Δημήτρης Τζιώτης
ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ
Σελίδες: 283
Εκδόσεις Παπαζήση

 

Μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Παπαζήση το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ».

Από το έτος 2.000 μ.Χ. έχουν γίνει τρεις αναθεωρήσεις του παλιού Συντάγματος. Χωρίς αποτέλεσμα. Οι θεμελιώδεις αρχές του καταστατικού χάρτη της χώρας, που ψηφίστηκε το 1975 μόνο από την κυβερνητική πλειοψηφία - ως αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος με το οποίο καταργήθηκε η Βασιλευομένη Δημοκρατία - εξακολουθούν να ισχύουν έως τις μέρες μας. Παρότι ακόμα και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής προτιμούσε ως πολίτευμα την Προεδρική Δημοκρατία, αντί για την Προεδρευομένη. Οι επιφανειακές τροποποιήσεις που έγιναν το 2001, το 2008 και το 2019 δεν άλλαξαν την πορεία της χώρας.

Το 2009 η Μεταπολίτευση χρεοκόπησε. Σήμερα, η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών πιστεύει ότι η Ελλάδα βαδίζει σε λάθος κατεύθυνση. Περισσότεροι από οκτώ στους δέκα πολίτες δεν εμπιστεύονται τα παλιά πολιτικά κόμματα. Επτά στους δέκα εκτιμούν ότι οι θεσμοί δεν λειτουργούν, ότι η κατάσταση βρίσκεται εκτός ελέγχου, δεν εμπιστεύονται τη Δικαιοσύνη, θέλουν πολιτική αλλαγή και θεωρούν αναγκαία τη δημιουργία νέων κομμάτων. Μόλις δύο στους δέκα πιστεύουν ότι το σημερινό πολιτικό σύστημα μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της κοινωνίας. Και το συντριπτικό ποσοστό του 97% θεωρεί ότι η διαφθορά στη χώρα είναι αρκετά ή πολύ διαδεδομένη.

Στη χώρα δεν υπάρχει καν αξιωματική αντιπολίτευση. Πολύ σύντομα, είναι πιθανό να μην είναι εφικτός ούτε ο σχηματισμός σταθερής κυβέρνησης. Τα δύο μεγάλα κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα έχουν χρέος που ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο ευρώ. Η κρίση νομιμοποίησης είναι διάχυτη. Εάν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής παρομοίαζε το 1989 τη χώρα μας με «ένα απέραντο φρενοκομείο», πως θα τη χαρακτήριζε σήμερα; Η Δημοκρατία κινδυνεύει.

Ένα εκατομμύριο άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Συντάγματος - στο δικό μας Πολυτεχνείο - για να απαιτήσουν Δικαιοσύνη. Στη μεγαλύτερη συγκέντρωση της σύγχρονης ιστορίας, το παλιό πολιτικό σύστημα απάντησε σαν να μην συνέβη τίποτα. Αυτή ήταν η αρχή του τέλους της παλιάς Μεταπολίτευσης.

Το πολιτικό σύστημα της Μεταπολίτευσης δεν έχει κάτι νέο να πει. Περιορίζεται σε επιμέρους αναθεωρήσεις μόνο κάποιων άρθρων του ξεπερασμένου καταστατικού χάρτη της χώρας. Τα παλιά κόμματα επιμένουν να αναπαλαιώνουν τα θεμέλια των θεσμών του κράτους με μπαλώματα, παρότι έχουν χάσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας. Η αλήθεια είναι απλή: Αν δεν αλλάξει η αρχιτεκτονική της Πολιτείας, τίποτα δεν θα αλλάξει πραγματικά.

Το παλιό Σύνταγμα γράφτηκε σε μια άλλη εποχή, για έναν άλλο κόσμο, που δεν υπάρχει πια. Στις μέρες μας δεν ζούμε πια σε χρόνους μεγάλων αλλαγών. Ζούμε την αλλαγή́ μιας ολόκληρης ιστορικής περιόδου. Τώρα, η Ιστορία γράφεται από την αρχή.

 

Μέχρι τα τέλη του 20ού αιώνα, το Αύριο ήταν - σε μεγάλο βαθμό́ - προβλέψιμο. Σύμφωνα με τη συστατική́ υπόσχεση της Σύγχρονης Εποχής, το μέλλον ήταν καλύτερο από́ το παρελθόν. Στους καιρούς μας, η βεβαιότητα αυτή́ κατέρρευσε.

Η Σύγχρονη Εποχή́ ολοκληρώνει τον ιστορικό́ της κύκλο. Όλες οι σταθερές που καθορίσαν το δεύτερο μισό́ του 20ού αιώνα αμφισβητούνται. Η μεγάλη σύγκρουση για το μέλλον ειναι προ των πυλών. Η ανθρωπότητα βρίσκεται στο κατώφλι μιας εξέλιξης που μπορεί́ να συγκριθεί́ μονό με περιόδους κοσμογονίας. Το αποτέλεσμα αυτών των μεταβολών θα υπερβεί́ τις επιπτώσεις, τόσο της Αγροτικής όσο και της Βιομηχανικής Επανάστασης. Θα καθορίσει μια για πάντα τη μορφή́ της παρουσίας του ανθρώπινου είδους στον πλανήτη.

Στην εποχή́ μας, η μεγάλη εικόνα είναι θολή́. Κάνεις δεν ξέρει που μας οδηγεί́, κανείς δεν ξέρει που πάμε. Το Κράτος Δικαίου δεν λειτουργεί. Οι τεκτονικές πλάκες του πολιτικού συστήματος αναδιατάσσονται συθέμελα.

Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις η δεύτερη ανανεωμένη έκδοση του βιβλίου του Δημήτρη Τζιώτη «ΤΟ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ». Τα Συντάγματα γράφονται από τους λαούς. Οι αναθεωρήσεις τους, από τους πολιτικούς και τους γραφειοκράτες. Το νέο Σύνταγμα πρέπει να απέχει από το παλιό όσο ένας πίνακας του Πικάσο από μία αγιογραφία.

Όπως αναφέρει στον πρόλογο της πρώτης έκδοσης ο Μίκης Θεοδωράκης, «έχουμε ήδη εισέλθει σε μια εντελώς νέα διεθνή περίοδο, πολύ περισσότερο επικίνδυνη, ακόμα και για την ύπαρξη των λαών και εθνών έως σήμερα. Ο πόλεμος, σαν πεινασμένος λύκος, τριγυρνά στη γειτονιά μας. Βαλκάνια και Μέση Ανατολή, όλες οι χώρες και οι λαοί πρέπει να υπολογίζονται σαν μελλοντικά θύματα. Οπότε το ερώτημα που αναγκαστικά τίθεται μπροστά μας είναι: Τι κάνουμε; Ως κληρονόμοι ενός μοναδικού́ Πολιτισμού́, δεν μπορούμε να μοιρολογούμε διαπιστώνοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά́ είμαστε υποχρεωμένοι πάντα να αναζητούμε την προοπτική́, το Όραμα».

Η Ελλάδα χρειάζεται ένα νέο όραμα για το μέλλον. Μία νέα μεγάλη Αλλαγή. Ένα νέο Σύνταγμα. Για τις ανάγκες και τις προοπτικές του 21ου αιώνα. Μία Νέα Μεταπολίτευση.

 

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Τζιώτης αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, όπου διετέλεσε πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου και τιμήθηκε με το βραβείο του ιδρυτή Homer Davis για την κοινωνική του προσφορά, την υπευθυνότητα και το αίσθημα καθήκοντος προς την κοινωνία. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Ολοκλήρωσε το Διεθνές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ολυμπιακών Σπουδών στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και αποφοίτησε από το The Fletcher School of Law and Diplomacy του Tufts University σε συνεργασία με το Harvard University, όπου τιμήθηκε με Mid–Career Master of Arts in International Communications.

Από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας εξειδικεύτηκε στη Στρατηγική, συνεργαζόμενος με διεθνείς δεξαμενές σκέψης και πολιτικούς οργανισμούς. Συνεργάστηκε με το think tank Demos στο Λονδίνο, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του Τρίτου Δρόμου και στην εκλογική νίκη του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία, σηματοδοτώντας το τέλος της περιόδου της Μάργκαρετ Θάτσερ. Στη συνέχεια ίδρυσε το Demos Athens, την πρώτη δεξαμενή ιδεών στην Ελλάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θεσμική ανάπτυξη της στρατηγικής σκέψης στη χώρα.

Καθοριστικό σημείο της διαδρομής του αποτέλεσε η ανάληψη της ευθύνης της Στρατηγικής και της καμπάνιας για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 από την Αθήνα. Για τη συμβολή του αυτή βραβεύτηκε με το Βραβείο Αθήνα 2004, ως διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, ενώ νωρίτερα είχε τιμηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία μίας από τις καλύτερες νέες εταιρίες στην Ευρώπη το έτος 2000. Στο ίδιο πλαίσιο, διατύπωσε για πρώτη φορά την πρόταση για την παγκόσμια διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας κατά τη διάρκεια των Αγώνων της Αθήνας και είχε την ιδέα και τον σχεδιασμό της δημιουργίας του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Επίσης, σχεδίασε τη στρατηγική της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με τον τίτλο «Celebrate Humanity», η οποία προβλήθηκε σε 188 χώρες παγκοσμίως.

Στον χώρο της πολιτικής στρατηγικής έχει διαχειριστεί τις εκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, του ιταλικού Unione για τη νίκη του Ρομάνο Πρόντι και έχει συνεργαστεί με το think tank του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία. Ως υπεύθυνος των εκλογικών εκστρατειών του ΣΥΡΙΖΑ διατύπωσε το σύνθημα «Πρώτη Φορά Αριστερά», οδηγώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα κόμμα της Αριστεράς στη νίκη των εθνικών εκλογών. Παράλληλα, είχε ενεργή πολιτική παρουσία ως υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη 30.000 μελών του κινήματος, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτών και υποψήφιος Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, διατυπώνοντας τη θέση ότι το κόμμα όφειλε να διατηρήσει το όνομα και το σύμβολο του ΠΑΣΟΚ. Σε τοπικό επίπεδο, ως υποψήφιος Δήμαρχος Βουλιαγμένης παρουσίασε το στρατηγικό σχέδιο για την Αθηναϊκή Ριβιέρα, λαμβάνοντας ποσοστό 36%.

Στον τομέα του πολιτισμού σχεδίασε τη στρατηγική για τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, το Σχέδιο Δράσης του Εθελοντικού Κινήματος και το Κέντρο Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ενώ διαμόρφωσε τη στρατηγική και το σήμα της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και εκπόνησε το Επιχειρησιακό Σχέδιο για την Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων, για την οποία τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συμβολή του στη διεθνή αναγνώριση της διπλωματίας των πόλεων.

Στον τομέα του τουρισμού διαμόρφωσε τη στρατηγική του Υπουργείου Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, σχεδίασε το Brand της Ελλάδας και την καμπάνια με το μήνυμα «Live your Myth in Greece», συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Για τη συνολική του προσφορά έχει τιμηθεί από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ για την κοινωνική του δράση. Παράλληλα με την επαγγελματική και πολιτική του πορεία, έχει αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό έργο, εκδίδοντας βιβλία στρατηγικής, πολιτικής και ιδεών, μεταξύ των οποίων τα «Ταξίδι στη Νέα Ελλάδα» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2007), «Μακεδονία – Πολιτικές ευθύνες – Δυσοίωνοι χρησμοί» (εκδ. Γρηγόρη, 1994, προλογίζουν Λεωνίδας Κύρκος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου), «Πράσινη Αλλαγή» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2008), «Επανάσταση» (εκδ. Καστανιώτη, 2014), «Η Φαντασία στην Εξουσία» (εκδ. iWrite.gr, 2019), «Η επανάσταση που δεν έγινε ποτέ. Το Σύνταγμα του 21ου αιώνα» (εκδ. Παπαζήση, 2019, προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης), «Η Ιδέα του Φωτός» (εκδ. Πατάκη, 2017, προλογίζει ο Βασίλης Βασιλικός). Το 2026 κυκλοφόρησε από το Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου το ebook του «Ολυμπιακοί Αγώνες: Η αληθινή ιστορία».

 

Εκδόσεις Παπαζήση, Νικηταρά 2 & Εμμ. Μπενάκη, 106 78 Αθήνα, 210 3822496, 210 3838020
www.papazisi.gr, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Δημήτρης Τζιώτης
Ολυμπιακοί αγώνες: Η αληθινή ιστορία
ebook, σελίδες: 541, ISBN: 978-618-5999-00-1
Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου - Ίδρυμα Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου

 

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν η μεγαλύτερη εορτή της θρησκείας των αρχαίων Ελλήνων. Διεξάγονταν κάθε τέσσερα χρόνια, για περισσότερους από έντεκα αιώνες, στην ιερή πόλη της Ολυμπίας. Στα χίλια σκοτεινά χρόνια του Μεσαίωνα κάθε διάσταση της κοσμοθεωρίας του Ελληνισμού απαγορεύτηκε. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες δεν αναβίωσαν στη σύγχρονη εποχή το 1896. Οι Αγώνες δεν αναγεννήθηκαν από τον βαρόνο Πιερ ντε Κουμπερτέν.

Πότε πραγματικά αναβίωσαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες; Ποιος αληθινά τους αναβίωσε; Ποιος διοργάνωσε τους τρεις πρώτους Ολυμπιακούς Αγώνες της νεότερης ιστορίας και πόσοι έχουν διοργανωθεί στη χώρα μας; Γιατί δεν τιμώνται οι Ολυμπιονίκες των πρώτων και των τρίτων Αγώνων της σύγχρονης εποχής;

Γιατί δεν διεξάγονται μόνιμα οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Ελλάδα; Πού χάθηκε η αμύθητη περιουσία που διατέθηκε για αυτόν τον σκοπό; Γιατί δεν είναι η Αθήνα η έδρα του παγκόσμιου Ολυμπιακού Κινήματος; Γιατί χρειάζεται να μπαίνει η χώρα που γέννησε και αναγέννησε τον θεσμό στην υποτιμητική διαδικασία της διεκδίκησης των Αγώνων μία φορά κάθε 100 χρόνια; Γιατί δεν υπάρχει στην Ελλάδα ένα μεγάλο Ολυμπιακό Μουσείο αντάξιο της παγκόσμιας εμβέλειας του Ολυμπισμού; Γιατί δεν μπορεί πουθενά κανείς να περιηγηθεί στην αληθινή Ιστορία αυτού του παγκόσμιου Κινήματος; Τις πταίει;

Σε αυτά τα ερωτήματα δίνει απαντήσεις το νέο βιβλίο του Δημήτρη Τζιώτη «Ολυμπιακοί αγώνες: Η αληθινή ιστορία», που δημοσιεύεται με ελεύθερη πρόσβαση σε κάθε ενδιαφερόμενο από την ιστοσελίδα epoliteia.gr του Ιδρύματος Θεμιστοκλή και Δημήτρη Τσάτσου - Κέντρου Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου.

Όπως αναφέρει ο καθηγητής Ξενοφών Κοντιάδης στον πρόλογο, το βιβλίο περιλαμβάνει τα δικόγραφα, τις γνωμοδοτήσεις, τις ένορκες καταθέσεις και τις αποφάσεις του Εφετείου Αθηνών και του Αρείου Πάγου από μία υπόθεση που αναδεικνύει την αδυναμία της ελληνικής πολιτείας να αξιοποιήσει, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον, την πολιτιστική κληρονομιά, τις υποδομές των Ολυμπιακών Αγώνων και τα σύμβολα του Ολυμπισμού, κάνοντας χρήση της περιουσίας που διέθεσαν για τον σκοπό αυτό σπουδαίες προσωπικότητες οι οποίες έδρασαν με κίνητρο την αγάπη τους για την πατρίδα.

Γιατί έχουν διαγραφεί από την ιστορία οι πρωτεργάτες της αναγέννησης του Ολυμπισμού και ένας ολόκληρος αιώνας πριν από το 1894 που συστάθηκε η ΔΟΕ; Πώς μπόρεσε η Ελλάδα να διοργανώσει τους Αγώνες του 1896 σε δύο μόλις χρόνια, ενώ η Γαλλία το 1900 και οι ΗΠΑ το 1904 δεν τα κατάφεραν; Τι σχέση έχει η Γαλλική Επανάσταση με τα ιδανικά του Ολυμπισμού, η στοά των Εννέα Μουσών του Απόλλωνα, ο Βολταίρος, ο Κοντορσέ και ο Μπέντζαμιν Φράνκλιν;

Πώς σχετίζεται η αναβίωση των Αγώνων με την Ελληνική Επανάσταση του 1821; Ποια υπόσχεση έδινε ο Ρήγας Βελεστινλής στους υπόδουλους Έλληνες; Πότε υποβλήθηκε το πρώτο Σχέδιο Νόμου για την αναβίωση των Αγώνων και από ποιον; Έχει κάποια σχέση με την καθιέρωση της εθνικής εορτής την 25^η Μαρτίου;

«Αλλ’ η μεγαλουργός αυτή ιδέα της αναβιώσεως των Ολυμπιακών Αγώνων, αποκύημα της μεγάλης των ανδρών του 1821 γενεάς, μετοχετευθείσα δυστυχώς εις ραχιτικήν γενεάν, επήνεγκεν ανάλογον καρπόν», συμπέρανε από το 1879 ο Λύσανδρος Καυταντζόγλου, πρώτος διευθυντής του Πολυτεχνείου Αθηνών.

Πώς είναι δυνατόν ο πρώτος Κανονισμός περί Συγκροτήσεων των Ολυμπιακών Αγώνων να συντάχθηκε και να ψηφίστηκε το 1858 ως Νόμος του Ελληνικού κράτους, πέντε χρόνια πριν από τη γέννηση του Πιερ ντε Κουμπερτέν; Γιατί δεν εφαρμόζεται ο Νόμος του βασιλιά Γεωργίου Α΄, που ψηφίστηκε το 1899, για τη μόνιμη τέλεση των Ολυμπιακών Αγώνων στην Ελλάδα;

Πώς αγοράστηκαν τα κτήματα του Παναθηναϊκού Σταδίου με 300 χρυσές λίρες; Γιατί άλλαξε η ονομασία του Μεγάρου των Ολυμπίων; Γιατί εφαρμόζεται ακόμα ο νόμος του 1939; Ποια σχέση είχε ο Γιόζεφ Γκέμπελς, υπουργός προπαγάνδας του Τρίτου Ράιχ, με το υπουργείο που επόπτευε το μεγαλύτερο κληροδότημα της χώρας;

Γιατί η Ελλάδα δεν διαχειρίζεται τις αξίες και τα δικαιώματα των Ολυμπιακών Αγώνων; Γιατί διεκδικούμε μόνο τα γλυπτά που έκλεψε ο Έλγιν και κανείς δεν ασχολείται με την Ολυμπιακή κληρονομιά; Γιατί χάνουμε τόσα δισεκατομμύρια; Γιατί δεν αξιοποιείται, κατά παράβαση του Συντάγματος, η διαθήκη του Εθνικού Ευεργέτη Ευαγγέλη Ζάππα για τον σκοπό που όρισε;

Για ποιον σκοπό παραχωρήθηκαν από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τα αποκλειστικά δικαιώματα του μονοπωλίου των τυχερών παιγνίων; Πώς ήταν τόσο βέβαιος ότι η Ελλάδα μπορεί να διοργανώνει μόνιμα, κάθε τέσσερα χρόνια, τους Αγώνες; Γιατί δεν προστατεύεται ως μνημείο της Παγκόσμιας Πολιτισμικής Κληρονομιάς το πρώτο Ολυμπιακό Πάρκο της σύγχρονης εποχής, μετά την Ιερά Άλτι στην Αρχαία Ολυμπία; Γιατί όλα αυτά παραμένουν μυστικά;

Ποιες είναι οι επίσημες θέσεις του Ελληνικού Δημοσίου; Τελικά, τι αποφάσισαν το Εφετείο Αθηνών και το δικαστήριο του Αρείου Πάγου;

Το σχέδιο του Καποδίστρια για «ένα Κράτος Ιερόν, μία χώρα αφιερωμένη αποκλειστικώς και μόνον εις τας Επιστήμας και την διαφώτισιν του ανθρώπινου γένους», ακυρώθηκε βίαια.

«Ως κληρονόμοι ενός μοναδικού Πολιτισμού, δεν μπορούμε να μοιρολογούμε διαπιστώνοντας την κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, αλλά είμαστε υποχρεωμένοι πάντα να αναζητούμε την προοπτική, το Όραμα», έγραφε ο Μίκης Θεοδωράκης.

Ο Βασίλης Βασιλικός κατέληξε για τα πραγματικά γεγονότα που αναδεικνύονται σε αυτή την ιστορία ότι «είναι η αποκάλυψη μιας μεγάλης απάτης».

 

Διαβάστε το βιβλίο εδώ: https://www.epoliteia.gr/e-books/2026/02/05/olympiakoi-agwnes-h-alhthinh-istoria-d-tziwths/

 

Βιογραφικό

Ο Δημήτρης Τζιώτης αποφοίτησε από το Κολλέγιο Αθηνών, όπου διετέλεσε πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου και τιμήθηκε με το βραβείο του ιδρυτή Homer Davis για την κοινωνική του προσφορά, την υπευθυνότητα και το αίσθημα καθήκοντος προς την κοινωνία. Είναι πτυχιούχος της Σχολής Νομικών, Πολιτικών και Οικονομικών Επιστημών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, από το Τμήμα Πολιτικών Επιστημών και Δημόσιας Διοίκησης, με ειδίκευση στις Διεθνείς Σχέσεις και τις Ευρωπαϊκές Σπουδές. Ολοκλήρωσε το Διεθνές Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Ολυμπιακών Σπουδών στη Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και αποφοίτησε από το The Fletcher School of Law and Diplomacy του Tufts University σε συνεργασία με το Harvard University, όπου τιμήθηκε με Mid–Career Master of Arts in International Communications.

Από τα πρώτα χρόνια της επαγγελματικής του πορείας εξειδικεύτηκε στη Στρατηγική, συνεργαζόμενος με διεθνείς δεξαμενές σκέψης και πολιτικούς οργανισμούς. Συνεργάστηκε με το think tank Demos στο Λονδίνο, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση του Τρίτου Δρόμου και στην εκλογική νίκη του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία, σηματοδοτώντας το τέλος της περιόδου της Μάργκαρετ Θάτσερ. Στη συνέχεια ίδρυσε το Demos Athens, την πρώτη δεξαμενή ιδεών στην Ελλάδα, ανοίγοντας τον δρόμο για τη θεσμική ανάπτυξη της στρατηγικής σκέψης στη χώρα.

Καθοριστικό σημείο της διαδρομής του αποτέλεσε η ανάληψη της ευθύνης της Στρατηγικής και της καμπάνιας για τη διεκδίκηση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 από την Αθήνα. Για τη συμβολή του αυτή βραβεύτηκε με το Βραβείο Αθήνα 2004, ως διευθυντής στρατηγικού σχεδιασμού και επικοινωνίας, ενώ νωρίτερα είχε τιμηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία μίας από τις καλύτερες νέες εταιρίες στην Ευρώπη το έτος 2000. Στο ίδιο πλαίσιο, διατύπωσε για πρώτη φορά την πρόταση για την παγκόσμια διαδρομή της Ολυμπιακής Φλόγας κατά τη διάρκεια των Αγώνων της Αθήνας και είχε την ιδέα και τον σχεδιασμό της δημιουργίας του Διεθνούς Ιδρύματος Ολυμπιακής Εκεχειρίας. Επίσης, σχεδίασε τη στρατηγική της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής με τον τίτλο «Celebrate Humanity», η οποία προβλήθηκε σε 188 χώρες παγκοσμίως.

Στον χώρο της πολιτικής στρατηγικής έχει διαχειριστεί τις εκλογικές εκστρατείες του ΠΑΣΟΚ, του ιταλικού Unione για τη νίκη του Ρομάνο Πρόντι και έχει συνεργαστεί με το think tank του Εργατικού Κόμματος στη Μεγάλη Βρετανία. Ως υπεύθυνος των εκλογικών εκστρατειών του ΣΥΡΙΖΑ διατύπωσε το σύνθημα «Πρώτη Φορά Αριστερά», οδηγώντας για πρώτη φορά στην ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ένα κόμμα της Αριστεράς στη νίκη των εθνικών εκλογών. Παράλληλα, είχε ενεργή πολιτική παρουσία ως υποψήφιος Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2007, συγκεντρώνοντας την υποστήριξη 30.000 μελών του κινήματος, ενώ υπήρξε εκ των ιδρυτών και υποψήφιος Πρόεδρος του Κινήματος Αλλαγής, διατυπώνοντας τη θέση ότι το κόμμα όφειλε να διατηρήσει το όνομα και το σύμβολο του ΠΑΣΟΚ. Σε τοπικό επίπεδο, ως υποψήφιος Δήμαρχος Βουλιαγμένης παρουσίασε το στρατηγικό σχέδιο για την Αθηναϊκή Ριβιέρα, λαμβάνοντας ποσοστό 36%.

Στον τομέα του πολιτισμού σχεδίασε τη στρατηγική για τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού, το Σχέδιο Δράσης του Εθελοντικού Κινήματος και το Κέντρο Πολιτιστικής Ολυμπιάδας, ενώ διαμόρφωσε τη στρατηγική και το σήμα της Διεθνούς Ολυμπιακής Ακαδημίας και εκπόνησε το Επιχειρησιακό Σχέδιο για την Παγκόσμια Ένωση Ολυμπιακών Πόλεων, για την οποία τιμήθηκε με το Μετάλλιο της Πόλης των Αθηνών για τη συμβολή του στη διεθνή αναγνώριση της διπλωματίας των πόλεων.

Στον τομέα του τουρισμού διαμόρφωσε τη στρατηγική του Υπουργείου Τουρισμού, του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού και του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων, σχεδίασε το Brand της Ελλάδας και την καμπάνια με το μήνυμα «Live your Myth in Greece», συμβάλλοντας καθοριστικά στη διεθνή εικόνα της χώρας.

Για τη συνολική του προσφορά έχει τιμηθεί από τον Μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σεραφείμ για την κοινωνική του δράση. Παράλληλα με την επαγγελματική και πολιτική του πορεία, έχει αναπτύξει πλούσιο συγγραφικό έργο, εκδίδοντας βιβλία στρατηγικής, πολιτικής και ιδεών, μεταξύ των οποίων τα «Ταξίδι στη Νέα Ελλάδα» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2007), «Μακεδονία – Πολιτικές ευθύνες – Δυσοίωνοι χρησμοί» (εκδ. Γρηγόρη, 1994, προλογίζουν Λεωνίδας Κύρκος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου), «Πράσινη Αλλαγή» (εκδ. Κέρκυρα - Economia Publishing, 2008), «Επανάσταση» (εκδ. Καστανιώτη, 2014), «Η Φαντασία στην Εξουσία» (εκδ. iWrite.gr, 2019), «Η επανάσταση που δεν έγινε ποτέ. Το Σύνταγμα του 21ου αιώνα» (εκδ. Παπαζήση, 2019, προλογίζει ο Μίκης Θεοδωράκης), «Η Ιδέα του Φωτός» (εκδ. Πατάκη, 2017, προλογίζει ο Βασίλης Βασιλικός).