Η παράσταση που αγάπησαν μικροί και μεγάλοι, σε σκηνοθεσία της Στέλλας Σερέφογλου- δημιουργού της βρεφικής παράστασης “ΑΒΓΩ”, συνεχίζει το επιτυχημένο της ταξίδι, ανοίγοντας έναν νέο κύκλο ο οποίος θα ολοκληρωθεί στις 31 Μαρτίου.
Στη φιλόξενη αίθουσα του θεάτρου Χώρος, παιδιά από 3 έως 8 ετών κάθε Κυριακή βιώνουν μια αξέχαστη θεατρική εμπειρία γεμάτη ακροβατικά, στοιχεία βωβού κινηματογράφου και τεχνικές που ξεπηδούν από τον μαγικό κόσμο του τσίρκου.
“ΟΠ!” Κάθε Κυριακή στις 12:00 στο Θέατρο Χώρος Έως 31 Μαρτίου
Δύο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, συναντιούνται τυχαία σ᾽ ένα λιβάδι. Το αγόρι όμως έχει ένα πρόβλημα: το μπαλόνι του έχει κολλήσει σε ένα δέντρο και δεν μπορεί να το φτάσει. Το κορίτσι προσφέρεται να βοηθήσει, κι έτσι ξεκινούν μαζί μια σειρά από προσπάθειες για να το πάρουν πίσω. Θα τα καταφέρουν; Πόσο σημαντικό είναι το μπαλόνι γι' αυτά; Τι νιώθει το ένα παιδί για το άλλο; Μέχρι πού θα φτάσουν για να πετύχουν τον σκοπό τους;
Τεχνικά μέσα
Η ιστορία ζωντανεύει μέσα από τις ποιητικές εικόνες που δημιουργούν οι ακροβάτες Ευαγγελία Μόσιου και Πάνος Σολδάτος και αποκτά φωνή με την υπέροχη μουσική που έγραψε ειδικά για το έργο ο Σταύρος Ρουμελιώτης (Usurum Band, The Holy Goat). Οι δύο πρωταγωνιστές αφηγούνται την ιστορία με τα σώματα και τις ιδιαίτερες ακροβατικές δεξιότητές τους, τον χορό και την εκφραστικότητα των προσώπων τους. Η μουσική συνοδεύει στιγμές παιχνιδιού και ονειροπόλησης, υπογραμμίζει τη δράση ή τις όποιες αλλαγές στη διάθεση των ηρώων και συμβάλλει στη σύνθεση απρόβλεπτων κόσμων που αναδεικνύουν την ιστορία. Τα μέσα που κυριαρχούν στο έργο είναι τα ακροβατικά, η ρυθμική, ο χορός, η παντομίμα, δηλαδή στοιχεία που συναντά κανείς στον βωβό κινηματογράφο και το τσίρκο.
Σκηνοθετικό σημείωμα
«Συνεργάζομαι συχνά με μικρά παιδιά και κάθε φορά εντυπωσιάζομαι με τη θετική ανταπόκριση που δείχνουν στον ρυθμό. Γι᾽ αυτόν τον λόγο αντιμετωπίζω όλη την παράσταση σαν μια χορογραφία, όπου ο ρυθμός και η διάθεση για παιχνίδι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σκηνοθεσίας. Μελωδίες και δυναμικοί ρυθμοί εναλλάσσονται και δημιουργούν ένα παλλόμενο ηχητικό περιβάλλον που πλαισιώνει τη δράση. Στις δύο προηγούμενες δουλειές μου, συνδύασα στοιχεία κόμιξ και βωβού κινηματογράφου με τη συνοδεία μουσικής. Αυτό ενισχύει τη συνύπαρξη αλλά και την εναλλαγή κωμικών και ονειρικών στιγμών. Στο “ΟΠ!” προσθέτω στην αφήγηση ακροβατικά και στοιχεία που ξεπηδούν από τον μαγικό κόσμο του τσίρκου. Το “ΟΠ!” συνιστά για εμένα ένα μείγμα εξερεύνησης, παρατήρησης και ανακάλυψης του εσωτερικού μίτου που συνδέει τον ενήλικα εαυτό μου με το παντοτινό παιδί μέσα μου. Μνήμες, εμπειρίες, συναισθήματα αλλά και καλλιτεχνικά έργα -όπως οι ταινίες “Το Κόκκινο Μπαλόνι”, “Ο Στρατηγός” ή βιβλία του Jon Klassen κ.ά.- καθώς επίσης και η γνωριμία με τον πολυεπίπεδο κόσμο των ακροβατών, αποτέλεσαν τα υλικά δημιουργίας και σύνθεσης του “ΟΠ!”. Οι θεματικές που με ενδιαφέρει να φτάσουν στο κοινό σχετίζονται με την αξία της φιλίας και του παιχνιδιού καθώς και την ανάγκη για ονειροπόληση αλλά και για σύνδεση με τον γύρω κόσμο. Ως καλλιτέχνης και μητέρα πιστεύω πως οι πιο σημαντικές στιγμές στη ζωή μας προκύπτουν από την ικανότητα να συνδυάζουμε τις επιθυμίες με την ενσυναίσθηση, τη φαντασία με την πραγματικότητα, το οργανωμένο με το απροσδόκητο. Μόνο έτσι ανακαλύπτουμε το “μυθικό” μέσα στις σχέσεις».
Πότε: Κάθε Κυριακή στις 12:00 μέχρι 31 Μαρτίου Εισιτήρια: 10€ κανονικό και 8€ μειωμένο (φοιτητές, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, ομαδικό 15 άτομα +). Προπώληση:more.comhttps://t.ly/ODn7e Διάρκεια: 45´ (χωρίς διάλειμμα)
Ο ΧΡΥΣΟΣ ΔΡΑΚΟΣ
Roland Schimmelpfennig
Σκηνοθεσία: Γιώργος Ματζιάρης
ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 19 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ
Θέατρο Χώρος
Μετά την ενθουσιώδη υποδοχή κοινού και κριτικών, η παράσταση «Ο Χρυσός Δράκος» του Roland Schimmelpfennig σε σκηνοθεσία Γιώργου Ματζιάρη, επιστρέφει ανανεωμένη στο Θέατρο Χώρος τον Ιανουάριο 2024!
Νούμερο 74: Αλά-Μπανγκόγκ: πάπια με νωπά λευκά μανιτάρια, πιπεριά, μπαμπού, κρεμμύδι, λεμονόχορτο και σάλτσα από κόκκινο κάρι και καρύδα (καυτερό).
Πέντε πρόσωπα μεταμορφώνονται επί σκηνής σε δεκαεπτά διαφορετικούς ανθρώπους μιας σύγχρονης πολυεθνικής κοινωνίας.
Πέντε Ασιάτες μάγειρες, στην κουζίνα του ταϊλανδο-κινεζο-βιετναμέζικου εστιατορίου, ο χρυσός δράκος, μας αφηγούνται τις ιστορίες των ενοίκων πάνω και δίπλα από αυτό το οίκημα, καθώς και το τι συμβαίνει μέσα στην κουζίνα.
Πέντε ηθοποιοί ξετυλίγουν το νήμα αυτών των σύντομων, σχεδόν «κινηματογραφικών» σκηνών. με όσο το δυνατό λιγότερα μέσα, με μοναδικά οχήματα τα σώματα και τις φωνές τους.
Με ένα άκρως έξυπνο κείμενο και γραφή γεμάτη χιούμορ και ευαισθησία ,ο Σίμμελπφένιχ κατορθώνει να αποτυπώσει το σύγχρονο πολιτικοκοινωνικό γίγνεσθαι, σχολιάζοντας όλες της πληγές του δυτικού κόσμου, παρουσιάζοντάς μας την εικόνα μιας φθαρμένης Ευρώπης που λίγο- λίγο φτάνει στη δύση της.
Ο χρυσός δράκος είναι ένα βαθιά πολιτικό έργο που καταπιάνεται με τις ανθρώπινες σχέσεις, τη βία, τη μετανάστευση, το trafficking, την ανάγκη για επιβίωση.
Το παζλ της ιστορίας συντίθεται μέσα από έναν καταιγιστικό ρυθμό, παραγγελίες εξωτικών φαγητών και καυστικό χιούμορ.
Στο κέντρο της ιστορίας, ένας νεαρός Κινέζος που υποφέρει από πονόδοντο και η χαμένη μικρή αδελφή του που, χωρίς να το γνωρίζει, ζει μερικά πατώματα μακριά του.
Τι συμβαίνει κι έχουμε πάψει πια να ακούμε ο ένας τον άλλο;
Γιατί οι ανθρώπινες σχέσεις καταρρέουν;
Γιατί είμαστε τόσο απομονωμένοι;
«Μακάρι να μπορούσα να είμαι κάποιος άλλος από αυτόν που είμαι. Κάποιος τελείως διαφορετικός»
Έγραψαν για την παράσταση
«Το ενδιαφέρον αιχμαλωτίζει και η παράσταση που σκηνοθετεί ο Γιώργος Ματζιάρης, που παίζει με τους κώδικες του έργου και τονίζει τον μη ρεαλιστικό χαρακτήρα του με πολλή σωματικότητα, με το χιούμορ να παρεισφρέει, με σκηνές που ακολουθούν η μία την άλλη σε συνεχή ρυθμό και τους ηθοποιούς να περνούν από ρόλο σε ρόλο σαν σε χορογραφία».
Τόνια Καράογλου – Αθηνόραμα
««…ένα καλοκουρδισμένο σύνολο ηθοποιών, με σκηνοθεσία που είναι πολύ απαιτητική και διατηρεί ζωηρό το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος»».
Γιώργος Κτενάς – Η Εφημερίδα των Συντακτών
«Για τους ενδιαφερόμενους, λοιπόν, το έργο «Ο ΧΡΥΣΟΣ ΔΡΑΚΟΣ», είναι ένας καλλιτεχνικός οργασμός. Οι υπόλοιποι, απλώς συνεχίστε να τρώτε ανενόχλητοι τη σούπα σας, μέχρι να βρεθεί κάποιο δόντι στον πάτο του πιάτου και σας χαλάσει την ευφορία...»
Ντίνα Καρρά – Onlytheater
«Άλλωστε, επιβάλλεται εδώ να ξεκαθαρίσω κάτι πολύ σημαντικό: όλα αυτά τα θεωρητικά, τα ανέφερα παραπάνω απλά ως μπούσουλα για να τοποθετήσουμε το έργο στις δικές του βάσεις και στους δικούς του κανόνες και δεν αποτελούν επ' ουδενί προαπαιτούμενο για να απολαύσει κανείς αυτό το δυνατό και κουρδισμένο στην εντέλεια έργο που έστησε ο Γιώργος Ματζιάρης με τους ταλαντούχους συνεργάτες του».
Γιάννης Θηραίος Mymovie-diary
«Ο ΧΡΥΣΟΣ ΔΡΑΚΟΣ είναι μια παράσταση που φιλοδοξεί και το πετυχαίνει να μας ευαισθητοποιήσει σχετικά με τις φυλετικές διακρίσεις και το μεταναστευτικό. Είναι ένα ηχηρό Όχι στον καπιταλισμό και στην εκμετάλλευση των ανθρώπων, δοσμένο με χιούμορ, ποιητικότητα και λυρισμό. Είναι απόλαυση μιας έξοχης θεατρικής τέχνης που προάγει πολιτισμό, αισθητική και βαθειά πολιτική ευαισθησία.
Συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές για μια παράσταση που δεν θα ξεχαστεί εύκολα».
Λένα Σάββα – Θέατρο.gr
«Το διαμέρισμα πάνω από το φαγάδικο, το παντοπωλείο δίπλα του, το δώμα στην κορφή του κτιρίου…
Έχετε δει ποτέ πέντε ηθοποιούς να βγάζουν μια ολόκληρη παράσταση – σχεδόν – μέσα σε δύο τετραγωνικά; Θα θέλατε να το ζήσετε; Γιατί εμείς που το είδαμε, είμαστε ακόμα ενθουσιασμένοι. Καινοτομία; Φρεσκάδα; Μπορείτε να το βαφτίσετε όπως επιθυμείτε, η ουσία δεν αλλάζει».
Κώστας Κούλης – noisy
«ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΑ ΔΩΡΑ»
Των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη από Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου
Για 12 μόνο παραστάσεις
Η προπώληση ξεκίνησε
(Early Bird 8 ευρώ)
https://www.more.com/theater/to-spiti-me-ta-dora-1/
Η Εταιρία Τεχνών Πειραιά «ΕΝΤΡΟΠΙΑ» παρουσιάζει από τη Δευτέρα 5 Φεβρουαρίου το έργο των Αντώνη και Κωνσταντίνου Κούφαλη «ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΜΕ ΤΑ ΔΩΡΑ», σε σκηνοθεσία Λευτέρη Παπακώστα, στο θέατρο ΧΩΡΟΣ.
Τρεις γυναίκες, η Ελένη, η Βασιλική, η Ιωάννα αφηγούνται τα τραύματα τους. Η πρώτη κουβαλάει την προσωπική της τραγωδία πάνω σ’ ένα τενεκεδένιο νύχι που φύτρωσε στη θέση του παλιού που μαύρισε κι έπεσε. Το νύχι αυτό είναι η πανοπλία, η άμυνα της. Αυτό θα την καθορίσει, αυτό θα δώσει τη λύση… Η Βασιλική ζει σ’ ένα σπίτι απ’ όπου απουσιάζει ο αέρας. Παιδί δυο προβληματικών γονιών, θα πάρει τη ζωή στα χέρια της όταν διαπιστώσει πως η ανήλικη κόρη της βιώνει τη δική της τραγωδία με δέλεαρ μια κούκλα… Η Ιωάννα είναι μια έφηβη που γεννήθηκε άνδρας σ’ ένα γυναικείο κορμί. Σύντομα θα απεκδυθεί τη γυναικεία φύση της όταν, ντυμένη αγόρι, θα γίνει το αντικείμενο του πόθου μιας συνομήλικης της. Η κατάληξη θα είναι τραγική. Το έργο τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Θεάτρου 2001.
Σημείωμα των συγγραφέων:
Γυναικείες αποσκευές :
Οι τρεις ηρωίδες του έργου μεταφέρουν τις αποσκευές τους και τις ανοίγουν μπροστά στον θεατή.
Έχουν μέσα τραύματα ανεπούλωτα, ιστορίες ανείπωτες, μνήμες που θέλουν να ξεχάσουν, αναιρέσεις και διαψεύσεις, πίκρες, κομμάτια από ζωές άλλων που ονειρεύτηκαν αλλά δεν πρόλαβαν να χαρούν. Είναι ευάλωτες και αποφασισμένες να βιώσουν αυτό που τους δωρήθηκε, πληρώνοντας τελικά το κόστος των επιλογών τους που υπερβαίνει το μέτρο και τον κανόνα.
Ένα τενεκεδένιο νύχι, μια αλλόκοτη κούκλα, ένα μαχαίρι είναι τα δώρα--όπλα στη μάχη της δικαίωσης, της λύτρωσης και της θυσίας. Είναι γυναίκες που υπήρξαν και υπάρχουν σε Αθήνα και περιφέρεια, σε πόλεις και χωριά, προσδιορίζοντας τον τόπο του προσωπικού τους μαρτυρίου ανάμεσα σε δωμάτια χωρίς στίγμα, χώρους εργασίας που στάζουν αλατόνερο, δημόσια ουρητήρια και αποκαρδιωτικά ψυχικά τοπία. Τις αγαπήσαμε και τις φροντίσαμε αλλά μας εγκλώβισαν και μας τρόμαξαν. Κι όλη αυτή η επώδυνη πορεία για την αλήθεια τους έγινε για μας ένα μεγάλο βήμα προς την αυτογνωσία και την κάθαρση.
Σημείωμα του σκηνοθέτη:
«…να φοβάσαι όταν δεν πονάς. Ο πόνος δεν είναι σύμπτωμα, είναι η αρχή της γιατρειάς…»
(απόσπασμα από «Το Σπίτι με τα Δώρα»)
«Το Σπίτι με τα Δώρα» ένα έργο σκληρό, ένα έργο αληθινό, ένα έργο ενδοσκόπησης της οικογένειας, της οικογένειας που υπάρχει και τρομάζει την κοινωνία, την κοινωνία που αδιαφορεί και ανέχεται αυτή τη σκληρότητα. Ένα έργο ρεαλιστικό που αγγίζει τα όρια της ποίησης. Προσπαθώντας να βρούμε αυτή τη συνδετική τομή ρεαλισμού και ποίησης, δοκιμάζουμε να ανιχνεύσουμε υποκριτικούς κώδικες που συνδέουν αυτά τα δύο πεδία. Το λιτό και «σκληρό» σκηνικό επηρεασμένο από την μεσαιωνική βιαιότητα σε συνδυασμό με τη χρήση ζωντανής μουσικής δημιουργούν ένα δυστοπικό οικογενειακό περιβάλλον που διαπερνά την ελληνική κοινωνία. Το θέατρο οφείλει να ενοχλεί, να τροποποιεί και να αλλάζει τον κόσμο· ως εκφραστές αυτής της σκέψης… εμπρός για την εξέλιξη μας.
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία : Λευτέρης Παπακώστας
Πρωτότυπη μουσική : Ανθή Γουρουντή
Σκηνική εγκατάσταση/κατασκευή: Λευτέρης Παπακώστας, Μαρίνα Μηλιάρη
Κοστούμια/σκηνικά αντικείμενα : Σπύρος Γκέκας
Φωτισμοί/Φωτογραφίες: Παύλος Μαυρίδης
Υπεύθυνη Παραγωγής: Πασχαλιά Σιγγίκου
Διαχείριση social media : Εύη Αγγελίνου
Hair stylist / make up artist (φωτογράφισης): Βίκυ Χατζή
Επικοινωνία: Αντώνης Κοκολάκης
Παραγωγή: ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΤΕΧΝΩΝ ΠΕΙΡΑΙΑ «ΕΝΤΡΟΠΙΑ» Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
facebook/instagram
Ημέρες και ώρες Παραστάσεων (από 5/2 -12/3 για 12 παραστάσεις)
Δευτέρα και Τρίτη 21.00
Τιμές εισιτηρίων:
Γενική Είσοδος 14,00 ευρώ
Ομαδικά/ Εκπαιδευτικών/ΑΜΕΑ/ Ανέργων/Ατέλειες /10,00 ευρώ
Early bird 14/12/2023-14/1/2024 8,00 ευρώ
«RegretMeNot»
Μετανιώνω την ώρα και τη στιγμή
Από την Θεατρική Ομάδα AllTooHuman
Σκηνοθεσία Ρωξάνη Κριμίζη
Δύο τελευταίες παραστάσεις
Τετάρτη 13 & Πέμπτη 14
Δεκεμβρίου
Θέατρο Χώρος
Μετά από συνεντεύξεις με ανθρώπους μετανοημένους και μη, κάθε κοινωνικής προέλευσης, μια νέα ομάδα ηθοποιών έγραψε το έργο «RegretMeNot» και μ’ αυτό θα συστηθούν στο αθηναϊκό κοινό.
Τη σκηνοθεσία της παράστασης έχει αναλάβει η Ρωξάνη Κριμίζη, η οποία μαζί με τέσσερις ακόμη νέους ηθοποιούς θα φέρουν επί σκηνής ιστορίες που όλοι μας έχουμε ζήσει. Η πρεμιέρα της παράστασης θα γίνει στις 15 Νοεμβρίου στο Θέατρο Χώρος.
Σκηνοθετικό σημείωμα:
Τι είναι η μετάνοια; Το σ’ αγαπώ που δεν ειπώθηκε; Το μπέργκερ που φαγώθηκε; Το έκτο κερασμένο σφηνάκι; Την έχεις κολλητή ή την αποφεύγεις σαν το τζατζίκι πριν από το πρώτο ραντεβού;
Αυτά και άλλα τόσα άκουσε η ομάδα στις συνεντεύξεις με μετανοημένους και αμετανόητους κάθε ηλικίας, φύλου, καταγωγής και επαγγέλματος που μοιράστηκαν τις ιστορίες τους. Μαζί με αυτές οι ηθοποιοί της παράστασης καταθέτουν και τις δικές τους προσωπικές εμπειρίες. Δηλώσεις προσωπικοτήτων εντός κι εκτός συνόρων. Μετανιωμένα τραγούδια. Ένα διαδοχικό παιχνίδι που μέσα από τεχνικές Verbatim Theater και Devised Theater συνθέτει αυτήν την παράσταση.
Μια σπονδυλωτή παράσταση βασισμένη σε καθημερινές «δηλώσεις μετάνοιας» που δημιουργούν ένα μωσαϊκό για την απώλεια, τον έρωτα, την καριέρα, την οικογένεια, το θάνατο, αλλά και τα μεθύσια, τις δίαιτες, ακόμα και τις στυλιστικές επιλογές που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε. Όλα μας φέρνουν μπροστά στο γέλιο και στην συγκίνηση που μόνο η αληθινή ζωή μπορεί να προσφέρει.
Μέσα σε έναν κόσμο στον οποίο ζούμε διχασμένοι, απομονωμένοι, αυτό που μας ενώνει είναι η κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Και αυτό που μας λείπει, είναι το μοίρασμα αυτής της εμπειρίας, η δική μας δήλωση γύρω από έναν κοινό πυρήνα που θα μας καταστήσει ευάλωτους αλλά και δυνατότερους απέναντι σε ένα μέλλον αβέβαιο. Επειδή μετά, θα είμαστε λιγότερο μόνοι.
Ελάτε στην παράσταση και δε θα το μετανιώσετε. Μάλλον.
«RegretMeNot»
Μετανιώνω την ώρα και τη στιγμή
Από την Θεατρική Ομάδα AllTooHuman
Σκηνοθεσία Ρωξάνη Κριμίζη
Τετάρτη & Πέμπτη
Θέατρο Χώρος
Μετά από συνεντεύξεις με ανθρώπους μετανοημένους και μη, κάθε κοινωνικής προέλευσης, μια νέα ομάδα ηθοποιών έγραψε το έργο «RegretMeNot» και μ’ αυτό θα συστηθούν στο αθηναϊκό κοινό.
Τη σκηνοθεσία της παράστασης έχει αναλάβει η Ρωξάνη Κριμίζη, η οποία μαζί με τέσσερις ακόμη νέους ηθοποιούς θα φέρουν επί σκηνής ιστορίες που όλοι μας έχουμε ζήσει. Η πρεμιέρα της παράστασης θα γίνει στις 15 Νοεμβρίου στο Θέατρο Χώρος.
Σκηνοθετικό σημείωμα:
Τι είναι η μετάνοια; Το σ’ αγαπώ που δεν ειπώθηκε; Το μπέργκερ που φαγώθηκε; Το έκτο κερασμένο σφηνάκι; Την έχεις κολλητή ή την αποφεύγεις σαν το τζατζίκι πριν από το πρώτο ραντεβού;
Αυτά και άλλα τόσα άκουσε η ομάδα στις συνεντεύξεις με μετανοημένους και αμετανόητους κάθε ηλικίας, φύλου, καταγωγής και επαγγέλματος που μοιράστηκαν τις ιστορίες τους. Μαζί με αυτές οι ηθοποιοί της παράστασης καταθέτουν και τις δικές τους προσωπικές εμπειρίες. Δηλώσεις προσωπικοτήτων εντός κι εκτός συνόρων. Μετανιωμένα τραγούδια. Ένα διαδοχικό παιχνίδι που μέσα από τεχνικές Verbatim Theater και Devised Theater συνθέτει αυτήν την παράσταση.
Μια σπονδυλωτή παράσταση βασισμένη σε καθημερινές «δηλώσεις μετάνοιας» που δημιουργούν ένα μωσαϊκό για την απώλεια, τον έρωτα, την καριέρα, την οικογένεια, το θάνατο, αλλά και τα μεθύσια, τις δίαιτες, ακόμα και τις στυλιστικές επιλογές που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε. Όλα μας φέρνουν μπροστά στο γέλιο και στην συγκίνηση που μόνο η αληθινή ζωή μπορεί να προσφέρει.
Μέσα σε έναν κόσμο στον οποίο ζούμε διχασμένοι, απομονωμένοι, αυτό που μας ενώνει είναι η κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Και αυτό που μας λείπει, είναι το μοίρασμα αυτής της εμπειρίας, η δική μας δήλωση γύρω από έναν κοινό πυρήνα που θα μας καταστήσει ευάλωτους αλλά και δυνατότερους απέναντι σε ένα μέλλον αβέβαιο. Επειδή μετά, θα είμαστε λιγότερο μόνοι.
Ελάτε στην παράσταση και δε θα το μετανιώσετε. Μάλλον.
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο Χώρος
Πόση θεατρική, κι όχι μόνο, αξία έχει μια αφανής ανθρώπινη ύπαρξη;
Στην πρώτη τους συνεργασία οι ομάδες TheProdigyTheatreCompany και Naif χρησιμοποιούν ως αφορμή το έργο του Τσέχωφ για να εξερευνήσουν το ζήτημα του ανθρώπου που υπηρετεί. Του ανθρώπου που δεν μοιάζει αρκετά σημαντικός για να «πρωταγωνιστήσει».
Οι «Υπηρέτες» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Νικόλαου Μπαλαμώτη, ανεβαίνουν από την Δευτέρα 30 Οκτωβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο θέατρο Χώρος, για λίγες παραστάσεις.
Υπόθεση: Βρισκόμαστε το 1895 σε μια εξοχική κατοικία περιτριγυρισμένη από κτήματα στη Ρωσία. Εκεί δύο υπηρέτες προσπαθούν να βάλουν σε οργάνωση τη ζωή και τα όνειρά τους. Ταυτόχρονα εργάζονται για τον επιστάτη Ηλγιά Αφανιάσιεβιτς Σαμράγιεφ, καθώς και για τους επίτιμους καλεσμένους του ιδιοκτήτη του κτήματος Πιότρ Νικολάγιεβιτς Σόριν. Την αδερφή του Ιρίνα Νικολάγεβνα Αρκάντινα, τον αμφίθυμο γιο της Κονσταντίν Γαβριίλοβιτς Τρέπλιεφ και ένα σωρό άλλους ανθρώπους που με την δραματικότητα και την υπερβολή τους δεν τους αφήνουν σε ησυχία.
Η παράσταση είναι μια υπαρξιακή κωμωδία που εμπνέεται από τον Γιάκωφ, ένα σχεδόν βουβό ρόλο του θεατρικού έργου Γλάρος του Άντον Τσέχωφ. Η παρουσία του στον Γλάρο είναι τόσο μικρή που αν αφαιρεθεί, όπως και συνήθως συμβαίνει, δεν αλλάζει τίποτα από το έργο. Εστιάζοντας στην παρουσία τέτοιων «ασήμαντων» ανθρώπων και τοποθετώντας τους στο κέντρο της δράσης, παρακολουθούμε μέσα από τα δικά τους μάτια τα γεγονότα στο κτήμα του Σόριν. Πόσο «ζωή» επιτρέπεται στους υπηρέτες; Προλαβαίνουν να ονειρευτούν και να σχεδιάσουν ένα καλύτερο αύριο ή η οριακά βουβή τους παρουσία στην δομή του Γλάρου, αντικατοπτρίζει και την φίμωσή τους σε σχέση με τα δικαιώματα, τις επιθυμίες, και την ίδια τους την ύπαρξη;
Το κείμενο, που ανεβαίνει για πρώτη φορά, δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια των προβών με την τεχνική της Δραστικής Ανάλυσης (Active Analysis) του Κονσταντίν Στανισλάφσκι.
«RegretMeNot»
Μετανιώνω την ώρα και την στιγμή
Από την Θεατρική Ομάδα AllTooHuman
Σκηνοθεσία Ρωξάνη Κριμίζη
Πρεμιέρα Τετάρτη 15 Νοεμβρίου
Θέατρο Χώρος
Μετά από συνεντεύξεις με ανθρώπους μετανοημένους και μη, κάθε κοινωνικής προέλευσης, μια νέα ομάδα ηθοποιών έγραψε το έργο «RegretMeNot» και μ’ αυτό θα συστηθούν στο αθηναϊκό κοινό.
Τη σκηνοθεσία της παράστασης έχει αναλάβει η Ρωξάνη Κριμίζη, η οποία μαζί με τέσσερις ακόμη νέους ηθοποιούς θα φέρουν επί σκηνής ιστορίες που όλοι μας έχουμε ζήσει. Η πρεμιέρα της παράστασης θα γίνει στις 15 Νοεμβρίου στο Θέατρο Χώρος.
Σκηνοθετικό σημείωμα:
Τι είναι η μετάνοια; Το σ’ αγαπώ που δεν ειπώθηκε; Το μπέργκερ που φαγώθηκε; Το έκτο κερασμένο σφηνάκι; Την έχεις κολλητή ή την αποφεύγεις σαν το τζατζίκι πριν από το πρώτο ραντεβού;
Αυτά και άλλα τόσα άκουσε η ομάδα στις συνεντεύξεις με μετανοημένους και αμετανόητους κάθε ηλικίας, φύλου, καταγωγής και επαγγέλματος που μοιράστηκαν τις ιστορίες τους. Μαζί με αυτές οι ηθοποιοί της παράστασης καταθέτουν και τις δικές τους προσωπικές εμπειρίες. Δηλώσεις προσωπικοτήτων εντός κι εκτός συνόρων. Μετανιωμένα τραγούδια. Ένα διαδοχικό παιχνίδι που μέσα από τεχνικές Verbatim Theater και Devised Theater συνθέτει αυτήν την παράσταση.
Μια σπονδυλωτή παράσταση βασισμένη σε καθημερινές «δηλώσεις μετάνοιας» που δημιουργούν ένα μωσαϊκό για την απώλεια, τον έρωτα, την καριέρα, την οικογένεια, το θάνατο, αλλά και τα μεθύσια, τις δίαιτες, ακόμα και τις στυλιστικές επιλογές που όλοι θέλουμε να ξεχάσουμε. Όλα μας φέρνουν μπροστά στο γέλιο και στην συγκίνηση που μόνο η αληθινή ζωή μπορεί να προσφέρει.
Μέσα σε έναν κόσμο στον οποίο ζούμε διχασμένοι, απομονωμένοι, αυτό που μας ενώνει είναι η κοινή ανθρώπινη εμπειρία. Και αυτό που μας λείπει, είναι το μοίρασμα αυτής της εμπειρίας, η δική μας δήλωση γύρω από έναν κοινό πυρήνα που θα μας καταστήσει ευάλωτους αλλά και δυνατότερους απέναντι σε ένα μέλλον αβέβαιο. Επειδή μετά, θα είμαστε λιγότερο μόνοι.
Ελάτε στην παράσταση και δε θα το μετανιώσετε. Μάλλον.
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο Θέατρο Χώρος
Πόση θεατρική, κι όχι μόνο, αξία έχει μια αφανής ανθρώπινη ύπαρξη;
Στην πρώτη τους συνεργασία οι ομάδες TheProdigyTheatreCompany και Naif χρησιμοποιούν ως αφορμή το έργο του Τσέχωφ για να εξερευνήσουν το ζήτημα του ανθρώπου που υπηρετεί. Του ανθρώπου που δεν μοιάζει αρκετά σημαντικός για να «πρωταγωνιστήσει».
Οι «Υπηρέτες» σε σκηνοθεσία Αλέξανδρου Νικόλαου Μπαλαμώτη, ανεβαίνουν από την Δευτέρα 30 Οκτωβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη στις 21:00 στο θέατρο Χώρος, για λίγες παραστάσεις.
Υπόθεση: Βρισκόμαστε το 1895 σε μια εξοχική κατοικία περιτριγυρισμένη από κτήματα στη Ρωσία. Εκεί δύο υπηρέτες προσπαθούν να βάλουν σε οργάνωση τη ζωή και τα όνειρά τους. Ταυτόχρονα εργάζονται για τον επιστάτη Ηλγιά Αφανιάσιεβιτς Σαμράγιεφ, καθώς και για τους επίτιμους καλεσμένους του ιδιοκτήτη του κτήματος Πιότρ Νικολάγιεβιτς Σόριν. Την αδερφή του Ιρίνα Νικολάγεβνα Αρκάντινα, τον αμφίθυμο γιο της Κονσταντίν Γαβριίλοβιτς Τρέπλιεφ και ένα σωρό άλλους ανθρώπους που με την δραματικότητα και την υπερβολή τους δεν τους αφήνουν σε ησυχία.
Η παράσταση είναι μια υπαρξιακή κωμωδία που εμπνέεται από τον Γιάκωφ, ένα σχεδόν βουβό ρόλο του θεατρικού έργου Γλάρος του Άντον Τσέχωφ. Η παρουσία του στον Γλάρο είναι τόσο μικρή που αν αφαιρεθεί, όπως και συνήθως συμβαίνει, δεν αλλάζει τίποτα από το έργο. Εστιάζοντας στην παρουσία τέτοιων «ασήμαντων» ανθρώπων και τοποθετώντας τους στο κέντρο της δράσης, παρακολουθούμε μέσα από τα δικά τους μάτια τα γεγονότα στο κτήμα του Σόριν. Πόσο «ζωή» επιτρέπεται στους υπηρέτες; Προλαβαίνουν να ονειρευτούν και να σχεδιάσουν ένα καλύτερο αύριο ή η οριακά βουβή τους παρουσία στην δομή του Γλάρου, αντικατοπτρίζει και την φίμωσή τους σε σχέση με τα δικαιώματα, τις επιθυμίες, και την ίδια τους την ύπαρξη;
Το κείμενο, που ανεβαίνει για πρώτη φορά, δημιουργήθηκε κατά την διάρκεια των προβών με την τεχνική της Δραστικής Ανάλυσης (Active Analysis) του Κονσταντίν Στανισλάφσκι.
Η παράσταση που αγάπησαν μικροί και μεγάλοι, σε σκηνοθεσία της Στέλλας Σερέφογλου- δημιουργού της βρεφικής παράστασης “ΑΒΓΩ”, ξεκινάει το καινούργιο της ταξίδι.
Από την Κυριακή 22 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 12:00, στη φιλόξενη αίθουσα του θεάτρου Χώρος, παιδιά από 3 έως 8 ετών θα βιώσουν μια αξέχαστη θεατρική εμπειρία γεμάτη ακροβατικά, στοιχεία βωβού κινηματογράφου και τεχνικές που ξεπηδούν από τον μαγικό κόσμο του τσίρκου.
“ΟΠ!” Από 22 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 12:00 στο Θέατρο Χώρος Για παιδιά 3-8 ετών
Υπόθεση
Δύο παιδιά, ένα αγόρι κι ένα κορίτσι, συναντιούνται τυχαία σ᾽ ένα λιβάδι. Το αγόρι όμως έχει ένα πρόβλημα: το μπαλόνι του έχει κολλήσει σε ένα δέντρο και δεν μπορεί να το φτάσει. Το κορίτσι προσφέρεται να βοηθήσει, κι έτσι ξεκινούν μαζί μια σειρά από προσπάθειες για να το πάρουν πίσω. Θα τα καταφέρουν; Πόσο σημαντικό είναι το μπαλόνι γι' αυτά; Τι νιώθει το ένα παιδί για το άλλο; Μέχρι πού θα φτάσουν για να πετύχουν τον σκοπό τους;
Τεχνικά μέσα
Η ιστορία ζωντανεύει μέσα από τις ποιητικές εικόνες που δημιουργούν οι ακροβάτες Ευαγγελία Μόσιου και Πάνος Σολδάτος και αποκτά φωνή με την υπέροχη μουσική που έγραψε ειδικά για το έργο ο Σταύρος Ρουμελιώτης (Usurum Band, The Holy Goat). Οι δύο πρωταγωνιστές αφηγούνται την ιστορία με τα σώματα και τις ιδιαίτερες ακροβατικές δεξιότητές τους, τον χορό και την εκφραστικότητα των προσώπων τους. Η μουσική συνοδεύει στιγμές παιχνιδιού και ονειροπόλησης, υπογραμμίζει τη δράση ή τις όποιες αλλαγές στη διάθεση των ηρώων και συμβάλλει στη σύνθεση απρόβλεπτων κόσμων που αναδεικνύουν την ιστορία. Τα μέσα που κυριαρχούν στο έργο είναι τα ακροβατικά, η ρυθμική, ο χορός, η παντομίμα, δηλαδή στοιχεία που συναντά κανείς στον βωβό κινηματογράφο και το τσίρκο.
Σκηνοθετικό σημείωμα
«Συνεργάζομαι συχνά με μικρά παιδιά και κάθε φορά εντυπωσιάζομαι με τη θετική ανταπόκριση που δείχνουν στον ρυθμό. Γι᾽ αυτόν τον λόγο αντιμετωπίζω όλη την παράσταση σαν μια χορογραφία, όπου ο ρυθμός και η διάθεση για παιχνίδι αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της σκηνοθεσίας. Μελωδίες και δυναμικοί ρυθμοί εναλλάσσονται και δημιουργούν ένα παλλόμενο ηχητικό περιβάλλον που πλαισιώνει τη δράση. Στις δύο προηγούμενες δουλειές μου, συνδύασα στοιχεία κόμιξ και βωβού κινηματογράφου με τη συνοδεία μουσικής. Αυτό ενισχύει τη συνύπαρξη αλλά και την εναλλαγή κωμικών και ονειρικών στιγμών. Στο “ΟΠ!” προσθέτω στην αφήγηση ακροβατικά και στοιχεία που ξεπηδούν από τον μαγικό κόσμο του τσίρκου. Το “ΟΠ!” συνιστά για εμένα ένα μείγμα εξερεύνησης, παρατήρησης και ανακάλυψης του εσωτερικού μίτου που συνδέει τον ενήλικα εαυτό μου με το παντοτινό παιδί μέσα μου. Μνήμες, εμπειρίες, συναισθήματα αλλά και καλλιτεχνικά έργα -όπως οι ταινίες “Το Κόκκινο Μπαλόνι”, “Ο Στρατηγός” ή βιβλία του Jon Klassen κ.ά.- καθώς επίσης και η γνωριμία με τον πολυεπίπεδο κόσμο των ακροβατών, αποτέλεσαν τα υλικά δημιουργίας και σύνθεσης του “ΟΠ!”. Οι θεματικές που με ενδιαφέρει να φτάσουν στο κοινό σχετίζονται με την αξία της φιλίας και του παιχνιδιού καθώς και την ανάγκη για ονειροπόληση αλλά και για σύνδεση με τον γύρω κόσμο. Ως καλλιτέχνης και μητέρα πιστεύω πως οι πιο σημαντικές στιγμές στη ζωή μας προκύπτουν από την ικανότητα να συνδυάζουμε τις επιθυμίες με την ενσυναίσθηση, τη φαντασία με την πραγματικότητα, το οργανωμένο με το απροσδόκητο. Μόνο έτσι ανακαλύπτουμε το “μυθικό” μέσα στις σχέσεις».
Πότε: Από 22 Οκτωβρίου και κάθε Κυριακή στις 12:00 μέχρι τις 17 Δεκεμβρίου Εισιτήρια: 10€ κανονικό και 8€ μειωμένο (φοιτητές, άνεργοι, ΑμεΑ, 65+, ομαδικό 15 άτομα +). Προπώληση:more.comhttps://t.ly/89dAt Διάρκεια: 45´ (χωρίς διάλειμμα)
Τέσσερις μουσικές παραστάσεις, δεκαέξι διακεκριμένοι μουσικοί, ένα ταξίδι στον κόσμο του παράδοξου και της υπερβολής.
Το AthensBaroqueFestival επιστρέφει από 28 Σεπτεμβρίου έως 1 Οκτωβρίου 2023 και υπόσχεται στο αθηναϊκό κοινό μουσικές εμπειρίες υψηλού καλλιτεχνικού επιπέδου, στο θέατρο Χώρος στο Βοτανικό.
Με προσκεκλημένους μουσικούς από όλη την Ευρώπη και όχι μόνο, ανάμεσά τους ο ερμηνευτής - θρύλος της παλαιάς μουσικής Lee Santana, η διακεκριμένη σοπράνο με έδρα τη Γερμανία Μαρία Παλάσκα, ο μπάσο - βαρύτονος και σκηνοθέτης Γρηγόρης Πυριαλάκος, τα σύνολα ELIKΩN Ensemble, CantoSoaveκαιEnsemble Diverse and Bizarre, το μοναδικό αυτό στο είδος του φεστιβάλ υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση της βιολονίστριας Αναστασίας Μηλιώρη, επικεντρώνεται στη μουσική του μπαρόκ και την ιστορική της ερμηνεία με όργανα εποχής.
Το AthensBaroqueFestival είναι ένα διεθνές μουσικό φεστιβάλ που, από το Σεπτέμβριο του 2017, διοργανώνεται σε σύγχρονους χώρους της Αθήνας.
Παρουσιάζει μεγάλη ποικιλία συνόλων και έχει φιλοξενήσει καταξιωμένους μουσικούς με διεθνή αναγνώριση, αλλά και νέους ταλαντούχους Έλληνες μουσικούς που ασχολούνται με αυτό το είδος, θέλοντας να προσφέρει βήμα και να ενισχύσει την πολυφωνία.
Η μουσική του μπαρόκ με το τεράστιο ρεπερτόριό της και τα αρχέγονα χαρακτηριστικά που τη διέπουν, αποτελεί μία πανανθρώπινη γλώσσα που συνεχίζει να εμπνέει και να συγκινεί τους μουσικούς και το κοινό ακόμα και σήμερα, όπως μας συγκινεί και μας αφορά η αρχαία τραγωδία, το ελισαβετιανό θέατρο, η κρητική λογοτεχνία της Αναγέννησης ή το δημοτικό τραγούδι.
Οι μουσικές του μπαρόκ υπόσχονται στον ακροατή - θεατή ένα ταξίδι στον κόσμο των μεγάλων αντιθέσεων και των ακατέργαστων ήχων, όπου τίποτα δεν είναι τέλειο και όλα είναι υπέροχα.
ATHENSBAROQUEFESTIVAL 2023 | ΑΝΑΛΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Πέμπτη 28 Σεπτέμβρη, 21:00
“Obligato”
μουσική για φλάουτο τραβέρσο & τσέμπαλο με αφετηρία τον J. S. Bach
ELIKΩNEnsemble
Αντιγόνη Τσάλλα, φλάουτο τραβέρσο
Αλέξης Μαστιχιάδης, τσέμπαλο
Δεν είναι σύνηθες στις μουσικές συνθέσεις του 18ου αιώνα ένα πληκτροφόρο όργανο να αντιμετωπίζεται ισότιμα με ένα μελωδικό όργανο. Ο J. S. Bach όμως κατάφερε να αναδείξει με τον πιο μοναδικό τρόπο, τόσο το τσέμπαλο όσο και το φλάουτο τραβέρσο, μέσα από τις σονάτες του. Ακολουθώντας μετέπειτα αυτόν τον συγκεκριμένο τρόπο γραφής, οι συνθέτες J. J. Quantz και J. A. Scheibe μετέγραψαν δύο ξεχωριστές τρίο σονάτες ειδικά για το συγκεκριμένο συνδυασμό οργάνων.
Οι δύο μουσικοί του ELIKΩN Ensemble (Αντιγόνη Τσάλλα, Αλέξης Μαστιχιάδης) είναι αφιερωμένοι στην ιστορική ερμηνεία της μουσικής του μπαρόκ, αλλά παράλληλα πειραματίζονται με τη σύγχρονη μουσική δημιουργία. Οι συνεργασίες τους περιλαμβάνουν σύνολα παλαιάς μουσικής στην Ολλανδίακαι την Κροατία (Musica Poetica, De Swaen, the Bach Orchestra of the Netherlands, Il Concerto Barocco, Contrasto Αrmonico) και στην Ελλάδα (Καμεράτα Ορχήστρα των Φίλων της Μουσικής, Armonia Atenea). Η δισκογραφική τους δραστηριότητα περιλαμβάνει συνεργασίες με εταιρείες όπως η DECCA, η MDG και η Brilliant Classics.
Παρασκευή 29 Σεπτέμβρη, 21:00
“VitaSegreta, MusicaSegreta”
μουσική για αντισυμβατικές γυναίκες
CantoSoave
Νατάσσα Αγγελοπούλου, σοπράνο
Μάιρα Μηλολιδάκη, σοπράνο
Έφη Μηνακούλη, μέτζο σοπράνο / θεόρβη
Κατερίνα Κτώνα, τσέμπαλο
17ος αιώνας, Adriana Basile - η Σειρήνα του Posillipo. Laura Peverara, Anna Guarini και Livia D’Arco, το περίφημο Concerto delle Donne. Ο Οίκος των Μεδίκων, οι Αυλές των D’ Este και των Gonzaga, η Accademia degli Unisoni.
Μέσα από επιστολές, ημερολόγια και ποιήματα το σύνολο Canto Soave αναζητά τα μυστικά των ταλαντούχων γυναικών που τόλμησαν να ζήσουν και να δημιουργήσουν, συχνά ενάντια στους κοινωνικούς κανόνες της εποχής τους.
H παράσταση Vita Segreta, Musica Segreta εξερευνά την αθέατη ζωή τους, με επίκεντρο την φωνητική μουσική που γράφτηκε για τις διάσημες τραγουδίστριες και τα σπουδαία γυναικεία φωνητικά σύνολα που ψυχαγωγούσαν τους ευγενείς στις αυλές της Φλωρεντίας, της Φερράρα,της Μάντοβα και της Βενετίας. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει άριες, ντουέτα και τρίο των L. Luzzaschi, C. Monteverdi, L. Rossi αλλά και των συνθετριών F. Caccini και B. Strozzi.
Το σύνολο Canto Soave ειδικεύεται στην φωνητική μουσική της Αναγέννησης και του Μπαρόκ. Η καθεμία από τις καλλιτέχνιδες που το αποτελούν διαγράφει εδώ και χρόνια την δική της ξεχωριστή πορεία στο χώρο της κλασικής μουσικής και του μουσικού θεάτρου, υπηρετώντας ένα ευρύ φάσμα ρεπερτορίου και αισθητικής. Με εμφανίσεις στο Cotsen Hall της Γενναδίου Βιβλιοθήκης, στο θέατρο του Αμερικάνικου Κολλεγίου Ελλάδος, στον κύκλο συναυλιών του Τρίτου Προγράμματος «Τρίτη και Τρεις στο Τρίτο», στην Εναλλακτική Σκηνή Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στη σειρά Γέφυρες, του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών, κ.ά. Έχουν στο ενεργητικό τους το CD με τίτλο Vita Segreta Musica Segreta που κυκλοφόρησε από την FM Records και παρουσιάστηκε στο Μεγάρου Μουσικής Αθηνών τον Φεβρουαρίου του 2019.
Σάββατο 30 Σεπτέμβρη, 21:00
“Cantando con vihuela de mano”
η ισπανική Αναγέννηση & η σεφαραδίτικη παράδοση συναντούν το σύγχρονο τραγούδι
Μια ιδιαίτερη μουσική παράσταση με βασικούς άξονες τον Ισπανό συνθέτη του 16ου αιώνα Luis de Milán, τον σύγχρονο Αμερικανό συνθέτη και λαουτίστα Lee Santana, τη Vihuela, τη Σεφαραδίτικη παράδοση και τη σύγχρονη γυναικεία σοπράνο φωνή.
Η νihuela - παραδοσιακό ισπανικό όργανο - ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής το 15ο και 16ο αιώνα στην Ισπανία και ιδιαιτέρως αγαπητή μεταξύ των Εβραίων της Ισπανίας. Ο Luis de Milán ήταν o βιρτουόζος αυτού του οργάνου με την περίφημη μέθοδό του Libro de musica de vihuela de mano - El Maestro (Valencia, 1536).
Χρησιμοποιώντας αυτό το όργανο ο Lee Santana μελοποιεί σεφαραδίτικα λαϊκά ποιήματα από τη Θεσσαλονίκη, γραμμένα στη Ladino, εμπνεόμενος από τον Luis de Milán, και καταθέτοντας τη δική του συνθετική γραφή με σαφής αναφορές στη τζαζ.
O ερμηνευτής - θρύλος της παλαιάς μουσικής Lee Santana, έχει παίξει σε όλα τα μεγάλα φεστιβάλ παλαιάς μουσικής με πολλά από τα πιο γνωστά μουσικά σύνολα ( Freiburg Baroque Orchestra, The Harp Consort, Hesperion XX, Musica Fiata), αλλά και με το δικό του συγκρότημα «Los Otros». Η δουλειά του ως σολίστ, ως κοντινουίστα και ως συνθέτη αποτυπώνεται σε περισσότερες από 60 παραγωγές CD.
Η διακεκριμένη σοπράνο Μαρία Παλάσκα με έδρα τη Γερμανία έχει στο ενεργητικό της πάνω από 15 οπερατικούς ρόλους. Η φωνητική και ερμηνευτική της ευελιξία καλύπτει ένα ρεπερτόριο από τον Claudio Monteverdi έως τον Wolfgang Rihm. Αγαπήθηκε από το Αθηναϊκό κοινό μέσα από παραγωγές όπως η Σαλώμη του Stradella (Φεστιβάλ Αθηνών) και ο Ορφέας του Monteverdi (Μέγαρο Μουσικής) με τους Latinitas Nostra, όπως επίσης η La Bohème και ο Μαγικός Αυλός - Εθνική Λυρική Σκηνή.
Η όπερα La Dirindina είναι ένα κωμικό ιντερμέτζο του Domenico Scarlatti.
Λίγο πριν από την πρεμιέρα της για το Καρναβάλι του 1715 στο Teatro Capranica στη Ρώμη,απαγορεύθηκε και αποσύρθηκε μετά από την λογοκρισία που δέχθηκε από το Βατικανό.
Ο λόγος ήταν το σκανδαλώδες λιμπρέτο του αξιότιμου αλλά ασεβούς και σατιρικού Τοσκανού θεατρικού συγγραφέα Girolamo Gigli, που αποκάλυπτε τις υποκρισίες της «καλής κοινωνίας» της εποχής, ειδικά σε ό,τι αφορούσε στη θέση της γυναίκας, το θέμα του γάμου, των αμβλώσεων, την ματαιοδοξία, κ.α. Η εκτύπωση του λιμπρέτου απαγορεύθηκε, αλλά ένα αντίγραφο ανακαλύφθηκε από τον Giovanni Battista Martini (διάσημος ως δάσκαλος τόσο του J. C. Bach όσο και του Mozart), ο οποίος τελικά συνέβαλε στη μουσική έκδοση που εκτελείται σήμερα. Το έργο ανακαλύφθηκε εκ νέου και επιμελήθηκε πιο πρόσφατα από τον μουσικολόγο Francesco Degrada και μια πρώτη ηχογράφηση έγινε από τον Riccardo Muti στη Νάπολη το 1968.
Ο μπάσο - βαρύτονος και σκηνοθέτης Γρηγόρης Πυριαλάκος έχει στο ενεργητικό του πάνω από 15 οπερατικούς ρόλους και πολυάριθμες συμμετοχές σε ρεσιτάλ και θεατρικά έργα. Έχει σκηνοθετήσει, μεταφράσει και κάνει τη μουσική διδασκαλία στις όπερες "La Dirindina" του D. Scarlatti, "La Canterina" του J. Haydn, "The Old Maid and the Thief" και "The telephone' του G. C. Menotti, "Hansel and Gretel" του E. Humperdinck, "Yolka" του Α. Rebikof, "La Voix humaine",”The Italian Lesson” του L. Hoiby, "Before breakfast" του T. Pasatieri, "Der kanarienvogel kantate" δραματοποιημένη κοσμική καντάτα του G. P. Telemann, “La Princesse Jaune” του C. Saint Saëns και " Little red riding hood" του Seymour Barab - τις περισσότερες σε πρώτη πανελλήνια εκτέλεση.
Το σύνολο παλαιάς μουσικής Ensemble Diverse and Bizarreαποτελείται από νέους, πολύπλευρους μουσικούς και ασχολείται από το 2017 μέχρι σήμερα με την ιστορική ερμηνεία της μουσικής του μπαρόκ. Έχει πραγματοποιήσει εμφανίσεις στην Εναλλακτική Σκηνή του Ιδρύματος Νιάρχος, στον Πειραϊκό Σύνδεσμο, στο Θέατρο Σφενδόνη, στην Αίθουσα Φίλιππος Νάκας, σε περιοδεία στα νησιά την Πάτμο, τη Ρόδο, την Κω, τη Λέρο υπό την αιγίδα της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και στη Finska Kyrkan της Στοκχόλμης.
Athens Baroque Festival 2023
Καλλιτεχνική διεύθυνση: Αναστασία Μηλιώρη
Με την υποστήριξη του Ινστιτούτου Θερβάντες της Αθήνας
