Οι βρετανικές υπηρεσίες πληροφοριών παρακολουθούσαν για πολλά χρόνια ξένους διπλωμάτες χάρη στις κρατήσεις τους στα μεγάλα ξενοδοχεία, αναφέρει σήμερα το γερμανικό περιοδικό «Der Spiegel», επικαλούμενο πληροφορίες από τον πρώην σύμβουλο των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών Έντουαρντ Σνόουντεν.

Οι αρχές του Πακιστάν πρόκειται να δικάσουν τον πρώην πρόεδρο της χώρας Περβέζ Μουσάραφ για προδοσία, μια κατηγορία η οποία αφορά το γεγονός ότι είχε επιβάλει κατάσταση έκτακτης ανάγκης το 2007, ανακοίνωσε την Κυριακή ο υπουργός Εσωτερικών Τσόντρι Νισάρ Άλι Χαν.

Ένα αεροσκάφος Boeing 737 συνετρίβη στη ρωσική πόλη Καζάν και οι 50 επιβαίνοντες σε αυτό, επιβάτες και πλήρωμα, πιστεύεται ότι είναι όλοι νεκροί, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο αντιμετώπισης Εκτάκτων Καταστάσεων το βράδυ της Κυριακής.
 

Το επιβατικό αεροσκάφος, το οποίο εκτελούσε πτήση από την Μόσχα, έκανε μια δεύτερη προσπάθεια να προσγειωθεί και εξερράγη αμέσως μόλις προσεδαφίστηκε, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οι 44 επιβάτες και το εξαμελές πλήρωμα.

Το αεροπλάνο ανήκε στο Ταταρστάν Airlines, και συνετρίβη περίπου 19:20 τοπική ώρα (1520 GMT), την Κυριακή.

Δεν υπάρχουν άμεσες ενδείξεις για το τι μπορεί να οδήγησε στη συντριβή, αλλά και εκθέσεις. O πιλότος είχε ήδη προσπαθήσει να προσγειωθεί δύο φορές πριν - και συνετρίβη την τρίτη προσπάθεια.

Το αεροδρόμιο στο Καζάν - η πρωτεύουσα της ρωσικής Δημοκρατίας του Ταταρστάν - έχει κλείσει από το ατύχημα.

H χώρα έχει ένα από τα χειρότερα ρεκόρ της αεροπορικής ασφάλειας στον κόσμο.

Το αεροπλάνο ήταν 23 ετών.

Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, το Boeing έχασε υψόμετρο γρήγορα και η δεξαμενή καυσίμων του εξερράγη κατά την πρόσκρουση.

Υπήρχαν ισχυροί άνεμοι και συννεφιά πάνω από το αεροδρόμιο στην κεντρική Ρωσία. Οι θερμοκρασίες ήταν πάνω από το μηδέν.

Αξιωματούχος του Dubai Airshow αρνήθηκε να σχολιάσει σχετικά με τη συντριβή.

Πηγές: ΑΠΕ/ΜΠΕ, BBC, REUTERS

Εκδήλωση φόρο τιμής τιμής στους αγωνιστές του Πολυτεχνείου και ταυτόχρονα υπενθύμισης   πως σαράντα χρόνια μετά, το  λαϊκό κίνημα δεν έχει υποστείλει τη σημαία, είναι η αποψινή  που διοργανώνεται στο Θέατρο «Απόλλων», (19.00) από το συντονιστικό των  πρωτοβάθμιων σωματείων και τους εργαζόμενους της ΕΡΑ Πύργου.

του Σπύρου Αμπελάκη

Εξαιρετική η ΑΕΚ κατά διαστήματα συνέντριψε με 5-0 στο ΟΑΚΑ τον Αγ. Νικόλαο για την 3η αγωνιστική του Κυπέλλου Γ΄ Εθνικής έχοντας για κορυφαίους τους Πλατέλλα, Ντακόλ (με τρία γκολ) και Γεωργέα. Γκολ και θέαμα πρόσφερε η ομάδα του Δέλλα στους περίπου 10.000 φιλάθλους που πήγαν στο Ολυμπιακό Στάδιο, με σπουδαία εμφάνιση στο β΄ημίχρονο.

Παρά το δύο γκολ που πέτυχε η «Ενωση» στο πρώτο μέρος είχε προβλήματα τόσο στην ανάπτυξη όσο και στο σκοράρισμα. Το πρώτο γκολ ήρθε στο 18΄ από πανέξυπνη έμπνευση του Γεωργέα που έβγαλε με μακρινή μπαλιά στην πλάτη της άμυνας της κρητικής ομάδας τον Πεταυράκη, που στόπαρε και ολομόναχος απέναντι από τον Κασσωτάκη έστειλε με άνεση την μπάλα στα δίχτυα (1-0).

Στο 42΄ ο Γροντής ανακόπηκε αντικανονικά μέσα στην μεγάλη περιοχή από τον Μουτάκη και ο διαιτητής υπέδειξε αμέσως την εσχάτη των ποινών. Το πέναλτυ ανέλαβε να εκτελέσει ο Ντακόλ που σημάδεψε σωστά στην δεξιά γωνία του Κασσωτάκη (2-0).

Στο 2ο ημίχρονο η είσοδος στον αγώνα των Πλατέλλα και Κορδέρο άλλαξε άρδην την εικόνα προς το καλύτερο για την ΑΕΚ που ανέβασε στροφές και έφτασε τον δείκτη του σκορ σε υψηλά επίπεδα.

Στο 60ο λεπτό ο Ανάκογλου με έξοχη ατομική προσπάθεια πέρασε όποιον βρήκε μπροστά του και την κατάλληλη στιγμή «σέρβιρε» στον Ντακόλ που ακολουθούσε και εκείνος από το ύψος της μεγάλης περιοχής πρόλαβε την έξοδο του Κασσωτάκη με ιδανικό τελείωμα στέλνοντας την μπάλα για τρίτη φορά στο πλεκτό για την ΑΕΚ (3-0).

Η ΑΕΚ δεν έριξε ταχύτητα παρά το 3-0 και στο 73΄ ο Γροντής έκλεψε την μπάλα και έδωσε αριστερά στον επερχόμενο Γεωργέα που αφού πλαγιοκόπησε την άμυνα τους Αγ. Νικολάου έβγαλε συρτή παράλληλη μπαλιά εκεί όπου ο Πλατέλλας την έσπρωξε στα δίχτυα από πολύ κοντά (4-0).

Δέκα λεπτά αργότερα η ΑΕΚ έκανε το 5-0: Ο Αργυρίου έκλεψε την μπάλα από δεξιά, έβγαλε αμέσως την σέντρα και ο Ντακόλ με κεφαλιά νίκησε τον Κασσωτάκη.

ΑΕΚ: Βούρας, Αργυρίου, Πεταυράκης, Ρόβας (60' Κορδέρο), Τσιρίλο, Σταθάκης, Γεωργέας, Ντακόλ, Ανάκογλου, Γροντής (80' Παυλής), Μπρέσεβιτς (46' Πλατέλλας)

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ: Κασσωτάκης, Πηγιάκης (75' Φαγάς), Μουτάκης, Κοκολάκης Κ., Δέλλιος, Χρηστάκης, Ιασωνίδης, Καουκάκης (57' Γκέκας), Λεπτοκαρύδης, Κοκολάκης Γρ., Κρανιάτης (65' Χατζιάι)

Η προκήρυξη των αυτοπροσδιοριζόμενων "Μαχόμενες Επαναστατικές Λαϊκές Ομάδες" αποκαλύπτει ξεκάθαρα το απάνθρωπο ποιόν τους, παρά την απελπισμένη προσπάθειά τους να επενδύσουν ιδεολογικά το έγκλημά τους αναφέρει  σε δήλωσή του ο Μανώλης Γλέζος υπογραμμίζοντας ότι όποιοι κι αν είναι οι καθοδηγητές και αυτουργοί αυτών των εγκληματικών ενεργειών,  η απάντηση θα πρέπει να είναι μόνο μία, η επαγρύπνηση. Οσον αφορά στην ταυτότητα των δολοφόνων ο Μ. Γλέζος σημειώνει ότι δυο είναι οι εκδοχές. Η μια έχει απόλυτη σχέση με το σύστημα της παγκόσμιας αυτοκρατορίας (G 8-20). Ειδικός Κλάδος ασχολείται και επιχειρεί να επιβάλει σε κάθε χώρα ακόμα και με δολοφονίες το καθεστώς της αρεσκείας του. Μερικά στοιχεία τα οποία εμπεριέχονται στο κείμενό τους αποκαλύπτουν αυτή τους την ταυτότητα. Η άλλη δεν αποκλείεται να έχει σχέση με τους αυτοαποκαλούμενους αριστερούς. Όσοι αποδέχονται αυτή την εκδοχή, ας αναλογιστούν τι θα συμβεί αν συμφωνήσουμε μαζί τους. Σε ποιά κατάσταση θα βρεθεί η χώρα. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.

Ό,τι έχει υπάρξει αληθινά δε γίνεται να χαθεί.

Πώς μπορώ να μιλήσω και να γράψω και να γεμίσω τα 40 χρόνια που πέρασαν από τότε. Όταν το τότε της εξέγερσης είναι το τώρα του αγώνα από εκεί που δεν μπορέσαμε να φτάσουμε εμείς.

Το εξεγερσιακό πνεύμα υπάρχει και σήμερα στους νέους, υπάρχει ως παρακαταθήκη ιστορική και συμβολική. Το Πολυτεχνείο έχει μπει στη ζωή τους και όταν ακόμη δε γνωρίζουν το τι και πώς έγινε και τι μπορεί να γίνει από δω και πέρα. Όταν τολμούν και κάνουν συγκρίσεις και αναλογίες και λένε πως τότε η χούντα είχε πηλήκιο, για να της το αφαιρέσετε και τώρα έχουμε πολλές χούντες και πώς να τις πολεμήσουμε;

Τα παιδιά φωνάζουν το σύνθημα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία: Η χούντα δεν τελείωσε το '73». Πολλά έχουν γίνει και πολλά έχουν αλλάξει και ο φόβος του Πολυτεχνείου συνέβαλλε σ’ αυτό. Μόνο που η σκληρή πραγματικότητα δεν έχει αλλάξει. Μπορεί να μην έχουμε εκείνη τη δικτατορία, αλλά τώρα την υφιστάμεθα με δημοκρατικώ τω τρόπω. Το επιτάσσει η τροϊκανή οικονομική χούντα. Ζούμε την ψευδαίσθηση μιας ελεγχόμενης, αντιπροσωπευτικής και ολιγαρχικής δημοκρατίας ως να υπάρχουμε μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα. Γι’ αυτό χρειάζεται ένα κοινωνικό και πολιτικό μέτωπο και ένας εθνικοταξικοπατριωτικός απελευθερωτικός αγώνας, για να μην ξεπουλήσουν την πατρίδα μας που οι ίδιοι ομολογούν ότι έχουν εκχωρήσει μέρος της εθνικής ανεξαρτησίας μας και την ακεραιότητά της, απ’ τη στιγμή που την ξεπουλούν και την υποθηκεύουν και υποδουλώνουν τις επόμενες γενιές.

Το Πολυτεχνείο δεν είναι ακόμη ένας μύθος. Είναι ένα ιστορικό γεγονός που χώρισε τη μεταπολεμική ιστορία στο πριν και στο μετά και λειτουργεί και εμπνέει σήμερα τους νέους και ως σύμβολο που τους δείχνει το δρόμο να αλλάξουν την πραγματικότητα που δεν τους αρέσει και να φτιάξουν τη δική τους. Γιατί να μην πιστέψουν όταν πιστέψουν πως η ουτοπία βρήκε τον τόπο της με την πραγμάτωσή της στο Πολυτεχνείο.

Το αυθόρμητο να αυτοοργανώνεται, να προκύπτει η αυτονομία, η άμεση δημοκρατία με συνελεύσεις, με ανακλητούς εκπροσώπους, αντιπροσώπους με συντονιστική επιτροπή, με το ραδιοφωνικό σταθμό, «η φωνή των εξεγερμένων» και με όλα τα αναγκαία της συνύπαρξης και της αναγνώρισης και την πίστη πως μπορούμε να γκρεμίσουμε τη δικτατορία. Αλλά και την πίστη στη σύγκρουση ενάντια στο καπιταλιστικό, ιμπεριαλιστικό σύστημα που τη δημιουργεί.

Δεν κάναμε μια στροφή στην Πατησίων, για να καταλάβουμε το Πολυτεχνείο. Ξεπλύναμε την ντροπή και την ανοχή που υπέδειξε ο ελληνικός λαός γι΄ αυτό φωνάξαμε «6 χρόνια είναι πολλά, δε θα γίνουνε 7», «έξω το ΝΑΤΟ κάτω ο ιμπεριαλισμός» που στήριξαν τη χούντα, «λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία», «εργάτες – αγρότες και φοιτητές», «συμπαράσταση λαέ».

Τρία χρόνια προϋπήρξαν, για να δημιουργηθεί το φοιτητικό κίνημα με συντροφιές, με παρέες, με έρωτες, αλλά και με την ανάγκη να κατακτήσουμε την ελευθερία και το δικαίωμα στο ψωμί και στη ζωή.

Για μας η ελευθερία ήταν κάτι πιο πολύ από το ψωμί. Τα παιδιά το νοσταλγούν ως να το έζησαν και αυτό είναι μια ελπίδα πως θα κάνουν τα δικά τους Πολυτεχνεία. Το Πολυτεχνείο δεν είναι ιδιοκτησία κανενός. Δεν έχει ιδιοκτήτες. Ανήκει σε όλους εκείνους που έχουν μνήμη και γνώση, συνεχίζοντας τον αγώνα, γιατί όποιος αγωνίζεται δεν έχει καιρό να απελπιστεί. Είναι η ζώσα μνήμη, είναι το κεντρί και το αγκάθι στα μαλακά της υπνώσουσας κοινωνίας. Είναι επικίνδυνο, γιατί πραγματικά και συμβολικά δείχνει το δρόμο τον ανυπότακτο σε κάθε μορφή τυραννίας. Είναι σταθμός ανεφοδιασμού για να πάρουν εφόδια και δύναμη, να εκτιναχτούν διά του παρόντος στο μέλλον.

Είχαμε γίνει πολιτικό υποκείμενο για 3 μέρες. Είχε φύγει το παιχνίδι από τα χέρια τους. Οι πολιτικοί ήταν αυτοί που εξέθρεψαν τη χούντα, γι’ αυτό όταν έπεσε, με την τραγωδία της Κύπρου, έπεσε στα μαλακά και στην αγκαλιά τους. Η εικόνα να ορκίζει ο Γκιζίκης ως Πρόεδρος της χουντικής δημοκρατίας τον Καραμανλή, τα λέει όλα. Και έτσι αρχίζει η στρεβλή μεταπολίτευση που έφερε την πατρίδα μας στη σημερινή κρίση. Τα νέα παιδιά που είναι στην ανεργία και στην ξεφτίλα θα δημιουργήσουν τα δικά τους κύτταρα και θα τα λένε «Πολυτεχνεία». Ακόμη και ας μην έχουν σχέση με εκείνο το γεγονός. Γιατί ζούνε την τυραννία της επιβίωσης και της ανάγκης, που είναι χειρότερη από μια ορατή δικτατορία. Η βία της ανεργίας, των αυτοκτονιών, της κοινωνικής κατάθλιψης έχει γίνει μια κατάσταση που δηλητηριάζει και αποσαθρώνει την κοινωνία μας. Υπάρχει βία στα μάτια των ανθρώπων, απόγνωση, απογοήτευση. Αυτά τα σημάδια αν γενικευτούν, πού θα κρυφτούν οι άλλοι; Οι άλλοι φοβούνται περισσότερο, γιατί είναι αναμενόμενη η σύγκρουση. Γιατί όταν ο ένας τρώει και ο άλλος κοιτάει, τα κακό από εκεί ξεσπάει.

Υπάρχει μια προσπάθεια, χρόνια τώρα, να συκοφαντήσουν τη γενιά του Πολυτεχνείου. Δεν ήμασταν «η γενιά».

Ήμασταν μια μειοψηφία, μια φλόγα, για να βάλουμε φωτιά στο σκοτάδι που είχε φέρει η χούντα στην πατρίδα μας. Σπάσαμε το γύψο, απελευθερωθήκαμε. Γι’ αυτό δεν μπορούσαν να σταθούν οι σωτήρες μας. Γι’ αυτό πρέπει να ξεφορτωθούμε και τους σημερινούς «σωτήρες». Είναι υποβολιμαίο ότι κάποιοι εξαργύρωσαν από τη γενιά του Πολυτεχνείου. Το απαξιώνουν σκόπιμα οι άκαπνοι ή αυτοί που θα ήταν εναντίον μας, αν ήταν τότε εκεί. Χρησιμοποιούν 10-20 ανθρώπους από εμάς που πήραν δημόσιες θέσεις και πάνε να μας ταυτίσουν όλους. Δε σέβονται ούτε τους νεκρούς, ούτε τους τραυματίες, ούτε τους ανώνυμους. Δεν ήμασταν ελεγχόμενοι. Διαμορφώσαμε την εξεγερσιακή κατάσταση από μόνοι μας. Αποτρέψαμε τη φιλελευθεροποίηση της χούντας με το Μαρκεζίνη μασκαρά και την προσπάθεια του γεφυροποιού Αβέρωφ να έχουμε μια δημοκρατία «αλλά τούρκα», να είναι οι στρατιωτικοί από πίσω και οι πολιτικοί ως μαριονέτες μπροστά. Σπάσαμε ακόμη και την καθολικότητα που ήθελε να έχει επάνω μας η παραδοσιακή αριστερά.

Δεν ήλεγχαν αυτό που κάναμε. Πήγαμε κόντρα και στους πολιτικούς και αποδείξαμε πως μπορεί να γίνει πραγματικότητα όχι μόνο το όνειρο, αλλά και η πίστη μας να αλλάξουμε τον κόσμο. Γιατί δεν ήμασταν μόνοι μας. Οι νέοι εκείνης της εποχής από τη Ν.Κορέα μέχρι την Ιταλία, το Βελιγράδι, την Πράγα, τη Γαλλία, την Αμερική είχαν εξεγερθεί γι’ αυτό και φωνάζαμε «απόψε θα γίνει της Ταϋλάνδης». Γιατί και στη μακρινή Ταϋλάνδη, τις ίδιες ώρες, είχαν εξεγερθεί και είχαν ανατρέψει το καθεστώς. Γι’ αυτό και φωνάζουμε σήμερα το σύνθημα πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, που θα χωράει πολλούς κόσμους και ελεύθερους, σκεπτόμενους ανθρώπους. Και φτάσαμε στο σημείο μια και έχει απαξιωθεί όλο το πολιτικό κατεστημένο, αλλά δυστυχώς και η πολιτική, να μας σπρώχνουν στην απόγνωση και στην απογοήτευση. Ακόμη και αν θέλουν να μας υποτάξουν εμείς να φωνάζουμε πως είναι προτιμότερο να αγωνίζεται κανείς ακόμη και μάταια, παρά να ζει μάταια.