Ομιλία του Υπουργού Εξωτερικών Χόρχε Αρεάσα στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ (αποσπάσματα)

Πρέπει να ευχαριστήσουμε τον κύριο Mάικ Πομπέο που, μετά την αποτυχία του Οργανισμού Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ) την περασμένη Πέμπτη, όταν δεν μπόρεσαν να επιβάλουν σχετικό ψήφισμα έκαναν έκκληση στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ).

|>ΣΣ |> Mike Pompeo: ο σημερινός -επί Τράμπ, γραμματέας των ΗΠΑ: Ο γραμματέας είναι ανώτερος υψηλόβαθμος  υπάλληλος της κυβέρνησης, επικεφαλής του ΥπΕξ, που διορίζεται από τον εκάστοτε πρόεδρο και είναι αυτός που βασικά χειρίζεται την εξωτερική πολιτική -ισοδύναμος με τον υπουργό Εξωτερικών. Αναφέρουμε ενδεικτικά τους γνωστούς Henry Kissinger, Warren Christopher, την Madeleine Albright την Condoleezza Rice τη Hillary Clinton)

Ερχόμαστε λοιπόν εμείς, και μαζί μας ο Πρόεδρος Μαδούρο, να δράξουμε την ευκαιρία ώστε να συζητήσουμε, όχι γενικά περί Βενεζουέλας, όσο για τη χυδαία παρέμβαση και τους γενικούς μηχανισμούς παρεμβολής των Ηνωμένων Πολιτειών (της Αμερικής) στη χώρα μας. Πρέπει να αναφέρουμε με την ευκαιρία, ότι οι ΗΠΑ δεν βρίσκονται πίσω από το πραξικόπημα, βρίσκονται επί κεφαλής στο πραξικόπημα, βρίσκονται στην πρώτη γραμμή, δίνουν και υπαγορεύουν εντολές όχι μόνο στην αντιπολίτευση της Βενεζουέλας αλλά και στις κυβερνήσεις δορυφόρους τους στην περιοχή και όπως φαίνεται, και στην Ευρώπη και σε άλλα σημεία του κόσμου.

Παραπέμπουμε στις μέσω tweets, (κλπ) κοινωνικών δικτύων, προκλήσεις – καλέσματα στις Μπολιβαριανές Εθνικές Ένοπλες Δυνάμεις να ταχθούν κατά των νόμιμων αρχών, κατά της Συνταγματικής Κυβέρνησης του Προέδρου Νικολάς Μαδούρο, από τον Γραμματέα Mάικ Πομπέο και τον Αντιπρόεδρο Πενς. Tweet με βίντεο του Αντιπροέδρου Πενς στις 22-Ιαν-19), που έδωσε το πράσινο φως για το πραξικόπημα στη Βενεζουέλα έτσι ώστε, όπως είπε και η Αναπληρώτρια Γραμματέας Ρόζμαρυ, να αυτοανακηρυχθεί από το πουθενά ένας πολίτης, που κανένας, κανένα θεσμικό όργανο, δεν τον όρκισε, αυτό έγινε εν βοή σε μια σε μία ειρηνική διαδήλωση από τις πολλές που έχουν λάβει χώρα στη Βενεζουέλα τα τελευταία χρόνια.

Πού είναι η νομιμότητα; …

Ή αφήνουμε τώρα στην άκρη τις διεθνείς σχέσεις που βασίζονται στο Διεθνές Δίκαιο και επιβάλλονται οι διεθνείς σχέσεις που βασίζονται στη δύναμη ενορχηστρώνοντας και τους πολυμερείς οργανισμούς για την επίτευξη του σκοπού και του στόχου τους; Εάν κάποιος από εσάς μου πει σε ποιο άρθρο και σε ποια διάταξη του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών βρίσκεται η νομική βάση για την αυτοδιακήρυξη ενός κυρίου που δεν εξελέγη από κανέναν σαν Πρόεδρος της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας, τότε ας ανοίξουμε αυτή τη νομική συζήτηση. Πιστεύω ότι δεν θα μπορέσετε να το κάνετε.

Να θυμίσουμε επίσης πως, ο Γραμματέας Ρέξ Τίλλερσον, (πριν τον αντικαταστήσει αργότερα ο Τραμπ), εδώ στη Γενική Συνέλευση, την πρώτη μέρα της συζήτησης ανακοίνωσε κυρώσεις που όχι μόνο είναι μονομερή καταναγκαστικά μέτρα που δεν συνδέονται με το διεθνές δίκαιο, αλλά είχε επίσης και το θράσος να ανακοινώσει μία σειρά μέτρων κατά της Βενεζουέλας παραβιάζοντας κατάφωρα τον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.

Πώς είναι δυνατόν; Ένας πρόεδρος που απείλησε με χρήση στρατιωτικής δύναμης, ο οποίος δεν ήταν ο Τζον Μπόλτον, δεν ήταν ο Μάρκο Ρούμπιο αλλά ο ίδιος ο Ντόναλντ Τραμπ, απείλησε με χρήση στρατιωτικής δύναμης απευθείας τη Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας και δεν αμφισβητήθηκε από τους  πολυμερείς διεθνείς οργανισμούς; Καθίζοντας στον πάγκο του κατηγορουμένου την Μπολιβαριανή Δημοκρατία της Βενεζουέλας επειδή ο λαός και η κυβέρνησή της συμμορφώθηκαν αυστηρά με ό,τι λέει το Σύνταγμα και έχοντας επίσης σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο.

Θυμίζουμε: Το 1911 εισβάλατε στο Μεξικό και το 1912 το αμερικανικό ναυτικό εισβάλει στη Νικαράγουα, απαρχή μιας κατοχής σχεδόν συνεχούς μέχρι το 1933 όταν σας ανάγκασαν να ξεκουμπιστείτε ο Augusto César Sandino και ο λαός της Νικαράγουας. 1914 Μεξικό, 1915 Αϊτή, 1916 Δομινικανική Δημοκρατία, 1918 Παναμάς, 1924 Ονδούρα, 1925 Παναμάς, 1926 Νικαράγουα, 1930 Δομινικανική Δημοκρατία, 1933 Νικαράγουα, 1941 Παναμάς. Και μετά η «Αμερικάνικη Σχολή», στην Κούβα το 1952, η ανατροπή του Jacobo Árbenz στην Γουατεμάλα το 1954, στην Νικαράγουα το 1956. Το 1960, με ευθύνη του πρόεδρου των ΗΠΑ πραγματοποιούνται οι ευρείας κλίμακας κλίμακας επιχειρήσεις για την ανατροπή της κυβέρνησης του Φιντέλ Κάστρο και στη συνέχεια το 1961 στον Κόλπο των Χοίρων.

Και συνεχίζουμε. Το 1964, τον João Goulart στη Βραζιλία. Το 1965, αγαπητέ Πρόεδρε του Συμβουλίου Ασφαλείας, πόσοι έχασαν τη ζωή τους στη Δομινικανική Δημοκρατία λόγω της εισβολής που ενέκρινε η Οργάνωση Αμερικανικών Κρατών (ΟΑΚ) για την ανατροπή μίας κυβέρνησης που δεν τους βόλευε επειδή δεν τους πήγαινε  ιδεολογικά η κυβέρνηση αυτού του μεγάλου Δομινικανού που ήταν ο Juan Boch. Το Δόγμα του Μονρόε. Θα έπρεπε οι Ηνωμένες Πολιτείες να είναι αυτές που πρέπει να αξιολογηθούν και να μπουν υπό συνεχή παρακολούθηση για την έλλειψη σεβασμού τους στο διεθνές δίκαιο, τις παρεμβολές, τις παρεμβάσεις και τις εισβολές γιατί αυτές είναι πίσω από όλα τα πραξικοπήματα. Ακολούθησε το πραξικόπημα το 1973 κατά του Προέδρου Σαλβαδόρ Αλιέντε και στη Γουατεμάλα στη συνέχεια, το 2002 στη Βενεζουέλα, επί προεδρίας Τζορτζ Μπους, που το αρνήθηκαν, αλλά αναγνώρισαν τον δικτάτορα Carmona.

Υπάρχει λοιπόν προηγούμενο. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στη Βενεζουέλα έχει ένα άμεσο προηγούμενο… Αναγνώρισαν τον δικτάτορα Carmona ο οποίος άντεξε 47 ώρες και στη συνέχεια, μία έρευνα Αμερικανών εμπειρογνωμόνων επέδειξε με αποχαρακτηρισμένα έγγραφα τη συμμετοχή των Ηνωμένων Πολιτειών σε αυτή την απόπειρα πραξικοπήματος. Ή το 2004 στην Ονδούρα που στην αρχή, κανείς δεν υποπτευόταν ότι από πίσω ήταν οι Ηνωμένες Πολιτείες, μέχρι που το 2014, η Χίλαρι Κλίντον το αναγνώρισε, μέσω ενός βιβλίου, ότι είχε δώσει εντολή να ανατρέψει τον Πρόεδρο της Ονδούρας, επειδή ήθελε να καλέσει το λαό σε δημοψήφισμα. Ενώ άλλοι πρόεδροι της κεντρικής Αμερικής έχουν εκλεγεί χωρίς να είναι καν υποψήφιοι ή έχοντας χάσει τις εκλογές. Υπάρχουν αναφορές από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τον ΟΑΚ που λένε ότι ήταν μία απάτη αλλά μετά καλεί ο Ντόναλντ Τραμπ, υπόσχονται στον Ντόναλντ Τραμπ ότι θα μεταφέρουν την Πρεσβεία τους από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ και αναγνωρίζονται όχι μόνο από τον Τραμπ αλλά από όλες τις κυβερνήσεις δορυφόρους στην περιοχή.

Όταν ο πρόεδρος Τραμπ δήλωσε πως αναγνωρίζει τον κύριο βουλευτή ως δικτάτορα της Βενεζουέλας, αυτομάτως , η Αργεντινή, η Κολομβία, η Χιλή, περίμεναν την εντολή για να ξεκινήσουν αργότερα και αυτοί να αναγνωρίζουν.

Είναι προφανές ότι αυτό το πραξικόπημα είναι ιδιαίτερα ξεδιάντροπο και αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό από τα Ηνωμένα έθνη, αλλά πρέπει να καταδικαστεί. Μακάρι να υπάρξει ένα κάλεσμα από το Συμβούλιο Ασφαλείας για να εκτιμηθεί ποιος ήταν πίσω από το πραξικόπημα αν και δεν θα χρειαζόταν μεγάλη κρίση, διότι τα αποδεικτικά στοιχεία αφθονούν στα κοινωνικά δίκτυα, στις δηλώσεις, στα ανακοινωθέντα. Σήμερα, εδώ είναι σαν απόδειξη, το ίδιο το Wall Street Journal, όπως έκαναν πέρυσι το Σεπτέμβριο οι New York Times, που έδειξαν ότι υπήρξαν συναντήσεις στρατιωτών της Βενεζουέλας με τις Ηνωμένες Πολιτείες, με επίσημους αξιωματούχους της Αμερικανικής Κυβέρνησης, που υποτίθεται θα ανέτρεπαν τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο. Δεν ήταν οι υπηρεσίες πληροφοριών της Βενεζουέλας ή της Κούβας ή της Ρωσίας, ήταν οι New York Times και εφημερίδες της Ισπανίας. Σήμερα είναι η Wall Street Journal. Εδώ φαίνεται καθαρά το κομμάτι πάζλ που έλειπε από τη στρατηγική του πραξικοπήματος και ήταν η ορκωμοσία.

Ένα πρακτορείο των Ηνωμένων Πολιτειών, δίνει ξεκάθαρα την πληροφορία ότι αυτός ο κύριος βουλευτής ταξίδεψε παράνομα στην Κολομβία και στις Ηνωμένες Πολιτείες, συναντήθηκε με επισήμους και αυτές είναι πολύ καλές στρατηγικές αλλά πολύ κακοσχεδιασμένες με ξεκάθαρες προθέσεις. Οι κυβερνήσεις των γειτόνων μας είναι κυβερνήσεις “δορυφόροι” των ΗΠΑ στην περιοχή, κυβερνήσεις με προέδρους επιχειρηματίες, των οποίων τα συμφέροντα υπάγονται στις ΗΠΑ. Αντίθετα με τις αξιοπρεπείς κυβερνήσεις μικρών κρατών της Καραϊβικής, που πολλές από αυτές δεν έχουν παραδοθεί ούτε στις ΗΠΑ, ούτε στον ΟΑΚ, ούτε στον ΟΗΕ, ούτε σε κανέναν άλλο, παρά τις δημόσιες απειλές, ακόμα και του αντιπροέδρου Πενς ή του Αντιπροέδρου του Κράτους ή ακόμα και κάποιων γερουσιαστών. Είναι απόλυτα κατανοητό οι “κυβερνήσεις δορυφόροι” της Λατινικής Αμερικής να υποταχθούν με αυτόν τον τρόπο. Αλλά η Ευρώπη να ταχθεί στο πλευρό των ΗΠΑ; Και όχι τόσο των ΗΠΑ όσο της κυβέρνησης του Ντοναλντ Τραμπ. Η Ευρώπη να μας δώσει 8 μέρες; Για ποιο λόγο;

Τι πιστεύετε ότι σας δίνει το δικαίωμα να δίνετε διορίες σε ένα κυρίαρχο κράτος; Από τι προέκυψε μια τέτοια παρεμβατική (παιδιάστικη θα τολμούσα ακόμα να πω) πράξη; Γιατί δεν κάνει εκλογές ο πρόεδρος Πέδρο Σάντσες όπως είπε χθες στον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο, ή μάλλον, ποιός εξέλεγξε τον Πέδρο Σάντσες; Ας κάνουν εκλογές στο Ηνωμένο Βασίλειο, τη Μεγάλη Βρετανία και τη Βόρειο Ιρλανδία, ας τολμήσουν! Γιατί ο Πρόεδρος Μακρόν, αντί να ασχοληθεί με τις μόνιμες διαδηλώσεις και τα κίτρινα γιλέκα στη χώρα του, επιτίθεται στη Βενεζουέλα; Ασχοληθείτε με τα δικά σας θέματα, εμείς δεν επεμβαίνουμε στις εσωτερικές υποθέσεις σας! Σεβαστείτε το Καταστατικό των Ηνωμένων Εθνών. Σεβαστείτε την αυτοδιάθεση των λαών.

…

Οι ΗΠΑ θέλουν να χτίσουν έναν τοίχο στο Μεξικό, αλλά στην πραγματικότητα χτίζουν ένα ιδεολογικό τείχος. Ένα αρκετά μεγάλο μέρος της σημερινής παρέμβασης του αντιπροέδρου Πομπέο, θυμίζει τα επιχειρήματα του Νίξον κατά τη διάρκεια του ψυχρού πολέμου. Ξαναφέρνουν στην επιφάνεια τον ψυχρό πόλεμο, ξαναφέρνουν το δόγμα Μονρόε του 1823, γι’ αυτό και ο Απελευθερωτής Σιμόν Μπολίβαρ είπε το 1829: “Οι ΗΠΑ φαίνεται να προορίζονται από τη μοίρα, να σπείρουν στην Αμερική τη δυστυχία στο όνομα της ελευθερίας”, ήταν μια προφητεία που βγήκε αληθινή, για την ακρίβεια ήταν μια πρόβλεψη γιατί αυτό ακριβώς κάνουν οι ΗΠΑ. Ξέρετε πόσο έχει εκτιμηθεί το κόστος, από τότε που εφαρμόστηκαν αυτά τα αντίθετα από το Διεθνές Δίκαιο, μονόπλευρα μέτρα εξαναγκασμού στη Βενεζουέλα; Από το 2017, ως το Δεκέμβριο του 2018, το κόστος για τη Βενεζουέλα ανέρχεται στα 23 δις δολάρια, χάρη στο εμπάργκο, στην καταδίωξη των αγαθών της Βενεζουέλας, ενάντια στις πλουτοπαραγωγικές πηγές μας. Η οικονομία της χώρας μας δε θα βρισκόταν σε αυτή την προβληματική κατάσταση στην οποία βρίσκεται αν μπορούσε να βασιστεί σε αυτούς τους πόρους. Προσφέρουν 20 εκατομμύρια δολάρια στον ΟΑΚ, από αυτά που στέρησαν από μας. Μόνο στην Euroclear στο Βέλγιο, αγαπητέ κύριε πρέσβη του Βελγίου, υπάρχει παγιδευμένος χρυσός αξίας 1200 εκατομμυρίων δολαρίων… Αυτό το θεωρείτε δίκαιο για το λαό της Βενεζουέλας;

Σε αυτό το σημείο ήταν ξεκάθαρος ο αντιπρόσωπος της Ρωσίας, αλλά όλοι οι άλλοι πιστεύουν πως δεν υπάρχουν εμπάργκο, είναι ψέμα. Αυτοί οι 18, 19 γύροι κυρώσεων ενάντια στη Βενεζουέλα δεν υπάρχουν. Πιστεύω πως θα πρέπει να κάτσουμε να σκεφτούμε: Είναι ένα ιδεολογικό τείχος αυτό που χτίζουν ενάντια στη Βενεζουέλα. Εμείς συμμεριζόμαστε τις πρωτοβουλίες διαλόγου, όπως αυτή της Δομινικανής Δημοκρατίας, που δεν ξεπρόβαλε από το πουθενά.

…

Έχουν κυκλοφορήσει αρκετά ψέματα εδώ και σας το λέω με σεβασμό, ρωτήστε το ΔΝΤ σχετικά με τα στοιχεία που του παρουσίασε η Βενεζουέλα. Αυτά τα στοιχεία δεν πλησιάζουν ούτε στο ελάχιστο τα νούμερα που δώσατε εσείς σήμερα εδώ. Ρωτήστε τη Διευθύντρια του ΔΝΤ. Γίνετε λίγο πιο αυστηροί στις έρευνές σας για να μπορέσουμε να μιλήσουμε σε αυτή τη συνάντηση που είναι τόσο σημαντική για το μέλλον, την ειρήνη και την ασφάλεια της ανθρωπότητας. Ρωτήστε όμως και γι’ αυτά τα 3 εκατομμύρια μεταναστών. Υπάρχει ένα νέο πρωτόγνωρο φαινόμενο μετανάστευσης, που σχετίζεται με το εμπάργκο και με μια οικονομική καταδίωξη ενάντια στη Βενεζουέλα. Μια κατάσταση που δεν αρνούμαστε ότι είναι δύσκολη, αλλά πιστεύουμε ότι θα βελτιώσουμε μαζί με το λαό, με τα Σχέδια Οικονομικής Ανάκαμψης που έχουν ήδη μπει σε εφαρμογή.

…

Τί είναι αυτός ο πόλεμος εναντίον της Βενεζουέλας; Εμείς αυτή την εβδομάδα περιμένουμε επισκέψεις από τον κ. Εδουάρδο Στάιν, και επίσης την επίσκεψη της πρώην προέδρου και φίλης Μισέλ Μπασελέ.

Όσον αφορά τη βία, λέτε εδώ ότι «η δικτατορία καταστέλλει και δολοφονεί», ενώ στην πραγματικότητα, η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας είναι αυτή που με τις συνεχείς της εξεγέρσεις σπέρνει νεκρούς στο πέρασμά της. Είναι αυτή που προκάλεσε το πραξικόπημα του 2002, με τους ελεύθερους σκοπευτές. Αναλογιστείτε πόσοι άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους εκείνες τις ημέρες. Δολοφονήθηκαν άνθρωποι σε πραγματικά ειρηνικές διαδηλώσεις.

Οι δικαστικές αρχές της Βενεζουέλας, η Εξουσία των Πολιτών και η Δικαστική Εξουσία, είναι κυρίαρχες και δεν χρειάζονται καμία επέμβαση από κανένα ανεξάρτητο φορέα. Είμαστε σε θέση να πούμε την αλήθεια για κάθε έναν από τους νεκρούς επειδή η Βενεζουέλα έχει αξιοπρέπεια. Εσείς είστε αυτοί που χρηματοδοτήσατε το πραξικόπημα της 23ης Ιανουαρίου: μια πολύνεκρη τραγωδία. Επιδιώξατε να τρέξει το αίμα στους δρόμους του Καράκας. Ευτυχώς όμως λήφθηκαν μέτρα ασφαλείας παρόλο που το βράδυ, άναψαν φωτιές στις λαϊκές γειτονιές του Καράκας. Εμφανίστηκαν ομάδες 10, 12, 13 ατόμων που λεηλατούσαν και κατέστρεφαν ιδιωτική περιουσία και σε κάποιες περιπτώσεις αποτρέψαμε άλλη μια τραγωδία όπως αυτή της 11ης Απριλίου, άλλη μια τραγωδία όπως αυτή του 2014, άλλη μια τραγωδία όπως αυτή του 2017, όταν η αντιπολίτευση της Βενεζουέλας βγαίνει στους δρόμους χρηματοδοτούμενη από ορισμένες χώρες που βρίσκονται εδώ με σκοπό να ανατρέψουν, μέσω πραξικοπήματος, κάποτε τον πρόεδρο Τσάβες και τώρα τον πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο.

Υποστηρίζουμε τις πρωτοβουλίες διαλόγου ακριβώς όπως στηρίξαμε και εκείνον στη Δομινικανή Δημοκρατία τότε. Υποστηρίζουμε την πρωτοβουλία του Μεξικού, της Ουρουγουάης και της Caricom (Κοινότητα των Χωρών της Καραϊβικής) που έχουν εκφράσει την επιθυμία να δώσουμε μόνοι μας οι Βενεζουελανοί λύσεις στα προβλήματά μας, χωρίς ξένες επεμβάσεις. Κανείς δεν πρόκειται να μας δώσει προθεσμίες ούτε και να μας πει αν θα κάνουμε εκλογές ή όχι. Οι αποφάσεις που θα παρθούν θα είναι μεταξύ Βενεζουελανών καθισμένων στο τραπέζι του διαλόγου, ανάμεσα σε κυβέρνηση και αντιπολίτευση.

Στις 22 Ιανουαρίου συναντήθηκε ο πρόεδρος της Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης Ντιοσδάδο Καμπέγιο με αυτόν τον βουλευτή τον κύριο Χουάν Γουαϊδό, προκειμένου να ανοίξουν ένα κανάλι διαλόγου και κατέληξαν σε κάποιες δεσμεύσεις. Την επόμενη μέρα όμως ο κύριος Χουάν Γουαϊδό έκανε ακριβώς το αντίθετο, ακριβώς επειδή βρισκόταν υπό πίεση. Τον πίεζαν τα tweets του Πενς, τον πίεζαν τα tweets του Τραμπ, τον πίεζαν όλοι αυτοί που θέλουν να οδηγήσουν τη Βενεζουέλα σε εμφύλιο πόλεμο. Δεν θα το πετύχουν όμως. Οι Αμερικανοί πρόεδροι πάντα προκαλούν πόλεμο όταν αντιμετωπίζουν προβλήματα διακυβέρνησης. Κοιτάξτε τον Πρόεδρο Τραμπ πόσο «λυπάται». Είπε ότι το Ιράκ ήταν καλύτερα με τον Σαντάμ Χουσεΐν, δήλωσε ότι η Λιβύη ήταν καλύτερα με τον Καντάφι τον οποίο ανέτρεψαν και σκότωσαν με βάναυσο τρόπο και μετά γέλασαν με εκείνη τη δολοφονία στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Η αγριότητα και η βία είναι κάτι που δεν ανέχεται ο σημερινός κόσμος, και μάλιστα αυτή τη στιγμή αποσύρονται τα στρατεύματα από τη Συρία. Τι γίνεται όμως με τη Βενεζουέλα; Είναι το πολεμικό τρόπαιο του κ. Τραμπ; Δεν πρόκειται να δώσουμε πόλεμο στον Ντόναλντ Τραμπ στη Βενεζουέλα. Στη Βενεζουέλα θα επιβληθεί η ειρήνη και η κατανόηση μεταξύ των πολιτών, ακόμα κι αν πολλές από τις χώρες που βρίσκονται εδώ ζητούν τον πόλεμο.

Ήθελα επίσης να αναφερθώ στην «προθεσμία» που προτίθεται να δώσει η Ευρώπη. Θυμόμαστε τον Απελευθερωτή Σιμόν Μπολιβάρ, που το 1818 είχε την πρώτη αντιπαράθεσή του με έναν Αμερικανό πράκτορα, θα θυμάστε βέβαια ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν υποστήριξαν τους απελευθερωτικούς αγώνες των χωρών μας. Είναι γεγονός ότι εκείνοι είχαν ήδη ανεξαρτητοποιηθεί από μόνοι τους κερδίζοντας τον πόλεμο απέναντι στη Βρετανική αυτοκρατορία…

Ο Απελευθερωτής είπε τελικά στον πράκτορα των Ηνωμένων Πολιτειών: «… Για τη Βενεζουέλα κάνει το ίδιο, είτε πολεμάει την Ισπανία, είτε τον κόσμο ολόκληρο αν ο κόσμος όλος την προσβάλλει». Και αυτό ακριβώς μπορούμε να το επαναλάβουμε εδώ σήμερα. Ευτυχώς έχουμε καλούς φίλους, αλλά όποιος προσβάλλει τη Βενεζουέλα θα αντιμετωπίσει το λαό της, τον Πρόεδρο Νικολάς Μαδούρο, τα Κοινοτικά Συμβούλια, τη Λαϊκή Εξουσία, όρθιους, έτοιμους να υπερασπιστούν την κυριαρχία της και την ακεραιότητά της.

…

Η ίδια η αναπληρωματική Γραμματεία σας είπε ότι αυτός ο κύριος βουλευτής “αυτοανακηρύχθηκε”. Που αναφέρεται στο Σύνταγμα της Μπολιβαριανής Κυβέρνησης της Βενεζουέλας η αυτοανακήρυξη; Ψάξτε την, βρείτε την, και τότε ας ανοίξουμε διάλογο για το θέμα αυτό.

Εξ ονόματος του προέδρου Νικολάς Μαδούρο, εξ ονόματος των πολιτικών αρχών της Βενεζουέλας, της Λαϊκής Εξουσίας, των Κοινωνικών Συμβουλίων, θέλουμε να επιμείνουμε σε αυτό που λέει το Σύνταγμά της: Αμετάκλητα ελεύθερη, ανεξάρτητη, και καμία εξουσία, όσο ισχυρή και να είναι δεν μπορεί να υπαγορεύσει στη χώρα μας ούτε τη μοίρα της ούτε τα βήματα που θα κάνει.

Επικοινωνία – [ FaceBook |>1<|-|>2<| ] – Blog