Το Ισραήλ χρησιμοποιεί τη σεξουαλική βία κατά των Παλαιστινίων κρατουμένων στις φυλακές του ως όπλο. Αυτό είναι γεγονός, που μάλιστα έχει βάλει τη χώρα σε μαύρη λίστα του ΟΗΕ, για χρήση σεξουαλικής βίας σε ένοπλες συγκρούσεις. Όταν οι ακτιβιστές του Global Sumud Flotilla ξεκινούσαν τις αποστολές τους προς τη Γάζα, γνώριζαν πως αν βρεθούν στα χέρια του κράτους-γενοκτόνου, η σεξουαλική κακοποίηση και ο βιασμός είναι κάτι που ίσως αντιμετωπίσουν. Κι όμως, πάντοτε έλεγαν πως αυτό που πέρασαν αυτοί, δεν είναι τίποτα μπροστά στη φρίκη που βιώνουν καθημερινά οι Παλαιστίνιοι. 

Η Άννα Λίντκε, ακτιβίστρια, είναι από τους ανθρώπους που μίλησαν πρώτοι για τον βιασμό και τη σεξουαλική κακοποίηση που έζησε στις ισραηλινές φυλακές. Εκείνη μαζί με τη νομική της ομάδα, έχουν προχωρήσει σε καταγγελίες σε βάρος του Ισραήλ. 

Μιλώντας στον Guardian, περιέγραψε αυτές τις στιγμές και έστειλε το μήνυμα πως η ίδια δεν έχει κανέναν λόγο να ντρέπεται γι’ αυτό που της έκαναν.  «Κάθε φορά που σωπαίνουμε, θα το κάνουν σε κάποιον άλλον». 

Δεν σιώπησε

Η 25χρονη συμμετείχε στον αλληλέγγυο στόλο που έφυγε από την Ευρώπη για τη Γάζα το περασμένο φθινώπορο. Το Ισραήλ κατέλαβε το σκάφος που βρισκόταν στις 8 Οκτωβρίου και απήγαγε τους ακτιβιστές, κρατώντας τους για 5 μέρες στις φυλακές. 

Κατά τη διάρκεια της επίθεσης που δέχτηκε από γυναίκες στρατιωτικούς, άνδρες δεσμοφύλακες γελούσαν. Η ίδια πιστεύει πως παρακολουθούσαν και ενδέχεται να βιντεοσκοπούσαν, καθώς όλα συνέβησαν σε χώρο που χωριζόταν από τους διαδρόμους με μια κουρτίνα, η οποία ήταν μισάνοιχτη. 

«Είναι ξεκάθαρο ότι θέλουν να λυγίσουν τη θέλησή μας και να μας φιμώσουν, κάνοντας αυτή την εμπειρία τόσο τραυματική ώστε να μη μιλήσουμε ποτέ ξανά για την Παλαιστίνη», δήλωσε. Εκείνη, αποφάσισε αμέσως να μιλήσει για όσα πέρασε. 

Μέσα σε λίγες μέρες, επικοινώνησε με φίλους και γιατρούς. Τον περασμένο Δεκέμβριο, έγινε η πρώτη ακτιβίστρια του Global Sumud Flotilla που μίλησε δημόσια για βιασμό στο Ισραήλ. Πλέον, πάνω από 12 ακτιβιστές έχουν καταγγείλει, οι περισσότεροι ανώνυμα. 

Οι δικηγόροι που την εκπροσωπούν στο Ισραήλ έχουν καταθέσει επίσημη καταγγελία, ζητώντας από τις αρχές να διερευνήσουν τους ισχυρισμούς της. Η ισραηλινή νομοθεσία ορίζει ως βιασμό κάθε μη συναινετική διείσδυση.

Η καταγγελία, που απευθύνθηκε στον γενικό εισαγγελέα του Ισραήλ, στον νομικό σύμβουλο της Υπηρεσίας Φυλακών του Ισραήλ, στο Τμήμα Διερεύνησης Δεσμοφυλάκων (Yahas) και στον διοικητή της φυλακής Γκιβόν, αποτελεί πρόκληση απέναντι σε μια «κουλτούρα ατιμωρησίας» για την κακομεταχείριση κρατουμένων στο Ισραήλ, σύμφωνα με τη δικηγόρο της, Μούνα Χαντάντ.

«Η Άννα επιθυμεί να αναζητήσει δικαιοσύνη και να εξαντλήσει κάθε νομικό μέσο ώστε οι υπεύθυνοι αυτών των πράξεων να λογοδοτήσουν. Θέλουμε επίσης να ευαισθητοποιήσουμε την κοινή γνώμη και να δούμε πώς θα αντιδράσει το ισραηλινό σύστημα όταν βρεθεί αντιμέτωπο με το αίτημά μας για τη διενέργεια έρευνας», δήλωσε η Χαντάντ, δικηγόρος της οργάνωσης ανθρωπίνων δικαιωμάτων Adalah στο Ισραήλ. «Η σεξουαλική βία και ο βιασμός αποτελούν επαναλαμβανόμενες παραβιάσεις που διαπράττονται εις βάρος Παλαιστινίων κρατουμένων εδώ και σχεδόν τρία χρόνια… Τώρα βλέπουμε μια κλιμάκωση, όπου το Ισραήλ φαίνεται διατεθειμένο να επεκτείνει αυτή τη συμπεριφορά και σε αλλοδαπούς πολίτες που εκδηλώνουν αλληλεγγύη προς τους Παλαιστινίους».

«Τίποτα δεν μπορεί πραγματικά να σε προετοιμάσει»

Πριν αποπλεύσει από τη νότια Ιταλία στις 30 Σεπτεμβρίου, με ένα μεγάλο πρώην επιβατηγό πλοίο και περίπου 100 ακόμη ακτιβιστές, η Λίντκε ενημερώθηκε από μέλη προηγούμενων στολίσκων για το τι θα μπορούσε να αντιμετωπίσει. 

Προσπάθησε να προετοιμαστεί ψυχολογικά για το ενδεχόμενο να υποστεί βία, συμπεριλαμβανομένης της σεξουαλικής κακοποίησης, κατά την κράτησή της στο Ισραήλ, όμως αργότερα συνειδητοποίησε ότι κάτι τέτοιο ήταν σχεδόν αδύνατο.

Όπως είπε: «Μπορεί να ξέρεις ότι θα σε κακοποιήσουν σεξουαλικά και να λες στον εαυτό σου: “Εντάξει, θα συμβεί”. Και τη στιγμή που συμβαίνει είναι σαν να μην έχεις ακούσει ποτέ γι’ αυτό. Γιατί δεν ξέρεις πώς θα αντιδράσει το σώμα σου». 

Η συμβουλή της προς άλλους ακτιβιστές σήμερα είναι τόσο πολιτική όσο και πρακτική: «Πρέπει να είσαι πεπεισμένος ότι αυτή είναι η σωστή αποστολή. Και στο τέλος να καταλάβεις ότι τίποτα δεν μπορεί πραγματικά να σε προετοιμάσει».

«Είπα “όχι”»

Όπως περιγράφει η Άννα Λίντκε, όταν έφτασε στο Ισραήλ μεταφέρθηκε για καταγραφή. Τότε, ένας υπάλληλος που μιλούσε άπταιστα γερμανικά την αποκάλεσε «ναζί τσούλα».

Η πρώτη σεξουαλική επίθεση σημειώθηκε λίγο αργότερα, κατά τη διάρκεια σωματικής έρευνας με πλήρη αφαίρεση των ρούχων.

Σύμφωνα με τη δικηγόρο της, η ισραηλινή νομοθεσία απαιτεί τη συναίνεση του κρατουμένου πριν από μια τέτοια έρευνα. Αν ο κρατούμενος αρνηθεί, ανώτερος αξιωματικός οφείλει να ακούσει τις αντιρρήσεις του και να εγκρίνει γραπτώς οποιαδήποτε μεταγενέστερη έρευνα. Επιπλέον, οι έρευνες αυτού του τύπου περιορίζονται σε οπτική επιθεώρηση του γυμνού σώματος και πρέπει να πραγματοποιούνται σε κλειστό χώρο, παρουσία μόνο γυναικών υπαλλήλων.

Η Λίντκε δήλωσε ότι αρνήθηκε να υποβληθεί στην έρευνα, αλλά παρ’ όλα αυτά εξαναγκάστηκε να βγάλει τα ρούχα της σε χώρο που καλυπτόταν μερικώς από μια κουρτίνα. Το γυμνό σώμα της ήταν ορατό σε άνδρες στρατιώτες που περνούσαν από εκεί. «Μερικοί από αυτούς μας κοιτούσαν καθώς περνούσαν», είπε.

Στη συνέχεια αρνήθηκε να υπογράψει τα έγγραφα για την άμεση απέλασή της, επειδή ουσιαστικά θα ισοδυναμούσαν με παραδοχή ότι είχε εισέλθει παράνομα στο Ισραήλ, ενώ, όπως επισημαίνει, στην πραγματικότητα μεταφέρθηκε διά της βίας στο Ισραήλ από διεθνή ύδατα.

Αργότερα εκείνο το βράδυ μεταφέρθηκε, με δεμένα τα μάτια και χειροπέδες, στη φυλακή Κετσιότ, όπου υποβλήθηκε ξανά σε πλήρη σωματική έρευνα χωρίς τη συναίνεσή της. «Τους είπα ότι δεν ήθελα να το κάνουν και ότι με είχαν ήδη ψάξει λίγες ώρες νωρίτερα, οπότε γιατί έπρεπε να το κάνουν ξανά;» είπε.

Στη συνέχεια της δόθηκαν ρούχα φυλακής και οδηγήθηκε σε ένα βρόμικο κελί, χωρίς πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό. Όπως περιγράφει, στερήθηκε τον ύπνο όλη τη νύχτα εξαιτίας της δυνατής μουσικής και των επανειλημμένων ερευνών στο κελί, ακόμη και με τη χρήση σκύλων, ενώ άκουγε κραυγές από άλλα σημεία της φυλακής.

Στις 10 Οκτωβρίου μεταφέρθηκε ξανά, αυτή τη φορά στη φυλακή Γκιβόν. Εκεί οδηγήθηκε για ακόμη μία φορά σε χώρο που ήταν μόνο μερικώς απομονωμένος από τα βλέμματα με μια κουρτίνα και της δόθηκε εντολή να γδυθεί.

Όταν αρνήθηκε, οι δεσμοφύλακες τής έβγαλαν με τη βία τα ρούχα, την άγγιξαν στα γεννητικά όργανα και την ανάγκασαν να γονατίσει. Σύμφωνα με τη Λίντκε, μία από αυτές εισήγαγε τα δάχτυλά της πρώτα στον κόλπο της και στη συνέχεια στον πρωκτό της.

«Ήταν δύο γυναίκες στρατιώτες και αργότερα έγιναν τρεις, που μου είπαν να βγάλω τα ρούχα μου», αφηγήθηκε. «Άρχισαν να με αγγίζουν. Είπα “όχι”. Τους είπα ότι δεν ήθελα να με αγγίζουν και ότι με πονούσαν. Τότε μου άρπαξαν τα χέρια ώστε να μην μπορώ να κινηθώ, με έσπρωξαν κάτω και προσπάθησα ακόμη να φωνάξω. Μετά μου έκλεισαν το στόμα ώστε να μην μπορώ να ουρλιάξω».

Η ταπείνωση, όπως λέει, προστέθηκε στον σωματικό πόνο της επίθεσης. «Θυμάμαι τους άνδρες στρατιώτες να γελούν, απλώς να στέκονται εκεί και να γελούν. Ξέρω ότι μπορούσαν να βλέπουν τα πάντα, επειδή η κουρτίνα δεν ήταν εντελώς κλειστή.»

Η Λίντκε πιστεύει επίσης ότι η επίθεση ενδέχεται να καταγράφηκε σε βίντεο, λόγω του μεγάλου αριθμού καμερών ασφαλείας και καμερών σώματος που χρησιμοποιούνται στις φυλακές. Στο Ισραήλ έχουν δημοσιοποιηθεί κατά καιρούς βίντεο και εικόνες που απεικονίζουν κακοποίηση και βασανιστήρια Παλαιστινίων κρατουμένων και ακτιβιστών.

Οι ακτιβιστές απελάθηκαν στην Ιορδανία στις 12 Οκτωβρίου. Η Λίντκε βρισκόταν σε απεργία πείνας καθ’ όλη τη διάρκεια της κράτησής της. Σε ξενοδοχείο στο Αμμάν, η ομάδα συναντήθηκε με γιατρούς και ψυχολόγους. Εκεί η Λίντκε έκανε το πρώτο βήμα για να μιλήσει δημόσια, λέγοντας σε μια φίλη της και συνάδελφο δημοσιογράφο: «Φρόντισε να συμπεριλάβεις στο ρεπορτάζ σου ότι τουλάχιστον μία γυναίκα υπέστη σεξουαλική επίθεση».

«Φοβόμουν ότι ο κόσμος θα αμφισβητούσε αν αυτό που συνέβη ήταν πράγματι βιασμός»

Επιστρέφοντας στη Γερμανία, αποφάσισε να μιλήσει δημόσια για τον βιασμό σε συνέδριο σχετικά με τους πολιτικούς κρατούμενους τον Δεκέμβριο.

Όπως λέει, όταν το έκανε, ο φόβος και ο εκφοβισμός αντικαταστάθηκαν από μια απρόσμενη αίσθηση ανακούφισης. «Ήταν σαν να λυνόταν σιγά σιγά ένας κόμπος».

Άλλες γυναίκες από το ίδιο πλοίο επικοινώνησαν μαζί της, λέγοντάς της ότι είχαν βιώσει «την ίδια εμπειρία», ενώ τα μηνύματα συμπαράστασης ήταν πολύ περισσότερα από τις επιθέσεις που δέχτηκε από αγνώστους στο διαδίκτυο.

«Ανησυχούσα για τα κακόβουλα σχόλια, ειδικά επειδή επρόκειτο για γυναίκες δεσμοφύλακες. Φοβόμουν ότι ο κόσμος θα αμφισβητούσε αν αυτό που συνέβη ήταν πράγματι βιασμός. Υπήρχαν άνθρωποι στο διαδίκτυο που διαφωνούσαν για το πώς θα έπρεπε να χαρακτηριστεί αυτό που έζησα, αλλά όχι σε βαθμό που να με επηρεάσει ιδιαίτερα».

Η ίδια λέει ότι εξακολουθεί να ζει με το τραύμα της επίθεσης. «Αυτή τη στιγμή είμαι καλά. Υπάρχουν μέρες που δεν θυμάμαι τίποτα και άλλες που πιστεύω ότι δεν πρόκειται ποτέ να γίνω καλύτερα. Νομίζω όμως ότι αυτό είναι φυσιολογικό».

Παρά τα όσα βίωσε, δηλώνει ότι αντλεί δύναμη από την πολιτική δέσμευση που την οδήγησε αρχικά να συμμετάσχει στον στολίσκο, καθώς και από την υποδοχή που επιφύλαξαν οι κάτοικοι της Γάζας σε ένα από τα πλοία, το οποίο προσάραξε άδειο στις ακτές της. «Άξιζε τον κόπο. Όλα όσα πέρασα άξιζαν, αν ήταν να προσφέρουν έστω και λίγη ελπίδα ότι θα υπάρξει και ο επόμενος στολίσκος».

Πηγή: rosa.gr

Η προσφυγή υποβλήθηκε στη Χάγη από τους διοργανωτές του στόλου, ο οποίος επιχείρησε να μεταβεί στη Γάζα και να μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστίνιους, και περιλαμβάνει μαρτυρίες επιζώντων, ιατρικές εξετάσεις και ένορκες καταθέσεις.

Το υλικό αυτό συγκεντρώθηκε αφότου οι ισραηλινές δυνάμεις αναχαίτισαν βίαια τα πλοία του στόλου και απήγαγαν τους ακτιβιστές που συμμετείχαν στην αποστολή.

Σύμφωνα με τους διοργανωτές της αποστολής, οι ακτιβιστές απήχθησαν και φυλακίστηκαν από τις ισραηλινές αρχές ενώ βρίσκονταν σε διεθνή ύδατα.

Περίπου 430 ακτιβιστές, οι οποίοι κρατήθηκαν μετά την έφοδο των ισραηλινών δυνάμεων στον στολίσκο, απελάθηκαν στη συνέχεια στην Κωνσταντινούπολη.

Βασανιστήρια και χορήγηση άγνωστης ουσίας

Μετά την άφιξή τους, οι ακτιβιστές κατήγγειλαν ότι κατά τη διάρκεια της κράτησής τους υπέστησαν πληθώρα βασανιστηρίων, μεταξύ των οποίων ξυλοδαρμοί, πυροβολισμοί με σφαίρες καουτσούκ, αλλά και σεξουαλική κακοποίηση.

Οι διοργανωτές επισημαίνουν ότι ο σχετικός φάκελος που κατατέθηκε στο ΔΠΔ αφορά τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου, εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, βασανιστηρίων και άλλων παραβιάσεων του διεθνούς δικαίου, οι οποίες συνδέονται με την αναχαίτιση του στολίσκου και την κράτηση των συμμετεχόντων.

Οι συμμετέχοντες στον στόλο υπογραμμίζουν ότι τα αποδεικτικά στοιχεία που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο καταρρίπτουν τους επίσημους ισχυρισμούς των Ισραηλινών αξιωματούχων σχετικά με τις συνθήκες κράτησής τους.

«Ο Ισραηλινός πρέσβης κοίταξε τις οικογένειες των Αυστραλών στα μάτια και ισχυρίστηκε ότι στους ανθρώπους μας συμπεριφέρθηκαν με μεγάλη ευαισθησία», δήλωσε ο διοργανωτής του στολίσκου, Σούμπχι Αουάντ. «Οι άνθρωποί μας ξυλοκοπήθηκαν. Οι άνθρωποί μας βασανίστηκαν. Οι άνθρωποί μας υπέστησαν σεξουαλική βία», είπε.

Ο Αουάντ συμπλήρωσε ότι η κοινή γνώμη και οι οικογένειες στην Αυστραλία δικαιούνται απαντήσεις για τη μεταχείριση των πολιτών που κρατήθηκαν.

Η οργάνωση προχώρησε παράλληλα σε μια σοβαρή καταγγελία, αναφέροντας ότι σε έναν Αυστραλό εργαζόμενο στον ανθρωπιστικό τομέα έγινε ένεση με άγνωστη ουσία κατά τη διάρκεια της κράτησής του από τις ισραηλινές αρχές.

«Ούτε ο επιζών ούτε το αυστραλιανό κοινό έχουν ενημερωθεί για το ποια ήταν αυτή η ουσία, γιατί χορηγήθηκε ή ποιες μπορεί να είναι οι πιθανές επιπτώσεις για την υγεία του», δήλωσε ο Αουάντ.

Η προσφυγή αυτή συμπίπτει χρονικά με την προσθήκη του Ισραήλ στη «μαύρη λίστα» του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τη σεξουαλική βία σε εμπόλεμες ζώνες.

Η απόφαση αυτή ακολούθησε πολυάριθμες αναφορές από οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων και μέσα ενημέρωσης που τεκμηριώνουν καταγγελίες για βιασμούς και άλλες μορφές σεξουαλικής βίας από τις ισραηλινές δυνάμεις εις βάρος Παλαιστινίων από τον Οκτώβριο του 2023.

Πηγή: rosa.gr

«Δεν ήταν μία, ούτε δύο περιπτώσεις»

Ο Thiago Avila, εμφανώς φορτισμένος, περιέγραψε με λεπτομέρειες τα όσα φέρεται να υπέστησαν οι συμμετέχοντες της ανθρωπιστικής αποστολής κατά τη διάρκεια της κράτησής τους.

«Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πει κανείς. Αυτό που έχω να πω: άνθρωποι του Global Sumud Flotilla βιάστηκαν. Αυτοί οι τερατώδεις στρατιώτες, βίασαν τους συμμετέχοντές μας. Δεν ήταν μία, ούτε δύο, ούτε τρεις περιπτώσεις», αναφέρει χαρακτηριστικά.

Πηγή: AP

Σύμφωνα με την ίδια μαρτυρία, τα εγκλήματα αυτά δεν περιορίστηκαν σε ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά είχαν συστηματικό χαρακτήρα: Καταγγέλλονται πολλαπλά περιστατικά πάνω στο «πλοίο-φυλακή» αλλά και κατά τη μεταφορά των ακτιβιστών προς το λιμάνι του Άσντοντ. Η αποστολή κάνει λόγο για βαριές σωματικές βλάβες, με πολλούς ανθρώπους να φέρουν σπασμένα πλευρά, οστά, χέρια και κλείδες.

Κατηγορίες για «συστηματική χρήση βίας» και παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου

Οι καταγγελίες του στολίσκου δεν περιορίζονται μόνο στα όσα υπέστησαν τα μέλη του, αλλά συνδέουν τη συμπεριφορά των ισραηλινών δυνάμεων με μια γενικότερη στρατηγική εξόντωσης και τρομοκράτησης.

«Μιλάμε για ένα γενοκτονικό κράτος που απολαμβάνει τη βία, που απολαμβάνει να βασανίζει ανθρώπους, που χρησιμοποιεί τον βιασμό και τη συστηματική σεξουαλική βία εναντίον των Παλαιστινίων, αλλά και εναντίον των μελών του στολίσκου μας», τονίζει ο Avila.

Το μήνυμα της ανθρωπιστικής αποστολής κλείνει με μια δραματική έκκληση προς τη διεθνή κοινότητα να σταματήσει να ανέχεται την πλήρη απουσία λογοδοσίας από την πλευρά του Ισραήλ: «Αυτό πρέπει να σταματήσει. Δεν μπορούμε να δεχτούμε μια χώρα που πιστεύει ότι το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο δεν ισχύει γι’ αυτήν. Δεν μπορούμε να δεχτούμε μια χώρα που απανθρωποποιεί τους ανθρώπους σε τέτοιο βαθμό…»

Το πλαίσιο των αντιδράσεων

Οι συγκεκριμένες καταγγελίες έρχονται να προστεθούν σε μια σειρά από διεθνείς αναφορές οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που εγκαλούν το Ισραήλ για εγκλήματα πολέμου και παραβιάσεις των συνθηκών της Γενεύης. Η στοχοποίηση διεθνών ακτιβιστών και μελών ανθρωπιστικών οργανώσεων ανοίγει εκ νέου τον ασκό του Αιόλου για την ασφάλεια όσων επιχειρούν να προσφέρουν βοήθεια στην περιοχή.

Εσπευσμένη απέλαση των ακτιβιστών στην Κωνσταντινούπολη μετά τη διεθνή κατακραυγή

Σύμφωνα με νεότερη ανακοίνωση της πρωτοβουλίας «March to Gaza», το Ισραήλ προχώρησε στην εσπευσμένη αεροπορική απέλαση όλων των συλληφθέντων μελών του Global Sumud Flotilla, μεταφέροντάς τους στην Κωνσταντινούπολη. Η κίνηση αυτή ακολούθησε το κύμα διεθνούς οργής που προκάλεσαν οι εικόνες των Ισραηλινών υπουργών Ιταμάρ Μπεν Γκβιρ και Μίρι Ρέγκεβ να συμμετέχουν στη διαπόμπευση και την κακοποίηση των απαχθέντων ακτιβιστών.

Η κατάσταση των μελών της αποστολής κατά την αποβίβασή τους επιβεβαίωσε πλήρως τις προειδοποιήσεις του Νομικού Κέντρου Adalah για εκτεταμένα βασανιστήρια. Οι διασώστες και οι παρευρισκόμενοι αντίκρισαν σοκαριστικές εικόνες, με τους ακτιβιστές να φέρουν σοβαρά τραύματα. Όπως καταγγέλλεται, οι μαρτυρίες για χρήση πλαστικών σφαιρών και όπλων ηλεκτρικής εκκένωσης (taser) εναντίον ανδρών και γυναικών, καθώς και για ψυχολογικά βασανιστήρια κατά τη διάρκεια της κράτησής τους, αποδείχθηκαν πέρα για πέρα αληθινές.

Το ισραηλινό ναυτικό άνοιξε πυρ εναντίον ειρηνικών ακτιβιστών της αποστολής του Global Sumud Flotilla, η οποία είχε αναχωρήσει για να μεταφέρει βρεφικό γάλα και φάρμακα στη Γάζα.

Σύμφωνα με πληροφορίες στην ανάρτηση της επίσημης σελίδας του Global Sumud Flotilla, οι επιβάτες των σκαφών ήταν εθελοντές, γιατροί και νοσηλευτές, όλοι τους άοπλοι.

Η ειρηνική αποστολή σκόπευε να σπάσει τον αποκλεισμό του Ισραήλ στη Γάζα, ο οποίος στερεί εδώ και μήνες από παιδιά και οιγένειες βασικά είδη πρώτης ανάγκης.

Οι οργανωτές καταγγέλλουν ότι τα πυρά των ισραηλινών δυνάμεων έθεσαν σε άμεσο κίνδυνο τις ζωές των ακτιβιστών.

Μάλιστα, κάποιοι από τους συμμετέχοντες επεσήμαναν ότι τα σκάφη μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια δέχθηκαν ένοπλη επίθεση την ώρα που έπλεαν σε διεθνή ύδατα. Σύμφωνα με την ίδια ανάρτηση, οι ακτιβιστές με σηκωμένα τα χέρια φώναξαν στις ισραηλινές δυνάμεις: «Μην πυροβολείτε».

Οι απαιτούν ζητούν την άμεση προστασία των ακτιβιστών και επαναλαμβάνουν την ανάγκη διεθνούς παρέμβασης για την ασφάλειά τους και την απρόσκοπτη παράδοση βοήθειας στη Γάζα.

Η ανάρτηση του March to Gaza Greece

«Τα μέλη του Global Sumud Flotilla δέχονται πυρά στη θάλασσα!

Ωμή βία του ισραηλινού στρατού απέναντι σε εθελοντές που ταξίδεψαν με αλληλεγγύη και αγάπη στις καρδιές τους για το δίκιο και την ελευθερία!

Με τα χέρια ψηλά, οι συμμετέχοντες φώναζαν: «μην πυροβολείτε».

Αυτή είναι μια επίθεση ενάντια στην ανθρωπότητα.

Αυτό είναι το πρόσωπο του Απαρτχάιντ: όταν όσοι προσπαθούν να σώσουν ζωές αντιμετωπίζονται με σφαίρες. Όταν η ανθρωπιστική βοήθεια μπλοκάρεται με βία. Όταν το διεθνές δίκαιο γίνεται κουρελόχαρτο.

Το Ισραήλ καυχήθηκε ανοιχτά ότι θα στοχοποιούσε ανθρώπους.
Δεν μπορούμε να μένουμε αμέτοχοι όσο αυτό κανονικοποιείται.

Μην σταματάτε να μιλάτε για την Παλαιστίνη. Η αλληλεγγύη θα νικήσει.»

Αγνοούνται τα μέλη της ελληνικής αποστολής μετά το ισραηλινό χτύπημα

Στο μεταξύ, ακόμα αγνοείται η τύχη των ακτιβιστών της ελληνικής αποστολής του Global Sumud Flotilla, έπειτα από την επίθεση στα σκάφη τους από τον ισραηλινό στρατό.

Σύμφωνα με καταγγελίες της οργάνωσης March to Gaza, η οποία δημοσίευσε και σχετικό ηχητικό ντοκουμέντο, τα πληρώματα εξέπεμψαν επανειλημμένα σήματα κινδύνου MAYDAY. Παρά ταύτα, η κυπριακή ακτοφυλακή δεν παρείχε βοήθεια, αν και η ισραηλινή παρέμβαση έλαβε χώρα εντός της ζώνης ευθύνης έρευνας και διάσωσης της Κύπρου. Μια ανάλογη κατάσταση είχε εκτυλιχθεί δύο εβδομάδες νωρίτερα σε ελληνική περιοχή έρευνας και διάσωσης, ανάμεσα στα Κύθηρα και την Κρήτη. Το γεγονός εκείνο είχε οδηγήσει στη σύλληψη και μεταφορά δύο ακτιβιστών του διεθνούς στόλου σε ισραηλινές φυλακές, οι οποίοι μάλιστα κάνουν λόγο για άσκηση βασανιστηρίων εις βάρος τους από τις δυνάμεις του Ισραήλ.

Όσον αφορά την ελληνική εκπροσώπηση, στο πρώτο σκάφος από την Ελλάδα που ακινητοποιήθηκε, το Arna’s Children, βρισκόταν ο Γαβριήλ Παπουτσάκης. Ακολούθως, οι ισραηλινές δυνάμεις κατέλαβαν το πλοιάριο Bellela, στο οποίο βρισκόταν και ο μεγαλύτερος αριθμός Ελλήνων πολιτών, και συγκεκριμένα οι Γιάννης Ατματζίδης, Οδυσσέας Ηλιόπουλος, Δημήτρης Μπιτουλάς-Κουρούσης, Άννα Λαγωνικού, Βαγγέλης Θεοδωράτος, Κωστής Πλεύρης, Γιώργος Τσίρης και Βίκυ Κοτσώρη.

Στη συνέχεια, οι αρχές του Ισραήλ σταμάτησαν το σκάφος Intifada, στο οποίο επέβαιναν οι Χριστίνη Δέση-Λούκα, Ιωάννης Δαπόλας, Παντελής Ραφαήλ-Βλάχας και Φεβρωνία Βόκαλη, καθώς και το Birzeit, στο οποίο επέβαιναν τρεις Έλληνες υπήκοοι: οι Ιάσονας Γουσέτης, Ελένη Τσιάντα και Αντώνιος Βραδής.

Επιπλέον, τρία ακόμη άτομα από την Ελλάδα βρίσκονταν στο σκάφος Κυριάκος Ξ, το οποίο έπλεε με σημαία Πολωνίας και ακινητοποιήθηκε επίσης. Πρόκειται για τους Ιωάννη Πανταζόπουλο, Δημήτριο Κωτσόπουλο και Κωνσταντίνο Καλαρέμας.

Διάβημα συγγενών και φίλων των κρατουμένων προς το ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών

Μέσω γραπτής παρέμβασης προς το ελληνικό ΥΠΕΞ, οι κοντινοί άνθρωποι των ατόμων που κρατούνται ζητούν να υπάρξει άμεση και επίσημη τοποθέτηση από την πλευρά του Υπουργείου Εξωτερικών σχετικά με:

• τις ενέργειες που έχει πραγματοποιήσει η ελληνική κυβέρνηση για την προάσπιση των δικαιωμάτων τους και την ασφάλειά τους,
• τις διπλωματικές και προξενικές κινήσεις που έχουν τεθεί σε εφαρμογή,
• τις προσπάθειες που γίνονται για την άμεση και ακίνδυνη επιστροφή των δικών τους ανθρώπων στην πατρίδα.

«Δεδομένου ότι πρόκειται για Έλληνες πολίτες που συμμετέχουν σε ειρηνική ανθρωπιστική αποστολή, θεωρούμε αυτονόητη την άμεση κινητοποίηση της Ελληνικής Κυβέρνησης για την προστασία και την ασφαλή επιστροφή τους» υπογραμμίζουν στην επιστολή τους, συμπληρώνοντας κλείνοντας: «Αναμένουμε την άμεση ανταπόκρισή σας λόγω της σοβαρότητας και του επείγοντος της κατάστασης».