Ενα σοκαριστικό έγκλημα σημειώθηκε στην Ιταλία, καθώς τέσσερις μετανάστες κάηκαν ζωντανοί μέσα σε αυτοκίνητο σε πρατήριο καυσίμων στην Καλαβρία.

Το θέμα έχει συγκλονίσει τη γειτονική χώρα και έχει φέρει ξανά στην επικαιρότητα το μείζον θέμα της εκμετάλλευσης των εργατών γης, μεταδίδει ο Guardian.

Η επίθεση καταγράφηκε από κάμερα ασφαλείας στο πρατήριο στην πόλη Αμεντολάρα, κοντά στην Κοζέντσα. Δύο Πακιστανοί υπήκοοι συνελήφθησαν με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας από πρόθεση με επιβαρυντικές περιστάσεις, σύμφωνα με τον εισαγγελέα Αλεσάντρο Ντ’ Αλέσιο.

Το βίντεο, που μεταδόθηκε από το κρατικό τηλεοπτικό δίκτυο Rai και άλλα ιταλικά μέσα ενημέρωσης, φαίνεται να δείχνει τους υπόπτους να ρίχνουν υγρό στο πίσω μέρος του οχήματος ενώ αυτό ήταν σταθμευμένο δίπλα σε αντλία καυσίμων. Στη συνέχεια το πυρπολούν και εμποδίζουν το άνοιγμα των θυρών, προσπαθώντας να διασφαλίσουν ότι τα θύματα δεν θα μπορέσουν να διαφύγουν.

Ένας τέταρτος Αφγανός άνδρας, ο οποίος υπέστη εγκαύματα στα χέρια, κατάφερε να διαφύγει από το πορτμπαγκάζ.

Σε συνέντευξή του στην περιφερειακή ειδησεογραφική υπηρεσία TGR Calabria, ο επιζών, εργάτης συγκομιδής φράουλας που μοιραζόταν διαμέρισμα με τα τέσσερα θύματα, δήλωσε ότι οι δράστες ανήκαν σε μια «τεράστια πακιστανική μαφία», προσθέτοντας: «Είναι θαύμα που είμαι ζωντανός».

 

Ανέφερε επίσης ότι τα θύματα απειλούνταν με όπλα και μαχαίρια, εξαναγκάζονταν να εργάζονται χωρίς αμοιβή και λάμβαναν μόνο τροφή και στέγη.

Τι είναι το caporalato

Διευκολυνόμενη από κενά στη μεταναστευτική και εργατική νομοθεσία, η εκμετάλλευση των εργατών γης έχει λάβει τεράστιες διαστάσεις μέσα από ένα εγκληματικό σύστημα γνωστό ως caporalato — ένα προσοδοφόρο και αυστηρά οργανωμένο δίκτυο μεσαζόντων που στρατολογούν παράνομα χαμηλόμισθους εργάτες.

Ο Φραντσέσκο Σαβίνο, αντιπρόεδρος της Ιταλικής Συνόδου των Επισκόπων, δήλωσε ότι η είδηση των δολοφονιών «κλονίζει την πίστη στην ανθρωπότητα» και κάλεσε σε μια «εξέγερση της συνείδησης» ενάντια στην εκμετάλλευση, το σύστημα των μεσαζόντων και την αδιαφορία.

«Το λέω με όλη τη δύναμή μου», πρόσθεσε. «Αρκετά με τη βρόμικη σιωπή της σκοπιμότητας. Αρκετά με τη γκρίζα ζώνη που βλέπει, γνωρίζει και αφήνει τα πράγματα να συμβαίνουν. Αρκετά με τη διεστραμμένη συνήθεια να θεωρείται φυσιολογικό άνθρωποι που έρχονται από μακριά να θερίζουν, να εργάζονται, να ζουν, να κοιμούνται, να μετακινούνται και να πεθαίνουν σαν σώματα χωρίς ιστορία.»

Η CGIL, η μεγαλύτερη συνδικαλιστική οργάνωση της Ιταλίας, χαρακτήρισε τις δολοφονίες «ανείπωτη φρίκη» και κάλεσε τους πολιτικούς να «αντιμετωπίσουν τις καθημερινές φρικαλεότητες που βιώνουν οι εργαζόμενοι, συχνά μετανάστες, στην ύπαιθρο της χώρας».

Το βίντεο της επίθεσης κοινοποιήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από τον Ρομπέρτο Οκιούτο, πρόεδρο της περιφέρειας της Καλαβρίας. Ο ίδιος δήλωσε:

«Πρόκειται για μια ανατριχιαστική ιστορία που ταρακουνά τη συνείδησή μας και εγείρει βαθιά ερωτήματα σχετικά με την τραγωδία της μετανάστευσης, την αξία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και τις ευθύνες που οφείλει να αναλαμβάνει μια πολιτισμένη κοινωνία απέναντι στους πιο ευάλωτους.»

Πολλοί εργάτες γης φτάνουν στην Ιταλία με πλοιάρια, όμως αρκετοί εισέρχονται νόμιμα αεροπορικώς, έχοντας πληρώσει χιλιάδες ευρώ σε μεσάζοντες, πιστεύοντας ότι εγκαταλείπουν τις πατρίδες τους για μια πραγματική θέση εργασίας.

Η πρωθυπουργός της Ιταλίας, Τζόρτζια Μελόνι, έχει δεσμευτεί να καταπολεμήσει το σύστημα των παράνομων μεσαζόντων. Η δέσμευση αυτή ενισχύθηκε μετά τον θάνατο του 31χρονου Ινδού εργάτη Σάτναμ Σινγκ, ο οποίος καταπλακώθηκε από μηχάνημα σε αγρόκτημα στην περιοχή Λατίνα, κοντά στη Ρώμη. Ο εργοδότης του δικάζεται για ανθρωποκτονία από πρόθεση, καθώς φέρεται να εγκατέλειψε τον τραυματισμένο Σινγκ έξω από το σπίτι του, έχοντας τοποθετήσει το κομμένο του χέρι μέσα σε καλάθι φρούτων. Ο Σινγκ πέθανε στο νοσοκομείο δύο ημέρες μετά το περιστατικό, τον Ιούνιο του 2024.

Η κυβέρνηση Μελόνι έχει επιχειρήσει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα της εκμετάλλευσης μέσω εντατικότερων ελέγχων σε αγροκτήματα, καθώς και με τη διεύρυνση των νόμιμων οδών μετανάστευσης. Η Ιταλία σχεδιάζει να εκδώσει 500.000 νέες άδειες εργασίας για πολίτες εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης έως το 2028, μέτρο που αποσκοπεί επίσης στην κάλυψη ελλείψεων εργατικού δυναμικού σε διάφορους τομείς. Ωστόσο, τα συνδικάτα έχουν επικρίνει την πολιτική αυτή, επικαλούμενα γραφειοκρατικά προβλήματα στη διαδικασία έκδοσης των θεωρήσεων εισόδου (βίζα).

Έρευνα της ιταλικής κοινοβουλευτικής επιτροπής κατά της μαφίας έφτασε στο συμπέρασμα ότι η δολοφονία του σκηνοθέτη Πιερ Πάολο Παζολίνι στην Όστια πιθανώς σχετίζεται με την κλοπή κινηματογραφικού υλικού από το έργο «Σαλό, 120 ημέρες στα Σόδομα».

Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει ότι ο ποιητής, συγγραφέας και σκηνοθέτης μπορεί να πήγε στην Όστια, παραθαλάσσια περιοχή της Ρώμης, για να του επιστραφεί το υλικό που του είχε κλαπεί.

Η επιτροπή κατά της μαφίας αναφέρει ότι «σε αυτή την ενδεχόμενη εξέλιξη φέρεται να εμπλέκεται και το οργανωμένο έγκλημα, όπως η ισχυρή συμμορία Μαλιάνα της Ρώμης», εκφράζοντας την ελπίδα να προκύψουν νέα σχετικά στοιχεία, τουλάχιστον για την εξιχνίαση της υπόθεσης από ιστορικής, αν όχι δικαστικής, άποψης.

Ο Παζολίνι υπήρξε δηλωμένος μαρξιστής και αμετανόητος αντιφασίστας. Σχεδόν όλες οι ταινίες του περιέχουν κοινωνικά και πολιτικά σχόλια για τα λαϊκά και αστικά στρώματα, τα οποία συμβαδίζουν με τις αρχές του μαρξισμού, όπως «Το θεώρημα» και το «Το Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο».

Δολοφονήθηκε στις 2 Νοεμβρίου 1975 στην παραλία της Όστια. Πατήθηκε αρκετές φορές με το δικό του αυτοκίνητο, και μέρος του σώματός του κάηκε με βενζίνη μετά το θάνατό του. Το έγκλημα για πολύ καιρό θεωρήθηκε σαν φόνος εκδίκησης τύπου Μαφίας και είναι απίθανο ότι έγινε από ένα μόνο άτομο. Για τη δολοφονία του συνελήφθη τότε ο Πίνο Πελόζι, τότε 17 ετών, που εντοπίστηκε να οδηγεί το αυτοκίνητο του Παζολίνι και ομολόγησε τον φόνο. Καταδικάστηκε στο 1976. Το 2005, απέσυρε την ομολογία του, και υποστήριξε ότι άγνωστοι είχαν σκοτώσει τον Παζολίνι και πως αναγκάστηκε να ομολογήσει, γιατί δεχόταν απειλές για τη ζωή τους και τη ζωή της οικογένειάς του. 

Μετά την αναίρεση της ομολογίας του Πελόζι, ξεκίνησε ξανά έρευνα, καθώς υπήρξαν ενδείξεις ότι ο φόνος έγινε από εκβιαστές, οι οποίοι είχαν κλέψει μερικές μπομπίνες της ταινίας «Σαλό ή 120 Μέρες στα Σόδομα» και ο Παζολίνι σχεδίαζε να τους συναντήσει στη Στοκχόλμη. Οι δικαστές πάντως έκριναν ότι οι νέες ενδείξεις δεν ήταν αρκετές για να ξανανοίξουν την υπόθεση.