Η σπουδαία ηθοποιός και πρώην βουλευτής των Εργατικών απεβίωσε σήμερα το πρωί στο σπίτι της στο Λονδίνο, δήλωσε ο ατζέντης της.

Η Γκλέντα, η οποία κέρδισε για πρώτη φορά το βραβείο Τόνι για την ερμηνεία της στην παράσταση «Τρεις ψηλές γυναίκες», ήταν περιτριγυρισμένη από την οικογένειά της όταν πέθανε.

Σε δήλωσή του, ο ατζέντης της Lionel Larner είπε: «Η Γκλέντα Τζάκσον, δύο φορές βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός και πολιτικός, πέθανε ειρηνικά στο σπίτι της στο Μπλάκχιθ του Λονδίνου σήμερα το πρωί μετά από σύντομη ασθένεια, έχοντας στο πλευρό της την οικογένειά της.

»Πρόσφατα ολοκλήρωσε τα γυρίσματα της ταινίας ‘The Great Escaper’ στην οποία συμπρωταγωνιστούσε με τον Μάικλ Κέιν».

Δείτε ένα βίντεο με εικόνες της

Η Γκλέντα Μέι Τζάκσον γεννήθηκε στις 9 Μαΐου 1936 και ήταν Βρετανίδα ηθοποιός και πρώην πολιτικός του Εργατικού Κόμματος.

Σπούδασε με υποτροφία στη Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης το 1954, πριν κάνει το επαγγελματικό της ντεμπούτο στο θέατρο τρία χρόνια αργότερα.

Η Γκλέντα αρχικά αποσύρθηκε από την υποκριτική για να θέσει υποψηφιότητα στις εκλογές του 1992 ως βουλευτής για το Χάμπστεντ και Χάιγκεϊτ και στη συνέχεια έγινε νεότερη υπουργός Μεταφορών υπό τον Τόνι Μπλερ.

Ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί το 2015 και εξακολουθεί να είναι το μοναδικό μέλος του βρετανικού κοινοβουλίου που έχει κερδίσει Όσκαρ.

Η Γκλέντα τιμήθηκε με το βραβείο CBE στον κατάλογο των γενεθλίων της Βασίλισσας του 1978 για τις υπηρεσίες της στο θέατρο.

Δείτε μία ομιλία της στο Βρετανικό κοινοβούλιο 

Την δυσάρεστη είδηση γνωστοποίησε ο πρόεδρος του ΣΕΗ, Σπύρος Μπιμπίλας, με ανάρτησή του στο facebook.

«Ακόμα ένας παλιός ηθοποιός μας έφυγε στα 91 του χθες βράδυ..Ο Ρένος Μάντης που έχει εμφανιστεί σε πολλές σειρές της τηλεόρασης σε χαρακτηριστικούς ρόλους αλλά ξεκίνησε από την Αμερική συνεργαζόμενος με το actors studio και το la mama. Καλό ταξίδι φίλε μας», τονίζει ο Σπύρος Μπιμπίλας.

Ο Ρένος Μάντης γεννήθηκε το 1932 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλοσοφία στα πανεπιστήμια της Γενεύης και της Νέας Υόρκης και υποκριτική στη θεατρική σχολή East 15- Acting School του Λονδίνου(1967). Συνέχισε τις σπουδές του στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου παρέμεινε μέχρι το 1988. Πρωτοεμφανίστηκε ως ηθοποιός στο Corbet Theatre του Λονδίνου στα έργα: «Ο Χορός του θανάτου» του Στρίντμπεργκ, «Βυσσινόκηπος» του Τσέχοφ», «Αγαμέμνων» του Αισχύλου κ.ά. Στην Αμερική συνεργάστηκε ως ηθοποιός και σκηνοθέτης με τον διεθνούς φήμης θίασο Λα Μάμα. Από το 1989 έως το 1993 έζησε στο Παρίσι, όπου ανέπτυξε κυρίως κινηματογραφική και τηλεοπτική δραστηριότητα και έλαβε μέρος σε διάφορες ελληνικές θεατρικές εκδηλώσεις. Επανήλθε στην Ελλάδα το 1993.

Ο Ρένος Μάντης είχε παίξει σε τηλεοπτικές σειρές όπως «Ανατομία ενός εγκλήματος», «Και οι παντρεμένοι έχουν ψυχή», «Κόκκινος κύκλος», «Προδοσία» και «Τμήμα ηθών», αλλά και στις κινηματογραφικές ταινίες «Beautiful People», «Lilly’s Story», «Unitas», «Όλο το βάρος του κόσμου», «Αλεξάνδρεια», «Είναι ο Θεός μάγειρας;», «Ελεάτης ξένος», «Η γυναίκα είναι σκληρός άνθρωπος», «Κουράστηκα να Σκοτώνω τους Αγαπητικούς σου», «Μια Μέρα τη Νύχτα» και «Σταγόνα στον Ωκεανό».

Το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος εκφράζει τη βαθιά του θλίψη για την απώλεια της Κατερίνας Χέλμη, μιας σπουδαίας κυρίας του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου που υπηρέτησε την τέχνη και τον πολιτισμό με το ταλέντο, το ήθος και τη σεμνότητά της. Υπήρξε ένας ξεχωριστός άνθρωπος -πάντα με ένα πλατύ χαμόγελο- που έφυγε, έχοντας διαγράψει μια μακροχρόνια και συνεπή διαδρομή στη θεατρική τέχνη. Ηθοποιός, δασκάλα υποκριτικής αλλά και συγγραφέας αρκετών βιβλίων ήταν μια ολοκληρωμένη προσωπικότητα με μεγάλη πνευματική καλλιέργεια.

Η Κατερίνα Χέλμη γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού και του Θεάτρου Τέχνης, αλλά τελικά αποφοίτησε από τη Σχολή του Πέλου Κατσέλη. Έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό μέσα από χαρακτηριστικούς ρόλους σε μερικές από τις πιο αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο πραγματοποιήθηκε το 1957 στην ταινία «Μπαρμπαγιάννης ο κανατάς», ενώμεγαλύτερή της επιτυχία αποτελεί η ταινία «Τα κόκκινα φανάρια», σε σκηνοθεσία Βασίλη Γεωργιάδη.

Κατά τη διάρκεια της καριέρας της, συμμετείχε σε περισσότερες από 25 ταινίες και σε 4 τηλεοπτικές σειρές. Στο θέατρο πρωταγωνίστησε σε δεκάδες παραστάσεις και ξεχώρισε για τις υψηλού επιπέδου ερμηνείες της. Υπήρξε αγωνίστρια τόσο στην τέχνη της όσο και στον κοινωνικό και πολιτικό βίο της χώρας. Σύζυγός της ήταν ο καθηγητής και ακαδημαϊκός Κωνσταντίνος Σβολόπουλος.

Στο ΚΘΒΕ έχει συνεργαστεί με σπουδαίους σκηνοθέτες, ερμηνεύοντας σημαντικούς ρόλους σε πολλές θεατρικές παραστάσεις. Η τελευταία συνεργασία της ήταν στην παράσταση Το φιντανάκι» του Παντελή Χορν που παρουσιάστηκε το 1996, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη, στο Δημοτικό Θέατρο της Σταυρούπολης, ενώ ακολούθησαν παραστάσεις στο Θέατρο Αυλαία το 1997 καθώς και χειμερινή& καλοκαιρινή περιοδεία.

«Άμλετ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Άντριου Βισνέβσκι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών- Κεντρική Σκηνή (1988) [ΓΕΡΤΡΟΥΔΗ] - Φωτογράφος: Βασίλης Μποζίκης

Συνεργασίες με το ΚΘΒΕ:

1.  «Ο ψεύτης» του Κάρλο Γκολντόνι, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη – Πρώτη παρουσίαση: Καβάλα, Κινηματοθέατρο «Απόλλων» (15/10/1971) [ΡΟΖΑΟΥΡΑ]

2.  «Το λάθος» του Αλμπέρ Καμύ, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη Θέατρο Αυλαία (1972) ]ΜΑΡΘΑ]

3.  «Ένα ονειρόδραμα» του Αυγούστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία Σπύρου Α. Ευαγγελάτου - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1972) [ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΙΝΔΡΑ]

4.  «Αίας» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη, Πρώτη Παρουσίαση:  - Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (1972) [ΤΕΚΜΗΣΣΑ]

5. «Ιφιγένεια η εν Ταύροις» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη, Πρώτη Παρουσίαση:  Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (1972) [ΑΘΗΝΑ -Αύγουστος 1973]

6.  «Το τσίρκο» του Νίκου Ζακόπουλου, σε σκηνοθεσία Μαίρης Βοσταντζή, Θεσσαλονίκη, Θέατρο Αυλαία (1972) [ΠΡΩΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ]

7.  «Ο άνθρωπος, το κτήνος και η αρετή» του Λουίτζι Πιραντέλλο, σε σκηνοθεσία Πάνου Χαρίτογλου, Θέατρο Αυλαία (19/01/1973) [ΚΥΡΙΑ ΠΕΡΕΛΛΑ]

8.  «Εσύ και τα σύννεφά σου» του Έρικ Βέστφαλ, σε σκηνοθεσία Νίκου Ραφτόπουλου, Θεσσαλονίκη, Θέατρο Αυλαία (1973) [ΑΝΤΕΛ -αντικατάσταση εαρινή περιοδεία]

9.  «Η μεταφυσική του μοσχαριού με τα δύο κεφάλια» του ΣτανισλάβΊγκνασυΒίτκιεβιτς, σε σκηνοθεσία Κούλας Αντωνιάδη, Θέατρο Αυλαία (1973) [ΛΕΟΚΑΡΤΙΑ ΚΛΑΙΗ]

10.  «Κόμης Έντερλαντ» του Μαξ Φρις, σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1973) [ΕΛΣΑ]

11.  «Ο Πειρασμός» του Γρηγορίου Ξενόπουλου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1974) [ΑΓΓΕΛΑ ΠΑΠΑΣΤΑΜΟΥ]

12.  «Θεσμοφοριάζουσες» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη- Πρώτη Παρουσίαση: Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (1974) [ΠΑΡΑΒΑΣΙΣ]

13.  «Χανς Κολχάας» του Τζαίημς Σώντερς, σε σκηνοθεσία Γιώργου Θεοδοσιάδη -  Θέατρο Αυλαία (1974) [ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ]

14.  «Οι αριθμημένοι» του Ελίας Κανέττι, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη- Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1975) [ΜΑΝΑ]

15.  «Το σπίτι της κούκλας» του Χένρικ Ίψεν, σε σκηνοθεσία Κωστή Μιχαηλίδη - Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1975) [Κα ΛΙΝΤΕ]

16.  «Ηλέκτρα» του Σοφοκλή, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη- Πρώτη Παρουσίαση: Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (1975) [ΧΡΥΣΟΘΕΜΗ]

17.  «Η δοκιμασία» του Άρθουρ Μίλλερ, σε σκηνοθεσία Νίκου Ραφτόπουλου- Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1976) [ΕΛΙΖΑΜΠΕΘ ΠΡΟΚΤΕΡ]

18.  «Η πρόσκληση» του ΜπάμπηΤσικληρόπουλου, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1977) [ΜΑΡΙΩ]

19.  «Ο άγιος πρίγκηψ» της Μαργαρίτας Λυμπεράκη, σε σκηνοθεσία Σταύρου Ντουφεξή – Πρώτη Παρουσίαση: Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (23/07/1977) [ΜΑΡΙΑ]

20.  «Ιφιγένεια εν Ταύροις» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Νίκου Χαραλάμπους – Πρώτη Παρουσίαση: Θέατρο Δάσους (1987) [ΙΦΙΓΕΝΕΙΑ]

21. «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ανδρέα Βουτσινά, Πρώτη Παρουσίαση - Καβάλα, Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων (1987) [ΕΛΕΝΗ /αντικατάσταση]

22.    «Άμλετ» του Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, σε σκηνοθεσία Άντριου Βισνέβσκι, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1988) [ΓΕΡΤΡΟΥΔΗ]

23. «Και ο Ρόζενγκραντς και ο Γκίλντενστερν νεκροί άρχοντά μου» του Τομ Στόππαρντ, σε σκηνοθεσία Μίνου Βολανάκη/ Γιώργου Βούρου, Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών - Κεντρική Σκηνή (1988) [ΓΕΡΤΡΟΥΔΗ]

24.  «Το φιντανάκι» του Παντελή Χορν, σε σκηνοθεσία Θοδωρή Γκόνη- Πρώτη Παρουσίαση: Σταυρούπολη Θεσσαλονίκης, Δημοτικό Θέατρο (05/01/1996)  [ΦΡΟΣΩ]

 

«Σήμερα έφυγε από την ζωή μια από τις τελευταίες ηθοποιούς συνεργάτιδες του σπουδαίου Βασίλη Λογοθετίδη» έγραψε ο ηθοποιός και πρόεδρος του ΣΕΗ.

«Η Ντίνα Σταθάτου, γεννημένη το 1925, στα 98  της έφυγε στο χωριό Μακρυώτικα Πυλαρου της Κεφαλλονιάς  ενώ στην βραχύβια πορεία της στο Θέατρο δούλεψε πλάι σε σπουδαίους ηθοποιούς. Όπως και με τον Αιμίλιο Βεάκη και οι ρόλοι της στις ταινίες του Λογοθετίδη παραμένουν αξέχαστοι. Άφησε την καριέρα της για να δημιουργήσει οικογένεια. Κοντά της ήταν ο σύλλογος Ριφόρτσο της Κεφαλλονιάς που πέρυσι την τίμησε με εκδήλωση αφιερωμένη σε αυτήν. Μας ειδοποίησε ο κύριος Ορέστης Καπάτος υπεύθυνος του Συλλόγου. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ από όλους μας» έγραφε χαρακτηριστικά.

Πέθανε ο Κώστας Πανουργιάς, μετά από σκληρή μάχη που έδωσε για τη ζωή του.

Τη δυσάρεστη είδηση του θανάτου του γνωστού ηθοποιού του θεάτρου και του κινηματογράφου, έκανε γνωστή ο πρόεδρος του ΣΕΗ, Σπύρος Μπιμπίλας με μία ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook. 

Η ανάρτηση του Σπύρου Μπιμπίλα

Θέλοντας να εκφράσει τη λύπη του για τον θάνατο του φίλου και συναδέλφου του, έγραψε: «Ένας αγαπημένος φίλος και αξιολογος συναδελφος με μεγάλη πορεια στο Θέατρο,στον κινηματογράφο και σε δεκάδες σειρές στην τηλεόραση και στην μεταγλώττιση ο Κωστας Πανουργιάς που είχα την τύχη να δουλέψω μαζί του πολλα χρόνια στο ΑΝΟΙΧΤΟ ΘΕΑΤΡΟ του Γιώργου Μιχαηλιδη έφυγε από την ζωή μετά από σκληρή μάχη…».

Στη συνέχεια, ανακοίνωσε στους διαδικτυακούς του φίλους πότε και πού θα γίνει η κηδεία του, ώστε να του πουν το τελευταίο «αντίο». «Θα τον αποχαιρετησουμε αύριο Παρασκευή από το κοιμητήριο του Κάτω Σουλίου στον Μαραθώνα στην μία το μεσημέρι. ΚΑΛΟ ΤΑΞΙΔΙ ΚΩΣΤΑ ΜΟΥ», συμπλήρωσε ο Σπύρος Μπιμπίλας

Ο Χαΐμ Τοπόλ, ο ισραηλινός ηθοποιός και τραγουδιστής που έγινε ευρύτερα γνωστός για την ερμηνεία του ως «Τέβιε ο γαλατάς» στον «Βιολιστή στη στέγη», πέθανε χθες σε ηλικία 87 ετών.

Ο Τοπόλ άφησε την τελευταία του πνοή στο σπίτι του στο Ισραήλ την Τετάρτη, ενώ ήταν περιτριγυρισμένος από την οικογένειά του, όπως μετέδωσαν τα τοπικά μέσα ενημέρωσης. Ο γιος του είχε πρόσφατα επιβεβαιώσει ότι ο γνωστός ηθοποιός είχε διαγνωστεί με άνοια πέρυσι.

Σε ανακοίνωσή του για τον θάνατο του Τοπόλ, ο πρόεδρος του Ισραήλ Ισαάκ Χέρτσογκ τον περιέγραψε ως έναν «προικισμένο ηθοποιό που κατέκτησε πολλές σκηνές στο Ισραήλ και στο εξωτερικό, γέμισε τις κινηματογραφικές οθόνες με την παρουσία του και κυρίως μπήκε βαθιά στις καρδιές μας».

Επαιξε τον Τέβιε στο θεατρικό μιούζικαλ επί πέντε δεκαετίες, υπολογίζοντας κάποτε ότι είχε ερμηνεύσει τον ρόλο περισσότερες από 3.500 φορές. Υποδύθηκε επίσης τον ευσεβή Εβραίο πατέρα στην ταινία του 1971, για την οποία κέρδισε Χρυσή Σφαίρα καλύτερου ηθοποιού και ήταν υποψήφιος για βραβείο καλύτερου ηθοποιού στα βραβεία Όσκαρ.
 

Μόλις 30 ετών όταν άρχισε να υποδύεται τον πενηντάρη Τέβιε στη σκηνή το 1966, ο Τοπόλ χρησιμοποίησε μακιγιάζ και κοστούμια για να φαίνεται μεγαλύτερος και βαρύτερος από τα χρόνια του- το 2009, όταν ολοκλήρωσε την ερμηνεία του ρόλου στα 70 του χρόνια, έπρεπε να παίζει νεότερος από τα χρόνια του.

«Πόσοι άνθρωποι είναι γνωστοί για έναν ρόλο; Πόσοι άνθρωποι στο επάγγελμά μου είναι γνωστοί παγκοσμίως; Οπότε δεν παραπονιέμαι», δήλωσε σε συνέντευξή του το 2015. «Μερικές φορές εκπλήσσομαι όταν έρχομαι στην Κίνα ή όταν έρχομαι στο Τόκιο ή όταν έρχομαι στη Γαλλία ή όταν έρχομαι οπουδήποτε και ο υπάλληλος στο τμήμα μετανάστευσης λέει «Τοπόλ, είσαι ο Τοπόλ;». Οπότε ναι, πολλοί άνθρωποι είδαν τον Βιολιστή και αυτό δεν είναι κακό».

Στα τελευταία του χρόνια, ο Τοπόλ έγραψε και εικονογράφησε βιβλία και ίδρυσε μια μη κερδοσκοπική οργάνωση για παιδιά με ειδικές ανάγκες. Το 2015, του απονεμήθηκε το Βραβείο Ισραήλ, μία από τις κορυφαίες διακρίσεις της χώρας.

Ο Μπρους Γουίλις πάσχει από μετωποκροταφική άνοια, όπως ανακοίνωσε πρόσφατα η οικογένειά του.

Στα 67 του χρόνια ο ηθοποιός του Χόλιγουντ, που έγινε γνωστός για τους σκληρούς ρόλους του σε ταινίες – μπλοκμπάστερ, αντιμετωπίζει προβλήματα στην επικοινωνία ενώ από την άνοιξη του 2022 έχει διαγνωστεί με αφασία.

Η είδηση έχει βυθίσει στη θλίψη τους θαυμαστές του και την οικογένειά του, η οποία τον στηρίζει με κάθε τρόπο.

Αδυνατεί να συζητήσει

Σε δήλωση που εξέδωσε την περασμένη Πέμπτη, η οικογένεια του Γουίλις αποκάλυψε ότι η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί.

Ο Ουίλφριντ Γκλιμ, ξάδερφος της μητέρας του ηθοποιού, δήλωσε στην Bild πως η συμπεριφορά του έχει γίνει όλο και πιο αργή και δεν είναι πλέον σε θέση να κάνει μια φυσιολογική συζήτηση. Μάλιστα, η μητέρα του, Μαρλίν, δεν είναι σίγουρη αν την αναγνωρίζει ακόμα, γεγονός που της προκαλεί τεράστια στενοχώρια και ανησυχία.

Η μάχη με την μετωποκροταφική άνοια

Ο Μπρους Γουίλις διαγνώστηκε με μετωποκροταφική άνοια, μια σπάνια και εξουθενωτική νευρολογική διαταραχή. Η νόσος επηρεάζει τους μετωπιαίους και κροταφικούς λοβούς του εγκεφάλου, προκαλώντας μια σειρά από προβλήματα συμπεριφοράς και γλώσσας. Το άτομο που πάσχει από αυτήν, εμφανίζει αλλαγές στην προσωπικότητά του, εμμονική συμπεριφορά, αλλά και δυσκολίες στην ομιλία.

Η οικογένειά του στις 16 Φεβρουαρίου γνωστοποίησε πως ο δημοφιλής ηθοποιός πάσχει από μετωποκροταφική άνοια, μέσα από μια συγκλονιστική ανακοίνωση στα social media.

Στην ανακοίνωσή της, εξέφρασε «τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη για την απίστευτη αγάπη και υποστήριξη που λάβαμε όλοι από τότε που μοιραστήκαμε την αρχική διάγνωση του Μπρους». Και συνέχισε ότι πλέον υπάρχει «μια βαθύτερη κατανόηση του τι βιώνει».

Ολόκληρη η ανακοίνωση της οικογένειάς του

«Η οικογένειά μας ήθελε να ξεκινήσει αυτό το μήνυμα, εκφράζοντας τη βαθύτατη ευγνωμοσύνη μας για την απίστευτη έκρηξη αγάπης, υποστήριξης και τις υπέροχες ιστορίες που λάβαμε από τότε που κοινοποιήσαμε την αρχική διάγνωση του Μπρους. Στο πνεύμα αυτού, θέλαμε να σας ενημερώσουμε για τον αγαπημένο μας σύζυγο, πατέρα και φίλο, καθώς τώρα έχουμε μια βαθύτερη κατανόηση του τι βιώνει. Από τότε που ανακοινώσαμε τη διάγνωση αφασίας του την άνοιξη του 2022, η κατάσταση του Μπρους έχει προχωρήσει και τώρα έχουμε μια πιο συγκεκριμένη διάγνωση: μετωποκροταφική άνοια (γνωστή ως FTD).

Δυστυχώς, οι προκλήσεις στην επικοινωνία είναι μόνο ένα σύμπτωμα της ασθένειας που αντιμετωπίζει. Αν και αυτό είναι επώδυνο, είναι ανακούφιση να έχουμε επιτέλους μια ξεκάθαρη διάγνωση. Η FTD είναι μια σκληρή ασθένεια για την οποία πολλοί από εμάς δεν έχουμε ακούσει ποτέ και μπορεί να χτυπήσει οποιονδήποτε. Για άτομα κάτω των 60 ετών, η FTD είναι η πιο κοινή μορφή άνοιας και επειδή η διάγνωση μπορεί να διαρκέσει χρόνια, η FTD είναι πιθανότατα πολύ πιο διαδεδομένη από ό,τι γνωρίζουμε. Σήμερα δεν υπάρχουν θεραπείες για την ασθένεια, μια πραγματικότητα που ελπίζουμε ότι μπορεί να αλλάξει τα επόμενα χρόνια. Καθώς η κατάσταση του Μπρους προχωρά, ελπίζουμε ότι η προσοχή των μέσων ενημέρωσης μπορεί να επικεντρωθεί στο να ρίξει φως σε αυτήν την ασθένεια που χρειάζεται πολύ περισσότερη ευαισθητοποίηση και έρευνα.

Ο Μπρους πάντα χρησιμοποιούσε τη φωνή του για να βοηθήσει τους άλλους και να ευαισθητοποιήσει για σημαντικά ζητήματα τόσο δημόσια όσο και ιδιωτικά. Γνωρίζουμε μέσα μας ότι – αν μπορούσε σήμερα – θα ήθελε να ανταποκριθεί φέρνοντας την παγκόσμια προσοχή και μια σύνδεση με εκείνους που επίσης αντιμετωπίζουν αυτή την εξουθενωτική ασθένεια και πώς επηρεάζει τόσα πολλά άτομα και τις οικογένειές τους. Η δική μας είναι μόνο μια οικογένεια με ένα αγαπημένο πρόσωπο που πάσχει από FTD και ενθαρρύνουμε τους άλλους που το αντιμετωπίζουν να αναζητήσουν τις πληροφορίες και την υποστήριξη που είναι διαθέσιμη μέσω του AFTD (@theaftd, theaftd.org ) . Και για όσους από εσάς είχατε την τύχη να μην έχετε προσωπική εμπειρία με το FTD, ελπίζουμε ότι θα αφιερώσετε χρόνο για να το μάθετε και θα υποστηρίξετε την αποστολή του AFTD με όποιον τρόπο μπορείτε».

 

«Έπεσε η αυλαία» για την αγαπημένη Ελληνίδα ηθοποιό Δέσποινα Νικολαΐδου, η οποία «έφυγε» σε ηλικία 89 ετών, όπως γνωστοποίησε ο πρόεδρος του ΣΕΗ Σπύρος Μπιμπίλας με ανάρτησή του στο Facebook. Όπως είπε, η εξόδιους ακολουθία έγινε σήμερα Σάββατο στις 12:30 στον Χολαργό.

Όπως αναφέρει ο Σπύρος Μπιμπίλας «Ακόμα ένα αντίο σήμερα και θλίψη στην οικογένεια των ηθοποιών.. Η τελευταία εν ζωή συμμαθήτρια της Αλίκης Βουγιουκλάκη πολυτάλαντη Δέσποινα Νικολαιδου και σύζυγος του αείμνηστου Γιώργου Μούτσιου δεν είναι πια κοντά μας.. μέσα από τόσους ωραίους ρόλους θα την θυμόμαστε! στον Χολαργό 12.30 το Σάββατο ή εξοδιος ακολουθία.. Καλό ταξίδι από όλους μας».

Η Δέσποινα Νικολαΐδου γεννήθηκε το 1934 και αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου ενώ εμφανίστηκε σε πολλές ταινίες αλλά και τηλεοπτικές σειρές.

Μάλιστα συμμετείχε στην σειρά Εκάτη, το πρώτο έγχρωμο πρόγραμμα που προβλήματα στην ελληνική τηλεόραση. Χαρακτηριστικός είναι επίσης ο ρόλος της «Ρούλας Γκραβάνη», κολλητής φίλης της «Λίζας Πετροβασίλη», που υποδυόταν η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην ταινία Χτυποκάρδια στο Θρανίο του 1963.

Ήταν παντρεμένη με τον ηθοποιό, Γιώργο Μούτσιο, με τον οποίο το 1977 συγκρότησαν το δικό τους θίασο.

Έφυγε από τη ζωή στα 82 της χρόνια Raquel Welch, Αμερικανίδα ηθοποιός και sex symbol της δεκαετίας του ’60.

Το πραγματικό της όνομα ήταν Jo-Raquel Tejada. Γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου του 1940 στο Σικάγο από Βολιβιανό πατέρα και Αμερικανίδα μητέρα.

Το 2002 δήλωσε στους New York Times πως είναι περήφανη για τις λατινικές της ρίζες.

«Είμαι χαρούμενη που τις αναγνωρίζω και καθυστέρησα πολύ…υπήρχε κάπως ένα κενό στην καρδιά μου και στη δουλειά μου για πολύ, πολύ καιρό» είχε δηλώσει.

Η Raquel Welch, που πέθανε μετά από μια σύντομη ασθένεια έγινε γνωστή μέσα από τους ρόλους της στις ταινίες Fantastic Voyage και One Million Years B.C. το 1966.

Μάλιστα ανακηρύχθηκε μία από τις «100 πιο σέξι σταρ στην ιστορία του κινηματογράφου» σε ένα τεύχος του περιοδικού Empire το 1995. Επίσης το Playboy την τοποθέτησε στην 3η θέση των «100 πιο σέξι σταρ του 20ού αιώνα».

 

Η Raquel Welch μεσουράνησε τη δεκαετία του ’60 κατακτώντας επάξια τον τίτλο του sex symbol. Έγινε παγκόσμιο είδωλο όταν εμφανίστηκε με ένα μπικίνι από δέρμα ελαφιού στη βρετανική ταινία «One Million Years BC» του 1966.

Η Raquel Welch στην ταινία «One Million Years BC»

Τη στιγμή που η ταινία έλαβε μέτριες κριτικές, η εικόνα της Raquel Welch ως γυναίκα των σπηλαίων έγινε κομμάτι της ιστορίας του κινηματογράφου.

Η ίδια είχε δηλώσει πως δεν την πείραζε που έγινε ευρέως γνωστή λόγω της εμφάνισης αυτής. «Συχνά με ρωτούν αν βαριέμαι να μιλάω για αυτό το μπικίνι, αλλά η αλήθεια είναι πως όχι. Ήταν ένα σημαντικό γεγονός στη ζωή μου, οπότε γιατί να μην μιλήσω για αυτό;» είχε πει η ηθοποιός.

Μάλιστα, είχε αποκαλύψει πως ο εν λόγω ρόλος παραλίγο να της στοιχίσει τη ζωή. «Έπαιρνα τόση πενικιλίνη όταν φορούσα το μπικίνι (από δέρμα ελαφιού) που παραλίγο να πεθάνω», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά.

Welch, βραβευμένη με Χρυσή Σφαίρα, πρωταγωνίστησε σε περισσότερες από 30 ταινίες, συμπεριλαμβανομένων των «Fantastic Voyage»  και «The Three Musketeers», καθώς και σε περίπου 50 τηλεοπτικές σειρές σε μια καριέρα πέντε δεκαετιών.

Σε μία πρόσφατη συνέντευξή της, στην Σκωτσέζικη Sunday Post, η Welch παραδέχτηκε πως οι δύο επιτυχίες της το 1966 «έκαναν τεράστια διαφορά στην καριέρα μου. Μέσα σε μια νύχτα, βρέθηκα σε ζήτηση. Πριν από αυτό δεν ήμουν κάτι παραπάνω από ‘ένας ακόμη’».

Σύμφωνα με δήλωση της ίδιας, πρώτη της φιλοδοξία ήταν να γίνει χορεύτρια μπαλέτου, ωστόσο στα 17 της συνειδητοποίησε ότι δεν είχε την απαραίτητη σιλουέτα.

Κέρδισε τη Χρυσή Σφαίρα Α’ γυναικείου ρόλου σε κωμωδία ή μιούζικαλ για την ταινία «The Three Musketeers», στην οποία υποδύθηκε τη μοδίστρα της βασίλισσας. Είχε προταθεί ξανά το 1987 για τον ρόλο της στην ταινία «Right to Die».

Ενώ γύριζε το «Cannery Row» το 1982, η Welch απολύθηκε επειδή επέμενε να φτιάχνει τα μαλλιά και το μακιγιάζ της στο σπίτι. Μήνυσε τα στούντιο της MGM για παραβίαση της σύμβασης, κερδίζοντας τελικά έναν διακανονισμό 15 εκατομμυρίων δολαρίων.

Λάτρης της γιόγκα, η Welch άνοιξε αργότερα ένα δικό της studio ευεξίας, ενώ δημοσίευσε και το πρόγραμμα «Total Beauty and Fitness» το 1984.

Το 2008 σε ηλικία 68 ετών χώρισε από τον 4ο σύζυγό της, Ρίτσαρντ Πάλμερ, ο οποίος ήταν κατά 14 χρόνια μικρότερός της. Τα επόμενα χρόνια, η Welch συνέχισε την υποκριτική περιστασιακά, αλλά ανέπτυξε επίσης τη δική της σειρά από περούκες και extensions.

Η Ράκελ Γουέλς (Raquel Welch, 5 Σεπτεμβρίου 1940 – 15 Φεβρουαρίου 2022) άρχισε την καριέρα της σε ηλικία 19 ετών, ενώ πρωταγωνίστησε σε μία σειρά περίπου 65 ταινιών και ήταν κάτοχος Χρυσής Σφαίρας για τη συμμετοχή της στο έργο «Ο Ντ’ Αρτανιάν και οι Τρεις Σωματοφύλακες».

Eκανε τέσσερις γάμους και απέκτησε δύο παιδιά.

Διάσημοι σταρ την αποχαιρετούν

Η είδηση θανάτου της σόκαρε και βύθισε στη θλίψη πολλούς θαυμαστές της ηθοποιού και αστέρες του Χόλιγουντ που είχαν την τύχη να συνεργαστούν μαζί της, οι οποίοι έσπευσαν να την αποχαιρετήσουν και να την τιμήσουν με τον δικό τους τρόπο.

Η Witherspoon, συνεργάστηκε με την Welch στην καλτ κλασική ταινία του 2001 Legally Blonde. Την αποχαιρέτησε, χαρακτηρίζοντάς την «απλά εκπληκτική».

Ο σκηνοθέτης του Bridesmaids, Paul Feig, περιέγραψε την Welch ως μία «αληθινή σούπερ σταρ» και πως ο κόσμος έχασε ένα «είδωλο».

Ο επίσημος λογαριασμός των Muppets στο Twitter, και αρκετά από τα μέλη του καστ, δημοσίευσαν τα δικά τους αφιερώματα στην ηθοποιό.

Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο έχει προκαλέσει ο θάνατος σήμερα της σπουδαίας ηθοποιού και αγωνίστριας, Ντενίζ Μπαλτσαβιά, σε ηλικία 91 ετών, η οποία το τελευταίο διάστημα έμενε στο Σπίτι του Αγωνιστή.

Την είδηση έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο Σπύρος Μπιμπίλας, ο οποίος έγραψε:

«Το ΣΕΗ σήμερα θρηνεί μια μεγάλη αγωνίστρια του Σωματείου μας… Η Ντενίζ Μπαλτσαβιά η σπουδαία ηθοποιός με τους αξέχαστους ρόλους, η συνεπής οραματίστρια που με πάθος υπηρέτησε τα πιστεύω της για τον υγιή σοσιαλισμό, η αγωνίστρια του λαού και του κλάδου μας, η ένθερμη υποστηρίκτρια της ποιότητας, η φίλη, η γυναίκα με το αστείρευτο χιούμορ… Ένα αξιολάτρευτο πλάσμα υπόδειγμα εργατικότητας για τους νέους δεν είναι πια κοντά μας… Έφυγε στα 91 της… Καλό ταξίδι αγαπημένη μας Ντενίζ… Σ’ ευχαριστούμε για όλα».

Η Ντενίζ Μπαλτσαβιά γεννήθηκε το 1936. Μόλις τελείωσε το γυμνάσιο, πήγε στην Αγγλία, όπου σπούδασε αγγλική φιλολογία και παράλληλα στη δραματική σχολή, ενώ δούλευε σε διάφορες δουλιές για να καταφέρει να επιβιώσει σε μια ξένη χώρα και παράλληλα να σπουδάζει.

Κινηματογράφος:

• Ο θησαυρός της Αγγελίνας (2005)
• Αγάπη στα 16 (2004)
• Λίφτινγκ (2001)
• Ροζ ολοταχώς (2001)
• Οι αριθμημένοι (1998)
• Η ηλικία της θάλασσας (1978)

Τηλεόραση:

• Ψίθυροι καρδιάς (1997)
• Εκείνες κι εγώ (1996)
• Οι μεν και οι δεν (1993)
• Οι φρουροί της Αχαϊας (1992)