Η συζήτηση για την πρόσβαση των ανηλίκων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης περνά σε μία νέα, κρίσιμη φάση, καθώς η Ελλάδα προωθεί τη θέσπιση κατώτατου ορίου ηλικίας τα 15 έτη, με προβλεπόμενη ημερομηνία εφαρμογής την 1η Ιανουαρίου 2027.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα σύνθετο ερώτημα: Πώς μπορούμε να προστατεύσουμε τα παιδιά από τους κινδύνους του ψηφιακού κόσμου, χωρίς να περιορίσουμε αδικαιολόγητα την ενημέρωση, την επικοινωνία και την ελευθερία της έκφρασής τους;

Η υπερβολική χρήση, η έκθεση σε ακατάλληλο περιεχόμενο, ο διαδικτυακός εκφοβισμός και οι μηχανισμοί των πλατφορμών που ενθαρρύνουν την παρατεταμένη παραμονή στο διαδίκτυο εντείνουν τον προβληματισμό γονέων, εκπαιδευτικών και ειδικών. Την ίδια στιγμή, τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν για τους νέους χώρο κοινωνικοποίησης, δημιουργικότητας και ανταλλαγής ιδεών, γεγονός που καθιστά αναγκαία μία προσεκτικά σχεδιασμένη και αναλογική παρέμβαση.

Παράλληλα, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η πρόταση EU KIDS Act φιλοδοξεί να διαμορφώσει ένα ευρύτερο πλαίσιο προστασίας των ανηλίκων, δίνοντας έμφαση στην επαλήθευση ηλικίας, στην ασφάλεια των ψηφιακών υπηρεσιών και στην ευθύνη των παρόχων. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή πρωτοβουλία βρίσκεται ακόμη σε νομοθετική εξέλιξη και δεν αποτελεί ισχύοντα Κανονισμό.

Τι προβλέπει, λοιπόν, η ελληνική ρύθμιση; Ποιες αλλαγές αναμένονται για τα παιδιά και τις οικογένειες; Πώς θα ελέγχεται η ηλικία, ποιος θα έχει την ευθύνη εφαρμογής και ποιες εγγυήσεις θα προστατεύουν τα προσωπικά δεδομένα; Και, κυρίως, πώς θα αξιολογηθεί στην πράξη η αποτελεσματικότητα του μέτρου;

Ο ακόλουθος οδηγός ερωτήσεων και απαντήσεων επιχειρεί να αποσαφηνίσει τα βασικά σημεία της ελληνικής πρωτοβουλίας και της ευρωπαϊκής πρότασης, διαχωρίζοντας όσα προβλέπονται από όσα παραμένουν υπό συζήτηση. Στόχος είναι η ουσιαστική ενημέρωση γονέων, παιδιών και εκπαιδευτικών, σε μια εποχή όπου η προστασία των ανηλίκων στο διαδίκτυο αποτελεί όχι μόνο ζήτημα νομοθεσίας, αλλά και συλλογική ευθύνη.

Ελληνικό σχέδιο νόμου και ευρωπαϊκή πρόταση EU KIDS Act

Πρακτική ενημέρωση για γονείς, παιδιά και παρόχους υπηρεσιών. Η ελληνική πρωτοβουλία προβλέπει όριο πρόσβασης 15 ετών από την 1η Ιανουαρίου 2027. Η ευρωπαϊκή πρόταση διαμορφώνει ευρύτερο πλαίσιο προστασίας και δεν αποτελεί ακόμη ισχύοντα Κανονισμό.

1. Τι προβλέπει το ελληνικό σχέδιο νόμου;

Θέτει ελάχιστο όριο 15 ετών για την πρόσβαση σε επιγραμμικές υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης που παρέχονται από επιγραμμικές πλατφόρμες. Αφορά την πρόσβαση στις καλυπτόμενες υπηρεσίες και όχι γενική απαγόρευση χρήσης του διαδικτύου ή κατοχής κινητού τηλεφώνου.

2. Πότε προβλέπεται να εφαρμοστεί;

Η προβλεπόμενη έναρξη εφαρμογής είναι η 1η Ιανουαρίου 2027. Μέχρι την ψήφιση και δημοσίευσή του πρόκειται για σχέδιο νόμου. Αυτή η ημερομηνία αφορά την ελληνική ρύθμιση και δεν αποτελεί ημερομηνία εφαρμογής της ευρωπαϊκής πρότασης.

3. Από ποιο έτος γέννησης και μετά αφορά τα παιδιά στην έναρξη εφαρμογής;

Την 1η Ιανουαρίου 2027 ο περιορισμός αφορά παιδιά γεννημένα το 2013 και μετά. Όσα γεννήθηκαν το 2012 ή νωρίτερα θεωρείται ότι έχουν συμπληρώσει το όριο των 15 ετών για τη συγκεκριμένη ρύθμιση. Αυτό δεν καταργεί άλλους κανόνες προστασίας ανηλίκων ή νόμιμους όρους κάθε υπηρεσίας.

4. Ένα παιδί που γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2012 πρέπει να περιμένει τα γενέθλιά του;

Όχι. Για την εφαρμογή της ελληνικής διάταξης, ως ημερομηνία γέννησης όλων των προσώπων του ίδιου ημερολογιακού έτους θεωρείται η 1η Ιανουαρίου. Συνεπώς, όλα τα παιδιά του 2012 καλύπτουν το όριο από την 1η Ιανουαρίου 2027, όλα του 2013 από την 1η Ιανουαρίου 2028 και όλα του 2014 από την 1η Ιανουαρίου 2029. Πρόκειται για ειδικό κανόνα αυτής της ρύθμισης.

5. Υπάρχει επαρκής επιστημονική τεκμηρίωση για την παρέμβαση;

Δεν υποστηρίζουμε ότι κάθε χρήση κοινωνικών δικτύων προκαλεί πρόβλημα ψυχικής υγείας σε κάθε παιδί. Οι επιπτώσεις διαφέρουν ανάλογα με την ηλικία, την ευαλωτότητα, το περιεχόμενο και τον τρόπο χρήσης. Υπάρχουν, όμως, επιστημονικά και εμπειρικά δεδομένα για κινδύνους που δικαιολογούν προληπτική παρέμβαση.

Το συνοδευτικό ευρωπαϊκό υλικό οργανώνει τους κινδύνους γύρω από την υπερβολική χρήση που εκτοπίζει ύπνο και άλλες δραστηριότητες, την έκθεση σε επιβλαβές περιεχόμενο και τις επιβλαβείς διαδικτυακές αλληλεπιδράσεις. Ο σχεδιασμός των πλατφορμών μπορεί να ενισχύει αυτούς τους κινδύνους.

Στη συγκριτική έρευνα EU Kids Online 2026, σε 28.465 παιδιά ηλικίας 10-16 ετών από 19 ευρωπαϊκές χώρες, μόνο το 48% δηλώνει ότι αισθάνεται ασφαλές online. Στην έρευνα του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου του Φεβρουαρίου 2025, σε 2.500 μαθητές ηλικίας 10-18 ετών, ένας στους τέσσερις μαθητές Γυμνασίου και Λυκείου δηλώνει υπερβολική χρήση. Πρόκειται για αυτοαναφορές, όχι για κλινική διάγνωση εθισμού.

Η τεκμηρίωση κινδύνων δεν ισοδυναμεί με απόδειξη ότι το συγκεκριμένο ηλικιακό όριο θα λύσει από μόνο του το πρόβλημα. Η αποτελεσματικότητά του πρέπει να αξιολογείται στην πράξη.

6. Έχει προηγηθεί επιστημονική επεξεργασία ή η νομοθέτηση είναι πρόωρη;

Δεν ξεκινάμε από μηδενική βάση. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή συγκρότησε το Special Panel on Child Online Safety, με περισσότερους από 60 ειδικούς από πεδία όπως η υγεία, η παιδοψυχολογία και παιδοψυχιατρική, η πληροφορική και οι κοινωνικές επιστήμες. Συμμετείχαν επίσης εκπρόσωποι νέων, γονέων και οργανώσεων για τα δικαιώματα του παιδιού, ενώ οι συμπρόεδροι συναντήθηκαν και με το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Προστασίας Δεδομένων.

Η ευρωπαϊκή πρόταση συνοδεύεται από αναλυτικό έγγραφο εργασίας για τις επιπτώσεις της και αξιοποιεί προηγούμενες εκτιμήσεις επιπτώσεων, επιστημονικές μελέτες και στοιχεία από την εφαρμογή της DSA. Η ελληνική Ανάλυση Συνεπειών Ρύθμισης αξιοποιεί, μεταξύ άλλων, δεδομένα του ΠΟΥ, του ΟΟΣΑ, της έρευνας HBSC, του Ελληνικού Κέντρου Ασφαλούς Διαδικτύου και της εθνικής στρατηγικής προστασίας ανηλίκων.

Η επιστημονική αβεβαιότητα για επιμέρους επιπτώσεις επιβάλλει αναλογικά μέτρα, παρακολούθηση και επανεξέταση με βάση νεότερα δεδομένα. Δεν δικαιολογεί ούτε αδράνεια ούτε βεβαιότητες για αποτελέσματα που δεν έχουν ακόμη μετρηθεί.

7. Ποιες πλατφόρμες αφορά;

Το κριτήριο είναι η παροχή υπηρεσίας κοινωνικής δικτύωσης, όχι μόνο η εμπορική ονομασία. Ενδεικτικά παραδείγματα τέτοιων υπηρεσιών είναι το Facebook, το Instagram, το TikTok και το LinkedIn. Το σχέδιο δεν περιέχει κλειστό ονομαστικό κατάλογο. Για υπηρεσίες με μικτές λειτουργίες, ο ακριβής υπαγόμενος και ο τρόπος εφαρμογής χρειάζονται αποσαφήνιση από τις αρμόδιες ευρωπαϊκές αρχές όταν οριστικοποιηθεί το κανονιστικό πλαίσιο.

8. Μπορεί ο γονέας να επιτρέψει πρόσβαση πριν από τα 15 στην ελληνική ρύθμιση;

Το ελληνικό σχέδιο δεν προβλέπει εξαίρεση του ηλικιακού ορίου με γονική συναίνεση ούτε ειδικό περιορισμένο λογαριασμό για τις ηλικίες 13 έως 15.

9. Τι γίνεται αν το παιδί ήδη έχει λογαριασμό;

Η ηλικιακή απαγόρευση δεν προβλέπει εξαίρεση επειδή ο λογαριασμός δημιουργήθηκε πριν από την έναρξη εφαρμογής. Η πρόσβαση θα πρέπει να συμμορφώνεται με το νέο όριο.

10. Πώς θα ελέγχεται η ηλικία;

Για την εφαρμογή του ορίου χρειάζονται κατάλληλες, αξιόπιστες και αναλογικές λύσεις επαλήθευσης ηλικίας, με ελαχιστοποίηση των δεδομένων και σεβασμό στην ιδιωτική ζωή. Η απλή δήλωση μιας ημερομηνίας γέννησης δεν αρκεί ως αξιόπιστος έλεγχος. Η επιλογή και η λειτουργία των μηχανισμών πρέπει να συμμορφώνονται με το ενωσιακό πλαίσιο. Η Ελλάδα διαθέτει ήδη λειτουργική εφαρμογή ταυτοποίησης της ηλικίας που καλύπτει όλες τις προδιαγραφές που έχει θέσει η ΕΕ.

11. Η επαλήθευση ηλικίας σημαίνει υποχρεωτική ταυτοποίηση όλων ή υποχρεωτικό Kids Wallet;

Όχι. Το ελληνικό σχέδιο δεν θεσπίζει γενικευμένη ταυτοποίηση όλων των χρηστών ούτε επιβάλλει συγκεκριμένη εφαρμογή. Το Kids Wallet και το Gov.gr Wallet αναφέρονται στο συνοδευτικό πλαίσιο ως ενδεδειγμένα παραδείγματα, ενώ μπορούν να αξιοποιούνται και ισοδύναμες λύσεις συμβατές με το ενωσιακό δίκαιο και τις ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές.

Η επαλήθευση ηλικίας διαφέρει από την αποκάλυψη ταυτότητας στην πλατφόρμα. Η αναγκαία πληροφορία είναι εάν ο χρήστης πληροί το σχετικό ηλικιακό όριο. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα χρειάζεται έλεγχος ταυτότητας για ενήλικους χρήστες. Σημαίνει ότι ο έλεγχος δεν πρέπει να μετατρέπεται σε γενικευμένη ταυτοποίηση ή παρακολούθηση.

12. Θα πρέπει να δώσω την ταυτότητά μου στην πλατφόρμα και τι σημαίνει απόδειξη μηδενικής γνώσης;

Δεν θεσπίζεται γενική υποχρέωση αποστολής εγγράφου ταυτότητας στην πλατφόρμα. Ένα διακριτικό ηλικίας μπορεί να επιβεβαιώνει ότι καλύπτεται το όριο χωρίς να μεταφέρει όνομα, ακριβή ημερομηνία γέννησης ή αριθμό ταυτότητας.

Η πρόταση EU KIDS Act προβλέπει διασφάλιση ηλικίας με τεχνολογία απόδειξης μηδενικής γνώσης, γνωστή ως zero-knowledge proof. Με απλά λόγια, αποδεικνύεται η ηλικιακή προϋπόθεση χωρίς να αποκαλύπτεται η ταυτότητα.

Η διαδικασία δεν πρέπει να επιτρέπει ταυτοποίηση, εντοπισμό, παρακολούθηση ή κατάρτιση προφίλ. Πρόκειται για συγκεκριμένη πρόβλεψη της ευρωπαϊκής πρότασης.

13. Υπάρχει κίνδυνος αποκλεισμού οικογενειών ή μεταφοράς μεγαλύτερου βάρους στους γονείς;

Αυτός ο κίνδυνος πρέπει να αντιμετωπίζεται από τον σχεδιασμό. Η δυνατότητα διαφορετικών λύσεων επαλήθευσης επιτρέπει να αποφεύγεται η εξάρτηση από μία συγκεκριμένη εφαρμογή ή συσκευή. Χρειάζονται, όμως, στην πράξη προσβάσιμες επιλογές και σαφείς οδηγίες για οικογένειες με περιορισμένη ψηφιακή πρόσβαση ή δεξιότητες.

Η πρόταση EU KIDS Act προβλέπει προσβάσιμα μέσα απόδειξης γονικής μέριμνας και εναλλακτικές διαδικασίες όταν δεν είναι διαθέσιμα τα συνήθη έγγραφα. Διευκρινίζει, επίσης, ότι τα γονικά εργαλεία συμπληρώνουν την ευθύνη των παρόχων και ότι η συμμόρφωση δεν πρέπει να εξαρτάται αποκλειστικά από τη διαθεσιμότητα ή την ψηφιακή εξοικείωση του γονέα.

Το Kids Wallet και το parco.gov.gr μπορούν να υποστηρίζουν τις οικογένειες με εργαλεία και πρακτική καθοδήγηση. Η ευθύνη προστασίας, όμως, δεν μπορεί να μεταφέρεται εξ ολοκλήρου στους γονείς.

14. Η επαλήθευση ηλικίας δημιουργεί νέους κινδύνους κυβερνοασφάλειας και προσωπικών δεδομένων;

Μπορεί να δημιουργήσει κινδύνους εάν σχεδιαστεί ή εφαρμοστεί ανεπαρκώς. Γι' αυτό απαιτούνται υψηλή ασφάλεια, ελαχιστοποίηση δεδομένων, περιορισμός σκοπού και προστασία της ιδιωτικότητας ήδη από τον σχεδιασμό. Η προστασία των παιδιών δεν δικαιολογεί περιττή συλλογή εγγράφων ταυτότητας ή χρήση των στοιχείων ηλικίας για διαφήμιση και κατάρτιση προφίλ.

Η πρόταση EU KIDS Act προβλέπει για τους σχετικούς ελέγχους ηλικιακής πρόσβασης πιστοποιημένες ευρωπαϊκές λύσεις από ανεξάρτητους τρίτους, με υψηλή ακρίβεια, αξιοπιστία, ασφάλεια και μη παρεμβατικότητα. Η απόδειξη μηδενικής γνώσης περιορίζει την πληροφορία που αποκαλύπτεται στην πλατφόρμα.

Ούτε η πιστοποίηση ούτε μία τεχνολογία εξαλείφουν κάθε κίνδυνο. Απαιτούνται ασφαλής υλοποίηση, έλεγχοι και αντιμετώπιση περιστατικών, με σεβασμό στον Γενικό Κανονισμό για την Προστασία των Δεδομένων (ΓΚΠΔ). Στόχος είναι η αξιόπιστη ένδειξη ηλικίας με τη μικρότερη δυνατή επεξεργασία δεδομένων.

15. Αν τα παιδιά μπορούν να παρακάμψουν τον έλεγχο με VPN ή να μετακινηθούν αλλού, έχει νόημα το μέτρο;

Κανένα τεχνικό σύστημα δεν είναι πλήρως απρόσβλητο από παράκαμψη. Η χρήση ψευδούς ηλικίας, ξένου λογαριασμού ή VPN δεν αναιρεί τον κανόνα, αλλά δημιουργεί δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίζονται. Η επαλήθευση πριν από τη δημιουργία λογαριασμού μπορεί να ενισχύσει την τήρηση του ορίου, χωρίς να εγγυάται απόλυτη αποτελεσματικότητα.

Η πρόταση EU KIDS Act απαγορεύει πρακτικές των παρόχων που υπονομεύουν ή παρακάμπτουν τις υποχρεώσεις τους. Γι' αυτό χρειάζονται κοινές ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές, συνεργασία με τις πλατφόρμες και αποτελεσματική επιβολή. Πρέπει επίσης να παρακολουθείται αν τα παιδιά μετακινούνται σε υπηρεσίες με μικρότερες εγγυήσεις προστασίας.

16. Προβλέπονται πρόστιμα σε παιδιά ή γονείς;

Οι συγκεκριμένες ελληνικές διατάξεις δεν θεσπίζουν νέο πρόστιμο ή ποινή για παιδιά και γονείς. Η εποπτεία και η επιβολή αφορούν τους παρόχους μέσα από το υφιστάμενο πλαίσιο της DSA και του ν. 5099/2024. Ο γονικός ρόλος παραμένει σημαντικός, αλλά δεν υποκαθιστά την ευθύνη της πλατφόρμας.

17. Ποιος ελέγχει τις πλατφόρμες και πού υποβάλλεται καταγγελία;

Το ελληνικό σχέδιο εντάσσεται στον ν. 5099/2024, τον εφαρμοστικό νόμο της Πράξης για τις Ψηφιακές Υπηρεσίες, γνωστής ως DSA. Για παρόχους εγκατεστημένους στην Ελλάδα, το ΕΣΡ και η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα εποπτεύουν την εφαρμογή του ηλικιακού ορίου, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων τους.

Η ΕΕΤΤ είναι ο Συντονιστής Ψηφιακών Υπηρεσιών. Για πάροχο εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος, η καταγγελία μπορεί να υποβληθεί στην Ελλάδα και να διαβιβαστεί από την ΕΕΤΤ στον αρμόδιο Συντονιστή του κράτους εγκατάστασης. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει τις αρμοδιότητες που προβλέπει η DSA για τις πολύ μεγάλες πλατφόρμες, με κατανομή ευθύνης ανάλογα με την υποχρέωση και τη διαδικασία που έχει κινηθεί.

Καταγγελία για παράβαση της DSA μπορεί να υποβληθεί μέσω της σχετικής φόρμας της ΕΕΤΤ. Είναι χρήσιμο να περιλαμβάνει την υπηρεσία, το περιστατικό, ημερομηνίες και αποδεικτικά στοιχεία. Δεν δημιουργείται νέος εποπτικός φορέας ή νέο αυτοτελές σύστημα προστίμων.

18. Πρέπει οι γονείς να κάνουν κάποια ενέργεια από τώρα;

Δεν προβλέπεται γενική υποχρέωση εγγραφής όλων των οικογενειών σε συγκεκριμένη εφαρμογή. Μπορούν ήδη να ελέγξουν τις ρυθμίσεις ιδιωτικότητας και γονικού ελέγχου, να συζητήσουν με το παιδί το νέο όριο και να παρακολουθούν τις επίσημες ανακοινώσεις και τις ενημερώσεις των πλατφορμών. Για ενημέρωση σχετικά με τον γονικό έλεγχο μπορούν να αξιοποιούν το parco.gov.gr.

19. Τι αλλάζει για παιδιά από 15 έως 17 ετών;

Δεν εμπίπτουν στην ελληνική ηλικιακή απαγόρευση, εφόσον καλύπτουν το όριο με τον ειδικό τρόπο υπολογισμού της διάταξης. Παραμένουν όμως ανήλικοι και δικαιούνται τις προστασίες του ευρωπαϊκού πλαισίου. Η συμπλήρωση του ορίου δεν σημαίνει απεριόριστη χρήση ούτε απαλλαγή των παρόχων από τις υποχρεώσεις προστασίας τους.

20. Το όριο των 15 περιορίζει δυσανάλογα την ενημέρωση και την έκφραση των παιδιών;

Η πρόσβαση στην πληροφορία, η έκφραση και η κοινωνική συμμετοχή των παιδιών είναι δικαιώματα που πρέπει να συνεκτιμώνται. Τα ψηφιακά περιβάλλοντα προσφέρουν επίσης μάθηση, δημιουργικότητα και υποστήριξη. Η ρύθμιση αφορά συγκεκριμένες υπηρεσίες κοινωνικής δικτύωσης πριν από τα 15, χωρίς να θεσπίζει γενική απαγόρευση του διαδικτύου ή της τεχνολογίας.

Επιδιώκει να περιορίσει την πρώιμη έκθεση σε κινδύνους που συνδέονται με προβληματική χρήση, διαταραχή ύπνου, επιβλαβές περιεχόμενο και ανεπιθύμητες επαφές. Η ευρωπαϊκή πρόταση αντιμετωπίζει και συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σχεδιασμού, όπως την ατέρμονη κύλιση και τα συστήματα συστάσεων που επιδιώκουν παρατεταμένη εμπλοκή.

Η αναλογικότητα χρειάζεται να τεκμηριώνεται ως προς το πεδίο, την εφαρμογή και τις συνέπειες του μέτρου. Η προστασία πρέπει να συνδυάζεται με προσβάσιμες ασφαλείς δυνατότητες ενημέρωσης, επικοινωνίας και έκφρασης.

21. Γιατί δεν αρκούν ο ψηφιακός γραμματισμός και τα γονικά εργαλεία;

Η εκπαίδευση και η ρύθμιση λειτουργούν συμπληρωματικά. Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν να αξιολογούν περιεχόμενο, να αναγνωρίζουν κινδύνους και να ζητούν βοήθεια. Οι γονείς χρειάζονται ενημέρωση και εύχρηστα εργαλεία. Αυτά, όμως, δεν μπορούν να αντισταθμίσουν μόνα τους τους σχεδιασμούς που ενισχύουν την προβληματική χρήση.

Η ελληνική παρέμβαση εντάσσεται στην ευρύτερη εθνική στρατηγική προστασίας ανηλίκων, με ψηφιακή παιδεία και υποστήριξη οικογενειών. Η ευρωπαϊκή πρόταση συνδυάζει ηλικιακούς κανόνες με ασφαλή σχεδιασμό, διασφάλιση ηλικίας, γονικά εργαλεία και επιβολή. Οι πάροχοι οφείλουν να αναλαμβάνουν την ευθύνη για τις υπηρεσίες που σχεδιάζουν και διαθέτουν. Τα γονικά εργαλεία λειτουργούν συμπληρωματικά.

22. Η ελληνική ρύθμιση είναι συμβατή με το ευρωπαϊκό δίκαιο;

Η ελληνική πρωτοβουλία αξιοποιεί τον ν. 5099/2024 και τις αρμόδιες αρχές και διαδικασίες συνεργασίας της DSA. Δεν δημιουργεί παράλληλο αυτοτελές εθνικό σύστημα εποπτείας. Σύμφωνα με την ενημέρωση για τη νομοθετική πρωτοβουλία, το σχέδιο κοινοποιήθηκε και συζητήθηκε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή μέσω της προβλεπόμενης διαδικασίας.

Η ευρωπαϊκή πρόταση κινείται προς ηλικιακά όρια, ουσιαστική επαλήθευση και αυξημένη ευθύνη παρόχων. Αυτό δείχνει κοινή κατεύθυνση πολιτικής, αλλά δεν αποτελεί από μόνο του οριστική κρίση νομιμότητας κάθε εθνικής διάταξης. Η συμβατότητα κρίνεται βάσει του ισχύοντος ενωσιακού δικαίου, ενώ η τελική σχέση των δύο πλαισίων θα εξαρτηθεί και από το περιεχόμενο του ευρωπαϊκού Κανονισμού που θα εγκριθεί.

23. Πώς διαφέρει το EU KIDS Act από την ελληνική ρύθμιση;

Η ελληνική ρύθμιση επικεντρώνεται στην πρόσβαση σε κοινωνικά δίκτυα. Η ευρωπαϊκή πρόταση, που είναι ακόμη υπό διαμόρφωση και έγκριση, περιλαμβάνει επιπλέον υπηρεσίες διαμοιρασμού βίντεο, διαδικτυακά παιχνίδια, καταστήματα εφαρμογών και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, όπως ψηφιακούς συντρόφους ΤΝ και γενικούς συνομιλιακούς βοηθούς. Προβλέπει διαφορετικές υποχρεώσεις ανά υπηρεσία και ευρύτερους κανόνες ασφαλούς σχεδιασμού. Δεν επιβάλλει τον ίδιο ηλικιακό αποκλεισμό σε κάθε ψηφιακή υπηρεσία.

24. Τι προβλέπει η ευρωπαϊκή πρόταση για παιδιά από 13 έως κάτω των 15;

Ο πάροχος μπορεί να προσφέρει ειδικό περιορισμένο λογαριασμό, τον οποίο δημιουργεί γονέας ή κηδεμόνας. Τα γονικά εργαλεία είναι υποχρεωτικά ενεργά, ο γονέας μπορεί να θέτει ημερήσιο όριο που δεν υπερβαίνει τη μία ώρα και να προεγκρίνει νέες επαφές ή να περιορίζει τον αριθμό τους. Ο πάροχος επαληθεύει την ηλικία και τη γονική ιδιότητα. Δεν πρόκειται για πλήρη αυτόνομο λογαριασμό. Η νομοθεσία αυτή ακόμη δεν έχει ψηφιστεί.

25. Τι προβλέπει η ευρωπαϊκή πρόταση για παιδιά κάτω των 13;

Δεν επιτρέπει λογαριασμό κοινωνικού δικτύου στο όνομα του παιδιού. Προβλέπει στενή εξαίρεση για περιορισμένη πρόσβαση μέσω λογαριασμού γονέα σε ειδικά σχεδιασμένες υπηρεσίες βίντεο, υπό αυστηρές προϋποθέσεις και γονικό έλεγχο. Δεν πρόκειται για γενική άδεια χρήσης του κανονικού λογαριασμού ενός ενηλίκου.

26. Ποιος φέρει την ευθύνη και ποιες κυρώσεις προβλέπει η ευρωπαϊκή νομοθεσία;

Πρωτίστως ο πάροχος. Οι πολύ μεγάλες πλατφόρμες υποβάλλουν σχέδιο συμμόρφωσης και αναθέτουν ανεξάρτητο έλεγχο με δική τους δαπάνη. Η επιβολή αξιοποιεί τη DSA και, για τα σχετικά συστήματα ΤΝ, τον AI Act. Προβλέπονται κυρώσεις που, κατά το εφαρμοστέο καθεστώς, μπορούν να φθάσουν έως το 6% του παγκόσμιου ετήσιου κύκλου εργασιών. Δεν πρόκειται για πρόστιμο που επιβάλλεται αυτομάτως για κάθε περιστατικό.

27. Είναι ήδη νόμος το EU KIDS Act και ισχύει από την 1η Ιανουαρίου 2027;

Όχι. Είναι πρόταση ευρωπαϊκού Κανονισμού που απαιτεί έγκριση από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο. Οι τελικές διατάξεις, οι ημερομηνίες εφαρμογής και η σχέση με τις εθνικές ρυθμίσεις θα προκύψουν από τη νομοθετική διαδικασία. Η 1η Ιανουαρίου 2027 αφορά την προβλεπόμενη έναρξη της ελληνικής ρύθμισης.

28. Πώς θα κριθεί αν το μέτρο πετυχαίνει;

Η επιτυχία δεν μετριέται μόνο στον αριθμό λογαριασμών που αποκλείονται αλλά στην κατανόηση από τους γονείς, τα παιδιά και τις εταιρίες τεχνολογίας ότι η προστασία των ανηλίκων από επιβλαβές περιεχόμενο αποτελεί πλέον εθνική προτεραιότητα που επιβάλλει τη λήψη ειδικών μέτρων. Χρειάζεται να εξετάζονται η πραγματική τήρηση του ορίου, η προβληματική χρήση, ο ύπνος και η ευημερία των παιδιών, οι αδικαιολόγητοι αποκλεισμοί, τα σφάλματα επαλήθευσης και η μετακίνηση σε λιγότερο ασφαλείς υπηρεσίες.

Η εθνική εφαρμογή θα βρίσκεται υπό συστηματική αξιολόγηση από την κυβέρνηση, με επιστημονική συνδρομή και συμμετοχή γονέων, εκπαιδευτικών και παιδιών. Τα αποτελέσματα και τα νεότερα δεδομένα θα καθοδηγούν διορθώσεις και προσαρμογές.

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΛΙΤΣΑΡΔΑΚΗΣ

Οργανωμένα scam centres ακόμη και μέσα σε φυλακές στην Κολομβία κλέβουν τα στοιχεία σου. Πως λειτουργεί αυτή η βιομηχανία απάτης και γιατί πέφτεις θύμα της. Διεθνής έρευνα της Global Initiative Against Transnational Organized Crime αποκαλύπτει τη δομή των οργανώσεων.

Δεν χρειάζεται να είσαι αφελής για να πέσεις θύμα. 

«Η κράτηση σας χρειάζεται επιβεβαίωση» το μήνυμα έχει έρθει στο επίσημο κανάλι επικοινωνίας της Booking. Διαθέτει τα πραγματικά δεδομένα της κράτησης σου – ακόμη και ο κωδικός και το pin της κράτησης είναι σωστό. Φαίνεται ότι μιλάς με το ξενοδοχείο σου. 

Στην πραγματικότητα, έχουν παραβιάσει τον λογαριασμό του ξενοδοχείου και εκείνη την ώρα είσαι άλλο ένα θύμα της ρεσεψιόν που… μεταφέρθηκε στη Νιγηρία. 

Δεν πρόκειται για μεμονωμένους απατεώνες. Πρόκειται για μια βιομηχανία.

Από διαμερίσματα σε ευρωπαϊκές πόλεις μέχρι ολόκληρα συγκροτήματα στη Νοτιοανατολική Ασία, τα λεγόμενα scam centres έχουν εξελιχθεί σε ένα από τα πιο επικερδή και ταχύτερα αναπτυσσόμενα πεδία του οργανωμένου εγκλήματος. 

Διεθνής έρευνα του GI-TOC χαρτογραφεί για πρώτη φορά το εύρος και τον τρόπο λειτουργίας τους, αποκαλύπτοντας ένα οικοσύστημα που θυμίζει περισσότερο πολυεθνική επιχείρηση παρά παράνομη δραστηριότητα.

Η ΔΟΜΗ: ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΑΙ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ

 

Close-up of a woman hacker hands at keyboard computer in the dark room at night, cyberwar concept. High angle view. iStock

 

Τα συνολικά έσοδα από scams εκτιμάται ότι ξεπέρασαν το 1 τρισεκατομμύριο δολάρια μέσα στο τελευταίο έτος. 

Τα scam centres λειτουργούν σαν κανονικές επιχειρήσεις. Μέσα στην εταιρική δομή υπάρχουν διαχειριστές, εργαζόμενοι ακόμη και στόχοι απόδοσης. 

Σε πολλές περιπτώσεις, η εικόνα είναι σχεδόν ταυτόσημη με ένα νόμιμο τηλεφωνικό κέντρο. Γραφεία, ακουστικά, υπολογιστές και λίστες «πελατών». Η βασική διαφορά είναι ότι δεν πουλάνε κάποια υπηρεσία, απλά προσπαθούν να «αγοράσουν» την εμπιστοσύνη σου. 

Αυτές οι δομές μπορούν να βρίσκονται σχεδόν οπουδήποτε. Σε ορισμένες περιπτώσεις λειτουργούν ακόμη και μέσα σε φυλακές. 

Όπως επισημαίνει η έκθεση του Gi-TOC, τέτοιες δομές έχουν καταγραφεί στη Ρωσία, την Ουκρανία, τη Νότια Αφρική και την Κολομβία. 

Παρά τις απαγορεύσεις και τις συχνές προσπάθειες παρεμβολής των τηλεπικοινωνιών, η χρήση κινητών τηλεφώνων από κρατούμενους παραμένει εξαιρετικά υψηλή. Σύμφωνα με εκτιμήσεις πρώην κρατουμένου που μίλησε στο GITOC, πάνω από το 90% των κρατουμένων διαθέτει πρόσβαση σε κινητό τηλέφωνο. Η προμήθεια συνεχίζεται με διάφορους τρόπους, από «ρίψεις» αντικειμένων μέχρι, πιο πρόσφατα, τη χρήση drones. 

Αυτές οι μικρές ομάδες μπορούν να αποτελούν μέρος ενός μεγαλύτερου, διεθνούς δικτύου, λειτουργώντας ως κόμβοι σε μια αποκεντρωμένη επιχείρηση.

Ένα scam centre μπορεί να λειτουργεί σε μία χώρα, να χρησιμοποιεί υποδομές σε άλλη και να στοχεύει θύματα σε δεκάδες διαφορετικές αγορές ταυτόχρονα. 

ΠΩΣ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΑΣ; 

 

dangerous hacker stealing data -concept iStock

 

Στον πυρήνα αυτής της οικονομίας βρίσκονται τα δεδομένα. Τηλέφωνα, emails, τραπεζικά στοιχεία και προφίλ χρηστών. Σε ορισμένες περιπτώσεις, λίστες με εκατοντάδες χιλιάδες επαφές είναι διαθέσιμες για ελάχιστο κόστος. 

Διεθνείς έρευνες δείχνουν ότι στοιχεία login πωλούνται από 30 έως 500 δολάρια, ενώ μια πιστωτική κάρτα γύρω στα 110 δολάρια. Σε άλλες περιπτώσεις, ολόκληρες βάσεις δεδομένων με εκατομμύρια χρήστες προσφέρονται προς πώληση σε forums του dark web. 

Dark Net Army, October 2025. GITOC

Σε μία περίπτωση, έρευνα ανοιχτών πηγών (OSINT) του GI-TOC στη Γερμανία κατέδειξε ότι βάση δεδομένων με 100.000 τηλεφωνικούς αριθμούς ήταν διαθέσιμη προς πώληση για μόλις 5 ευρώ. Σε άλλη περίπτωση, λίστα με 470.000 γερμανικούς αριθμούς πωλήθηκε περίπου 10 δολάρια. Όσο πιο πλήρες είναι το πακέτο, τόσο αυξάνεται και η τιμή του στη μαύρη αγορά. Σε μία περίπτωση, πλήρες προφίλ για 100.000 Γερμανούς πολίτες προσφερόταν για 500.000 ευρώ.

Cropped hands image in criminal anonymous male approaching credit card of personal information database for codding encryption scam program in privacy system at night at blue neon light room. Surmise. iStock

Τα δεδομένα αυτά συνδυάζονται με πληροφορίες από τα κοινωνικά δίκτυα, επιτρέποντας στους δράστες να προσαρμόζουν την προσέγγισή τους, ανάλογα με το προφίλ του στόχου. Έτσι, η απάτη γίνεται προσωποποιημένη.

Από τις απλές τηλεφωνικές κλήσεις του παρελθόντος, οι απάτες έχουν εξελιχθεί σε ένα πλήρως ψηφιοποιημένο σύστημα που αξιοποιεί VoIP και πλαστά websites. Πλέον, όμως, υπάρχει και η τεχνητή νοημοσύνη. Στο τηλέφωνο μπορεί να ακούς την κλωνοποιημένη φωνή της μητέρας σου, στο μήνυμα που θα λάβεις μπορείς να δεις ένα deepfake βίντεο, ενώ με μια αυτόματη μετάφραση, οι απατεώνες μπορούν να προσεγγίζουν θύματα σε διαφορετικές χώρες και γλώσσες με πρωτοφανή ευκολία.

Σε χώρες όπου έχουν εφαρμοστεί τεχνολογίες και νομοθεσία κατά του spoofing, όπως στη Ρωσία, οι δράστες στρέφονται σε SIM boxes — συσκευές που τους επιτρέπουν να πραγματοποιούν κλήσεις από το εξωτερικό εμφανίζοντας έναν τοπικό αριθμό. Η παράκαμψη συστημάτων επιβεβαίωσης είναι επίσης εύκολη. Στη Νιγηρία, για παράδειγμα, απατεώνες φέρεται να χρησιμοποιούν εφαρμογές όπως το TextNow, που παρέχουν διεθνείς αριθμούς, τους οποίους αξιοποιούν για να επικοινωνούν με πιθανά θύματα και να επαληθεύουν λογαριασμούς σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης ή πλατφόρμες γνωριμιών.

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ: Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ

Παρά την τεχνολογική της βάση, η επιτυχία της δεν είναι τεχνική αλλά ψυχολογική. Τα πιο διαδεδομένα σενάρια περιλαμβάνουν επενδυτικές απάτες, ρομαντικές σχέσεις και απάτες που προσποιούνται μια ταυτότητα, όπου οι δράστες παριστάνουν τράπεζες, δημόσιες υπηρεσίες ή συγγενικά πρόσωπα.

Όλα τα παραπάνω βασίζονται στη δημιουργία εμπιστοσύνης ή στην καλλιέργεια φόβου και πίεσης. Ο στόχος δεν είναι να παραβιαστεί ένα σύστημα, αλλά να πειστεί ο ίδιος ο άνθρωπος να παραδώσει τα στοιχεία ή την πρόσβαση.

Το μήνυμα ή το τηλεφώνημα δεν είναι τυχαίο. Είναι σχεδιασμένο ώστε να δημιουργεί αίσθηση επείγοντος ή εμπιστοσύνης: ένας «υπάλληλος τράπεζας», ένας «αστυνομικός», ένας «επενδυτικός σύμβουλος» ή ακόμη και ένα υποτιθέμενο συγγενικό πρόσωπο. 

Σε αυτή την οικονομία, το βασικό κεφάλαιο δεν είναι ούτε η τεχνολογία ούτε τα δεδομένα, αλλά η ανθρώπινη εμπιστοσύνη.

Πηγή: news247.gr

ΝΙΚΗ ΜΠΑΚΟΥΛΗ

Παγκόσμια επιχείρηση κυβερνοκατασκοπείας “μάλλον από χώρα της Ασίας” έκανε παραβιάσεις σε 117 χώρες, συμπεριλαμβανομένoυ του πλέον νευραλγικού ψηφιακού συστήματος της Ελλάδας: το Σύζευξις Project.

Για τουλάχιστον ένα χρόνο είναι σε εξέλιξη παγκόσμια επιχείρηση κυβερνοκατασκοπείας, που «με μεγάλη βεβαιότητα είναι ευθυγραμμισμένη με κρατικά κριτήρια και λειτουργεί εκτός Ασίας», όπως αναφέρει η έκθεση των ανθρώπων που εντόπισαν τις Shadow Campaigns.

Τα στοιχεία των ερευνητών δείχνουν πως η δραστηριότητα άρχισε τουλάχιστον από τον Ιανουάριο του 2024 (με εισβολές σε ευρωπαϊκές κυβερνήσεις), αυξήθηκε το 2025 και δεν είναι απόλυτα βέβαιο, ότι έχει ολοκληρωθεί.

Πίσω από την επιχείρηση είναι οι ομάδεςTGR-STA-1030 / UNC6619, με τους ερευνητές να διευκρινίζουν πως «υπάρχει υψηλή πιθανότητα σύνδεσης με με κυβέρνηση» της Ασίας και λειτουργεί εκτός αυτής.

Δεν πρόκειται για τυχαία επίθεση, αλλά «για ώριμη, κρατική επιχείρηση, με στόχο τη μακροχρόνια κατασκοπεία».

Η χώρα που πλήρωσε -ή εξακολουθεί να πληρώνει- για ό,τι “κλέβει” η επιχείρηση μπορεί να μην εντοπίστηκε, αλλά ο στόχος των Shadow Campaigns είναι ξεκάθαρος: η συλλογή στρατηγικών, οικονομικών και πολιτικών πληροφοριών.

Όπως δείχνουν τα στοιχεία της έκθεσης, οι στόχοι των hackers ήταν τουλάχιστον 70 οργανισμοί, σε 37 χώρες. Συνολικά, επηρεάστηκαν 155 χώρες και για την ακρίβεια, κυβερνητικά υπουργεία, υπηρεσίες επιβολή του νόμου, ελέγχου συνόρων, οικονομικών, εμπορίου, ενέργειας και διπλωματίας.

Ποιοι εντόπισαν τους κυβερνοκατασκόπους;

Η αποκάλυψη για την παγκοσμίου βεληνεκούς, μεγάλης κλίμακας, επιχείρησης έγινε από την Unit 42, ειδική ομάδα κυβερνοασφάλειας, της εκ των μεγαλύτερων εταιρειών στον κόσμο, Palo Alto Networks.

Έχει συνδέσει τις Shadow Campaigns, με κράτος της Ασίας («η ανάλυση υποδομών δείχνει συνεπή χρήση περιφερειακών γλωσσικών ρυθμίσεων, ωράριο λειτουργίας ευθυγραμμισμένο με το GMT+8 και συνδέσεις upstream που ξεκινούν από το Autonomous System 9808, έναν πάροχο υπηρεσιών Διαδικτύου που βρίσκεται στην περιοχή έδρας της ομάδας») και οντότητες που -όπως αναφέρθηκε ήδη- συνδέονται με 155 χώρες.

Η έρευνα δείχνει πως συχνά οι “Εκστρατείες Σκιάς” (Shadow Campaigns) εμφανίζονται σε σημαντικά γεγονότα, όπως κυβερνητικές εκλογές ή διακοπή λειτουργίας κυβερνητικών υπηρεσιών.

Μεταξύ των άπειρων επιβεβαιωμένων παραβιάσεων, ανήκουν αυτές στο υπουργείο Ενέργειας της Βραζιλίας, στον στρατό και το κοινοβούλιο της Τσεχίας, τα κυβερνητικά συστήματα της Γερμανίας, τις κρίσιμες υποδομές στο Ταϊβάν, το υπουργείο Οικονομικών της Αυστραλίας και υποδομές της Νιγηρίας, μεταξύ πολλών άλλων.

 

Unit 42

 

Πώς μπορούν οι Shadow Campaigns να δρουν ανενόχλητες για μήνες

Σύμφωνα με τη Unit 42, τα μέλη της επιχείρησης μπήκαν και έψαξαν κυβερνητικά δίκτυα σε 155 χώρες, μόνο σε δυο μήνες, τον Νοέμβριο και το Δεκέμβριο του 2025.

Η Γη έχει 195 αναγνωρισμένες χώρες.

Οι χάκερς της επιχείρησης λειτουργούν όπως… όλοι οι επιτήδειοι: επιστρατεύουν το ηλεκτρονικό ψάρεμα (phishing), δηλαδή στέλνουν πολλά ψεύτικα emails, τα οποία μοιάζουν πολύ με επίσημα (έχουν τίτλους όπως “αναδιοργάνωση τμήματος” ή “ενημέρωση”) σε κυβερνήσεις, υπουργεία και κρίσιμες υπηρεσίες σε όλον τον κόσμο. Ένα click, τους είναι αρκετό για να κάνουν την παραβίαση και να “πιάσουν” δουλειά.

«Η ομάδα εκμεταλλεύεται επίσης γνωστά τρωτά σημεία σε ευρέως χρησιμοποιούμενο εταιρικό και κυβερνητικό λογισμικό. Συνδέοντας πολλαπλά ελαττώματα, οι εισβολείς αποκτούν πρόσβαση σε εσωτερικά συστήματα χωρίς να ενεργοποιούν άμεσες ειδοποιήσεις» εξηγεί το CybSec World.

Μόλις βρεθούν μέσα σε ένα δίκτυο «οι εισβολείς αναπτύσσουν προσαρμοσμένο κακόβουλο λογισμικό για να διατηρούν μακροπρόθεσμη πρόσβαση. Το κιτ εργαλείων τους περιλαμβάνει στοιχεία απομακρυσμένης πρόσβασης και web shells, που επιτρέπουν την πλευρική κίνηση».

Οι ερευνητές εντόπισαν επίσης, προηγμένους μηχανισμούς διατήρησης, που έχουν σχεδιαστεί για να επιβιώνουν από επανεκκινήσεις συστημάτων και ενημερώσεις λογισμικού. Παράλληλα, χρησιμοποιούν και άλλους τρόπους αποφυγής των εργαλείων παρακολούθησης, «με την πολυεπίεδη προσέγγιση να δυσχεραίνει την ανίχνευση και να επιτρέπει στις επιχειρήσεις κατασκοπείας να συνεχίζονται αθόρυβα με την πάροδο του χρόνου».

Γιατί δεν μπορεί να εντοπιστεί η έδρα των Shadow Campaigns

Οι κυβερνοκατάσκοποι των Shadow Campaigns κλέβουν πληροφορίες και δη μυστικές και το κάνουν για μήνες, δίχως κάποιος να τους εντοπίσει.

Δεν καταστρέφουν κάτι (ώστε να γίνει εντοπιστεί “ασυνήθιστη συμπεριφορά”), μηδέ κρατούν “ομήρους” τα δεδομένα και ζητούν λύτρα για την αποδέσμευση και αυτό κάνει δύσκολο τον εντοπισμό τους., σε συνδυασμό φυσικά, με προσαρμοσμένα εργαλεία, κρυπτογραμμημένες επικοινωνίες και νόμιμη υποδομή cloud.

Φαίνεται να εξασφάλισαν οικονομικά στοιχεία, όπως εμπορικές συμφωνίες, εξόρυξη ορυκτών σε σπάνιες γαίες, κ.α., πολιτικές αποφάσεις, στρατηγικές πληροφορίες διπλωματικής, ενεργειακής ή εμπορικής αξίας και ό,τι άλλο μπορεί να βοηθήσει μια χώρα να έχει πλεονέκτημα, σε διεθνή ζητήματα.

 

Our latest research uncovers the phishing, exploitation techniques, and tooling used by TGR-STA-1030. This group is conducting Shadow Campaigns against government institutions on a grand scale, with 155 countries impacted by espionage. https://t.co/D2iDYhjDfx pic.twitter.com/ytD74QnzCZ— Unit 42 (@Unit42_Intel) February 5, 2026

 

Πού μπήκαν οι Shadow Campaigns στην Ελλάδα

Τα δεδομένα της Unit 42 θέλουν τους “κατασκόπους” να έκαναν επιβεβαιωμένες παραβιάσεις σε 37 χώρες, όπως και οι Κύπρος, Τσεχία, Γερμανία, Ιταλία, Πολωνία, Πορτογαλία και Σερβία.

Στη χώρα μας αναφέρεται ότι «πιθανότατα παραβιάστηκε» το Σύζευξις Project, δηλαδή ο ψηφιακός μετασχηματισμός του Δημοσίου «με αντικείμενο την παροχή ενός συνόλου αναβαθμισμένων τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών, στο σύνολο του φορέα του Δημοσίου, παρέχοντας κάλυψη σε πολλά κτίρια (σημεία παρουσίας), καθώς και υπηρεσίες ασύρματων τηλεπικοινωνιών».

Ένα «ενιαίο, υψηλής ταχύτητας και ασφαλές δίκτυο» που συνδέει όλες τις δημόσιες υπηρεσίες (από τα ΚΕΠ έως τις εφορίες), υπουργεία, δήμους, νοσοκομεία, σχολεία, ΕΛ.ΑΣ., Πυροσβεστική, Πανεπιστήμια κλπ της Ελλάδας.

Δεν υπάρχουν πληροφορίες για το μέγεθος της παραβίασης ή τι ακριβώς εκλάπη ή πόσο έμειναν στο δίκτυο. Αλλά με μια παραβίαση, είχαν την ευκαιρία να μπουν παντού -αντί να “χτυπήσουν” κάθε υπουργείο ξεχωριστά.

Κάτι άλλο που δεν υπάρχει, είναι ανακοινώσεις των ελληνικών αρχών για το περιστατικό.

Πηγή: news247.gr

Η Ορθοδοξία γοητεύει όλο και περισσότερους νέους συντηρητικούς Αμερικανούς - Η επιθυμία για μια πιο «αρρενωπή» θρησκευτικότητα και ο ρόλος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης - Πώς ερμηνεύουν οι ειδικοί αυτή τη στροφή της γενιάς Ζ

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΚΛΗΡΗΣ

 

Οι ορθόδοξοι ναοί γεμίζουν στις ΗΠΑ με αριθμούς ρεκόρ, όπως επισήμανε και πρόσφατο άρθρο των «New York Times». Ορισμένα χαρακτηριστικά υπερεκπροσωπούνται στους Αμερικανούς που μεταστρέφονται στην Ορθοδοξία: ανήκουν στη γενιά Ζ και είναι στην πλειονότητα άνδρες. Για τις νέες γενιές στις ΗΠΑ, η Ορθοδοξία αποτελεί μέρος της «ανδρόσφαιρας» (manosphere), δηλαδή των πολιτιστικών προτάσεων για ένταση της αρρενωπότητας.

Στη νεανική αργκό, οι άρρενες προσήλυτοι αποκαλούνται «Orthobros» (Orthodox brothers). Οι «Orthobros» απεχθάνονται τον «εκθηλυσμένο» χαρακτήρα άλλων χριστιανικών ομολογιών και ελκύονται στην Ορθοδοξία από τον δύσκολο χαρακτήρα της άσκησης. Σύμφωνα με το Pew Research Center, πάνω από το 60% των Ορθοδόξων στις ΗΠΑ είναι άνδρες σε σύγκριση με μόλις 46% για τους Ευαγγελικούς. Οι Ορθόδοξοι είναι κατά 24% νέοι κάτω των 30 ετών, ενώ οι Ευαγγελικοί μόλις κατά 14%. Παρόμοια ισχύουν και για τις αναλογίες με Ρωμαιοκαθολικούς.

Λιγότερες μεσήλικες, περισσότεροι νέοι

Ο Τζορτζ Δημακόπουλος, καθηγητής Ορθόδοξων Χριστιανικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Fordham (Νέα Υόρκη), λέει στο «Βήμα» ότι «τα φαινόμενα τύπου “Orthobros” εμφανίζονται περισσότερο στους “θαλάμους ηχούς” (echo chambers) του Διαδικτύου, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σε φόρα, όπως το Reddit, όπου αναπτύσσεται μια υπερεπιθετικότητα. Οι “Orthobros” θάλλουν περισσότερο στην “Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική” (OCA: Orthodox Church in America), η οποία προέρχεται από τη ρωσική ιεραποστολή/διασπορά, καθώς και στην Αντιοχειανή Ορθόδοξη Χριστιανική Αρχιεπισκοπή. Πρέπει να συνυπολογίσουμε ότι μεγάλο μέρος Αμερικανών που έχουν μεγαλώσει ως Ορθόδοξοι δεν αυτοπροσδιορίζονται πλέον ως Ορθόδοξοι στην ηλικία των 40, σε ποσοστά έως 30%. Η πλειονότητά τους είναι γυναίκες, με αποτέλεσμα στη συνολική εικόνα οι ενορίες να έχουν λιγότερες μεσήλικες γυναίκες και περισσότερους νέους άνδρες».

«Η Ορθόδοξη Εκκλησία παρέχει έναν συμβολισμό για τον καθένα: ως “σώμα Χριστού” είναι “αρρενωπή”, ενώ ως “νύμφη Χριστού” είναι “θηλυκή”» λέει στο «Βήμα» ο Τίμοθι Κάρολ, ερευνητής Ανθρωπολογίας στο University College London. «Περισσότερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι στατιστικές που δείχνουν πληθώρα μεταστροφών Αφροαμερικανών στην Ορθοδοξία, καθώς και αφρικανικής καταγωγής ατόμων από τις αγγλόφωνες περιοχές της Καραϊβικής».

Υβριδικές κοινότητες ενορίας – Διαδικτύου

Μεταξύ των επιστημονικών μελετών για το φαινόμενο αξίζει μνεία στο έργο της Σάρα Ρικάρντι-Σβαρτς, καθηγήτριας Ανθρωπολογίας στο Northeastern University (Βοστώνη), με τίτλο Μεταξύ του Παραδείσου και της Ρωσίας: Θρησκευτική μεταστροφή και πολιτική αποστασία στα Απαλάχια (Between Heaven and Russia: Religious Conversion and Political Apostasy in Appalachia, Fordham University Press, 2022).

H ίδια εξηγεί στο «Βήμα» ότι «ένα σημαντικό μέρος μεταστραφέντων βρίσκει στην Ορθοδοξία ένα “πολιτικό σπίτι”, με την έννοια μιας κοινότητας θεμελιωμένης στην παραδοσιακή ετεροκανονική οικογένεια. Οι μεταστραφέντες κατά κανόνα είναι ενάντια στα δικαιώματα της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας, ενώ ενίοτε είναι αντισημίτες. Το πρόβλημα είναι ότι, όταν οι μεταστραφέντες κατακλύζουν συγκεκριμένες κοινότητες, τις μεταμορφώνουν επιτελεστικά, ώστε να μοιάσουν με το είδωλο που είχαν εξαρχής κατά νου. Σήμερα, οι ορθόδοξες κοινότητες είναι υβριδικές: στις τοπικές ενορίες και στις κοινότητες του Διαδικτύου. Η ιντερνετική δραστηριότητα των μεταστραφέντων επικεντρώνεται στο στήσιμο διαδικτυακών συναντήσεων, όπου συζητούν παραδοσιακές αξίες».

Με τον τρόπο αυτόν, οι συναντήσεις στο Internet είναι η προέκταση της ενοριακής ζωής αλλά και αντιστρόφως η ενοριακή ζωή επηρεάζεται από την ιδεολογική ατζέντα που αναπτύσσεται με μεγαλύτερη ευχέρεια στο Διαδίκτυο.

«Μαχητές της άσκησης»

Διεξοδική επιστημονική μελέτη του φαινομένου αποτελεί το έργο The Dramatic Journey of Faith: Orthodox Religious Conversion in America (Sebastian Press, 2024, υπό έκδοση στα ελληνικά από τις εκδόσεις Εν Πλω ως «Το Δραματικό Ταξίδι της Πίστης: Ορθόδοξες μεταστροφές στην Αμερική»).

Ο συγγραφέας του, π. Βασίλειος Θερμός, ψυχίατρος, πρώην καθηγητής Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Αθήνας, συνοψίζει στο «Βήμα» ορισμένα από τα πορίσματα μιας έρευνας που εξετάζει συνολικά 150 περιπτώσεις: «Για ένα μεγάλο μέρος, κύριο κίνητρο είναι η αναζήτηση της αλήθειας· το γεγονός ότι δεν πείστηκαν από την προηγούμενη ομολογία τους, είτε επειδή ήταν υπερβολικά φιλελεύθερη σε σημείο να εξατμίζεται η πίστη στον Χριστό, είτε επειδή ήταν υπερβολικά φονταμενταλιστική ή νομικιστική με αποτέλεσμα να χάνεται η ουσία του χριστιανικού μηνύματος. Πολλοί πλέον στην Αμερική ακούν podcasts, βλέπουν βίντεο ή συναντούν προσωπικά τους Ορθοδόξους. Οι αναπτυγμένοι διανοητικά ενθουσιάζονται από το βάθος της Ορθόδοξης Θεολογίας. Οι πιο εμπειρικοί βρίσκουν την Ορθοδοξία μέσα από την ομορφιά της λειτουργικής και της ψαλμωδίας. Δύο σημαντικές επιμέρους εξελίξεις είναι ότι αυξάνονται οι αφροαμερικανοί μεταστραφέντες και ότι πολλοί μεταστραφέντες είναι πλέον ορθόδοξοι ιερείς. Η ορθόδοξη άσκηση προσφέρει συχνά μια ψυχική ικανοποίηση στους νέους άνδρες ότι είναι μαχητές».

Στις 150 προσωπικές αφηγήσεις του βιβλίου υπάρχει μεγάλη ποικιλία ιστοριών. Eνας βετεράνος του πολέμου στο Αφγανιστάν που σωριάστηκε ψυχικά και σωματικά μέχρι να κραυγάσει προς τον Θεό. Μία πρεσβυτέρα που, όταν ήταν παιδί, είχε παραστεί σε μαζική δολοφονία σε σχολείο των ΗΠΑ. Μια φοιτήτρια Καλών Τεχνών, η οποία, ευρισκόμενη σε ορθόδοξη λειτουργία, ένιωσε ότι «ήμουν πολύ μικρή μέσα σε κάτι μεγάλο που με υπερβαίνει και αποφάσισα να του παραδοθώ».

Στις ηλικίες 18-23 βρίσκουμε συχνά νέους που διήλθαν μια σκοτεινή εφηβεία, οριακές προσωπικότητες που μπορεί να είχαν περάσει από πολλές θρησκευτικές ομάδες, να είχαν κλίνει στον αποκρυφισμό και τη μαγεία, να είχαν στραφεί στη χρήση ναρκωτικών ή να είχαν σκέψεις αυτοκτονίας. Υπάρχουν, όμως, και ηλικιωμένοι μεταστραφέντες, όπως ο πρώην λουθηρανός πάστορας που στα 70 του ως απλός πιστός χαίρεται ταπεινά τη ζωή του.

Οι νέοι που αναζητούν μια παραδοσιακή «αρρενωπή θρησκευτικότητα» δεν καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος των περιπτώσεων του βιβλίου. Ο π. Θερμός αναγνωρίζει ότι είναι υπαρκτό φαινόμενο, χωρίς όμως να τεκμαίρεται ένα μεγάλο αριθμητικό μέγεθος. Αν και οι θρησκευτικές μεταστροφές μπορούν υστερογενώς να εντάσσονται σε πολιτισμικούς πολέμους όπως μεταξύ «MAGA» και «woke», τα κίνητρά τους είναι συνήθως βαθύτερα.

Κατά τον π. Θερμό τα σημαντικότερα είναι η κόπωση από ένα πνεύμα μηδενισμού, σχετικισμού και καταναλωτισμού, καθώς και τραύματα που οφείλονται στη φθορά της οικογένειας και σε κακοποιήσεις. «Οι μεταστραφέντες είναι συνήθως άνθρωποι που αναζητούν ίαση, ή, έστω, μια ανάσα».

Συμβολισμοί για κάθε κλήση

Οι έντονες αντιφάσεις της αμερικανικής κοινωνίας συναντούν μια Ορθοδοξία με πληθώρα θρησκευτικών συμβολισμών για κάθε χρήση. Πρόκειται για έκθεση σε μια αγορά, όπου οι επιτελέσεις φύλου αποτελούν ακόμη ένα lifestyle; Ή για αναζήτηση έμπνευσης από τις απαρχές του χριστιανισμού; Στις υβριδικές ενοριακές και διαδικτυακές κοινότητες, το μέλλον επιφυλάσσει εκπλήξεις.

Εκπλήξεις, όμως, μπορεί να επιφυλάσσει και το παρελθόν της Ορθοδοξίας για όσους μεταστραφέντες βρίσκουν εν τέλει στο ταξίδι τους πίσω στον χρόνο κάτι διαφορετικό από αυτό που είχαν αρχικά φαντασιωθεί.

ΦΩΤΟ: Αναμνηστική φωτογραφία από ομαδική βάπτιση σε ορθόδοξη εκκλησία των ΗΠΑ. Φωτογραφία: All Saints Orthodox Church in Raleigh, NC

Πηγή: tovima.gr

O ηγέτης της Meta, Μαρκ Ζάκεμπεργκ, αποκαλύπτει ότι η κυβέρνηση Μπάιντεν πίεζε τον διαδικτυακό κολοσσό να λογοκρίνει περιεχόμενο για την Covid-19 στο Facebook και το Instagram και υποστηρίζει ότι λυπάται που υπέκυψε στην «πίεση» κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

Σε επιστολή του προς τη Βουλή των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ανέφερε πως ανώτεροι αξιωματούχοι, μεταξύ των οποίων αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου, ζήτησαν επανειλημμένα, επί μήνες, από την Meta να αφαιρέσει περιεχόμενο το 2021, στο οποίο περιλαμβάνονταν χιουμοριστικές και σατιρικές αναρτήσεις. 

«Κάναμε κάποιες επιλογές που, με το πλεονέκτημα της εκ των υστέρων γνώσης και των νέων πληροφοριών, δεν θα κάναμε σήμερα... Πιστεύω ότι η κυβερνητική πίεση ήταν λανθασμένη και λυπάμαι που δεν ήμασταν πιο ειλικρινείς γι' αυτό». 

Από την πλευρά του ο Λευκός Οίκος υπερασπίστηκε τις ενέργειές του λέγοντας ότι ενθάρρυνε «υπεύθυνες ενέργειες για την προστασία της δημόσιας υγείας και ασφάλειας». «Η θέση μας ήταν ξεκάθαρη και συνεπής: πιστεύουμε ότι οι εταιρείες τεχνολογίας και άλλοι ιδιωτικοί φορείς θα πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τους τις επιπτώσεις που έχουν οι ενέργειές τους στον αμερικανικό λαό, κάνοντας παράλληλα ανεξάρτητες επιλογές σχετικά με τις πληροφορίες που παρουσιάζουν» δήλωσε ο Λευκός Οίκος στο Politico.

Λογοκρισία και για τον Χάντερ Μπάιντεν

Ο Ζάκεμπεργκ δήλωσε επίσης πως η εταιρεία λογόκρινε περιεχόμενο, που αφορούσε τον γιο του Τζο Μπάιντεν, Χάντερ, ενόψει των αμερικανικών εκλογών του 2020, αφού το FBI την προειδοποίησε για «πιθανή ρωσική επιχείρηση παραπληροφόρησης» σχετικά με την οικογένεια του προέδρου, η οποία αποδείχθηκε ψευδής.

Ο επικεφαλής της Meta αναφερόταν σε έναν φορητό υπολογιστή, που άφησε ο γιος του προέδρου σε συνεργείο επισκευής στο Ντέλαγουερ, όπως είχε αποκαλύψει η New York Post. Η εφημερίδα υποστήριξε ότι τα e-mails που βρέθηκαν στο λάπτοπ δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις του στο εξωτερικό είχαν επηρεάσει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ όσο ο πατέρας του ήταν αντιπρόεδρος.

Το θέμα έγινε πεδίο διαμάχης στον δημόσιο διάλογο και ορισμένες πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης λογόκριναν το περιεχόμενο. «Εκ των υστέρων, δεν θα έπρεπε να είχαμε υποβιβάσει την ιστορία», έγραψε ο κ. Ζούκερμπεργκ.
«Αλλάξαμε τις πολιτικές και τις διαδικασίες μας για να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα ξανασυμβεί» ισχυρίστηκε.
 
Οι Ρεπουμπλικάνοι χαρακτήρισαν την επιστολή, η οποία απευθύνεται στον πρόεδρο της αρμόδιας επιτροπής, Τζιμ Τζόρνταν, ως «μεγάλη νίκη για την ελευθερία του λόγου».

Πάμελα Πολ / The New York Times

ΟΙανουάριος είναι η εποχή για αναθεώρηση στόχων και σχεδίων και ανανέωση των δεσμεύσεών μας για τη ζωή μας, αλλά και επιστροφής προϊόντων, που δεν μας ικανοποιούν. Με ένα κλικ στην αντίστοιχη ιστοσελίδα μπορεί να δώσουμε πίσω μια αναβαθμισμένη μηχανή εσπρέσο, ίσως όχι και τόσο απαραίτητη, αλλά κι ένα εντυπωσιακό φόρεμα, που, αν και αγοράστηκε, δεν μπορούσε να φορεθεί χωρίς… πολύ σφίξιμο. Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, οι επιστροφές ειδών στην Αμερική έφτασαν σε επίπεδα ρεκόρ το 2022. Το ποσοστό των προϊόντων που κατευθύνθηκαν πίσω στο κατάστημα διπλασιάστηκε στο 16% από 8% των πωλήσεων μεταξύ 2019 και 2022.

Η δε επιστροφή πραγμάτων στο Διαδίκτυο, όντας πανεύκολη –«απλώς σαρώστε τον κωδικό QR που έχετε λάβει!»– γίνεται σε τριπλάσιους ρυθμούς από τις επιστροφές στα φυσικά μαγαζιά. Δεδομένου ότι και απλό είναι και άνευ κόστους για μας, μας αρέσει να πιστεύουμε ότι τα ανεπιθύμητα παπούτσια μας πηγαίνουν εκεί από όπου προέρχονται, τακτοποιούνται και οδεύουν στην επόμενη πελάτισσα. Δυστυχώς, στην πραγματικότητα η διαδικασία απέχει πολύ από έναν ενάρετο κύκλο ανακύκλωσης. Οπως ισχύει για πολλά πράγματα στο Διαδίκτυο –εκφοβισμός, παραπληροφόρηση, θεωρίες συνωμοσίας–, όταν κάτι είναι εύκολο και «δωρεάν», συνήθως έχει ένα τρομακτικό και –σε μεγάλο βαθμό– κεκαλυμμένο κόστος. Πρόκειται για το τεράστιο κόστος της συσκευασίας επιστροφής, της επεξεργασίας και της μεταφοράς, αν κι αυτό που πολλοί διαδικτυακοί αγοραστές δεν συνειδητοποιούν είναι ότι πολλά επιστρεφόμενα προϊόντα δεν μεταπωλούνται καν.

Οι επιστροφές είναι πανάκριβες για τους ομίλους λιανεμπορίου, εξ ου και έχουν επικεντρωθεί στο να κάνουν τη διαδικασία όσο το δυνατόν πιο φθηνή και εύκολη για τον εαυτό τους και, ως επί το πλείστον, ο πλανήτης πληρώνει το τίμημα. Οι διαδικτυακές επιστροφές δημιουργούν 16 εκατ. τόνους εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα ή το ισοδύναμο της κυκλοφορίας 3,5 εκατ. αυτοκινήτων στους δρόμους επί έναν ολόκληρο χρόνο. Πολλές φορές κοστίζει λιγότερο για τον λιανέμπορο να πετάξει απλώς το αντικείμενο, παρά να το επιθεωρήσει για ζημιές, να το επανασυσκευάσει και να το μεταπωλήσει. Οι επιστροφές ντάμπινγκ (μερικές φορές φέρουν τον χαρακτηρισμό «μη επισκευαζόμενο» ή «βλάβη») είναι συχνά λιγότερο δαπανηρές από την επαναχρησιμοποίησή τους.

Ορισμένες νεοφυείς επιχειρήσεις έχουν δημιουργήσει υπηρεσίες μεσάζοντα για να εξορθολογίσουν τη διαδικασία ή να αυξήσουν την «κυκλικότητα», εκτρέποντας τις επιστροφές σε διαδικτυακούς μεταπωλητές ή φιλανθρωπικά ιδρύματα, αλλά το πρόβλημα παραμένει και αφορά τρομακτικά μεγάλες ποσότητες. Μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες, 2,6 εκατ. τόνοι επιστρεφόμενων ρούχων κατέληξαν σε χωματερές το 2020. Κι αυτή η ποσότητα είναι απλώς ρούχα. Αλλά ακόμη κι αν εξετάσουμε μόνο αυτή τη μία κατηγορία, τα νέα είναι δυσοίωνα. Οι διαδικτυακές αγορές ρούχων αντιπροσωπεύουν μια καλή ποσότητα επιστρεφόμενων απορριμμάτων. Οι πελάτες επιστρέφουν περίπου το 24% των ρούχων που αγοράστηκαν ηλεκτρονικά.

Αυτές οι ίδιες τάσεις αλλάζουν και τις αγοραστικές συνήθειες, καθώς το 63% των Αμερικανών παραδέχεται ότι αγοράζει πολλαπλά μεγέθη μέσω Διαδικτύου να τα δοκιμάσει στο σπίτι, ακολουθώντας μια πρακτική που ονομάζεται «bracketing» ή «προγραμματισμένες επιστροφές». Σύμφωνα με έκθεση της Vogue Business του 2022, «οι πελάτες έχουν αντικαταστήσει τα δοκιμαστήρια, αγοράζοντας πολλαπλά μεγέθη ηλεκτρονικά για να τα επιστρέψουν σωρηδόν». Αυτό είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο μεταξύ των Millennials και της Γενιάς Ζ. Τέλος, μια ακόμη περιβαλλοντικά επιζήμια πρακτική είναι η λεγόμενη «ντουλάπα», το να φοράς ένα ρούχο μια φορά μόνον, πριν το επιστρέψεις.

Πηγή: new york times / ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

Iσραηλινές εταιρείες ανέπτυξαν νέα τεχνολογία που δεν εμπίπτει στην νομοθεσία κατά των κακόβουλων λογισμικών • Πώς τα spyware ενεργοποιούνται και βάζουν στο στόχαστρο πολίτες • Κενό ασφάλειας και μηδενική άμυνα προς το παρόν.

Τρομακτικές αποκαλύψεις από δημοσιογραφική έρευνα της Haaretz που καταγράφει ότι ισραηλινές εταιρείες έχουν αναπτύξει τεχνολογία που διεισδύει στο διαφημιστικό σύστημα στην καρδιά της διαδικτυακής οικονομίας με στόχο να παρακολουθήσει πολίτες, να παγιδεύσει τα τηλέφωνα και τους υπολογιστές και να τους κατασκοπεύσει.

Η ισραηλινή εφημερίδα, μάλιστα, επισημαίνει ότι αυτή η τεχνολογία, για την οποία δεν υπάρχει προς το παρόν κάποια άμυνα, έχει ήδη πουληθεί σε ένα μη δημοκρατικό κράτος.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ «η έρευνα βασίστηκε σε συνεντεύξεις με περισσότερες από 15 πηγές από την ισραηλινή βιομηχανία κυβερνοασφάλειας και άμυνας, και αποκαλύπτει ότι μια ομάδα “ελίτ” εταιρειών έχει πάει ένα βήμα παραπέρα: Έχουν δημιουργήσει τεχνολογία που χρησιμοποιεί διαφημίσεις για επιθετικούς σκοπούς και για να φυτεύει spyware».

Αυτή είναι η πρώτη περίπτωση που προσφέρεται η δυνατότητα κατασκοπίας μέσω διαφημίσεων, ενώ, προς το παρόν δεν είναι γνωστή καμία άμυνα απέναντι σε μια πρακτική τόσο ενσωματωμένη σε κάτι που θεωρείται ότι είναι μια σταθερή και ασφαλής βιομηχανία με τη στήριξη και των εταιρειών τεχνολογίας.

«Για παράδειγμα, με τη βοήθεια της διαφημιστικής τεχνολογίας, είναι δυνατόν να εντοπιστούν ψηφιακά όλα τα κινητά τηλέφωνα που ανήκουν σε άτομα που πέρασαν από ένα συγκεκριμένο αεροδρόμιο σε μια συγκεκριμένη ώρα. Αυτό το απλό διαφημιστικό εργαλείο έχει διάφορες εφαρμογές όπως τη διεξαγωγή εντοπισμού επαφών και την παρακολούθηση των αλυσίδων μόλυνσης κατά τη διάρκεια μιας πανδημίας», αναφέρει η έρευνα του Ομέρ Μπεντζάκοφ.

Αλλά η χαρτογράφηση αυτών των αναγνωριστικών διαφημίσεων επιτρέπει στους «κατασκόπους» να σκιαγραφούν συνεχώς το προφίλ ενός ατόμου μέσα σε ένα στοχευμένο κοινό. Η τεχνολογία λειτουργεί με το να «βομβαρδίζονται οι χρήστες με διαφημίσεις, και μέσω αυτών των διαφημίσεων μπορεί να εντοπιστεί η διασπορά τους σε όλο τον κόσμο».

«Συντάσσεται ένα διαφημιστικό προφίλ για το στοχευμένο κοινό. Μετά από αυτό, δημιουργείται μια διαφημιστική καμπάνια προσαρμοσμένη στο κοινό, το οποίο βομβαρδίζεται με διαφημίσεις, επιτρέποντας έτσι τη μαζική γεωεπιτήρηση», αναφέρει η έκθεση. Κατά τη διάρκεια της τυπικής υποβολής προσφορών για διαφημίσεις, το spyware ή το κακόβουλο λογισμικό τοποθετείται σε μια καμπάνια, επιτρέποντας την έναρξη της παρακολούθησης, της συλλογής δεδομένων ή της πειρατείας. 

Τα κατασκοπευτικά προγράμματα που στηρίζονται στο σύστημα διαφημίσεων έχουν ήδη προσφερθεί σε αστυνομικές υπηρεσίες και είναι δεν ελέγχονται εξονυχιστικά για ζητήματα ασφάλειας, συνεπώς δεν εμπίπτουν στην κλασική νομοθεσία για τα spyware.

Πέγκυ Μπαμπάθα

Με εκατομμύρια διαδικασίες της καθημερινής μας ζωής και της παγκόσμιας οικονομίας, να βασίζονται στη λειτουργία του διαδικτύου, μια πιθανή «απενεργοποίησή» του θα είχε σημαντικό αρνητικό αντίκτυπο στην κοινωνία, επικοινωνία και εργασία μας, χωρίς να μπορεί να προβλεφθεί ακόμα η πλήρης έκταση των συνεπειών. Θα μπορούσε τελικά να επιβιώσει ο κόσμος όπως τον ξέρουμε αν ξαφνικά σταματούσε να λειτουργεί η παγκόσμια μπλογκόσφαιρα;

Αν πάρουμε ως παράδειγμα για την πιθανή πραγματικότητα που εξετάζουμε, το Μανιπούρ της Ινδίας, τότε μάλλον όχι. Τρεις μήνες μετά την παύση του διαδικτύου στην περιοχή - εκούσιο διάταγμα της ινδικής κυβέρνησης -, η περιοχή μαστίζεται από φόνους, εμπρησμούς και βιασμούς με τουλάχιστον 180 ανθρώπους να χάνουν τη ζωή τους και περισσότερους από 60.000 να μένουν άστεγοι. Χωριά έχουν πυρποληθεί και γείτονες έχουν λιντσάρει άλλους γείτονες, καθώς οι αρχές αδυνατούν να ελέγξουν την κλιμακούμενη βία. Αυτό που οδήγησε την κυβέρνηση της Ινδίας να ρίξει την περιοχή στο απόλυτο διαδικτυακό σκοτάδι, ήταν το στρατιωτικό πραξικόπημα και ο εμφύλιος πόλεμος στη γειτονική Μιανμάρ, που πυροδότησε γενικότερες διαμαρτυρίες στην περιοχή.

Καθώς άρχισαν οι μάχες, στις 4 Μαΐου, η ινδική κυβέρνηση έκανε αυτό που κάνει ξανά και ξανά όταν βρίσκεται αντιμέτωπη με εσωτερικές συγκρούσεις. Έκλεισε το διαδίκτυο. Η εθνική κυβέρνηση έχει την εξουσία να διατάξει τους παρόχους τηλεπικοινωνιών να σταματήσουν να παρέχουν σταθερό και κινητό διαδίκτυο, χρησιμοποιώντας έναν νόμο έκτακτης ανάγκης. Το έκανε 84 φορές το 2022 και 106 φορές το 2021, σύμφωνα με την Access Now, μια μη κυβερνητική οργάνωση που παρακολουθεί τις διακοπές του διαδικτύου. Η αιτιολόγηση για αυτά τα κλεισίματα είναι ότι εμποδίζουν την παραπληροφόρηση να διαδοθεί στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και συμβάλλουν στην καταστολή των ταραχών.

Μια πιθανή παύση

Χωρίς ίχνος καταστροφολογίας, η αλήθεια είναι ότι το παράδειγμα της Μανιπούρ είναι αρκετά τρομακτικό και μας φέρνει μπροστά σε μια πραγματικότητα που σίγουρα δεν θα έμοιαζε με αυτή που βιώνει ο δυτικός κυρίως κόσμος τώρα. Με το διαδίκτυο να αποτελεί τεράστιο μέρος του παγκόσμιου συστήματος, η παύση του θα προκαλούσε ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από ό,τι μπορούμε να διανοηθούμε. Το διαδίκτυο επηρεάζει κάθε πτυχή της ζωής μας. Εκτός από τους απογοητευμένους influencers των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, το ζήτημα που θα ανέκυπτε θα ήταν πολύ πιο σοβαρό από το να μην υπάρχει πλέον Facebook, Instagram, Snapchat ή TikTok.

Σε μια πιθανή παύση του διαδικτύου η παγκόσμια οικονομία θα επέστρεφε στα επίπεδα της δεκαετίας του 1930. Τα χρήματά μας θα ήταν πρακτικά άχρηστα και δεν θα είχαμε τρόπο να επικοινωνήσουμε με κανέναν. Η πρόσβαση στα ψηφιακά κεφάλαια μας θα ήταν αδύνατη, καθώς οι υπολογιστές που δημιουργούν αντίγραφα ασφαλείας των δεδομένων αυτών δεν θα λειτουργούν πλέον. Αν και θα εξακολουθούσαμε να έχουμε χαρτονομίσματα και αυτό θα επέφερε μια σχετική ανακούφιση, στην πραγματικότητα δεν θα είχαμε πρόσβαση στις τράπεζες, ακριβώς επειδή όλα τα αντίγραφα ασφαλείας είναι αποθηκευμένα σε ένα cloud με ψηφιακή πρόσβαση.

Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι περισσότερες χώρες έχουν δημιουργήσει ένα πολύπλοκο ασύρματο τηλεφωνικό δίκτυο που δομεί πλέον βασικούς πυλώνες της κοινωνίας. Αν το ίντερνετ έπαυσε τα τηλέφωνά μας θα σταματούσαν να λειτουργούν, όπως και τα σταθερά, τα οποία πλέον κάνουν ακόμη και κλήσεις μέσω διαδικτύου. Ουσιαστικά θα έπρεπε να ξαναμάθουμε και να εφαρμόσουμε όλα τα παλαιότερα συστήματα επικοινωνίας μας πριν από το διαδίκτυο, με αυτή την εκ νέου εκμάθηση να διαρκεί μήνες, ακόμη και χρόνια.

Η μετακίνηση θα ήταν επίσης αδύνατη, καθώς πολλά από τα σύγχρονα μέσα βασίζονται στα συστήματα ραντάρ και εύρεσης διαδρομών μέσω δορυφόρων, όπως αεροπλάνα, τρένα και πλοία. Ακόμα και τα σύγχρονα έξυπνα αυτοκίνητα και ηλεκτρικά οχήματα,όπως τα Tesla θα ήταν άχρηστα, αφού δεν θα ήταν δυνατή ούτε η φόρτισή τους. Ακόμη και με τα κανονικά βενζινοκίνητα και υβριδικά οχήματα, δεν θα μπορούσαμε να αντλήσουμε βενζίνη για το αυτοκίνητό μας, καθώς οι περισσότερες αντλίες λειτουργούν με το διαδίκτυο.

 

Ψυχαγωγία και ψυχική υγεία χωρίς «σύνδεση»

Το διαδίκτυο έχει επίσης αλλάξει τον τρόπο με τον οποίο έχουμε πρόσβαση στην ψυχαγωγία. Οι υπηρεσίες streaming όπως το Netflix και το Spotify έχουν γίνει απίστευτα δημοφιλείς, προσφέροντας μια τεράστια ποικιλία ταινιών, τηλεοπτικών εκπομπών και μουσικής σε χρήστες σε όλο τον κόσμο. Αν το διαδίκτυο εξαφανιζόταν, θα χάναμε την πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες και οι άνθρωποι θα έπρεπε να βρουν άλλους τρόπους να ψυχαγωγηθούν. Αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναβίωση των παραδοσιακών μορφών ψυχαγωγίας, όπως η ανάγνωση βιβλίων ή η παρακολούθηση DVD, αλλά θα σήμαινε επίσης σημαντική μείωση της ποικιλίας και της ευκολίας των επιλογών ψυχαγωγίας.

Μία από τις πιο ανησυχητικές επιπτώσεις ενός μπλακ άουτ στο διαδίκτυο θα ήταν στην κοινωνική μας ζωή. Για πολλούς ανθρώπους, οι πλατφόρμες μέσων κοινωνικής δικτύωσης όπως το Facebook και το Instagram έχουν γίνει κρίσιμο μέρος της κοινωνικής τους ζωής, επιτρέποντάς τους να συνδέονται με φίλους και συγγενείς σε όλο τον κόσμο. Χωρίς το Διαδίκτυο, αυτές οι συνδέσεις θα χάνονταν και οι άνθρωποι θα έπρεπε να καταφύγουν σε πιο παραδοσιακές μεθόδους κοινωνικοποίησης. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει ιδιαίτερη πρόκληση για τους ανθρώπους που ζουν μακριά από τα αγαπημένα τους πρόσωπα και οι οποίοι βασίζονται στο διαδίκτυο για να παραμείνουν συνδεδεμένοι.

Η εξαφάνιση του διαδικτύου θα είχε όμως σημαντικό αντίκτυπο και στην ψυχική μας υγεία, αν σκεφτούμε ότι το διαδίκτυο έχει γίνει πηγή παρηγοριάς και ψυχαγωγίας για πολλούς ανθρώπους, παρέχοντας μια διέξοδο από το άγχος της καθημερινής ζωής. Χωρίς αυτό, οι άνθρωποι θα είχαν λιγότερες επιλογές για την αντιμετώπιση του άγχους και του στρες, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αυξημένα αισθήματα απομόνωσης και κατάθλιψης. Επιπλέον, το διαδίκτυο έχει καταστεί ως μια ζωτικής σημασίας πηγή πληροφοριών και υποστήριξης για τα άτομα με ψυχικές παθήσεις και η εξαφάνισή του θα μπορούσε να αφήσει τα άτομα αυτά να αισθάνονται ακόμη πιο μόνα και απομονωμένα.

Οι πιο αρνητικές συνέπειες

Όλες αυτές οι εκτεταμένες και σημαντικές επιπτώσεις που θα είχε στη ζωή μας η απενεργοποίηση του διαδικτύου, δηλαδή η διακοπή των διαύλων επικοινωνίας μας, ο περιορισμός της πρόσβασης σε πληροφορίες, η διάλυση της οικονομίας και η μείωση της ποικιλίας των επιλογών ψυχαγωγίας και επιρροής της ψυχικής μας υγείας, θα προκαλούσαν τις ακραίες αντιδράσεις όλων μας. Η παύση της λειτουργίας του διαδικτύου σε παγκόσμια κλίμακα θα κατέστρεφε εντελώς τη σύγχρονη κοινωνία, οδηγώντας σε χάος, αναρχία και θάνατο. Σκεφτείτε να μην μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε τηλεφωνικές κλήσεις έκτακτης ανάγκης. Το 100 δεν θα ήταν σε θέση να ανταποκριθεί σε επείγοντα περιστατικά, επειδή δεν θα είχε υπολογιστή για να αρχειοθετήσει την κλήση μας, μια κλήση που μάλλον δεν θα περνούσε καν.

Πηγή: protothema.gr

Άμεση ήταν η αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ – Προοδευτική Συμμαχία στη χυδαία ανάρτηση του στελέχους του κόμματός του από τη Λάρισα, Βασίλη Μίγα. Με ανακοίνωσή του το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης διέγραψε το μέλος της Νομαρχιακής Επιτροπής Λάρισας για τη προσβλητική ανάρτησή του αναφορικά με την γυναίκα που κατήγγειλε τον Αλέξη Γεωργούλη για βιασμό και σεξουαλική κακοποίηση.

Ο Β. Μίγας έκανε ανάρτηση σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης με υβριστικό περιεχόμενο που υιοθετούσε φήμες και προσέβαλε την καταγγέλλουσα που πριν από τρία χρόνια είχε υποβάλλει αναφορά στις Βελγικές αρχές για τον πρώην ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ. Υπόθεση που είδε το φως της δημοσιότητας πρόσφατα, μετά το αίτημα της προέδρου του Ευρωκοινοβουλίου για άρση της ασυλίας του Έλληνα πολιτικού με καταγωγή από τη Θεσσαλία.

Στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει: «O ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία προχώρησε στη διαγραφή του Βασίλη Μίγα, μέλους του κόμματος στη Λάρισα, μετά τη χυδαία και σεξιστική ανάρτησή του».

Για την ανάρτηση είχε βγάλει ανακοίνωση το ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ, αναφέροντας: «Αλήθεια τι είδους συναισθήματα του γεννώνται, διαβάζοντας τη δημόσια τοποθέτηση του μέλους της Νομαρχιακής Επιτροπής Λάρισας του κόμματος του, Βασίλη Μίγα;».

Διαβάστε επίσης:

Η ιστορία του The Pirate Bay, του διαβόητου «πειρατικού» torrent site που άνοιξε τις πύλες για το streaming, θα δραματοποιηθεί σε μια νέα τηλεοπτική σειρά που θα αρχίσει να γυρίζεται το φθινόπωρο, σύμφωνα το Variety.

Η σειρά στρέφεται γύρω από τους Σουηδούς ιδρυτές της θρυλικής ιστοσελίδας  Πέτερ Σούντε, Φρέντρικ Νέι και Γκόντφριντ Σβάρτχολμ, που το 2003 δημιούργησαν ένα από τα μεγαλύτερα ευρετήρια BitTorrent στον κόσμο ως αντίδραση στις μεγάλες εταιρείες που προσπαθούσαν να πάρουν τον απόλυτο έλεγχο της ανταλλαγής αρχείων στο διαδίκτυο.

Αυτό που προοριζόταν να πυροδοτήσει μια επανάσταση που θα επέτρεπε στην πληροφορία να ρέει ελεύθερα, γρήγορα έγινε υπεύθυνο για την παράνομη διανομή στο διαδίκτυο ταινιών, μουσικής, βιβλίων και λογισμικού που προστατεύονται από πνευματικά δικαιώματα. Οι τρεις συνιδρυτές κυνηγήθηκαν από την αστυνομία, από τους ειδικούς πράκτορες κατά της πειρατείας, από δικηγόρους, από ιδιωτικούς ερευνητές που έστειλε το Χόλυγουντ και τελικά από την Ιντερπόλ. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι χωρίς τη ραγδαία άνοδο του Pirate Bay, η βιομηχανία της ψυχαγωγίας δεν θα είχε αγκαλιάσει τόσο εύκολα υπηρεσίες όπως το Netflix και το Spotify.

Σύμφωνα με τους δημιουργούς της, η σειρά ακολουθεί την πορεία των κεντρικών χαρακτήρων, τους φόβους και τις ορμές τους, ενώ η “πανκ φύση” του εγχειρήματός τους θα επηρεάσει την αφήγηση και το ύφος μιας ιστορίας που θα πηγαίνει από τα ανήλιαγα υπόγεια στις αίθουσες συνεδριάσεων του Χόλυγουντ κι από τα κυβερνητικά γραφεία της  Ουάσινγκτον και της Στοκχόλμη στις συναντήσεις με χρηματοδότες στη λίμνη της Γενεύης.