Η αγαπημένη ομάδα Κοκού-Μουκλό επιστρέφει για 2η χρονιά με τις «Ιστορίες της Βελανιδιάς», μια μαγευτική και τρυφερή παράσταση για παιδιά 2,5 έως 7 ετών — ένα μικρό θαύμα που συνδυάζει θέατρο, κουκλοθέατρο και ζωντανή μουσική.
Στο δάσος, εκεί που οι ήχοι μοιάζουν με ανάσες και τα φύλλα ψιθυρίζουν παραμύθια, ζουν η Μούς-Μούς και ο Σνουφ, δύο ποντικάκια γεμάτα περιέργεια, μια μαμά Καρακάξα με ένα σκανταλιάρικο αυγό, κι ένα λουλούδι που ψάχνει τη θέση του στον κόσμο. Μα τι δουλειά έχει ένα αστέρι ανάμεσά τους; Και πώς μπλέκεται μια... κάλτσα στο δάσος;
Με μαεστρία και ευαισθησία, η σκηνοθέτις Βαλεντίνα Παπαδημητράκη και η Βάσω Γιαρένη της ομάδας Κοκού–Μουκλό, δημιουργούν έναν μαγικό μικρόκοσμο που θα κάνει τα παιδιά να γελάσουν, να τραγουδήσουν και —το σημαντικότερο— να νιώσουν.
Η παράσταση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Ολλανδού καλλιτέχνη Laurens van Vugt και του θιάσου Muzipo popentheater, με τους οποίους η ομάδα Κοκού–Μουκλό μοιράστηκε τα πρώτα της δημιουργικά χρόνια στην Ολλανδία.
Από 1 Νοεμβρίου 2025
Κάθε Σάββατο στις 16:00
Εισιτήρια: 10€ | Ομαδικό (5+) 8€
Προπώληση: ticketservices.gr
Ελάτε να καθίσουμε κάτω από τη σκιά της Μεγάλης Βελανιδιάς.Ας ανοίξουμε φτερά στην καρδιά μαςκαι ας αφεθούμε στην αγκαλιά της φύσης και ποιος ξέρει ίσως κάνουμε και «νέους» φιλους!.
Πληροφορίες: 6932 445733 Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της παγκόσμιας δραματουργίας, η Φαίδρα, ανασταίνεται μέσα από τον ποιητικό λόγο του Γιάννη Ρίτσου και την ενότητα της «Τέταρτης Διάστασης», σε μια παράσταση που επαναπροσδιορίζει τον αρχαίο μύθο μέσα στο πάντα επίκαιρο υπαρξιακό σκοτάδι.
Σε έναν εκρηκτικό μονόλογο, η ηρωίδα σπάει τη σιωπή αιώνων και εξομολογείται στον Ιππόλυτο το απαγορευμένο της πάθος. Η ηρωίδα απογυμνώνεται ψυχικά, παγιδευμένη ανάμεσα στο καθήκον και την απαγορευμένη επιθυμία για τον Ιππόλυτο, έως την απόλυτη συντριβή. Ο Ιππόλυτος, ένας σιωπηλός μάρτυρας, γίνεται ο καθρέφτης πάνω στον οποίο συνθλίβεται η λογική και θριαμβεύει το ένστικτο.
Η Φαίδρα του Ρίτσου, προχωρά σε έναν ωμό και ειλικρινή μονόλογο απευθείας προς τον Ιππόλυτο. Δεν προσπαθεί απλώς να τον αποπλανήσει, αλλά χρησιμοποιεί τον λόγο ως μέσο κάθαρσης και αυτογνωσίας. Ο Ρίτσος εισάγει σύγχρονα στοιχεία -όπως το ότι η Φαίδρα ανάβει τσιγάρο- για να καταστήσει το πάθος της διαχρονικό και ανθρώπινο, πέρα από τα στενά όρια του αρχαίου μύθου.
Η σκηνοθετική προσέγγιση στοχεύει να αναδείξει τον ψυχικό λαβύρινθο της ηρωίδας και την οικουμενικότητα του υπαρξιακού της αδιεξόδου, τονίζοντας το πόσο μικρός είναι ο άνθρωπος μπροστά στα γεγονότα που τον υπερβαίνουν. Η Φαίδρα γίνεται το σύμβολο της ανθρώπινης ανάγκης για επαφή και αλήθεια.
Με φόντο ένα σκηνικό που παραπέμπει σε μια ανοιχτή πληγή, όπου το παρελθόν συναντά το παρόν, η Φαίδρα βαδίζει προς τη συντριβή της. Διεκδικεί το δικαίωμα στην επιθυμία, έρχεται αντιμέτωπη με τη μοναξιά και μετατρέπει την ήττα της σε μια πράξη απόλυτης ειλικρίνειας και αυτογνωσίας.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Βοηθός Σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Κατσούγκρης
Σκηνικά - Κοστούμια: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Επιμέλεια μουσικής: Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος
Διανομή: Βανέσσα Βαΐτση, Κωνσταντίνος Ντάτης
Σχεδιασμός φωτισμών: Μανώλης Μπράτσης
Ηχογράφηση: Studio19st - Κώστας Μπώκος
Σχεδιασμός video: Studio19st
Φωτογραφίες: Νεκτάριος Σουλδάτος
Εταιρεία Παραγωγής: ÇaVa ΑΜΚΕ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Χώρος: Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Αθήνα 118 54
[Μετρό: Στάση Κεραμεικός]
Το Θέατρο Αλκμήνη είναι προσβάσιμο στα Άτομα με ειδικές Ανάγκες.
Περίοδος Παραστάσεων: Από την Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2026 έως την Κυριακή 5 Απριλίου 2026
Ένα κοινωνικό – πολιτικό δράμα σε σουρεάλ συνθήκες
Σκηνοθεσία: Σταύρος Παρχαρίδης
Πρωταγωνιστούν:
Βύρων Κολάσης
Γιώργος Παπανδρέου
Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής;
Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος;
Στο
ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ
Από Σάββατο 24 Ιανουαρίου 2026 και κάθε Σαββατοκύριακο
Στο Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ από το Σάββατο 24 Ιανουαρίου και κάθε Σαββατοκύριακο έως και 5 Απριλίου, θα παρουσιαστεί η παράσταση «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ – ΚΕΛΙ 71» του Βασίλη Τσιράκη, υπο την σκηνοθετική μπαγκέτα του Σταύρου Παρχαρίδη, με τους Βύρωνα Κολάση και Γιώργο Παπανδρέου στους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Το τραγούδι της παράστασης ερμηνεύει η Μαρίνα Βολουδάκη σε μουσική Σπυρίδωνα.
Ένα κοινωνικό-πολιτικό δράμα που πραγματεύεται την πραγματική έννοια της ελευθερίας και της ισότητας, ανεξαρτήτως εθνικοτήτων και οικονομικών και κοινωνικών ταυτοτήτων…Μια παράσταση γροθιά στο στομάχι, βαθιά ανθρώπινη σε σουρεάλ περιβάλλον, που δίνει έμφαση στην έκφραση του ασυνείδητου και του ονείρου, απομακρυσμένο από τη λογική που οι συνθήκες επιβάλλουν.
Σε ένα κελί στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ - ΚΕΛΙ 71» … δύο εντελώς διαφορετικοί άνθρωποι θα αναγκαστούν να ζήσουν για ένα διάστημα μαζί . Ο πρώτος, ένας Έλληνας γιάπης, φυλακίζεται σε ισόβια για φόνο, που ποτέ δεν ομολόγησε και σε συνθήκες φυλάκισης αφοσιώνεται στη ζωγραφική. Ο δεύτερος, ένας μετανάστης έχοντας ομολογήσει ένα φόνο, έρχεται στο ίδιο κελί, περιέργως μια μέρα που δεν γίνονται συνήθως μεταγωγές.
Δύο διαφορετικοί κόσμοι συναντιούνται απρόσμενα, κάτω από ιδιαίτερες για φυλακή συνθήκες διαβίωσης. Το άκρως αποστειρωμένο περιβάλλον της φυλακής σύντομα θα γεμίσει με ένταση. Οι δύο κρατούμενοι συγκρούονται με ανέλπιστο τρόπο ή ίσως και απόλυτα δεδομένο τρόπο. Διαφορετικές απόψεις και κουλτούρες, διαφορετικός ο τρόπος και οι συνθήκες που μεγάλωσαν. Διαφορετική κουλτούρα και πίστη.
Τώρα πρέπει να συνυπάρξουν και από κοινού να πάρουν θέση σε απρόσμενες και τις περισσότερες φορές δύσκολες εξελίξεις. Κυρίως όμως πρέπει να αντιμετωπίσει ο ένας τον άλλον. Να δώσουν στον εαυτό τους μια τελεσίδικη απάντηση στο τι σημαίνει για τον καθένα ελευθερία. Μέχρι την τελική κρίση….που ανατρέπει ότι πίστευε ο καθένας για όσα συμβαίνουν στην «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ - ΚΕΛΙ 71».
Άραγε είναι αλήθεια αυτό που ζουν ή εικονική πραγματικότητα?
Σημείωμα του συγγραφέα:
«Μπορείς να είσαι ελεύθερος όταν είσαι ασφαλής; Μπορείς να είσαι ασφαλής όταν είσαι ελεύθερος; Υπάρχει ελευθερία χωρίς ανυπακοή; Υπάρχει ασφάλεια χωρίς υποταγή; Μπορεί μια φυλακή να γίνει καταφύγιο ελευθερίας; Μπορεί μια φυλακή να γίνει λίκνο δημιουργίας; Και η τέχνη; Πότε απογειώνεται; Σε συνθήκες ασφάλειας ή ελευθερίας;»
Βασίλης Τσιράκης
Σκέψεις του σκηνοθέτη:
Σε έναν κόσμο που ο εγκλεισμός σε πολλές και ποικίλες μορφές τείνει να γίνει τρόπος ζωής, μάλιστα πολλές φορές να μοιάζει με επιλογή, τίθενται πολλά ερωτήματα . Οι ραγδαίες πολιτισμικές εξελίξεις από την άλλη, μάς φέρνουν μπροστά στο να αναθεωρήσουμε το πως βλέπαμε τον κόσμο μέχρι σήμερα. Εύκολα λοιπόν μπορεί κανείς να βρεθεί μπροστά, τόσο σε προσωπικά όσο και γενικευμένης φύσης ερωτήματα. Όπως π.χ. το τι είναι ελευθερία. Αν η ελευθερία μας, είναι πραγματική ή σχετική. Αν ο συνάνθρωπος αποτελεί απειλή; ή αν αποτελούμε εμείς με τις επιλογές μας απειλή για αυτόν. Αν η κάθε μας επιλογή είναι αυτόβουλη ή κατευθυνόμενη μέσα από μια σειρά επιλογών που συγχέουν τις καταστάσεις και στο τέλος οδηγούμαστε στο να επιλέξουμε ελεύθερα μεν…. την βούληση τρίτων δε.
Τι είναι ο χρόνος σε μια καθημερινότητα που επαναλαμβάνεται με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια; Πως επηρεάζει την ακεραιότητα του χαρακτήρα μας; Τέλος η γνώση και η τέχνη μπορούν να μας απεγκλωβίσουν, να μας δείξουν τον δρόμο προ την πραγματική ελευθερία. Είναι η συνύπαρξη και η συμπόρευση το κλειδί μιας ειρηνικής επανάστασης ενάντια στην όποια σήψη απειλεί την διάνοιά μας; Την ελεύθερη βούλησή μας; Είμαστε τελικά οι θύτες ή τα θύματα στην προσωπική μας «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’»
Χωράει η αγάπη, η αλληλοεκτίμηση, ο αλληλοσεβασμός η αλληλοβοήθεια η συνύπαρξη στα στενά όρια, έτσι όπως τα ορίζει το προσωπικό μας «Κελί 71»; Μπορεί η «ΠΤΕΡΥΓΑ Α’ ΚΕΛΙ 71» να αποτελέσει το έναυσμα μια εσωτερικής αναζήτησης που θα ορίσει με σαφήνεια τα αδιευκρίνιστα όρια τής ζωής ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία τής καθημερινότητας μας;
Τελικά «συγκρατούμενοι» ή «συνοδοιπόροι» στην ζωή;
Η Εταιρεία Θεάτρου Βορείου Ελλάδος «ΜΑΙΩΤΡΟΝ» ιδρύθηκε το 1995 από μια ομάδα ηθοποιών , σκηνοθετών και άλλων καλλιτεχνών που ανήκουν στον χώρο του θεάτρου, του κινηματογράφου και των εικαστικών . Από τότε έχει συνεχόμενη πολιτιστική δράση , όχι μόνο στον χώρο του θεάτρου αλλά και σε άλλες μορφές τέχνης όπως κινηματογράφος , εικαστικά , ντοκιμαντέρ, σεμινάρια , Φεστιβάλ μουσικής , δράσεις που προβλέπονται από το καταστατικό της . Σήμερα διατηρεί στην Θεσσαλονίκη ένα θέατρο πενήντα θέσεων , το Θέατρο ΜΑΙΩΤΡΟΝ επί της οδού Αθηνάς 21 στο κέντρο της πόλης. Ενώ παράλληλα οι παραστάσεις και οι λοιπές της δράσεις περιοδεύουν σε διάφορα σημεία της χώρας.
Ένα ιστορικό πρόσωπο που δεν συμβιβάστηκε. Δεν λύγισε.
Επιτυχημένη για μία ακόμη φορά η συνάντηση του κορυφαίου σκηνοθέτη ΓιάννηΔιαμαντόπουλου με τον εξαιρετικό Δημήτρη Βαρβαρήγοστον μονόλογο μιας σπουδαίας Ελληνίδας.
Η Υπατία, για πρώτη φορά, ανεβαίνει στο θέατρο σε έναν καθηλωτικό μονόλογο, σε μεταφορά από το ομώνυμο βιβλίο με την υπογραφή του συγγραφέα ΔημήτρηΒαρβαρήγου, που με λόγο ευθύ απογυμνώνει σκληρές αλήθειες για την τυφλή δογματική πίστη, τον θεό, τη μητρότητα και την αγάπη ως μοναδικό αγαθό.
Ο εξαίρετος Γιάννης Διαμαντόπουλος σκηνοθετεί ένα έργο ορόσημο για τη σύγχρονη ελληνική δραματουργία, με την ηθοποιό Μέμη Αναστασοπούλου να ενσαρκώνει τον ρόλο.
Ένα έργο που έρχεται από το παρελθόν για να ρίξει φως στα βαθιά σκοτάδια μιας σκληρής κοινωνίας, που οδηγεί ακόμη και στο τέλος της ζωής μιας γυναίκας.
Ταυτόχρονα, ένα έργο απόλυτα σύγχρονο, γιατί η Υπατία είναι γέννημα ηρωίδα και θύμα κάθε κοινωνίας σε ηθική κατάπτωση.
Η Υπατία, ως σύμβολο γνώσης και ελευθερίας, δεν αφηγείται απλώς. Δεν μιλά μόνο για την αγάπη για τον άνθρωπο, τον θεό, την πίστη και την αλήθεια.
Σπαράζει. Κραυγάζει. Ουρλιάζει.
Γι’ αυτό και πληρώνει το τίμημα με την ίδια της τη ζωή, επειδή δεν σιώπησε ποτέ.
«Γυναίκες, καμώνεστε πως δε με γνωρίζετε και χαμηλώνετε το κεφάλι; Η Υπατία είμαι, η γυναίκα που όρθωσε το ανάστημα της στους άντρες, στον κλήρο, στο σκοτάδι. Είμαι εγώ που υπερασπίστηκα κάθε δικαίωμα σας για ελευθερία».
Ο σύγχρονος λόγος της αναδεικνύει τη διαχρονικότητα της μορφής της και συνομιλεί με το σήμερα, υπενθυμίζοντας πόσο αναγκαία παραμένει η ισότητα των δύο φύλων και η ελευθερία της σκέψης.
Ένα θεατρικό ταξίδι που συγκινεί, αφυπνίζει και εμπνέει.
Συντελεστές
Συγγραφέας: Δημήτρης Βαρβαρήγος
Σκηνοθεσία: Γιάννης Διαμαντόπουλος
Ερμηνεία: Μέμη Αναστασοπούλου
Μουσική: Σπύρος Λευκοφρύδης
Σκηνικά: Κωνσταντίνος Βερούτης
Φωτογραφίες: Πάνος Οικονόμου
Υπεύθυνη επικοινωνίας: Άντζυ Νομικού (Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.)
Μετά την επιτυχία που σημείωσε, η παράσταση «Είκοσι έξι και μία...» του ΜαξίμΓκόρκι συνεχίζει τις παραστάσεις της στο Θέατρο Αλκμήνη έως και το Πάσχα.
Η θεατρική διασκευή του εμβληματικού διηγήματος του Μαξίμ Γκόρκι «Είκοσι έξι και μία...» παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην ελληνική σκηνή, στο Θέατρο Αλκμήνη, φωτίζοντας με ωμό ρεαλισμό και βαθιά ανθρωπιά ζητήματα αξιοπρέπειας, ελευθερίας και της ακατανίκητης ανάγκης του ανθρώπου να ονειρεύεται.
Σε ένα υγρό υπόγειο φούρνου, είκοσι έξι εργάτες ζουν και εργάζονται αποκομμένοι από τον έξω κόσμο, σαν ζωντανές μηχανές. Το μοναδικό τους άνοιγμα προς το φως είναι ένα σφραγισμένο παράθυρο.
Η εύθραυστη ισορροπία τους διαταράσσεται όταν μια νεαρή κοπέλα εισβάλλει απρόσμενα στη ζωή τους. Η παρουσία της γίνεται καθρέφτης των πιο μύχιων πόθων τους, γεννώντας ελπίδα αλλά και φέρνοντας στην επιφάνεια συγκρούσεις, φόβους και επικίνδυνες επιθυμίες.
«Το να ζήσουμε είναι υποχρέωση. Το να ζήσουμε καλά είναι δικαίωμα.»
Με τη θεατρική διασκευή της Ειρήνης Σταματίου, τη σκηνοθεσία του ΜπάμπηΚλαλιώτη και τον Ανδρέα Ανδρεόπουλο στον ρόλο του Παύλου Παβλοβιτς, η παράσταση ζωντανεύει ένα από τα πιο αιχμηρά κοινωνικά έργα του Γκόρκι, παραμένοντας επίκαιρη όσο ποτέ.
Ένα έργο για τον άνθρωπο που παλεύει να κρατήσει ζωντανό το όνειρο μέσα στη σκληρή καθημερινότητα της βιοπάλης.
Η παράσταση «Τα 21 τρίλεπτα» παρουσιάζεται στο Θέατρο Αλκμήνη κάθε Πέμπτη στις 21:30 και αποτελεί μια σύγχρονη σκηνική σύνθεση βασισμένη στην έννοια του χρόνου.
Δομημένη σε είκοσι μία αυτόνομες ενότητες διάρκειας τριών λεπτών, η παράσταση συνθέτει ένα πλήρες εικοσιτετράωρο, αποτυπώνοντας στιγμές, μεταβάσεις και καταστάσεις που διαμορφώνουν την καθημερινή ανθρώπινη εμπειρία.
Χωρίς γραμμική αφήγηση, ο χρόνος λειτουργεί ως κεντρικός άξονας, οδηγώντας τον θεατή σε μια βιωματική παρακολούθηση. Η σκηνική σύνθεση κινείται ανάμεσα στον λόγο, τον ήχο και την εικόνα, δημιουργώντας έναν ενιαίο θεατρικό χρόνο που ο θεατής καλείται να ερμηνεύσει προσωπικά.
Ερμηνεύει ο Δημήτρης Αϊβαλιώτης με special guests μουσικούς και ερμηνευτές σε κάθε παράσταση.
Secret Room - Θέατρο Αλκμήνη, Αλκμήνης 8-12, Αθήνα
Από 22/01 και κάθε Πέμπτη στις 21:30
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2103428650
Σκηνοθεσία: Δημήτρης Αϊβαλιώτης
«Γιατί όλοι έχουμε το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και την επιλογή …»
“FAMILYSECRETS”
του Enrico Luttmann
σε σκηνοθεσία ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Στον ρόλο της Γκράτσια η ΜΑΙΗ ΣΕΒΑΣΤΟΠΟΥΛΟΥ
Στον ρόλο του Αδάμ ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΚΟΝΤΟΠΟΔΗΣ
Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ (Σκηνή Secret Room)
Το έργο Family Secrets , έχει ήδη παρουσιαστεί στην Ιταλία, Αμερική, Βουδαπέστη, Αφρική και παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα!
Με χαρά ανακοινώνουμε την παράταση παραστάσεων, έως και το Σάββατο 4 Απριλίου 2026, για την Ιταλική μαύρη κωμωδία «Family Secrets» του Enrico Luttmann, η οποία με μεγάλη επιτυχία παρουσιάζεται για δεύτερη χρονιά στο Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ.
Η θεατρική παράσταση “Family Secrets” του Enrico Luttmann, σε σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, μέσα από κλαυσίγελο, χιουμοριστικές ατάκες κι ένα ταξίδι μπρος και πίσω στο χρόνο, πραγματεύεται επίκαιρα θέματα της εποχής μας, με κυρίαρχο την αιώνια και ατελεύτητη αγάπη μητέρας και γιου, ζητήματα όπως το δικαίωμα της επιλογής, της μη θνητότητας, της ομοφυλοφιλίας καθώς και ριζικά θέματα όπως η αποδοχή απ’ τους γονείς εν έτη 2026, η ταυτότητα και η καταπίεση από νόρμες που μας έχουν ‘’ φορέσει ‘’ και αρνούμαστε να απαλλαγούμε.
Μια συνταξιούχος δασκάλα, η Γκράτσια, που έχει απομονωθεί στο σπίτι της και ζει πλέον μέσα από τις σαπουνόπερες, που έχουν μετατραπεί στη καθημερινή πραγματικότητά της. Αγαπημένη της ‘’πραγματικότητα‘’ η σειρά ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ ΓΟΗΤΕΙΑ, την οποία παρακολουθεί ανελλιπώς, ζώντας μέσα από τις σκηνές τις στιγμές και συναισθήματα που η ίδια δεν βίωσε ποτέ.
Αδάμ, γιός της, σεναριογράφος σε σαπουνόπερες και επίδοξος θεατρικός συγγραφέας, επιστρέφει στο πατρικό του, μετά από απουσία πολλών ετών, για να περάσει λίγο χρόνο με τη μητέρα του, ύστερα από μία αποτυχημένη προσπάθεια να κάνει το επόμενο επαγγελματικό βήμα στη ζωή του.
συνύπαρξή τους θα φέρει στο φως οικογενειακά μυστικά, κρυμμένα μέχρι τώρα στο παλιό μπαούλο... με αποκορύφωμα το μεγάλο μυστικό της Γκράτσια, που θα αλλάξει, για πάντα, τη σχέση τους.
Το “Family Secrets” είναι ένα τρυφερό έργο, που περνάει απ’ το γέλιο στο δάκρυ – ακριβώς όπως συμβαίνει και στη ζωή.
Άλλωστε, ''όλοι το παθαίνουμε...μεγαλώνουμε νιώθοντας πως οι γονείς μας είναι αθάνατοι και σχεδόν ποτέ δεν τους ρωτάμε για τη ζωή τους πριν από εμάς. Για τις οικογένειές τους, τις παρέες τους, τα ενδιαφέροντά τους ως παιδιά... λες και γεννήθηκαν ενήλικες. Λες και γεννήθηκαν ‘’ μαμά ‘’ και ΄΄μπαμπάς ‘’. Σαν να μην είχαν πρότερο βίο. Αισθανόμαστε πως θα υπάρχουν για εμάς εις τους αιώνας των αιώνων... Σαν τον Άρη. Σαν την Αφροδίτη. Σαν τη γη...σαν τον ήλιο, για να φωτίζουν τις ζωές μας...’’
( απόσπασμα από το κείμενο )
Σημείωμα συγγραφέα
«Μου αρέσει να γράφω απλές ιστορίες, για ανθρώπους που η ζωή ξαφνικά τους τραβάει το χαλί κάτω απ’ τα πόδια τους, τους βγάζει από τις νόρμες τους και σπάει τον μικρόκοσμο τον οποίο οι ίδιοι έχουν χτίσει μέρα με τη μέρα, και τελικά δεν είναι αυτό που ονειρεύονταν, αλλά μια φυλακή, στην οποία έχουν οικειοθελώς δημιουργήσει και εγκλωβιστεί σε αυτή και από την οποία αρνούνται να βγουν.
Η Γκράτσια και ο Αδάμ, οι δύο πρωταγωνιστές της ιστορίας μας, προσπαθούν να αντισταθούν με κάθε δύναμη που έχουν στο τσουνάμι γεγονότων που κατακλύζουν τη ζωή τους. Αμπαρώνουν πόρτες, σφραγίζουν τα παράθυρα, αλλά και πάλι δεν αρκεί. Το καράβι μπάζει πια νερά και σιγά, σιγά βουλιάζει και τους παρασύρει στο βυθό.
Σε τέτοιες περιστάσεις, έχουμε δύο μονοπάτια. Είτε παρατηρούμε παθητικά, περιμένοντας πότε θα βουλιάξουμε, είτε αντιστεκόμαστε και παλεύουμε. Σημασία δεν έχει τι από τα δύο θα επιλέξουμε, αλλά ο τρόπος που θα αντιμετωπίσουμε το καθετί. Το σθένος που θα υποδείξουμε. Και φυσικά είναι αυτές οι στιγμές που ανακαλύπτουμε το μεγαλύτερό μας όπλο απέναντι στις δυσκολίες, την αληθινή και άνευ όρων αγάπη.»
Enrico Luttmann
Ερμηνεύουν οι ηθοποιοί :Μαίη Σεβαστοπούλου , Γιώργης Κοντοπόδης
Τιμή εισιτηρίων: 16 ευρώ/ 13 ευρώ (φοιτητικό, ανέργων, Α.Μ.Ε.Α.)
Έγραψαν για το Family Secrets:
Ο Αλέξανδρος Λιακόπουλος υπογράφει μια σκηνοθεσία με λεπτές αποχρώσεις και χιούμορ, που σέβεται το κείμενο αλλά και τον ψυχισμό των ηρώων. Ταυτόχρονα, αναλαμβάνει τον σχεδιασμό φωτισμών, ενώ τα σκηνικά και κοστούμια της Νόρας Πόντη, καθώς και η μουσική επένδυση του Άγγελου Ανδρεόπουλου, ολοκληρώνουν ένα αποτέλεσμα που καταφέρνει να είναι τόσο τρυφερό όσο και διαπεραστικό.
ATHINORAMA TEAM
«Family Secrets»: Μια παράσταση ανθρώπινη, τρυφερή, αληθινή· που μας θυμίζει ότι πίσω από τις καθημερινές σιωπές κρύβονται οι πιο δυνατές εξομολογήσεις. Η Μαίη Σεβαστοπούλου δίνει μια συγκλονιστικά ειλικρινή ερμηνεία. Με λιτότητα, χωρίς θεατρινισμούς, γεμίζει τη σκηνή με βλέμμα και σιωπή. Κάθε της κίνηση — το δίπλωμα ενός ρούχου, ένα σφίξιμο των χειλιών, ένα χαμόγελο που δεν προλαβαίνει να ανθίσει — αποκαλύπτει μια ολόκληρη ζωή. Ο Γιώργος Κοντοπόδης τη συνοδεύει με συνέπεια και ευαισθησία, δίνοντας βάθος στις σκηνές τους, ενώ η χημεία των δύο ηθοποιών κρατάει ζωντανό τον παλμό του έργου.
Σωτήρης Σουλούκος
Ο γρήγορος ρυθμός της ιστορίας, σε συνδυασμό με τους διαλόγους και τις ατάκες, μας έδωσαν την αίσθηση πως απέναντί μας είχαμε όντως μια οικογένεια, έναν γιο με τη μητέρα του και κοιτούσαμε από την κλειδαρότρυπα του σπιτιού τους. Ο Γιώργης Κοντοπόδης είναι ο αφηγητής αλλά και ένας εκ των πρωταγωνιστών, που δίνει φως σε περασμένα γεγονότα της ζωής του και που μας τα διηγείται. Στιγμές κλαυσίγελου εναρμονίζονται με την ερμηνεία των ηρώων, κάνοντας το κοινό να ακροβατεί ανάμεσα σε στιγμές λύπης και γέλιου, πάντα με έναν όμορφο και κομψό τρόπο χωρίς να χάνεται η αξιοπρέπεια.
Πολυξένη Ζαρκαδούλα
Το έργο του EnricoLuttmann θυμίζει αναφορές εφάμιλλες της αρχαίας τραγωδίας και όχι άδικα, εφ’όσον διαθέτει τα δομικά στοιχεία: αρχή, μέση, τέλος, εντείνει τον έλεο και τον φόβο για να επιφέρει ένα αλλιώτικο είδος Κάθαρσης: δακρύζουμε ως θεατές, αισθανόμαστε την υψηλή συναισθηματική φόρτιση καθώς εντασσόμαστε στην Ποιητική της μνημοσύνης όπου η τέχνη της μνήμης, του αναστοχασμού και της επαναληπτικής εμφάνισης του παρελθόντος στο παρόν εγκιβωτίζεται και σχεδόν συγχωνεύεται με την ατομική μνήμη του θεατή με καθολική αναφορά.
Ελένη Αναγνωστοπούλου
Η σκηνοθεσία του Αλέξανδρου Λιακόπουλου, είναι μία καλλιτεχνική έκφραση ιδιαίτερης ευφυίας. Μάνα είναι μόνο μία εις την νιοστή. Έχοντας αυτό κατά νου, σκηνοθετεί με τρόπο που κάθε φορά λάμπει το κείμενο. Εστιάζει στις στιχομυθίες και τις εκπλήξεις, μαζεύει την προσοχή γύρω από το κάτι που φέρνει κάθε φορά η στιγμή. Και στο τέλος προχωρά με μία κορύφωση πολλών συγκινησιακών μονάδων.
Κώστας Κούλης
Η χημεία μεταξύ των δύο πρωταγωνιστών είναι απολαυστικά σύνθετη – γεμάτη μνήμη, σιωπές, υπονοούμενα και, τελικά, μια συγκινητική παραδοχή: ότι όσο δύσκολη κι αν είναι μια σχέση, μπορεί να μεταμορφωθεί όταν αντιμετωπιστεί με ειλικρίνεια.
Βίβιαν Μητσάκου
Συγκλονιστική η Μαίη Σεβαστοπούλου ως κυρία Γκράτσια και εξίσου εκπληκτικός ο Γιώργος Κοντοπόδης. Δεν είναι τυχαίο που η παράσταση είναι συνεχώς sold out, και ευτυχώς που δόθηκε παράταση για να μπορέσει να τη δει περισσότερος κόσμος.
Σάντρα Αλεξάνδρου
Το έργο, πέρα από τις επιλογές και αποδοχές που κάνουν οι ήρωες στη ζωή τους, είναι πάνω απ’ όλα ένας ύμνος στον άνθρωπο, στο μικρό, λαϊκό άνθρωπο, που μέσα από ματαιώσεις, λάθη, απορρίψεις, κακές επιλογές, εγκαταλειμμένος στη μοίρα του, βιώνει μόνος τ’ αποτελέσματα των επιλογών του, με χιούμορ, αγάπη και στωικότητα παραμένοντας μέχρι το τέλος της πορείας του μέσα στο τούνελ Άνθρωπος.
Μαρία Λακάκη
Η χημεία του Γιώργη Κοντοπόδη με την επί σκηνής μητέρα του Μαίη Σεβαστοπούλου, φανερή σε κάθε δευτερόλεπτο της παράστασης, μας ταξιδεύει σε έναν γνωστό-άγνωστο κόσμο ο οποίος σε πολλά σημεία ίσως θυμίζει τον δικό μας. Τιμή μας να βιώνουμε αυτή την αναπαράσταση από τους δύο αυτούς σπουδαίους ηθοποιούς.
Αντζέλικα Μπάτσου
Το Family Secrets είναι μια ιστορία που θα σε κάνει να γελάσεις πολύ, να συγκινηθείς και να βγεις από το θέατρο με αυτή την πολύ δυνατή ποιότητα που μετατρέπει έναν μηχανικό άνθρωπο σε συνειδητό. Την ενθύμηση! Της αγάπης; Της αποδοχής; Της αυτοεκτίμησης; Όλα αυτά μαζί; Εσείς θα το κρίνετε....
Το έργο «Killer Joe» του Τρέισι Λετς έρχεται στο Θέατρο Αλκμήνη από την ομάδα «Οι Άλλοι», σε σκηνοθεσία Αναστάση Κολοβού.
Το πολυβραβευμένο «Killer Joe» του Τρέισι Λετς, του συγγραφέα που σαρώνει τα βραβεία Pulitzer και τις σκηνές της Αμερικής, ζωντανεύει από τις 30 Ιανουαρίου στο Θέατρο Αλκμήνη από την ομάδα «Οι Άλλοι», σε σκηνοθεσία του Αναστάση Κολοβού.
Σε ένα προάστιο του Τέξας, η οικογένεια Σμιθ ακροβατεί ανάμεσα στην εξαθλίωση και την απόγνωση. Το σχέδιό τους; Να εισπράξουν την ασφάλεια ζωής της μητέρας. Μόνο που τίποτα δεν πάει όπως το ονειρεύτηκαν. Κάθε τους κίνηση ανοίγει έναν κύκλο απληστίας, βίας και ανατροπών – μέχρι που όλοι βρίσκονται παγιδευμένοι σε ένα παιχνίδι χωρίς επιστροφή.
Πρόκειται για ένα καυστικό δράμα που ισορροπεί αριστοτεχνικά ανάμεσα στη μαύρη κωμωδία και στο ψυχολογικό θρίλερ. Με χιούμορ που παγώνει το χαμόγελο και με ατμόσφαιρα που ηλεκτρίζει, το «Killer Joe» ρίχνει μια αμείλικτη ματιά στην ανθρώπινη απελπισία, τη βία, την εξουσία – και στο πώς η οικογένεια μπορεί να γίνει το πιο επικίνδυνο μέρος στον κόσμο.
Όσοι το έχουν δει στο εξωτερικό μιλούν για μια εμπειρία που σε κάνει να γελάς… αν και δεν είσαι σίγουρος ότι πρέπει.
Μετά την εξαιρετική ανταπόκριση που γνώρισε την πρώτη του σεζόν, το «ΦΥΓΕ… ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ» επιστρέφει δυναμικά με νέα σειρά παραστάσεων και μεταφέρεται πλέον στο Σάββατο, συνεχίζοντας το θεατρικό του ταξίδι με την ίδια ζεστασιά και το ίδιο τίμιο χιούμορ που το έκανε να ξεχωρίσει.
Το «ΦΥΓΕ… ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ» είναι μια απολαυστική κωμωδία, ένα τρελό ρομάντζο που ακροβατεί ανάμεσα στο γέλιο και στη συγκίνηση. Η Λόρα και ο Βίτο —δυο πλάσματα του θεάματος, γεμάτα νευρώσεις, όνειρα, αδιέξοδα και τρυφερότητα— δίνουν ζωή σε ένα έργο που μιλά για την ανάγκη του ανθρώπου να αγαπήσει και να αγαπηθεί… ακόμη κι αν πρέπει να κρατήσει κάποιον όμηρο για να το καταφέρει.
Μια κωμωδία επιδεξιότητας, έντασης και απροκάλυπτου ρομαντισμού, που χρόνια τώρα ταξιδεύει στο εξωτερικό και τώρα ζωντανεύει ξανά στη σκηνή του Θεάτρου Αλκμήνη.
«ΦΥΓΕ …ΑΝ ΜΠΟΡΕΙΣ » είναι ο τίτλος που επιλέξαμε να δώσουμε στο «It had to be you» που πρωτοανέβηκε στο Broadway το 1981 με τίτλο βασισμένο στην πραγματική γνωριμία του ζευγαριού Ρενέ Τέιλορ και Τζόζεφ Μπολόνια. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει στην εξαιρετική μετάφραση του ο Μάριος Πλωρίτης, το έργο είναι γραμμένο από ανθρώπους του θεάματος, με «ήρωες» ανθρώπους του θεάματος, γύρω από τη ζωή και τα πάθη των ανθρώπων του θεάματος και την πανάρχαιη «μάχη των φύλων».
"Είναι αλήθεια πως η γυναίκα περιμένει τον άντρα. Αλλά τον περιμένει όπως η αράχνη τη μύγα." GeorgeBernardShaw Άνθρωπος και υπεράνθρωπος
Διαβάζοντας το κείμενο, είχα πολλές αφορμές για να γελάσω και να φανταστώ επι σκηνής να ζωντανεύει ο γλυκόπικρος αγώνας του χώρου μας για επιβίωση και η ασταμάτητη αγωνία του για επιτυχία, που μοιάζει κάποιες στιγμές με μαύρη κωμωδία.
Οι δύο φαινομενικά αντίθετοι χαρακτήρες, η γυναικεία καρτερική- διεκδικητική φύση της ηρωίδας , η ανδρική αμηχανία στην αξεπέραστη γυναικεία διαχείριση, το αιφνιδιαστικά τρελό χιούμορ, που κάνει τη συνθήκη να μοιάζει έως και αστεία επικίνδυνη, ήταν τα εργαλεία μας, που με τόση ερωτική τρυφερότητα, με τόση τέχνη συνέθεσαν οι δυο συγγραφείς και συνάδελφοι μας ηθοποιοί Renee Taylor και Joseph Bologna.
Δ.Μάριζας
Νέο πρόγραμμα παραστάσεων
Από 24 Ιανουαρίου και κάθε Σάββατο έως 4/4, στις 21:30 Θέατρο Αλκμήνη – Αλκμήνης 8-12, Πετράλωνα | Τηλ.: 210 3428650
Διασκευάζοντας τη Yerma του F. G. Lorca, προσβλέπουμε σε μια παράσταση
η οποία διατρέχει με λιτότητα την υποστασιακή αγωνία του ποιητή πέρα
από το εθιμικό υπόβαθρο του κειμένου, ώστε να δοθεί η βιαιότητα μιας ζωής
σκοτεινής, αλλά και οι τόποι του τρυφερού λυρισμού της.
Το πάθος της σάρκας και η τραγική μοίρα που χαρακτηρίζει τον Lorca
εδώ και σε άλλα κείμενά του. Ήρωες που σηκώνουν στις πλάτες τους μια
κληρονομιά γεμάτη πόνο, πάθος και αίμα. Ο προδομένος έρωτας, η προδομένη φύση,
το ανικανοποίητο της μητρότητας. Υποστάσεις που πλαγιάζουν κάτω από τον στίχο
μ’ ένα κοίταγμα που γυμνώνει τα επί μέρους, προσεγγίζοντας τα σύμβολα
όσο και όπου αυτά έχουν το μέγεθός τους.
Θέατρο ΑΛΚΜΗΝΗ
INTERMEDIA
Αλκμήνης 8-12, Κάτω Πετράλωνα
Τ: 210 3428650
E: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Γενική είσοδος: 16 ευρώ
Μειωμένο Εισιτήριο: 12 ευρώ (Φοιτητές / ΑμΕΑ /Άνω των 65 ετών )
Μόνο στο ταμείο του θεάτρου με την επίδειξη του απαραίτητου δικαιολογητικού
Κάθε Σάββατο στις 18.30μμ και Κυριακή στις 21.00μμ.
Διάρκεια Παράστασης : 90’ (Χωρίς διάλειμμα)
