Η αυτοψία του ναυαγίου της Πύλου, του πλέον πολύνεκρου προσφυγικού ναυαγίου της Μεσογείου θα πραγματοποιηθεί σήμερα 23 Νοεμβρίου στις 19:30 στον κινηματογράφο Τριανόν, στην Αθήνα, με πρωτοβουλία του ευρωβουλευτή Στέλιου Κούλογλου.

Την ίδια μέρα και στο ίδιο μέρος, στις 22:00, θα γιορταστεί η αποφυλάκιση των Μοχαμάντ, Αμίρ και Ακίφ, των τριών προσφύγων που είχαν καταδικαστεί άδικα σε δεκάδες χρόνια φυλακή ως διακινητές, με μια μεγάλη συναυλία με τη συμμετοχή της Πρωτοβουλίας Καλλιτεχνών για το Προσφυγικό στην οποία θα εμφανιστούν αλφαβητικά οι:

• Βαμβακούσης Ηλίας,
• Βελεσιώτου Φωτεινή και μαζί της οι Νίκος Ζουρνής, Ορέστης Κολέτσος και Παναγιώτης Παπαγεωργίου,
• Μποφίλιου Νατάσσα και μαζί της ο Αντώνης Παλαμάρης
• Μυστακίδης Δημήτρης, και μαζί του η Έλενα Αβραμιώτη
• Σιώτας Φώτης και μαζί του ο Γιώργος Φουντούκος
• Φριντζήλα Μάρθα
• και το σχήμα Aegean Music Project, αποτελούμενο από τους Δημήτρη Μπουσούνη, Αλέξανδρο Παπανικολάου, Zekiye Yurekli και Peter Jaques.

Κατά την «αυτοψία» του ναυαγίου της Πύλου, επιζώντες, συγγενείς και δικηγόροι των θυμάτων, ακτιβιστές και ΜΚΟ, δημοσιογράφοι που ερεύνησαν την υπόθεση, ερευνητές και ιατροδικαστικοί αναλυτές θα πάρουν τον λόγο σε μια προσπάθεια να αναδείξουν τις συνθήκες και τις αποφάσεις που οδήγησαν στην τραγωδία, στις καθυστερήσεις της έρευνας και στην προσπάθεια συγκάλυψης των ευθυνών.

Μεταξύ άλλων θα μιλήσουν ο δικηγόρος των προσφύγων άδικα κατηγορούμενων ως διακινητών, Δημήτρης Χούλης, ο δικηγόρος των επιζώντων, Βασίλης Παπαδόπουλος, η Ειρήνη Γαϊτάνου, από την RSA (Refugee Support Aegean), ο Στέφανος Λεβίδης από τη Forensis, την ερευνητική ομάδα, που μελέτησε ενδελεχώς το ναυάγιο με τρισδιάστατη αναπαράσταση του, ο δημοσιογράφος του Solomon, το οποίο έκανε μια βραβευμένη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έρευνα για το ναυάγιο, Σταύρος Μαλιχούδης, o διασώστης Ιάσονας Αποστολόπουλος, και ο επιζώντας του ναυαγίου Ahmad Al Κilani, o οποίος συγκλόνισε το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με την μαρτυρία του, στην σχετική εκδήλωση του Στ. Κούλογλου.

Ακόμη, για την υποστήριξη των προσφύγων, που καταδικάζονται άδικα σε εξοντωτικές ποινές φυλάκισης ως διακινητές – μια πρακτική της ελληνικής κυβέρνησης που φιλοδοξεί αποτυχημένα να αποτρέψει τις προσφυγικές ροές, ο ευρωβουλευτής Στ. Κούλογλου έχει οργανώσει, ήδη από το 2021, τη διεθνή πρωτοβουλία «142 χρόνια φυλακή: Δίκαιη Δίκη για τον Μοχάμαντ», που υποστηρίζεται από περισσότερους από 2000 ευρωβουλευτές, οργανώσεις και μέλη της κοινωνίας των πολιτών.

O Ακίφ Ρασούλι, o Αμίρ Ζαχίρι και ο Μοχαμάντ Χανάντ Αμπντί ήταν θύματα αυτής της πρακτικής της ελληνικής κυβέρνησης, οι δυο πρώτοι καταδικασμένοι σε 50 χρόνια έκαστος, ενώ ο Μοχαμάντ, πολιτικός πρόσφυγας από τη Σομαλία, σε 142 χρόνια, παρότι έσωσε 31 ζωές από τη θάλασσα.

Μετά τη διεθνή κινητοποίηση της πρωτοβουλίας, πραγματοποιήθηκαν δίκαιες δίκες στις οποίες οι συνήγοροι των Ακίφ, Αμίρ και Μοχαμάντ πέτυχαν την αθώωση και απελευθέρωσή τους τον περασμένο χρόνο.

Ο Μοχαμάντ Χανάντ Αμπντί και ο Αμίρ Ζαχίρι θα είναι παρόντες στο Τριανόν για να μοιραστούν τη δική τους εμπειρία, δίνοντας και αυτή την πλευρά του μαρτυρικού ταξιδιού των ανθρώπων αυτών προς μια καλύτερη ζωή.

Η είσοδος και στις δυο εκδηλώσεις είναι ελεύθερη.

Ωδείο Αθηνών Αθηνών

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2023 στις 18:30     

Το Strong me, το κίνημα για την πρόληψη και καταπολέμηση της έμφυλης βίας, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών (25/11) διοργανώνει την Παρασκευή 24 Νοεμβρίου στο Ωδείο Αθηνών εκδήλωση αφύπνισης με τίτλο “Κάνε τον Φόβο σου Δύναμη” για την πραγματικότητα της Έμφυλης Βίας.

Η τέχνη και ο αθλητισμός ανοίγουν τον δρόμο για να μετατρέψουμε τον φόβο μας σε δύναμη, γι΄αυτό και σημαντικές προσωπικότητες από τον χώρο της Τέχνης, του αθλητισμού και του ακτιβισμού, καθώς και επιζώσες έμφυλης βίας, θα δώσουν ηχηρό “παρών” στην εκδήλωση. 

Στο πλαίσιο αυτό, θα πραγματοποιηθεί συναυλία με την Ορχήστρα Σύγχρονης Μουσικής της ΕΡΤ και τη συμμετοχή καλλιτεχνών (Πέννυ Μπαλτατζή, Ειρήνη Τουμπάκη και Ασπασία Θεοφίλου) υπό τη διεύθυνση του μαέστρου Γιώργου Αραβίδη.

Τέλος, θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ για την Έμφυλη Βία "Οι κόρες της σιωπής” της Δέσποινας Σωτηροπoύλου, το οποίο   πριν λίγες ημέρες έλαβε το 1ο Βραβείο Δραματουργικού Ντοκιμαντέρ στο "2ο  International Film Epidaurus", υπό την αιγίδα του "London Greek Film Festival".  

Στην εκδήλωση συμμετέχουν: 

• Βούλα Πατουλίδου (Ολυμπιονίκης - Αντιπεριφερειάρχης)
•  Έλενα Κουντουρά (Ευρωβουλευτής)
• Γιώργος Καραμίχος (Ηθοποιός)
• Hana Ganji  (Αφγανή ακτιβίστρια)
•  Μάκης Καλάρας (Παραολυμπιονίκης)
•  Άννα Απέργη (Ακτιβίστρια - Πρόεδρος του Σωματείου Υποστήριξης Διεμφυλικών)
•  Γιώργος Νικολαϊδης (Εκπαιδευτής Ενηλίκων του φορέα Gender Alliance)
•  Μαρία Ζουριδάκη (Επιζώσα Έμφυλης Βίας)
• Κική Πετρουλάκη  (Ψυχολόγος - Πρόεδρος του φορέα Ευρωπαικό Δίκτυο κατά της Βίας)

Την εκδήλωση θα παρουσιάσει η Ζέτα Δούκα

Info

Παρασκευή 24 Νοεμβρίου 2023 στο Ωδείο Αθηνών Αθηνών (αμφιθέατρο Ιωάννης Δεσποτόπουλος)

Ώρα έναρξης: 18.30

Είσοδος Ελεύθερη

Η εκδήλωση θα μεταδοθεί σε live streaming και θα είναι προσβάσιμη σε μη ακούοντες, με την υποστήριξη του HandsUp, του πρώτου πρακτορείου διερμηνέων Νοηματικής Γλώσσας στην Ελλάδα και Υπηρεσιών Προσβατικότητας.  

Κλιμάκιο του Ερυθρού Σταυρού στον εξωτερικό χώρο θα συλλέγει τρόφιμα για τους πυροπαθείς και πλημμυροπαθείς συμπολίτες μας. 

Η εκδήλωση τελεί υπό την Αιγίδα του Δήμου Αθηναίων, του Ομίλου για την Unesco Τέχνης, Λόγου & Επιστημών Ελλάδας, της ΠΕΔΑ (Περιφερειακή Ένωση Δήμων Αττικής), του ΕΕΦ (Εργαστήριο Εφαρμοσμένης Φιλοσοφίας  Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών) ISGESIS ( International Awards G.Sciacca).

Ο ιστορικός, υπεύθυνος των ιστορικών αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Τάσος Σακελλαρόπουλος στο studio Μαυρομιχάλη

Παρασκευή 10 Νοεμβρίου 2023

Σειρά συζητήσεων με αφορμή την παράσταση

         «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης

και το φάσμα των φατριών»  του Παντελή Μπουκάλα 

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος», παρουσιάζει, στο Studio Μαυρομιχάλη, το νέο έργο του Παντελή Μπουκάλα, «Ο Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης και το φάσμα των φατριών» σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή, Στέλλας Κρούσκα και Κλεοπάτρας Τολόγκου, με τον Φώτη Μακρή στον πρωταγωνιστικό ρόλο.

«Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.»

Με βάση αυτή την ρήση του Παντελή Μπουκάλα, μετά από κάθε παράσταση, στο Studio Μαυρομιχάλη θα βρίσκεται  μια προσωπικότητα από διαφορετικούς χώρους της δημόσιας ζωής, για να συζητήσουμε όχι μόνο για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, αλλά και για την μεγαλειώδη στιγμή του Ελληνικού έθνους, την επανάσταση του 1821. Με τους ήρωές της, τους προδότες της, τα αμφιλεγόμενα πρόσωπα, τις αντιφάσεις της, τις προσδοκίες, τις διαψεύσεις, τα φωτεινά αλλά και τα σκοτεινά της σημεία.  Και φυσικά για το πως αυτή η μεγαλειώδης εξέγερση, καθόρισε την συνέχεια του Ελληνισμού μέχρι σήμερα.  Γιατί όπως πάλι σημειώνει ο Παντελής Μπουκάλας, « Η εθνική αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο».

Η είσοδος στη συζήτηση είναι δωρεάν για το κοινό που θέλει να την παρακολουθήσει.

Στις 10 Νοεμβρίου καλεσμένος είναι ο ιστορικός, υπεύθυνος των ιστορικών αρχείων του Μουσείου Μπενάκη, Τάσος Σακελλαρόπουλος, ενώ ακολουθούν  στις 24 Νοεμβρίου ο Ιστορικός, επίτιμο μέλος του Ιδρύματος Μεσογειακών σπουδών και Ομότιμος Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας στο  Πανεπιστήμιο Κρήτης, Χρήστος Λούκος, στις 15 Δεκεμβρίου ο καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών στο Τμήμα Ιστορίας και Φιλοσοφίας της Επιστήμης του ΕΚΠΑ, Αριστείδης Χατζής και στις 22 Δεκεμβρίου η Αναπληρώτρια καθηγήτρια Ιστορίας Νέων Χρόνων στο τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστήμιου Κρήτης, Ελευθερία Ζέη.

Σύντομα θα ανακοινωθούν και οι επόμενοι καλεσμένοι.

Λίγα λόγια για την παράσταση :

Πόσο συνδεδεμένοι είμαστε με την ιστορία μας;

Έχουμε αναρωτηθεί ποτέ από ποια πρόσωπα  ή ποια γεγονότα πήραν τα ονόματά τους οι οδοί και οι πλατείες που ζούμε ή εργαζόμαστε ή διασχίζουμε σε καθημερινή βάση; Έχουμε ποτέ επιχειρήσει αυτήν την μικρή  σύνδεση με το παρελθόν μας;

Αυτή ήταν η αφορμή για να προχωρήσουμε στην δημιουργία μιας παράστασης για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, έναν από τους πρωταγωνιστές της ελληνικής επανάστασης του 1821, από τον οποίον πήρε το όνομά της η οδός Μαυρομιχάλη και κατ’ επέκταση το θέατρό μας, studio Μαυρομιχάλη.

Και είχαμε την τεράστια τύχη και τιμή, συνοδοιπόρος μας σε αυτή μας  την προσπάθεια, να είναι ο Παντελής Μπουκάλας που ανέλαβε την συγγραφή του έργου.

Παντελής Μπουκάλας :

Διακόσια χρόνια μετά την Επανάσταση, ο Πέτρος Μαυρομιχάλης, ο οικείος μας Πετρόμπεης, παραμένει, αν όχι ένα σημείο αμφιλεγόμενο, πάντως ένα πρόσωπο του Αγώνα ευρύτερα γνωστό όχι για τη μεγάλη συμβολή του στα επαναστατικά χρόνια αλλά για την εμπλοκή της οικογένειάς του στη δολοφονία του Ιωάννη Καποδίστρια. Στις 9 Οκτωβρίου 1831, ο Γεώργιος και ο Κωνσταντίνος Μαυρομιχάλης, γιος και αδερφός, αντίστοιχα, του ηγέτη των Μανιατών, πυροβόλησαν και μαχαίρωσαν θανάσιμα τον Κυβερνήτη στο Ναύπλιο, έξω από τον ναό του Αγίου Σπυρίδωνος. Στη βαθύτατα διχασμένη Ελλάδα, που δεν είχε βρει ακόμα έναν στέρεο βηματισμό, άλλοι θρηνούσαν κι άλλοι πανηγύριζαν.

Γνώριζε άραγε ο Πετρόμπεης τι σχεδίαζαν οι άμεσοι συγγενείς του; Οι ιστοριογραφικές υποθέσεις ποικίλλουν, όπως ποικίλλουν και για την ενδεχόμενη εμπλοκή της Γαλλίας και της Αγγλίας στον φόνο. Διαθέτουμε ωστόσο μιαν απάντηση του ίδιου του Πέτρου: «Τι μέτρον ήθελον λάβει αν ο υιός μου και ο αδελφός μου εξεμυστηρεύοντο εις εμέ την συνωμοσίαν των; Ήθελον ακούσει την φωνήν της εκδικήσεως και του αυστηρού πατριωτισμού; Ή το γήρας αυτό και η θρησκεία ήθελον με καταφέρει να λησμονήσω τον Άρχοντα διά να ελεήσω τον άνδρα; Ιδού εξέτασις βασανική δι’ εμέ».

Η απάντηση αυτή πρέπει να συνεκτιμηθεί με τη μεγάλη σημασία που της αξίζει, επειδή δόθηκε σε χρόνο ιστορικά και συναισθηματικά ουδέτερο: γράφτηκε τον Δεκέμβριο του 1842, όταν η υπόληψη της μαυρομιχαλαίικης οικογένειας είχε αποκατασταθεί, και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Νέα ημέρα της Τεργέστης στις 25 Μαρτίου 1843.

 Ο Πετρόμπεης αρνείται κατηγορηματικά ότι γνώριζε. Η απάντησή του πρέπει να θεωρηθεί ειλικρινής και τίμια, διότι ακόμα και τότε, πέντε χρόνια πριν από τον θάνατό του, δεν συμπληρώνει την άρνησή του αυτή με μια δεύτερη απάντηση που θα βόλευε τη συνείδησή του και θα ενίσχυε το κύρος του. Δεν λέει δηλαδή ότι θα απέτρεπε τους συγγενείς του από το φονικό εγχείρημά τους. Αντίθετα, εκτίθεται εκουσίως στην κριτική, λέγοντας ότι, μια δεκαετία μετά, εξακολουθεί να βασανίζεται από το ερώτημα τι θα έπραττε, αν όντως γνώριζε.

Το θέατρο (και η λογοτεχνία γενικότερα) είναι τέχνη της απορίας και των ερωτημάτων, όχι των τελεσίδικων απαντήσεων, και μάλιστα σε ζητήματα για τα οποία η ιστοριογραφία δεν συμφωνεί στις προσεγγίσεις και τα συμπεράσματά της. Είναι τέχνη μέχρις ενός σημείου αρχαιολογική: δοκιμάζει να αναδείξει τις στρώσεις των συναισθημάτων και των σκέψεων των ηρώων της, αποφεύγει όμως να προσφέρει έτοιμη τη μία και μόνη ερμηνεία τους.

Στον «Πετρόμπεη» που συνέγραψε ο Παντελής Μπουκάλας και σκηνοθετεί ο Φώτης Μακρής, ο λόγος, οπωσδήποτε μυθοπλαστικός, θεμελιωμένος εντούτοις στα ιστορικά ντοκουμέντα, τα δημοτικά τραγούδια και τις ιστοριογραφικές αναψηλαφήσεις, είναι φαινομενικά διπλός, αλλά κατά βάθος πολλαπλός.

Είναι διπλός, αφού ο μονόλογος του Πετρόμπεη διαπλέκεται με τον μονόλογο του Απόστολου Μαυρογένη. Ο Μαυρογένης, ο ιταλοσπουδαγμένος αγωνιστής του 1821, γόνος της μεγάλης κυκλαδίτικης οικογένειας, υπήρξε γνώριμος των Μαυρομιχαλαίων, διορίστηκε δε από τον Καποδίστρια πρώτος στρατιωτικός γιατρός της ελεύθερης Ελλάδας. Είναι λοιπόν ένας αυτόπτης και αυτήκοος μάρτυς των επαναστατικών και μετεπαναστατικών χρόνων, ο οποίος στις αρχές  του 20ού αιώνα αποκαλούνταν «παππούς όλων των Ελλήνων», λόγω της εξαιρετικά σπάνιας μακροβιότητάς του (Πάρος, 1792 - Αθήνα 1906). Ορισμένες απόψεις του, αλλά και πτυχές του βίου του, τις γνωρίζουμε από συνέντευξή του στον Ζαχαρία Παπαντωνίου, που τον τιμούσε και το σεβόταν, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Σκριπ, στις 17 Ιανουαρίου 1904.

Η μυθοπλασία αναδεικνύει τον Απόστολο Μαυρογένη ως επί μακρόν συνομιλητή του Πετρόμπεη και παραλήπτη των ενθυμημάτων του, αλλά και ως φανατικό συλλογέα και αναγνώστη ιστοριογραφημάτων (ελληνικών και ξένων) και απομνημονευμάτων που αφορούν το 1821. Παραγράφους από τα βιβλία αυτά ανακαλεί στη μνήμη του ο Μαυρογένης, και έτσι ο θεατρικός λόγος αποκτά την πολλαπλότητά του.

Ο «Πετρόμπεης» δεν αποτελεί διάβημα ούτε απομυθοποίησης ούτε αποκατάστασης. Είναι η αναψηλάφηση ενός απίστευτου θαύματος, της Επανάστασης, και της βαθιά τραυματικής συνέχειάς της. Η εθνική μας  αυτογνωσία είναι ένα αέναο ζητούμενο

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :

Σκηνοθεσία : Φώτης Μακρής – Στέλλα Κρούσκα – Κλεοπάτρα Τολόγκου

Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη

Μουσική : Νείλος Καραγιάννης

Φωτισμοί: Φώτης Μακρής

Βίντεο παράστασης : Φοίβος Σαμαρτζής

3D γραφικά : Κωνσταντίνος Οικονόμου

Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα

Παίζει ο Φώτης Μακρής.

Μαζί του στην σκηνή ο μουσικός Νείλος Καραγιάννης.

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:

Παρασκευή στις 21.00,  σε εναλλασσόμενο ρεπερτόριο με «ΤΟ ΚΙΒΩΤΙΟ» του Άρη Αλεξάνδρου 

Τιμές εισιτηρίων:

Κανονικό : 12 ευρώ

Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 10 ευρώ

Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 8 ευρώ

Προπώληση

https://www.more.com/theater/o-petrompeis-mauromixalis-kai-to-fasma-ton-fatrion/

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ

Studio Μαυρομιχάλη

Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330

studiomavromihali@gmail.com

www.studiomavromihali.gr 

Την Κυριακή 29 Οκτωβρίου, στις 6μμ θα πραγματοποιηθεί στο αμφιθέατρο της περιφερειακής ενότητας Εύβοιας, εκδήλωση με αφορμή της πυρκαγιές του 2021 στη Βόρεια Εύβοια, αλλά και τις φετινές καταστροφές σε Έβρο, Ρόδο, Θεσσαλία...

Στην εκδήλωση καλούμε οι δημιουργοί των δύο ντοκιμαντέρ για την Βόρεια Εύβοια, ο Βασίλης Νίκας με το ντοκιμαντέρ “ Βόρεια Εύβοια· Κανένας Νεκρός (!)” και οι Νέλλη Ψαρρού και Ιωάννης Λαζάρου, με το ντοκιμαντέρ σε δύο μέρη “Βόρεια Εύβοια, Το Σχέδιο” - τα τελευταία δύο μέρη είναι αναρτημένα στη σελίδα www.tosxedio.com και αποτελούν ήδη ταινίες αναφοράς για την πυρκαγιά στη Βόρεια Εύβοια με μισό εκατομμύριο θεατές!

“Αν στα ντοκιμαντέρ μας για την καμένη Βόρεια Εύβοια αλλάζαμε το όνομα της περιοχής, σε Ρόδο, Έβρο, Κέρκυρα, ακόμα και Θεσσαλία, τότε η έρευνά μας θα μπορούσε κάλλιστα να αναφέρεται σε αυτές τις περιοχές”.

Με αυτόν τον προβληματισμό, εμείς, που έχουμε ζήσει τις ημέρες της πυρκαγιάς να καίγεται ο τόπος μας χωρίς κανένα σχέδιο πυροπροστασίας και αποτελεσματικής δασοπυρόσβεσης, σε συνδυασμό με τον επιζήμια, όπως αποδείχθηκε, χρήση του 112, θέλουμε να ενημερώσουμε τους συνανθρώπους μας στις περιοχές που έχουν πληγεί για τους κινδύνους και τις παγίδες των υποσχέσεων αποκατάστασης και στήριξης. Θέλουμε επίσης να μοιραστούμε τη δική μας εμπειρία σχετικά με τη διαχείριση της βοήθειας που στάλθηκε ως αλληλεγγύη, την πορεία των αποζημιώσεων και, κυρίως, σχετικά με το πως πρέπει να προετοιμαστούμε ως πολίτες για τη σωτηρία των δασών μας που έχουν απομείνει. Μας απασχολεί δηλαδή το τι κάνουμε εμείς.

Αυτή η εκδήλωση είναι ένα κάλεσμα για συζήτηση και κατάθεση προτάσεων με σκοπό να πάρουμε εμείς τη ζωή μας στα χέρια μας.

Καλούμε πολίτες και συλλογικότητες να παραβρεθούν στην εκδήλωση. Καλούμε επίσης ομάδες πληγέντων από όλη την Ελλάδα να επικοινωνήσουν μαζί μας, ώστε να συνδεθούν  διαδικτυακά και να παρέμβουν στη συζήτηση.

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Νέλλη Ψαρρού, πολιτική επιστήμονας, ανεξάρτητη δημοσιογράφος

Ιωάννης Λαζάρου, εικαστικός, ερευνητής δημοσιογράφος

Κωνσταντίνος Αγγέλου, εικαστικός, φιλόσοφος

Τάσος Σταματίου, πρόεδρος Αναγκαστικού Δασικού Συνεταιρισμού Ελληνικών

Τάσος Μπαλτάς, πρόεδρος Ορειβατικού Συλλόγου Χαλκίδας

Βασίλης Νίκας, φωτογράφος

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ του Βασίλη Νίκα, "Βόρεια Εύβοια· Κανένας Νεκρός (!)" διάρκειας 55΄.

Την εκδήλωση υποστηρίζουν οι: Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας

                                                     Ορειβατικός Σύλλογος Χαλκίδος

                                                     Φωνή του Δάσους

Με ένα στίχο από τον Θάνο Ανεστόπουλο αλληλέγγυοι και συλλογικότητες καλούν σε μια μουσική κινητοποίηση στον κήπο του συλλόγου Ελλήνων αρχαιολόγων απαιτώντας δικαιοσύνη για το πολύνεκρο ναυάγιο στην Πύλο.

Την Τρίτη 18 Ιουλίου θα πραγματοποιηθεί εκδήλωση και συναυλία με πρόταγμα τη Δικαιοσύνη για το έγκλημα της Πύλου και τον χαμό εκατοντάδων συνανθρώπων μας στα βάθη της θάλασσας.

Η εκδήλωση θα ξεκινήσει στις 19.30 με εισηγήσεις για “Δικαιοσύνη για το έγκλημα της Πύλου” με ομιλητές τους Κατερίνα Μάτσα (Ψυχίατρος), πρωτοβουλία νομικών για το ναυάγιο της Πύλου, Θοδωρής Συμεωνίδης (δικηγόρος), Ιάσωνας Αποστολόπουλος (Διασώστης), Μαρία Παπαμηνά και μαρτυρίες από πρόσφυγες και προσφύγισσες. Συντονισμός από τον Σταύρο Μαλιχούδη (περιοδικό Solomon που έκαναν κ την μεγάλη δημοσιογραφική έρευνα για το ναυάγιο).

Θα ακολουθήσει ακουστικό live με Μεθυσμένα Ξωτικά, Βασίλης Ράλλης, Frank Panx (Panx Romana, Σαλταδόροι) και Alex & Stef (Holy Strangers-Screaming Fly).

Οι πόρτες ανοίγουν στις 7μμ με DJ Set, η έναρξη των εισηγήσεων στις 7.30μμ και το ακουστικό Live στις 9.00μ. Είσοδος Δωρεάν

Σύμφωνα με την ανακοίνωση:

«Το Δίκτυο Αλληλεγγύης Κοινωνικών Ιατρείων, οι Συλλογικές Δράσεις Κοινωνικής Αλληλεγγύης για το 18 Άνω, τα Αντισώματα, ο Αστέρας Εξαρχείων και η κατάληψη στέγης προσφύγων/σων Νοταρά, νομικοί, γιατροί, καλλιτέχνες, ενώνουμε τις δυνάμεις μας για δικαιοσύνη, για τις εκατοντάδες ψυχές που βρήκαν τραγικό θάνατο στο βυθό της Μεσογείου, κόντρα στην ανασφάλεια και τον καθημερινό φόβο που συντρίβουν ντόπιους και μετανάστες, σε μια βραδιά παρέμβαση στο κέντρο της Αθήνας». 

«Η Ιδιωτικοποίηση του Χωρικού Σχεδιασμού»

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε η ημερίδα «Η Ιδιωτικοποίηση του Χωρικού Σχεδιασμού» την Πέμπτη 30 Μαρτίου 2023 στην Αίθουσα Τελετών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου, με αντικείμενο τα νέα νομικά και επιστημονικά ζητήματα που γεννά το πρόσφατο φαινόμενο της δωρεάς προς το κράτος χωρικών μελετών και σχεδίων που έχουν καταρτίσει ιδιώτες.

Η ημερίδα διοργανώθηκε από το Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος σε συνεργασία με το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος και το Εργαστήριο Χωρικού Σχεδιασμού και Αστικής Ανάπτυξης του Τομέα Πολεοδομίας και Χωροταξίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.

Η κα Μαρία Καραμανώφ, Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ., στην εισήγησή της υπογράμμισε ότι το φαινόμενο της υπαγωγής του χωρικού σχεδιασμού στη λογική και τις πιέσεις των ιδιωτικών συμφερόντων δεν είναι νέο στη χώρα. Μετά το 2010 όμως, η οικονομική κρίση έδωσε σε κάθε είδους επενδυτικά συμφέροντα τη μεγάλη ευκαιρία να εξασφαλίζουν, με τη συναίνεση του νομοθέτη, τα χωρικά και πολεοδομικά σχέδια της προτίμησής τους, κατά παράβαση όλων των αρχών του επιστημονικού χωρικού σχεδιασμού. Τα τελευταία χρόνια το φαινόμενο έχει εξελιχθεί περαιτέρω με μια νέα πρακτική, τη δωρεά προς το κράτος χωροταξικών σχεδίων όλων των επιπέδων, τα οποία έχουν εκπονήσει με δική τους πρωτοβουλία και δικά τους κριτήρια οι ίδιοι οι δωρητές, προκειμένου αυτά να εγκριθούν και να υλοποιηθούν. Με αφορμή τρεις χαρακτηριστικές περιπτώσεις, τη Βόρεια Εύβοια, το Λόφο του Στρέφη και το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, η εισήγηση εστίασε στα προβλήματα που γεννά η πρακτική αυτή σε σχέση τόσο με το Σύνταγμα όσο και με το ενωσιακό δίκαιο των Δημοσίων Συμβάσεων.

Η κα Σοφία Αυγερινού-Κολώνια, Ομότιμη Καθηγήτρια ΕΜΠ, Πρόεδρος του Συλλόγου Ελλήνων Πολεοδόμων & Χωροτακτών (ΣΕΠΟΧ), υπογράμμισε ότι το θεσμικό πλαίσιο χωρικού σχεδιασμού, με τους αλλεπάλληλους νόμους της τελευταίας τετραετίας, ενισχύει και προτεραιοποιεί τα Ειδικά Σχέδια έναντι του ευρύτερου τοπικού και υπερκείμενου σχεδιασμού.  Παράλληλα, οι Ολοκληρωμένες Χωρικές Επενδύσεις (ΟΧΕ) και τα έργα Βιώσιμης Αστικής Ανάπτυξης (ΒΑΑ), που υπαγορεύονται από το Εταιρικό Σύμφωνο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΣΠΑ), διαμορφώνουν χωρικές πραγματικότητες ανεξάρτητα από τον υφιστάμενο χωρικό σχεδιασμό. «Υιοθεσίες» δημοσίων χώρων και «δωρεές μελετών» διαμορφώνουν επίσης νέα πρότυπα συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα με συνοπτικές διαδικασίες χωρίς την απαιτούμενη διαφάνεια, τη διαβούλευση με τους ενδιαφερομένους και κυρίως το κοινό. Όπως φαίνεται, ο χώρος σχεδιάζεται από ιδιωτικές πρωτοβουλίες από τη μεγάλη ως τη μικρή κλίμακα, την πόλη και τα κτίρια. Αν το φαινόμενο αυτό δεν τεθεί έγκαιρα υπό έλεγχο, κάθε πρωτοβουλία αναπτυξιακού βιώσιμου σχεδιασμού δεν θα μπορεί να πραγματοποιηθεί.

Η κα Ρένα Κλαμπατσέα, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια ΕΜΠ και Κοσμήτορας Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ. ΕΜΠ, μιλώντας παρουσίασε τον χωρικό σχεδιασμό ως ένα πεδίο συζήτησης, πολιτικής αντιπαράθεσης με πολλές πτυχές. Έθεσε το ερώτημα «Από ποιόν, για ποιόν και για ποιά γίνεται αυτός o σχεδιασμός, ποιό είναι το αντικείμενο του;» Είχε την πεποίθηση, όπως χαρακτηριστικά τόνισε, ότι αυτό οφείλει να είναι μία δημόσια πολιτική. Δεκαετίες όμως τώρα συμβαίνει μία διολίσθηση με κορύφωση την εποχή της οικονομικής κρίσης. Η βάση του προβλήματος βρίσκεται στον τρόπο με τον οποίο παράγεται ο χώρος. Η ιδιωτικοποίηση επιχειρείται σε όλες τις κλίμακες με «ευφυείς» τρόπους και πολλές «κατ’ εξαίρεση» περιπτώσεις που στην πραγματικότητα παρακάμπτουν ευθέως τον δημόσιο χωρικό σχεδιασμό. Μετετράπη, έτσι, το θεσμικό αυτό εργαλείο σε ένα όχημα για να κάνει κανείς τον «δικό του» χωρικό σχεδιασμό. Έτσι εκχωρείται ο σχεδιασμός του χώρου στις πόλεις ή στην ύπαιθρο. Οι επιλογές αυτές δίνουν προνόμια, μετατρέπουν τη σχεδιαστική διαδικασία σε έναν μηχανισμό που διαμορφώνει προνομιακές σχέσεις στον χώρο χωρίς αξιολόγηση, ανάλυση και διαβούλευση, αντί να περιφρουρούν τον δημόσιο χαρακτήρα. Έκλεισε την ομιλία της σημειώνοντας πως η ημερίδα έκανε ένα βήμα στον επιστημονικό διάλογο για αυτό το σημαντικό θέμα.

Ο κ. Λουκάς Τριάντης, Επίκουρος Καθηγητής Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στην εισήγησή του με τίτλο «Ξανασυζητώντας το δημόσιο ρόλο του χωρικού σχεδιασμού - Συναρτήσεις της ιδιωτικοποίησης με ζητήματα ανισότητας και τρωτότητας», φώτισε όψεις της ιδιωτικοποίησης του χωρικού σχεδιασμού που παραμένουν ως ένα βαθμό σκοτεινές, υποστηρίζοντας ότι ο ειδικός, κατ’ εξαίρεση, ιδιωτικοποιούμενος σχεδιασμός παράγει, αναπαράγει ή εντείνει με άμεσους ή έμμεσους τρόπους την ανισότητα και την τρωτότητα στο χώρο. Η σημερινή συγκυρία της «πολυκρίσης» σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς και οι διαπιστωμένες πλέον αντιφάσεις (επιστημονικές, νομικές, διοικητικές, τεχνικές) του εγχειρήματος της ιδιωτικοποίησης του χωρικού σχεδιασμού στην Ελλάδα, ωθούν σε αναστοχασμό υπέρ ενός δημόσιου σχεδιασμού/προγραμματισμού με παρεμβατικό, κατανεμητικό και αναδιανεμητικό ρόλο που θα αμβλύνει τις σημερινές τάσεις, ανοίγοντας νέες προοπτικές.

Η κα Αιμιλία Χρονοπούλου, MSc Αρχιτέκτων, ΥΔ ΕΜΠ, εστίασε στην ιδιωτικοποίηση του χωρικού σχεδιασμού μέσω της περίπτωσης του Σχεδίου Ανασυγκρότησης της Βόρειας Εύβοιας, σημειώνοντας: «Οι διαδικασίες εκπόνησης του σχεδίου προσεγγίζονται ως ένα εγχείρημα περίφραξης τόσο της υλικής όσο και της άυλης αξίας και προοπτικής του χώρου, που οδηγεί σε φαινόμενα αναστολής του δικαιώματος χρήσης και παρουσίας αλλά και σε δομικές ανισότητες πρόσβασης στα χωρικά μέσα παραγωγής και αναπαραγωγής των εντόπιων κοινοτήτων. Ο ιδιωτικοποιημένος σχεδιασμός, που εφορμά από μια κατάσταση εξαίρεσης, παρουσιάζεται θεσμικά ως το όχημα υπέρβασης χρόνιων παθογενειών του χωρικού σχεδιασμού, υποκρύπτοντας διαδικασίες αναγωγής του βιωμένου χώρου σε επενδυτικό προϊόν έναντι ενός πεδίου ίσου δικαιώματος διαβίωσης».

Ακολούθησε παρέμβαση των κ.κ. Χούπα και Κατσικαβέλη και τοποθετήσεις του κοινού.

Στην εκδήλωση παρέστησαν ο επίτιμος Πρόεδρος του ΣτΕ κ. Σωτήρης Ρίζος, η τ. Κοσμήτορας της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχ. ΕΜΠ Καθηγήτρια Ελένη Μαΐστρου, δικαστές του ανώτατου δικαστηρίου και πολλοί πανεπιστημιακοί. Την παρακολούθησαν επίσης δεκάδες φοιτητές και φοιτήτριες.

Η εκδήλωση μεταδόθηκε με livestreaming από το κανάλι της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών ΕΜΠ στο YouTube. Την παρακολούθησαν, εκτός όσων παρέστησαν δια ζώσης, και περίπου χίλιοι θεατές στο διαδίκτυο. Είναι διαθέσιμη για παρακολούθηση στο: https://www.youtube.com/watch?v=QqjPgZf18HY

Πληροφορίες:
Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητας, τηλ: 2103823850, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος ΕΜΠ, τηλ: 2107723590

Εκδήλωση από την Ο.Μ. ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Πλ. Βικτωρίας - Αχαρνών

στο Studio Μαυρομιχάλη

με αφορμή την παράσταση «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του» του Χανς Φάλαντα

Κυριακή 5 Μαρτίου 2023

Μετά την παράσταση «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του» που είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Χανς Φαλάντα, θα ακολουθήσει συζήτηση για τον πολιτισμό και την Δημοκρατία  με ομιλητές τον τομεάρχη Παιδείας της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Νίκο Φίλη και τον καθηγητή Πολιτειολογίας στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου και Κοσμήτορα της Σχολής Πολιτικών Επιστημών, Δημήτρη Χριστόπουλο. Την συζήτηση θα διευθύνει η ηθοποιός Μαρία Κανελλοπούλου. 

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και το studio Μαυρομιχάλη παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε θεατρική διασκευή, το  μυθιστόρημα του Χανς Φάλαντα, «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του», σε  σκηνοθεσία  Φώτη Μακρή. 

«Ακόμα και μέσα στο πιο μαύρο σκοτάδι μπορεί να υπάρξει αντίσταση και ελπίδα».
Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια στο έργο του  ο Φάλαντα περιγράφει την καθημερινή ζωή των Γερμανών πολιτών και την αντίσταση που πρόβαλαν στον ναζισμό κάποιοι -λίγοι- «συνηθισμένοι» άνθρωποι.

Κεντρική ιστορία είναι αυτή των Κβάνγκελ, μια αληθινή ιστορία, την οποία ανακάλυψε ο συγγραφέας σε φακέλους της Γκεστάπο μετά το τέλος του ναζιστικού καθεστώτος.
 Ο Ότο Κβάνγκελ είναι ένας  εργοδηγός σε εργοστάσιο επίπλων που έχει μετατραπεί σε εργοστάσιο που φτιάχνει φέρετρα. Η Άννα είναι η  γυναίκα του. Όταν ο γιος τους σκοτώνεται στον πόλεμο, αποφασίζουν να αντισταθούν με τον δικό τους τρόπο. Γράφουν κάρτ ποστάλ κατά του Χίτλερ που τις αφήνουν σε κεντρικά σημεία για να αφυπνίσουν τον Γερμανικό λαό. 

Με άξονα αυτήν την ιστορία, ο Φάλαντα, δημιουργεί μια  τοιχογραφία γεγονότων, προσώπων και εποχής. Μια διεισδυτική αποτύπωση χαρακτήρων, και των κινήτρων, των σκέψεων και της συμπεριφορά τους απέναντι στο καθεστώς. 

Ο Φάλαντα δεν γράφει για ήρωες και μεγάλα κατορθώματα. Γράφει για «τους απλούς, καθημερινούς» ανθρώπους. Αυτούς που τα προβλήματα της επιβίωσης, η ανεργία, η ανέχεια, ο αγώνας για τον επιούσιο, δεν τους επιτρέπουν ούτε να ονειρευτούν. Κι όταν κάποιος τους δίνει υποσχέσεις και τους μοιράζει ψίχουλα, εκείνοι γραπώνονται από αυτόν. Και ξεχνάνε ότι η εξουσία δε νοιάζεται, δε χαρίζει. Καταβροχθίζει. Την ενέργειά τους, τις σχέσεις τους, τα όνειρά τους, την ίδια τους την ύπαρξη.
Μπορεί κάποιος να αντιδράσει; Υπάρχει αντιμετώπιση, διαφυγή, ελευθερία; Υπάρχει χώρος ν΄ αγωνιστείς, να απαιτήσεις, να διεκδικήσεις;
«Ο καθένας με τις δυνάμεις του, το βασικότερο να αντιστέκεσαι», λέει ο Φάλαντα.
Και ο τίτλος;
«Ο καθένας πεθαίνει μόνος του», λέει ο Φάλαντα. Και συμπληρώνει: «Όχι, δεν είναι ένα έργο για το θάνατο. Είναι ένα έργο για τη ζωή».
Και το πώς μπορείς να τη ζήσεις, συμπληρώνουμε εμείς.
«Δεν είναι  πιασάρικος ο τίτλος»  μας είπαν.
Ας τελειώνουμε με τα πιασάρικα.

Το μυθιστόρημα του Φάλαντα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας αντιφασιστικής λογοτεχνίας. Μας αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο εγκαθίσταται στις ανθρώπινες συνειδήσεις ο ολοκληρωτισμός, απειλώντας με πλήρη αφανισμό τόσο την ψυχή όσο και το σώμα.
Μας υπενθυμίζει ότι  ο ναζισμός δεν είναι ένα μουσειακό απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά μια υπαρκτή απειλή στο σήμερα. Κάθε μυθιστόρημα όπως το "Ο καθένας πεθαίνει μόνος του" που περιγράφει τη φρίκη μιας τέτοιας κοινωνίας, είναι ένας ακόμη λόγος να παλέψουμε και να φωνάξουμε ακόμα πιο δυνατά: "Ποτέ ξανά!"

Χανς Φάλαντα

O Χανς Φάλαντα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Rudolf Ditzen) γεννήθηκε το 1893 στο Γκράιφσβαλντ και πέθανε το 1947 στο Βερολίνο. Το ψευδώνυμο του Φάλαντα είναι ένας συνδυασμός χαρακτήρων από τα Παραμύθια των Αδερφών Γκριμμ: ο πρωταγωνιστής του παραμυθιού Hans in Luck και ένα άλογο με το όνομα Φάλαντα στο παραμύθι The Goose Girl.
 Άσκησε διάφορα επαγγέλματα (τοπογράφος, λογιστής, νυχτοφύλακας, έμπορος δημητριακών και διαφημιστής, μεταφραστής και δημοσιογράφος). Επηρεασμένος αρχικά από τον εξπρεσιονισμό, εμφανίζεται στα γράμματα το 1920 με το μυθιστόρημά του "Ο νεαρός Goedeschal". Ο Φάλαντα προσχωρεί στο καλλιτεχνικό κίνημα "Νέα Αντικειμενικότητα" και ασπάζεται τον κοινωνικό νατουραλισμό με τη συνειδητή χρήση του απλού ύφους. Το 1932 κυκλοφορεί το μυθιστόρημά του «Και τώρα ανθρωπάκο ;», το οποίο περιγράφει την καθημερινή ζωή των προλεταριοποιημένων μικροαστών. Με το βιβλίο αυτό ο Φάλαντα αποκτά παγκόσμια φήμη. Ακολουθούν δώδεκα περίπου μυθιστορήματα. Ξεχωρίζουν τα "Λύκος ανάμεσα σε λύκους" (1932),  "Ο σιδερένιος Gustav" (1938), «Εφιάλτης» (1946) και το "Ο καθένας πεθαίνει μόνος του" (1946),  εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του ζεύγους Otto και Elise Hampel, που εκτελέστηκαν από τους Ναζί, κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξαιτίας της αντιφασιστικής τους δράσης. Ο Φάλαντα πεθαίνει τον Φεβρουάριο του 1947 από υπερβολική δόση υπνωτικών. Το 1950 κυκλοφορεί το πιο προσωπικό του βιβλίο, "Ο πότης". 

Το μυθιστόρημα του Χανς Φάλαντα κυκλοφορεί στα Ελληνικά με τον τίτλο «Μόνος στο Βερολίνο» σε μετάφραση Άντζη Σαλταμπάση, από τις εκδόσεις «Πόλις».

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :
Μετάφραση: Έφη Ρευματά
Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία : Φώτης Μακρής, Στέλλα Κρούσκα, Έφη Ρευματά
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Φώτης Μακρής
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Πρωτότυπη Μουσική σύνθεση : Φοίβος Σαμαρτζής
Μουσική επιμέλεια – Επιμέλεια κίνησης: Στέλλα Κρούσκα
Βοηθοί σκηνοθέτη : Κλεοπάτρα Τολόγκου – Φοίβος Σαμαρτζής
Βίντεο παράστασης - Τρέιλερ : Φοίβος Σαμαρτζής
Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα
 

Παίζουν:  Κωνσταντίνος Δημητρακάκης, Βασιλίνα Κατερίνη, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Στέλιος Πετράκης, Έφη Ρευματά, Φοίβος Σαμαρτζής, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Μενέλαος Χαζαράκης

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Κάθε Σάββατο στις 20.30 και κάθε Κυριακή στις 19.00

Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό : 15 ευρώ
Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 12 ευρώ
Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 10 ευρώ

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ
Studio Μαυρομιχάλη
Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
www.studiomavromihali.gr

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ 8Η ΤΟΥ ΜΑΡΤΗ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΕΠΙ ΚΟΛΩΝΩ ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ ΜΑΡΙΟΥ ΠΟΝΤΙΚΑ Ο ΓΑΜΟΣ
ΤΕΤΑΡΤΗ 1 ΜΑΡΤΙΟΥ 2023
Ώρα έναρξης παράστασης: 18.15
Ώρα έναρξης εκδήλωσης: 20.30 

Την 1η Μαρτίου το θέατρο Επί Κολωνώ, σε συνεργασία με την Πρωτοβουλία κατά των Γυναικοκτονιών και στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την 8η του Μάρτη, ημέρα μνήμης και αναστοχασμού για τις γυναίκες, τα δικαιώματα και τους αγώνες τους, θα παρουσιάσει το έργο του Μάριου Ποντίκα  Ο Γάμος και στη συνέχεια θα ακολουθήσει συζήτηση με τη συμμετοχή και του κοινού για την έμφυλη βία, τις αιτίες και τις διαστάσεις της, καθώς και την ακραία της έκφανση,  τη γυναικοκτονία.

Πρόκειται για έργο γυναικοκεντρικό, που γράφτηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’70. Μια νεαρή κοπέλα βιάζεται και τον αρχικό βιασμό  ακολουθούν  οι αλλεπάλληλοι «βιασμοί» της από την οικογένεια, την κοινωνία, τους εκπροσώπους της δικαιοσύνης. Η ίδια βρίσκεται «καθηλωμένη» σε όλη τη διάρκεια του έργου, αμέτοχη και ανυπεράσπιστη, ενώ όλοι οι άνθρωποι  γύρω της  έχουν λόγο και άποψη γι’ αυτό που της συνέβη και δικαιώματα πάνω στο σώμα της, το οποίο αποτελεί τελικά  πεδίο κοινωνικών και έμφυλων συγκρούσεων εξουσίας, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί το θύμα στην αυτοπυρπόληση και η οικογένεια στον λυτρωτικό για την «τιμή» της γάμο του θύματος με τον βιαστή του. Η βιασμένη ηρωίδα του έργου, τυλιγμένη ολόκληρη σε επιδέσμους λόγω των καθολικών εγκαυμάτων της, παραμένει βουβή μέχρι τέλους, αμέτοχη σε όσα σχεδιάζονται γι αυτή, χωρίς αυτή. 

Σε μια εποχή που εξακολουθούν να κατακλύζουν τις ειδήσεις θέματα για γυναικοκτονίες, για άνιση και προσβλητική μεταχείριση, σε μια εποχή που δίνονται ακόμη συνεχώς μάχες για το δικαίωμα των γυναικών πάνω στο σώμα τους και τον αυτονόητο σεβασμό στην ανθρώπινη ύπαρξή τους, το έργο συνεχίζει να είναι οδυνηρά επίκαιρο και να μιλάει εξ ίσου καθαρά και δυνατά στους θεατές, γυναίκες και άντρες, όσο και τη στιγμή της συγγραφής του πριν από σαράντα χρόνια.

Στην εκδήλωση συμμετέχουν: η Ομότιμη Καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου Μαρία Γκασούκα, μέλος της Πρωτοβουλίας κατά των Γυναικοκτονιών, η Σοφία Βαγενά, Πρόεδρος Επιτροπής Δικαιωμάτων και Ισότητας Αστυνομικού Προσωπικού της Π.Ο.ΑΣ.Υ και  η δραματολόγος Ειρήνη Μουντράκη.
Συντονίζει η Αντιγόνη Καραλή-Δημητριάδη, π. εθνική εκπρόσωπος της Ελλάδας στον ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Γυναικών και π. Πρόεδρος Κέντρου Ερευνών για θέματα Ισότητας καθώς και αντιπρόεδρος της σοσιαλιστικής διεθνούς γυναικών. 
 Τετάρτη 1η Μαρτίου στις 20.30, αμέσως μετά το τέλος της παράστασης Ο Γάμος του Μάριου Ποντίκα (ώρα έναρξης 18.15) που παρουσιάζεται στο θέατρο Επί Κολωνώ σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη. 

Ο Μάριος Ποντίκας, μία ιδιότυπη περίπτωση του ελληνικού θεάτρου και ένας από τους πιο σημαντικούς εκπρόσωπους και ανανεωτές της νεοελληνικής δραματουργίας, αποτυπώνει με ενάργεια τις παθογένειες μιας κοινωνίας, ρίχνοντας φως σε ένα δραματουργικό σύμπαν σκοτεινό και νατουραλιστικό. Τα έργα του είναι καρπός παρατήρησης, ιδεολογικής, πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης, ποτισμένα από ψύχραιμη σκέψη, αλλά και από ευθύβολη στόχευση.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Μάριος Ποντίκας
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη 
Σκηνικά, συνεργάτης σκηνοθεσίας: Γιώργος Χατζηνικολάου
Κοστούμια: Μαρία Αναματερού
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Μουσική &Sound design: Στέλιος Γιαννουλάκης
Φωτογραφίες: Γιώργος Χατζηνικολάου, Μαρία Αναματερού
Βοηθός σκηνοθέτιδος: Φαίδρα Αγγελάκη
Τrailer παράστασης: Στέφανος Κοσμίδης
Σχεδιασμός οπτικής ταυτότητας: Ιωάννης Κ.Τσίγκας
Social media: Δανάη Γκουτκίδου
Υπεύθυνοι επικοινωνίας παράστασης: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
Διεύθυνση Παραγωγής:     Μαρία Αναματερού
Παραγωγή: Ομάδα Νάμα

ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΗΘΟΠΟΙΟΙ (με αλφαβητική σειρά)
Ηλίας Βαλάσης, Στέλιος Δημόπουλος, Μαρία Κάτσενου, Αθανασία Κουρκάκη, Μέγκυ Σούλι

Έγραψαν για την παράσταση

«Ο ρεαλισμός και το ντοκουμενταρίστικο ύφος συναγωνίζονται σε αυτήν τη σκηνική απόδοση του σημαντικού νεοελληνικού έργου, που εκθέτει χωρίς ωραιοποιήσεις την κακοποίηση που επιφυλάσσει η οικογένεια και η κοινωνία στα θύματα βιασμού». Τώνια Καράογλου | Αθηνόραμα

«[…] Αν και γραμμένο πριν από σαράντα χρόνια, το έργο του Μ. Ποντίκα, καταφέρνει ακόμη να ξεγυμνώνει τη νοοτροπία που οδηγεί στους κατ' εξακολούθηση βιασμούς σε βάρος του θύματος από την κοινωνία και τους θεσμούς της όπως καθρεφτίζονται στη μικρογραφία της, την οικογένεια. Αφιερωμένη στη μνήμη του συγγραφέα που έφυγε τον περασμένο Σεπτέμβριο, η καθηλωτική παράσταση στο θέατρο Επί Κολωνό υπηρετεί τους στόχους που έχει θέσει η Ομάδα για ένα θέατρο κοινωνικού περιεχομένου που ταυτόχρονα αναδεικνύει τις δυνατότητες της ελληνικής δραματουργίας». Ιωάννα Σωτήρχου | Εφημερίδα Συντακτών

 «Η Ελένη Σκότη είδε τον «Γάμο» του Ποντίκα ως in-yer-face, παρά ως οριζόντια ηθογραφική καταγραφή. Εδώ, φραστική και σωματική βία ανυψώνονται σε καταστατικές λειτουργίες με στόχο ένα γενναίο ταρακούνημα του κοινού. Εντούτοις, η σκηνοθέτις δεν υπέπεσε στον πειρασμό μιας αναπαραστατικής υπερβολής, μεριμνώντας με κινησιολογικά στυλιζαρίσματα κινηματογραφικής λογικής να αποδώσει περιεκτικές εικόνες και να αμβλύνει τον περιρρέοντα ζόφο με ριπές λεπτού χιούμορ που ενίοτε άπτονταν του σουρεάλ». Γιώργος Παπαγιαννάκης, Culturenow.gr

«Η Ελένη Σκότη με την ομάδα Νάμα φτιάχνουν μια παράσταση, που ουρλιάζει αλήθειες, στα πρότυπα του «in-yer-face theatre». Δηλαδή, του θεάτρου που δε σου αφήνει κανένα περιθώριο να επαναπαυθείς ή να το αγνοήσεις. Δε σου αφήνει καν το απαιτούμενο οξυγόνο. Σε κάνει συμμέτοχο και συνένοχο μιας τοξικής κατάστασης. Ο θεατής τρώει αλλεπάλληλα χαστούκια και νιώθει έντονα στο πετσί του την έμφυλη βία, την πατριαρχία, τον κοινωνικό κανιβαλισμό, τον σεξισμό. Θλίψη, αγωνία, πόνο, οργή, απέχθεια σε γενναίες δόσεις, για να ξεβολεύεται συνεχώς. Και το «χαλασμένο» αιδοίο σε πρώτο πλάνο για να μη μπορεί να στρέψει το βλέμμα του αλλού». […] «Θέατρο στα καλύτερά του. Θέατρο ρεαλιστικό με όλη την ουσία. Θέατρο που σοκάρει, ξεβολεύει, ταρακουνάει, συγκινεί. Μια ιστορία σκληρή αλλά αληθινή. Μια ιστορία που οφείλεις να δεις κατάματα. Γιατί το έργο «ΓΑΜΟΣ», του Μάριου Ποντίκα, θα τρυπώνει σε κάθε σιωπή…». Ντίνα Καρρά | Onlytheater.gr

 «Δεν είναι οι λέξεις που ενοχλούν. Αυτό που σε κάνει να νιώθεις ένα σφίξιμο καθ΄ όλη τη διάρκεια της παράστασης είναι η αλήθεια του έργου». Ειρήνη Δρίβα | Olafaq.gr

«Είχα χρόνια να αισθανθώ έτσι μετά από παράσταση. Ένιωθα να με διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα, ένα πυρωμένο σίδερο να μου καίει τα σωθικά». […] «Με ενθουσίασε για άλλη μια φορά η μοναδική σκηνοθετική ματιά της Ελένης Σκότη και η μαεστρία της να "παίζει" με τον ρυθμό και τις λεπτεπίλεπτες - slow motion κινήσεις στις εναλλαγές των σκηνών με μια μουσική και ένα ηχητικό περιβάλλον που έδενε εξαιρετικά!». Αγγελική Σπανού, Παυλίνα Στυλιανού | TVXS.GR

«Η Ελένη Σκότη για άλλη μια φορά με μια σκηνοθεσία της έθεσε το δάχτυλο επί τον τύπον των ήλων. Το άγγιγμα της πληγής πονάει τόσο που με το πέρας της παράστασης αναρωτιέσαι πώς θα συνέλθεις από την αλήθεια της οποίας έγινες μάρτυρας». Ειρήνη Αϊβαλιώτου | Catisart.gr

«Χωρίς καμία πρόθεση υπερβολής, η συγκεκριμένη παράσταση αφήνει το στίγμα της στη φετινή σεζόν, αφού αποτελεί μια οξύτατη διαμαρτυρία απέναντι σε όποιο τοξικό σύμπαν πρεσβεύει τη βία ως αξία ανάγκης και ζωής». Ζωή Τόλη | Enetpress.gr

«Η ερμηνεία του πατέρα είναι καθηλωτική καθώς αναπαριστά έξοχα τον πατριαρχικό τρόπο σκέψης και δράσης μιας περασμένης κοινωνίας, κατάλοιπα της οποίας δυστυχώς ανευρίσκουμε και στο σήμερα». Έλλη Διακογιάννη | Θέατρο.gr

 «Πέντε εξαιρετικοί ηθοποιοί (Ηλίας Βαλάσης, Στέλιος Δημόπουλος, Μαρία Κάτσενου, Αθανασία Κουρκάκη, Μέγκυ Σούλι) δίνουν επί σκηνής τον καλύτερό τους εαυτό, ξεσκεπάζουν τους υποκριτικούς κώδικες της κοινωνίας μας και αποδεικνύουν πως σε κάθε έγκλημα δεν υπάρχει μόνο η ατομική ευθύνη, αλλά και συλλογική». Γεωργία Οικονόμου | News247.gr

 «Η  αγία ελληνική οικογένεια είναι  η φυλακή και ο θάνατος των νέων ανθρώπων. Το τρίπτυχο «Πατρίς, θρησκεία, οικογένεια»  βρίσκεται σε διαχρονική κρίση στην Ελλάδα. Μήπως κάτι δεν πάει καλά;» […] «Εξαιρετική η σκηνοθετική απόδοση από την  Ελένη Σκότη, με την προβολή της βίας σε εκείνο το πίσω δωμάτιο- χωλ όπου η βία έπαιρνε διάφορες όψεις, ρεαλιστική βία, ψυχολογική και τέλος προετοιμασία για τον γάμο της κόρης με τον βιαστή της» […] «Όλοι οι ηθοποιοί  υποδύθηκαν εξαιρετικά τον ρόλο τους, συγκλονίζοντας το κοινό και προκαλώντας, αγανάκτηση, θυμό και εξέγερση». Μαρία Μαρή | In2life.gr 

«H Ομάδα Νάμα έδωσε νέα πνοή στο κείμενο του Ποντίκα. Μένει πιστή στο αρχικό κείμενο, αλλά καταφέρνει να φωτογραφίσει χωρίς περιττά στολίδια τη σύγχρονη ελληνική καθημερινότητα στον απόηχο βιασμών και εκπόρνευσης ανηλίκων από το οικείο περιβάλλον τους, που σε κάποιες περιπτώσεις οι προαγωγοί είναι οι ίδιοι αυτοί που τα έφεραν στον κόσμο». Μαρία Στασινοπούλου | Quinta-theater.gr

«Ο Γάμος», που στοχεύει στη στηλίτευση του ανδροκρατούμενου σύμπαντος μέσα στο οποίο όλοι γαλουχηθήκαμε και που, ευτυχώς δέχεται τα πυρά της σύγχρονης ορθολογικής προσέγγισης, συνιστά ένα ακραίο σκηνικό ντοκουμέντο σεξιστικής βίας που η Ελένη Σκότη το αξιοποιεί με τον καλύτερο τρόπο στο θέατρο «Επί Κολωνώ» σε συνεργασία με την ομάδα ΝΑΜΑ. Νίκος Ξένιος | Bookpress.gr

Info:
Τοποθεσία: Επί Κολωνώ (Κεντρική Σκηνή), Ναυπλίου 12 & Λένορμαν 94, Αθήνα 
Ημερομηνία Εκδήλωσης: Τετάρτη 1η Μαρτίου 2023. Ώρα έναρξης παράστασης «Ο Γάμος»: στις 18.15. Διάρκεια παράστασης: 100 λεπτά
 Ώρα έναρξης εκδήλωσης: 20.30. 
Πληροφορίες: Τηλ.: 210513 8067, www.epikolono.gr
Social media: 
 epi_kolono
 @epikolono.gr
Ηλεκτρονική προπώληση: https://www.viva.gr/tickets/theater/gamos/ 
 

Μετά την παράσταση «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του» που είναι βασισμένη στο ομότιτλο μυθιστόρημα του Χανς Φαλάντα, θα ακολουθήσει συζήτηση για το ιστορικό φαινόμενο του ναζισμού και τη σημερινή υπαρκτή διεθνή απειλή της ακροδεξιάς και του φασισμού, με τον σκηνοθέτη του έργου Φώτη Μακρή, τον Αριστείδη Μπαλτά, ομότιμο καθηγητή ΕΜΠ και πρώην υπουργό, τη Φωτεινή Βάκη, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Φιλοσοφίας Ιονίου Πανεπιστημίου και τον Κωστή Παπαϊωάννου, Διευθυντή του Σημείου για την αντιμετώπιση της ακροδεξιάς.

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και το studio Μαυρομιχάλη παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε θεατρική διασκευή, το  μυθιστόρημα του Χανς Φάλαντα, «Ο καθένας πεθαίνει μόνος του», σε  σκηνοθεσία  Φώτη Μακρή. 

«Ακόμα και μέσα στο πιο μαύρο σκοτάδι μπορεί να υπάρξει αντίσταση και ελπίδα».
Με ρεαλισμό και ειλικρίνεια στο έργο του  ο Φάλαντα περιγράφει την καθημερινή ζωή των Γερμανών πολιτών και την αντίσταση που πρόβαλαν στον ναζισμό κάποιοι -λίγοι- «συνηθισμένοι» άνθρωποι.

Κεντρική ιστορία είναι αυτή των Κβάνγκελ, μια αληθινή ιστορία, την οποία ανακάλυψε ο συγγραφέας σε φακέλους της Γκεστάπο μετά το τέλος του ναζιστικού καθεστώτος.
 Ο Ότο Κβάνγκελ είναι ένας  εργοδηγός σε εργοστάσιο επίπλων που έχει μετατραπεί σε εργοστάσιο που φτιάχνει φέρετρα. Η Άννα είναι η  γυναίκα του. Όταν ο γιος τους σκοτώνεται στον πόλεμο, αποφασίζουν να αντισταθούν με τον δικό τους τρόπο. Γράφουν κάρτ ποστάλ κατά του Χίτλερ που τις αφήνουν σε κεντρικά σημεία για να αφυπνίσουν τον Γερμανικό λαό. 

Με άξονα αυτήν την ιστορία, ο Φάλαντα, δημιουργεί μια  τοιχογραφία γεγονότων, προσώπων και εποχής. Μια διεισδυτική αποτύπωση χαρακτήρων, και των κινήτρων, των σκέψεων και της συμπεριφορά τους απέναντι στο καθεστώς. 

Ο Φάλαντα δεν γράφει για ήρωες και μεγάλα κατορθώματα. Γράφει για «τους απλούς, καθημερινούς» ανθρώπους. Αυτούς που τα προβλήματα της επιβίωσης, η ανεργία, η ανέχεια, ο αγώνας για τον επιούσιο, δεν τους επιτρέπουν ούτε να ονειρευτούν. Κι όταν κάποιος τους δίνει υποσχέσεις και τους μοιράζει ψίχουλα, εκείνοι γραπώνονται από αυτόν. Και ξεχνάνε ότι η εξουσία δε νοιάζεται, δε χαρίζει. Καταβροχθίζει. Την ενέργειά τους, τις σχέσεις τους, τα όνειρά τους, την ίδια τους την ύπαρξη.
Μπορεί κάποιος να αντιδράσει; Υπάρχει αντιμετώπιση, διαφυγή, ελευθερία; Υπάρχει χώρος ν΄ αγωνιστείς, να απαιτήσεις, να διεκδικήσεις;
«Ο καθένας με τις δυνάμεις του, το βασικότερο να αντιστέκεσαι», λέει ο Φάλαντα.
Και ο τίτλος;
«Ο καθένας πεθαίνει μόνος του», λέει ο Φάλαντα. Και συμπληρώνει: «Όχι, δεν είναι ένα έργο για το θάνατο. Είναι ένα έργο για τη ζωή».
Και το πώς μπορείς να τη ζήσεις, συμπληρώνουμε εμείς.
«Δεν είναι  πιασάρικος ο τίτλος»  μας είπαν.
Ας τελειώνουμε με τα πιασάρικα.

Το μυθιστόρημα του Φάλαντα θεωρείται ένα από τα αριστουργήματα της παγκόσμιας αντιφασιστικής λογοτεχνίας. Μας αποκαλύπτει τον τρόπο με τον οποίο εγκαθίσταται στις ανθρώπινες συνειδήσεις ο ολοκληρωτισμός, απειλώντας με πλήρη αφανισμό τόσο την ψυχή όσο και το σώμα.
Μας υπενθυμίζει ότι  ο ναζισμός δεν είναι ένα μουσειακό απολίθωμα του παρελθόντος, αλλά μια υπαρκτή απειλή στο σήμερα. Κάθε μυθιστόρημα όπως το "Ο καθένας πεθαίνει μόνος του" που περιγράφει τη φρίκη μιας τέτοιας κοινωνίας, είναι ένας ακόμη λόγος να παλέψουμε και να φωνάξουμε ακόμα πιο δυνατά: "Ποτέ ξανά!"

Χανς Φάλαντα

O Χανς Φάλαντα (λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Rudolf Ditzen) γεννήθηκε το 1893 στο Γκράιφσβαλντ και πέθανε το 1947 στο Βερολίνο. Το ψευδώνυμο του Φάλαντα είναι ένας συνδυασμός χαρακτήρων από τα Παραμύθια των Αδερφών Γκριμμ: ο πρωταγωνιστής του παραμυθιού Hans in Luck και ένα άλογο με το όνομα Φάλαντα στο παραμύθι The Goose Girl.
 Άσκησε διάφορα επαγγέλματα (τοπογράφος, λογιστής, νυχτοφύλακας, έμπορος δημητριακών και διαφημιστής, μεταφραστής και δημοσιογράφος). Επηρεασμένος αρχικά από τον εξπρεσιονισμό, εμφανίζεται στα γράμματα το 1920 με το μυθιστόρημά του "Ο νεαρός Goedeschal". Ο Φάλαντα προσχωρεί στο καλλιτεχνικό κίνημα "Νέα Αντικειμενικότητα" και ασπάζεται τον κοινωνικό νατουραλισμό με τη συνειδητή χρήση του απλού ύφους. Το 1932 κυκλοφορεί το μυθιστόρημά του «Και τώρα ανθρωπάκο ;», το οποίο περιγράφει την καθημερινή ζωή των προλεταριοποιημένων μικροαστών. Με το βιβλίο αυτό ο Φάλαντα αποκτά παγκόσμια φήμη. Ακολουθούν δώδεκα περίπου μυθιστορήματα. Ξεχωρίζουν τα "Λύκος ανάμεσα σε λύκους" (1932),  "Ο σιδερένιος Gustav" (1938), «Εφιάλτης» (1946) και το "Ο καθένας πεθαίνει μόνος του" (1946),  εμπνευσμένο από την πραγματική ιστορία του ζεύγους Otto και Elise Hampel, που εκτελέστηκαν από τους Ναζί, κατά τη διάρκεια του πολέμου, εξαιτίας της αντιφασιστικής τους δράσης. Ο Φάλαντα πεθαίνει τον Φεβρουάριο του 1947 από υπερβολική δόση υπνωτικών. Το 1950 κυκλοφορεί το πιο προσωπικό του βιβλίο, "Ο πότης". 

Το μυθιστόρημα του Χανς Φάλαντα κυκλοφορεί στα Ελληνικά με τον τίτλο «Μόνος στο Βερολίνο» σε μετάφραση Άντζη Σαλταμπάση, από τις εκδόσεις «Πόλις».

Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού.

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ :
Μετάφραση: Έφη Ρευματά
Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία : Φώτης Μακρής, Στέλλα Κρούσκα, Έφη Ρευματά
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Φώτης Μακρής
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Πρωτότυπη Μουσική σύνθεση : Φοίβος Σαμαρτζής
Μουσική επιμέλεια – Επιμέλεια κίνησης: Στέλλα Κρούσκα
Βοηθοί σκηνοθέτη : Κλεοπάτρα Τολόγκου – Φοίβος Σαμαρτζής
Βίντεο παράστασης - Τρέιλερ : Φοίβος Σαμαρτζής
Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα
 

Παίζουν:  Κωνσταντίνος Δημητρακάκης, Βασιλίνα Κατερίνη, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Στέλιος Πετράκης, Έφη Ρευματά, Φοίβος Σαμαρτζής, Κλεοπάτρα Τολόγκου, Μενέλαος Χαζαράκης

Ημέρες και ώρες παραστάσεων:
Κάθε Σάββατο στις 20.30 και κάθε Κυριακή στις 19.00

Τιμές εισιτηρίων:
Κανονικό : 15 ευρώ
Φοιτητικό, κάτω των 25 ετών, άνω των 65 : 12 ευρώ
Άνεργοι, ατέλειες, Α.Μ.Ε.Α.  : 10 ευρώ

ΘΕΑΤΡΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΝΕΟΣ ΛΟΓΟΣ
Studio Μαυρομιχάλη
Μαυρομιχάλη 134, Τηλ. 2106453330
Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
www.studiomavromihali.gr