Η ώρα της λογοδοσίας για όσες κυβερνήσεις εγκλημάτησαν τα χρόνια των Μνημονίων εις βάρος της χώρας, των Ελλήνων πολιτών και της δημόσιας υγείας πλησιάζει. Με μια αξιέπαινη πρωτοβουλία η Διεθνής Αμνηστία προσφεύγει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων του Συμβουλίου της Ευρώπης, καταγγέλλοντας τις κυβερνήσεις των Μνημονίων για τις αποφάσεις, τις ενέργειες και τις πράξεις τους στον πολύπαθο χώρο της Υγείας.

Η καταγγελία είναι συγκεκριμένη: οι ελληνικές κυβερνήσεις με την εφαρμογή των μέτρων λιτότητας κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης παραβίασαν διατάξεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη σχετικά με το δικαίωμα στην Υγεία. Κοινώς, με την πίεση των Ευρωπαίων αλλά και τις νεοφιλελεύθερες εμμονές τους οι ελληνικές κυβερνήσεις «διέλυσαν» το δημόσιο σύστημα υγείας εις βάρος της υγείας των Ελλήνων πολιτών.

Η οργάνωση σημειώνει ότι η συλλογική προσφυγή που κατατέθηκε περιγράφει λεπτομερώς τις καταστροφικές συνέπειες στην Υγεία από τα μέτρα λιτότητας που εισήγαγαν οι ελληνικές Αρχές μετά την οικονομική κρίση του 2009-2010, καθώς και πώς η κυβέρνηση απέτυχε να προστατεύσει τον πληθυσμό από αυτά.

«Η σημερινή ενέργεια στέλνει σαφές μήνυμα προς όλες τις κυβερνήσεις: Δεν έχουν ασυλία ως προς τον έλεγχο και πρέπει να λογοδοτήσουν για τις βλαβερές συνέπειες των αποφάσεών τους στους ανθρώπους και στα οικονομικά και κοινωνικά δικαιώματά τους» ανέφερε η Sanhita Ambast, ερευνήτρια και σύμβουλος για τα Οικονομικά, τα Κοινωνικά και τα Πολιτιστικά Δικαιώματα.

 

Αντιδρώντας στη χτεσινή απόφαση του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου της Αθήνας που αθωώνει τέσσερις αστυνομικούς για την εμπλοκή τους στον θάνατο του ΛΟΑΤΙ ακτιβιστή Ζακ Κωστόπουλου, η Γλυκερία Αράπη, διευθύντρια της Διεθνούς Αμνηστίας στην Ελλάδα, δήλωσε:

«Είναι αδιανόητο το γεγονός ότι παρά το υλικό που δείχνει την αστυνομία να χρησιμοποιεί άσκοπη βία για να συλλάβει τον Ζακ τη στιγμή που ο ίδιος κείτεται ετοιμοθάνατος στο έδαφος, κανένας αστυνομικός δεν λογοδότησε. Η σημερινή απόφαση είναι ένα ακόμη παράδειγμα στην Ελλάδα όπου τα θύματα άσκοπης χρήσης βίας και οι οικογένειές τους μένουν χωρίς δικαιοσύνη.

Ο Ζακ Κωστόπουλος δεν θα ξεχαστεί. Έχει γίνει σύμβολο του αγώνα για μια κοινωνία ελευθερίας και ισότητας. Παίρνουμε προσωπικά τη βαρβαρότητα του παράλογου θανάτου του και την αδικία της σημερινής απόφασης. Ως απάντηση θα διπλασιάσουμε τις προσπάθειές μας για να κάνουμε πραγματικότητα το όραμα του Ζακ: έναν κόσμο χωρίς προκαταλήψεις, στίγμα και ρατσισμό».

Ιστορικό

Ο Ζακ Κωστόπουλος, queer ακτιβιστής, drag artist και υπερασπιστής των ανθρώπινων δικαιωμάτων από την Ελλάδα, ξυλοκοπήθηκε βάναυσα από δύο άντρες αφού μπήκε σε κοσμηματοπωλείο στο κέντρο της Αθήνας. Μετά την επίθεση, πλάνα έδειξαν την αστυνομία να χρησιμοποιεί άσκοπη βία για να συλλάβει τον Ζακ ενώ ο ίδιος βρισκόταν ετοιμοθάνατος στο έδαφος. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, ο Ζακ πέθανε από τα πολλαπλά τραύματα που υπέστη.

Στα χρόνια που μεσολάβησαν υπήρξαν αναφορές για σοβαρές ελλείψεις στην έρευνα της υπόθεσης.

Με σημερινή του απόφαση το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο της Αθήνας έκρινε ένοχους δύο πολίτες για το αδίκημα της θανατηφόρας σωματικής βλάβης. Στους δύο άντρες επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης δέκα ετών χωρίς αναστολή. Το δικαστήριο αθώωσε τους τέσσερις αστυνομικούς. Τρεις από τους ενόρκους ζήτησαν να καταδικαστούν οι αστυνομικοί για το αδίκημα της επικίνδυνης σωματικής βλάβης. 

Ελλάδα με κυβέρνηση ”Αριστεράς”…

Γιώργος Μουργής

– Γιατί κ’ οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντα
να βγάλουνε τους λόγους τους, να πούνε τα δικά τους;

Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
κι αυτοί βαρυούντ’ ευφράδειες και δημηγορίες.

– Γιατί ν’ αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ’ η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν.)
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ’ η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;

Γιατί ενύχτωσε κ’ οι βάρβαροι δεν ήλθαν.
Και μερικοί έφθασαν απ’ τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.

Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.

Μαύρη μέρα για τα ανθρώπινα δικαιώματα των προσφύγων πόλεμου.

Η ντροπή για τη ριζοσπαστική αριστερά είναι μεγάλη και δεν ξεπλένεται με καμιά δικαιολογία περί μη εναλλακτικής λύσης, διπλωματικού ρεαλισμού ή εξαναγκασμού-συμβιβασμού που επήλθε υπό την απειλή του πιστολιού που η επικυρίαρχη ευρωπαϊκή ελίτ μας έβαλε στον κρόταφο άλλη μια φορά.

Η πολιτική και πολιτισμική οπισθοδρόμηση, απόρροια της συμφωνίας, το κρεσέντο μισανθρωπισμού των Ευρωπαίων ηγετών συμπληρώνεται σήμερα με την ανθρωποθυσία της απέλασης -και όχι επαναπροώθησης, όπως αρέσκονται κάποιοι να ονομάζουν- των προσφύγων πολέμου προς την Τουρκία.

Την ώρα, μάλιστα, που η Διεθνής Αμνηστία φέρνει στο φως ανατριχιαστικές εικόνες με την έκθεσή της για τις μαρτυρικές συνθήκες κράτησης προσφύγων στη γείτονα «ασφαλή τρίτη χώρα».

Νοιάζεται πια στα αλήθεια κάποια από τις ηγεσίες του «δυτικού πολιτισμού» για την ανθρώπινη υπόσταση και τη ζωή των ψυχών αυτών; ή τα σκοτεινά παράκεντρα μισαλλοδοξίας και συγκαλυμμένου εκφασισμού βρήκαν τον ενδεδειγμένο τρόπο να πετάξουν στην απέραντη φυλακή της Τουρκίας την ελπίδα, την αγωνία και το όνειρο για ζωή των «βαρβάρων»;

Ταυτόχρονα, ο πολιτικός πολιτισμός, το ηθικό πλεονέκτημα και το αριστερό αποτύπωμα που αφήνουν καθημερινά χιλιάδες πολιτικοί αλληλέγγυοι συμπαραστεκόμενοι στο δράμα των προσφύγων, μαζί με το κίνημα του πολιτικού ανθρωπισμού και των δικαιωμάτων σε όλη τη χώρα, εξοργισμένοι, ντροπιασμένοι παρακολουθούν τους πραιτωριανούς τις FRONTEX να επιτηρούν τη διαδικασία που ακολουθείται κατά την απέλαση, ως συνοδοί καταστολής.

Η συλλογική προστασία που οφείλαμε να επιδείξουμε στα αθώα θύματα της προσφυγιάς που γεννά ο πόλεμος ή οι πολιτικές διώξεις, ουσιαστικά μετατρέπεται σε αποτυχία προάσπισης των δικαιωμάτων τους, με κίνδυνο αυτό να σημαίνει τη βέβαιη καταδίκη της ύπαρξής τους.

Η ευθύνη, δε, που βαραίνει όσους ψήφισαν αυτή τη συμφωνία, μαζί με αυτούς που την επέτρεψαν με την απουσία τους, δεν ξεπλένεται ούτε με κροκοδείλια δάκρυα ούτε με εκ του ασφαλούς δήθεν διαφοροποιήσεις.

Το χυδαίο ιστορικά νομοσχέδιο καταπάτησης κάθε διεθνούς συνθήκης προστασίας των δικαιωμάτων που υπερψηφίστηκε από τη Βουλή, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος άλλη μια φορά, καθώς και οι τροπολογίες που το συνόδευαν, καταργώντας στην ουσία το θεσμικά κατοχυρωμένο δικαίωμα του πολιτικού ασύλου, αποτελούν τη μαύρη σελίδα για όσους εξακολουθούν να θεωρούνται μέλη της παγκόσμιας οικογένειας της ριζοσπαστικής αριστεράς.

Μαύρη σελίδα, μαύρη μέρα, μαύρα πολιτικά συναισθήματα.

Σαν το μαύρο σκοτεινό κενό στα μάτια των πρώτων προσφύγων που επιβιβάζονταν στα πλοία της απέλασης, όπως τα είδαμε όλοι μας σήμερα αποτυπωμένο στις φωτογραφίες.

Αυτά τα μαύρα μάτια στα κατεβασμένα κεφάλια που κοιτάζουν με θλίψη το αβέβαιο και σκοτεινό μέλλον τους μην τα ξεχάσετε, σύντροφοι και συντρόφισσες.

Το ημερολόγιο λέει Δευτέρα, 4 Απρίλη 2016.

Ελλάδα με κυβέρνηση Αριστεράς. «Και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν»…

πηγή :nostimonimar.gr

Δημσκόπηση που αναφέρεται στο θέμα αυτό, έδωσε στη δημοσιότητα η Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμα:

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας, με ανακοίνωσή του αναφέρεται στη σημαντική αυτή απώλεια:

Η Διεθνής Αμνηστία – Ελληνικό Τμήμ, έδωσε στη δημοσιότητα την ακόλουθη ανακοίνωση:

Παγκόσμιος Μαραθώνιος Γραμμάτων 2014.