Εμυ Ντούρου

Ανακοινώθηκαν χθες τα έξι ονόματα των συγγραφέων που βρίσκονται στη βραχεία λίστα για το φετινό βραβείο Booker.

«Αυτοί οι φιναλίστ κάνουν θαύματα με τη φόρμα» είπε  χθες στη συνέντευξη Τύπου, η Καναδή μυθιστοριογράφος και πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, Έσι Εντούγκιαν, δίνοντας το στίγμα των φετινών τελικών υποψηφιοτήτων που ξεχωρίζουν για την κοινωνική και πολιτική θεματολογία τους. Την πολυπόθητη θέση στην περίφημη λίστα κέρδισαν οι:

Sara Bernstein, «Study for obedience»

Jonathan Escoffery, «If I survive you»

Paul Harding, «This other Eden»

Paul Lynch, «Prophet song»

Chetna Maroo, «Western lane»

Paul Murray, «The bee sting»

Ο Γκάμπι Γουντ, διευθύνων σύμβουλος του Ιδρύματος για τα Βραβεία Booker, σχολίασε: «Πρόκειται για λίστα χωρίς σύνορα. Περιλαμβάνει έναν Βρετανό ινδικής καταγωγής, έναν Αμερικανό Τζαμαϊκανής καταγωγής, έναν Καναδό που ανακηρύχθηκε πρόσφατα ως ένας από τους καλύτερους νέους Βρετανούς μυθιστοριογράφους του Granta και δύο Ιρλανδούς συγγραφείς».

Το βραβείο το οποίο απονέμεται σε ετήσια βάση θεωρείται από τα σημαντικότερα παγκοσμίως. Τα πρώτα χρόνια (θεσπίστηκε το 1968) είχαν δικαίωμα συμμετοχής μόνο συγγραφείς από την Κοινοπολιτεία. Από το 2014 έγινε ανοιχτό σε κάθε έργο μακράς διάρκειας μυθοπλασίας που γράφτηκε στα αγγλικά και εκδόθηκε στη Βρετανία ή, από το 2018, στην Ιρλανδία.

Η Καναδή μυθιστοριογράφος και πρόεδρος της κριτικής επιτροπής, Έσι Εντούγκιαν, είπε στη συνέντευξη Τύπου που έγινε χθες βράδυ: «Τα καλύτερα μυθιστορήματα έχουν μια αίσθηση διαχρονικότητας ακόμα και όταν αναφέρονται στη ζωή μας, όπως είναι σήμερα. Οι έξι φιναλίστ κάνουν θαύματα με τη φόρμα. Κάποιοι ερευνούν σε βάθος τους τρόπους με τους οποίους το τραύμα μπορεί να απορροφηθεί και να περάσει στις επόμενες γενιές, ως κληρονομιά, παλιό αντικείμενο ή ακόμη και ανεπιθύμητο ταλέντο. Μερικοί ρίχνουν μια χαρούμενη, αλλά διεισδυτική ματιά στις καθημερινές συναναστροφές. Άλλοι φιλοτεχνούν πορτρέτα κοινωνιών που ωθήθηκαν στα όρια της ανεκτικότητας. Όλα τροφοδοτούνται από ένα είδος αδυσώπητης αφήγησης της πραγματικότητας, ακόμα κι όταν αυτή η ειλικρίνεια μας αναγκάζει να έρθουμε αντιμέτωποι με σκοτεινές πράξεις».

Ο νικητής/η νικήτρια του βραβείου θα ανακοινωθεί στις 26 Νοεμβρίου.

Δυο λόγια για τα βιβλία

Jonathan Escoffery, «If I survive you»

Τη δεκαετία του 1970, ο Τόπερ και η Σάνια καταφεύγουν με τα παιδιά τους στο Μαϊάμι καθώς στο Κίνγκστον της Τζαμάικα όπου έχουν μεγαλώσει μαίνονται πολιτικές και οικονομικές αναταραχές. Σύντομα όμως θα ανακαλύψουν με επώδυνο τρόπο ότι η Αμερική δεν είναι η Γη της Επαγγελίας.

Paul Harding, «This other Eden»

Το 1792, ο πρώην σκλάβος Μπέντζαμιν Χάνι και η Ιρλανδή σύζυγός του, Πέισιενς, ανακαλύπτουν ένα νησί όπου θα μπορούσαν να ζήσουν μαζί. Ο αναγνώστης παρακολουθεί τη ζωή των απογόνων τους, έναν αιώνα μετά. Το μυθιστόρημα του βραβευμένου με Pulitzer, Paul Harding, είναι εμπνευσμένο από αληθινή ιστορία.

Paul Lynch, «Prophet song»

Μια νύχτα στο Δουβλίνο, η μυστική αστυνομία χτυπάει την πόρτα μιας οικογένειας ψάχνοντας τον συνδικαλιστή πατέρα για να τον ανακρίνει. Η σύζυγος και μητέρα της οικογένειας βλέπει την οικογένειά της να διαλύεται μέσα σε μια νύχτα, ακολουθώντας τη φθίνουσα πορεία της χώρας της.

 Chetna Maroo, «Western lane»

Το πρώτο βιβλίο της Βρετανο-ινδής Chetna Maroo είναι το πορτρέτο μιας έφηβης αθλήτριας που προσπαθεί να ξεπεράσει τον εαυτό της. Η εντεκάχρονη Γκόπι αθλήτρια του σκουός, μετά τον θάνατο της μητέρας της δέχεται πιέσεις από τον πατέρα της να γίνει πρωταθλήτρια. Ο στόχος αυτός όμως την απομονώνει και δημιουργεί προβλήματα στην εξέλιξή της.

Paul Murray, «The bee sting»

Η οικογένεια Μπάρνεϊ περνάει οικονομική κρίση όταν η άλλοτε κραταιά εταιρεία αυτοκινήτων του πατέρα έχει προβλήματα. Η κατάσταση θα φέρει ντόμινο εξελίξεων σε όλα τα μέλη τα οποία θα προσπαθήσουν να χαράξουν νέους δρόμους στη ζωή τους.

Πηγή: documentonews.gr

Την 1η Σεπτεμβρίου, η μεγαλύτερη γιορτή του βιβλίου «ανοίγει τις πύλες της» στο Πεδίον του Άρεως για να υποδεχτεί τους φίλους του βιβλίου και να προσελκύσει νέους αναγνώστες. 210 εκδότες, 275 περίπτερα, 180 πολιτιστικές εκδηλώσεις, συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, διαδραστικά εκπαιδευτικά δρώμενα και πολλά άλλα στο μεγάλο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου 2023. 

Το 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου διοργανώνει ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.), η Περιφέρεια Αττικής και ο Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.) σε συνεργασία με το Μικρό Παρίσι των Αθηνών και το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Πραγματοποιείται υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού, του Δήμου Αθηναίων, του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού, του Εμπορικού Επιμελητηρίου Αθηνών και με την υποστήριξη της Vestart.

Το Φεστιβάλ Βιβλίου, αναγνωρισμένο, πλέον, ως το μεγαλύτερο εορταστικό γεγονός στον χώρο του βιβλίου, πραγματοποιεί το 2023 μία μεγάλη επιστροφή. Το σύνολο, σχεδόν, της ελληνικής βιβλιοπαραγωγής παρουσιάζεται στο Πεδίον του Άρεως, εγκαινιάζοντας τη νέα εποχή του Πάρκου. 

Στον αναμορφωμένο και ιστορικό -για το βιβλίο- χώρο, οι επισκέπτες του Φεστιβάλ, με φόντο τα χιλιάδες βιβλία, θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και να συμμετάσχουν σε ένα πολυποίκιλο, πολιτιστικό γεγονός. Μεταξύ πολλών άλλων εκδηλώσεων, θα πραγματοποιηθούν: Συναυλία με τη μεγάλη ερμηνεύτρια, Ελένη Δήμου, συναυλία από το Marios Strofalis Quartet & Ειρήνη Τουμπάκη, συναυλία με την υψίφωνο Κρίστυ Καθαρίου, παιδική θεατρική παράσταση «Το καρναβάλι των ζώων» από την εταιρεία θεατρικών παραγωγών ΜΕΘΕΞΙΣ, παράσταση Καραγκιόζη από το Θέατρο Σκιών «Νικόλα Τζιβελέκη», εκδήλωση της Ελληνικής Ακαδημίας Κόμικς, διημερίδα πρωτοεμφανιζόμενων λογοτεχνών.

Το κεντρικό αφιέρωμα του 51ου Φεστιβάλ Βιβλίου 2023 έχει τίτλο «Γυναίκα - πολυσύνθετο ανάγνωσμα» και είναι επικεντρωμένο στην προσφορά των γυναικών στις Τέχνες και τα Γράμματα, αλλά και στις προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στο πέρασμα των χρόνων και στο σήμερα.

Την αφίσα και το εξώφυλλο του καταλόγου του 51ου Φεστιβάλ Βιβλίου 2023 κοσμεί έργο του κορυφαίου Έλληνα ζωγράφου, Γιώργου Ρόρρη.

Είμαστε βέβαιοι, ότι το 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου θα επιτύχει, για ακόμη μία χρονιά, να επιτελέσει τον πνευματικό, κοινωνικό και πολιτιστικό του στόχο, με τη συμπαράσταση όλων όσοι μοχθούν για την παραγωγή και την προβολή του βιβλίου, αλλά, κυρίως, με την υποστήριξη των φίλων αναγνωστών. 

Σας περιμένουμε όλους στο 51ο Φεστιβάλ Βιβλίου στο Πεδίον του Άρεως, στη μεγαλύτερη Γιορτή του Βιβλίου, καθημερινά, από 1 έως 17 Σεπτεμβρίου 2023 με ελεύθερη είσοδο.

Τα επίσημα εγκαίνια θα πραγματοποιηθούν τη Δευτέρα 4 Σεπτεμβρίου 2023 και ώρα 20:00.

Ώρες λειτουργίας

Δευτέρα-Πέμπτη: 18:00-22:30

Παρασκευή & Σάββατο: 18:00-23:00

Κυριακή: 10:30-15:00 & 18:00-22:30

Διοργάνωση: Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.),
Περιφέρεια Αττικής, Οργανισμός Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων

Σε συνεργασία με το Μικρό Παρίσι των Αθηνών και το Δίκτυο για τα Δικαιώματα του Παιδιού

Υπό την αιγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού,
του Δήμου Αθηναίων, του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού

και του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών

Με την υποστήριξη της Vestart

Το Πεδίον Άρεως αλλάζει - Το Βιβλίο επιστρέφει σπίτι του!

Περισσότερες πληροφορίες: Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.)

Τηλ: 210 3303942, 210 3302523 URL:www.sekb.gr

Oι θερινές διακοπές ακόμη δεν τελείωσαν, η Τζόρτζια Μελόνι ξεκουράζεται σε αγροικία του ιταλικού Νότου, αλλά τα προβλήματα για την υπερσυντηρητική κυβέρνηση της Ρώμης είναι και πάλι περισσότερο από εμφανή. Ολη η Ιταλία, μέσα στον τρίτο καύσωνα του Αυγούστου, ασχολείται με το βιβλίο του μέχρι χθες άγνωστου στρατηγού Ρομπέρτο Βανάτσι. Πρόκειται για στρατιωτικό με τρία πτυχία, ο οποίος δηλώνει ότι γνωρίζει πέντε γλώσσες και στο παρελθόν έχει διατελέσει επικεφαλής των Ιταλών αλεξιπτωτιστών της ταξιαρχίας Φόλγκορε.

Με το λογοτεχνικό του αυτό πόνημα, ο Βανάτσι θέλησε να παρουσιάσει στους συμπατριώτες του όλες τις απόψεις του επί της σημερινής κοινωνίας. Ηδη ο τίτλος, «Il Mondo all’incontrario» («o Kόσμος ανάποδα»), υποδηλώνει την όλη προσέγγιση της σύγχρονης πραγματικότητας.

Ο στρατηγός επιτίθεται σε γυναίκες, ομοφυλόφιλους και μετανάστες. Θεωρεί ότι υπάρχουν διαφορετικές φυλές, ότι «οι ομοφυλόφιλοι πρέπει να αποδεχτούν πως δεν είναι κανονικοί», ενώ τους κατηγορεί ότι «τυγχάνουν ευνοϊκής μεταχείρισης και βρίσκονται στο απυρόβλητο».

Ο Βανάτσι, επίσης, «ενοχλείται από όσους λένε ότι άνδρες και γυναίκες είναι ίδιοι, διότι υπάρχουν τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές διαφορές». Δίνει μάχη «κατά της δικτατορίας των μειονοτήτων» και σε ό,τι αφορά τους μετανάστες θεωρεί ότι, ακόμη κι αν καταφέρουν να πάρουν την ιταλική υπηκοότητα, δεν θα μπορέσουν ποτέ να ξεπεράσουν τη διαφορετικότητά τους.

Ο Ιταλός υπουργός Αμυνας, Γκουίντο Κροζέτο, παρά το ότι είναι ιδρυτικό μέλος του κόμματος «Αδέλφια της Ιταλίας» της Τζόρτζια Μελόνι, κινήθηκε άμεσα και μαζί με την ηγεσία του ιταλικού στρατού αποφάσισε την αποπομπή του στρατηγού από τη θέση ευθύνης που κατείχε ως επικεφαλής του Στρατιωτικού Γεωγραφικού Ινστιτούτου. Μιλώντας στον Τύπο, ο Κροζέτο δήλωσε ότι δεν θέλει να αναφερθεί στις λεπτομέρειες του περιεχομένου του βιβλίου, αλλά θεωρεί πως ένας αξιωματικός δεν πρέπει να εκφράζεται δημοσίως για τέτοιου είδους θέματα.

Οπως φαίνεται, όμως, πολλά στελέχη της πλειοψηφίας που στηρίζει την κυβέρνηση Μελόνι δεν είναι της ίδιας άποψης. «Θεωρώ ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να ρίχνονται στην πυρά και λέω “όχι” στη λογική του Μεγάλου Αδελφού. Θα αγοράσω το βιβλίο, θα το διαβάσω, και μόνο μετά θα μπορέσω να κρίνω», δήλωσε ο γραμματέας της Λέγκας και υπουργός Υποδομών Ματέο Σαλβίνι. Αποφάσισε, μάλιστα, να επικοινωνήσει και τηλεφωνικά με τον «συγγραφέα», προφανώς όχι για να του εκφράσει τη δυσαρέσκειά του.

Από τη Φόρτσα Ιτάλια του Μπερλουσκόνι, ο νυν προσωρινός γραμματέας της και υπουργός Εξωτερικών, Αντόνιο Ταγιάνι, περιορίστηκε στο να δηλώσει ότι «πρέπει να τηρηθεί προσεκτική στάση» και ότι «επιβάλλεται να προστατευτούν οι ένοπλες δυνάμεις».

Υπάρχουν, όμως, υπερσυντηρητικά μέλη των κοινοβουλευτικών ομάδων που στηρίζουν την κυβερνητική συμμαχία της Μελόνι, τα οποία θεωρούν ότι εν ονόματι της ελευθερίας έκφρασης όλοι έχουν δικαίωμα να λένε και να γράφουν την όποια άποψή τους. Και, κατά συνέπεια, ότι οι προσβλητικές, αντιδραστικές θέσεις του στρατηγού δεν πρέπει να καταδικαστούν και ούτε ο ίδιος να υποβληθεί σε πειθαρχικές κυρώσεις από τον ιταλικό στρατό.

Πέρα από τα ιστορικά λάθη (ο Βανάτσι στο βιβλίο παρουσιάζεται ως απόγονος του Ιούλιου Καίσαρα, αλλά ξεχνά, προφανώς, ότι ο Ρωμαίος αυτοκράτορας ήταν αμφιφυλόφιλος), υπάρχει και τεράστιο πρόβλημα σε σχέση με τη σημερινή πραγματικότητα: το βιβλίο αυτό προσβάλλει, πρώτα απ’ όλα, τις τόσες γυναίκες και τους ομοφυλόφιλους που υπηρετούν στον ιταλικό στρατό.

Οι οποίοι, φυσικά, δεν θέλουν ούτε για μια στιγμή να σκεφτούν ότι υπάρχει περίπτωση επιστροφής σε ένα παρελθόν σκοταδισμού με άρωμα φασισμού. Ολοι περιμένουν, τέλος, να δουν αν και πότε η Τζόρτζια Μελόνι θα βρει την αναγκαία δύναμη και το θάρρος να αναφερθεί σε όλο αυτό το άκρως επίκαιρο θέμα.

Πηγή: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΝ

Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικών Επιστημών του ΑΠΘ, πολιτικός σχολιαστής της πολιτικής αλλά και της καθημερινής μας ζωής, με πλήθος ανάλογων δημοσιεύσεων και βιβλίων στο ενεργητικό του, ο Νικόλας Σεβαστάκης είναι δοκιμασμένος και στην πεζογραφία.

Στο πρώτο μυθιστόρημά του «Άνθρωπος στη σκιά» (2019), που συνιστά ένα αμιγώς πολιτικό μυθιστόρημα, η πολιτική, και μάλιστα στην οριακή της μορφή, που είναι η τρομοκρατία, ανεβαίνει στην κεντρική σκηνή, ανακαλώντας εκ παραλλήλου ολόκληρο το μεταπολεμικό παρελθόν της Ελλάδας (μια ορισμένη πολιτική εξωστρέφεια ο Σεβαστάκης είχε επιδείξει και στην πρώτη συλλογή διηγημάτων του «Γυναίκα με ποδήλατο», 2014).

Το δεύτερο μυθιστόρημα του Σεβαστάκη «Καταγωγή ή οι ιστορίες των άλλων», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Πατάκη, κολυμπά στα νερά της νεότερης πολιτικής ιστορίας και ειδικότερα της δικτατορίας των συνταγματαρχών (1967-1974), όπως και στον ελληνικό κόσμο της δεκαετίας του 1990.

Πρωταγωνιστής στο μυθιστόρημα είναι ένας σημερινός πενηντάρης, αλλά η αφήγηση εστιάζει τον φακό της στη δεκαετία του 1990 (με μουσικές, ταινίες και λογοτεχνικά βιβλία της εποχής), όταν ο ίδιος ζει από τα φιλολογικά μαθήματα τα οποία δίνει σε ένα φροντιστήριο. Ο Άρης Χειμωνίτης κάνει μια αθόρυβη καθημερινή ζωή, όντας κάπως ερωτευμένος με ένα κορίτσι, που γρήγορα θα φύγει στη Γερμανία, καθώς και αρκετά απομονωμένος από τους ανθρώπους της γενιάς του, οι οποίοι απολαμβάνουν την οικονομική ασφάλεια και την ξεγνοιασιά μιας ανέφελης Ελλάδας. Αδιάφορος για τον πολιτικό του περίγυρο και αμέτοχος από πεποίθηση στα δημόσια πράγματα, ο Άρης σκαρώνει διηγήματα του φανταστικού και είναι επίδοξος συγγραφέας όταν γνωρίζεται με δυο συνομηλίκους των γονιών του, που τον σπρώχνουν εκόντα άκοντα να βουτήξει το κεφάλι στην ιστορία των διώξεων και των βασανισμών της χούντας, οπότε και η μάνα του, διορθώτρια τυπογραφικών δοκιμίων λογοτεχνίας, υπέστη σοβαρό σωματικό και ψυχικό τραυματισμό.

Η Δέσποινα Μπουζιάνη είναι το πραγματικό πρωταγωνιστικό πρόσωπο του μυθιστορήματος του Σεβαστάκη μια και ο κύκλος τόσο της δράσης όσο και των προσώπων κινείται γύρω της: λόγω της Δέσποινας ο Άρης ξεκινά να διερευνά τα αρχεία των εφημερίδων της δικτατορίας, τη Δέσποινα υπεραγαπά ο άντρας της και πατέρας του, πετυχημένος αρχιτέκτονας, στη Δέσποινα προσβλέπει και ο Οδυσσέας Αγαθάγγελος, ο ένας εκ των δύο πρόσφατων γνωρίμων του γιου της (ο άλλος λατρεύει τα ποιήματα και τους στίχους του Νίκου Γκάτσου). Ο Αγαθάγγελος, όπως αποδεικνύεται, είναι ένας αμετανόητος ακροδεξιός διανοούμενος (το είδος σπανίζει αλλά φύεται δηλητηριωδώς τόσο στα καθ’ ημάς όσο και στην Εσπερία), ο οποίος ως στενός συνεργάτης του χουντικού καθεστώτος γνώριζε από πρώτο χέρι την ιστορία του βασανισμού της Δέσποινας και τη θαύμαζε σε όλη την κατοπινή του ζωή για τη γενναιότητα και την ευψυχία της μολονότι δεν μετατοπίστηκε ποτέ ούτε κατά ένα ιώτα από τις πολιτικές του ιδέες.

Ο Σεβαστάκης έχει δουλέψει αποτελεσματικά με τους χαρακτήρες του – με τον πάντοτε διστακτικό και μαζεμένο Άρη, με τον πατέρα του, στον οποίο μοιάζει βαθμιαία πολύ περισσότερο από όσο καταλαβαίνουμε στην αρχή, με τον ούτως ή άλλως ιδιόρρυθμο Αγαθάγγελο και ιδιαιτέρως με το αμάλγαμα της Δέσποινας: ήσυχη μα και εκρηκτική, επαναστατημένη στα νιάτα της και με μεγάλη πολιτική ωριμότητα τώρα (βλέπει με επιφύλαξη τα γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008), φανατική με τη γλώσσα και τη λογοτεχνία, πνιγμένη στο αλκοόλ και στον καπνό, αποστασιοποιημένη μα και αγαπητή μάνα. Με μια διαφορά: μάνα και πατέρας έχουν αποκρύψει συστηματικά από τον γιο τους τα όσα συνέβησαν επί δικτατορίας και ο Άρης μετά από τις αναμενόμενες συγκρούσεις μαζί τους, όταν ανακαλύπτει την απόκρυψη, θα καταφέρει να γράψει το πρώτο έγκριτο διήγημά του, μιλώντας πλαγίως για τα αποσιωπημένα βιώματα της μάνας του και περνώντας στη συγγραφική ενηλικίωσή του, που φέρνει μαζί της και μια ενηλικίωση σε όλα τα επίπεδα.

Με προσεγμένο γράψιμο, με αντιηρωικούς πρωταγωνιστές, με πολλαπλές παράλληλες ξεχωριστές ιστορίες, οργανικά συνδεδεμένες μεταξύ τους, με ευρεία πλην κάθε άλλο παρά χαλαρή συνθετική επιφάνεια, με σωστά υπολογισμένες και κατανεμημένες χρονικές μετακινήσεις από τη δεκαετία του 1990 προς την ιστορία της χούντας και από εκεί προς το παρόν και των ημερών μας, ο Σεβαστάκης δείχνει με ποιον τρόπο το τραύμα των παλαιότερων μεταβιβάζεται στους νεότερους, τροφοδοτημένο εξαρχής και ριζικά πλέον μετασχηματισμένο (θυμάμαι με την ευκαιρία την ομόλογη θεματική της νουβέλας του Ηλία Μαγκλίνη «Η ανάκριση», 2008). Μολονότι δεν μαθαίνουμε πώς η Δέσποινα κατόρθωσε να κερδίσει τον σεβασμό αντιπάλων όπως ο Αγαθάγγελος (είναι μια εμβάθυνση που μοιάζει να λείπει από όλο το μυθιστόρημα), ποιο ακριβώς ήταν το τίμημα του τραύματος (δραματοποίηση πιθανώς αναγκαία για τη στήριξή του ως κομβικού μυθιστορηματικού σημείου), η σύνδεση με τη διάδοχη γενιά και εν κατακλείδι η επούλωση στο πρόσωπο του Άρη εγγράφεται στις κατακτήσεις του Σεβαστάκη. Αναρωτιέμαι μάλιστα μήπως η έλλειψη εμβάθυνσης στο πρωτογενές τραύμα της Δέσποινας οφείλεται στο ότι ο Σεβαστάκης αποφεύγει συνειδητά να το απεικονίσει και να το περιγράψει – ως τόσο επώδυνο ίχνος που είναι σε τελευταία ανάλυση προτιμότερο να μην αναδυθεί, μένοντας στο ημίφως. Ένα πολιτικό μυθιστόρημα με ισχυρά στοιχεία ιστορικής μνήμης που κηρύσσει όχι τη λήθη αλλά τον νηφάλιο αναστοχασμό του τραυματικού παρελθόντος.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Ανακοινώθηκαν τα φετινά Βραβεία Public, τα οποία διοργανώθηκαν για 10η χρονιά φέτος, με τη συμμετοχή 211.000 αναγνωστών οι οποίοι ανέδειξαν τους μεγάλους νικητές σε οκτώ κατηγορίες.

Το Βραβείο Ελληνικού Μυθιστορήματος απέσπασε Κώστας Κρομμύδας για τον: «Δούρειο Ίππο», (Εκδόσεις Διόπτρα), ως καλύτερο Ελληνικό Διήγημα αναδείχτηκε το «Είναι ζήτημα Xημ…ίου» του Βαγγέλη Νάστου (Εκδόσεις Bell) το βραβείο Σύγχρονης Ελληνικής Ποίησης πήγε στον Λευτέρη Ζαμπετάκη για το «Ψυχής μου κύματα» (Εκδόσεις Διόπτρα) και αυτό της Ελληνικής Παιδικής Λογοτεχνίας στον Μάριο Μάζαρη για το βιβλίο του «Η αγκαλιά που ψήλωνε» (Εκδόσεις Παπαδόπουλος).

Στα φετινά Βραβεία Βιβλίου Public, αναγνώστες όλων ηλικιών είχαν την ευκαιρία να επιλέξουν ανάμεσα σε 1.746 βιβλία και 1.445 συγγραφείς, επιβραβεύοντας ό,τι τους έκανε να προβληματιστούν, να συγκινηθούν και να μεταφερθούν σε έναν διαφορετικό, φανταστικό κόσμο. Με την πολύτιμη συμβολή των 88 σημαντικότερων εκδοτικών οίκων της χώρας, τα Public διοργάνωσαν για ακόμη μια χρονιά τη μεγαλύτερη γιορτή-θεσμό προς τιμήν της λογοτεχνίας, δίνοντας στο αναγνωστικό κοινό την ευκαιρία να αναδείξει τους κορυφαίους τίτλους και να εκφράσει την αγάπη του για το βιβλίο.

Παράλληλα, όπως κάθε χρόνο, έτσι φέτος, απονεμήθηκε το Ειδικό Βραβείο στην κατηγορία «Εκδοτικό Αποτύπωμα» με το οποίο τιμήθηκαν οι Εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιπλέον,οι Σύμβουλοι Πωλήσεων των βιβλιοπωλείων Public απένειμαν το «Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public» για το καλύτερο Ελληνικό Μυθιστόρημα στο βιβλίο «Αλμύρα. Η ευτυχία αλλιώς», Ρένα Ρώσση-Ζαΐρη (Εκδόσεις Ψυχογιός) και αυτό για το καλύτερο Ελληνικό Παιδικό Βιβλίο στο «Αν σε χάσω, μικρέ ελέφαντα», του Κωνσταντίνα Αρμενιάκου, σε εικονογράφηση Zafouko Yamamoto, (Εκδόσεις Μίνωας)

Οι νικητές

1. Ελληνικό Μυθιστόρημα: «Δούρειος Ίππος», Κώστας Κρομμύδας, Εκδόσεις Διόπτρα

2. Μεταφρασμένο Μυθιστόρημα: «Μπίλι Σάμερς», Stephen King, Εκδόσεις Κλειδάριθμος

3. Ελληνικό Non-Fiction (δοκίμιο, έρευνα, βιογραφία, μαρτυρία, πολιτική, οικονομία): «Αρχαιολογία αγάπη μου… Έλα πάρε με από δω», Δρ. Θεόδωρος Παπακώστας, Εκδόσεις Key Books

4. Ελληνικό Διήγημα: «Είναι ζήτημα Xημ…ίου», Βαγγέλης Νάστος, Εκδόσεις Bell

5. Σύγχρονη Ελληνική Ποίηση: «Ψυχής μου κύματα», Λευτέρης Ζαμπετάκης, Εκδόσεις Διόπτρα

6. Ελληνική Παιδική Λογοτεχνία: «Η αγκαλιά που ψήλωνε», Μάριος Μάζαρης, Εικονογράφηση Άρτεμις Πρόβου, Εκδόσεις Παπαδόπουλος

7. Ελληνική Εφηβική Λογοτεχνία: «Το νησί της βροχής», Δανάη Δραγωνέα, Εκδόσεις Λιβάνη

8. Ευ ζην (ελληνικά βιβλία Μαγειρικής, Αυτοβελτίωσης, Χόμπι-Ελεύθερου Χρόνου): «Όλα είναι σκέψεις», Ελευθέριος Γ. Ελευθεριάδης, Εκδόσεις Ψυχογιός.

Κυκλοφόρησε το νέο και πολυαναμενόμενο βιβλίο τού Αλέξανδρου Χάχαλη από τις εκδόσεις του Σάββα Καλεντερίδη Ινφογνώμων:
ΤΑ ΠΡΟΕΚΛΟΓΙΚΑ
Το πλέον απαραίτητο εργαλείο πριν τις κάλπες! Διασκεδαστικό, Καυστικό, Διαφωτιστικό! 
«Ανόσια, σκοτεινά μυαλά στα κέντρα εξουσίας,
περιφρονούν τα όρια νομίμου συνουσίας.

Ανήλικα ψαρεύουνε ολούθε, παγκοσμίως·
με junk food τα εκτρέφουνε, παιδεύονται ομοίως.

…Παιδόφιλες Δημοκρατίες αμανίτες ξεφυτρώνουν,
Πρόεδροι, Πρωθυπουργοί, τους νταβάδες 
κουκουλώνουν …»

(Παιδόφιλες Δημοκρατίες, απόσπασμα).
Όλα τα ποιήματα, (55), του διεθνούς φήμης συνθέτη και ποιητή συγκεντρωμένα σέ ένα τόμο με εντυπωσιακά εικαστικά έργα τού ιδίου και άκρως επίκαιρα! Έγχρωμο και με σκληρό εξώφυλλο (κατ’επιλογήν). 
Διαθέσιμο και με ηλεκτρονική παραγγελία:
 https://infognomon.gr/shop/poiisi/ta-proeklogika/
Ενδεικτικό Βίντεο: 
ΜΕΡΚΕΛ ΗΜΩΝ (η εν τοις Γερμανοίς) Αλέξανδρος Χάχαλης

       Καυστικός και διεισδυτικός όπως πάντα, με ύφος αυθόρμητο και εντελώς προσωπικό αλλά με βαθιά Αριστοφανική επιρροή μα και «Σουρική», ο Αλέξανδρος Χάχαλης, ένας σημαντικός καλλιτέχνης, υπηρέτης της μουσικής, που συνυπήρξε για πολλά χρόνια με μεγάλους καλλιτέχνες στη Νέα Υόρκη. Στην λίστα με τις πολυάριθμες διεθνείς συνεργασίες του είναι και το περίφηµο Φεστιβάλ Αστρονοµίας και Μουσικής “Starmus”, στο διάσηµο θέατρο Grande Auditorio de Tenerife στα Κανάρια Νησιά της Ισπανίας, όπου και παρουσίασε το διαστηµικό έργο “Πυρ Αείζωον” προς τιµήν του θρυλικού αστροναύτη Neil Armstrong και του Ρώσου κοσµοναύτη Alexei Leonov, με την παρουσία παγκοσµίως διακεκριµένων αστροναυτών, επιστηµόνων και καλλιτεχνών συµµετεχόντων όπως οι Charles Duke, Walter Cunningham, Stephen Hawking, Richard Dawkins, Βrian May, Rick Wakeman, µε ζωντανή τηλεοπτική κάλυψη από την Κρατική Τηλεόραση της Ισπανίας, αντικαθιστώντας τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.
Για τον Αλέξανδρο Χάχαλη και το έργο του που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ινφογνώμων έγραψαν (μεταξύ άλλων):
Δημήτρης Σταθακόπουλος, Δρ. Παντείου Παν/μίου, Δικηγόρος
Μουσικός, καλλιτέχνης, ποιητής, λογοτέχνης, σατυρικός, καυστικός, πατριώτης, πολίτης τού κόσμου, φίλος, συνοδοιπόρος, στοχαστής, ρεαλιστής και παράλληλα παράδοξα αισιόδοξος, ωραίος ψυχή τε και σώματι. Τον βρίσκεις, τον χάνεις, τον αναζητάς και τον αποφεύγεις όπως κάποτε απέφευγαν τον Σωκράτη "την αλογόμυγα της πόλης", τον Διογένη, τον Αριστοφάνη, ενώ ταυτόχρονα τους αναζητούσαν. Mε το σατυρικό ποιητικό δράμα του, που σε μουσική ανάπτυξη είναι μιούζικαλ, απευθύνεται σε όσους είναι σε θέση να διακρίνουν έννοιες όπως ελευθερία και ελευθεριότητα, άτομο και κοινωνία, σαρκασμός, αυτοσαρκασμός, κοινωνική αυτοκριτική, ωμότητα και υψηλή αίσθηση – αισθητική, με τσαλάκωμα της “δηθενιάς” και της πολιτικής ορθότητας, παραμένοντας ελεύθεροι κατά την έννοια του Λουκιανού στο έργο Δημώνακτος Βίος: "Mόνον εὐδαίμονα ἒφη τὸν ἐλεύθερον, ἐκεῖνον νομίζω τὸν μήτε ἐλπίζοντά
τι, μήτε δεδιότα (φοβούμενον)".

Γιώργος Κασιμάτης, Νομικός, Πανεπιστημιακός Καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου

Υπάρχουν πολλών κατηγοριών άνθρωποι µε διαφορετικές προσωπικότητες, των οποίων η συνάντηση στη ζωή µας ικανοποιεί τον καθέναν ανάλογα µε τα κριτήριά του. Θα έπρεπε, πιστεύω, να αποτελούν την πρώτη ή µία από τις πρώτες επιλογές µας οι άνθρωποι που αγωνίζονται µε πλήρη αυταπάρνηση εναντίον τού «κακού» και υπέρ τού «καλού» της κοινωνίας. Με αυτά τα κριτήρια είχα την τύχη να συναντήσω στη ζωή µου τον Αλέξανδρο Χάχαλη και µάλιστα να έχω και την πολύτιµη αγνή και ειλικρινή συνεργασία του.
Ο Αλέξανδρος Χάχαλης είναι ένας ακούραστος εργάτης τής Τέχνης µε πολυδιάστατη συµβολή στον αγώνα για τον άνθρωπο. Δεν είµαι ο ειδικός για να αξιολογήσω και να διαβαθµίσω την αισθητική αξία τού πολύπλευρου έργου του. Όµως, µε τα αισθητήρια του απλού αναγνώστη είναι εύκολο να διαγνώσει κανείς ότι η ποιητική γραφή του µπορεί να ενθουσιάσει το ευρύτερο αναγνωστικό κοινό και, κυρίως, να αφυπνίσει και να κινητοποιήσει τα καλύτερα και αγνότερα συναισθήµατά του για την κοινωνία και τον άνθρωπο.
Το βασικότερο προσόν καλλιτεχνικού ήθους τού Αλέξανδρου Χάχαλη είναι ότι απαρνείται κάθε προσωπικό του συµφέρον και κάθε άλλο καλλιτεχνικό του ενδιαφέρον, προτάσσοντας ως σκοπό τής καλλιτεχνικής του δηµιουργίας τον αγώνα για τον άνθρωπο και την πατρίδα και την αντίσταση ενάντια σε κάθε δύναµη, όσο ισχυρή και αν είναι, που επιβουλεύεται τα ύψιστα αυτά αγαθά, τα οποία διατηρεί µέχρι σήµερα στην ιστορική του πορεία ο πολιτισµός µας. Γι’ αυτό το ποιητικό έργο τού Αλέξανδρου είναι ένας πολύπλευρος και πολυδιάστατος θούριος, που αφυπνίζει και εξεγείρει. Η δηκτικότητα της σάτιράς του δεν είναι ούτε ειρωνεία ούτε µίσος για τον άνθρωπο και τον Έλληνα. Είναι το όραµα και η λατρεία για τους Έλληνες και την πατρίδα τών Αγωνιστών κατά της σκλαβιάς τών τεσσάρων αιώνων, όταν κραύγαζαν: «Ακόµα τούτη την άνοιξη, τούτο το καλοκαίρι, ραγιάδες, ραγιάδες».
Αυτές οι σκέψεις οφείλονται και ανήκουν στο σατιρικό ποιητικό έργο τού Αλέξανδρου Χάχαλη. Εύχοµαι να συµβάλει ουσιαστικά στην αφύπνιση των σηµερινών «ραγιάδων».
 

Οι Ιατρικές Εκδόσεις ΒΗΤΑ και ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης σας προσκαλούν στην παρουσίαση του βιβλίου “4 Ιστορίες Μυστηρίου;”, την Τετάρτη 17 Μαΐου 2023 και ώρα 19.00 στην αίθουσα Γιάννης Μαρίνος (πρ. Πολυχώρος) στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Βασ. Σοφίας & Κόκκαλη 1).

ΟΜΙΛΗΤΕΣ

Πέννυ Παπαδάκη, συγγραφέας – στιχουργός.

Θανάσης Ξάνθος, δημοσιογράφος – φιλόλογος.

Αποσπάσματα από το βιβλίο θα διαβάσουν οι:

Σωζία Μαράκη, ηθοποιός και ο Βαγγέλης Δουκουτσέλης, ηθοποιός – συγγραφέας.

Τη βραδιά θα ντύσει μουσικά ο Μάκης Ψαραδέλλης με συνθέσεις πρωτότυπων τραγουδιών σε στίχους Κωνσταντίνου Ιωακειμίδη. 

Ο συγγραφέας Κωνσταντίνος Ιωακειμίδης στο όγδοο λογοτεχνικό του εγχείρημα “4 Ιστορίες Μυστηρίου;” μας αποκαλύπτει τέσσερεις ιστορίες γεμάτες μαύρο χιούμορ, σκάνδαλα, έρωτα και προπαντός μυστήριο. Η γνωστή σε όλους μας Στρουμφίτα κάνει τα αδύνατα δυνατά για να τραβήξει πάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Ένας έφηβος τζίτζικας, κάτοικος Κύθνου ψάχνει για την πεταλούδα του. Η διάσημη συγγραφέας Σάντρα Δελλή βουλιάζει στη ματαιοδοξία της πουλώντας αβέρτα βιβλία. Ο ειδικός παθολόγος Μιχάλης Σιδέρης αυτοκτονεί χωρίς καμία επιτυχία. Και οι τέσσερεις ήρωες ακροβατούν ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο

Για πληροφορίες: ΒΗΤΑ Ιατρικές Εκδόσεις, Αδριανείου 3 & Κατεχάκη, 115 25 Αθήνα (Ν. Ψυχικό), Τηλ.: 210 - 67 14 371, 67 14 340.

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουν υπάρξει ενστάσεις και διαμαρτυρίες για τον εκσυγχρονισμό της διδακτέας ύλης των σχολικών βιβλίων.

Οι κοινωνίες είναι, ευτυχώς, πιο πολυφωνικές και η ανάγκη για συμπερίληψη όλο και μεγαλώνει. Η εκπαίδευση οφείλει να είναι περισσότερο διαπολιτισμική όπως ακριβώς και οι σχολικές κοινότητες.

Σε κοινή τους ανακοίνωση οι σύλλογοι και οργανώσεις: Πελαργός – Σύλλογος Φίλων της Μεικτής Οικογένειας, ΑNASA Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικανικής Τέχνης και Πολιτισμού, Όμιλος για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα, Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 1ου Δημοτικού Σχολείου Πεύκης, Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 3ου Δημοτικού Σχολείου Παλλήνης, Σύλλογος Γονέων 14ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών «Δημήτρης Πικιώνης», Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity, ζητούν την απόσυρση δύο ποιημάτων που περιλαμβάνονται στο βιβλίο θρησκευτικών της Γ’ Δημοτικού.

Στο κεφάλαιο της διδακτέας ύλης με θέμα τη φιλία υπάρχουν δύο ποιήματα που η γλώσσα τους είναι ρατσιστική.

Μπορεί όταν γράφτηκαν τα κείμενα λέξεις και έννοιες όπως “έγχρωμος” και “αραπάκι” να περιέγραφαν εικόνες και ανθρώπους πολύ μακριά από τις δικές μας κοινότητες και όντως η πρόθεση των δημιουργών τους να ήταν η προσέγγιση διαφορετικών λαών.

Όταν , όμως, ο “διπλανός” μας, ο συμμαθητής μας είναι το “νεγράκι”  πως αυτό μπορεί να δημιουργήσει μια τάξη συμπερίληψης;

Ακόμα και η πρόθεση ικανών εκπαιδευτικών να εξηγήσουν τους όρους δεν αναιρεί το γεγονός πως πάντα θα υπάρχουν παιδιά που θα νιώθουν ξένα και ευάλωτα απέναντι στα χιλιάδες στερεότυπα που τα τραυματίζουν.

Τα δύο ποιήματα που αναφέρουν στην ανακοίνωση τους οι σύλλογοι είναι το “Μικρό ποίημα της φιλίας” του Νικηφόρου Βρεττάκου και το “Γλυκό τσαμπί σταφύλι” της Μαρίας Γουμενοπούλου. Στο πρώτο υπάρχει αναφορά σε “έγχρωμα” παιδιά και “νεγράκια”, στο δεύτερο εμφανίζεται ανάμεσα σε άλλα “το αραπάκι”.

Ακολουθεί η ανακοίνωση:

Οι λέξεις "έγχρωμος", "νεγράκι", "αραπάκι" έχουν θέση στα σχολικά βιβλία σήμερα; Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα σε μια διαπολιτισμική εκπαιδευτική διαδικασία που σέβεται και τιμά τη διαφορετικότητα μέσα στις σχολικές τάξεις.

Ακολουθεί Δελτίο Τύπου που, μαζί με τον Σύλλογό μας, υπογράφουν και οι:

Anasa Cultural Center, Όμιλος για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα ΟΙΕΕ- AHEG, Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity, Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων 3ου Δ.Σ. Παλλήνης, Σύλλογος Γονέων 14ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών "Δημήτρης Πικιώνης", @https://www.facebook.com/groups/1odimotikopefkis

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ - ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Από το χθες στο σήμερα: δυο ποιήματα ως αφορμή για συζήτηση για την συμπεριληπτική γλώσσα στα σχολικά βιβλία και τη διαπολιτισμική εκπαίδευση

25/4/2023

Από την επιστήμη της ψυχολογίας γνωρίζουμε ότι τα παιδιά μπορούν και κατανοούν τον κόσμο μέχρι το σημείο που αναπτυξιακά τους επιτρέπουν τα γνωστικά τους εργαλεία και οι ικανότητές τους. Άραγε ένα παιδί της Γ’ Δημοτικού που διαβάζει στην τάξη ή στο σπίτι από το σχολικό του βιβλίο ένα ποίημα για «νεγράκια» και για «αραπάκια», μπορεί να κατανοήσει το ποίημα σε σχέση με τον δημιουργό και τον χρόνο που γράφτηκε και πολύ περισσότερο την ακαταλληλότητα των λέξεων αυτών στο σήμερα;

Η ερώτηση δεν είναι υποθετική, καθώς στο σημερινό βιβλίο θρησκευτικών της Γ’ Δημοτικού, μέρος της ύλης που διδάσκεται στο κεφάλαιο με θέμα τη φιλία είναι το «Μικρό ποίημα της φιλίας» του Νικηφόρου Βρεττάκου και το «Γλυκό τσαμπί σταφύλι» της Μαρίας Γουμενοπούλου. Στο πρώτο υπάρχει αναφορά σε «έγχρωμα» παιδιά και «νεγράκια», στο δεύτερο εμφανίζεται ανάμεσα σε άλλα «το αραπάκι».

Προφανώς οι λέξεις «νεγράκι» και «αραπάκι» έρχονται από και αντικατοπτρίζουν την εποχή στην οποία τα ποιήματα δημιουργήθηκαν (περισσότερο από 3 ή 4 δεκαετίες πριν), και όπου κάπου μακριά από εμάς, σε άλλες χώρες και ηπείρους, ζούσε ένα διαφορετικό παιδί, σχεδόν εξωτικό. Στο χρόνο που δημιουργήθηκαν τα ποιήματα, γράφτηκαν με στόχο να προωθήσουν την ιδέα της φιλίας μεταξύ των λαών. Ωστόσο, την εποχή εκείνη δεν υπήρχε ακόμα η επίγνωση της βαρύτητας και της ρατσιστικής χροιάς των συγκεκριμένων λέξεων την οποία ανέδειξαν τα κινήματα των μαύρων (κινήματα για τα πολιτικά δικαιώματα) αργότερα. Από την σύγχρονη έρευνα γνωρίζουμε ότι, όχι μόνο δεν υπάρχει ιστορική και κοινωνική νομιμοποίηση των συγκεκριμένων λέξεων αλλά αντίθετα, είναι λέξεις που πληγώνουν.

Σήμερα, στις τάξεις της Γ’ δημοτικού, το «νεγράκι» δεν είναι μια αφηρημένη έννοια, αλλά το παιδί στο διπλανό θρανίο, το παιδί μας, το παιδί της γειτόνισσας μας. Έρευνες από την κοινωνική ψυχολογία καταρρίπτουν τις θεωρίες περί φυλετικής αχρωματοψίας (colour-blindness), δείχνοντας ότι τα παιδιά είναι ικανά να αναπτύξουν φυλετικά στερεότυπα από τόσο νωρίς όσο στις ηλικίες 3-5 χρονών (δείτε εδώ). Επίσης, έρευνες από τις Η.Π.Α αναδεικνύουν ότι παιδιά 8-10 χρονών μπορούν να μιλήσουν για την ιδέα της φυλετικής ισότητας και ταυτόχρονα να αναπαράγουν ρατσιστικές ιδέες και λέξεις (δείτε ενδεικτικά εδώ ).

Από όλα τα παραπάνω, είναι ασφαλές λοιπόν να συνάγουμε ότι ακόμα και αν φωτισμένοι εκπαιδευτικοί θελήσουν να χρησιμοποιήσουν τα συγκεκριμένα ποιήματα για τη συζήτηση της διαφορετικότητας, είναι αμφίβολο ότι θα πετύχουν τον στόχο τους. Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία δεν διαθέτουν ακόμα τη σύνθετη αναλυτική σκέψη για να κατανοήσουν γιατί ένα ποίημα που μιλάει για τη φιλία χρησιμοποιεί ρατσιστικές λέξεις, οι οποίες προκύπτουν από ιστορικά, κοινωνικά και πολιτικά γεγονότα. Επιπλέον, η χρήση λέξεων που διαιωνίζουν στερεότυπα, όπως οι παραπάνω, είναι επιζήμια για την αυτοεκτίμηση των παιδιών που στιγματίζονται από αυτές και δυσχεραίνει τη συμμετοχή τους στις σχολικές δραστηριότητες και την ακαδημαϊκή τους πρόοδο, ακόμη και όταν οι προθέσεις αυτού που τις χρησιμοποιεί είναι αγαθές (δείτε ενδεικτικά εδώ).

Είναι βέβαιο, από την άλλη, πως μια διαπολιτισμική εκπαιδευτική διαδικασία που θα σέβεται όλα τα παιδιά και θα τιμά τη διαφορετικότητα μέσα στις σχολικές τάξεις στην Ελλάδα του 21ου αιώνα δεν μπορεί να βασιστεί μόνο στις καλές προθέσεις δημιουργών, εκπαιδευτικών και πολιτικών. Είναι απαραίτητες οι γνώσεις και οι δεξιότητες, είναι απαραίτητο επίσης ένα κατάλληλο εκπαιδευτικό υλικό. Με το παρόν, κατά συνέπεια, οι παρακάτω σύλλογοι-οργανώσεις:

Πελαργός - Σύλλογος Φίλων της Μεικτής Οικογένειας

ΑNASA Πολιτιστικό Κέντρο Αφρικανικής Τέχνης και Πολιτισμού

Όμιλος για την Ιστορική Εκπαίδευση στην Ελλάδα

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 1ου Δημοτικού Σχολείου Πεύκης

Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 3ου Δημοτικού Σχολείου Παλλήνης

Σύλλογος Γονέων 14ου Δημοτικού Σχολείου Αθηνών "Δημήτρης Πικιώνης”

Generation 2.0 for Rights, Equality & Diversity

ΖΗΤΑΜΕ την απόσυρση των ποιημάτων αυτών από τη διδακτέα ύλη και -ενόψει της επικείμενης αλλαγής των σχολικών εγχειριδίων του δημοτικού- προσβλέπουμε σε επιλογές που θα σέβονται τις αρχές της διαπολιτισμικής εκπαίδευσης και θα ανταποκρίνονται στα δεδομένα της πολυπολιτισμικής κοινωνίας.

 Πηγή: rosa.gr