωστο Καλλιτέχνη", μπορεί να σημαίνει πάρα πολλά πράγματα ή απλώς να είναι μια πρωτότυπη κίνηση αντί του κλασσικού πλέον, και συνηθισμένου γκραφίτι!! 


#to_mnimio_tou_agnostou_kallitexni

#the_monument_of_the_unknown_artist