Περισσότεροι από 80 μετανάστες εργάτες στον κατασκευαστικό τομέα στο Κατάρ, οι οποίοι έχουν δουλέψει επί σχεδόν ένα χρόνο σε περίβλεπτο πύργο σε επιχειρηματική περιοχή της Ντόχα, αλλά ουδέποτε πληρώθηκαν για την εργασία τους, αντιμετωπίζουν σοβαρή έλλειψη τροφίμων και χρειάζονται επειγόντως την κυβερνητική βοήθεια, δήλωσε σήμερα η Διεθνής Αμνηστία


Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Μεταναστών, η οργάνωση καλεί τις αρχές του Κατάρ να αντιμετωπίσουν τη μάστιγα από την οποία υποφέρουν οι εργαζόμενοι της Lee Trading and Contracting (LTC), οι οποίοι εργάζονταν σε συνθήκες ενδεχομένως ισοδύναμες με αναγκαστική εργασία.


Στα μέσα Νοεμβρίου ο Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας επισκέφθηκε τον καταυλισμό των εργατών στη βιομηχανική περιοχή al Saliya και στη συνέχεια ζήτησε από τα Υπουργεία Εργασίας και Εσωτερικών να αντιμετωπίσουν την κατάσταση στην εταιρεία ως προτεραιότητα.


«Έχει πλέον περάσει ένας μήνας από τότε που επισκεφθήκαμε τους ανθρώπους αυτούς και διαπιστώσαμε ότι ζούσαν σε απελπιστικές συνθήκες. Ωστόσο, τα βάσανά τους δεν έχουν τελειώσει», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Έχουν να πληρωθούν σχεδόν ένα χρόνο και δεν μπορούν καν να αγοράσουν τρόφιμα για την καθημερινή τους συντήρηση. Επίσης, δεν έχουν τη δυνατότητα να στέλνουν χρήματα στις οικογένειές τους ή να πληρώνουν τα χρέη τους.

«Η κυβέρνηση του Κατάρ πρέπει ενεργήσει για να σταματήσει την κρίση. Οι άνδρες μας είπαν ότι απλώς θέλουν να τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους και φύγουν από τη χώρα. Τα Υπουργεία Εργασίας και Εσωτερικών πρέπει να το διασφαλίσουν το συντομότερο δυνατό. Μια τέτοια πράξη θα καταδείκνυε ότι η κυβέρνηση πραγματικά εννοεί όσα λέει σχετικά με την προστασία των δικαιωμάτων των εργατών.»

Ορισμένοι μετανάστες κοιμούνται σε σκληρές ξύλινες τάβλες χωρίς στρώματα, και κάποια από τα κτήρια προσωρινής διαμονής είναι σε επικίνδυνο βαθμό ασταθή. Τα πατώματα και τα ταβάνια σε ένα υπνοδωμάτιο είναι έτοιμα να καταρρεύσουν.

 

Απλήρωτα δεδουλευμένα


Στην ομάδα, η οποία αποτελείται από 60 εργάτες από το Νεπάλ και μετανάστες από τη Σρι Λάνκα, τις Φιλιππίνες, τη Νιγηρία, την Κίνα, και το Μπάγκλαντες, οφείλονται μισθοί μέχρι και ενός χρόνου. Έκαναν κατασκευαστικές εργασίες σε δύο ορόφους -38ο και 39ο- στον Πύργο Al Bidda στη Ντόχα, ο οποίος αποκαλείται «Το Σπίτι του Ποδοσφαίρου στο Κατάρ», εξαιτίας μερικών γραφείων ποδοσφαιρικών οργανώσεων που βρίσκονται εκεί.

Η Διεθνής Αμνηστία έχει δει αποδεικτικά έγγραφα σύμφωνα με τα οποία η LTC οφείλει στους εργάτες συνολικά περίπου 1,5 εκατομμύριο ριγιάλ (περίπου 412.000 δολάρια). Οι ακριβείς λόγοι για τους οποίους η εταιρεία δεν πλήρωσε τους άνδρες παραμένουν αδιευκρίνιστοι.
 

Το πρότζεκτ ολοκληρώθηκε τον Οκτώβριο του 2013 και έκτοτε οι μετανάστες βρίσκονται απομονωμένοι στον καταυλισμό τους και απλήρωτοι, ενώ υποφέρουν και από σοβαρές ελλείψεις τροφίμων.

Ένας εργάτης από το Νεπάλ είπε στους ερευνητές: « Κάντε τη δουλειά και θα σας πληρώσουμε αύριο», είπαν… «Συνεχίσαμε να κάνουμε τη δουλειά και εκείνοι συνέχισαν να αλλάζουν την ημερομηνία πληρωμής και τελικά δεν πληρωθήκαμε ποτέ.»

Ο  ίδιος άνδρας είπε ότι η αδερφή του είχε αυτοκτονήσει στο Νεπάλ στα μέσα του 2013, εξαιτίας των οικονομικών προβλημάτων τα οποία αντιμετώπιζε η οικογένειά του. Δεν είχε τη δυνατότητα να τους στέλνει χρήματα επί πολλούς μήνες και δεν μπορούσε καν να επιστρέψει σπίτι του για την κηδεία.

Όλοι οι μετανάστες έχουν καταθέσει μηνύσεις εναντίον της LTC στο Εργατικό Δικαστήριο της Ντόχα διεκδικώντας τα δεδουλευμένα τους. Αλλά το δικαστήριο ζήτησε από τον κάθε έναν να πληρώσει ένα τέλος 600 ριγιάλ (165 δολάρια) ούτως ώστε να ανατεθεί η σύνταξη έκθεσης εμπειρογνωμόνων για την υπόθεσή τους. Εάν δεν καταβληθεί το ποσό, οι υποθέσεις τους δεν είναι δυνατό να προχωρήσουν.

Οι εργάτες είπαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι το δικαστήριο απέρριψε το αίτημά τους να εξαιρεθούν από το τέλος λόγω της οικονομικής τους κατάστασης.

Σύμφωνα με το Εργατικό Δίκαιο του Κατάρ οι εργάτες υποτίθεται ότι εξαιρούνται από την καταβολή δικαστικών τελών.
 

«Η υπόθεση αυτή απεικονίζει τέλεια τα τεράστια εμπόδια που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες εργάτες στη δικαιοσύνη στο Κατάρ. Πώς μπορεί ένας εργάτης που έχει να πληρωθεί ένα χρόνο να βρει ένα τέτοιο χρηματικό ποσό;», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί.
 

Ισχυρισμοί για αναγκαστική εργασία

Κάποιοι άνδρες ισχυρίστηκαν ότι όταν σταμάτησαν να δουλεύουν τον Αύγουστο του 2013, ως αντίδραση στη μη καταβολή των μισθών τους, απειλήθηκαν με φυλάκιση από εκπρόσωπο της LTC. Οι άνδρες είπαν ότι μετά από αυτό επέστρεψαν στη δουλειά.
 

Ο εν λόγω εκπρόσωπος της εταιρείας αρνήθηκε κατηγορηματικά τον ισχυρισμό στη Διεθνή Αμνηστία.

Σύμφωνα με τη Σύμβαση για την Αναγκαστική Εργασία του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας, ο εξαναγκασμός ανθρώπων σε εργασία με την απειλή φυλάκισης θα συνιστούσε αναγκαστική εργασία.

 



Έλλειψη τροφίμων και άλλα προβλήματα

Οι εργαζόμενοι της LTC δεν λαμβάνουν τρόφιμα ή επιδόματα τροφίμων και δεν έχουν λάβει τους μισθούς τους, ούτως ώστε να μπορούν να αγοράσουν τρόφιμα. Η εταιρεία τους παρείχε 250 ριγιάλ (69 δολάρια) το μήνα ως επίδομα τροφίμων, αλλά σταμάτησε τον Οκτώβριο.

Οι εργάτες τώρα εξαναγκάζονται να δανείζονται χρήματα για να αγοράσουν τρόφιμα. Στα μέσα Νοεμβρίου αρκετοί άνδρες παραπονέθηκαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι υπέφεραν από πείνα.


Εκπρόσωπος της LTC είπε στη Διεθνή Αμνηστία τον Νοέμβριο ότι το επίδομα τροφίμων είχε σταματήσει τον προηγούμενο μήνα, διότι «στο κάτω-κάτω, δεν βγάζω καθόλου λεφτά από αυτή την εταιρεία.»

Εξαιτίας του περιοριστικού εργασιακού συστήματος του Κατάρ (σύστημα χορηγίας), οι εργάτες είναι δεσμευμένοι στην LTC και δεν τους επιτρέπεται να κερδίζουν χρήματα δουλεύοντας σε άλλη εταιρεία.

Στα τέλη Νοεμβρίου κάτοικοι της Ντόχα, ανήσυχοι για την κατάσταση των εργατών, συγκέντρωσαν δωρεές και έστειλαν τρόφιμα ως προσωρινή βοήθεια.


«Είναι επαίσχυντη η σκέψη ότι σε μία από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, οι μετανάστες εργάτες εγκαταλείπονται στην πείνα. Οι αρχές του Κατάρ πρέπει να αναλάβουν δράση αμέσως», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί.


Οι εργάτες είπαν επίσης ότι η εταιρεία δεν τους είχε εκδώσει έγκυρες άδειες παραμονής, οι οποίες απαιτούνται βάσει του δικαίου του Κατάρ, θέτοντάς τους έτσι σε κίνδυνο σύλληψης.

 
Εκπρόσωπος της LTC είπε στη Διεθνή Αμνηστία ότι η εταιρεία δεν μπορούσε να πληρώσει τις άδειες παραμονής των εργατών.

Πηγή: Διεθνής Αμνηστία

Στη δημοσιότητα έδωσε η Διεθνής Αμνηστία, έκθεση με θέμα την αντιμετώπιση των προσφύγων από τη Συρία. Αναλυτικά η έκθεση:

Οι ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να σκύψουν το κεφάλι από ντροπή για τους θλιβερά χαμηλούς αριθμούς προσφύγων από τη Συρία, τους οποίους είναι έτοιμοι να μετεγκαταστήσουν, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία, που δίνει στη δημοσιότητα έκθεσή της.

Στη σύντομη έκθεση Διεθνής Αποτυχία: Η Κρίση των Σύρων Προσφύγων, η οποία δημοσιεύεται σήμερα Παρασκευή, η οργάνωση αναφέρει λεπτομερώς πώς τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν προσφερθεί να ανοίξουν τις πύλες τους μόνο σε περίπου 12.000 από τους πιο ευάλωτους πρόσφυγες από τη Συρία: μόλις 0,5 τοις εκατό επί των 2,3 εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν εγκαταλείψει τη χώρα. «Η Ε.Ε. έχει αποτύχει παταγωδώς να ανταποκριθεί στο ρόλο της μέσω παροχής ασφαλούς καταφυγίου στους πρόσφυγες, οι οποίοι έχουν χάσει τα πάντα εκτός από την ίδια τους τη ζωή.

Ο αριθμός των ατόμων που είναι έτοιμοι να μετεγκατασταθούν είναι πραγματικά οικτρός. Οι ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε να σκύβουν το κεφάλι από ντροπή», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας. Η πλησιέστερη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα -η Λευκωσία- απέχει μόλις 300 χιλιόμετρα από τη Δαμασκό.

Ωστόσο, τα κράτη μέλη της ΕΕ έχουν δεσμευτεί συλλογικά για την μετεγκατάσταση μόνο ενός πολύ μικρού ποσοστού των πιο ευάλωτων προσφύγων της Συρίας.

Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας αναλύει τα στοιχεία. · Μόνο 10 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσέφεραν θέσεις μετεγκατάστασης ή αποδοχής για ανθρωπιστικούς λόγους σε πρόσφυγες από τη Συρία.

· Η Γερμανία είναι μακράν η πιο γενναιόδωρη -δεσμεύτηκε να δεχτεί 10.000 πρόσφυγες, ήτοι 80 τοις εκατό επί του συνόλου των δεσμεύσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

· Εκτός από τη Γερμανία, τα υπόλοιπα 27 κράτη μέλη της Ε.Ε. έχουν προσφερθεί να δεχθούν μόλις 2.340 πρόσφυγες από τη Συρία.

· Η Γαλλία προσέφερε μόνο 500 θέσεις, ήτοι 0,02 τοις εκατό επί του συνολικού αριθμού των ανθρώπων που έχουν εγκαταλείψει τη Συρία.

· Η Ισπανία συμφώνησε να λάβει μόνο 30 άτομα, ήτοι 0,001 τοις εκατό των προσφύγων από τη Συρία.

· Δεκαοκτώ κράτη μέλη της Ε.Ε. -συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιταλίας- δεν προσέφεραν καθόλου θέσεις.

Καθώς πλησιάζει ο χειμώνας, οι συνθήκες για 2,2 εκατομμύρια ανθρώπους που εγκατέλειψαν τη Συρία προς γειτονικές χώρες επιδεινώνονται με ταχείς ρυθμούς. Με μόνο 12.000 προσφερόμενες θέσεις εκ μέρους των κρατών μελών της Ε.Ε. για την μετεγκατάσταση ή αποδοχή για ανθρωπιστικούς λόγους, άλλοι επιχειρούν το ταξίδι με άλλους τρόπους.

Δεκάδες χιλιάδες έφθασαν στην Ευρώπη προσπαθώντας να ζητήσουν άσυλο, ενώ διακινδύνευσαν τη ζωή και τη σωματική τους ακεραιότητα τους σε δύσκολα ταξίδια, μέσω θάλασσας ή ξηράς. Η έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας αποκαλύπτει ότι πρώτα πρέπει να σπάσουν τα τείχη του Φρουρίου «Ευρώπη».

Πολλοί έρχονται αντιμέτωποι με βίαιες απωθήσεις από την αστυνομία και την ακτοφυλακή ή κρατούνται επί εβδομάδες υπό άθλιες συνθήκες.

 

Το ταξίδι στην Ιταλία μέσω θάλασσας

Κάθε χρόνο εκατοντάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους στην προσπάθειά τους να διασχίσουν τη Μεσόγειο.

Εκτιμάται ότι τον Οκτώβριο έχασαν τη ζωή τους περίπου 650 πρόσφυγες και μετανάστες, όταν τρεις βάρκες βυθίστηκαν ενώ προσπαθούσαν να φτάσουν στην Ευρώπη από τη Βόρεια Αφρική. Περισσότεροι από 10.000 πρόσφυγες από τη Συρία φέρεται να έχουν φθάσει στις ακτές της Ιταλίας κατά τους πρώτους 10 μήνες του τρέχοντος έτους. Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας παρέχει προσωπικές μαρτυρίες από εκείνους που προσπάθησαν να φθάσουν στην Ευρώπη μέσω θάλασσας.

Ο Awad, ένα 17χρονο αγόρι από τη Δαμασκό, περιέγραψε πώς κατόρθωσε να βγει από το παράθυρο ενός βυθιζόμενου σκάφους και να κολυμπήσει ως την επιφάνεια. Σύμφωνα με αναφορές, στο σκάφος επέβαιναν 400 άτομα. Είδε ανθρώπους να αρπάζονται από πτώματα και λείψανα των ναυαγίων για να μπορέσουν να επιπλεύσουν, ενώ άλλοι μάλωναν για τα σωσίβια. Ο Awad έχασε τη μητέρα του και άλλα μέλη της οικογένειάς του. «Δεν έχω ιδέα για το πού είναι η οικογένειά μου... Παλιά είχα φιλοδοξία, αλλά τώρα έχω χάσει τη μητέρα μου, δεν θέλω τίποτα, θέλω μόνο σταθερότητα, όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα….»

Ένα άλλο αγόρι από τη Συρία έχασε τον πατέρα του και τον εννιάχρονο αδελφό του στο δυστύχημα. «Η εμπειρία μου δεν κατέστρεψε μόνο τα όνειρά μου, κατέστρεψε τα όνειρά της οικογένειάς μου. Είμαι καταστραμμένος ολοσχερώς.»

Φρούριο «Ευρώπη»

Σε δύο από τις κύριες πύλες εισόδου στην Ε.Ε., τη Βουλγαρία και την Ελλάδα, οι πρόσφυγες από τη Συρία υφίστανται άθλια μεταχείριση, και, μεταξύ άλλων, βρίσκονται αντιμέτωποι με απειλητικές για τη ζωή τους επιχειρήσεις απώθησης κατά μήκος των ελληνικών ακτών, καθώς και κράτηση επί εβδομάδες σε κακές συνθήκες στη Βουλγαρία.

Ελλάδα: απωθήσεις πίσω στη θάλασσα

Πρόσφυγες περιέγραψαν στη Διεθνή Αμνηστία πώς έλληνες αστυνομικοί ή συνοροφύλακες, με όπλα και ολοπρόσωπες κουκούλες, τους κακομεταχειρίστηκαν, τους πήραν όλα τα υπάρχοντά τους και τελικά τους απώθησαν πίσω στην Τουρκία.

Ένας 32χρονος άνδρας από τη Συρία περιέγραψε πώς τον Οκτώβριο ο ίδιος και η μητέρα του ήρθαν αντιμέτωποι με την ελληνική συνοροφυλακή κοντά στη Σάμο. Ανήκαν σε μια ομάδα 35 ατόμων, μεταξύ των οποίων γυναίκες και μικρά παιδιά, οι οποίοι απωθήθηκαν πίσω στην Τουρκία. «Έβαλαν όλους τους άνδρες να ξαπλώσουν στο σκάφος, πάταγαν πάνω μας και μας χτύπαγαν με τα όπλα τους επί τρεις ώρες. Στη συνέχεια, γύρω στις 10 το πρωί, αφού αφαίρεσαν τη μηχανή, μας έβαλαν πίσω στο πλαστικό σκάφος και μας οδήγησαν πίσω στα τουρκικά ύδατα, οπού μας άφησαν στη μέση της θάλασσας».

Ο αριθμός των παράνομων επιχειρήσεων απώθησης από την Ελλάδα δεν είναι γνωστός. Ωστόσο, η Διεθνής Αμνηστία πιστεύει ότι έχουν απωθηθεί εκατοντάδες άνθρωποι. Τα τελευταία δύο χρόνια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διέθεσε 228 εκατομμύρια για την ενίσχυση των συνοριακών ελέγχων. Συγκριτικά, για το ίδιο χρονικό διάστημα, μόλις 12 εκατομμύρια ευρώ διατέθηκαν στο Ευρωπαϊκό Ταμείο Προσφύγων, το οποίο υποστηρίζει τις προσπάθειες υποδοχής προσφύγων.

Βουλγαρία: υπό κράτηση και περιορισμό

Μεταξύ Ιανουάριου και Νοεμβρίου του 2013, έφτασαν στη Βουλγαρία περίπου 5.000 πρόσφυγες από τη Συρία. Η πλειονότητα στεγάζεται σε κέντρα έκτακτης ανάγκης, το μεγαλύτερο των οποίων βρίσκεται στην πόλη Harmanli. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα κλειστό κέντρο κράτησης.

Η Διεθνής Αμνηστία διαπίστωσε ότι πρόσφυγες ζούσαν υπό άθλιες συνθήκες, σε κοντέινερ, σε ένα ερειπωμένο κτήριο και σε σκηνές. Υπήρχε έλλειψη επαρκών εγκαταστάσεων υγιεινής και η πρόσβαση σε τρόφιμα, κλινοσκεπάσματα ή φάρμακα ήταν περιορισμένη. Πολλοί άνθρωποι είχαν ανάγκη από ιατρική περίθαλψη, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων που είχαν τραυματιστεί στις συγκρούσεις, ατόμων που πάσχουν από χρόνιες ασθένειες και ατόμων με προβλήματα ψυχικής υγείας. Κάποιοι πρόσφυγες στην Harmanli είπαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι είχαν τεθεί υπό κράτηση επί περισσότερο από ένα μήνα. «Δεκάδες χιλιάδες διακινδυνεύουν τις ζωές τους με επικίνδυνα ταξίδια μέσω θάλασσας ή ξηράς προσπαθώντας να φτάσουν στην Ευρώπη. Έχουμε δει εκατοντάδες να χάνουν τη ζωή τους στη Μεσόγειο. Είναι λυπηρό το γεγονός ότι πολλοί από εκείνους που διακινδύνευσαν τη ζωή και τη σωματική τους ακεραιότητα για να έρθουν εδώ, αναγκάζονται είτε να γυρίσουν πίσω, είτε κρατούνται σε πραγματικά άθλιες συνθήκες με ανεπαρκή τροφή, νερό ή ιατρική φροντίδα», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί.

Η Ευρώπη πρέπει να δράσει

«Οι κοινοτοπίες των ηγετών της Ευρώπης ακούγονται ρηχές μπροστά στα αποδεικτικά στοιχεία», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί. «Η ΕΕ πρέπει να ανοίξει τα σύνορά της, να παράσχει ασφαλή διέλευση, και να σταματήσει τις άθλιες αυτές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων." Μόλις 55.000 πρόσφυγες από τη Συρία (2,4 τοις εκατό επί του συνολικού αριθμού των ανθρώπων που έχουν εγκαταλείψει τη Συρία) έχουν καταφέρει να περάσουν και να ζητήσουν άσυλο στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από όσους κατάφεραν να σπάσουν τα οδοφράγματα του Φρουρίου «Ευρώπη», πολλοί κατευθύνονται στη Σουηδία ή τη Γερμανία, οι οποίες έχουν προσφέρει τη μεγαλύτερη βοήθεια στους αιτούντες άσυλο. Στα δύο χρόνια έως το τέλος του Οκτωβρίου 2013, η Σουηδία έλαβε 20.490 νέες αιτήσεις ασύλου από τη Συρία και η Γερμανία έλαβε 16.100 αιτήσεις. Λιγότεροι από 1.000 άνθρωποι έχουν ζητήσει άσυλο από την Ελλάδα, την Ιταλία και την Κύπρο.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης: · Να αυξήσουν σημαντικά τις θέσεις μετεγκατάστασης και αποδοχής για ανθρωπιστικούς λόγους για τους πρόσφυγες από τη Συρία.

· Να ενισχύσουν τις ικανότητες αναζήτησης και διάσωσης στην περιοχή της Μεσογείου για τον εντοπισμό σκαφών που βρίσκονται σε κίνδυνο και να βοηθούν εκείνους που βρίσκονται επί του σκάφους.

· Να διασφαλίσουν ότι όσοι διασώζονται δέχονται αξιοπρεπή μεταχείριση και έχουν πρόσβαση στις διαδικασίες ασύλου. · Να διασφαλίσουν ότι θα τερματιστούν οι παράνομες απωθήσεις.

· Να παράσχουν ασφαλείς διόδους για σύρους αιτούντες άσυλο που επιθυμούν να ταξιδέψουν σε ευρωπαϊκά κράτη μέλη.

· Η ΕΕ, τα κράτη μέλη της, και η διεθνής κοινότητα πρέπει να συνεχίσει να παρέχει στήριξη στις χώρες που φιλοξενούν τους μεγαλύτερους αριθμούς προσφύγων, ιδίως την Ιορδανία και το Λίβανο.

Γενικές πληροφορίες

Ο όγκος των 2,3 εκατομμυρίων προσφύγων -97 τοις εκατό- έχουν καταφύγει σε πέντε γειτονικές χώρες -το Λίβανο, την Ιορδανία, την Τουρκία, το Ιράκ και την Αίγυπτο.

Η άφιξη των προσφύγων από τη Συρία στο Λίβανο έχει αυξήσει τον πληθυσμό της χώρας κατά περίπου 20%. Από τον Ιούλιο του 2013, η Διεθνής Αμνηστία έχει πραγματοποιήσει ερευνητικές αποστολές για την κατάσταση των προσφύγων στη Βουλγαρία, την Αίγυπτο, την Ελλάδα, το Ιράκ, την Ιταλία, την Ιορδανία, το Λίβανο, τη Λιβύη και την Τουρκία.

Δημόσια Δήλωση του Διοικητικού Συμβουλίου του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας:

"Σήμερα, 10 Δεκέμβρη, παγκόσμια ημέρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, το ΔΣ του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας καλεί, επιπλέον του μαραθωνίου, σε συμβολική διαμαρτυρία μπροστά στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής (ΓΑΔΑ, οδός Αλεξάνδρας, μετρό Αμπελόκηποι), για να εστιάσουμε στην Ελλάδα και συγκεκριμένα στο φλέγον ζήτημα της αστυνομικής βίας και ατιμωρησίας, το οποίο συμπεριλαμβάνει την κακομεταχείριση διαδηλωτών και προσαχθέντων/συλληφθέντων/κρατουμένων, αλλά και τις κακοποιήσεις και επαναπροωθήσεις προσφύγων και παράτυπων μεταναστών.

Με τις 5 εκκλήσεις του μαραθώνιου υπενθυμίζουμε ότι δεν είμαστε μόνοι στον κόσμο, με τη συγκεκριμένη δράση εστιάζουμε στην Ελλάδα, στην περιστολή κατοχυρωμένων δικαιωμάτων που παραβιάζονται (της ειρηνικής συνάθροισης και διαμαρτυρίας, του δικαιώματος στην ενημέρωση - βλ. συλλήψεις φωτορεπόρτερ), στην καταγγελία της συστηματικής κακοποίησης πολιτών από τους εντεταλμένους στην "Προστασία του - άγνωστου - Πολίτη".


Σας καλούμε λοιπόν να πάμε στην ΓΑΔΑ σήμερα στις 5μμ για να διαμαρτυρηθούμε ως ακτιβιστές/υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μαζί με θύματα αστυνομικής βίας, και να ανοίξουμε το πανό  μας".

 

 

"Γράψε για τα δικαιώματα: 2 εκατομμύρια γράμματα, tweet και sms, μπορούν να αλλάξουν ζωές", αναφέρει η Διεθνής Αμνηστία και ενημερώνει για την καμπάνια:

"Ο Παγκόσμιος Μαραθώνιος Γραμμάτων, μία από τις σημαντικότερες παγκόσμιες εκστρατείες της Διεθνούς Αμνηστίας, κινητοποιεί για 11η συνεχή χρονιά εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, με στόχο να αλλάξει, με γράμματα αλληλεγγύης και θεσμικής πίεσης, τις ζωές ατόμων των οποίων τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται σε κίνδυνο.


Από τις 6 έως τις 17 Δεκεμβρίου άνθρωποι από περισσότερες από 80 χώρες, από την Αλγερία ως τη Σλοβενία και από το Χονγκ Κονγκ ως το Μαρόκο, θα υπερασπιστούν, με τα γράμματα και τις υπογραφές τους, τα ανθρώπινα δικαιώματα 12 ατόμων και κοινοτήτων. Τα γράμματα  θα απευθύνονται, είτε στα ίδια τα άτομα που βρίσκονται σε κίνδυνο, προκειμένου να τους δώσουν δύναμη και ελπίδα, είτε στις κυβερνήσεις των χωρών τους, καλώντας τις να σεβαστούν τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών τους.

Η Διεθνής Αμνηστία προσδοκεί ότι κατά τη διάρκεια του φετινού Μαραθωνίου θα αποσταλούν περισσότερα από 2 εκατομμύρια γράμματα, φαξ, email, tweet και sms.

«Ο Παγκόσμιος Μαραθώνιος Γραμμάτων είναι μια σημαντική στιγμή, η οποία βρίσκεται στην καρδιά της δράσης της Διεθνούς Αμνηστίας: αναλαμβάνουμε δράση για άλλους ανθρώπους, δείχνοντας αλληλεγγύη σε όσους υψώνουν με θάρρος το ανάστημά τους απέναντι στην τυραννία», δήλωσε ο Σαλίλ Σετί, Γενικός Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.
 
Το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας συμμετέχει και φέτος στον Παγκόσμιο Μαραθώνιο Γραμμάτων και καλεί όλες και όλους να στηρίξουν με το γράμμα τους ή την υπογραφή τους:

Τρεις Ρώσους ακτιβιστές, τους Vladimir Gheorgievich Akimenkov , Artiom Victorovich Saviolov και Mikhail Aleksandrovich Kosenko, οι οποίοι φυλακίστηκαν μετά από ειρηνικές διαμαρτυρίες στην πλατεία Bolotnya, με την κατηγορία για «συμμετοχή σε μαζικές εξεγέρσεις». Διαβάστε περισσότερα: http://bit.ly/18HX42V

Τον Τυνήσιο μπλόγκερ, Jabeur Mejri, ο οποίος καταδικάστηκε σε επτά χρόνια κάθειρξη το 2012 για «επίθεση σε ιερές αξίες» και «υπονόμευση δημοσίων ηθών», επειδή δημοσιοποίησε στο διαδίκτυο τις απόψεις του περί θρησκείας. Διαβάστε περισσότερα: http://bit.ly/1f2ybhf

Την ακτιβίστρια από την Καμπότζη, Yorm Bopha, η οποία αντιμετωπίζει κατασκευασμένες κατηγορίες, που σχετίζονται με τον ακτιβισμό της για το δικαίωμα στη στέγη της κοινότητάς της, στη λίμνη Boeung Kak. Διαβάστε περισσότερα: http://bit.ly/1bMrdOC
 
Τον Τούρκο οδηγό, Hakan Yaman, ο οποίος ξυλοκοπήθηκε άγρια​ από την τουρκική αστυνομία κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων φέτος και έχασε την όρασή του από το ένα μάτι. Διαβάστε περισσότερα: http://bit.ly/18pAiXL

Τα Μέλη της Επιτροπής Συγγενών Κρατουμένων και Εξαφανισμένων (COFADEH) από την Ονδούρα, μιας ΜΚΟ αφοσιωμένης στη διερεύνηση εξαφανίσεων και άλλων παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία βρίσκονται υπό συνεχή παρακολούθηση και δέχονται απειλές και επιθέσεις. Διαβάστε περισσότερα: http://bit.ly/1d4x4vD

Ο Παγκόσμιος Μαραθώνιος Γραμμάτων είναι μια ιδιαίτερη εκδήλωση παγκόσμιας αλληλεγγύης. Επίσης, έχει θετικό αντίκτυπο στις ζωές ανθρώπων των οποίων τα ανθρώπινα δικαιώματα βρίσκονται σε κίνδυνο. Μια μεμονωμένη επιστολή προς τις αρχές μπορεί να αγνοηθεί. Αλλά χιλιάδες επιστολές που καλούν για αλλαγές στα ανθρώπινα δικαιώματα είναι δυσκολότερο να αγνοηθούν.


Από το ξεκίνημά του, ο Μαραθώνιος έχει επιτύχει την απελευθέρωση κρατουμένων συνείδησης. Φέτος, λίγες μόλις ημέρες πριν την επίσημη έναρξη της εκστρατείας, η ακτιβίστρια,Yorm Bopha, αφέθηκε ελεύθερη με εγγύηση στις 22 Νοεμβρίου.


Λίγες μέρες μετά την επανένωση με την οικογένεια και την κοινότητά της, δήλωσε στη Διεθνή Αμνηστία: «Ευχαριστώ τους υποστηρικτές της Διεθνούς Αμνηστίας! Η καμπάνια σας ήταν επιτυχής, και αυτό το δείχνει η απελευθέρωσή μου! Αλλά η υπόθεσή μου δεν έχει τελειώσει ακόμα. Σας παρακαλώ να συνεχίσετε να πιέζετε την κυβέρνηση της Καμπότζης να κλείσει την υπόθεση. Και σας παρακαλώ να συνεχίσετε να υποστηρίζετε την κοινότητά μου και άλλους στην Καμπότζη! Όταν συνεργαζόμαστε όλοι μαζί, μπορούμε να πετύχουμε!»


Στο πλαίσιο του Παγκοσμίου Μαραθωνίου Γραμμάτων, το ελληνικό τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας πραγματοποιεί τις ακόλουθες δράσεις:


Διαδικτυακή δράση


Συγγραφείς, δημοσιογράφοι και καλλιτέχνες της Ελλάδας στηρίζουν το φετινό Μαραθώνιο του ελληνικού τμήματος. Ο Niko Ago, η Δήμητρα Γαλάνη, η Μάρω Δούκα, ο Αύγουστος Κορτώ, η Μάνια Παπαδημητρίου, ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου και ο Άρης Χατζηστεφάνου γράφουν το δικό τους γράμμα συμπαράστασης προς τους ανθρώπους που κινδυνεύουν. Τα γράμματά τους θα αναρτώνται κατά τη διάρκεια του Μαραθωνίου στην ιστοσελίδα της Διεθνούς Αμνηστίας amnesty.org.gr και στη σελίδα της οργάνωσης στο Facebook (Διεθνής Αμνηστία - Ελληνικό Τμήμα). Όσοι και όσες επιθυμούν να στηρίξουν διαδικτυακά με την υπογραφή τους τη δράση και τις υποθέσεις, μπορούν να το κάνουν εδώ: http://www.amnesty.org.gr/world-letters-marathon-2013".


Δράση στην Αθήνα:

Όσοι και όσες ενδιαφέρονται να υπογράψουν γράμματα θεσμικής πίεσης και να γράψουν γράμματα συμπαράστασης στην Αθήνα, μπορούν να το κάνουν στα γραφεία της οργάνωσης (Διεθνής Αμνηστία, Σίνα 30, 106 72 Αθήνα, 2ο όροφος), από τις 10 έως και τις 12 Δεκεμβρίου, κατά τις ώρες 12:00 - 20:00 και στις 13 Δεκεμβρίου, ώρα 12:00 - 18:00.

Δράση στη Θεσσαλονίκη:

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (10.12), τα μέλη του ελληνικού τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας στη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το Θεατρικό Εργαστήρι SourLiBooM, διοργανώνουν εκδήλωση για τον Παγκόσμιο Μαραθώνιο Γραμμάτων της Διεθνούς Αμνηστίας, την Τρίτη, 10 Δεκεμβρίου, από τις 19:00 έως τις 21:00, στο Drinkroom Bord de l’Eau (Εγνατίας 45, Θεσσαλονίκη - εμπορική στοά). Πληροφορίες: http://bit.ly/1gccq1P
 

 Κάθε άτομο που καταδιώκεται έχει το δικαίωμα να ζητά άσυλο και να του παρέχεται άσυλο σε άλλες χώρες.» Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, 1948


Αγαπητή φίλη, αγαπητέ φίλε,

Σου στέλνουμε αυτό το μήνυμα καθώς έχεις δηλώσει ενδιαφέρον να συμβάλεις στο έργο της Διεθνούς Αμνηστίας.

Ήρθε η ώρα να αναλάβεις δράση!

Κάθε χρόνο χιλιάδες άνθρωποι ξεκινούν ένα επικίνδυνο ταξίδι προς την Ευρώπη, με στόχο να διαφύγουν πολέμους και συγκρούσεις ή να σωθούν από τη φτώχεια. Πολλοί δεν καταφέρνουν ποτέ να φτάσουν: πεθαίνουν στη διαδρομή από αφυδάτωση, πνίγονται στη θάλασσα, ή, όταν γίνονται αντιληπτοί από τα λιμενικά σκάφη που περιπολούν, επιστρέφονται παράνομα στη χώρα από όπου αναχώρησαν.

Η ελληνική συνοριακή αστυνομία και η ακτοφυλακή συχνά επιδίδονται σε παράνομες απωθήσεις στο Αιγαίο και κατά μήκος του ποταμού Έβρου, δηλαδή αναχαιτίζουν και απελαύνουν ομάδες ανθρώπων χωρίς προηγουμένως να έχει εκτιμηθεί η κατάσταση του κάθε άτομου χωριστά. Η πρακτική αυτή θέτει σε κίνδυνο τις ζωές ανθρώπων, περιλαμβανομένων και παιδιών, και είναι παράνομη.

Στον απόηχο των αλλεπάλληλων τραγωδιών με θύματα πρόσφυγες και μετανάστες που προσπαθούσαν να φτάσουν στην Ευρώπη διασχίζοντας τα αφιλόξενα νερά της Μεσογείου, η Διεθνής Αμνηστία καλεί όλες και όλους να υπογράψουν την έκκλησή της για τερματισμό των παράνομων απωθήσεων, ώστε να μη χαθούν περισσότερες ανθρώπινες ζωές.

ΑΝΑΛΑΒΕ ΔΡΑΣΗ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΕΔΩ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΗ:

    Να σταματήσει τις παράνομες απωθήσεις μεταναστών και προσφύγων στα ελληνοτουρκικά σύνορα, Να διασφαλίσει ότι όλοι όσοι κρατούνται στα σύνορα έχουν τη δυνατότητα να επεξηγήσουν την ατομική τους κατάσταση και να υποβάλουν αίτημα ασύλου,
    Να τερματίσει την αδιάκριτη και παρατεταμένη κράτηση των αιτούντων άσυλο και των παράτυπων μεταναστών, χρησιμοποιώντας εναλλακτικές της κράτησης, όπου είναι απαραίτητο.

Υπόγραψε μέχρι τις 15 Δεκεμβρίου! Δράσε μία φορά ακόμη προωθώντας αυτό το email στους φίλους σου!

Να σταματήσει τις διώξεις και συλλήψεις των αντιρρησιών συνείδησης καλεί την Ελλάδα η «Διεθνής Αμνηστία», σε ανακοίνωση που εξέδωσε με αφορμή πρόσφατες διώξεις αντιρρησιών.

Απαραίτητη είναι η διεθνής στήριξη, προκειμένου να μπορέσει η Ιορδανία να σταματήσει τους συνοριακούς περιορισμούς για τους πρόσφυγες που εγκαταλείπουν τις περιοχές των ενόπλων συγκρούσεων, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία. Σύμφωνα με νέα έκθεση, η οποία δημοσιεύθηκε σήμερα, εκατοντάδες προσφύγων που καταφεύγουν στην Ιορδανία και σε άλλες γειτονικές χώρες επιστρέφονται στα σύνορα.

Η έκθεση με τίτλο Αυξανόμενοι περιορισμοί, σκληρές συνθήκες: Η δοκιμασία όσων εγκαταλείπουν τη Συρία για την Ιορδανία επισημαίνει τις αυξανόμενες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που προσπαθούν να διαφύγουν από τις συγκρούσεις της Συρίας προς την Ιορδανία και προς άλλες χώρες. Δεκάδες έχουν απελαθεί βίαια πίσω στη Συρία. Σε πολλές περιπτώσεις, αυτοί στους οποίους επιτρέπεται η παραμονή αγωνίζονται για πρόσβαση σε βασικές υπηρεσίες.

«Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι γειτονικές χώρες αρνούνται την είσοδο σε δεκάδες ανθρώπους από τη Συρία, περιλαμβανομένων οικογενειών με μικρά παιδιά, που αναζητούν καταφύγιο από τις συγκρούσεις», δήλωσε ο Philip Luther, διευθυντής της Διεθνούς Αμνηστίας για τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

«Οι άνθρωποι που διαφεύγουν από τη Συρία προς την Ιορδανία και προς άλλες χώρες της περιοχής παρεμποδίζονται από τους αυξανόμενους συνοριακούς περιορισμούς. Πολλοί από αυτούς έχουν ήδη χάσει τα πάντα. Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις γειτονικές χώρες να κρατήσουν ανοιχτά τα σύνορά τους για όλα τα άτομα που εγκαταλείπουν τις συγκρούσεις στη Συρία. Επίσης, καλεί τη διεθνή κοινότητα να εντείνει τις προσπάθειές της για να τις βοηθήσει να το πράξουν.»

Περισσότεροι από δυο εκατομμύρια πρόσφυγες έχουν εγκαταλείψει τη Συρία πυροδοτώντας τη χειρότερη ανθρωπιστική κρίση της δεκαετίας. Οι περισσότεροι έχουν βρει καταφύγιο στο Λίβανο, την Ιορδανία, το Ιράκ και την Αίγυπτο. Τουλάχιστον 4,25 εκατομμύρια επιπλέον έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της Συρίας.

«Η εισροή των προσφύγων έχει ασκήσει τεράστια πίεση στις χώρες της περιοχής. Εύλογο είναι το γεγονός ότι οι πόροι τους μειώνονται. Ωστόσο, δεν πρέπει αυτό να χρησιμοποιείται σαν δικαιολογία για τη στέρηση εισόδου σε ανθρώπους ή τη βίαιη επιστροφή τους στις συρράξεις και στην ανθρωπιστική κρίση στη Συρία», δήλωσε ο Philip Luther.

«Η διεθνής κοινότητα έχει να παίξει σημαντικό ρόλο στην παροχή στήριξης στις χώρες της περιοχής, οι οποίες μέχρι στιγμής έχουν επωμιστεί το βάρος των προσφύγων της Συρίας με ελάχιστους πόρους. Χρειάζεται άμεση δράση για να ενισχυθεί η διεθνής ανθρωπιστική βοήθεια και τα προγράμματα επανεγκατάστασης, και να αποφευχθεί η επιδείνωση της κρίσης.»

Παρά τις δηλώσεις των αρχών ότι τα σύνορα έχουν παραμείνει ανοιχτά για όσους εγκαταλείπουν τις συρράξεις, έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας δείχνει ότι τουλάχιστον τέσσερις κατηγορίες ανθρώπων στερούνται την είσοδο στην Ιορδανία. Αυτές περιλαμβάνουν παλαιστίνιους πρόσφυγες από τη Συρία, ανθρώπους χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα και ιρακινούς πρόσφυγες που ζουν στη Συρία. Ασυνόδευτοι άνδρες χωρίς ευαπόδεικτους οικογενειακούς δεσμούς στην Ιορδανία επίσης απομακρύνονται.

Επιπλέον, οι συνοριακοί περιορισμοί που επιβάλλονται από τις αρχές της Ιορδανίας, σε συνδυασμό με τις μάχες σε παραμεθόριες περιοχές, έχουν αφήσει χιλιάδες εκτοπισμένους ανθρώπους παγιδευμένους επ’ αόριστον στα σύνορα με την Ιορδανία. Οικογένειες είπαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι ιορδανοί συνοροφύλακες τις εξανάγκασαν να γυρίσουν πίσω. Μια γυναίκα με έξι παιδιά είπε ότι τα διαβατήριά τους σφραγίστηκαν με την ένδειξη «επιστροφή μέσα σε ένα μήνα». Είπε ότι αυτή και τα παιδιά της αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στο δρόμο κοντά στα σύνορα μαζί με άλλες 100 περίπου οικογένειες. Αγωνίστηκαν να επιβιώσουν τρώγοντας ό,τι φρούτα μπορούσαν να βρουν σε κοντινά δέντρα. Μετά από ένα μήνα αναμονής, τους απαγορεύτηκε εκ νέου η είσοδος και αναγκάστηκαν να επιστρέψουν σε μια κοντινή πόλη της Συρίας.

Άνθρωποι στους οποίους παραχωρήθηκε δικαίωμα εισόδου στην Ιορδανία βρίσκονται αντιμέτωποι με τον κίνδυνο της εξαναγκαστικής απέλασης. Οι αρχές της Ιορδανίας είπαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι δε θα επιστρέψουν κανέναν στη Συρία. Ωστόσο, τον Αύγουστο του 2012 περίπου 200 πρόσφυγες απελάθηκαν στη Συρία μετά από διαμαρτυρίες που ξέσπασαν στο στρατόπεδο συγκέντρωσης Zaatri. Οι πληροφορίες που συνέλεξε η οργάνωση δείχνουν ότι έχουν επιστραφεί και δεκάδες ακόμα.

«Πρόσφυγες που έχουν εγκαταλείψει τις συγκρούσεις στη Συρία δικαιούνται διεθνή προστασία. Η βίαιη επιστροφή αυτών των ατόμων στη Συρία αποτελεί κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», δήλωσε ο Philip Luther.

Κάτοικοι στο Zaatri, το μεγαλύτερο στρατόπεδο προσφύγων στην Ιορδανία, το οποίο φιλοξενεί περίπου 120.000 σύρους πρόσφυγες, είπαν στη Διεθνή Αμνηστία ότι αντιμετωπίζουν δυσκολίες πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες και σε επαρκές βιοτικό επίπεδο.

Πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, υψηλά επίπεδα εγκληματικότητας και ανεπαρκής ασφάλεια ήταν ανάμεσα στις μεγαλύτερες δυσκολίες που ανέφεραν οι πρόσφυγες που ζουν στο Zaatri. Μόνο τα μισά παιδιά είχαν εγγραφεί για να παρακολουθήσουν επίσημη εκπαίδευση στο στρατόπεδο. Η Διεθνής Αμνηστία συνάντησε παιδιά ηλικίας έως και 12 ετών στο στρατόπεδο, τα οποία εργάζονται για να στηρίξουν τις οικογένειές τους και δεν πηγαίνουν σχολείο.

Γυναίκες και κορίτσια στο στρατόπεδο Zaatri επίσης είπαν ότι ζουν με το φόβο της σεξουαλικής βίας και της παρενόχλησης. Πολλές ανέφεραν ότι φοβούνται πολύ να πάνε στις τουαλέτες μόνες τους το βράδυ λόγω του κινδύνου να υποστούν παρενοχλήσεις. Οι γιατροί ανέφεραν ότι οι γυναίκες στο στρατόπεδο εμφανίζουν ολοένα και περισσότερες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, καθώς αποφεύγουν να χρησιμοποιούν τις τουαλέτες επί μεγάλα διαστήματα.

Άλλες ανέφεραν ότι προσεγγίστηκαν από ιορδανούς άνδρες που έψαχναν για «νύφες». Νεαρές γυναίκες, ενδεχομένως υπό το φως της αντίληψης ότι είναι κατώτερης θέσης λόγω της προσφυγικής τους ιδιότητας, αντιμετωπίζουν κίνδυνο εκμετάλλευσης μέσω - συχνά προσωρινών – γάμων.

Πρόσφυγες έξω από το στρατόπεδο Zaatri επίσης ζουν σε επισφαλείς συνθήκες. «Η κατάσταση για τις γυναίκες και τα παιδιά είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Πρόσφυγες που έχουν διαφύγει βομβαρδισμούς δεν πρέπει τώρα να συνεχίσουν να ζουν μέσα στο φόβο, χωρίς πρόσβαση στις πιο βασικές υπηρεσίες. Πρέπει να ζήσουν μια φυσιολογική ζωή», δήλωσε ο Philip Luther.


 

Οι τουρκικές αρχές διέπραξαν μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο πλαίσιο των προσπαθειών της κυβέρνησης να καταστείλει τις διαμαρτυρίες στo Πάρκο Γκεζί το περασμένο καλοκαίρι, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία.

Σε έκθεση που δημοσιεύθηκε σήμερα, η οργάνωση αναφέρεται λεπτομερώς στην υπερβολική χρήση αστυνομικής βίας κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων και στην αποτυχία της τουρκικής κυβέρνησης να οδηγήσει τις παραβιάσεις αυτές ενώπιον της δικαιοσύνης, καθώς και στην επακόλουθη δίωξη και παρενόχληση όσων έλαβαν μέρος.

«Η προσπάθεια καταστολής του κινήματος διαμαρτυρίας στο Πάρκο Γκεζί οδήγησε σε μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Σε αυτές περιλαμβάνονται η ολοκληρωτική άρνηση του δικαιώματος στην ειρηνική διαδήλωση και παραβιάσεις των δικαιωμάτων στη ζωή, την ελευθερία και στην ελευθερία από βασανιστήρια και κακομεταχείριση, δήλωσε ο Andrew Gardner, εμπειρογνώμων της Διεθνής Αμνηστίας σε θέματα της Τουρκίας.

Η έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας Διαμαρτυρίες στο Πάρκο Γκεζί: Βάναυση άρνηση του δικαιώματος στην ειρηνική συνάθροιση στην Τουρκία εξηγεί λεπτομερώς πώς η χρήση αληθινών πυρών, δακρυγόνων, αντλιών νερού, πλαστικών σφαιρών και οι ξυλοδαρμοί των διαδηλωτών είχαν ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό περισσότερων από 8.000 ανθρώπων. Οι θάνατοι τουλάχιστον τριών διαδηλωτών έχουν συνδεθεί με την κατάχρηση της αστυνομικής βίας.

Η οργάνωση παρακολούθησε διαδηλώσεις στην Κωνσταντινούπολη και την Άγκυρα και κατέγραψε μαρτυρίες πολλών ανθρώπων που είχαν τραυματιστεί ή κρατούνταν παράνομα, είχαν ξυλοκοπηθεί ή κακοποιηθεί σεξουαλικά κατά τη διάρκεια της κράτησής τους.

Η έκθεση τεκμηριώνει το πώς:
•         Διαδηλωτές και άλλοι ξυλοκοπηθήκαν βάναυσα με αποτέλεσμα έναν νεκρό και δεκάδες τραυματίες.
•         Η αστυνομία έκανε συχνή χρήση πλαστικών σφαιρών σημαδεύοντας εσκεμμένα το κεφάλι και το άνω μέρος του σώματος των διαδηλωτών.
•         Δακρυγόνα εκτοξεύονταν συστηματικά στους διαδηλωτές, σε περαστικούς, ακόμα και σε κατοικίες και νοσοκομειακές εγκαταστάσεις, με αποτέλεσμα εκατοντάδες τραυματίες και, συμφώνα με μαρτυρίες, τουλάχιστον έναν νεκρό.
•         Χημικές ουσίες προστέθηκαν στις δεξαμενές που τροφοδοτούσαν τις αντλίες νερού.
•         Διαδηλώτριες κακοποιηθήκαν σεξουαλικά από αστυνομικούς.
•         Αληθινά πυρά χρησιμοποιήθηκαν, με αποτέλεσμα το θάνατο ενός διαδηλωτή.
 
Η έκταση της βίας που χρησιμοποίησε η αστυνομία κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων στο Πάρκο Γκεζί, δείχνει τι συμβαίνει όταν ανεπαρκώς εκπαιδευμένοι, και χωρίς επίβλεψη αστυνομικοί λαμβάνουν εντολές να χρησιμοποιήσουν βία -και ενθαρρύνονται να την χρησιμοποιήσουν αφειδώς- γνωρίζοντας ότι είναι απίθανο να αναγνωριστούν ή να διωχθούν για τις παραβιάσεις που διαπράττουν, είπε ο Andrew Gardner.
 
Η μεγάλη πλειονότητα των παραβιάσεων από αστυνομικούς ήδη φαίνεται ότι θα μείνει ατιμώρητη, ενώ πολλοί από όσους οργάνωσαν τις διαδηλώσεις και συμμετείχαν σε αυτές έχουν διασυρθεί, κακοποιηθεί και τώρα αντιμετωπίζουν άδικες ποινικές διώξεις ή ψευδείς κατηγορίες. Όσοι βοήθησαν διαδηλωτές ή αναφέρθηκε ότι συμμετείχαν στις διαδηλώσεις -όπως δικηγόροι, γιατροί, δημοσιογράφοι, ακόμη και επιχειρηματίες-, έχουν βρεθεί αντιμέτωποι με απειλές και παρενοχλήσεις.

Η επίμονη των τουρκικών αρχών να τερματίσουν τις διαδηλώσεις στο Πάρκο Γκεζί - και να αποθαρρύνουν την επανεμφάνισή τους είναι ξεκάθαρη. Ο τρόπος δράσης των τούρκικων αρχών είναι η βία, οι απειλές, οι ύβρεις και η δίωξη, δήλωσε ο Andrew Gardner.
 
Εκατοντάδες άνθρωποι αντιμετωπίζουν ποινικές διώξεις μόνο για τη συμμετοχή τους στις διαδηλώσεις χωρίς περαιτέρω αποδείξεις ότι οι ίδιοι συμμετείχαν σε οποιαδήποτε βίαιη πράξη.

Πολλοί από αυτούς που κατηγορούνται για την οργάνωση των διαδηλώσεων εξετάζονται συμφώνα με την αντιτρομοκρατική νομοθεσία.

Η τουρκική κυβέρνηση πρέπει να μάθει να δείχνει ανεκτικότητα στις διαφορετικές απόψεις που εκφράζονται μέσω των διαδηλώσεων και να εξασφαλίζει ότι η αστυνομία είναι εξοπλισμένη, εκπαιδευμένη και έχει οδηγίες να αστυνομεύει ειρηνικά.

Η Διεθνής Αμνηστία καλεί τις κυβερνήσεις και τους προμηθευτές  εξοπλισμού ελέγχου του πλήθους να επιβάλουν άμεση απαγόρευση εξαγωγής ή μεταφοράς τέτοιου εξοπλισμού στην Τουρκία. Συγκεκριμένα, δακρυγόνα και σπρέι πιπεριού, πλαστικές σφαίρες και άλλα βλήματα με επιπτώσεις στην κίνηση.

Μια τέτοια απαγόρευση πρέπει να παραμείνει σε ισχύ μέχρι οι τουρκικές αρχές να επιτρέψουν την άμεση, ανεξάρτητη και αμερόληπτη διερεύνηση των κατηγοριών της υπερβολικής και καταχρηστικής βίας και να επιδείξουν δέσμευση για τη χρήση τους συμφώνα με τα διεθνή πρότυπα».