ΟΛΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ.

ΠΑΤΗΣΤΕ ENTER ΣΤΟ ONASSIS.ORG
ΚΑΙ ΔΕΙΤΕ ΤΗ ΝΕΑ ΣΕΙΡΑ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΑ ΕΡΓΑ

ΦΤΙΑΓΜΕΝΑ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕΣΑ ΣΕ 120 ΩΡΕΣ

Αθηναϊκά και νεοϋορκέζικα διαμερίσματα, σπίτια στην ελληνική επαρχία, ο ήλιος που δύει, ζευγάρια που χορεύουν, μια κόρη που θα την λένε Καραντίνα, screen-mirroring,μια ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι,πρακτικές ασκήσειςπροσαρμοστικότητας, μια επιδημία ύπνου, η συνθήκη εγκλεισμού που γεφυρώνει αποστάσεις, τηλεμεταφορά, το DNA και ο Μπρεχτ.Καλώς ήρθατε στον κόσμο του ENTER. Μπείτε στο onassis.org/enter.

Έργα των Ηλία Αδάμ, Σίμου Κακάλα, Βασίλη Κεκάτου, Αντώνη Φωνιαδάκη, EmilyJohnson, KathrynHamilton (SisterSylvester), RootlessRoot, Στέφανου Τσιβόπουλου.

ENTER: Όλο το σπίτι μια σκηνή. Το Ίδρυμα Ωνάση συνομιλεί με την εποχή, τη στιγμή και την κατάσταση. Συνεχίζει να μοιράζεται και να δημιουργεί, ανέπαφα μεν, αλλά με την ίδια αγάπη για τον πολιτισμό και τους ανθρώπους του, τους καλλιτέχνες και το κοινό τους. H Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση και το Onassis USA αναθέτουν σε δημιουργούς από όλο τον κόσμο νέα έργα φτιαγμένα στην περίοδο καραντίνας, μέσα σε 120 ώρες. Χωρίς να έχουν πλέον πρόσβαση σε θεατρικές σκηνές, χώρους προβών ή στούντιο, οι καλλιτέχνες δημιουργούν τα πάντα στο σπίτι τους. Διαμερίσματα, κήποι, ταράτσες, παιδιά, σύζυγοι, συγκάτοικοι, μαζί με την οικοσκευή, γίνονται οι νέες site-specific σκηνές, οι χαρακτήρες και τα σκηνικά αντικείμενα, με το laptop του καλλιτέχνη να ανάγεται σε δημιουργική υπερδύναμη. Από το σπίτι μας και εμείς, πατάμε ENTER σε νέες δημιουργίες, σε νέες φόρμες, που φιλοδοξούν να αποτελέσουν ένα είδος καλλιτεχνικής ψηφιακής χρονοκάψουλας, μια πνοή ελπίδας για τον καλλιτεχνικό χώρο που πλήττεται και μία ακόμη απόδειξη ότι έχουμε ο ένας τον άλλον.

Από τη Δευτέρα 4 Μαΐου μας υποδέχονται στο σπίτι τους: ο Ηλίας Αδάμ, με έναν διαφορετικό Άμλετ· ο Σίμος Κακάλας, με μια σειρά videos με γενικό τίτλο Tarantino· ο Βασίλης Κεκάτος, με μια μικρού μήκους ταινία σε έναν έρημο κόσμο και την αγάπη που επιμένει (Όταν κοιμάσαι ο κόσμος αδειάζει), με μουσική του Παύλου Παυλίδη· οι RootlessRoot, με τη διάσημη σε όλο τον κόσμο πρακτική τους, FightingMonkey, που μας βοηθούν, μέσα από βίντεο τα οποία θα προβάλλονται σε συνέχειες κάθε εβδομάδα, να διαχειριστούμε καλύτερα την καθημερινότητά μας· ο Αντώνης Φωνιαδάκης, με ένα ντουέτο που μικραίνει τις αποστάσεις, χορογραφώντας μέσω Skype, από το διαμέρισμά του στο Παρίσι, δύο χορευτές στο Μόντρεαλ (stDominiquebdArago), με πηγή έμπνευσης και μουσική υπόκρουση το ολοκαίνουριο τραγούδι του Αμερικανού συνθέτη ActiveChild, “ColorMe”· η Emily Johnson, με έναν «χορό» που διανύει μια πορεία εκατό ετών και τηλεμεταφέρει το παρελθόν στο παρόν (inbetweenKwimiak, blue)· η KathrynHamilton (SisterSylvester), με μια σειρά μικροσκοπικών σκηνών που επικεντρώνονται στις αλλαγές συμπεριφοράς ενός οργανισμού, στη σειρά των γονιδίων, στο ανθρώπινο DNA, μπλέκοντας και τον Μπρεχτ σε όλα αυτά· ο Στέφανος Τσιβόπουλος, με μια ματιά που αιωρείται ανάμεσα στην αβεβαιότητα για το παρελθόν και την αγωνία για το μέλλον (Untitled [JunkopiaRedux]).

Από τις 24 Απριλίου είναι διαθέσιμα έργα των Δημήτρη Καραντζά, Ευθύμη Φιλίππου, 600 HIGHWAYMEN, MariaAntelman, KimberlyBartosik, AnnieDorsen, Radiohole. Τις επόμενες μέρες θα προστεθούν νέα πρωτότυπα έργα, από τους IsabellaRossellini&PaulMagid, ZiadAntar, Εύη Καλογηροπούλου, KareemKalokoh – ATH Kids, Λένα Κιτσοπούλου, Μαρία Παπαδημητρίου, Κωστή Σταφυλάκη&TheoTriantafyllidis& Αλέξη Φιδετζή, AkiraTakayama, RisaPuno, Daniel Wetzel, ενώ η λίστα συνεχώς μεγαλώνει. Ο καθένας μόνος του, αλλά τελικά όλοι μαζί, δημιουργούν μια σειρά έργων που διακτινίζονται από το δικό τους στο δικό μας σαλόνι, διαμηνύοντας έτσι πως η τέχνη ακυρώνει την απόσταση.

Πατήστε ΕΝΤΕR, χωρίς αντίτιμο ή χρονικό περιορισμό, και περιπλανηθείτε στα έργα καλλιτεχνών που δίνουν φωνή στο σήμερα.

Αναλυτικά

ΗλίαςΑδάμ

ΑΜΛΕΤ

a desktop performance

Video

Διάρκεια: 34΄11´´

Ο Άμλετ περιηγείται στην επιφάνεια εργασίας του υπολογιστή του. Τα θέματα και τα μοτίβα του σαιξπηρικού έργου αποκαλύπτονται μέσα από τη χρήση της τεχνολογίας. Στη διάρκεια ενός απογευματινού screen-mirroring, ο έρωτας, το πένθος, τα αντικαταθλιπτικά, ο θάνατος, η αυτοκαταστροφικότητα περιπλέκονται με μια αδιάκοπη και συνειρμική αναφορά στην ποπιντερνετική κουλτούρα, στα παιδικά animations, σε περιστατικά της επικαιρότητας.

Ο σκηνοθέτης Ηλίας Αδάμ γεννήθηκε το 1991 και σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υποκριτική στο Θέατρο Τέχνης Κάρολος Κουν στην Αθήνα. Τα έργα του έχουν παρουσιαστεί στην Ελλάδα, την Κύπρο και τη Γερμανία. Οι σκηνοθετικές αναζητήσεις του προσεγγίζουν ένα προσωπικό και μη μυθοπλαστικό είδος θεάτρου, στην προσπάθειά του να γεφυρώσει το προσωπικό με το πολιτικό. Τα τελευταία δύο χρόνια, ως υπότροφος του Ιδρύματος RobertBosch, ανέπτυξε και υλοποίησε το πρόγραμμα Smallville, το οποίο αποσκοπεί στην ενδυνάμωση των κατοίκων επαρχιακών περιοχών της Ελλάδας, μέσα από τον δημόσιο διάλογο, μεθόδους συλλογικής γραφής και θέατρο που ενσωματώνει στοιχεία βιογραφίας. Έχει συνεργαστεί με το MaximGorki Theater στο Βερολίνο, το RinglokschuppenRuhr στο Μίλχαϊμ, τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το Εθνικό Θέατρο, το InternationalesForum του Theatertreffen στο BerlinerFestspiele.

Σκηνοθεσία: Ηλίας Αδάμ

Συνεργασία: Χριστίνα Μαυρομμάτη

Παίζουν: ΤζέοΠακίτσας, Στυλιάνα Ιωάννου, Σοφία Πριόβολου

Σίμος Κακάλας

Tarantino

Σειρά videos

Διάρκεια 1ου video: 3΄04΄΄

Ο υπέροχος ψηφιακός κόσμος δεν είναι μόνο χρώματα και παιχνιδιάρικα ringtones. Είναι και ένας χώρος για εποικοδομητική συζήτηση και μια ευκαιρία να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, να αφήσουμε πίσω το παρελθόν και, με τη βοήθεια της επιστήμης, να φτιάξουμε το μέλλον που μας αξίζει.

Ο Σίμος Κακάλας γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1973 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, στο οποίο εργάστηκε για ένα διάστημα ως ηθοποιός και βοηθός σκηνοθέτη. Ιδρυτικό μέλος του θεατρικού οργανισμού «Νέες Μορφές» και δημιουργός της Εταιρείας Θεάτρου «Χώρος», υπερασπίστηκε ένα θέατρο φτωχών μέσων και σωματικότητας, ποιητικού λόγου και διάδρασης. Έχει συνεργαστεί με το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών & Επιδαύρου, τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, την Εθνική Λυρική Σκηνή κ.ά. Δουλειές του έχουν παρουσιαστεί στα φεστιβάλ Dialog (Βρότλσαβ, Πολωνία), 40ό Διεθνές Θεατρικό Φεστιβάλ του Τάμπερε (Φινλανδία), 43o Διεθνές Φεστιβάλ Kontrapunkt (Στσέτσιν, Πολωνία), Διεθνές Θεατρικό Φεστιβάλ του Σίμπιου (Ρουμανία), Heidelbergerstuckemarkt (Χαϊδελβέργη, Γερμανία), New Greek Wave (Βρέμη, Γερμανία), Europe SpeaksOut! (Staatsschauspiel Στουτγάρδης, Γερμανία) και Φεστιβάλ της Ένωσης Θεάτρων της Ευρώπης (UTE).

Συντελεστές

Σκηνοθεσία & Ερμηνεία: Σίμος Κακάλας

Κατασκευή κουκλών &κορωνοϊού: Μάρθα Φωκά

Συμβουλές & άλλες χρήσιμες ιδέες: Διδώ Γκόγκου

Δεξιότητες μοντάζ & ακατέργαστα κοψίματα: Δώρα Καλακίδου

Βασίλης Κεκάτος

Όταν κοιμάσαι ο κόσμος αδειάζει

Video

Διάρκεια: 12΄33΄΄

Μια επιδημία έχει πλήξει την ανθρωπότητα. Οι άνθρωποι απ’ άκρη σ’ άκρη της Γης κοιμούνται και κανείς δεν ξέρει πότε θα ξυπνήσουν. Ελάχιστοι είναι αυτοί που δεν μολύνθηκαν· ανάμεσά τους και ένα αγόρι που ερωτεύτηκε ένα κορίτσι ακριβώς πριν το ξέσπασμα της επιδημίας. Με μια παλιά κάμερα, προσπαθεί να αποτυπώσει πόση ομορφιά έχει απομείνει, έτσι ώστε να την δει το κορίτσι όταν ξυπνήσει.

Ο Βασίλης Κεκάτος (γενν. 1991) είναι σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Πρόσφατα έγινε ο πρώτος Έλληνας δημιουργός που βραβεύτηκε με τον Χρυσό Φοίνικα καθώς και τον Queer Φοίνικα, για την καλύτερη ταινία μικρού μήκους στο Φεστιβάλ των Κανών. Με τις ταινίες του, Η σιγή των ψαριών όταν πεθαίνουν (2018) και Η απόσταση ανάμεσα στον ουρανό κι εμάς (2019), έχει συμμετάσχει και διακριθεί σε μεγάλα διεθνή φεστιβάλ, όπως του Λοκάρνο, το Sundance, του Κλερμόν-Φεράντ και του Τέλιουραϊντ. Εκτός από τη σκηνοθεσία κινηματογράφου, έχει ασχοληθεί με την καλλιτεχνική φωτογραφία και έχει πραγματοποιήσει φωτογράφηση για την ελληνική Vogue, εστιάζοντας στην ομορφιά της διαφορετικότητας. Αυτή την περίοδο προετοιμάζει την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του.

Συντελεστές

Σενάριο, Σκηνοθεσία, Εκφώνηση & Μοντάζ: Βασίλης Κεκάτος

Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Βαλσαμής

Μουσική: Παύλος Παυλίδης

Σχεδιασμός Ήχου/Μιξάζ: ΒάλιαΤσέρου

Σχεδιασμός Τίτλων & Αφίσα: Νίκος Πάστρας

RootlessRoot

Σειρά videos

Διάρκεια 1ου video: 2΄56΄΄

Η πρακτική του FightingMonkey

Θα θέλατε να κινείστε καλύτερα; Να μεγαλώνετε/γερνάτε καλύτερα; Να διαχειρίζεστε καλύτερα το άγχος και την αβεβαιότητα της καθημερινής ζωής; Τι θα λέγατε να αρχίζατε να δουλεύετε πάνω σε αυτό όσο βρίσκεστε στο σπίτι; Η Λίντα και ο Γιόζεφ παρουσιάζουν τις βασικές αρχές της πρακτικής FightingMonkey.

Η ζωή σπάνια εξελίσσεται όπως την φανταζόμαστε. Τις περισσότερες φορές είναι απρόβλεπτη. Ποια παιχνίδια παίζετε για να γίνετε νέοι μεγαλώνοντας; Για να αναπτύξετε την ενέργεια της νεότητας; Δεν υπάρχουν «ασκήσεις» αρκούντως περίπλοκες για να μας προετοιμάσουν για τη ζωή. Όμως, τα ανοιχτά παιχνίδια –ή, καταστάσεις κίνησης. όπως τα ονομάζουμε–, που περιλαμβάνουν παρτενέρ, διαρκώς μεταβαλλόμενους κανόνες και τα οποία διαμορφώνονται στο πλαίσιο των συνθηκών που ζούμε, μπορούν να το κάνουν.

Αντί να προσπαθείτε να «φτιάξετε» το σώμα σας, δοκιμάστε να μάθετε ευχάριστα τα μακροπρόθεσμα οφέλη και τη σημασία της προσαρμοστικότητας. Οι RootlessRoot ετοίμασαν μια σειρά από βίντεο που θα προστίθενται κάθε βδομάδα στο ENTER.

Οι RootlessRoot ιδρύθηκαν από τη Λίντα Καπετανέα και τον JozefFrucek το 2006 στην Αθήνα. Η συνεργασία τους προέκυψε από την ανάγκη τους να αναπτύξουν την καλλιτεχνική τους γλώσσα, η οποία ορίζεται ως αρχέγονη και ωμή. Τα έργα τους (σόλο, εγκαταστάσεις, μεσαίας και μεγάλης κλίμακας παραστάσεις) έχουν παρουσιαστεί σε 21 χώρες σε όλο τον κόσμο. Οι RootlessRoot έχουν συνεργαστεί με τον AkramKhan στο χορευτικό του σόλο DESH, καθώς και με τη StaadsteaterKasselDanceCompany, τους DOT504, τη HelsinkiDanceCompany της Φινλανδίας και πολλές άλλες ομάδες και ιδρύματα. Τα έργα τους, Eyes in The Colors of The Rain (2011), Kireru (2012) και Europium (2015), είναι συμπαραγωγές της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, η οποία υποστηρίζει και τις περιοδείες της ομάδας. Από το 2006 έχουν αναπτύξει την πρακτική FightingMonkey, που εστιάζει στις θεμελιώδεις αρχές της ανθρώπινης κίνησης και ανάπτυξης και την οποία διδάσκουν ανά τον κόσμο.

Η Λίντα Καπετανέα είναι από το 2017 η καλλιτεχνική διευθύντρια του Διεθνούς Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Συντελεστές

Σύλληψη, Σκηνοθεσία & Εκτέλεση: RootlessRoot

Μουσική: Βασίλης Μαντζούκης

Βίντεο: Αλέξανδρος Παπαθανασόπουλος

Αντώνης Φωνιαδάκης

stDominiquebdArago

Video

Διάρκεια: 4΄01΄΄

Εκείνος, μόνος, στη λεωφόρο Arago στο Παρίσι, εκείνοι, οι δύο μαζί, στην οδό StDominique στο Μόντρεαλ. O παγωμένος Βόρειος Ατλαντικός τους χωρίζει, η στοιχειωμένη φωνή του ActiveChild τους ενώνει. Ο διεθνούς φήμης Έλληνας χορογράφος Αντώνης Φωνιαδάκης συνθέτει, για πρώτη φορά εξ αποστάσεως, μέσω Skype, ένα ντουέτο για τους χορευτές AlexanderHille και Pier-LoupLacour. Πηγή έμπνευσης, το ολοκαίνουριο τραγούδι του Αμερικανού συνθέτη ActiveChild, “ColorMe”, από το άλμπουμ του In AnotherLife. Η ρευστότητα των δύο χορευτών διαθλάται μέσα σε σκιές και καθρεφτίσματα, αποτυπώνοντας τη συνθήκη εγκλεισμού σε μη κοινές οδούς, χώρες και ηπείρους, με τους όρους μιας νέας ποιητικής: του πόθου του ενός σώματος να φανταστεί, να αγγίξει και να νιώσει το άλλο. Με μια ιδιαιτερότητα, όμως, εδώ: ο χορογράφος αποτυπώνει τον κοινό εγκλεισμό των δύο χορευτών στο διαμέρισμά τους, αναζητώντας ίσως έτσι μια διέξοδο από τη δική του, ολική, δίχως καμιά μοιρασιά, απομόνωση.

Ο Αντώνης Φωνιαδάκης γεννήθηκε στην Ιεράπετρα της Κρήτης. Σπούδασε χορό στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (Αθήνα) και στην École-AtelierRudra του MauriceBejart (Λωζάνη) ως υπότροφος του προγράμματος υποτροφιών «Μαρία Κάλλας». Ως χορευτής, συνεργάστηκε με το μπαλέτο του Μπεζάρ, το μπαλέτο της Όπερας της Λυών, την ομάδα χορού SaburoTeshigawara / Karas, ενώ συμμετείχε ως ερμηνευτής και στη δική του ομάδα, Apotosoma, την οποία ίδρυσε το 2003 στη Λυών. Κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής του σταδιοδρομίας έχει ερμηνεύσει ως χορευτής έργα των JiříKylián, WilliamForsythe, OhadNaharin, MatsEk, μεταξύ άλλων, ενώ ως χορογράφος έχει δημιουργήσει για τα μπαλέτα Λυών, Rambert, Φλάνδρας, Graham, Ισπανίας, Ανόβερου, Σίδνεϋ, Νέας Ζηλανδίας, Φλωρεντίας κ.ά., καθώς και για τρεις όπερες. Το 2014 εργάστηκε ως συντονιστής κίνησης για την ταινία Νοah του DarrenAronofsky. Έχει τιμηθεί με το βραβείο Danza&Danza στην Ιταλία ως Καλύτερος Χορογράφος για το 2012 και με το βραβείο Καλύτερης Χορογραφίας του 2018 από την Ένωση Ελλήνων Θεατρικών και Μουσικών Κριτικών. Μέχρισήμερα, έχειδημιουργήσειταεξήςέργαγιατηνομάδατου, Apotosoma: Sensitive Screens Skins Intervals (2003), USE (2004), Rite of Spring (2008), All Things Are Quite Silent (2009), Romeo and Juliet (2010), Wisteria Maiden (2014), Priority (2015) καιSalema (2019).

Συντελεστές

Χορογραφία, Κάμερα & Μοντάζ: Αντώνης Φωνιαδάκης

Ερμηνεύουν: Pier-Loup Lacour, Alexander Hille

Μουσική/τραγούδι: Active Child, “Color Me”

Delivered by: Active Child     

Emily Johnson
inbetweenKwimiak, blue

Video

Διάρκεια: 22΄47΄΄

Αυτός είναι ένας χορός που μπορεί κανείς να τον ακούσει και να τον παρακολουθήσει μέσα από τέσσερις εικόνες. Είναι αργές, οι εικόνες. Από την άλλη, όμως, διασχίζουμε περισσότερα από εκατό χρόνια. Συχνά, σε ό,τι κάνει η EmilyJohnson, τηλεμεταφέρει το παρελθόν στο παρόν. Και βρισκόμαστε τελείως ξαφνικά σε ένα ενδιάμεσο. Μας προσκαλεί να ακούσουμε. Να φανταστούμε μαζί της έναν τρόπο να αναδυθούμε και να ξαναρχίσουμε και να παρατηρήσουμε, όπως εμείς επιθυμούμε – με έντονο βλέμμα ή χαλαρή ματιά. Όπως λέει η ίδια χαρακτηριστικά: «Σκέφτομαι το έδαφος όταν εκτελώ αυτό τον χορό. Και σκέφτομαι και τις γιαγιάδες μου. Και σκέφτομαι και τις δικές σας.»

Η Έμιλυ Τζόνσον δημιουργεί έργα βασισμένα στο σώμα. Είναι χορογράφος που έχει τιμηθεί με βραβείο Bessie, υποτροφία Guggenheim και DorisDukeArtistAward. Τα χορευτικά της κομμάτια λειτουργούν ως εγκαταστάσεις, υιοθετώντας μια υπεύθυνη στάση σε ό,τι αφορά το κοινό εντός και μέσω του χώρου και του περιβάλλοντος, καθώς αλληλεπιδρούν με την εκάστοτε αρχιτεκτονική, ιστορία και τοπική κοινότητα. Οι χορογραφίες της έχουν παρουσιαστεί ανά τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Αυστραλία. Οργανώνει μηνιαίες τελετουργικές πυρές στο Lower East Side του Μανχάταν, σε συνεργασία με το AbronsArtCenter, ενώ συμμετέχει σε μια καλλιτεχνική κοινοπραξία που αναπτύσσει ένα Παγκόσμιο Δίκτυο Περφόρμανς Αυτοχθόνων.

Σύλληψη&Σκηνοθεσία: Emily Johnson

Kathryn Hamilton (Sister Sylvester)
Every Hologenome For Themselves

Video

Διάρκεια: 8΄49΄΄

Το EveryHologenome For Themselves είναι μια σειρά μικροσκοπικών σκηνών και εμπνευσμένων από το DNA δεικτών απόδοσης για τον κόσμο που ζούμε σήμερα.

Η Κάθριν Χάμιλτον, γνωστή και ως SisterSylvester, είναι καλλιτέχνης και κατά τύχη μικροβιολόγος. Το 2019 έλαβε τις υποτροφίες Macdowell και YalePoynter. Έχει παρουσιάσει περφόρμανς ανά τον κόσμο, ενώ δουλειά της έχει παρουσιαστεί στα έντυπα Artforum, TheNewYorkTimes, TheNewYorker, PerformanceArtJournal και Télérama, μεταξύ άλλων. Πέρασε την περίοδο 2011-13 μεταμφιεσμένη σε Γαλλίδα διπλωμάτη στη Νέα Υόρκη.

Μια δημιουργία της KathrynHamilton (SisterSylvester), σε απομακρυσμένη συνεργασία με τον DenizTortum

Στέφανος Τσιβόπουλος

Untitled (JunkopiaRedux)

Video

Διάρκεια: 4΄17΄΄

Η νέα μικρού μήκους ταινία του Στέφανου Τσιβόπουλου,Untitled (JunkopiaRedux), θα μπορούσε να περιγραφεί ως μια ματιά σε ένα εσωτερικό τοπίο που αιωρείται ανάμεσα στην αβεβαιότητα για το παρελθόν και την αγωνία για το μέλλον.

Ο Ελληνοολλανδός Στέφανος Τσιβόπουλος (γενν. 1973) είναι διαθεματικός καλλιτέχνης και παιδαγωγός, το έργο του οποίου έχει παρουσιαστεί εκτεταμένα, σε καλλιτεχνικούς οργανισμούς και κινηματογραφικά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο, μεταξύ άλλων στις Μπιενάλε της Αθήνας, του Πεκίνου, της Βουδαπέστης, του Λίμερικ, της Μόσχας, της Θεσσαλονίκης, της Σιντσιάνγκ, καθώς και στην 4η Quadrennial της Ρίγα. Πρόσφατες ατομικές εκθέσεις του έχουν παρουσιαστεί στο BellasArtesProjects (Μανίλα), στο MuCEM (Μασσαλία), στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης (Αθήνα), στο StellaArtFoundation (Μόσχα) και στο ISCP (Νέα Υόρκη). Έχει συμμετάσχει επίσης σε ομαδικές εκθέσεις στην TateModern (Λονδίνο), στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Βαρκελώνης (MACBA), στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Αμβέρσας (MuKHA), στο BAK (Ουτρέχτη), στο Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (Αθήνα), στην Bundeskunsthalle (Βόνη), στο WittedeWith (Ρότερνταμ) και στο RubinFoundation (Νέα Υόρκη). Το 2013 εκπροσώπησε την Ελλάδα στην 55η Μπιενάλε της Βενετίας με την πολυμεσική βίντεο εγκατάστασή του, Ιστορία Μηδέν (HistoryZero).

Σύλληψη & Σκηνοθεσία: Στέφανος Τσιβόπουλος

ENTER

Αναθέσεις νέων έργων από το Ίδρυμα Ωνάση

Διαθέσιμα από 4 Μαΐου 2020

Ηλίας Αδάμ, ΑΜΛΕΤ, adesktopperformance

Video | Διάρκεια: 34΄11´´

Σίμος Κακάλας, Tarantino

Σειρά video | Διάρκεια 1ου video: 3΄04΄΄

Βασίλης Κεκάτος, Όταν κοιμάσαι ο κόσμος αδειάζει

Video | Διάρκεια: 12΄33΄΄

RootlessRoot

Σειρά Video | Διάρκεια 1ου video: 2΄56΄΄

ΑντώνηςΦωνιαδάκης, st Dominique bdArago

Video | Διάρκεια: 4΄01΄΄

Emily Johnson, inbetweenKwimiak, blue

Video | Διάρκεια: 22΄47΄΄

Kathryn Hamilton (Sister Sylvester), Every HologenomeFor Themselves

Video | Διάρκεια: 8΄49΄΄

ΣτέφανοςΤσιβόπουλος, Untitled (JunkopiaRedux)

Video | Διάρκεια: 4΄17΄΄

Διαθέσιμα ήδη

Δημήτρης Καραντζάς, Φυτά εσωτερικού χώρου

Video | Διάρκεια: 4΄03´´

Ευθύμης Φιλίππου, Βίντεο 2: Μέλη του σώματος, υφάσματα και σπορ

Video | Διάρκεια: 15΄37΄΄

600 HIGHWAYMEN, Fighting World

Video | Διάρκεια: 10´57´´

Maria Antelman, AntiBody

Video | Διάρκεια: 1´12´´

Kimberly Bartosik, The Game

Video | Διάρκεια: 5´19´´

Annie Dorsen, Training Text, Step 2250

Video | Διάρκεια: 6´16´´

Radiohole, Happy Hours

Video | Διάρκεια: 10´29´´

Περισσότερες πληροφορίες στο onassis.org/enter

Τετάρτη 6 Μαΐου | 9:30 μ.μ.

H διαδικτυακή αναμετάδοση συνοδεύεται

από ημίωρο βίντεο με πλάνα

από την προετοιμασία της παράστασης (Making-Of)

Το ΜΜΑ, εποπτευόμενος φορέας του ΥΠΠΟΑ,

συμμετέχει ενεργά στην πρωτοβουλία

του Υπουργείου να προσφέρει ψηφιακό

πολιτιστικό υλικό σε όλους

Ένα σπάνιο λυρικό έργο του 20ού αιώνα, τον «Νάνο» του Αλεξάντερ φον Τσεμλίνσκυ, που ανέβηκε σε σκηνοθεσία Άικε Γκραμς για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη τον Οκτώβριο του 2007, υποδέχεται η ψηφιακή σκηνή του ΜΜΑ την Τετάρτη 6 Μαΐου στις 9:30 μ.μ. Η προβολή εντάσσεται στο πλαίσιο του κύκλου «Βλέπουμε Μέγαρο» και συνοδεύεται από ημίωρο ντοκιμαντέρ (Making-οf) που καταγράφει στιγμιότυπα από τις δοκιμές της παράστασης στη σκηνή και στα παρασκήνια της Αίθουσας Αλεξάνδρα Τριάντη, φέρνοντας έτσι το κοινό πιο κοντά στη διαδικασία προετοιμασίας μιας όπερας.

Για να παρακολουθήσετε τον «Νάνο» και το βίντεο με πλάνα από τις δοκιμές στη σκηνή και στα παρασκήνια, πατήστε εδώ:

http://www.megaron.gr/default.asp?pid=423&la=1

Στον ίδιο σύνδεσμο μπορείτε επίσης να δείτε το πρόγραμμα με τη σύνοψη και τους συντελεστές της παράστασης.

Διάρκεια όπερας: 87 λεπτά

Διάρκεια Making-of: 30 λεπτά

Η μονόπρακτη όπερα «Ο Νάνος» του Αλεξάντερ φον Τσεμλίνσκυ, γραμμένη πάνω σε λιμπρέτο του λογοτέχνη Γκέοργκ Κλάρεν, αποτελεί ελεύθερη ανάπλαση της νουβέλας «Τα γενέθλια της Ινφάντας» του Όσκαρ Ουάιλντ. Κατέχει κεντρική θέση στο έργο του αυστριακού συνθέτη και είναι αυτοβιογραφικού χαρακτήρα, καθώς αναφέρεται στη θυελλώδη σχέση του δύσμορφου Τσεμλίνσκυ με την Άλμα Σίντλερ, μετέπειτα σύντροφο του Μάλερ. Το έργο μιλά για έναν αποκρουστικά άσχημο Νάνο που προσφέρεται ως δώρο σε μια πριγκίπισσα, την ισπανή Ινφάντα Δόνια Κλάρα, ο οποίος όμως δεν έχει δει ποτέ τον εαυτό του στον καθρέφτη και πιστεύει πως είναι όμορφος. «Ο Νάνος» ανέβηκε στην Αίθουσα Αλεξάνδρα Τριάντη τον Οκτώβριο του 2007 σε σκηνοθεσία του Άικε Γκραμς, με τον βούλγαρο τενόρο Μπόικο Τσβετάνοφ στον πρωταγωνιστικό ρόλο και την Μάρλις Πέτερσεν να ενσαρκώνει τη Δόνια Κλάρα. Μαζί τους, η Μάτα Κατσούλη ως Γκίτα και ο Βόλφγκανγκ Σαίνε ως Δον Εστοβάν. Την Ορχήστρα της Ραδιοφωνίας της Πράγας διευθύνει ο Νίκος Τσούχλος. Η παράσταση μαγνητοσκοπήθηκε στις 23/10/2007.

Ο κύκλος ψηφιακών προβολών του Μεγάρου θα μας κρατήσει συντροφιά και τις επόμενες εβδομάδες με μια δεύτερη σειρά αναμεταδόσεων αξιόλογων παραγωγών από το αρχείο του ΜΜΑ, το πρόγραμμα της οποίας θα ανακοινωθεί προσεχώς.

Επιπλέον, στην ιστοσελίδα του Μεγάρου, προσφέρεται σε όλους η δυνατότητα να παρακολουθήσουν on demand μια σειρά από επιλεγμένες εκδηλώσεις του Megaron Plus που αναμεταδίδονται σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μποδοσάκη. Συμμετέχουν καταξιωμένοι επιστήμονες, διανοητές και λογοτέχνες από την Ελλάδα και το εξωτερικό. Οι εκδηλώσεις βιντεοσκοπήθηκαν από τον ιστότοπο

www.blod.gr του Ιδρύματος Μποδοσάκη.

Στο μεταξύ, συνεχίζονται στο facebook του MΜΑ, κάθε Δευτέρα, Τρίτη και Πέμπτη στις 9:00 μ.μ., οι ζωντανές αναμεταδόσεις συναυλιών από τις μεγαλύτερες συμφωνικές αίθουσες της Ευρώπης σε συνεργασία με τον ΕCHO (Ευρωπαϊκός Οργανισμός Κέντρων Συμφωνικής Μουσικής).  

Όλες οι αναμεταδόσεις πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της συνεργασίας του ΟΜΜΑ με την υπηρεσία ΔΙΑΥΛΟΣ (diavlos.grnet.gr) του ΕΔΥΤΕ.

Ο Εικαστικός Κύκλος ΔΛ ανακοινώνει ότι από την Τρίτη 12 Μαΐου 2020 θα ξανανοίξει την κεντρική αίθουσά του στην Ακαδημίας 6, Κολωνάκι., με την έκθεση 30 έργων ζωγραφικής του διεθνούς φήμης εικαστικού Δημήτρη Γέρου.

Η έκθεση, που θα διαρκέσει έως τις 27 Ιουνίου 2020, είχε εγκαινιασθεί με μεγάλη επιτυχία στις 6 Μαρτίου αλλά έκλεισε στις 13 του ιδίου μήνα λόγω της επιδημίας.

Tα έργα δημιουργήθηκαν τα τελευταία 27 χρόνια στην Ελλάδα και στην Αμερική.

Πρόκειται για ακουαρέλες  σε μικρά και μεγάλα μεγέθη, που τα διακρίνει μια λεπτομερής και ρεαλιστική γραφή. Όλα τα έργα είναι πολύχρωμα, αφού αφορούν παλαιότερες ζωγραφικές περιόδους του και όχι ασπρόμαυρα, σαν τα έργα που έδειξε πριν 3 χρόνια στην Αθήνα, και τα οποία είχαν προκαλέσει μεγάλη αίσθηση με την θεματολογία τους. Στα περισσότερα από τα έργα επικρατεί το γνωστό ανθρωπάκι των πινάκων του, που λειτουργεί και ως ετεροπροσωπία του υπερρεαλιστή καλλιτέχνη,  και το οποίο, αενάως κινούμενο, ανάμεσα στο πραγματικό και το μεταφυσικό, συνεχίζει να αφηγείται, με αινιγματική κριτική και αφυπνιζόμενη συνείδηση, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος. Παράλληλα, η οικολογική ευαισθησία του καλλιτέχνη, σ’ αυτά όπως και στα προηγούμενα έργα του, παραμένει ακόμα προφητική. Λόφοι, αχανή τοπία, πουλιά, δέντρα, σύννεφα σαν σπερματοζωάρια, λεκέδες, ηφαίστεια συνυπάρχουν προκειμένου να δημιουργήσουν αυτό που οι σουρεαλιστές ονομάζουν «Θείο Τέχνασμα».

Ο γνωστός Αμερικανός τεχνοκριτικός Dominique Nahas γράφει, μεταξύ άλλων, στον κατάλογο της έκθεσης: Ο Δημήτρης Γέρος  δημιουργεί εικόνες που καθηλώνουν όλες μας τις αισθήσεις. Αυτή η εικονογραφία, με τη διαμεσολάβηση του τυχαίου και της ονειροπόλησης, είναι μια δύναμη ποιητική και συνάμα συμφιλιωτική. Μέσα από αυτήν ο  καλλιτέχνης συμβιβάζεται με τον κόσμο χρησιμοποιώντας ένα έργο-δημιούργημα της φαντασίας του το οποίο προσλαμβάνει προσωπικές και παγκόσμιες διαστάσεις. Στο πλαίσιο των οραμάτων του, ανακαλύπτει εκπληκτικές ποιητικές σχέσεις μεταξύ αντικειμένου και  περιεχομένου. Από αυτή την άποψη η άσκηση της τέχνης του αποτελεί μέσο, συνάμα και σκοπό, για την αυτοανανέωση μέσω της αυτοαποκάλυψης. Για τον θεατή η τέχνη του Δημήτρη Γέρου  θα μπορούσε  καλύτερα να εκληφθεί σαν πολιτιστικό  δώρο με μακροπρόθεσμα αποτελέσματα. Τέχνη σαν τη δική του πλουτίζει τον κόσμο, παρέχοντάς του ένα διαφορετικό και μοναδικό όραμα  γοητείας και περισυλλογής.

Η επόμενη έκθεση του Δημήτρη Γέρου θα πραγματοποιηθεί στην Throckmorton Fine Arts της Νέας Υόρκης, τον  Ιούλιο του 2020, όπου ο  καλλιτέχνης θα παρουσιάσει ασπρόμαυρες φωτογραφίες που έκανε τα τελευταία 35 χρόνια στη Λέσβο. Θα εκτεθούν τοπία, σκηνές με ανθρώπους και γυμνά φωτογραφημένα σε διάφορα μέρη του νησιού.

Στη συνεχεία, στις 28 Οκτωβρίου θα εκθέσει φωτογραφίες του στην Ταϊπέι  (Tαϊβάν), το Δεκέμβριο θα παρουσιάσει καινούργια έργα ζωγραφικής στην γκαλερί «Καπάταης» της Λευκωσίας και τον Φεβρουάριο 2021  θα εκθέσει στην γκαλερί Tintera στο Κάιρο ασπρόμαυρες φωτογραφίες, που έκανε στην Αίγυπτο πριν από 20 χρόνια.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΕΡΟΣ

Ατομική έκθεση ζωγραφικής

Εικαστικός Κύκλος ΔΛ

Ακαδημίας 6, Κολωνάκι-Αθήνα, τηλ. 210 3646 818

Διάρκεια: 12 Μαΐου  έως 27 Ιουνίου 2020

‘Ώρες λειτουργίας: Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 11:00-20:00

                                    Τετάρτη, Σάββατο 11:00-16:00

Ο Δημήτρης  Γέρος  έχει πραγματοποιήσει 58 ατομικές εκθέσεις των έργων του στην Ελλάδα και στο εξωτερικό : Κολωνία, Ντίσελντορφ, Κάσελ,  Στρασβούργο, Μίσιγκαν (Kelsey Museum of Art) Νέα Υόρκη, Οξφόρδη  (Oxford University), Ντάρμστατ, Λευκωσία, Ινδιάνα-ΗΠΑ (National Gallery),  Χαϊδελβέργη, Μπόχουμ (Museum Bochum), Μπαραγκίγια-Κολομβία (Museo de Arte Moderno) Βερολίνο, Μιλάνο, Μεξικό, Βούπερταλ, Μάνχαϊμ, κλπ.

Από τις εκδόσεις Καστανιώτη  κυκλοφόρησε η  ποιητική του συλλογή Αστραφτερή Μπανιέρα -1976. Έχει εκδώσει τα φωτογραφικά λευκώματα: Θεωρία Γυμνού, με κείμενο του Peter Weiermair, εκδόσεις Πλανόδιον - 1998,  Περιοράσεις, με κείμενα των  Michel Deon και Pierre Devin,   εκδόσεις Phyllo -1999,  Fora definition of the Nude,  με κείμενο του Peter  Weiermair,  εκδόσεις  Phyllo - 2000,  Shades of Love, 

με πρόλογο του Edward Albee και εισαγωγή του  John Wood, Ιnsight  Editions,       San Francisco 2010  (η American Library Association ξεχώρισε το βιβλίο ως ένα από τα δέκα καλύτερα του 2011),  Photographing  Gabriel  Gárcia Márquez, εκδόσεις Kerber PhotoArt 2015, Another Narcissus, με κείμενα των Edward Albee και John Wood, εκδόσεις Phyllo - 2016.

Σχετικά με τη δουλειά του έχουν κυκλοφορήσει τα παρακάτω βιβλία: D. Yeros, με κείμενο του Γιάννη Πατίλη, εκδόσεις Φόρκυς - 1984, Dimitris Yeros, με κείμενα των  Peter Spielman,  Heribert Becker και Ι. Ρόζενταλ - Καμαρινέα, έκδοση του Μουσείου Μπόχουμ – 1986 (με την ευκαιρία της  εκεί  αναδρομικής έκθεσής του), D. Yeros, με κείμενο του Χρύσανθου Χρήστου, εκδόσεις Συνέχεια – 1997,  D. Yeros με κείμενο του  John Wood, έκδοση Δήμου Ερμούπολης - 2001, Δ. Γέρος – Σ. Καραβούζης, Ίδρυμα Κυδωνιέως,  με κείμενο Αθηνάς Σχινά,  Άνδρος - 2008.

Έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές στην Ελλάδα και 

στο εξωτερικό:  Tate Britain,  International Center of Photography-New York, Maison Europeenne de La Photographie-Paris, National Portrait Gallery-London, The British Museum-London, Museum Bochum-Germany,  Tama Art Museum- Tokyo-Japan, The Montreal Museum of Fine Arts-Canada, Εθνική Πινακοθήκη Ελλάδος, Museum of International Contemporary Graphic Art-Norway, Musee d’ Art Contemporain of Chamalieres, Museo de Arte Moderno de Barranquilla-Colombia, New Hampshire Institute of Art- Boston και αλλού.

Συνεργάζεται, μεταξύ άλλων,  με την  Throckmorton Fine Arts της Νέας Υόρκης, τη Holden Lunts gallery του Παλμ Μπιτς, την Paul Goebel Fine Art του Μεξικού και τον Εικαστικό Κύκλο ΔΛ  της Αθήνας.

Ξαπλώστρες χωρισμένες με πλεξιγκλάς, τεστ αίματος και αντισηπτικά πριν από κάθε πτήση. Μπορεί να ακούγονται κάπως τραβηγμένα, αλλά πρόκειται για σχέδια που κάνουν κάποιοι στη βιομηχανία των ταξιδιών προκειμένου να δημιουργήσουν ένα αίσθημα ασφάλειας και άνεσης στους ταξιδιώτες στην εποχή του Covid-19.

Όπως σημειώνει σε σχετικό δημοσίευμα το BBC, είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς πότε θα ξεκινήσουν οι διεθνείς πτήσεις κι ενώ το καλοκαίρι πλησιάζει.

Η Αργεντινή για παράδειγμα έχει ήδη παρατείνει την απαγόρευση πτήσεων έως τον Σεπτέμβριο, ενώ Βρετανός υπουργός δηλώνει πως δεν θα έκλεινε άμεσα τις καλοκαιρινές του διακοπές. Συστάσεις για διακοπές εντός των συνόρων έχει κάνει και η Γερμανία.

Ιδού μια ιδέα του πώς θα μπορούσαν να είναι τα ταξίδια στο εξωτερικό, όταν θα επιτραπούν και πάλι κι ενώ ακόμα δεν θα υπάρχει κάποιο εμβόλιο.

Τα αεροδρόμια

Πολλά αεροδρόμια, μεταξύ άλλων στο Λονδίνο, έχουν ήδη εισάγει μέτρα όπως η τήρηση απόστασης ενός και δύο μέτρων, τα αντισηπτικά χεριών και οι προσπάθειες για πιο ομοιόμορφη κατανομή των επιβατών στους τερματικούς σταθμούς.

Στις ΗΠΑ η υπηρεσία ασφάλειας μεταφορών καλεί τους επιβάτες να πλένουν τα χέρια τους για 20 δευτερόλεπτα σε συμφωνία με τις επίσημες οδηγίες πριν και μετά τον έλεγχο ασφαλείας.

Στο διεθνές αεροδρόμιο του Χονγκ Κονγκ γίνονται κάνουν απολύμανση στους επιβάτες για 40 δευτερόλεπρα με τη χρήση σπρέι που μπορούν να σκοτώσουν βακτήρια και ιούς στο δέρμα και στα ρούχα

Στο ίδιο αεροδρόμιο δοκιμάζουν επίσης τη χρήση ρομπότ που σκοτώνουν μικρόβια με υπεριώδη ακτινοβολία.

Τα αεροδρόμια με stand για ηλεκτρονικό check-in  ενθαρρύνουν τους επιβάτες να τα χρησιμοποιούν όσο περισσότερο γίνεται για να αποφεύγουν τις επαφές, ενώ στα περισσότερα θα υπάρχουν αφίσες και πίνακες με οδηγίες.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο ο έλεγχος στα αεροδρόμια αναμένεται να είναι πιο χρονοβόρος καθώς θα είναι πιο αυστηρός, σύμφωνα με τον James Thornton, επικεφαλής του ταξιδιωτικού ομίλου Intrepid.  Ο ίδιος θεωρεί πιθανό «να δούμε την εισαγωγή ενός διαβατηρίου ανοσίας».

Αρκετά αεροδρόμια εδώ και μήνες έχουν εισάγει τη μέθοδο της θερμομέτρησης, που όμως διχάζει τους ειδικούς για την αποτελεσματικότητά της καθώς κάποιοι άνθρωποι είναι ασυμπτωματικοί αλλά μεταδότες του ιού.

Κάποιοι το έχουν πάει ένα βήμα παραπέρα, όπως η αεροπορική Emirates που προσφέρει στους επιβάτες τα γρήγορα τεστ αίματος για Covid-19 πριν από την επιβίβασή τους στο αεροδρόμιο του Ντουμπάι. 

Αλλά και στο αεροδρόμιο της Βιέννης θα υπάρχει από αύριο, η δυνατότητα πραγματοποίησης διαγνωστικών τεστ επί τόπου, ώστε οι επιβάτες που εισέρχονται στην Αυστρία να αποφεύγουν την καραντίνα των 14 ημερών.

Οι επιβάτες που φτάνουν στο αεροδρόμιο υποχρεούνται να έχουν ένα πιστοποιητικό υγείας, το οποίο πιστοποιεί ότι είναι αρνητικοί στον κορονοϊό, παρουσιάζοντας το αποτέλεσμα ενός διαγνωστικού τεστ, που δεν πρέπει να είναι προγενέστερο των τεσσάρων ημερών, ενώ σε αντίθετη περίπτωση εισέρχονται σε καραντίνα.

Στο αεροπλάνο

Η χρήση μάσκας μέσα στο αεροπλάνο θα πρέπει μάλλον να θεωρείται δεδομένη, τόσο για αεροσυνοδούς όσο και για τους επιβάτες.

Η Korean Air μάλιστα θα υποχρεώνει τους αεροσυνοδούς να φορούν πλήρη ατομικό εξοπλισμό προστασίας, στολή, γάντια και προστασία για τα μάτια.

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα γίνει με τα καθίσματα, αν θα υπάρχουν άδεια καθίσματα και αν θα γίνουν αναπροσαρμογές μέσα στα αεροσκάφη είτε στη διάταξη των θέσεων είτε με την τοποθέτηση προστατευτικών χωρισμάτων.

«Το να χάνεις το 1/3 των θέσεων σημαίνει πως είτε οι αεροπορικές θα πετούν με απώλειες είτε θα επιστρέψουμε στις παλιές καλές ημέρες που ένα ταξίδι από Παρίσι προς Νίκαια κόστιζε πάνω από 1.000 ευρώ σε σημερινή αξία χρημάτων», δηλώνει στο BBC πιλότος του ομίλου Tui.

Στον προορισμό

Στην Ιταλία κάνουν σκέψεις για τοποθέτηση ψηλών πλεξιγκλάς ανάμεσα στις ξαπλώστρες, λέει ο Ulf Sonntag  του Ινστιτούτου Για Έρευνα στον Τουρισμό στη Βόρεια Ευρώπη.

Ο ίδιος επισημαίνει πως κάποιοι ευρωπαϊκοί προορισμοί εξετάζουν διάφορους τρόπους για τη λειτουργία των ξενοδοχείων. Μεταξύ άλλων υπάρχει η σκέψη για ένα κλειστό δωμάτιο ανάμεσα σε δύο που θα λειτουργούν.

Το ρεπορτάζ επικαλείται και τον καθηγητή Ιατρικής Νικόλαο Σύψα, που έχει αναφέρει ότι ενέχουν κίνδυνο οι μπουφέδες, οι πισίνες, τα μπαρ και οι παραλίες. 

Άλλες ευρωπαϊκές χώρες συζητούν για «τουριστικούς διαδρόμους» ώστε να συνδέουν περιοχές και κράτη - μέλη που έχουν πληγεί λιγότερο από την πανδημία. Η Κροατία για παράδειγμα ήδη συζητά μια τέτοια προοπρική σε την Τσεχία και τη Σλοβακία.

Ο κ. Sonntag εκτιμά πως ίσως αλλάξουν και οι συνήθειες του κόσμου. «Τα εγχώρια ταξίδια ίσως κάνουν τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν πως δεν χρειάζεται πάντα να ταξιδεύεις τόσο μακριά» λέει.

Μια πρόσφατη έρευνα της Διεθνούς Ένωσης Αερομεταφορών (IATA) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το 60% των ερωτηθέντων θα μπορούσαν να περιμένουν δύο μήνες προτού κλείσουν πτήση μετά τον περιορισμό του κορονοϊού, ενώ το 40% δηλώνει πως θα περίμενε για τουλάχιστον έξι μήνες.

Τρεις κορυφαίοι και διεθνούς κύρους Έλληνες επιστήμονες εκφράζουν αντιρρήσεις για την επαναλειτουργία των σχολείων, συμμετέχοντας στο δημόσιο διάλογο που ξεκίνησε λόγω της σχετικής απόφασης που έλαβε η κυβέρνηση.

Όπως αναφέρει το «Παρατηρητήριο για την Παιδεία», οΣτυλιανός Αντωναράκης, γενετιστής, ομότιμος καθηγητής Ιατρικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, πρώην διευθυντής του ελβετικού Ινστιτούτου Γενετικής και Γενωμικής iGE3 και πρώην πρόεδρος της επιτροπής γενετικής της Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Έρευνας, σημειώνει πως: «Σαν γενετιστής που είμαι, δεν μπορώ να έχω υπεύθυνη γνώμη για το άνοιγμα των σχολείων. Οι ειδήμονες σ' αυτό είναι οι επιδημιολόγοι και οι ιολόγοι. Η «ανεύθυνη» όμως γνώμη μου είναι πως το άνοιγμα των σχολείων μπορεί να θεωρηθεί σαν πείραμα που θέλει συνεχή επιτήρηση. Καθημερινή και σχολαστική αξιολόγηση των δεδομένων, και λήψη μέτρων ανάλογα με την εξέλιξη της επιδημίας. Θα προτιμούσα να υπάρχει η δυνατότητα tests (για τον ιό και τα αντισώματα) για όλους, έτσι ώστε να είχαμε τη δυνατότητα μιας ελεγχόμενης και όχι τυφλής επαναφοράς στην ανοιχτή ζωή».

Ο Γιώργος Παυλάκης, μέλος του Εθνικού Ινστιτούτου Καρκίνου των ΗΠΑ επικεφαλής του τμήματος Ανθρώπινων Ρετροϊών, αναφέρει τα παρακάτω:  «Λάθος να ανοίξεις οτιδήποτε σε αυτή την συγκυρία χωρίς να έχεις ισχυρή ικανότητα τεστ PCR και αντισώματα, και ομάδες άμεσης δράσης και ΙΧΝΗΛΑΤΗΣΗΣ. Τεστ όχι για όλους, όπου χρειάζεται. Δεν μπορείς να το κάνεις κάθε μέρα, αλλά συχνά! Χωρίς αυτά η αναζωπύρωση της επιδημίας είναι περίπου σίγουρη, εκτός αν μας βοηθήσει η άπλα του καλοκαιριού».

Αντίστοιχα, η Αθηνά Λινού, καθηγήτρια Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, απόφοιτος της Ιατρικής Σχολής του ΕΚΠΑ και της Σχολής Δημόσιας Υγείας του Harvard, αλλά και καθηγήτρια του Σωτήρη Τσιόδρα, δήλωσε σε πρόσφατη τηλεοπτική της συνέντευξη πως «επιδημιολογικά, το άνοιγμα των σχολείων είναι ένας κίνδυνος του οποίου δεν ξέρουμε το μέγεθος», τονίζοντας παράλληλα ότι το μάθημα για τα παιδιά θα είναι μόλις για 10 μέρες.

Παράλληλα, επεσήμανε πως: «η απόφαση για το άνοιγμα των σχολείων είναι εν μέρει με επιστημονική γνώση και εν μέρει πολιτική με κοινωνικό-οικονομικά κριτήρια. Είναι ένα δίλημμα η πρόκληση με το τι κάνουμε με τα σχολεία σε περιόδους κρίσεις. Πρέπει να επιλέξεις μεταξύ δύο πραγμάτων. Την πλήρη ασφάλεια των σχολείων ή την εξ αποστάσεως εκπαίδευση. Είναι μεγάλο το δίλημμα. Μας δίνεται η ευκαιρία να αναπτύξουμε και να βελτιώσουμε την εξ αποστάσεως εκπαίδευση».

Νικηφόρος μήνας Μάιος

Από την 1^η Μαίου το AVANTGARDE ξεκινάει μιά νέα δράση, που θα κρατήσει όλο το μήνα Μάιο και είναι αφιερωμένη στα 75 χρόνια από τη μεγάλη νίκη στο Β’ Παγκόσμιο πόλεμο, που γιορτάζεται στις 9 Μαίου.

Ζητήσαμε από τους φίλους και συνεργάτες του AVANTGARDE, νέους και παλιούς, να τραγουδήσουν ένα εμβληματικό για τα χρόνια του πολέμου τραγούδι Νύχτα βαθιά, στα ελληνικά και τα ρωσικά.  

Το τραγούδι γράφτηκε το 1943, εν μέσω του πολέμου, από τον συνθέτη Νικήτα Μπογκοσλόφσκι πάνω στους στίχους του στιχουργού Βλαδημήρ Αγκάτοφ για τις ανάγκες της ταινίας Δύο στρατιώτες. Τραγουδήθηκε από άνδρες και γυναίκες, γιατί σ’ αυτόν τον πόλεμο πολέμησαν μαζί.

Σήμερα η ηθοποιός και τραγουδίστρια Μαρία Μάχου ερμηνεύει τη Νύχτα βαθιά με υπέροχη φωτογραφία του φόντου, που παραχώρησε ευγενικά για τις ανάγκες του γυρίσματος ο καλλιτέχνης Κώστας Αντωνιάδης, τον οποίο ευχαριστούμε θερμά.

Δεκάδες δημοσιογράφοι νεκροί από τον κορονοϊό, σύμφωνα με ελβετική ΜΚΟ

Η ΜΚΟ, που εδρεύει στη Γενεύη και αγωνίζεται για την προστασία των δημοσιογράφων, αναφέρει ότι κατέγραψε από την 1η Μαρτίου «τον θάνατο από επιπλοκές του νέου κορονοϊού 55 δημοσιογράφων σε 23 χώρες».

Δεκάδες δημοσιογράφοι έχουν χάσει τη ζωή τους εδώ και δύο μήνες στον κόσμο από τον κορονοϊό, εκτιμά η ελβετική οργάνωση PEC (Press Emblem Campaign), καταγγέλλοντας την ανεπαρκή προστασία των εργαζομένων στα ΜΜΕ που καλύπτουν την πανδημία.

Πριν από την Παγκόσμια Ημέρα Ελευθερίας του Τύπου την προσεχή Κυριακή, η μη κυβερνητική οργάνωση προειδοποιεί ότι πολλοί δημοσιογράφοι θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να καλύψουν την κρίση της νόσου Covid-19 κι ορισμένοι εξ αυτών αρρωσταίνουν και οι ίδιοι.

Σε ένα δελτίο τύπου, η ΜΚΟ, που εδρεύει στη Γενεύη και αγωνίζεται για την προστασία των δημοσιογράφων, αναφέρει ότι κατέγραψε από την 1η Μαρτίου «τον θάνατο από επιπλοκές του νέου κορονοϊού 55 δημοσιογράφων σε 23 χώρες».

Διευκρινίζει ότι «η επαγγελματική αιτία κάποιων από αυτούς τους θανάτους δεν διαπιστώνεται πάντα».

«Οι δημοσιογράφοι διατρέχουν σημαντικούς κινδύνους σε αυτήν την κρίση, διότι πρέπει να συνεχίσουν να ενημερώνουν, πηγαίνοντας σε νοσοκομεία, παίρνοντας συνεντεύξεις από γιατρούς, νοσηλευτές, πολιτικούς ηγέτες, ειδικούς, επιστήμονες, ασθενείς» υπογράμμιζεται.

«Σε διάφορες χώρες, τα απαραίτητα μέτρα προστάσιας (αποστασιοποίηση, χρήση μάσκας, μέτρα υγιεινής, καραντίνα) δεν εφαρμόζονται, ιδίως στην αρχή της επιδημίας» συνεχίζει η ΜΚΟ.

Ο Ισημερινός είναι η πλέον πληγείσα χώρα με τουλάχιστον 9 δημοσιογράφους που έχουν πεθάνει λόγω του ιού.

Ακολουθούν οι ΗΠΑ (8), η Βραζιλία (4), η Μεγάλη Βρετανία και η Ισπανία (τρεις αντίστοιχα), σύμφωνα με την καταμέτρηση.

Η μάχη εναντίον της πανδημίας, που έχει σκοτώσει περισσότερους από 230.000 ανθρώπους εκ του συνόλου των 3,2 εκατομμυρίων κρουσμάτων παγκοσμίως, «χρησιμοποιείται ως πρόσχημα από ορισμένες κυβερνήσεις για να καταστείλουν τις ελευθερίες της έκφρασης, των συναθροίσεων, των διαδηλώσεων» καταγγέλλει ο γενικός γραμματέας της PEC Μπλέζ Λεμπάν ζητώντας «όλα τα κράτη να σέβονται το δικαίωμα στην πληροφόρηση των πολιτών και το δικαιώματά τους στην υγεία».

«Λογοκρισία, κλείσιμο ιστότοπων, αυθαίρετες κρατήσεις δημοσιογράφων, σωματικές και λεκτικές επιθέσεις, έκτακτες νομοθεσίες που πλήττουν την ελευθερία του Τύπου, όπως και παραβιάσεις διαπιστώνονται τις τελευταίες εβδομάδες» σύμφωνα με τη ΜΚΟ, την ώρα που η «ενημέρωση του κοινού είναι ιδιαιτέρως σημαντική σε αυτήν την υγειονομική κρίση».

«Η διαφάνεια είναι πρωτεύουσα και μπορεί να σώσει ζωές στην περίπτωση μιας υγειονομικής κρίσης» τονίζεται στην ανακοίνωση.

 ΑΠΕ