Συνεχίζεται και μετά το Πάσχα, λόγω επιτυχίας, η παράσταση «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» Σεξ–Βία–Εξουσία–Πίστη–Αγάπη, 

για 12 ακόμη παραστάσεις κάθε Παρασκευή [20:30], Σάββατο [21:00], και Κυριακή [18:00].

Τρία θεμελιώδη ερωτήματα και πέντε θεματικές–κλειδιά συνθέτουν το δραματουργικό πλαίσιο της νέας παραγωγής της ομάδας The Young Quill, στο Θέατρο Μπέλλος. Τι είναι αυτό που τελικά μας κινεί; Τι μας καθορίζει; Τι κάνει τον κόσμο να συνεχίζει να γυρίζει; Σεξ-Βία-Εξουσία-Πίστη-Αγάπη.

Μέσα από τις έννοιες του σεξ, της βίας, της εξουσίας, της πίστης και της αγάπης, η παράσταση «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» ξετυλίγει ένα πολυφωνικό μωσαϊκό σύγχρονων ιστοριών. Δύο συγγραφείς, μια σκηνοθέτις και έξι ηθοποιοί επιδίδονται σε μια μακρά διαδικασία έρευνας και συλλογικής δημιουργίας μέσα από αυτοσχεδιασμούς και βιωματικό υλικό. Το αποτέλεσμα είναι μια ζωντανή, άμεση δραματουργία, που πατά πάνω στο σήμερα και συνομιλεί με τον θεατή σε προσωπικό επίπεδο.

Οι ιστορίες που παρουσιάζονται είναι καθρέφτες της καθημερινότητας μας. Πράγματα που έχουμε ακούσει, ζήσει, ελπίσει η σιωπηλά φοβηθεί. Μικρές και μεγάλες συμπτώσεις υφαίνουν το νήμα που συνδέει τις επιμέρους θεματικές δημιουργώντας μια πολύπτυχη παράσταση με χαρακτήρες που παλεύουν να ακουστούν να αγαπηθούν να αντέξουν και να πιστέψουν επιτέλους σε κάτι.

«Τι είναι αυτό που τελικά μας καθορίζει σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο;» είναι το ερώτημα που επανέρχεται ξανά και ξανά, υπονομεύοντας ρομαντικές ιδέες για την ελευθερία του ατόμου και φωτίζοντας τις αθέατες δυνάμεις των οικογενειακών, κοινωνικών και πολιτικών πλεγμάτων μέσα στα οποία υπάρχουμε.

Σκηνοθετικό σημείωμα

«Το «Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» είναι μια συλλογική απόπειρα να προσεγγίσουμε, μέσα από το θέατρο, το θεμελιώδες κι όμως κάπως αυθαίρετο ερώτημα: «Τι είναι αυτό που ορίζει τη ζωή μας;» Πέντε άξονες χαράχτηκαν ως οδηγοί αυτού του ταξιδιού: σεξ, βία, εξουσία, πίστη, αγάπη. Αφουγκραστήκαμε την αίσθηση πως πολλά ξεπερνούν τη δύναμη του ατόμου και αναζητήσαμε τρόπους να υφάνουμε στην αφήγηση την αέναη ορμή του ανθρώπου για ελευθερία, για υπέρβαση. Η πορεία των πέντε θεματικών διαγράφει μια διαδρομή από την πιο σαρκική όχθη της ανθρώπινης εμπειρίας ως την πιο πνευματική. Δεν επιχειρούμε ιστορική αναδρομή· οι θεματικές αναδύονται όπως τις αντιλαμβανόμαστε εμείς σήμερα, με ευγνωμοσύνη για το προνόμιο να ζούμε σε τόπο ειρηνικό.

Περισσότερο από ποτέ, στεκόμαστε απέναντι στο θέατρο ως καθρέφτη της ύπαρξης, αναζητώντας τους αθέατους μοχλούς και τα πεδία δράσης που έχει στη διάθεσή του ο καθένας και η καθεμία, ακόμη κι αν αυτά μοιάζουν, κάποιες φορές, με ισχνές χαραμάδες φωτός. Μέσα στην παράσταση, ταξιδεύουμε ελεύθερα κι αυθαίρετα στο χρόνο, αντλώντας έμπνευση από τη δύναμη του να μεταμορφώνει. Οι ιστορίες που αφηγούμαστε είναι, μάλλον, πολύ περισσότερο απλές, καθημερινές και οικείες, και πολύ λιγότερο θεατρικές. Παρ’ όλα αυτά, αναζητούμε την ποίηση μέσα σ’ αυτό το οικείο πλαίσιο, μέσα στον κόσμο γύρω μας.

Από τους πέντε άξονες που επιλέξαμε, η απουσία του έρωτα και της ελπίδας αντηχεί σχεδόν εκκωφαντικά. Τον έρωτα θελήσαμε να τον ετεροφωτίσουμε, αναγνωρίζοντάς του την ισχύ της τυχαιότητας και της απολυτότητας. Όσο για την ελπίδα, ευχόμαστε ότι αυτή είναι που εντέλει αναδεικνύεται μέσα από όλη την πορεία αυτού του θεατρικού πειράματος·η βαθιά ανθρώπινη πεποίθηση ότι θα έρθουν καλύτερες μέρες από αυτές που έφυγαν.»

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Σύλληψη ιδέας – Σκηνοθεσία: Αικατερίνη Παπαγεωργίου
Κείμενο: Κωνσταντίνος Μαυρόπουλος, Βίβιαν Στεργίου
Συνεργάτες στη δραματουργία (αλφαβητικά): Αλέξανδρος Βάρθης, Νίκος Γιαλελής, Τάσος Λέκκας, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Φάνης Μιλλεούνης, Αικατερίνη Παπαγεωργίου, Ελίζα Σκολίδη
Σκηνικά: Μυρτώ Σταμπούλου
Μουσική: Διαμαντής Αδαμαντίδης
Κίνηση: Χρυσηίς Λιατζιβίρη
Φώτα: Αλέκος Αναστασίου
Κοστούμια: Ειρήνη Γεωργακίλα
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ειρήνη Χαριτοπούλου
Βοηθός ενδυματολόγου: Σοφία Γαρταγάνη
Σχεδιασμός Βίντεο:  Πέτρος  Πρίντεζης, Βασίλης Μανιάτης, Κυριακή Γεραβέλη
Σκηνοθεσία Βίντεο: Αικατερίνη Παπαγεωργίου - Αχιλλέας Τσούτσης
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Θάνος Λυμπερόπουλος, Kiss the Frog Productions
Βοηθός Κάμερας: Γιώργος Μαργετουσάκης
Drone: Γιαννης Μαργετουσάκης, Λουκάς Οικονόμου, Κώστας Δελδήμος
Βοηθός Σκηνογράφου: Ιωάννα Πλέσσα
Βοηθός Ενδυματολόγου: Σοφία Γαρταγάνη
Συνεργάτης Αρχιτέκτονας: Ίρις Σκολίδη
Περούκες: Θωμάς Γαλαζούλας
Φωτογραφίες: Ελίνα Γιουνανλή
Trailer: Γρηγόρης Πανόπουλος
Social Media: Renegade
Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble
Παραγωγή: Φάνης Μιλλεούνης - The Young Quill 

Παίζουν (αλφαβητικά): Αλέξανδρος Βάρθης, Νίκος Γιαλελής, Τάσος Λέκκας, Αλεξάνδρα Μαρτίνη, Φάνης Μιλλεούνης, Ελίζα Σκολίδη

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ

Θέατρο Μπέλλος | Κέκροπος 1, Πλάκα – Ακρόπολη

Παρασκευή, στις 20:30 | Σάββατο, στις 21:00 | Κυριακή, στις 18:00

Διάρκεια: 130’ (με διάλειμμα)

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=fgYI0XtVRJE

ΠΡΟΠΩΛΗΣΗ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ

«Απόψε κανείς δεν πεθαίνει» Σεξ–Βία–Εξουσία–Πίστη–Αγάπη | More.com

Στο ταμείο του Θεάτρου Μπέλλος

Τιμές εισιτηρίων: 18€ κανονικό | 13 € μειωμένο (ΑμεΑ, φοιτητικό, ανέργων, άνω των 65 ετών)

www.theatrompellos.gr

FB | theatrompellos

IG | theatrompellos

Ο Όμιλος UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος με ιδιαίτερη χαρά προκηρύσσει τον 15ο Διεθνή Λογοτεχνικό Διαγωνισμό 2026, με λήξη τη 17^η Ιουλίου 2026.

Ο διαγωνισμός την τελευταία δεκαετία, διοργανώνεται σε ετήσια βάση από τον Όμιλο και έχει καθιερωθεί πλέον ως ένας από τους θεσμούς του. Έχει δε ως στόχο, να αποτελέσει «βήμα» για την ανάδειξη αξιόλογων λογοτεχνικών έργων και δημιουργών, που υπηρετούν τη σύγχρονη ελληνική γλώσσα και λογοτεχνία.

Ο διαγωνισμός για το 2026 περιλαμβάνει τις κάτωθι θεματικές κατηγορίες:

• Ποίηση (σονέτο, χαϊκού, ωδή, ελεγεία, επίγραμμα, ακροστιχίδα, με έμετρο ή ελεύθερο στίχο κ.ά)

• Διήγημα (ηθογραφία, επιστημονικής φαντασίας, αστυνομικό/μυστηρίου, ιστορικό, ταξιδιωτικό κ.ά)

• Δοκίμιο (αποδεικτικό, στοχαστικό)

• Νουβέλα (ηθογραφία, αστυνομική/μυστηρίου, φαντασίας, ιστορική, κά)

• Παραμύθι (μαγικό, διδακτικό/ηθογραφικό, ρεαλιστικό/κοινωνικό κ.ά)

• Παιδικό – νεανικό διήγημα

Η κρίση των έργων θα γίνει από κριτική επιτροπή που ορίζεται από το Δ.Σ. του Ομίλου και αποτελείται από εγνωσμένου κύρους λογοτέχνες και συγγραφείς. Για λόγους διασφάλισης της αντικειμενικότητας του διαγωνισμού, τα μέλη της επιτροπής θα ανακοινωθούν, μετά την έκδοση των αποτελεσμάτων.

Η βαθμολόγηση των έργων θα γίνει ατομικά και ξεχωριστά (χωρίς από κοινού συζήτηση) από τα μέλη της κριτικής επιτροπής με πρώτη ιδιότητα, αυτή του αναγνώστη. Οι βαθμολογίες θα είναι ισότιμες και ο μέσος όρος θα υπολογιστεί με ίση συμμετοχή κάθε ενός κριτή, στην αντίστοιχη κατηγορία συμμετοχής. Για να προκύψει βαθμολόγηση για βραβεία θα πρέπει οι συμμετοχές να ξεπερνούν τις 10 στη συγκεκριμένη κατηγορία. Σε διαφορετική περίπτωση θα χορηγηθούν μόνο Έπαινοι συμμετοχής.

Τα πνευματικά δικαιώματα και τα δικαιώματα έκδοσης/εκμετάλλευσης όλων των έργων (διακριθέντων ή μη) παραμένουν στους συγγραφείς.

Τα αποτελέσματα του διαγωνισμού θα ανακοινωθούν τον Νοέμβριο του 2026 στο site του Ομίλου www.clubunesco.gr, στις σελίδες του στο Facebook και στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο, ενώ η τελετή απονομής θα πραγματοποιηθεί εντός του 1^ου τετραμήνου του 2027.

Α. ΓΕΝΙΚΟΙ ΟΡΟΙ

• Δικαίωμα συμμετοχής στο διαγωνισμό έχουν ενήλικες, άνω των 18 ετών, που γράφουν στη Νέα Ελληνική Γλώσσα και διαμένουν στην Ελλάδα ή το εξωτερικό.

• Οι υποψήφιοι έχουν δικαίωμα να λάβουν μέρος σε περισσότερες από μία (1) κατηγορίες, με ένα αδημοσίευτο σε ηλεκτρονική ή έντυπη μορφή (βιβλία, περιοδικά, εφημερίδες, διαδίκτυο) έργο ανά κατηγορία, τηρώντας για κάθε συμμετοχή ξεχωριστά, τους Ειδικούς Όρους που ακολουθούν και αναφέρονται αναλυτικά στις κατηγορίες (π.χ. υποψηφιότητα σε 3 κατηγορίες, 3 φάκελοι, 3 καταθέσεις συμμετοχής).

• Τα έργα (όλων των κατηγοριών), θα είναι γραμμένα απαραίτητα στην ελληνική γλώσσα και όχι σε κάποια τοπική διάλεκτο ή άλλη ξένη γλώσσα. Επιτρέπεται να υπάρχουν λίγες λέξεις, τοπικής διαλέκτου ή ξένες, αν το απαιτεί το έργο, αλλά θα υπάρχει απαραίτητα και σημείωση με επεξήγησή τους.

• Το περιεχόμενο των έργων, πρέπει να διακρίνεται για τη λογοτεχνική του ποιότητα.

• Ο/Η δημιουργός εγγυάται το πρωτότυπο του έργου του/της και αναλαμβάνει κάθε ευθύνη έναντι τρίτων απαιτητών η εγκαλούντων ως προς την κυριότητα του έργου.

• Με τη συμμετοχή του ο διαγωνιζόμενος αποδέχεται πως το έργο του θα τεθεί υπό αξιολόγηση. Οι συμμετέχοντες συμφωνούν με τους όρους του διαγωνισμού και αποδέχονται την απόφαση της κριτικής επιτροπής, η οποία είναι οριστική και δεν επιδέχεται αμφισβήτηση.

• Η κριτική επιτροπή δικαιούται να απονείμει Βραβεία, Επαίνους και Αναμνηστικά διπλώματα.

• Τα έργα που υποβάλλονται στον διαγωνισμό, δεν επιστρέφονται και θα καταστραφούν μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμoύ.

• Μέχρι τη δημοσίευση των αποτελεσμάτων τα έργα που στέλνονται στον διαγωνισμό δεν μπορούν να εκδοθούν ή δημοσιευτούν τυπωμένα ή ηλεκτρονικά. Μετά το πέρας του διαγωνισμού απελευθερώνονται.

• Η αποστολή των έργων θα πραγματοποιηθεί με απλή αποστολή (ταχυδρομείου ή courier) και όχι συστημένη από την 20η Απριλίου ως τη 17η Ιουλίου 2026, η οποία αποδεικνύεται με τη σφραγίδα του ταχυδρομείου, ή του courier.

• Οποιαδήποτε συμμετοχή δεν πληροί όλους ανεξαιρέτως τους όρους και τις προδιαγραφές της προκήρυξης του διαγωνισμού (Γενικούς και Ειδικούς ανά κατηγορία), θα αποκλείεται, χωρίς ειδοποίηση του διαγωνιζομένου.

Αναλυτικά η προκήρυξη και οι Ειδικοί Όροι συμμετοχής ανά κατηγορία: www.clubunesco.gr.

Για τον Όμιλο UNESCO Τεχνών, Λόγου και Επιστημών Ελλάδος

Η Πρόεδρος                                                             H Γενική Γραμματέας

Δέσποινα (Νίνα) Διακοβασίλη                       Μαρία (Μάνια) Βλαχογιάννη

Μια πολυεπίπεδη οικονομική απάτη με επίκεντρο τις αγροτικές επιδοτήσεις και όχημα εικονικά παραστατικά ύψους 625.000 ευρώ έφερε στο φως η Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος. Στο στόχαστρο των αρχών βρίσκεται ένας 71χρονος, σήμερα έγκλειστος σε σωφρονιστικό κατάστημα, ο οποίος φέρεται να είχε στήσει έναν εξελιγμένο μηχανισμό παραγωγής πλαστών εγγράφων και πιστοποιήσεων, εκμεταλλευόμενος τις κοινοτικές ενισχύσεις που διαχειρίζεται ο ΟΠΕΚΕΠΕ.

Η μέθοδος των «κενών κελυφών» στην Κεντρική Μακεδονία

Η παράνομη δραστηριότητα βασίστηκε σε δύο επιχειρήσεις που λειτουργούσαν ως «βιτρίνες» στην ευρύτερη περιοχή της Κεντρικής Μακεδονίας. Οι συγκεκριμένες οντότητες, αν και εμφανίζονταν ως ενεργές, στην πραγματικότητα αποτελούσαν επιχειρηματικά «φαντάσματα», καθώς δεν διέθεταν φυσική έδρα, δεν ήταν εγγεγραμμένες στα επίσημα μητρώα του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων και δεν πραγματοποιούσαν καμία νόμιμη τραπεζική συναλλαγή. Παρά την πλήρη απουσία εμπορικής υπόστασης, οι εταιρείες αυτές κατάφεραν να διακινήσουν εικονικά παραστατικά συνολικής καθαρής αξίας 625.426,29 ευρώ, δημιουργώντας μια ψευδαίσθηση οικονομικής δραστηριότητας προς όφελος τρίτων.

Η βιομηχανία πλαστών εγγράφων και οι 289 παραγωγοί

Ο μηχανισμός της απάτης προέβλεπε τη συστηματική έκδοση τιμολογίων και πλαστών ετικετών πιστοποίησης σπόρου, τα οποία διοχετεύονταν σε εκατοντάδες αγρότες. Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, η πρώτη εταιρεία εξέδωσε τιμολόγια αξίας άνω των 440.000 ευρώ προς 368 αντισυμβαλλόμενους σε διάστημα 30 μηνών, ενώ η δεύτερη πρόσθεσε επιπλέον 185.000 ευρώ στον παράνομο τζίρο μέσα σε μόλις δέκα μήνες. Η ζημία για τα ταμεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπολογίζεται σε 227.539,20 ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στις παράνομες ενισχύσεις που επιχείρησαν να εισπράξουν 289 παραγωγοί εντάσσοντας τα πλαστά δικαιολογητικά στις Ενιαίες Αιτήσεις Ενίσχυσης.

Τα ευρήματα στο «στρατηγείο» και η παρέμβαση του Ευρωπαίου Εισαγγελέα

Κατά την έρευνα στην οικία του κατηγορουμένου, παρουσία τακτικού προανακριτή, οι αστυνομικοί εντόπισαν το κέντρο επιχειρήσεων της οργάνωσης. Κατασχέθηκαν πλήθος εγγράφων, σφραγίδες των εικονικών εταιρειών, σκληροί δίσκοι, καθώς και ιδιόχειρες σημειώσεις με το αναλυτικό πελατολόγιο των παραγωγών που αγόραζαν τα πλαστά παραστατικά. Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ο εντοπισμός αυτοκόλλητων ταινιών που παρέπεμπαν σε ψευδείς ελέγχους πολλαπλασιαστικού υλικού, αποδεικνύοντας τη μεθοδικότητα της παραποίησης. Λόγω της φύσης του εγκλήματος και της ζημίας σε βάρος των κοινοτικών πόρων, η ογκώδης δικογραφία διαβιβάζεται στο Ελληνικό Γραφείο Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων.

Η επίσημη ανακοίνωση της ΕΛ.ΑΣ.

«Από την Υποδιεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος Βορείου Ελλάδος, σχηματίσθηκε δικογραφία σε βάρος 71χρονου ημεδαπού, ο οποίος κατηγορείται για έκδοση και διακίνηση εικονικών παραστατικών πώλησης, καθώς και για κατάρτιση πλαστών ετικετών πιστοποίησης σπόρου σποράς πολλαπλασιαστικού υλικού.

Πρόκειται για διαχειριστή -2- εταιρειών με έδρα περιοχές της Κεντρικής Μακεδονίας, οι οποίες, όπως διαπιστώθηκε, είχαν πλήρη απουσία εμπορικής δραστηριότητας καθώς δεν ήταν εγγεγραμμένες στο Μητρώο Επιχειρήσεων Παραγωγής και Εμπορίας Πολλαπλασιαστικού Υλικού του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων, δεν διέθεταν ενεργές έδρες και δεν πραγματοποιούσαν τραπεζικές συναλλαγές.

Ειδικότερα, από το Τμήμα Δίωξης Οικονομικών Εγκλημάτων, κατόπιν αξιοποίησης πληροφοριών και καταγγελιών, διαπιστώθηκε ότι μέσω των ανωτέρω εταιρειών, ο κατηγορούμενος, εξέδιδε εικονικά τιμολόγια και πλαστές ετικέτες πιστοποίησης σπόρου σποράς, τις οποίες διέθετε σε αγρότες, προκειμένου να τις επισυνάψουν στις Ενιαίες Αιτήσεις Ενίσχυσης που υπέβαλλαν στον Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε.και να εισπράξουν παρανόμως οικονομικές ενισχύσεις.

Όπως προέκυψε, κατά το διάστημα από τον Ιανουάριο του 2023 έως τον Ιούνιο 2025, η πρώτη εταιρεία συμφερόντων του κατηγορουμένου εξέδωσε κατά περίπτωση εικονικά τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας -440.066,27- ευρώ, προς -368- αντισυμβαλλόμενους, ενώ η δεύτερη, για το διάστημα από Οκτώβριο του 2024 έως Ιούλιο του 2025, εξέδωσε τιμολόγια συνολικής καθαρής αξίας -185.360,02- ευρώ, προς -151- αντισυμβαλλόμενους.

Επιπλέον, σύμφωνα με στοιχεία του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε., συνολικά -289- παραγωγοί επισύναψαν τα ανωτέρω τιμολόγια και πλαστές ετικέτες πιστοποίησης σπόρου σποράς κατά την υποβολή Ενιαίων Αιτήσεων Ενίσχυσης, με σκοπό την παράνομη είσπραξη οικονομικών ενισχύσεων. Επισημαίνεται ότι, η οικονομική ζημία σε βάρος των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανέρχεται σε -227.539,20- ευρώ.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε στην οικία του κατηγορουμένου, παρουσία Τακτικού Προανακριτή, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν: πλήθος παραστατικών των εταιρειών, -3- σφραγίδες των ανωτέρω εταιρειών, ιδιόχειρες σημειώσεις με πελατολόγιο, σκληρός δίσκος και εκτυπωτής, καθώς και αυτοκόλλητες ταινίες με ένδειξη σταθμού ελέγχου αγενούς πολλαπλασιαστικού υλικού και σπόρων, με αναφορά σε επανέλεγχου (Αύγουστος 2023).

Η δικογραφία θα υποβληθεί στο Ελληνικό Γραφείο Ευρωπαίων Εντεταλμένων Εισαγγελέων.»

“Cyberpunk 2077: A portrait study”

ατομική έκθεση του Γιώργου Καστάνη [guadalooz]

 «Αν η ανθρωπότητα είχε πολλαπλά πρόσωπα στην εποχή του Ύστερου Καπιταλισμού, πώς θα μπορούσε άραγε να μοιάζει;»

Δρομοκαΐτειο (Δάφτσειο κτίριο)

Εγκαίνια έκθεσης: Σάββατο 25 Απριλίου 2026, 18:00

Από 25 Απριλίου έως 15 Μαΐου 2026

Ώρες λειτουργίας: 18:00 – 21:00

Η ατομική έκθεση του Γιώργου Καστάνη -καλλιτεχνικό ψευδώνυμο guadalooz- με τίτλο “Cyberpunk 2077: A portrait study” παρουσιάζεται στο Δρoμοκαΐτειο, στο Δάφτσειο κτίριο, από τις 25 Απριλίου έως τις 15 Μαΐου του 2026. 

Ένα ζωγραφικό εγχείρημα είκοσι πέντε πορτραίτων εμπνευσμένο από τους ψηφιακούς χαρακτήρες ενός βιντεοπαιχνιδιού του “Cyberpunk 2077”, το οποίο γεννήθηκε κατά τη διάρκεια της καραντίνας λόγω covid, ως αποτέλεσμα της βαθιάς εμβύθισης του καλλιτέχνη στον ψηφιακό κόσμο του παιχνιδιού. 

Μέσα στο πλαίσιο της απόλυτης απομόνωσης, της κοινωνικής αποσύνθεσης και της δυσκολίας επιβίωσης, ο «τέλειος καμβάς» είχε διαμορφωθεί ώστε να ξεδιπλωθεί η δική του ζωγραφική αφήγηση «σε έναν κόσμο που ασφυκτιά». Το έργο αντανακλά την προσωπική τοποθέτηση του καλλιτέχνη απέναντι στο ερώτημα: «Αν η ανθρωπότητα είχε πολλαπλά πρόσωπα στην εποχή του Ύστερου Καπιταλισμού, πώς θα μπορούσε άραγε να μοιάζει;»

Cyberpunk 2077: A portrait study

Βρίσκοντας κοινό έδαφος ανάμεσα στους δύο «δυστοπικούς κόσμους», τον πραγματικό και τον ψηφιακό, το Cyberpunk 2077: a portrait study αναδύθηκε ως ένα μοναδικό και διακριτό ζωγραφικό εγχείρημα, συνδυάζοντας επιρροές από την pop art, τη street art, τον νεο-εξπρεσιονισμό, το punk κίνημα και τον ποιητικό ρεαλισμό ως προς το περιεχόμενό του.

Με τα λόγια του καλλιτέχνη:

«Ένα παγκόσμιο πέπλο τρόμου καταβρόχθιζε την ψυχή της ανθρωπότητας. Κάθε προσπάθεια κοινωνικοποίησης εκείνη την περίοδο ήταν αδύνατη — ουσιαστικά ποινικοποιημένη. Παραδόξως, τότε φαινόταν πιο φυσικό να δημιουργεί κανείς σχέσεις με ανύπαρκτα ανθρώπινα όντα παρά με υπαρκτά, καθώς τα υπαρκτά δεν ήταν πραγματικά παρόντα. Τόσο ως καλλιτέχνης όσο και ως άνθρωπος, δεν υπήρχε άλλη επιλογή από το να καταφύγω σε ψηφιακούς χαρακτήρες. Έτσι, για δύο χρόνια έζησα μέσα στον κόσμο ενός βιντεοπαιχνιδιού. Αυτή η περίοδος έχει χαραχτεί στη μνήμη μου ως ένα διεθνές συλλογικό τραύμα».

Μέσα στο πλαίσιο της απόλυτης απομόνωσης, της κοινωνικής αποσύνθεσης και της δυσκολίας επιβίωσης, ο «τέλειος καμβάς» είχε διαμορφωθεί ώστε ο καλλιτέχνης να ξεδιπλώσει τη δική του ζωγραφική αφήγηση «σε έναν κόσμο που ασφυκτιά». Μια βαθιά ενδοσκοπική αφήγηση, αποτελούμενη από 25 “dramatis personae”.Το έργο αντανακλά την προσωπική τοποθέτηση του καλλιτέχνη απέναντι στο ερώτημα: «Αν η ανθρωπότητα είχε πολλαπλά πρόσωπα στην εποχή του Ύστερου Καπιταλισμού, πώς θα μπορούσε άραγε να μοιάζει;»

Κάθε πορτρέτο απεικονίζει ένα διαφορετικό πρόσωπο και κάθε πρόσωπο ενσαρκώνει μια φιλοσοφική έννοια ή κατάσταση όπως αυτή εκδηλώνεται στο τρίπτυχο: Εξουσία – Εξέγερση – Ατομικισμός. Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα δεν είναι οριστική· καθώς ο εσωτερικός κόσμος εκφράζεται αινιγματικά, οι ευέλικτοι ζωγραφικοί χαρακτήρες θολώνουν τα όρια της ερμηνείας, ανοίγοντας έναν χώρο διαλόγου ανάμεσα στα 25 πορτρέτα και τον θεατή. Δημιουργείται μια αλληλεπίδραση μέσω του αντικατοπτρισμού, της παρατήρησης και των αμοιβαίων βλεμμάτων, ικανή να αφυπνίσει συναισθήματα, μνήμες και σκέψεις.

Μια μελέτη 25 πορτρέτων, δεξιοτεχνικά ζωγραφισμένων χαρακτήρων ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια μας — ένα αυθεντικό δημιουργικό εγχείρημα 25 μαγευτικών μορφών που αναπνέουν μαζί μας, αιχμαλωτίζουν το μυαλό και την ψυχή μας, μας καλούν να αγκαλιάσουμε το μυστήριό τους και να στοχαστούμε πάνω στο παράλογο της κοινής μας ύπαρξης σε «έναν κόσμο που γνωρίζει και βλέπει, κι όμως προσποιείται πως δεν γνωρίζει ούτε βλέπει».

Αθηναΐς Πόθου

Ο ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ

Ο Γιώργος Καστάνης έχοντας αφήσει την Αθήνα λόγω καραντίνας και ζώντας για 3,5 χρόνια στον τόπο καταγωγής του πατέρα του, στο Μεσοχώρι Υπάτης στους πρόποδες της Οίτης, αφοσιώθηκε στη δημιουργία των 25 πορτρέτων του Cyberpunk 2077: A portrait study. Η επιθυμία του να εκθέσει το έργο του σε έναν μη συμβατικό χώρο τέχνης, ο οποίος θα πλαισίωνε καλύτερα τον χαρακτήρα του πρότζεκτ, τον οδήγησε στην επιλογή ενός χώρου όπως το Δρομοκαΐτειο. Η έγκριση από το εν λόγω ίδρυμα να διεξαχθεί η έκθεση στο Δάφτσειο κτίριο του προσέφερε μεγάλη συγκίνηση. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας της έκθεσης, ο δημιουργός του Cyberpunk 2077: A portrait study, έφυγε δυστυχώς πολύ ξαφνικά από τη ζωή στις 15 Φεβρουαρίου, από ανακοπή.

Με πρωτοβουλία του αδελφού του και της συντρόφου του, η οποία υπήρξε συνοδοιπόρος σε αυτό το μεγάλης σημασίας προσωπικό ζωγραφικό του ταξίδι, η έκθεση θα διεξαχθεί προς μνήμη του με τον τρόπο που ο ίδιος επιθυμούσε, ώστε να τιμήσει το έργο του, που με αγάπη και πάθος υπηρέτησε, αλλά και τον ίδιο τον άνθρωπο, που με αλήθεια και θάρρος ακολουθούσε τα όνειρά του.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Επιμέλεια έκθεσης: Αθηναΐς Πόθου

Παραγωγή: Πάνος Καστάνης , Praxis de Poetica

Φωτισμός: Λία Μιχάλη

Γραφιστικά: Κώστας Καρβέλης

Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | Art Ensemble

www.yorgos-kastanis.net

 INFO

Τόπος διεξαγωγής της έκθεσης: Δρομοκαΐτειο (Δάφτσειο κτίριο) |
Ιερά οδός 343, Χαϊδάρι

Εγκαίνια έκθεσης: Σάββατο 25 Απριλίου 2026, 18:00

Διάρκεια έκθεσης: 25 Απριλίου-15 Μαΐου 2026

Ώρες λειτουργίας: 18:00 – 21:00

Optansia & Guerrilla

Εμπνευσμένο από το έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη

«Ο Γορίλας και η Ορτανσία»

Διασκευή – Σκηνοθεσία Γιώργος Δάμπασης

Πρεμιέρα 27 Απριλίου

Για 10 παραστάσεις

Θέατρο Αργώ
 

 Ο έμπειρος ηθοποιός Γιώργος Δάμπασης επιστρέφει στη σκηνοθεσία και στο έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη, παρουσιάζοντας ένα νέο θεατρικό κείμενο – μια παράσταση-δοκιμή εμπνευσμένη από το «Ο Γορίλας και η Ορτανσία», που μεταφέρει την ιστορία στο σήμερα.

Το «Optansia & Guerrilla» κάνει πρεμιέρα στο Θέατρο Αργώ στις 27 Απριλίου, για μόλις 10 παραστάσεις, με μια τετράδα χαρισματικών ηθοποιών: Βασίλης Ζαφειρόπουλος, Σπύρος Σουρβίνος, Παναγιώτης Τζαφέρης και Δανάη Αναστασία Γεωργούλα.
 

Λίγα λόγια για την υπόθεση:

O Όμηρος σκηνοθέτης, ερευνητής και δάσκαλος του θεάτρου, ψάχνει να βρει νέες θεατρικές φόρμες. Πειραματίζεται με τρεις ηθοποιούς: τη Μαίρη, τον Φίλιππο και τον (Κανέναν).Αυτοί οι τρεις αντιστέκονται και μεταμορφώνονται σε guerrrilla, θεατρικοί αντάρτες ξανακερδίζοντας την χαμένη δημιουργικότητάς τους. Μια παράσταση αφιερωμένη στους ηθοποιούς που αντιστάθηκαν και αντιστέκονται στον διασκεδαστικό ρόλο του θεάτρου.
 

Σκηνοθετικό σημείωμα:

Πριν από 11 χρόνια, διαβάζοντας το θεατρικό έργο του Ιάκωβου Καμπανέλλη «Ο Γορίλας και η Ορτανσία», κινητοποιήθηκα εσωτερικά και αποφάσισα να το ανεβάσω. Τελικά σκηνοθέτησα «Τα τέσσερα πόδια του τραπεζιού» στο Θέατρο Τζένη Καρέζη και στη συνέχεια έπαιξα τον ρόλο του Αντωνάκου στο «Ο Δρόμος περνάει από μέσα», στο ίδιο θέατρο.
Ποτέ μου όμως δεν ξέχασα τις ερωτήσεις του ίδιου του Καμπανέλλη κάτω από τον τίτλο του έργου, που ρωτούσε τον αναγνώστη αν αυτό το έργο είναι: «Κωμωδία; Φάρσα; Παραμύθι; Παραβολή; Ή ένα παιχνίδι για τέσσερις ηθοποιούς και όσους θεατές θέλουν να παίξουν μαζί τους;»
Τότε ήθελα να σκηνοθετήσω μια παράσταση. Τώρα θέλω να κάνω ένα θεατρικό δοκίμιο. Και με αυτόν τον όρο θέλω να δηλώσω ότι αποπειρώμαι να δοκιμάσω τον εαυτό μου. Γιατί δοκίμιο σημαίνει μια πρώτη δοκιμή. Και μόνο αυτή φέρνει τα πρώτα ξαφνιάσματα, τα οποία κάνουν τη θεατρική πράξη να πάλλεται από τη ζωή του πνεύματος. Έτσι, μαζί με τους ηθοποιούς, θα προσπαθήσουμε να παγιδεύσουμε στη σκηνή τη νεόκοπη λάμψη της πρώτης ανακάλυψης.
Χρησιμοποιώντας τον μαγικό όρο του θεάτρου «Και αν συνέβαινε αυτό», κατέληξα στη διασκευή του έργου και στον τίτλο «Optansia & Guerrilla».
Κατανοώντας πια ότι, βάζοντας στόχους, γελά το πεπρωμένο, θα υλοποιήσουμε αυτή την παράσταση υπηρετώντας κάποιο σκοπό. Ο σκοπός ευτυχώς δε φανερώνεται στον άνθρωπο. Είναι μυστήριο, εμπεριέχει ιερότητα. Και εκεί έγκειται το μεγαλείο μας, που μας καθιστά τραγικούς.
 

«Μπορεί να αναιρεθεί το οτιδήποτε, μπορεί να αναιρεθεί και ο κόσμος όλος, όμως η τραγικότητα του ανθρώπου δεν μπορεί να αναιρεθεί. Είμαστε σε πόλεμο».

Γιώργος Δάμπασης

Συντελεστές:

Διασκευή – Σκηνοθεσία: Γιώργος Δάμπασης

Βοηθός σκηνοθέτη: Ευαγγελία Γκουντίου

Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

Σκηνικά και Κουστούμια: Έμιλυ Κουκουτσάκη

Φωτογραφίες: Γιάννης Πρίφτης

Επικοινωνία: Γιώτα Δημητριάδη

Παίζουν:  Βασίλης Ζαφειρόπουλος, Σπύρος Σουρβίνος, Παναγιώτης Τζαφέρης και Δανάη Αναστασία Γεωργούλα

Πληροφορίες:

Πρεμιέρα 27 Απριλίου

Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00

Θέατρο Αργώ

Ελευσινίων 13-15, Αθήνα 104 37

(Στάση Μετρό Μεταξουργείο)

Τηλέφωνο: 2105201684

Η Ορλί Νόι είναι συντάκτρια στο Local Call, πολιτική ακτιβίστρια και μεταφράστρια περσικής ποίησης και πεζογραφίας. Είναι πρόεδρος του εκτελεστικού συμβουλίου της οργάνωσης B’Tselem και ακτιβίστρια του πολιτικού κόμματος Balad. Τα κείμενά της ασχολούνται με τις τομές που διασταυρώνονται και διαμορφώνουν την ταυτότητά της ως Μιζραχί, αριστερής γυναίκας, γυναίκας γενικότερα, προσωρινής μετανάστριας που ζει μέσα σε μια διαρκή κατάσταση μετανάστευσης, και με τον συνεχή διάλογο ανάμεσα σε όλες αυτές τις πτυχές.

Στο +972 Magazine έγραψε άρθρο με τίτλο «Ο λόγος που δεν θα σταθώ προσοχή όταν ηχήσει η σειρήνα για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος». Υπότιτλος; «Ένα έθνος που διαπράττει γενοκτονία δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι τιμά το Ολοκαύτωμα. Κάθε τελετή προς τιμήν του, βεβηλώνει τη μνήμη των θυμάτων».

Το κείμενό της δημοσιεύθηκε και στα εβραϊκά, σε μέσο ενημέρωσης του Ισραήλ. Το παραθέτουμε παρακάτω.

«Αύριο, για πρώτη φορά αφότου μετανάστευσα στο Ισραήλ στην ηλικία των 9, δεν θα σταθώ όρθια όταν ηχήσει η σειρήνα για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος.

Σ’ολόκληρη τη χώρα, κάθε χρόνο τέτοια μέρα ηχεί σειρήνα επί δύο λεπτά, οι άνθρωποι τηρούν σιγή σε στάση προσοχής και η κίνηση στους δρόμους σταματά. Από ευλάβεια στα θύματα της πιο φριχτής τραγωδίας στην εβραϊκή ιστορία, πλέον δεν δύναμαι να συμμετάσχω σε τέτοιες κρατικές τελετουργίες. Αρνούμαι να πάρω μέρος σε τελετές ενός κράτους που έχει μετατραπεί σε βασίλειο θανάτου – ένα κράτος η ουσία του οποίου βεβηλώνει τη μνήμη των θυμάτων που ισχυρίζεται ότι τιμά.

Εδώ και χρόνια δεν στέκομαι προσοχή για την αντίστοιχη σειρήνα την Ημέρα Μνήμης του Ισραήλ, την ακριβώς επόμενη εβδομάδα από την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, για την τιμή των πεσόντων στρατιωτών. Δεν πρόκειται για πράξη διαμαρτυρίας, τουλάχιστον όχι εξωτερικά  – απλώς φροντίζω να μην είμαι έξω όταν ηχεί, επομένως δεν πρέπει να πάρω μέρος σε μία από τις ατέλειτες εκδηλώσεις της στρατιωτικής αίρεσης θανάτου του Ισραήλ και του πένθους. Τα τραγούδια της Ημέρας Μνήμης μου προκαλούν βαθύ άγχος κι αποξένωση. Το να εξυμνώ τον θάνατο, κι ιδιαίτερα των νεκρών ένστολων, με ταράζει βαθιά.

Αλλά την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, την ένιωθα διαφορετικά. Εκείνη την  ημέρα, μου φαινόταν πως η ανθρωπότητα έσκυβε το κεφάλι με την ντροπή μις σχεδόν αβάσταχτης ευθύνης, η σειρήνα ο ήχος των λυγμών της.

Από καιρό μου είναι ξεκάθαρο το ότι η μνήμη του Ολοκαυτώματος, όσον αφορά στο Ισραήλ, δεν είναι παρά εργαλείο χειραγώγησης για απεριόριστη ατιμωρησία. Έχω δει το Ισραήλ να φιλοξενεί αντισημίτες εγκληματίες πολέμου στο Yad Vashem, το εθνικό μουσείο Ολοκαυτώματος, μόνο για να κλείσει μεγάλες συμφωνίες για όπλα μαζί τους λίγο αργότερα. Ταυτόχρονα, επικαλείται το Ολοκαύτωμα για να φιμώσει βίαια κάθε κριτική για τα εγκλήματά του.

Και παρόλα αυτά, κατάφερα να διαχωρίσω την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος από αυτούς τους χειρισμούς. Ίσως επειδή κάλυπτε μία συναισθηματική, ανθρώπινη ανάγκη να μοιραστώ αυτόν τον συλλογικό θρήνο, έστω και μία φορά τον χρόνο. Ίσως επειδή το μέγεθος της φρίκης ήταν τόσο μεγάλο για να το αντιμετωπίσουμε, κι αναζητάμε τελετουργίες που μας επιτρέπουν να το κάνουμε.

Αλλά μετά από δυόμισι και παραπάνω χρόνια γενοκτονίας στη Γάζα, συστημικού και υπολογισμένου αφανισμού δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων, συνειδητού υποσιτισμού μωρών μέχρι θανάτου -που συνοδεύεται με απροκάλυπτη χαρά, μέχρι και υπερηφάνεια- δεν μπορώ πλέον να με πείσω να κάνω αυτόν τον διαχωρισμό. Ένα κράτος που διαπράττει γενοκτονία δεν μπορεί να τιμά τη μνήμη του Ολοκαυτώματος. Κάθε τελετή που διεξάγει στο όνομά του, βεβηλώνει τη μνήμη των θυμάτων.

Σε μια χώρα που έχει μετατρέψει την εθνοτική υπεροχή σε επίσημη πολιτική, μια τέτοια σειρήνα δεν σηματοδοτεί πλέον πένθος. Σε μια χώρα χωρίς ντροπή και ηθική –όπου ο Αβραάμ Ζαρβίβ, ένας ραβίνος και χειριστής μπουλντόζας, του οποίου η «φήμη» προήλθε από την αδιανόητη καταστροφή που προκάλεσε στη Γάζα, θα ανάψει δάδα στην επίσημη τελετή της Ημέρας Ανεξαρτησίας του Ισραήλ- η σειρήνα είναι ένας ήχος χωρίς περιεχόμενο, μια απλή τελετουργία. Ή και χειρότερα: αποτελεί μέρος μιας καλοκουρδισμένης μηχανής που μετέτρεψε το Ολοκαύτωμα σε εργαλείο προπαγάνδας, σχεδιασμένο να δικαιολογεί τα πιο απεχθή εγκλήματα. Στην πραγματικότητα, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα πολεμικό κάλεσμα.

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπενιαμίν Νετανιάχου, παρευρίσκεται σε τελετή στο Μουσείο Μνήμης του Ολοκαυτώματος Γιαντ Βασέμ στην Ιερουσαλήμ, καθώς το Ισραήλ τιμά την ετήσια Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος, 24 Απριλίου 2025.

Η ουσία της αντισημιτικής ιδεολογίας είναι η πεποίθηση ότι οι Εβραίοι βρίσκονται εκτός των ορίων της ανθρωπότητας, ότι οι καθολικοί ηθικοί νόμοι δεν ισχύουν γι’ αυτούς. Αλλά μήπως το Κράτος του Ισραήλ δεν απαιτεί, στην πράξη, από τον κόσμο μια τέτοια εξαίρεση από τους ανθρώπινους κανόνες στο όνομα της εβραϊκής συλλογικότητας; Και αν ναι, μπορεί να του ανατεθεί η μνήμη του Ολοκαυτώματος ή να διοργανώνει τελετές που δεν είναι στιγματισμένες από τη λεκέ της εβραϊκής υπεροχής και της ξενοφοβίας; Πιστεύω πως όχι.

Φέτος, περισσότερο από ποτέ, πρέπει να επιμείνουμε σε αυτό που η ισραηλινή «βιομηχανία του Ολοκαυτώματος» προσπαθεί να σβήσει από τη συνείδησή μας: το οικουμενικό δίδαγμα του Ολοκαυτώματος, το μόνο δίδαγμα που αξίζει να κρατήσουμε από την τραγωδία του λαού μας.

Το «Ποτέ ξανά» δεν είναι -και δεν μπορεί να είναι- μια αποκλειστική επιταγή για τους Εβραίους. Πρέπει να είναι μια προειδοποίηση ενάντια σε κάθε μορφή υπεροχής και ρατσισμού, κακοήθεις ασθένειες που, αν μείνουν ανεξέλεγκτες, θα ριζώσουν στις καρδιές μας. Το να τιμούμε τη μνήμη του Ολοκαυτώματος σημαίνει να αντιστεκόμαστε αποφασιστικά σε κάθε έκφραση αυτών των δυνάμεων, όπου κι αν εμφανίζονται.

Φέτος, δεν θα σταθώ προσοχή για τη σειρήνα. Αλλά θα παραμείνω δεσμευμένος/η στην εντολή που μου άφησε η μνήμη της: να μην ξεχάσω ποτέ τι μπορεί να προκαλέσουν το ανθρώπινο μίσος, η αίσθηση ανωτερότητας, η αδιαφορία και η άγνοια -και να μην σταματήσω ποτέ να τα πολεμώ».

 DÄLEK

Live in Athens

“Brilliance of a Falling Moon” Spring Tour

Τετάρτη 13 Μαΐου 2026

An Club (Σολωμού 13-15, Εξάρχεια)

Doors open: 20.30

Opening act:

Yinka

Τιμές εισιτηρίων:

€22 (early birds - sold out)

€25 (προπώληση)

€28 (ταμείο)

Προπώληση εισιτηρίων:

• More.com

• Rhythm Records (Εμμανουήλ Μπενάκη 74, Εξάρχεια)

• Monsterville (Αγ. Ειρήνης 13, Μοναστηράκι)

© Jonny Scala

DÄLEK

Οι θρύλοι του experimental hip-hop dälek επιστρέφουν με τον νέο τους ολοκληρωμένο δίσκο “Brilliance of a Falling Moon”. Παίρνοντας τον τίτλο του από ένα απόσπασμα του μυθιστορήματος “In The Garden of Beasts” του Erik Larson (2011), το άλμπουμ σκιαγραφεί ένα φλεγόμενο πορτρέτο αντίστασης στη φασιστική Αμερική.

Με εμπνευστές, συνθέτες και παραγωγούς τον Will Brooks (aka MC dälek) και τον Mike Mare, το “Brilliance of a Falling Moon” είναι ένας δίσκος στον οποίο εξαπλώνεται το ασυμβίβαστο πνεύμα του γκρουπ, αποτυπώνοντας το πολιτικό κλίμα της εποχής. Τα beats του δίσκου, που ηχογραφήθηκε στα Deadverse Studios του συγκροτήματος κατά τη διάρκεια του 2024 και του 2025, κινούνται ανάμεσα σε ωμά και σκονισμένα drum breaks και καλύπτονται από μια δυσοίωνη, εξωκοσμική ατμόσφαιρα.

Στοχεύοντας σε ζητήματα που εκτείνονται από την κρατική καταστολή και φίμωση, έως την αποικιοκρατία και τη δαιμονοποίηση των μεταναστών από τον Trump, οι ρίμες του Brooks σχεδόν φλέγονται από οργή απέναντι στην τρέχουσα κατάσταση του κόσμου.

Οι dälek όχι μόνο παρουσίαζαν ανέκαθεν μια αδιάλυτη πολιτική στάση στη μουσική τους, αλλά αποτελούν και μέρος της συνέχειας του τολμηρού, επαναστατικού hip-hop που καθιέρωσαν οι Public Enemy και οι The Bomb Squad. Για δεκαετίες, οι dälek χαράζουν μια μοναδική πορεία, συγχωνεύοντας το hardcore hip-hop με τον θόρυβο και μια ριζοσπαστική προσέγγιση στον ήχο.

Έχοντας ιδρυθεί από τους Will Brooks (MC dälek) και Alap Momin (Oktopus), οι dälek έκαναν το ντεμπούτο τους το 1998 με το “Negro Necro Nekros”, ένα ηχητικό κατόρθωμα βασισμένο σε βροντερά τύμπανα, γαλήνια ambient περάσματα και τραχείς, διορατικούς στίχους.

Σε κομβικά άλμπουμ όπως τα “From Filthy Tongue of Gods and Griots” (2002), “Absence” (2005), “Abandoned Language” (2007) και “Gutter Tactics” (2009), οι dälek διαμόρφωσαν ένα πρότυπο που πρόσθεσε εντελώς νέες υφές και δομικές διαστάσεις στη rap μουσική.

Με ένα τέτοιο μουσικό και πολιτικό υπόβαθρο, είναι λογικό οι dälek να επιστρέφουν με έναν τόσο επίκαιρο δίσκο, που αντανακλά όλες τις συλλογικές μας απογοητεύσεις.

“Όλο το project επηρεάστηκε έντονα από όσα συμβαίνουν στον κόσμο και σε αυτή τη χώρα”, αποκαλύπτει ο Brooks. “Τις πρώτες μέρες των εφόδων της I.C.E., άρχισα να σκέφτομαι. Βλέπεις εκείνες τις δυνατές φωτογραφίες από τη δεκαετία του ’60, όπου οι μαύροι διαδήλωναν κρατώντας τις πινακίδες 'I AM A MAN'. Ήταν ισχυρό τότε· είναι εξίσου ισχυρό και τώρα”.

Τραγούδια όπως τα “By the Time We Arrive in El Salvador” και “Expressions of Love”, είναι άρρηκτα συνυφασμένα με το πνεύμα της αντίστασης. Στο “Normalized Tragedy”, ο Brooks παραδίδει έναν από τους πιο συγκλονιστικούς στίχους του δίσκου. Περιγράφοντας μια απολύτως ρεαλιστική εικόνα από ροές στα κοινωνικά δίκτυα, γεμάτες φρικτούς τίτλους και γενοκτονίες σε ζωντανή μετάδοση, ο Brooks διατυπώνει έναν δίκαια αγανακτισμένο όρκο ενάντια στην απάθεια: “I, for one, never numb to brutality”.

Εδώ βρίσκεται και η βασική αρχή του “Brilliance of a Falling Moon”. Ακόμη και μέσα στην ανηθικότητα και τον παραλογισμό της εποχής που ζούμε, οφείλουμε να κρατηθούμε από εκείνα τα κομμάτια της ανθρωπιάς που μας ωθούν να απορρίπτουμε την αδικία. Ακόμη κι όταν αναγκαζόμαστε να γινόμαστε μάρτυρες αδιανόητων φρικαλεοτήτων, δεν μπορούμε να στρέφουμε το βλέμμα αλλού. Ο Brooks εξηγεί ότι, αν πρόκειται να επιβιώσουμε, πρέπει να συντονιστούμε, να παραμείνουμε ενεργοί και να δράσουμε.

“Όταν ακούσετε το άλμπουμ, ελπίζω να γεμίσετε με ελπίδα, γιατί εξακολουθούμε να αγωνιζόμαστε, να χτίζουμε και να προχωράμε μπροστά”.

 Links:

Website | Bandcamp | Facebook | Instagram

 Videos:

Better Than

A Heretic’s Inheritance (feat. Adam Jones of Tool)

Masked Laughter (Nothing's Left)

Echoes Of...

Decimation (Dis Nation)

YINKA

O Μανώλης Αφολάνιο (MC Yinka) είναι rapper, vocalist, μπασίστας, τραγουδοποιός, performer, ηθοποιός και vocal coach.

Απόφοιτος του τμήματος σύγχρονου τραγουδιού του Εθνικού Ωδείου, έκανε τα πρώτα βήματα το 1998 σαν rapper με τους Urban Links και Αδιάσπαστη Ουσία. Είναι μέλος των Urbanix, Fuzics, Hidroliq και Fallstreak Ηole, ενώ υπήρξε μέλος των electro dub Direct Connection, των soul Dr Vodtkatini, των nu jazz Boogie Base, των funk Funkaholic Anonymous, των world-ethnic Pallyria και των world pop Imam Baildi.

Έχει εμφανιστεί σε πολλά διεθνή φεστιβάλ όπως τα Synch Festival, Samothraki Dance Festival, Rockwave Festival, Roskilde Festival, Lowlands Festival, Sziget Festival, Montreal Jazz Festival και ως support act στους Method Man, Skatalites κ.ά.

Ερμηνευτής του μουσικού έργου “Komuna” του Παύλου Κατσιβέλη στην Εθνική Λυρική Σκηνή (2021) και του “Ένας Χώρος Εντελώς Φανταστικός” βασισμένου σε μουσική του Ιάννη Ξενάκη στο Ωδείο Αθηνών (2022), έχει πραγματοποιήσει ως εκπαιδευτής εργαστήρια δημιουργικής γραφής, rap ερμηνείας καθώς και θεωρητικά εργαστήρια, ενώ είναι δάσκαλος φωνητικής στο πολιτιστικό κέντρο Ανάσα.

Ο MC Yinka κυκλοφόρησε πρόσφατα το “Diving”, που αποτελεί το 6ο του ολοκληρωμένο άλμπουμ και είναι διαθέσιμο σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες από τη Stay Independent, καθώς και σε βινύλιο από τη Mind the Wax, παρουσιάζοντας ένα ευρύ ηχητικό φάσμα του bass ήχου, με dubstep, grime και UK garage beats, πλαισιωμένα με τα αιχμηρά φωνητικά του.

Για την παραγωγή του LP συνεργάστηκε με μερικούς από τους καλύτερους Έλληνες παραγωγούς του σήμερα: DJ Booker, Ghetto Rock, Digital Monk, AJ_808, DJ Cron, Wosui, Gio Melody και VoxPopuli.

 Links:

Facebook | Instagram | Youtube

 Videos:

Diving

Twilight

Ψυχοθεραπεία

 Παραγωγή:

Guerrilla Live Productions

Facebook | Instagram

Επικοινωνία - Δημοσιογραφική επιμέλεια:

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Μετά από μια έντονη δικαστική διαμάχη και κύμα αντιδράσεων, η κυβέρνηση Τραμπ υποχρεώθηκε σε συμβιβασμό, επιτρέποντας την μόνιμη ανάρτηση των χρωμάτων του ουράνιου τόξου στο εμβληματικό σημείο του Μανχάταν.

Λόγω της αδιάκοπης προσέλευσης του κοινού και των συνεχόμενων sold-out, οι «12 Ένορκοι» του Reginald Rose, σε μετάφραση και σκηνοθεσία της Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, παίρνουν παράταση παραστάσεων έως και το τέλος Μαΐου στο Θέατρο Αλκμήνη.

Για 11η χρονιά, το έργο που έχει αγαπηθεί όσο λίγα από το ελληνικό κοινό συνεχίζει να μετατρέπει τη σκηνή σε ένα ασφυκτικό δωμάτιο αποφάσεων, όπου η αλήθεια δεν είναι ποτέ δεδομένη και η δικαιοσύνη δεν είναι πάντα αυτονόητη.

Λίγα λόγια για το έργο

Νέα Υόρκη, 1957.
Ένας 16χρονος κατηγορείται για πατροκτονία.

Δώδεκα ένορκοι καλούνται να αποφασίσουν ομόφωνα για την ενοχή ή την αθωότητά του. Αν η απόφαση είναι «ένοχος», η θανατική ποινή είναι αναπόφευκτη.

Μέσα σε ένα κλειστό δωμάτιο, οι προσωπικές προκαταλήψεις, οι φόβοι και οι αλήθειες συγκρούονται μετωπικά.
Και κάπου εκεί αρχίζει η πραγματική δίκη.

Ταυτότητα παράστασης

• Κείμενο: Reginald Rose

• Μετάφραση / Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη

• Δραματουργική επεξεργασία: Κωνσταντίνα Νικολαΐδη, Νότης Παρασκευόπουλος

• Σκηνικά: David Negrin

• Κοστούμια: Κική Μήλιου

• Πρωτότυπη μουσική: Γιάννης Οικονόμου

• Κίνηση: Χριστίνα Φωτεινάκη

• Φωτισμοί: Αλέξανδρος Αλεξάνδρου

• Παραγωγή: A PRIORI

• Επικοινωνία: Άντζυ Νομικού

Ερμηνεύουν (αλφαβητικά)

Ραφαέλ Αριστοτέλους, Τάσος Γιαννόπουλος, Μάνος Ζαχαράκος, Νικόλας Καλιδώνης, Αλέξανδρος Καλπακίδης, Βαγγέλης Κρανιώτης, Κωνσταντίνος Μπάζας Παντελής Παπαδόπουλος, Τάσος Παπαδόπουλος, Πήτερ Ραντλ, Ορέστης Τρίκας, Γιάννης Φιλίππου
Η φωνή: Νένα Μεντή

Ημέρες & Ώρες

Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο: 21:30
Κυριακή: 18:00

Εισιτήρια

Online μέσω More.com
Στο ταμείο του θεάτρου (από τις 18:00)
Τηλ.: 210 3428650

Χώρος

Θέατρο Αλκμήνη
Αλκμήνης 8, Γκάζι (Μετρό: Κεραμεικός)

Μέρος των εσόδων της παράστασης διατίθεται στο
Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Αυλώνα