Την απαλλαγή των 13 μεταναστών και προσφύγων που είχαν «συλλάβει» οι αυτόκλητοι σερίφηδες εν μέσω της καταστροφικής πυρκαγιάς στον Έβρο, τον περασμένο Αύγουστο, αποφάσισε ομόφωνα το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Αλεξανδρούπολης.
Σύμφωνα με το voria.gr, οι δικηγόροι των Σύρων προσφύγων, Κατερίνα Γεωργιάδου και Γιάννης Πατζανακίδης, τονίζουν σε ανακοίνωσή τους πως «κατέρρευσε με πάταγο η κατηγορία της απόπειρας εμπρησμού για τους 13 πρόσφυγες θύματα απαγωγής».
«Το μοναδικό στοιχείο που βασιζόταν η κατηγορία ήταν οι καταθέσεις των τριών «αυτόκλητων σερίφηδων» δραστών της σε βάρος των 13 προσφύγων αρπαγής και εγκλεισμού σε τρέιλερ, τις οποίες καταθέσεις οι δικαστές του Συμβουλίου, συντασσόμενοι με την εισαγγελική πρόταση, αξιολόγησαν όχι μόνο αναξιόπιστες αλλά και αντιβαίνουσες στη κοινή λογική. Οι ισχυρισμοί σε βάρος των 13 προσφύγων ήταν ότι προσπάθησαν να προκαλέσουν σπινθήρα με μαχαίρι, που αφενός, όπως δέχεται το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών είναι ατελέσφορο και ενάντια στα διδάγματα της κοινής πείρας και αφετέρου δεν βρέθηκε κανένα μαχαίρι από την έρευνα της αστυνομίας. Επίσης κατά τον εργαστηριακό έλεγχο δεν βρέθηκε δείγμα γενετικού υλικού κανενός από τους 13 πρόσφυγες στα λάστιχα ή στις παλέτες που υπήρχαν σε εκείνη την περιοχή ενώ οι 13 πρόσφυγες βρίσκονταν εκεί μαζί με γυναίκες και παιδιά, όπως προκύπτει από φωτογραφικό υλικό, γεγονός που αποδεικνύει ότι είναι πρόσφυγες και όχι επίδοξοι εμπρηστές», εξηγούν οι δύο συνήγοροι υπεράσπισης στην ανακοίνωσή τους.
Και προσθέτουν: «Η κακοστημένη προσπάθεια κάποιων να εμφανίσουν τους πρόσφυγες ως υπαίτιους για την πρωτοφανή πυρκαγιά του Έβρου κατέρρευσε με πάταγο. Ο ρατσισμός χρησιμοποιήθηκε από την ακροδεξιά για να διχάσει και να αυξήσει την επιρροή της και από την κυβέρνηση για να κρύψει τις ευθύνες της. Την περίοδο εκείνη μαθαίναμε ότι συγγενείς άλλης ομάδας προσφύγων που βρήκαν τραγικό θάνατο στον Έβρο, καθώς απανθρακώθηκαν από τη φωτιά, ήλπιζαν οι άνθρωποι τους να είναι στην ομάδα των 13 προσφύγων που είχαν απαχθεί καθώς οι εικόνες του βαν με τους στοιβαγμένους πρόσφυγες έκαναν το γύρο του κόσμου, γιατί αυτό θα σήμαινε ότι είναι ζωντανοί και δεν έχουν καεί στην προσπάθεια για μια καλύτερη ζωή».
Συμπληρώνουν ότι «οι πρόσφυγες όμως δεν βάζουν τις φωτιές. “Και τώρα τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους οι άνθρωποι αυτοί ήταν μια κάποια λύσις». Η πραγματική λύση είναι να δυναμώσουμε την αλληλεγγύη μας στους πιο ευάλωτους/ες και να αντισταθούμε στην πολιτική που ευθύνεται για την περιβαλλοντική καταστροφή και τη ρατσιστική βία».
«Για άλλη μια φορά θέλουμε να ευχαριστήσουμε τους χιλιάδες πολίτες που εκδήλωσαν την αλληλεγγύη τους στους εντολείς μας και στον αγώνα τους για δικαίωση», καταλήγουν.
Σε ένα λίγο πιο δυστοπικό lockdown από αυτό που ζήσαμε, το πτώμα του Σωτήρη κείτεται νεκρό στα σκαλιά της πολυκατοικίας του, άγρια χτυπημένο. Στην απέναντι πολυκατοικία, ο Ορέστης, συγκατοικεί με μια Σκιά. Η Ελένη, η κοπέλα του Σωτήρη, προσπαθεί να διαχειριστεί το πένθος της και να μάθει τι του συνέβη, ενώ ο Φώτης, ο περαστικός που ανακάλυψε το πτώμα, αποφασίζει να μείνει και να την βοηθήσει. Η αστυνομία κυκλώνει όλο και περισσότερο την περιοχή. Η Σκιά παίζει με τις σκιές και όλα αρχίζουν να περιπλέκονται.
Σημείωμα σκηνοθέτη
Θεωρούμε ότι ως κοινωνία έχουμε την ανάγκη να ξανά βιώσουμε τις ιστορίες μας μέσα από τον μύθο, γι’ αυτό επιλέξαμε αυτό το έργο. Για κάποιους το “Μην έρθεις νύχτα” μπορεί να είναι ιστορίες αγάπης, για άλλους μία βίαιη έκφανση της πραγματικότητας, για εμάς όμως είναι ένα ταξίδι συνειδητοποίησης. Όλοι έχουμε τις ιστορίες μας, πολλές φορές κλεινόμαστε σ’ αυτές και ξεχνάμε τους γύρω μας. Αν όμως μπορέσουμε να μοιραστούμε αυτές τις ιστορίες ο ένας με τον άλλον, ίσως βρούμε συγκλίσεις, ίσως ο πόνος μας να πατάει στις ίδιες νότες αυτής της παράφωνης συμφωνίας. Τότε υπάρχει περιθώριο για αλλαγή. Μόνο όταν συνειδητοποιήσουμε τι έχουμε χάσει, ποιους-ες-α έχουμε χάσει, μόνο τότε θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Ένα πτώμα κείτεται νεκρό έξω από την πόρτα μιας πολυκατοικίας, μία πανδημία, μία ακόμα ευκαιρία καταστολής. Το πτώμα χάνεται. Αποκοπή από την μνήμη. Αυτή η οικειότητα με ανατριχιάζει.
Μια απίστευτη ταλαιπωρία βιώνει ένας άνθρωπος με μόνιμη αναπηρίακαθώς η αρμόδια επιτροπή που πέρασε πριν από λίγες ημέρες, του μείωσε το ποσοστό του για να μην πάρει επίδομα, ενώ ο ίδιος καταγγέλλει και μια απαξιωτική συμπεριφορά από τον γιατρό που τον είδε και το προσωπικό.
Από 67% αναπηρία στο 50% με ακρωτηριασμένο πόδι
Ο κ. Χρήστος Βιολατζής καταγγέλλει στο OPEN και την εκπομπή «Τώρα Μαζί» τα εξής: «Θέλω να καταγγείλω τα ΚΕΠΑ στην Πειραιώς και την υγειονομική επιτροπή που πέρασα γιατί σκόπιμα που κόψανε το ποσοστό της αναπηρίας μου για να μην πάρω κάποιο επίδομα που δικαιούμαι. Ο ακρωτηριασμός μου έγινε το 2007. Πέρναγα 5 χρόνια επιτροπή και το 2013 με έβγαλαν εφόρου ζωής με 67% στον ακρωτηριασμό. Το 2022 έκανα πάλι αίτηση για επιδείνωση αναπηρίαςκαι πέρασα πάλι στα ΚΕΠΑ και μου έβγαλαν για το ακρωτηριασμένο πόδι 67% και σύνολο 88%. Μόλις έμαθα πως δικαιούμαι κάποιο επίδομα πήγα και τους το ζήτησα και μου λένε ‘θα ξαναπεράσετε πάλι’ ΚΕΠΑ. Παίρνω την απόφαση και μου βγάζουν 50% αναπηρία. Κάνω ένταση κατευθείαν γιατί αν περάσει ο καιρός, δεν έχεις δικαίωμα και πέρασα ακριβώς πριν 10 μέρες».
Και συνεχίζει την περιγραφή του: «Μπαίνω μέσα στην επιτροπή και ήταν ο ορθοπεδικός. Με κοιτάει με έναν τρόπο πολύ χυδαίο και γελούσε. Του λέω ‘γιατί γελάς;’ Και μου λέει ‘έτσι’. Και συνεχίζει ‘βγάλε να δω το ακρωτηριασμένο πόδι’. Του το δείχνω να γυρίζει και λέει σε δύο άτομα που ήταν δίπλα ΠΑ, που σημαίνει ποσοστό αναπηρία 50, όχι 67, στα αγγλικά. Τον ρωτάω ‘γιατί το κάνετε αυτό;’ Και μου απαντά ‘έτσι’. Και σηκώθηκε και έφυγε. Και η κοπέλα που ήταν δίπλα γυρνάει και μου λέει κύριε είναι νόμος του ’18 να κόβουμε τις αναπηρίες. Και απάντησα πως το 2022 μου βγάλατε την ίδια αναπηρία. Και μου λέει ‘έγινε λάθος. Εντάξει;’ Με έναν τρόπο σαν να μου λέει ‘τελείωνε φύγε’».
ΕΦΚΑ:«Ανεπίστρεπτες τέτοιες συμπεριφορές – Θα διερευνηθεί η υπόθεση»
Στην εκπομπή μίλησε και ο Ηλίας Τσούνης, εκπρόσωπος Τύπου του e-ΕΦΚΑ τονίζοντας: «Αν έχει συμβεί τέτοιο περιστατικό να είστε απολύτως βέβαιοι πως θα διερευνηθεί. Καταρχάς είναι ανεπίτρεπτες τέτοιες συμπεριφορές, ειδικά από γιατρούς. Κατά δεύτερον, το ειδικό σώμα ιατρών δεν ανήκει στον ΕΦΚΑ, ωστόσο, είναι στον ενιαίο φορέα. Σε γενικές γραμμές, το ΚΕΠΑ αξιολογεί τους εξεταζόμενους βάση της αίτησής τους και βάση συγκεκριμένων παθήσεων που καταγράφεται στον ιατρικό τους φάκελο. Επίσης, καταγράφει και αξιολογεί τα ποσοστά με βάση τον ενιαίο πίνακα προσδιορισμού του ποσοστού αναπηρίας. Στις περιπτώσεις του ακρωτηριασμού και των δύο άκρων υπάρχει τουλάχιστον 80% αναπηρία».
Ο κ. Τσούνης δεσμεύτηκε να ασχοληθεί με το ζήτημα ο ΕΦΚΑ και ζήτησε από τον πολίτη να αφήσει τα στοιχεία του.
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
«Αστεροειδής 2467Κ»
Βασισμένο στο μυθιστόρημα “Βασιλίσα Μαλίγκινα” της Αλεξάνδρα Κολοντάι
Από τον Θίασο Αντάμα
Για δύο παραστάσεις ο «Αστεροειδής 2467Κ»
Παρασκευή 1 και 8 Μάρτη στις 19:15 με αφορμή την παγκόσμια μέρα της γυναίκας.
Πόσα είναι άραγε τα αστέρια; Τι έχει ήδη γραφτεί πάνω τους και αντικατοπτρίζεται στο σήμερα;
Ένα ανοιχτό εισιτήριο για την αλλαγή.
Μια παρέα φίλων διαβάζει την ιστορία ενός έρωτα που γεννήθηκε έναν αιώνα πριν, στα χρόνια της
Οκτωβριανής Επανάστασης, μαθαίνοντας και σχολιάζοντας όλα όσα έμειναν ανεξίτηλα στην
ιστορία.
Ο Θίασος Αντάμα, μετά την πρόσφατη επιτυχία της παράστασης "Χορεύετε;", επιστρέφει με ένα
νέο, ανατρεπτικό έργο που έρχεται να αγκαλιάσει σύγχρονα ερωτήματα για την εξέλιξη των
ανθρώπινων σχέσεων και τη θέση της γυναίκας.
Τι έχει αλλάξει στις σχέσεις των δυο φύλων; Πώς έχει δομηθεί ο ρόλος της γυναίκας στη σύγχρονη
κοινωνία με την πάροδο εκατό χρόνων; Και πώς η σπειροειδής εξέλιξη της κοινωνίας αντανακλάται
στην ποιότητα των σχέσεων;
Ένα καλοκαιρινό βράδυ, σε μια απομονωμένη παραλία γεμάτη σκουπίδια, μια παρέα διαβάζει
αποσπάσματα από ένα βιβλίο που πολύ σύντομα τους οδηγεί σε συνδέσεις και προβληματισμούς
για τις δικές τους ζωές. Τους γεννά την ανάγκη να χρησιμοποιήσουν κάθε άτακτα πεταμένο
αντικείμενο, να το βάλουν σε τάξη, να το κάνουν ξανά λειτουργικό και στα νέα δεδομένα να
συνθέσουν από την αρχή τις συνθήκες γύρω τους και συνακόλουθα να αλλάξουν προοδευτικά τις
δικές τους σχέσεις. Να βρεθούν σε σχέσεις που τους εξελίσσουν και τους φέρνουν κοντά στο
ανθρώπινο στοιχείο. Πότε και πώς θα γίνει αυτό; Η απάντηση στο κοινό.
Ο Θίασος Αντάμα προσκαλεί σε ένα ταξίδι στο χρόνο, για να διερευνήσουμε και να ανακαλύψουμε
μαζί όσα κάποτε ήταν ανεπεξέργαστα και σήμερα παραμένουν αναπάντητα, αλλά δεν θα μείνουν
για πάντα στατικά.
Τραγωδία στα Τέμπη έναν χρόνο μετά... «Πώς πέρασε ο καιρός;»… είναι το επιμύθιο σε κάθε μας αναφορά στο παρελθόν. Και την επόμενη Τετάρτη, αφού θυμηθούμε, αφού (δήθεν) οργιστούμε, αφού αποφανθούμε για τους ενόχους, εκεί θα καταλήξουμε, (δήθεν) με ενδιαφέρον: «Πώς πέρασε ένας χρόνος»… Γιατί, ναι, πέρασε κιόλας ένας χρόνος από το δυστύχημα στα Τέμπη!
Όμως, ο χρόνος δεν έχει σταθερό όγκο. Για όλους εμάς τους «εκ του μακρόθεν σχολιάζοντες», ένας χρόνος από τον Μάρτιο του 2023 έχει άλλο ειδικό βάρος από τις 365 ημέρες που προσπαθούν να στριμωχτούν μια-μια σε παραδαρμένα μυαλά, που ακόμα δεν μπορούν να το αποδεχτούν· εκείνων, που «χωρίς το παιδί τους», δίχως τους «δικούς τους ανθρώπους» ένας χρόνος είναι ενός αιώνα μνήμες!
Κι ακόμα περιμένουν! Τι; Να γυρίσουν πίσω οι δικοί τους άνθρωποι; Μα οι «δικοί» ποτέ δεν φεύγουν από τα σπίτια τα χαροκαμένα. Είναι εκεί: στις φωτογραφίες που κάθε μέρα, έναν χρόνο τώρα, μιλάνε με τους γονείς, τ' αδέρφια τους, εκεί στους κιτρινισμένους σοβάδες των τοίχων που απορροφούν τις οιμωγές, είναι εκεί: στους νοτισμένους καθρέφτες πίσω και κοιτάζουν με βλέμμα συμπονετικό. Κι όλοι εκείνοι- οι της Ειμαρμένης έρμαια- γερνούν με την απουσία Τους, που εκείνη δεν γερνάει ποτέ κι ούτε ξέρει από χρόνο και τέτοια ανθρώπινα!
Τι περιμένουν, λοιπόν; Την τιμωρία των ενόχων; Πόσο θα αντέξουν να περιμένουν; Άλλωστε πήραν μιαν απάντηση στην Ελλάδα (και όχι μόνο εδώ...) τι συμβαίνει: ο άμεσα πολιτικός υπεύθυνος «αθωώθηκε» με 40,56% και με πάνω από 20.000+ σταυρούς! Τι να σου κάνουν οι 57 μαρμάρινοι σταυροί, όπου πάνω τους, καθημερινά- ένα χρόνο τώρα- ολοφύρονται συγγενείς και φίλοι, μπροστά στην… σταυροφορία των ψήφων;
Εξεταστική Επιτροπή αναζητεί τους ενόχους! Ποια Εξεταστική Επιτροπή; Πότε μια Εξεταστική Επιτροπή βρήκε ενόχους; Όλα για να ακούνε οι «απ’ έξω» και να βαυκαλίζονται περί Δικαιοσύνης. Γιατί, το ξέρουν καλά και οι «από μέσα» και οι «απ’ έξω»: Το δίκαιον ουκ άλλο τι ή του κρείττονος ξυμφέρον. Ο Πλάτωνας το έχει γράψει στην Πολιτεία του (όχι εκείνη που ανακάλυψε ο τέως δήμαρχος…) και που πάει να πει: Το δίκαιο δεν είναι τίποτε άλλο παρά το συμφέρον του ισχυρού. Και τούτες τις ώρες της καθολικής αγκύλωσης, οι αρμόδιοι γαυριούν ότι «όλα πάνε καλά», αγορεύοντας από το βαθέων θεμελίων υποστατικό της αδιατάρακτης στατικότητας…
Τίποτα δεν πάει καλά! Κι όσο σκοτώνονται άνθρωποι- νέα παιδιά- από εγκληματικές αμέλειες, τόσο τούτος ο τόπος θα βυθίζεται συθέμελος στα βάραθρα της συνείδησης των πολιτών του. «Ποιων πολιτών;» εγείρεται το ερώτημα. Των πολιτών που «αθώωσαν» με τις ψήφους τους τον πολιτικά υπεύθυνο της τραγωδίας; Και αυτών! Γιατί, αν και από έναν φανατισμό ψήφισαν, για να μην βγουν οι «άλλοι», μέσα τους γνωρίζουν καλά «ποιον» και «γιατί» τον ψήφισαν…
Ιδιοφυείς, πραγματικά, οι Έλληνες. Τόσο πολύ, που η ιδιοφυΐα μας ισοδυναμεί με «ιδιωτεία», με μωρία, με ανοησία, αβελτηρία και μήτρα κάθε συμφοράς.
«Δεν ήταν ένα μεγάλο δυστύχημα, αλλά ένα μεγάλο κρατικό έγκλημα. Μας παραπλάνησαν, μας εξαπάτησαν. Απέκρυψαν και συγκάλυψαν κάθε στοιχείο που θα οδηγούσε εμάς και τους έλληνες πολίτες στην αλήθεια και τους ένοχους στη Δικαιοσύνη», είπε με φωνή ριγηλή η μάνα της 20άχρονης- Μάρθης- της χαμένης στων Τεμπών την τραγωδία- Μαρία Καριστιανού… Τι άλλο να πει;
Και ο χρόνος πέρασε, για εμάς, τους εκ του μακρόθεν τεθλιμμένους, σαν να ήταν μια μέρα. Και για τους άλλους, αυτούς που καθημερινά, σαν πέφτει το βράδυ κρεμιούνται στα παράθυρα κι αφουγκράζονται τις σιωπές της νύχτας κωπηλατώντας κόντρα στο ρεύμα των αναμνήσεων, αυτούς που περιμένουν την πόρτα ν’ ανοίξει ξαφνικά τρίζοντας: «γύρισα», εκείνους που ακούνε τραίνα να σφυρίζουν και ο νους τους φεύγει, ε, για εκείνους ο χρόνος δεν έχει τροχοδρομήσει ακόμα. Εκεί, εκεί περιμένουν τον Σταθμάρχη να σφυρίξει για να «αναχωρήσουν» κι εκείνοι…
Η Πολυξένη Καράκογλου υποδέχεται την Άνοιξη μας προσκαλεί για μία ακόμα φορά στο μουσικό στέκι Caja de Musica στη Μιχαλακοπούλου, τις Παρασκευές 1η και 29 Μαρτίου!
Η αγαπημένη μας τραγουδοποιός και ερμηνεύτρια θα παρουσιάσει τραγούδια από το πιο πρόσφατο άλμπουμ της «Σημεία Στίξης», τραγούδια από την προηγούμενη δισκογραφική της εργασία «Πολύχρωμες ζακέτες», τραγούδια από συμμετοχές της όπως το «Ο άνθρωπος μπορεί» αλλά και επιλογές από την ελληνική δισκογραφία (Θάνος Μικρούτσικος, Μίκης Θεοδωράκης, Μάνος Λοΐζος, Γιάννης Παπαϊωάννου, Νίκος Παπάζογλου, Χαΐνηδες, Κίτρινα Ποδήλατα κ.ά).
Παίζουν οι μουσικοί Πέτρος Βασιλειάδης στο μπάσο, Αλέξανδρος Δερμάνης στην κιθάρα, Ντέννις Παναγιωτίδης στα τύμπανα, Αλέξανδρος Δερμάνης στην κιθάρα και Μάριος Ιβάν Παπούλιας στο βιολί και στο μπουζούκι ενώ η ίδια παίζει πιάνο και έχει επιμεληθεί το πρόγραμμα. Η φωτογραφία της αφίσας είναι του Αποστόλη Πλατανιά και την γραφιστική επιμέλεια υπογράφει ο Φοίβος Μποζάς.
Τον ένα δυσάρεστο αιφνιδιασμό μετά τον άλλο βιώνουν οι δανειολήπτες, των οποίων τα δάνεια έχουν παραχωρηθεί στους περίφημους «servicers». Ενδεικτικό παράδειγμα, οι καταγγελίες πολιτών που είδαν τις δόσεις τους να υπολογίζονται με επιτόκιο ως και... 8%
Παρά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τους servicers προ μηνός, που η κυβέρνηση Μητσοτάκη παρουσίασε ως «πλαίσιο ελέγχου», η πραγματικότητα εξακολουθεί να είναι σκληρή για χιλιάδες δανειολήπτες που βλέπουν τις δόσεις των δανείων τους, ακόμα και των ρυθμισμένων με δικαστική απόφαση στα πλαίσια του νόμου Κατσέλη, να εκτοξεύονται χωρίς προειδοποίηση, καλούμενοι να πληρώσουν υπέρογκα ποσά.
Οι περίφημοι servicers, που έχουν αναλάβει χαρτοφυλάκια χιλιάδων δανείων, καλούν τους δανειολήπτες να πληρώσουν δόσεις 2 και 3 φορές υψηλότερες από αυτές που έχουν επιδικάσει τα δικαστήρια σε όσους εντάχθηκαν στον νόμο Κατσέλη, με τις καταγγελίες στα κοινωνικά δίκτυα να αναφέρουν πως «ξαφνικά η devalue την δόση των 250 ευρω την έκανε 495 χωρίς προειδοποίηση» ή ότι «ενώ η δόση που έβγαλε το δικαστήριο είναι στα 128,16 χθες μετά απο τηλέφωνο δικό μου στην εταιρία έμαθα ότι η δόση πήγε στα 252,44»!
Ενδεικτικό και το γράφημα που μας έστειλε αναγνώστης, για οφειλή 64.800€ με αποπληρωμή σε 30 χρόνια. Από την δόση των 180 ευρώ που είχε επιδικάσει το δικαστήριο, η Cepal είχε πληροφορήσει τον δανειολήπτη τον Οκτώβριο του 2022 ότι η δόση του από τον 8ο του 2025 που θα ξεκινούσε η αποπληρωμή θα ανερχόταν στα 317€ - χωρίς όμως να αναφέρει πως υπολογίζει το επιτόκιο.
Ωστόσο, ύστερα από δύσκολη επικοινωνία προ μηνός, ο δανειολήπτης έμαθε σήμερα ότι η δόση του θα ανέρχεται στα 452€ (!)- πάλι χωρίς καμιά αναφορά στο ύψος του επιτοκίου ή τον τρόπο υπολογισμού της δόσης:
To επιτόκιο που υπολογίζει η Cepal σε αυτό το παράδειγμα φτάνει το ...7,5%, ενώ η δικαστική απόφαση επιβάλλει να υπολογίζεται η δόση με το μέσο μηνιαίο επιτόκιο στεγαστικού δανείου, όπως το ανακοινώνει η ΤτΕ.
Οπως αναφέρουν δανειολήπτες, οι servicers «παίζουν» με τον υπολογισμό επί όλου του κεφαλαίου αντί της καταβλητέας μηνιαίας δόσης, επιβάλλοντας τεράστιες αυξήσεις. Οι δανειολήπτες αναγκάζονται να προσφύγουν ξανά στα δικαστήρια ζητώντας να οριστεί ο τρόπος υπολογισμού με ακρίβεια, υποβαλλόμενοι σε νέες δικαστικές περιπέτειες και έξοδα.
Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε πρόσφατα, προβλέπει ότι οι servicers θα πρέπει ως την 31η Μαρτίου 2024 να έχουν δημιουργήσει ειδικές πλατφόρμες με περιβάλλον αντίστοιχο των εφαρμογών e-banking των τραπεζών , όπου θα πληροφορούν αναλυτικά τους δανειολήπτες για το ύψος της οφειλής, τις καταβολές, το επιτόκιο, τον τρόπο υπολογισμού, το υπόλοιπο της οφειλής κ.λπ.
Ωστοσο, η προχειρότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τους δανειολήπτες, και η καταχρηστική επιβάρυνσή τους με τόκους, δείχνει πως οι servicers νιώθουν αρκετά σίγουροι ώστε να κοροϊδεύουν τους πολίτες με ατεκμηρίωτη «πληροφόρηση» - το να ανατραπεί αυτό το σκηνικό μέσα σε ένα μήνα μοιάζει απίθανο και καταδεικνύει την ανάγκη να μπει επιτέλους ένα τέλος στην ασυδοσία τους εις βάρος ευάλωτων ανθρώπων.
Ο Γιώργος Δούκας γράφει το πρώτο του μυθιστόρημα και σας προτρέπει να κοιτάξετε βαθιά, πολύ βαθιά μέσα στη ψυχή σας πριν πάρετε στα χέρια σας και ανοίξετε το μυθιστόρημα, με το παράξενο όνομα Κοραμά! Ο συγγραφέας δηλώνει ότι δεν έχει να κάνει με το γεγονός ότι είναι ένα πολύπλοκο έργο ως δομή και χρειάζεται την απρόσκοπτη προσοχή στην ανάγνωση του λόγο των πολλών χαρακτήρων αλλά και μυστικών που θα σας αποκαλύψει. Ούτε όμως και για την σύγκρουση συναισθημάτων των ηρώων που θα σας σοκάρουν ως αναγνώστες μπροστά στα αποτρόπαια εγκλήματα που διαπράττονται στο όνομα του δικαίου ή του θεού που πιστεύει ο καθένας τους. Σας εφιστά ωστόσο, αλλά και επιδιώκει να διεγείρει την προσοχή σας, ως προς τα ερωτήματα που γεννάει το εν λόγο βιβλίο από τις πρώτες του σελίδες κιόλας, προσπαθώντας να ταυτίσει τον καθένα μας με έναν από τους ήρωες του βιβλίου και τον λόγο ύπαρξης τους σε μια άνιση κοινωνία, γεμάτη ταξικές και σεξουαλικές διακρίσεις, μίσος προς το άγνωστο, αλλά και ρατσισμό. Γιατί μόλις διαβάσετε τις τελευταίες σελίδες, πραγματικά θα έρθει σε σύγκρουση το νόμιμο και το ηθικό μέσα σας!
Όλα ξεκίνησαν μέσα στο μυαλό του συγγραφέα, όταν τρείς φαινομενικά άγνωστοι μεταξύ τους απάγονται και κρατούνται αιχμάλωτοι μαζί με τη γυναίκα με το παράξενο όνομα Κοραμά. Μόνη τους ελπίδα να σωθούν είναι να ανακαλύψουν τον κοινό τους παρονομαστή, που δεν ενώνει μόνο τις δικές τους ζωές, αλλά και του ψυχασθενούς απαγωγέα τους, που δείχνει έτοιμος να σκοτώσει για να φτάσει στην αλήθεια, και να αποκαλύψει μαζί και ένα πανάρχαιο και σκοτεινό μυστικό που κρατήθηκε κρυφό βαθιά μέσα στους κόλπους της χριστιανικής Εκκλησίας εδώ και αιώνες! Όλα αυτά όμως καταγράφηκαν ως μυθιστόρημα, που στις διάχυτες σελίδες του βιβλίου θα αλλοιωθεί η πραγματικότητα από την πένα του συγγραφέα που δεν είναι ούτε και ο ίδιος αυτός που δηλώνει ότι είναι. Όπως και κανείς τους δεν είναι! Η πίστη τότε στο Θείο θα έρθει αντιμέτωπη με την τεχνολογία και την προηγμένη ιατρική, μπερδεύοντας την πραγματικότητα με τη μυθοπλασία, κάνοντάς τους να χάσουν τον εαυτό τους και να βρεθούν ενοχοποιημένοι για τα εν λόγω εγκλήματα, όπως αναγράφονται επακριβώς και στο βιβλίο με το παράξενο όνομα Κοραμά. Με κίνδυνο να χαράξει τον ανθρώπινο νου της ηρωίδας με το αιώνιο ερώτημα του εστί ψυχή και πώς σώζεται, σας παραθέτει το ερώτημά της, λίγο πριν σβήσει το φως και βυθιστεί ξανά στα σκοτεινά μονοπάτια του ταραγμένου της μυαλού και αρχίσει πάλι από την αρχή! «Μυθιστόρημα ήταν όλο αυτό τελικά;»
Από τις Εκδόσεις Παπαζήση.
Για περισσότερες πληροφορίες, υλικό και βιογραφικό του συγγραφέα παρακαλώ επισκεφθείτε την ιστοσελίδα:
www.georgedoukas.com\
Οι καταστροφικές εργασίες αναστέλλονται μέχρι την τελική έκδοση της απόφασης στη δίκη τον Απρίλιο. ● Οι 22 κάτοικοι, που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ, υποστηρίζονται από συλλογικότητες και δίνουν συντεταγμένο αγώνα από την άνοιξη του 2021 για το δικαίωμα στον δημόσιο χώρο, κατέθεσαν τον Φεβρουάριο του 2024 και δεύτερη αίτηση ακύρωσης, η οποία αφορά τον διαγωνισμό για το Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών που χωροθετείται εντός του πάρκου.
Στις αρχές του Φεβρουαρίου το Συμβούλιο της Επικρατείας εξέδωσε προσωρινή διαταγή αναστολής των εργασιών επί του άλσους στην Ακαδημία Πλάτωνος, σηματοδοτώντας έτσι την πρώτη δικαίωση στον αγώνα των κατοίκων ενάντια στην ισοπέδωση του αρχαιολογικού άλσους που αποτελεί τον σημαντικότερο πνεύμονα πρασίνου για τη δυτική Αθήνα και έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους. Το ΣτΕ έκρινε σύννομο το αίτημα των κατοίκων, οπότε οι καταστροφικές εργασίες αναστέλλονται μέχρι την τελική έκδοση της απόφασης στη δίκη τον Απρίλιο. Οι 22 κάτοικοι, που έχουν προσφύγει στο ΣτΕ και υποστηρίζονται από τις συλλογικότητες, που δίνουν συντεταγμένο αγώνα από την άνοιξη του 2021 για το δικαίωμα στον δημόσιο χώρο, κατέθεσαν τον Φεβρουάριο του 2024 και δεύτερη αίτηση ακύρωσης, η οποία αφορά τον διαγωνισμό για το Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών που χωροθετείται εντός του πάρκου.
Οι κάτοικοι λένε «ναι» στη δημιουργία του μουσείου και αντιπροτείνουν την ανέγερσή του εκτός του άλσους, προκειμένου να μη «θυσιαστούν» τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, μαζί με ζωτικό χώρο πρασίνου και ελεύθερης χρήσης. «Εχουν την ευκαιρία» αναφέρει η Λαϊκή Συνέλευση Κολωνού- Ακαδημίας Πλάτωνος-Σεπολίων και η Πρωτοβουλία Αγώνα για το Πάρκο της Ακαδημίας Πλάτωνα, η χωροθέτηση του μουσείου να μεταφερθεί «στα δεκάδες τεράστια οικόπεδα-χωματερές δίπλα στο Πάρκο, στο πρώην οικόπεδο της Reds, όπως τους έχουμε καλέσει, ή σε άλλες εκτάσεις, επεκτείνοντας έτσι τον αρχαιολογικό χώρο που συρρικνώθηκε διαχρονικά με πολύ συγκεκριμένες πολιτικές ευθύνες κυβερνήσεων και δημοτικών αρχών».
Εικόνα από το «ρέμα» που άνοιξε εντός της Ιεράς Οικίας την περίοδο 2014-2015 όταν η Λίνα Μενδώνη ήταν γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού
Μέσω της εναλλακτικής μορφής χρηματοδότησης crowdfunding, οι κάτοικοι προσπαθούν να συγκεντρώσουν το ποσόν των 5.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα (ακόμα και η ελάχιστη ενίσχυση είναι σημαντική στο https://www.firefund.net/akadimiaplatona) και όπως σημειώνουν στη σχετική σελίδα «Για μας τους κατοίκους της Ακαδημίας Πλάτωνος, αλλά και της Αθήνας στο σύνολό της, που χρησιμοποιούμε το πάρκο καθημερινά, ωφέλιμη θα ήταν μια ανάπλαση που θα περιλάμβανε νέες δεντροφυτεύσεις αντί της καταστροφής της υπάρχουσας βλάστησης, ζωντανούς χώρους κοινωνικοποίησης, νέους χώρους άθλησης και παιδικών χαρών αντί της οικοπεδοποίησης και της τουριστικοποίησης ενός ακόμα δημόσιου χώρου, ποδηλατόδρομους διασύνδεσης των γειτονικών αρχαιολογικών και πολιτιστικών χώρων, αντί της ανυπαρξίας συγκοινωνιολογικής μελέτης στη χωροθέτηση ενός μουσείου σε μια γειτονιά με πεπερασμένο οδικό δίκτυο. Ωφέλιμος θα ήταν ένας σχεδιασμός που θα μας χωρούσε. Στα προγραμματιζόμενα έργα τους, στα συμφέροντά τους, στη ζωή σε μακέτες και στα κλουβιά από μπετό, προτάσσουμε την αναγκαιότητα της επέκτασης του πρασίνου, του ελεύθερου δημόσιου χώρου, της αρχαιολογικής έρευνας που συνυφαίνει τη γνώση του παρελθόντος με το παρόν, τον σεβασμό στο περιβάλλον και τους κατοίκους, το δικαίωμα στην πόλη».
Η θέση του μουσείου ορίστηκε με νόμο του 2002, που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, αλλά έκτοτε δεν προωθήθηκε ούτε η ανέγερσή του, ούτε άλλες ρυθμίσεις (στο πλαίσιο για την «Ολυμπιάδα 2004») που περιλάμβαναν την ενοποίηση του Αρχαιολογικού Χώρου της Ακαδημίας Πλάτωνος με Δημόσιο Σήμα – Κεραμεικό και Ιππιο Κολωνό. Η ανάπλαση του αρχαιολογικού άλσους της Ακαδημίας Πλάτωνος προωθήθηκε από την υπουργό Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και τον τέως δήμαρχο Κώστα Μπακογιάννη. «Δημιουργούμε έναν σημαντικό πόλο ανάπτυξης και αναβάθμισης ευρύτερα για την Αθήνα» έχει δηλώσει η υπουργός Πολιτισμού. Η προγραμματική συμφωνία μεταξύ υπουργείου Πολιτισμού και Δήμου Αθηναίων, η οποία υπεγράφη πριν από δύο χρόνια, καταγγέλλεται από πολίτες της ευρύτερης περιοχής ότι αποσκοπεί στην υποβάθμιση του πάρκου, στην εμπορευματοποίηση και την τουριστικοποίηση της περιοχής όπως και της Αθήνας γενικότερα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη ευνοεί τα ιδιωτικοποιημένα περιβάλλοντα και την εμπορευματοποίηση του δημόσιου χώρου που συρρικνώνει σταθερά και μεθοδικά. Ωστόσο η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών στον δημόσιο χώρο και η χρήση του συνδέεται απ’ ευθείας με τη δημοκρατία, με την καλή ποιότητα ζωής των πολιτών, με την προστασία του περιβάλλοντος.
Τα έργα της Ακαδημίας Πλάτωνος που προωθούνται από το υπουργείο Πολιτισμού και την προηγούμενη δημοτική διοίκηση του Δήμου Αθηναίων (Κώστα Μπακογιάννη) χαρακτηρίζονται καταστροφικά για την περιοχή, όχι μόνον από τους κατοίκους, αλλά από αρχαιολόγους, πολεοδόμους, αρχιτέκτονες, μηχανικούς. Για την πραγμάτωσή τους θα καταστραφεί μέρος της υπάρχουσας βλάστησης και του τοπικού οικοσυστήματος, θα κοπούν 580 μεγάλα δέντρα, ορισμένα εκ των οποίων ακόμα και τέσσερα μέτρα, από τα 100 στέμματα συνολικής έκτασης του πάρκου θα αποκοπούν τα 60 στρέμματα ελεύθερης χρήσης.
Ο Σύλλογος Ελλήνων Πολεοδόμων και Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ) εξέδωσε πρόσφατα ψήφισμα (5/2/24) με το οποίο υποστηρίζει τον δικαστικό αγώνα των κατοίκων και το σύνολο των κινητοποιήσεών τους. «Πρακτικά με την υλοποίηση του προγράμματος εκτιμάται ότι το Πάρκο θα μικρύνει κατά τουλάχιστον 30%, χάνοντας ζωτικές λειτουργίες από την καθημερινή χρήση του καθώς και την οικολογική του ισορροπία. Ας σημειωθεί ότι το αρχαιολογικό άλσος Ακαδημίας Πλάτωνος, που αποτελεί έναν από τους πολύτιμους ελεύθερους δημόσιους χώρους που σπανίζουν στην αθηναϊκή πρωτεύουσα, χρησιμοποιείται εντατικά από τους κατοίκους τόσο των γύρω περιοχών όσο και από κατοίκους λοιπών δήμων της Αττικής» αναφέρει ο ΣΕΠΟΧ. Σημειώνει, δε, ότι το «“Αρχαιολογικό άλσος” (αρχαιολογικός χώρος και πάρκο) θα πρέπει να διατηρήσει τον διττό χαρακτήρα του -όπως άλλωστε και στην αρχαιότητα- και να συνεχίσει να αποτελεί “ανοιχτό” αρχαιολογικό χώρο ως τόπο προβολής πολιτισμικής/ιστορικής κληρονομιάς και συγχρόνως χώρο πρασίνου και αναψυχής με ελεύθερη πρόσβαση, μεταξύ άλλων και για τη θωράκιση της ευρύτερης περιοχής έναντι των επιπτώσεων της κλιματικής αλλαγής». Για το Αρχαιολογικό Μουσείο των Αθηνών προτείνει να αναζητηθεί εναλλακτική χωροθέτηση «σύμφωνα και με τις αντίστοιχες προτάσεις του ΣΑΔΑΣ, των τοπικών συλλογικοτήτων, καθώς και επώνυμες προτάσεις ειδικών που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, με δεδομένο ότι η γύρω περιοχή προσφέρει σημαντικό αριθμό κτιρίων που αποτελούν βιομηχανική κληρονομιά της πόλης ιδανικά για να στεγάσουν ένα τέτοιο μουσείο σύμφωνα και με αντίστοιχα επιτυχημένα ευρωπαϊκά παραδείγματα».
Εικόνα από το πάρκο που μετατρέπεται σε λίμνη με τις βροχές
Ο αρχαιολογικός χώρος της Ακαδημίας Πλάτωνος ανήκει αποκλειστικά στην Αρχαιολογική Υπηρεσία. Αρχαιολόγοι έχουν επισημάνει ότι τα μνημεία της αποτελούν «ένα απλώς εντοπισμένο αλλά σχεδόν παρθένο πεδίο για ανασκαφική και επιστημονική έρευνα. Ουδείς γνωρίζει τον χαρακτήρα τους, την έκτασή τους και την πιθανή συμπλοκή τους. Στη δομή του έργου αυτού που επαγγέλλεται την ανάδειξη του χώρου και των μνημείων δεν έχουν καν ενταχθεί αρχαιολογικές διανοίξεις και ανασκαφικοί έλεγχοι, οι οποίοι θα έπρεπε να προηγηθούν μιας τέτοιας μείζονος επέμβασης στον χώρο των μνημείων. Η απαράδεκτη αυτή παράλειψη, σε συνδυασμό με την ευρεία χρήση εκσκαφικών μηχανημάτων κάθε είδους, η οποία προβλέπεται σε όλα τα υποέργα, αποτελεί πρωτοφανή τρόπο προσέγγισης της έννοιας της “ανάδειξης” σε χώρο με άγνωστες υποκείμενες αρχαιότητες, ο οποίος μάλιστα είναι κηρυγμένος κατά κύριο λόγο απαλλοτριωμένος από το ελληνικό δημόσιο είτε παραχωρημένος ως προς κάποια τμήματα για αρχαιολογικό σκοπό».
Οι συλλογικότητες που δραστηριοποιούνται από το 2008 αντιπροτείνουν ένα φιλόδοξο σχέδιο ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων, δημιουργίας του μουσείου, διατήρησης του αρχαιολογικού πάρκου και ουσιαστικής αναβάθμισης της ευρύτερης περιοχής καθώς δεν υπάρχει δίκτυο ομβρίων υδάτων, το σχέδιο πόλης δεν έχει εφαρμοστεί από το 1968, «υπάρχουν αδιάνοιχτοι και τυφλοί δρόμοι, δεν έχουν γίνει αντιπλημμυρικά έργα με αποτέλεσμα η περιοχή να πλημμυρίζει με την παραμικρή βροχή». Οι συλλογικότητες έχουν ζητήσει ραντεβού με τον νέο δήμαρχο Χάρη Δούκα, η παράταξη του οποίου είναι πλήρως ενημερωμένη. Ακόμα, ωστόσο, δεν έχει καταστεί εφικτή μια συνάντηση μαζί του και, όπως μαθαίνουμε, δεν φαίνεται να αντιμετωπίζει το ζήτημα με την ίδια ζέση που έχει επιδείξει για την πεζοδρόμηση της Αμαλίας και τον λόφο του Στρέφη. Γιατί άραγε;
Μία συναρπαστική βραδιά έζησαν οι χιλιάδες θεατές στη Θεσσαλονίκη την Παρασκευή 22 Σεπτεμβρίου 2023, που κατέκλυσαν το θέατρο Δάσους για να παρακολουθήσουν το πολυδιάστατο μουσικό έργο του συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη, «ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ», με την Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης και το μουσικό σύνολο Εστουδιαντίνα υπό την διεύθυνση του μαέστρου Στάθη Σούλη.
Οι συγκλονιστικές ερμηνείες της Γλυκερίας, του Δημήτρη Μπάση, του Απόστολου Μόσιου και της Ελεάννας Βαρελά, μαζί με 100 χορωδούς από τέσσερις διαφορετικές χορωδίες δημιούργησαν μια από τις πιο κατανυκτικές βραδιές.
Στης «Σιωπής τον Τόπο», το Άγιο Όρος, βιώνονται συνέχεια οι «ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ» της παρουσίας του Φωτός. Και οι ώρες γίνονται μεγαλύτερες όταν η του αενάου Φωτός Μητέρα, η «ΚΕΧΑΡΙΤΩΜΕΝΗ» μεταδίδει το Φως της, σ’ αυτούς που το αναζητούν. Μία κατανυκτική προσευχή, που ακούστηκε σαν το θρόισμα του ανέμου κάτω από τη σκέπη του σεπτού Αγιορείτικου ουρανού στο Θέατρο Δάσους της Θεσσαλονίκης.
Την συναυλία διοργάνωσαν το Ινστιτούτο «Άγιος Μάξιμος ο Γραικός», η Ιερά Μητρόπολη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς, το Κέντρο Πολιτισμού της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, η Διεύθυνση Πολιτισμού Τουρισμού Δήμου Θεσσαλονίκης με την υποστήριξη της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας και έγινε στο πλαίσιο του 9ου Φεστιβάλ Δάσους
Σύνθεση: Ανδρέας Κατσιγιάννης
Κείμενα: Αλέξανδρος Φωτεινός
Συνέπραξαν:
Συμφωνική Ορχήστρα Δήμου Θεσσαλονίκης
και το μουσικό σύνολο Εστουδιαντίνα Σολίστες μουσικοί (Εστουδιαντίνα):
Το μουσικό ορατόριο «ΜΕΓΑΛΕΣ ΩΡΕΣ» αποτελείται από δύο ενότητες τραγουδιών και ορχηστρικών θεμάτων του συνθέτη Ανδρέα Κατσιγιάννη. Από τις δισκογραφικές του δουλειές «Της Σιωπής ο Τόπος» και «Κεχαριτωμένη».
